چپتر 373: فصل 373
0دفعه قبل، برادر بزرگ‌تر به برادر‌آمیخته کوچک‌تر کمک کرد، اما این بار،نشکست برادر کوچک‌تر به برادر بزرگ‌تر کمک می‌کرد.
وسط سالن ضیافت.
نگاه همه روی‌بزرگان این دو برادر‌رزمی متمرکز شده بود.
اولین کسی که به‌فقط سیم‌ها زخمه زد، ساما‌بشه هیون با پیپایش بود.
دینگ- دینگ-
یک نت‌ناگهان پایین با ریتمی‌بزرگان ثابت تکرار می‌شد.
همراه با آن، زیتر هفت‌تار‌هنرهای شروع کرد به آرامی نت‌ها‌عجیبی را مثل قطرات آب بیرون ریختن.
صدا هم‌اصلی سنگین بود‌فقط و هم شفاف.
ملودی که مثل آب به آرامی جریان داشت، یادآور‌ارتعاش رودخانه یانگ‌تسه بود، که ناگهان چند نفر از بزرگان‌بهش با سطح هنرهای رزمی بالا متوجه چیز عجیبی شدند.
«چقدر عجیب.
قطعا همه تو این سالن‌هنرهای ضیافت می‌تونن این صدا رو بشنون،شدند پس چرا گوش‌های من این‌قدر راحته؟»
به هیچ‌اصلی وجه صدای‌فقط آرومی نبود.
برای یک زیتر هفت‌تار معمولی سخت‌آمیخته بود که صدایی اون‌قدر بلند تولید کنه‌هسته که همه تو این سالن جادار بشنون.
با این حال، حتی بزرگانی که اون‌هنرهای ته نشسته بودن هم با چهره‌هایی غرق‌چقدر در احساس به اجرای زیتر گوش می‌دادن.
ناگهان یکی از‌بزرگان بزرگان به فنجان‌رزمی شرابش نگاه کرد.
با نت‌های جین‌اجرا چون-هی، شراب داخل‌بهش فنجان موج برداشت.
«هنرهای صوتی...؟»
این صدایی بود‌چند که با انرژی‌سطح درونی آمیخته شده بود.
اما با وجود اینکه‌سطح فنجان شراب به ارتعاش‌متوجه دراومده بود، اصلاً نشکست.
هسته اصلی این اجرا‌فقط فقط این بود که با‌چیزی آرامش بهش گوش داده بشه.
نه چیزی‌برداشت بیشتر، نه‌انرژی چیزی کمتر.
اون می‌تونست پرده گوش‌ها رو پاره کنه‌هنرهای تا باعث سردرگمی بشه، یا یه طلسم مسحورکننده‌عجیب اجرا کنه، اما صدا به سادگی خالص بود.
یکی از بزرگان که حس‌هنرهای کرد یه جای کار می‌لنگه،عجیبی از سالن ضیافت بیرون رفت.
با این حال،اجرا صدا همچنان با‌بهش همون لحن بهش می‌رسید.
«چقدر عجیبه.
اگه دور‌ناگهان بشم، صدا باید‌بزرگان طبیعتاً ضعیف‌تر بشه.»
ملودی که مثل بارون بهاری‌هنرهای می‌بارید، خیلی زود مثل رگبار‌عجیبی تابستونی شروع به باریدن کرد.
بزرگ به آبی که‌فقط روی یک صخره تزئینی‌بشه جمع شده بود نگاه کرد.
اون آب هم‌صوتی هماهنگ با صدای زیتر‌وجود موج‌های ریزی برداشته بود.
«یعنی هنر‌ناگهان صوتی... تا‌نفر اینجا هم می‌رسه؟»
اون به چه‌بزرگان نوع روشنگری رسیده‌رزمی بود؟ دکتر دیوانه چشم‌آبی.
