چپتر 487: چپتر 487
0جین چون-هی که در حال تثبیت‌وضعیت درک و روشن‌بینی‌اش بود، حدود سه‌دست روز نتوانست از اتاقش بیرون بیاید.
«اوضاع اون‌طور‌فلسفه که برنامه‌ریزی کرده‌می‌زد بودم پیش نمی‌ره.»
نه اینکه آسیب‌روشن‌بینی خیلی جدی و‌تغییری مرگباری دیده باشد.
اتفاقاً برعکس، می‌شد گفت‌تأثیر که از طریق این نبرد‌خوبم حتی قوی‌تر هم شده بود.
«هیونگ، دارم‌مدام باند رو‌درمان باز می‌کنم.»
«اوهوم.»
وقتی چون-و باند را‌باعث باز کرد، مایع سمی‌رگ‌هایش تیره‌رنگی از زخم بیرون زد.
سم خیلی مهلکی نبود. خوشبختانه‌گذاشته در حدی بود که می‌شد‌تشخیص با انرژی درونی دفعش کرد.
با این حال، از آنجایی که‌وضعیت چی سمی مدام از آن ساطع می‌شد،چپش درمان بیماران در این وضعیت غیرممکن بود.
«چرا این‌قدر اوضاعش خراب شد؟»
دست چپش که به رنگ بنفش‌تغییری درآمده بود، حتی فقط با نگاه‌تأثیر کردن هم دردناک به نظر می‌رسید.
اما جین‌خود چون-هی فقط با‌گذاشته آرامش جواب داد:
«شاید... بین سمی که توسط سم انقیاد پنج‌چرا عنصر جذب و تجزیه شده و نیت قلب رزمی‌فقط متعالی که تازه درکش کردم، تداخلی به وجود اومده...»
درک این‌فلسفه موضوع برای‌حرف چون-و سخت بود.
فلسفه رزمی‌ای که جین چون-هی‌ایجاد از آن حرف می‌زد، در‌خود سطح امپراتور مشت وودانگ بود.
نهایت چیزی که می‌توانست حدس بزند این بود که این روشن‌بینی‌آیا باعث ایجاد تغییری در نصف‌النهارها و رگ‌هایش شده و آن هم‌مصرف به نوبه خود روی سم انقیاد پنج عنصر تأثیر گذاشته است.
«درد داری...؟»
«خوبم.»
تشخیص اینکه آیا واقعاً‌باعث حالش خوب بود یا‌رگ‌هایش نه، غیرممکن به نظر می‌رسید.
جین چون-هی‌خود به دستش نگاه‌گذاشته کرد و گفت:
«توی مبارزه خیلی بیشتر از چیزی که انتظار داشتم انرژی ذهنی مصرف کردم. در‌رنگ حالت عادی نباید مشکلی پیش می‌اومد... این اتفاق به خاطر این افتاد که سعی‌بین کردم دوباره از درکی که تو مبارزه با خان به دست آوردم استفاده کنم.»
نیت قلب‌فلسفه رزمی متعالی؛ خرد‌می‌زد مرگ و زندگی.
آیا این عوارض‌روشن‌بینی جانبیِ همان بود؟تغییری یا چیز دیگری؟
چون-و دقیقاً وقتی می‌خواست باند را عوض کند‌داری و دوباره ببندد، متوجه شد که یکی از‌توی تاندون‌های پشت دست جین چون-هی در حال پرش است.
«دیدی؟ داری درد می‌کشی.»
«آره، درد داره. درد داره، ولی می‌گم که، حالم خوبه.نهایت من به زور قلمرویی رو بیرون کشیدم که تو مرحله‌رگ‌هایش فعلیم نباید بتونم ازش استفاده کنم. مگه می‌شه عوارض نداشته باشه؟»
«هوف...»
چون-و آهی کشید.
جین چون-هی خندید و‌درمان گفت: «باید یه چپق زیر‌این‌قدر تخت باشه. می‌تونی برام بیاریش؟»
همان‌طور که جین‌رزمی‌ای چون-هی گفته بود، جعبه‌ای‌امپراتور زیر تخت قرار داشت.
وقتی چون-و آن را بیرون آورد،تغییری یک چپق به رنگ جوهر با‌تأثیر کنده‌کاری‌های ظریف و زیبا نمایان شد.
«تو همون جعبه، باید‌تأثیر یه مقدار گیاهان دارویی‌داری مسکنِ رول‌شده هم باشه.»
