چپتر 844: کوفته‌های ماهی مرکب با سس سویا و شربت نشاسته
0«می‌گن کوفته‌های ماهی مرکب‌برنجی رو تو ترکیبی از سس‌چشمای سویا و شربت نشاسته می‌غلتونن.»
«حالا که فرمانداری بکرین کنترل‌گرد بندر رو به دست گرفته، انواع‌نگاه و اقسام غذاها داره وارد می‌شه.»
«از کوفته‌های سرخ‌شده معمولی‌می‌کردن گرون‌تره، اما می‌گن خیلی‌صدا لذیذه. دوست داری امتحانش کنی؟»
«معلومه، معلومه!»
محقق سیم کسی‌کیک‌های نبود که بتونه همچین‌بالایی پیشنهادی رو رد کنه.
سریع کوفته ماهی‌واقعی مرکب رو گرفت و‌حالی یه گاز ازش زد.
خرچ.
همون لحظه که دندوناش تو کوفته فرو رفت،واو عصاره غلیظ ماهی مرکب و لعاب چسبناک سس‌بالاست سویا و شربت یهو کل دهنش رو پر کرد.
«واو. این فوق‌العاده‌ست!کیک‌های چرا سطح غذا تو‌بالایی منطقه بکرین این‌قدر بالاست؟»
«به خاطر اینه که خود دیوانه یکتا‌حالی بعضی وقتا آموزش می‌ده و ارباب جوان‌صدای فرقه خون طلایی هم توجه ویژه‌ای بهش داره.»
«می‌گن کوفته‌های سرخ‌شده هم‌می‌کردن یه شاهکار دیگه‌ست. بریم‌صدا اونا رو هم امتحان کنیم؟»
«البته!»
تو هر خیابون و‌برنجی هر رستورانی، مردم وایساده‌داشتن بودن و کوفته می‌خوردن.
فقط هم کوفته نبود.
انواع و اقسام غذاهای خیابونی تو‌صدای مسیر چیده شده بودن و حتی‌مسابقه کیک‌های برنجی سیخی هم کیفیت بالایی داشتن.
چشمای محقق‌ها از‌لعاب دیدن این ضیافت واقعی‌کرد طعم‌ها گرد شده بود.
در حالی که سه محقق نشسته بودن‌بالایی و به صحنه آشپزی نگاه می‌کردن، به‌طعم‌ها زودی صدای یه گونگ به صدا دراومد.
این صدا،ضیافت نشون‌دهنده شروع‌طعم‌ها مسابقه بود.
مجری برنامه موهوا بود.
خواهر موول، مدیرکل‌لعاب سالن خارجی در‌دهنش عمارت پزشکی فلس سفید.
او با چند جمله رسمی شروع کرد و‌داشتن درست وقتی که احساس کرد حوصله همه داره‌بود سر می‌ره، دستش رو بالا برد تا علامت بده.
دوم، دو-دوم، دوم، دوم، دوم!
تجربه گذشته‌اش‌آشپزی به عنوان یه‌زودی سرگرم‌کننده الکی نبود.
او با صدایی که‌چسبناک با انرژی درونی آمیخته‌واو شده بود، صحبت کرد.
«حالا داورها رو یکی یکی معرفی می‌کنم. اول،داشتن استاد عمارت پزشکی فلس سفید و حاکم فرمانداری بکرین،حالی کنت پزشک سلطنتی، پزشک الهی فلس سفید، جگال لین!»
دوم!
وااااااااااه!
صدای تشویق‌غلیظ با صدای‌چسبناک طبل بلند شد.
پزشک الهی فلس سفید به آرومی بادبزنش‌بالایی رو بست و با یه کلمه ساده‌طعم‌ها از کسایی که اومده بودن تشکر کرد.
«او از جناح غیرمتعارف‌طعم‌ها اومده! ارباب جناح غیرمتعارف،نشسته امپراتور جادوگری، وارد می‌شود!»
امپراتور جادوگری دست به‌می‌کردن سینه ایستاد، در حالی‌صدا که ناراضی به نظر می‌رسید.
'لعنتی، نشستن بغل‌لعاب اون روباه مکار جگال‌کرد لین قراره منو بکشه.'