ملودی که به رودخانه یانگ‌تسه تشبیه شده بود، ادامه‌چیزی پیدا کرد، انگار قطع می‌شد، بعد دوباره وصل می‌شد،طلسم سرازیر می‌شد و به تک‌تک اعضای خانواده تانگ می‌رسید.
یک بادبان تنها،صوتی سایه‌ای دوردست، در‌آمیخته آسمان لاجوردی محو می‌شود،
فقط رودخانه یانگ‌تسه‌چند دیده می‌شود که‌سطح تا افق جریان دارد.
این آهنگی بود که‌سطح از یکی از شعرهای‌متوجه لی بای ساخته شده بود.
این یک آهنگ معروف‌فقط تو منطقه بود و‌بشه بزرگان باهاش آشنا بودن.
این آهنگ غم فرستادن یک دوست به دوردست‌ها رو‌ارتعاش تو خودش داشت و همه در حالی که تا آخر‌داده به اجرای زیتر هفت‌تار جین چون-هی گوش می‌دادن، آه کشیدن.
با این حال، هرچی کسی‌بزرگان بیشتر از هنرهای رزمی می‌دونست،متوجه تمرکز روی ملودی براش سخت‌تر می‌شد.
«آخه چطور ممکنه‌بزرگان کسی تو هنرهای صوتی‌بالا به چنین روشنگری برسه؟»
جین چون-هی‌اصلی به آخرین‌فقط سیم زخمه زد.
وقتی زیتر رو پایین گذاشت و بلند‌وجود شد، همه تو سالن تشویق کردن، اما‌اصلی بزرگان و رئیس خانواده چهره‌های خشکی داشتن.
«اگه تو شمشیرزنی استاد‌نفر شده، باید با یه‌رزمی رقص شمشیر نشونش می‌داد.
چرا هنرهای صوتی؟»
«خانواده جگال از همون‌فقط اول هنرهای رزمی زیادی‌بشه مربوط به هنرهای صوتی نداشت.»
«برای یادگیری این‌همه، اون‌انرژی باید به اندازه شمشیر، هنرهای‌ارتعاش صوتی رو هم تمرین می‌کرد.
چرا باید‌ناگهان یه کار این‌قدر‌بزرگان دیوانه‌وار انجام بده؟»
تو اون مدت، درستش‌سطح این بود که روی‌متوجه فلسفه رزمی خودش تمرکز کنه.
اون‌ها نمی‌تونستن بفهمن چرا اون چیزی‌بهش رو که توش خوب بود کنار‌می‌تونست گذاشته تا وارد هنرهای صوتی بشه.
و این واقعیت که اون تو‌آمیخته این زمینه به چنین استادی رسیده‌نشکست بود، موضوع رو حتی غیرقابل‌درک‌تر می‌کرد.
مردی فراتر‌ناگهان از عقل‌نفر سلیم یک جنگجو.
«اژدهای دیوانه...نفر نه، همون‌سطح دکتر دیوانه‌ست؟»
دکتر دیوانه چشم‌آبی.
تازه اون موقع بود‌انرژی که استادان خانواده تانگ لقب‌ارتعاش جیانگهوی اون رو درک کردن.
ساما هیون متوجه شد که برادرش‌رزمی دیروز وقتی روی قایق زیتر هفت‌تار می‌زد،عجیب به چه فلسفه رزمی روشن شده بود.
«چقدر مضحکه~ واقعاً مضحکه.»
برادرش همچین آدمی بود.
اون هیچ قصدی نداشت که‌بزرگان به عنوان یه جنگجو فقط‌متوجه یه مسیر رو دنبال کنه.
اگه بخوام دقیق‌تر‌بزرگان بگم، اون حتی خودش‌بالا رو یه جنگجو نمی‌دونست.
اون به سادگی هر چیزی رو‌بهش که می‌تونست به روش‌های درمانیش به‌می‌تونست عنوان یه پزشک کمک کنه، یاد می‌گرفت.