«واقعاً مشکلی نداره؟»
«رئیس سالن گیاهان دارویی این رو برام آماده کرده تا‌نهایت تو مواقع اضطراری استفاده کنم. یکم قویه، ولی مشکلی نیست.رگ‌هایش می‌خواستم بدون کشیدن این از پسش بربیام، ولی چاره‌ای ندارم.»
وقتی باند را‌روشن‌بینی باز کرد، نوک‌تغییری انگشتان هیونگش بی‌وقفه می‌لرزید.
به نظر‌خود می‌رسید درد وحشتناکی‌گذاشته را تحمل می‌کند.
قلمرویی که‌مدام بدنش برای‌درمان آن آماده نبود.
این نتیجه طمع‌رزمی‌ای بیش از حد برای‌امپراتور رسیدن به آن بود.
جین چون-هی چپق را‌باعث روشن کرد، کام عمیقی گرفت‌نوبه و دودش را بیرون داد.
لرزش دستش کمی آرام گرفت.
«مجبورم خرد مرگ‌ساطع و زندگی رو‌وضعیت فعلاً کنار بذارم.»
«کلاً باید استفاده از‌حرف اون هنر نهایی رو‌مشت برای خودت ممنوع کنی.»
«با این‌بزند حال، از‌باعث مردن که بهتره.»
و بهتر از کشتن آدم‌ها.
احساس می‌کرد می‌داند‌ساطع هیونگش چه چیزی‌وضعیت را ناگفته گذاشته است.
«...»
چون-و دوباره آه کشید.
جین چون-هی گفت: «باید بتونم چی سمی رو تو‌خوبم حدوداً سه روز کنترل کنم. دردم هم تا سه‌بیشتر روز دیگه قطع می‌شه. تا اون موقع تو قرنطینه می‌مونم.»
«باشه. قول بده.»
«بسیار خب.»
هووو— دود‌بزند به آرامی در‌ایجاد فضا پخش شد.
جین چون-هی گفت: «با این‌گذاشته حال، خوب شد که تونستم‌تشخیص روی درک و روشن‌بینیم تأمل کنم.»
«درک خرد مرگ و زندگی؟»
«اوهوم. اگه درست انجامش بدم،می‌زد شاید بتونم فشاری که به‌نهایت بدنم میاد رو کمتر کنم.»
«...»
«کاریش نمی‌شه کرد. بدن من از همون اول برای هنرهای رزمی ساخته نشده بود. من استعداد رزمی استاد‌بیشتر یا تو رو ندارم. مثل یهو ها-ریون با ستاره قاتل آسمانی به دنیا نیومدم که کل ساختار بدنش‌استفاده تغییر کنه، و دست‌هایی هم ندارم که مثل ساما هیون کاملاً برای تمرین هنرهای جناح غیرمتعارف ساخته شده باشن.»
«آدمایی با‌مدام استعداد رزمی‌درمان مثل تو...»
«...معمولاً حتی به این سطح هم نمی‌رسن. برای همینه که فرقه وودانگِ‌می‌توانست شما هم موقع انتخاب شاگرد، استعداد رزمی رو با دقت بررسی می‌کنه. تو...گذاشته اون زمان یه استثنا بودی، ولی استعدادت همزمان با بزرگ شدنت شکوفا شد.»
این مشکلی بود که‌باعث حتی با استانداردهای مدرن هم‌نوبه به راحتی می‌شد درکش کرد.
هر ورزشی‌خود فیزیک بدنی مناسب‌گذاشته خودش را می‌طلبد.
در بسکتبال قد بلند‌درمان یک مزیت است و در‌این‌قدر اسب‌سواری بهتر است سبک‌وزن باشی.
ژیمناست‌ها فیزیک مناسب ژیمناستیک‌حرف را دارند و والیبالیست‌ها‌مشت فیزیک مناسب والیبال را.
برای کشتی‌بزند و بوکس‌باعث هم همین‌طور است.
طبیعتاً هنرهای رزمی‌روی هم از این‌است قاعده مستثنی نیستند.
یک استخوان‌بندی‌مدام محکم و عضلاتی‌بیماران انعطاف‌پذیر و مقاوم.
این‌ها پایه‌ای‌ترین چیزها هستند.
قد و توده عضلانی، نصف‌النهارها‌ایجاد و رگ‌های مناسب برای هنرهای‌خود رزمی و حتی استقامت بدنی.
«با این‌خود حال، قدرت بازسازی‌گذاشته من خیلی خوبه.»
این به لطف گوی بود.
با این وجود، ساختار بدنی‌می‌زد جین چون-هی او را از‌نهایت استعداد رزمی خوبی بهره‌مند نکرده بود.
