چپتر 659: درس‌هایی از یک مشت ساده
0جین چون-هی ادامه داد.
«و حالا، همه‌جا شایعه میشه که دیوانه‌کاملاً یکتا با کندن سر مجسمه گوان یو تمرین‌دست کرده، که خب این به شعبه کمک می‌کنه.»
یعنی فقط به‌قوی‌تر خاطر شایعه‌سازی عمداً‌بزرگ همچین کار عجیبی کرد؟
«به خاطر همین، یه‌کم بهش‌میاد وابسته شدم. یه عروسک آرامش‌بخش...تانگ نه، می‌خوام بکنمش مجسمه آرامش‌بخشم.»
«داری به یه هنر رزمی‌زانوش جدید فکر می‌کنی؟ چیزی که از‌کنه سلاحی مثل گرز توش استفاده بشه؟»
تو همون لحظه،زانوش ساما هیون انرژیش‌نیروی رو آزاد کرد.
کونگ!
حتی بدون‌نیست انرژی درونی هم‌میاد هوا رو شکافت.
از اون طرف،هدف جین چون-هی دستش‌حال رو آروم دراز کرد.
دستش که هیچ زوری‌حال توش نبود، خیلی سبک ضربه‌کنه ساما هیون رو منحرف کرد.
تاک، تاداک!
ضربه اون‌قدر راحت‌اما دفع شد که‌قوی‌تر تقریباً تو ذوق می‌زد.
«واو، اگه یه آدم‌گرفت معمولی بود، این ضربه‌نیروی تا استخونش رو می‌شکافت، هیون.»
«هیونگ، داری اغراق می‌کنی.»
جین چون-هی فقط خندید.
در عوض، فقط حملات‌نظر ساما هیون رو دفع‌برادر می‌کرد، و دوباره دفعشون می‌کرد.
ساما هیون در حالی‌گرفت که بی‌وقفه به هیونگش‌نیروی حمله می‌کرد، نوچی کرد.
«به درک‌گرفت جدیدی تو نیت‌نتونست قلبی رزمی رسیدی؟»
«نه. قضیه اون نیست.»
«اما به‌نیست نظر میاد قوی‌تر‌میاد شدی، برادر بزرگ؟»
تانگ!
تکنیک نخل ساما هیون شبکه خورشیدی‌نیروی جین چون-هی رو هدف گرفت، اما جین‌نمی‌خواست چون-هی حمله رو با زانوش دفع کرد.
با این حال، چون نتونست نیروی‌بزرگ ضربه رو کاملاً خنثی کنه، بدن‌هدف جین چون-هی یه دور تو هوا چرخید.
ساما هیون که نمی‌خواست این فرصت‌قوی‌تر رو از دست بده، پشت سر هم‌شبکه ضربه دوم و سوم رو وارد کرد.
در کمال تعجب، جین چون-هی‌زانوش حمله ساما هیون رو با‌خنثی آستینش منحرف کرد و فرود اومد.
«حتی با اینکه‌زانوش این‌قدر قوی شدم، هنوزم‌کاملاً به پای استاد نمی‌رسم.»
«منظورت همون موقعیه‌قوی‌تر که با هم‌بزرگ بهش حمله کردیم.»
همون زمانی که‌اما جفتشون هم‌زمان به ژانگ‌شدی تیان‌جون حمله کرده بودن.
بهش می‌گفتن هم‌زمان، اما‌گرفت با یه تاخیر خیلی کم،کاملاً دو بار ضربه زده بودن.
به گفته‌گرفت هیونگش، این‌حال تخصص استاد بود.
«آره. سخته. این همون هنر نهایی‌ایه که بیشتر‌تکنیک از همه دلم می‌خواد یاد بگیرم، اما حتی‌نتونست بعد از یاد گرفتنش هم نمی‌تونم توش استاد بشم.»
«به همین سادگی نیست‌نظر که فقط دو بار‌برادر به هوا ضربه بزنی، نه؟»
«با اون فرق داره.»