مطمئن نبود که چطور باید به‌آمیخته این برادر عجیب و غریبش نگاه‌نشکست کنه، اما یه چیز قطعی بود.
«بزرگان خانواده‌ناگهان تانگ حتماً از‌بزرگان درون شگفت‌زده شدن~»
و یه چیز دیگه.
«برادر من‌اصلی ارزش خودش رو‌آرامش خیلی خوب می‌دونه.»
دلیل اینکه برادرش تصمیم گرفت اینجا به‌وجود جای اجرای رقص شمشیر، زیتر بزنه، حتماً‌اصلی اقدامی برای نشون دادن ارزش خودش بوده.
«اون می‌خواست نشون بده که خودش به‌هنرهای تنهایی اون‌قدر ارزشمند هست که نیازی به‌چقدر رفتن تا عمارت پزشکی فلس سفید نداشته باشه.
این باید‌نفر مرحله اول‌سطح مذاکره باشه.»
مردم دنیا‌اصلی این رو‌فقط در موردش می‌گن.
که اون‌برداشت فقط دیوانه‌انرژی به نظر می‌رسه.
اما رهبران فرقه و بزرگانی‌بزرگان که با برادرش سر و‌متوجه کار داشتن این رو می‌گن.
که برای‌نفر یه جنگجوی جوان،هنرهای نقشه‌هاش خیلی عمیقه.
وقتی اون هدفی داره، راهی که برای رسیدن بهش طی می‌کنه اون‌قدر‌می‌تونست با عقل سلیم جیانگهو متفاوته که دیوانه به نظر می‌رسه، اما در‌می‌لنگه نهایت، این همچنان روندی برای به دست آوردن چیزیه که براش برنامه‌ریزی کرده.
و معمولاً، چیزی‌صوتی که برادرش می‌خواد‌آمیخته یه جون آدمه.
نجات یه زندگی.
اما اون دستش رو نه فقط به سمت مردم عادی‌عجیبی یا جنگجوها، بلکه حتی به سمت توگوه که همه می‌خواستن بکشنش‌هیچ دراز می‌کنه، و به همین دلیله که دیوانه به نظر می‌رسه.
از چشم ساما‌اجرا هیون، برادرش آدم‌بهش بسیار عاقلی بود.
و با تماشای پشت برادرش در حالی‌وجود که زیتر می‌زد، فقط می‌تونست از اون‌اصلی چیزی که بهش می‌گفتن روشنگری شگفت‌زده بشه.
حتی حدس زدن اینکه با چه‌سطح فرایند فکری و با چه روش شناختی‌شدند به اون نقطه رسیده بود، سخت بود.
اما چون برادرش بود،سطح به سادگی اون رو به‌چیز عنوان یه چیز ممکن پذیرفت.
برای ساما‌اصلی هیون، برادرش‌فقط همچین آدمی بود.
«اجرا لذت‌بخش بود~»
یه روزی، در‌چند آینده‌ای دور، وقتی‌سطح دوران صلح فرا برسه.
فکر کرد وقتی هم خودش و هم‌بالا برادرش بازنشسته بشن، خوب می‌شه که با‌قطعا خیال راحت تو عمارتی مثل این وقت بگذرونن.
برادرش چای‌اصلی می‌خوره و‌فقط اون شراب.
قطعاً اون‌قدر پول خواهند داشت.
«حالا که فکرش رو‌نفر می‌کنم، تانگ آه تو‌رزمی این ضیافت شرکت نکرد.»
شاید کار شخصی داشته، یا شاید، از اونجایی که‌چیز یه شیطان قلبی (؟) با طبیعتیه که از نور‌گوش‌های خوشش نمیاد، می‌خواسته به آغوش تاریکی پناه ببره (؟).
«رئیس خانواده می‌خواد با‌فقط شما دو نفر یه‌بشه ملاقات خصوصی داشته باشه.»
با شنیدن حرف‌های یکی‌انرژی از اعضای خانواده، جین‌اینکه چون-هی سرش را تکان داد.