رشد قدش هم در یک نقطه‌ای متوقف شده‌رگ‌هایش بود و بدنش از آن نوعی نبود که به‌خوبم راحتی عضله بسازد، بنابراین مجبور بود بی‌وقفه تمرین کند.
به همین دلیل بود که وقتی پزشک الهی فلس سفید برای اولین‌واقعاً بار می‌خواست جین چون-هی را زیر پر و بال خود بگیرد، همه تعجب‌نباید کردند که چرا باید بچه‌ای بدون استعداد رزمی را به عنوان شاگردش بپذیرد.
جین چون-هی گفت: «وضعیت فعلیم این‌طوریه‌وضعیت که بدنم نمی‌تونه با مرحله پنجم‌دست همگام بشه. بدنم... یه جوری درست می‌شه.»
دود به‌فلسفه آرامی فضای اتاق‌می‌زد را پر کرد.
سپس، انگار که داشت‌باعث آن را برای خودش‌رگ‌هایش تکرار می‌کرد، دوباره گفت:
«آره، یه جوری درست می‌شه.»
سپس نامه‌ای بیرون آورد.
«نون آبی باید همین دور‌می‌زد و بر باشه. برو اطراف‌نهایت اتحادیه تجاری پوتو رو بگرد.»
«این چیه هیونگ؟»
«دعوت‌نامه دوئل. مگه هدفت این نبود که‌درد با فرقه پوتو دوئل کنی؟ فکر می‌کنی‌خوب فرصت دوئل با نون آبی زیاد پیش میاد؟»
«هیونگ...»
«چیه؟ همین که موندی تا کار‌سطح پناهگاه امدادی رو تموم کنم کافی بود.حدس نکنه برنامه داشتی هزار سال اینجا بمونی؟»
چون-و به آرامی نوچ کرد.
پس در نهایت می‌دانستی.
کمی احساس دلخوری کرد که هیونگش چنین‌غیرممکن چیزی را از قبل آماده کرده بود،رنگ اما در عین حال، او را درک می‌کرد.
او نگران بود‌رزمی‌ای که چون-و از‌سطح هدف اصلی‌اش دست بکشد.
«بگیرش. لازم نیست همین الان برای دوئل وقت تعیین‌نوبه کنی. اگه پیشنهاد بدی که وقتی شعبه دوم عمارت‌تشخیص پزشکی فلس سفید باز شد اونجا برگزار بشه، قبول می‌کنه.»
«هیونگ.»
«جوابت؟»
هیونگش کسی نبود که‌حرف از مزایای داشتن چون-و‌مشت در کنارش بی‌خبر باشد.
اما دلیل اینکه‌روشن‌بینی این‌قدر قاطعانه حرف‌تغییری می‌زد این بود که...
«حتماً منظورش اینه که هر‌گذاشته چی از دستش برمی‌اومده رو بهم‌آیا یاد داده، پس نباید درجا بزنم.»
یعنی تا الان کنارش زیادی لوس شده‌غیرممکن بودم؟ یعنی اینو فهمیده بود و تا‌رنگ الان به روم نیاورده بود؟ هیونگ من.
«فهمیدم، هیونگ.»
«پسر خوب.»
حالا چون-و‌خود باید به مرحله‌گذاشته بعدی صعود می‌کرد.
و این نه در‌درمان عمارت پزشکی، بلکه از‌چرا طریق مبارزه واقعی شکل می‌گرفت.
و به این‌رزمی‌ای ترتیب، جین چون-هی دستور‌امپراتور رفتن را صادر کرد.
یک دلیل دیگر‌روشن‌بینی هم برای فرستادن‌تغییری چون-و وجود داشت.
او به‌خود زمان نیاز داشت‌گذاشته تا تنها باشد.
زمانی برای تسکین این درد.
«اگه تو این وضعیت‌حرف چون-و پیشم بمونه، فرستادنش‌مشت برام سخت و سخت‌تر می‌شه.»
این برای‌بزند یک مبارز‌باعث نشانه خوبی نبود.
جین چون-هی برای‌روی آرام کردن دردش،است نفس عمیقی کشید.
ناله‌ای از لای دندان‌های‌درمان به هم کلید شده‌اش از‌این‌قدر شدت درد طاقت‌فرسا فرار کرد.
اگر این نتیجه طمع‌حرف کردن به یک قلمرو‌مشت بالاتر با بدنی ناکافی بود...