یعنی دلیل اینکه هیونگ موقع تمرین سر مجسمه‌خنثی گوان یو رو روی سر خودش بالانس می‌کرد،بده این بود که می‌خواست اون مهارت رو یاد بگیره؟
نمی‌تونست مطمئن باشه.
ساما هیون گفت.
«اگه می‌خوایش، هیونگ،هدف مجسمه گوان یو‌حال رو بردار برای خودت.»
«باشه.»
جین چون-هی‌میاد یه قدم‌شدی رفت جلو.
هیونگش وقتی‌نیست می‌رفت تو فاز‌میاد حمله، ترسناک می‌شد.
هر حرکتش ساده بود.
درست مثل حرکت پای سه جوهره هیونگش، اون‌خنثی حرکات بسیار ساده و پایه رو کنار هم‌بده می‌چید، به هم وصل می‌کرد و ازشون نتیجه می‌گرفت.
اما وقتی این سادگی تا حد کمال‌تانگ صیقل می‌خورد و اجرا می‌شد، خطوطی سریع‌تر‌زانوش از بیشتر هنرهای نهایی الهی رسم می‌کرد.
ساما هیون‌نیست پایان این‌نظر پیشروی رو دید.
پاآنگ!
بدن ساما هیون‌زانوش به شکل رضایت‌بخشی‌نیروی به عقب پرتاب شد.
درد نداشت، چون‌قوی‌تر هیچ انرژی درونی‌ای‌بزرگ تو این ضربه نبود.
اما خطی که با اون حرکت‌قوی‌تر مختصر و مفید ایجاد شده بود،نخل تا مدت‌ها تو دیدش باقی موند.
«خیلی پیشرفت کردی.»
با وجود اینکه از‌حال اون بالا نگاه می‌کرد، هیونگش‌کنه مثل یه استاد حرف می‌زد.
«اون آزادسازی قدرت آخر چی‌برادر بود؟ قبل از اینکه اصلاً‌شبکه بفهمم چی شده، پرت شدم عقب.»
استفاده از دست‌ها بدون انرژی درونی فقط به معنی ضعیف‌تانگ کتک زدن همدیگه نبود؛ بلکه به این معنی بود که‌نیروی باید آروم ضربه بزنن تا هر حرکت رو کاملاً درک کنن.
با این وجود،هدف ساما هیون نتونست دست‌نتونست چپ هیونگش رو ببینه.
اون دست، که دستکشش درآورده شده‌نیروی بود و انگشت کوچیکش قطع شده‌چرخید بود، یهو کل دیدش رو پر کرد.
«یه مشت پایین معمولی.»
«هنر رزمی نیست؟اما همونی که به‌قوی‌تر عنوان پایه یاد می‌گیری؟»
«آره. اگه حملات همیشه رک و راست باشن‌نیروی که لطفی نداره. اگه با دست راست ضربه‌فرصت می‌زنی، باید با دست چپت یه فریب بدی.»
ساما هیون که‌زانوش گیج شده بود،نیروی خنده توخالی‌ای کرد.
«وقتی حمله این‌قدر ساده‌ست، چطور می‌تونی توش‌تانگ تنوع بدی؟ اونم یه مشت پایین؟ حتی‌زانوش اسم یه هنر رزمی هم روش نیست؟»
«لازم نیست هر حمله‌ای شبیه ببر، تایجی یا رعد و برق باشه،نخل هیون. مهم نیست چقدر فلسفه رزمی یاد می‌گیریم یا سعی می‌کنیم شبیه‌بدن چی بشیم، ظرفی که اینا رو تو خودش جا میده، یه انسانه.»
«پس داری میگی یاد گرفتن مشت رعد‌نتونست و برق به این معنی نیست که‌چرخید آدم می‌تونه تبدیل به رعد و برق بشه.»