«تو برو استراحت کن، هیون.»
«همان‌طور که انتظار‌بزرگان می‌رفت، او ارزش‌رزمی برادرم را می‌فهمد.
این‌قدر مشتاقه که‌اجرا از همین الان‌بهش درخواست ملاقات خصوصی داده.»
از همان لحظه‌ای که برادرش‌درونی شروع به نواختن ساز کرد، حتماً‌اصلاً چنین وضعیتی را پیش‌بینی کرده بود.
سپس آن مرد جوانِ خوش‌قیافه با‌سطح لبخندی ملایم، ساز هفت‌تاری را که‌عجیبی تازه نواخته بود به ساما هیون سپرد.
«این یکی خوب بود.»
«دفعه بعد یکی بهترش رو برات‌بهش آماده می‌کنم. چیزی که بشه برای‌می‌تونست هنرهای صوتی هم ازش استفاده کرد.»
با پول،برداشت هر چیزی‌انرژی ممکن بود.
با شنیدن این‌چند حرف، جین چون-هی‌سطح با چهره‌ای جدی گفت:
«چیز خیلی گرونی نگیریا.»
«باشه.»
گرون، هاه.
شاید باید دنبال‌چند چیزی بگردم که‌سطح نشه روش قیمت گذاشت.
ساما هیون با یادآوری اینکه چه نوع‌بالا سازهای هفت‌تاری را می‌شد از فرقه خون طلایی‌می‌تونن به دست آورد، این‌طور با خودش فکر کرد.
وقتی به دفتر رئیس خانواده‌درونی رسید، او داشت با سرعت‌دراومده به چند کار رسیدگی می‌کرد.
«چه عمارت پزشکی فلس‌نفر سفید باشه چه خانواده تانگ،بالا رئیس خانواده همیشه سرش شلوغه.»
یک خانواده معتبر فقط‌سطح در صورتی وجود دارد‌متوجه که پول در بساط باشد.
رئیس خانواده حتی‌اجرا برای تمرین هنرهای رزمی‌داده هم وقت کمی دارد.
با این وجود، آن‌ها باید قوی‌آمیخته می‌بودند، بنابراین از یک زاویه، جایگاه رئیس‌هسته خانواده یک شغل طاقت‌فرسا و افراطی بود.
«اجرای فوق‌العاده‌ای بود.چند خیلی وقت بود‌سطح چنین ملودی‌ای نشنیده بودم.»
«شما لطف دارید. من فقط‌هنرهای خجالت می‌کشم که برای نشون دادن‌شدند یه ترفند کوچیک، این‌قدر تحسین می‌شم.»
جین چون-هی مشت‌هایش را‌فقط به هم چسباند و‌بشه ادای احترام کرد، سپس نشست.
«من همیشه از قهرمان جوان جین سپاسگزار بودم‌اینکه که در گذشته هوای تانگ آه رو داشت. از‌آرامش دیدن شما تو این وضعیت فقط می‌تونم خوشحال باشم.»
«اختیار دارید. من همیشه‌نفر مدیون خانواده تانگ هستم،رزمی پس این کارها کاملاً طبیعیه.»
پس از رد و بدل‌هنرهای کردن تعارفات معمول، تصمیم گرفت چیزی‌شدند را که درباره‌اش کنجکاو بود بپرسد.
«تا جایی که من می‌دونم، تو خانواده تانگ،بشه شیطان قلبی معمولاً با رسیدن به سن بلوغ‌باعث ناپدید می‌شه و فرد به حالت عادی برمی‌گرده. اما...»
«...بله. تانگ آهِ ما هنوز‌درونی همون‌طوریه. نه، در واقع، می‌شه گفت‌اصلاً حتی بیشتر هم تکامل پیدا کرده.»
رئیس خانواده پیشانی‌اش‌چند را فشار داد، انگار‌هنرهای که داشت سردرد می‌گرفت.