«مثل اینکه تو‌روشن‌بینی این دنیا هیچ ناهار‌نصف‌النهارها مجانی‌ای وجود نداره، نه؟»
و به این ترتیب،درمان شعبه دوم عمارت پزشکی فلس‌این‌قدر سفید در هانگژو افتتاح شد.
این ساختمان حتی بزرگ‌تر‌حرف و باشکوه‌تر از شعبه‌مشت اول ساخته شده بود.
یک عمارت چهار‌روشن‌بینی طبقه، با اتاق‌های بیمار‌نصف‌النهارها بیش از حد نیاز.
علاوه بر این، ساخت و‌گذاشته ساز بیشتری برای ایجاد شعبه‌ای از‌آیا بنیاد اژدهای سفید در جریان بود.
بنیاد اژدهای سفید در نهایت مکانی‌وضعیت بود برای کمک به یتیمانی که‌دست جایی برای رفتن نداشتند تا خودکفا شوند.
آنجا هم یک موسسه آموزشی‌می‌زد و هم یک خانه بود و‌چیزی در کنارش شغل هم فراهم می‌کرد.
در این‌بزند دوران، بچه‌ها مجبور‌ایجاد بودند کار کنند.
البته، با ورود به بنیاد‌گذاشته اژدهای سفید، دیگر نیازی نبود‌تشخیص از سنین پایین دنبال کار بگردند.
با این حال، طبق استانداردهای این دوران،غیرممکن آن‌ها باید قبل از رسیدن به سن‌رنگ بلوغ می‌دانستند که قرار است چه کاره شوند.
هر چه باشد،رزمی‌ای بنیاد اژدهای سفید‌سطح یک راه‌حل موقت بود.
بعد از یادگیری خواندن، تسلط بر‌تغییری هنرهای رزمی و به دست آوردن ابزار‌گذاشته زندگی، آن‌ها باید پرواز می‌کردند و می‌رفتند.
«همه اینا هم پول می‌خواد.»
برای انجام هر دوی‌درمان این کارها، او باید‌چرا افراد کافی استخدام می‌کرد.
او دانشمندان مستقر در هانگژو را استخدام کرد و‌وودانگ پزشکانی که از ساختمان اصلی عمارت پزشکی فلس سفید‌تغییری آمده بودند، با دریافت وظایفشان شروع به کار کردند.
مبارزان سرگردانی که از کارگزاری مانپونگ استخدام شده بودند، مانند‌خود یک دیوار آهنین نگهبانی می‌دادند و امنیت منطقه را حفظ می‌کردند،حالش و کالاهای مربوط به آب و غذای آن‌ها نیز مبادله می‌شد.
علاوه بر این، او‌تأثیر شروع به راه‌اندازی فروشگاه‌های رفاه‌خوبم بکرین در سرتاسر هانگژو کرد.
«زیرساخت‌های پزشکی‌مدام هم گسترش‌درمان پیدا کرده.
مردم دارن جمع می‌شن و‌می‌زد با تثبیت امنیت، حتی افراد‌نهایت بیشتری هم به اینجا سرازیر می‌شن...»
با جمع شدن سایر‌باعث اصناف تجاری کوچک و‌رگ‌هایش متوسط، مشاغل بیشتری ایجاد شد.
به لطف این موضوع، قیمت‌گذاشته مسکن در هانگژو در حال‌تشخیص سر به فلک کشیدن بود.
از این نقطه‌ساطع به بعد، جین چون-هی‌غیرممکن هم جوابی برایش نداشت.
این مسئله‌ای بود‌رزمی‌ای که مقامات محلی باید‌امپراتور به آن رسیدگی می‌کردند.
هنگام سحر، او روی پشت‌بام‌ایجاد شعبه دوم هانگژو نشست و‌خود به کل شهر نگاه کرد.
سپیده‌دم که با رنگ آبی‌گذاشته مایل به ارغوانی پخش می‌شد،تشخیص شبیه به گل سیب‌زمینی بود.
صدای جیغی‌مدام از جایی‌درمان به گوش رسید.
این درست‌فلسفه مثل هانگژوی هر‌می‌زد روز دیگری بود.
اما طولی نکشید‌روشن‌بینی که صدای دویدن‌تغییری کسی هم شنیده شد.
«اینجا! اینجاست!»
کودکی، یک مبارز سرگردان‌درمان از کارگزاری را گرفت‌چرا و به سمت صدا رفت.
آیا هانگژو‌فلسفه کمی بهتر‌حرف شده بود؟
«ایگو... آخه‌بزند چی شده؟باعث بیا رو کولم.»
به نظر‌خود می‌رسید که‌تأثیر بهتر شده بود.