اون مرد‌حتی برای سلامتی یه‌سیخی پیرمرد ضرر داشت.
امپراتور جادوگری تصمیم‌واقعی گرفت حتی یه کلمه‌حالی هم باهاش حرف نزنه.
فقط کوفته‌هاش رو‌نگاه می‌خورد و سریع‌صدای از اونجا جیم می‌شد.
«شاید الان بازنشسته شده‌چسبناک باشه، اما اون بزرگترین دزد‌این زیر آسمانه، دزد شبح بی‌سایه!»
دزد در ابتدا قصد داشت یواشکی چند لقمه بدزده، اما‌محقق‌ها حالا به نظر می‌رسید قراره اونا رو به صورت رسمی‌آشپزی دریافت کنه، که باعث شد احساس معذب بودن بهش دست بده.
«وقتی پای طعم و مزه‌گرد وسط باشه، اون شخص باید‌آشپزی من باشم! ارشد بزرگ فرقه گدایان!»
رهبر فرقه ایستاد‌نگاه و ناگهان دستش‌صدای رو بالا برد.
تشویق جمعیت بلندتر شد.
بدجوری دنبال جلب توجه بود.
«در نهایت، از بین فرقه‌های بزرگ‌بود شمشیر زیر آسمان، استادی از معتبرترین‌می‌کردن خانواده‌ها. رئیس خانواده نامگونگ شخصاً اومده!»
نامگونگ اون...آشپزی جوون‌ترین بین‌می‌کردن اونا بود.
چه از نظر سابقه و چه‌دهنش از نظر سن، هیچ راهی نبود که‌غذا بتونه بین این پیرمردهای هیولا برنده بشه.
فکرش رو هم نمی‌کرد که‌سیخی فقط برای خوردن یه کوفته مجبور‌دیدن بشه این شکنجه رو تحمل کنه.
'آخ، راستی، چول‌سان چطور قبول کرد‌بود همه این آدمایی که برادر جین‌می‌کردن رو می‌شناسن به عنوان داور بیاره...
آها، می‌فهمم.
شنیدم به خاطر‌لعاب ذات عجیب و‌دهنش غریبش هیچ دوستی نداره.
باید راست باشه.'
همون‌طور که نام‌گونگ‌واقعی اون شک کرده بود،حالی چول‌سان هیچ دوستی نداشت.
اگه بخوایم محترمانه بگیم،می‌کردن اون‌قدر غرق آشپزیش بود که‌دراومد وقت نمی‌کرد دوستی پیدا کنه.
اگه بخوایم رک و‌چسبناک پوست‌کنده بگیم، تو زمینه معاشرت‌این خسیس بود و اینم نتیجه‌اش.
این‌طوریا بود.
'برای یکی از صد استاد برتر زیر‌حالی آسمان که بخواد استاد آشپزی بشه، طبیعیه‌صدای که وقت نداشته باشه دوست پیدا کنه...
گمونم.
آره.
البته.'
این دیوانه یکتا بود‌طعم‌ها که جلوش ایستاده بود و‌صحنه آدم عجیبی به حساب می‌اومد.
موهوا گفت.
«خب. گروه واقعاً چشمگیری‌چسبناک اینجا جمع شدن. بیاید‌واو چند کلمه‌ای ازشون بشنویم.»
جگال لین گفت: «شرافت‌برنجی خانواده‌ام رو وسط می‌ذارم‌داشتن و عادلانه قضاوت می‌کنم.»
یه حرف‌ضیافت کلیشه‌ای برای‌طعم‌ها همچین موقعیتی.
بعد، نوبت امپراتور جادوگری بود.
«شما بچه‌پروها. هیچ غذایی‌چسبناک نیست که من نچشیده باشم.این هر چی خوشمزه‌تر باشه می‌بره!»
او واقعاً‌حتی قصد داشت‌برنجی عادل باشه.
دزد شبح‌ضیافت بی‌سایه هم‌طعم‌ها همین‌طور بود.
«هاهاها! من چیزای خوشمزه‌تری نسبت به این یارو‌صدا امپراتور جادوگری خوردم، حداقل یه سال هم ازش‌خواهر بزرگترم. من تو تشخیص طعم مهارت بیشتری دارم!!!»