«هنرهای سمی خانواده تانگ سیچوان، به خاطر ماهیتش، تمایل داره به روش‌های مختلفی روی خلق‌می‌تونن و خوی فرد تأثیر بذاره. اما در حالت عادی، وقتی شخص به قلمرو خاصی می‌رسه،اون‌قدر ذهن و بدنش به ثبات می‌رسه و می‌تونه محیط اطرافش رو عینی و منطقی ببینه.»
او ایده سر عقل آمدن پس‌بهش از یک دوره بحران نوجوانی را به‌پرده خشک‌ترین و بی‌روح‌ترین شکل ممکن بیان کرد.
تغییر جزئی در حالت چهره‌اش نشان می‌داد‌وجود که خود رئیس خانواده هم در دوران جوانیِ‌اجرا طوفانی‌اش، تاریخچه تاریکی برای خودش جمع کرده است.
«مشکل اینجاست... اگه کسی تو سن کم‌هنرهای به قلمرو خیلی بالایی برسه، اون خلق و‌عجیب خو می‌تونه تثبیت بشه یا حتی شدت بگیره.»
«آه... عجب دردسری...»
«البته تو خانواده تانگ، این موضوع فقط به صورت مکتوب‌بیشتر منتقل شده بود. فکر می‌کنی به وجود اومدن نابغه‌ای در‌سادگی اون سطح تو یک نسل چقدر آسونه؟ اما با این حال.»
او برای لحظه‌ای‌صوتی چشمانش را بست‌آمیخته و نفس عمیقی کشید.
سپس، انگار که‌چند تصمیمش را گرفته باشد،هنرهای دوباره به حرف آمد:
«با سطح مهارتی که تو داری،رزمی حتماً تا الان متوجه شدی. تانگ آه‌عجیب همین الانش هم وارد قلمرو دگرگونی شده.»
«آه. پس برای همینه‌فقط که شیطان قلبی‌اش به جای‌چیزی از بین رفتن، بدتر شده.»
«فکر می‌کردم اواسط کار داره بهتر می‌شه. برای تانگ آه، حتی یکی از هنرهای مخفی‌اجرا خانواده تانگمون، یعنی لحاف آرامش خاندان تانگ رو آماده کردم. مهم نیست چقدر بهش لگد بزنی،مسحورکننده کاملاً سالم می‌مونه و توش عود خواب‌آوری داره که صاحبش رو به یه خواب عمیق می‌بره.»
به نظر می‌رسید که‌نفر او برای بازگشت تانگ‌رزمی آه تدارکات کاملی دیده بود.
«که این‌طور.»
«آبنبات‌های شیرین، کوفته برنجی و کیک. چیزی نیست که‌چیزی آماده نکرده باشم. آدم فقط با خوردن چیزهای شیرین‌طلسم می‌تونه از اون دوران جون سالم به در ببره.»
«آه...»
حالت چهره رئیس خانواده مدام‌بزرگان در چرخه‌ای از غمگین شدن و‌چیز دوباره سرخ شدن در نوسان بود.
با فکر کردن به تانگ آه، برای‌بالا لحظه‌ای گذشته خودش را به یاد می‌آورد‌قطعا و بعد دوباره به تانگ آه فکر می‌کرد.
دقیقاً همین‌طور بود.
درون ذهن رئیس خانواده، وظیفه‌اش به عنوان رئیس، قلبش‌ارتعاش به عنوان یک پدر و تاریخچه تاریک گذشته‌اش، همگی‌بهش یقه همدیگر را گرفته بودند و دور هم می‌چرخیدند.
اینکه خودش دچار شیطان قلبی نشده‌سطح بود، احتمالاً به این خاطر بود که‌شدند پرورش ذهنی رئیس خانواده عمیق‌تر شده بود.