«دقیقاً. در نهایت، این چیزیه که تو محدوده درک انسان انجام میشه. مبارزها معمولاً یه حرکت رو هزاران، ده‌ها هزار‌وارد و صدها هزار بار تکرار می‌کنن تا به تصویری که تو ذهنشون ساختن نزدیک بشن. و وقتی به اون تصویر‌تیان‌جون می‌رسن، میگن من تبدیل به رعد و برق شدم، من تبدیل به تایجی شدم، من باد شدم، من یه موج شدم.»
«پس، منظورت اینه که هیونگ...»
«با این حال، ما هنوزم انسانیم، هیون. دو تا چشم، یه بینی،نخل یه دهن و دو تا گوش داریم. ما با این پوسته انسانی‌بدن دنیارو درک می‌کنیم، و بدن انسان وقتی ضربه می‌خوره، می‌شکنه و متلاشی میشه.»
این درکی‌خورشیدی بود که برازنده‌زانوش یه پزشک بود.
فراتر از اون، این درک کسی بود که مبارزهایی‌کنه رو که سعی می‌کردن ادای رعد و برق، تایجی،دوم باد و موج رو دربیارن، بخیه می‌زد و جراحی می‌کرد.
«پس حتی اگه یکی سعی‌برادر کنه شبیه رعد بشه، در‌شبکه نهایت هنوزم انسان باقی می‌مونه.»
«آره. و فکر نمی‌کنم چیز بدی باشه.شدی رعد و برق قلب نداره. تایجی، باد یا‌هدف موج هم همین‌طور. اونا دردی رو حس نمی‌کنن.»
این نیت قلبی رزمی بود.
چیزی که هیونگش در‌حال موردش حرف می‌زد، یه‌خنثی قلمرو دوردست و والا بود.
و این قلمرویی بود که‌برادر ساما هیون به زودی در‌شبکه آستانه رسیدن بهش قرار می‌گرفت.
«اگه واقعاً رعد و‌نظر برق بودی، نمی‌تونستی از‌برادر نیت قلبی رزمی استفاده کنی.»
جین چون-هی سر مجسمه‌گرفت گوان یو رو روی‌نیروی زانوش بالا و پایین انداخت.
اون که یه توپ ساخته شده از مثانه خوک نبود، پس‌دور چطور می‌تونست یه چیز آهنی رو با این‌همه خاصیت ارتجاعی بالا‌تعجب و پایین بندازه؟ اما حتماً اینم بخشی از قلمرو هیونگش بود.
جین چون-هی ادامه داد.
«در عین حال، چون انسانیم، گول مشت‌های پایین‌برادر ساده‌ای مثل این رو می‌خوریم. و چون جناح غیرمتعارف‌زانوش نیت کشتارشون رو سرکوب می‌کنن، بیشتر به دردسر می‌افتن.»
«پس می‌دونستی.»
«البته. وقتی با من تمرین می‌کنی، هیچ‌وقت نمی‌ذاری نیت کشتارت‌بدن خودش رو نشون بده، حتی وقتی که از انرژی درونی‌وارد استفاده نمی‌کنیم. از همون اولشم قصد نداشتی منو ببری، مگه نه؟»
سختی این کار دقیقاً در حد‌بزرگ این بود که هم‌زمان با دست چپ‌گرفت دایره بکشی و با دست راست مثلث.
چون مجبور بود چیزی رو‌میاد که همیشه به طور طبیعی‌تانگ انجام می‌داد، عمداً سرکوب کنه.
اما ساما هیون دقیقاً‌گرفت داشت همین کار رو‌نیروی در مقابل هیونگش انجام می‌داد.
تاک.
با گفتن این‌قوی‌تر حرف، مجسمه گوان‌بزرگ یو رو گرفت.
دست چپش که‌اما یه انگشت نداشت،قوی‌تر هنوزم قوی بود.
«چیزهای ساده رو به کمال‌زانوش برسون. و یه سری فریب‌خنثی هم قاطیشون کن. این تکلیف توئه.»