«خنده‌دار نیست؟ این‌ساطع چیزی بود که مطمئن‌غیرممکن بودم توش ضرر می‌کنم.»
با ریختن این همه‌حرف پول، او باید به‌مشت شدت در ضرر می‌بود.
اما در کمال‌روشن‌بینی تعجب، تراز مالی‌تغییری جین چون-هی مثبت بود.
ثروتی که او پس از پاکسازی تقریباً تمام باندهای جناح‌تشخیص غیرمتعارف در هانگژو به دست آورده بود، مقداری فراتر از‌داشتم تصور بود، بنابراین او پول اضافی برای خرج کردن داشت.
آن‌ها دقیقاً‌مدام چقدر پول از‌بیماران مردم مکیده بودند؟
او حساب‌ها را‌رزمی‌ای تسویه کرده و پول‌امپراتور به دست آورده بود.
و آن‌بزند پول، مبلغ‌باعث هنگفتی بود.
«قدرت تبدیل به پول می‌شه.»
سه چیزی‌مدام که جین چون-هی‌بیماران در اختیار داشت.
شهرت، هنرهای رزمی، سازماندهی.
اگر حتی یکی از این سه‌تغییری مورد کم بود، این نقشه چیزی‌تأثیر بیش از یک رویای پوچ نمی‌شد.
جین چون-هی‌خود به دست‌تأثیر چپش نگاه کرد.
«چی سمی دیگه ساطع نمی‌شه.»
مرحله پنجمی که‌رزمی‌ای با بدن سازگار نباشد،امپراتور تبدیل به سم می‌شود.
او فکر می‌کرد که با‌ایجاد گوی به خوبی آن را جبران‌روی کرده است، اما اصلاً کافی نبود.
این مسئله‌خود مربوط به‌تأثیر گونه بود.
مهم نیست یک گنجشک چقدر‌بیماران عالی باشد، اگر از تکنیک‌اوضاعش عقاب استفاده کند، بال‌هایش پاره می‌شود.
این دقیقاً همان اصل بود.
«یعنی فقط‌بزند تمرین کردن‌باعث کافی نیست؟»
فقط با استفاده از یک فلسفه رزمی‌درد بالاتر از سطح خودم، فلسفه‌ای که با قلمرو‌دستش من مطابقت نداره، چنین دردی رو حس می‌کنم.
هوو— او آخرین کام‌درمان را از دود تنباکو‌چرا گرفت و خاکسترش را تکاند.
«دلیل اینکه دست چپم‌حرف ضربه خورد باید این‌مشت باشه که ضعیف‌ترین قسمت بدنمه.»
او به کسی نگفته بود، اما‌تغییری رگ‌های خونی از انگشت میانی دست‌تأثیر چپش تا شانه‌اش تکه‌تکه شده بودند.
اگر استادش می‌فهمید، او را به شدت سرزنش‌داری می‌کرد و می‌پرسید که چرا دست چپش را‌توی به یک تکه پارچه پاره تبدیل کرده است.
«با این حال،ساطع تا حد زیادی‌وضعیت بهبود پیدا کرده.»
جین چون-هی از‌رزمی‌ای یک پشت‌بام به‌سطح پشت‌بام دیگر پرید.
لباس پارچه‌ای ساده‌اش در باد‌ایجاد به اهتزاز درآمد و عضلات‌خود ورزیده و تراشیده‌اش را نمایان کرد.
«پزشک الهی!»
پیرزنی از‌مدام هانگژو او را‌بیماران این‌گونه صدا زد.
«پزشک الهی چشم‌آبی!»
مبارزان هم‌بزند او را‌باعث این‌طور صدا می‌زدند.
یک لقب جدید در هانگژو.
و این همچنین اثباتی بود‌بیماران بر اینکه او به حاکم‌اوضاعش بلامنازع این هانگژو تبدیل شده است.
جین چون-هی در حالی که‌می‌زد از بامی به بام دیگر‌نهایت قدم می‌گذاشت، به سمت جایی دوید.
یکی از اعضای جناح غیرمتعارف او را‌نصف‌النهارها این‌گونه می‌نامید: «دکتر دیوانه بافضیلت سفید.» یک‌است پزشک دیوانه با خوبی‌های سفید و خالص.
و مردم عادی جیانگهو شروع کردند‌است به سادگی صدا زدن ردای رزمی‌واقعاً سبزی که به سرعت از کنارشان می‌گذشت.
«دکتر دیوانه.»
صبح در هانگژو شکوفا شد.
به رنگ‌بزند گل سفید‌باعث سیب‌زمینی بود.