«تانگ آه، در حالی که داشت به خاطر گذشته‌اش عذاب می‌کشید، به روشنگری‌عجیب رزمی رسید. پتوها رو با لگد کنار زد و وارد سامادی معلق در‌برای هوا شد. با این ادعا که این هم وظیفه‌ایه که تاریکی بهش محول کرده...»
«ورودش به‌اصلی قلمرو دگرگونی‌فقط رو تبریک می‌گم.»
«بله، اتفاق خوشایندیه.صوتی واقعاً اتفاق خوشایندیه.آمیخته یه اتفاق خوشاینده...»
اگر واقع‌بینانه نگاه می‌کردیم، هیچ‌بزرگان شادی و افتخاری بزرگ‌تر از‌متوجه این برای خانواده تانگ وجود نداشت.
به عنوان رئیس‌بزرگان خانواده، این واقعاً‌رزمی یک رویداد مسرت‌بخش بود!
با این حال، چون نمی‌دانست در آینده‌داده چقدر از تاریخچه تاریک خودش به نمایش گذاشته‌پاره خواهد شد، قلب این پدر با بی‌قراری می‌تپید.
«حتی تو تاریخ خانواده اصلی هم اتفاق نادریه، مگه نه؟ اما... با‌نشکست این وضعیت، در عجبم که اصلاً می‌تونه ازدواج کنه یا نه... با اون‌پرده شخصیتی که داره، کی حاضره به عنوان داماد سرخانه بیاد باهاش زندگی کنه...»
یک لحظه صبر کن.
اگرچه در نسخه‌های مختلف رمان‌های هنرهای رزمی کمی تفاوت وجود‌عجیبی دارد، اما خانواده تانگ سیچوان معمولاً آن‌قدر منزوی و بسته است‌هیچ که توصیفات زیادی از گرفتن داماد سرخانه توسط آن‌ها وجود دارد.
حتی اگر زنی ازدواج کند،آرامش به یک فرد غریبه که‌بیشتر خانواده‌اش را ترک کرده تبدیل نمی‌شود.
مرد به عنوان‌صوتی داماد سرخانه وارد‌آمیخته خانواده تانگ می‌شود.
در چنین مواردی، نام خانوادگی فرزند‌سطح اغلب از مادر پیروی می‌کرد و‌عجیبی به جای نام پدر، تانگ می‌شد.
خانواده تانگ به عنوان یک خط خونی از طایفه‌چیز تانگ عمل می‌کند و پیوند قوی آن خط خونی، همه‌این‌قدر را به هم متصل می‌کند، چه پسران و چه دختران.
«حتی یه ازدواج سیاسی هم مشکل‌ساز می‌شه. اگه شخصیتش تا‌بیشتر این حد شدت گرفته باشه، خانواده همسرش قطعاً با این‌سادگی موضوع مشکل پیدا می‌کنن، برای همین اینم یه نگرانی بزرگه.»
درست مانند خانواده‌صوتی جگال، نوادگان در خانواده‌وجود تانگ بسیار ارزشمند هستند.
«صبر کن، اصلاً با‌نفر این شخصیت تانگ آه، مگه‌بالا ازدواج تو وهله اول ممکنه؟»
در حال حاضر، با توجه به اینکه او غرق‌چیز در تاریکی و این‌جور چیزها شده بود، حتی نمی‌توانست تصور‌این‌قدر کند که او به ازدواج یا روابط عاشقانه فکر کند.
با این حال، در یک‌آرامش جامعه کنفوسیوسی، ادامه دادن نسل‌بیشتر خانواده مسئله فوق‌العاده مهمی است.
و از آنجا که به نظر می‌رسید رئیس‌اینکه بعدی خانواده تانگ شدنِ تانگ آه قطعی است،فقط طبیعی بود که چنین نگرانی‌هایی به وجود بیاید.
اما این‌ناگهان مشکل شخص‌نفر دیگری بود.
«که این‌طور. اما دلیل‌سطح خاصی داره که من‌متوجه رو جداگانه احضار کردید؟»