«چرا از‌گرفت هیچ استعاره‌ای‌حال استفاده نمی‌کنی، هیونگ؟»
با شنیدن‌میاد این حرف، جین‌برادر چون-هی حسابی خندید.
بعد دست برادر کوچک‌ترش را که یک‌شدی سر و گردن از او بلندتر بود‌خورشیدی گرفت و کمک کرد تا بلند شود.
«همین الانش هم توضیح دادن مرحله پایه‌نتونست نیت قلبی رزمی به اندازه کافی سخت‌چرخید بود. حتی اگه خیلی خفن نیست، باهام بساز.»
بعد برگشت و‌زانوش در حالی که‌نیروی دور می‌شد، گفت:
«برای فردا صبح یه ظرف‌برادر غذای بامبو برات آماده می‌کنم.شبکه با چند تا قرص غلات عسلی.»
ساما هیون فهمید‌اما که این حرف‌ها‌قوی‌تر به معنای خداحافظی است.
«هیونگ.»
«همم؟»
«هنر هزار تغییر و ده هزار ماسک یکی از‌نخل هنرهای رزمی جناح غیرمتعارفه. مثل یه آسوراست که پوست‌کاملاً انسان پوشیده باشه. بازم می‌تونی به همچین چیزی بگی آدم؟»
جین چون-هی‌نیست با بی‌خیالی‌نظر جواب داد:
«در اصل، یه آدم می‌تونه تبدیل‌حال به آسورا بشه، همون‌طور که می‌تونه تبدیل‌دور به یه خرگوش بشه. انسانیت یعنی همین.»
احتمالاً منظورش از‌زانوش خرگوش، اشاره‌ای به‌نیروی گام‌های فرم خرگوش بود.
جین چون-هی‌میاد یک چیز دیگر‌برادر هم اضافه کرد:
«یه آسورا نمی‌تونه‌اما تبدیل به خرگوش‌قوی‌تر بشه. خرگوش‌ها گیاه‌خوارن.»
بعد لب‌هایش را لیسید و‌زانوش گفت: «آه، دلم گوشت خرگوش می‌خواد.کنه برای هات‌پات کوفته قلقلی درست کنم؟»
ساما هیون با شنیدن‌حال این حرف از روی‌خنثی ناباوری زد زیر خنده.
هیونگ، هیونگ بود‌قوی‌تر و ساما هیون هم‌تانگ فقط ساما هیون بود.
«راستی، هیونگ.»
«بله؟»
«در مورد اون ابریشم خونین‌نتونست آسمان سیاه که دور مچته،بدن یه چیز بهتر پیدا کردم.»
«مگه همچین چیزی ممکنه؟»
«یه چرخ ریسندگی هست که‌میاد نخ کرم ابریشم بهشتی رو‌تانگ به صورت یه رشته واحد می‌بافه.»
جین چون-هی هم‌هدف یک بار سعی کرده‌نتونست بود چیز مشابهی بسازد.
هرچند آن‌گرفت یکی قرص‌حال روح بود.
چند رشته‌ای.
یک نخ ترکیبی.
برای نخ ماهیگیری هیچ‌چیزی بهتر از‌حال این نیست، اما می‌خواست آن را‌بدن با نخ کرم ابریشم بهشتی بسازد؟
«هنوز به‌گرفت هدیه ها-ریون‌حال حسودی می‌کنی؟»
نه، نفوذ به عمارت خانواده دان کی‌تانگ بود؟ از آن زمان تا حالا این‌زانوش حسادت را در دلش نگه داشته بود.
«این برای‌نیست خودش یه آرتیفکت‌میاد الهیه، برادر بزرگ.»
«اگه می‌تونه نخ کرم ابریشم بهشتی رو به یه‌کاملاً رشته جدید ببافه، حتماً یه آرتیفکت الهیه. اونو به‌بده من نده؛ برای یه کار مفید ازش استفاده کن.»
«فقط صبر کن.زانوش باهاش برات یه آویز‌کاملاً شمشیر درست می‌کنم، هیونگ!»