متخصص طعم عبارت جدیدی‌چسبناک بود که توسط جین‌واو چون-هی سر زبون‌ها افتاده بود.
ارشد بزرگ‌حتی فرقه گدایان‌برنجی هم کوتاه نیومد.
«این الف‌بچه‌ها ذائقه این گدا رو‌بود نمی‌شناسن. زبون من یه زمانی توسط خود‌زودی امپراتور فقید تأیید شده بود. ای توله‌سگ‌ها!»
و بعد‌آشپزی نوبت نام‌گونگ‌می‌کردن اون بود.
'چرا این پیرمردها‌لعاب سر یه مشت‌دهنش کوفته این‌قدر جدی‌ان؟'
اگه بقیه هم جوون بودن، نامگونگ اون‌بالایی هم می‌تونست صداش رو ببره بالا و‌طعم‌ها اعلام کنه که کارش رو خوب انجام می‌ده.
اما نمی‌تونست خودش رو راضی کنه که‌حالی جلوی این مردایی که دو سه نسل‌صدای ازش بزرگتر بودن، ادعا کنه بزرگترین متخصص طعمه.
«... تمام تلاشم‌نگاه رو می‌کنم تا‌صدای عادلانه قضاوت کنم.»
نامگونگ اون‌غلیظ موجی از غم‌یهو رو احساس کرد.
واااااااااااااه!
دردناک بود.
چرا به همچین جایی دعوت‌زودی شده بود تا این‌طوری بین این‌شروع پیرمردها مچاله بشه و زجر بکشه؟
چرا فقط بدعنق‌ترین‌لعاب پیرمردهای جیانگهو باید برای‌کرد خوردن کوفته جمع می‌شدن؟
دیدن اونا که جونشون رو سر قضاوت کوفته‌ها‌داشتن وسط گذاشته بودن، کافی بود تا خاطرات جنگ‌بود بین جناح متعارف و جناح غیرمتعارف رو زنده کنه.
موهوا گفت.
«بله. به دلایلی، همه داورها‌زودی عزم راسخی دارن... خب پس.نشون‌دهنده شما دو تا، برید سر جاتون!»
با حرف‌های موهوا، چول‌سان‌چسبناک و جین چون-هی به‌واو سمت جایگاه‌های آشپزی خودشون رفتن.
بعد، موهوا خودش‌کیک‌های چکش رو برداشت‌کیفیت و به گونگ کوبید.
گییییییییییییییینگ!
«آشپزی رو شروع کنید!»
به محض اینکه‌لعاب شروع شد، چول‌سان یه‌کرد خوک زنده آورد بیرون.
همون‌جا و تو یه حرکت،سیخی گلوش رو برید و شروع‌محقق‌ها کرد به خالی کردن خونش.
خون خوک تازه ذبح‌شده‌طعم‌ها شروع کرد به جمع‌نشسته شدن تو یه کوزه.
با اضافه شدن هنر‌می‌کردن جذب، خون تو یک چشم‌دراومد به هم زدن تخلیه شد.
با همون‌غلیظ سرعت شروع‌چسبناک کرد به قصابیش.
موهوا به‌حتی گزارش دادن‌برنجی ادامه داد.
«اوه! مهارتش تو ذبح یه خوک زنده و خالی کردن خونش در سطح یه‌صدای استاده. راستی، داور جگال لین اعلام کرده که حتی به غذایی که با دستای‌خارجی نشسته درست شده باشه دست هم نمی‌زنه. آیا سرآشپز چول‌سان واقعاً دستاش رو می‌شوره؟»
با این حرف‌ها، چول‌سان با‌زودی آب و تاب دست‌هایش را‌نشون‌دهنده در آب پاشید و شست.
«شستمشون!»
چول‌سان پیش خودش فکر کرد.
'هوم، چاره‌ای نیست‌واقعی حتی اگه «طعم‌بود دست» یکم کم بشه.
اما با این دامپلینگ سوپی گوشت خوک و پیازچه با نسبت‌شروع طلایی که با گوشت خوک تازه تهیه شده درست شده! و با‌فلس یه ذره طعم مالا، هیچ‌چیز نمی‌تونه رو دست این طعم بلند بشه!'