به نظر می‌رسید‌قوی‌تر یک آیتم فوق‌العاده‌بزرگ در راه است.
روز بعد، جین چون-هی ظرف غذا‌قوی‌تر و قرص‌های غلات عسلی را به ساما‌شبکه هیون داد و با او خداحافظی کرد.
«می‌خوای به خریدن ملک‌گرفت و املاک توی دووندونگ‌نیروی ادامه بدی، مگه نه؟»
ساما هیون در‌زانوش جواب سؤال جین‌نیروی چون-هی سر تکان داد.
«مسافرخونه‌دارهای زیادی بودن که به‌برادر فرقه جاودانه خون وابسته بودن،شبکه برای همین الان همه‌جا خالی شده.»
ساما هیون با خنده‌نظر گفت که می‌تواند یک‌برادر میخانه بزرگ باز کند.
و به این ترتیب، دووندونگ برای مدتی‌نتونست به عنوان خیابان میخانه‌هایی معروف شد که غذایشان‌نمی‌خواست عالی نبود، اما حداقل باعث دل‌درد هم نمی‌شد.
مدت کوتاهی بعد، دوباره‌حال تغییر کرد و به‌خنثی خیابان میخانه‌های خوشمزه تبدیل شد.
و تقریباً همان زمانی که شایعات خیابان‌تانگ میخانه‌های خوشمزه به گوشش رسید، هدیه ساما‌زانوش هیون برای جین چون-هی از راه رسید.
یک آویز تزئینی بود که‌میاد ساما هیون خودش با چرخاندن‌تانگ چرخ ریسندگی درست کرده بود.
قرار بود‌خورشیدی به شمشیر‌گرفت متصل شود.
و از همه مهم‌تر.
«وقتی انرژی درونی‌قوی‌تر بهش تزریق می‌کنم،بزرگ اینم کش میاد.»
وقتی انرژی درونی‌اما را به منگوله تزریق‌شدی کرد، حسابی دراز شد.
«اگه با این به کسی ضربه‌حال بزنم، چرخ میشه. بریده نمی‌شه، بلکه‌بدن به معنای واقعی کلمه تکه‌تکه میشه...»
از ساما هیون‌زانوش کمتر از این‌نیروی هم انتظار نمی‌رفت.
۰۳۹. من بردم!
«استاد! من برگشتم!»
«برگشتی، هی!»
استادش با خوشحالی‌زانوش پایین آمد تا‌نیروی شاگردش را ببیند.
و ظاهرش...
«یـ... یه قارچ؟»
«به خاطر نصف‌النهارهای قطع شده نه یین،نتونست اکسیرهای بی‌شماری پیدا کردم و خوردم. یکی‌چرخید از اونا قرصی از فرقه جاودانه خون بود.»
«یه... قارچ؟»
استاد قارچی‌شکل پرسید.
«چی شده،نیست هی؟ حالا دیگه‌میاد از استادت می‌ترسی؟»
«آااااااه!»
یک کابوس بود.
جین چون-هی در حالی‌شدی که غرق در عرق سرد‌نخل شده بود، در جایش نشست.
استاد، در حالی‌اما که قرص فرقه جاودانه‌شدی خون را خورده بود.
«حتی بدون این هم، جیانگشی‌های‌زانوش قارچی نه تنها توی دووندونگ، بلکه‌کنه توی مناطق اطراف هم دیده می‌شن.»
چون امکان نداشت‌زانوش این دارو فقط داخل‌کاملاً دووندونگ پخش شده باشد.
مردم با تأخیر دچار تشنج می‌شدند و می‌مردند، یا‌نخل شاید فقط با یک بار خوردن آن، زنجیره‌ای از‌کاملاً موارد وجود داشت که قارچ از بدنشان جوانه می‌زد.
«هوو... هوو...»
واقعاً کابوس عجیبی بود.
هوانگ‌گو، بی‌خبر از احساسات‌حال جین چون-هی، فقط پشت‌خنثی سر هم صورتش را می‌لیسید.
این روش او برای‌شدی گفتن این جمله بود: «بیدار‌نخل شدی، پس بهم غذا بده.»
«امروز به‌نیست عمارت پزشکی‌نظر فلس سفید می‌رسم.»
جین چون-هی سر‌هدف هوانگ‌گو را نوازش‌حال کرد و بلند شد.
دروازه اصلی عمارت پزشکی فلس‌برادر سفید، جایی که برای رسیدن‌شبکه به آن عجله کرده بود.
تاندرکوئیک، چونجین، نانمان‌اما و هوانگ‌گو به دنبال‌شدی جین چون-هی وارد شدند.
«فقط از‌خورشیدی نظر مسافت، اون‌قدرها‌زانوش هم دور نیست.»
اما بیشتر طول کشید چون مجبور بود‌کاملاً توقف کند و بیمارانی را که دیوانه یکتا‌دست را می‌شناختند و دورش جمع می‌شدند، درمان کند.
هوانگ‌گو، تاندرکوئیک، چونجین و نانمان.
و مجسمه‌نیست گوان یو‌نظر روی پشتش.
شایعات در همه‌جا پخش شده بود‌حال که چرا دیوانه یکتا این‌قدر به یک‌دور مجسمه گوان یو وسواس پیدا کرده است.
«زندگی همینه دیگه.»
به اتاقش رفت، وسایلش را زمین گذاشت، مجسمه گوان‌نخل یو را حسابی برق انداخت تا درخشید، بعد لباس‌کاملاً پزشکی‌اش را مرتب کرد و رفت تا استادش را ببیند.
در حالت عادی، به خاطر بوی‌قوی‌تر عرق باید حمام می‌کرد، اما بعد‌نخل از دیدن چنین کابوسی، دلش بی‌قرار بود.
«البته، فقط‌خورشیدی یه خواب‌گرفت مسخره بود.»
با این فکر،زانوش با عجله به‌نیروی سمت اتاق مطالعه رفت.
عطر ملایم ارکیده‌قوی‌تر از اتاق مطالعه‌بزرگ به مشام می‌رسید.
استادش درست در همان لحظه آستینش‌قوی‌تر را بالا نگه داشته بود و‌نخل با قلم‌مو و جوهر چیزی می‌نوشت.
با دیدن اینکه از یک قلم‌موی واقعی استفاده می‌کرد و‌خنثی نه از مداد یا خودکاری که معمولاً به کار می‌برد،دوم به نظر می‌رسید در حال نوشتن یک سند رسمی است.
«استاد، من برگشتم.»
جای شکرش باقی بود.
کابوس فقط یک کابوس بود.
استادش مثل‌خورشیدی همیشه آرام‌گرفت و باوقار بود.
شاگرد به‌گرفت نیم‌رخ استادش‌حال ادای احترام کرد.
«دیرتر از‌میاد چیزی که‌شدی فکر می‌کردم رسیدی.»
«بله. توی راه‌اما باید به یه‌قوی‌تر سری کارها رسیدگی می‌کردم.»
«برای کسی که به کارهاش رسیدگی کرده،نتونست با سر و روی غرق در عرق اومدی‌نمی‌خواست دیدن استادت. به نظر می‌رسه کار واجبی داشتی.»
یک سؤال تیزبینانه.
جین چون-هی صادقانه جواب داد:
«دلیلش اینه‌نیست که دیشب‌نظر یه کابوس دیدم.»
«همم.»
جگال لین‌گرفت به شاگردش‌حال نگاه کرد.
بعد از لحظه‌ای، سند‌شدی را بست و بدن‌تکنیک تنومندش را بلند کرد.
«حمام بزرگ چشمه آب‌گرم‌نظر تازه تکمیل شده. بیا بریم‌بزرگ یه تنی به آب بزنیم.»
«بله، حتماً!»
استادش اصلاً‌گرفت نمی‌توانست کثیفی‌حال را تحمل کند.