چول‌سان با لبخندی سرشار‌چسبناک از اعتماد به نفس‌واو چهره‌اش را روشن کرد.
موهوا اعلام کرد.
«دامپلینگی که تو بزرگترین مسابقه آشپزی زیر آسمان برنده شده، الان اینجاست!می‌کردن می‌گن اعلیحضرت امپراتور حتی وقتی سیر بودن یه بشقاب کامل از این‌خواهر دامپلینگ‌ها رو خوردن و ازشون به عنوان بهترین طعم دنیا تعریف کردن!»
'فراموش نمی‌کنم، ای امپراتور عوضی!'
جین چون-هی تو ذهنش‌چسبناک ۵۰۰ وون کینه دیگه به‌این حساب «نقره و طلا» نوشت.
آخه چرا باید یه چیزی مثل‌کیفیت بزرگترین مسابقه آشپزی زیر آسمان راه‌ضیافت می‌نداختن و این‌همه دردسر درست می‌کردن!
اون احمق‌های لعنتی!
درست همون موقع، چیزی که جین‌صدای چون-هی بیرون آورد یه گوشت خوک‌مسابقه کاملاً سیاه و تیره و تار بود.
«اوه! اون دیگه‌لعاب چیه! رنگ گوشت عجیبه!کرد نکنه خراب شده باشه؟»
هوووووو!
تماشاچی‌ها از تعجب‌واقعی نفسشون رو تو‌بود سینه حبس کردن.
جین چون-هی‌آشپزی با صدای‌می‌کردن بلند داد زد.
«خراب نشده! این گوشت عمل‌آمده‌ست!»
«گوشت عمل‌آمده؟!»
بعد از گفتن این حرف، گوشت رو‌حالی درآورد و شروع کرد با گانگ چی‌صدای خودش اون رو ببره تا دامپلینگ درست کنه.
'عمل آوردن‌آشپزی گوشت، یه جنگ‌زودی تمام‌عیار با باکتری‌هاست.'
یه حرکت اشتباه و‌چسبناک دیگه اسمش عمل اومدن‌واو نبود، بلکه گندیدن بود.
جین چون-هی چقدر باید محیط‌سیخی اطراف رو استریل می‌کرد تا فقط‌دیدن یه تیکه گوشت عمل‌آمده درست کنه؟
علاوه بر اون، کنترل‌طعم‌ها دما و رطوبت برای‌نشسته این کار کاملاً ضروری بود.
معمولاً آدم از یه یخچال مخصوص درای‌گونگ ایج استفاده می‌کنه یا گوشت رو تو‌برنامه یه کیسه وکیوم می‌کنه تا عمل بیاد.
اما اینجا دشت‌های مرکزی بود.
اون حتی یه مثانه خوک از خانواده تانگ‌داشتن تهیه کرده بود، تو روغن تانگ خیسش کرده‌بود بود و گوشت رو محکم توش پیچیده بود.
بهش «غلاف‌ضیافت رزین تانگ»طعم‌ها هم می‌گفتن.
این غلاف رزین تانگ‌می‌کردن در اصل برای چیزایی‌صدا مثل لوله‌های سرم استفاده می‌شد.
با مالیدن مداوم روغن تانگ، جوشوندنش تو دمای بالا و خشک‌چرا کردنش، به طرز عجیبی به ماده‌ای شبیه پلاستیک‌های مدرن تبدیل می‌شد‌بعضی که خانواده تانگ در اصل ازش برای نگهداری سموم کشنده استفاده می‌کردن.
اما عمارت پزشکی‌کیک‌های فلس سفید ازش برای‌بالایی اهداف پزشکی استفاده می‌کرد.
و جین چون-هی‌واقعی داشت ازش برای عمل‌حالی آوردن گوشت استفاده می‌کرد.
'حداقل لازم‌آشپزی نبود نگران‌می‌کردن یخچال باشم.'
سالن تحقیقات!
انبار یخچالی تو سالن تحقیقات، جایی که کریستال‌داشتن یخی باستانی از قصر یخی دریای شمالی اونجا‌بود خوابیده بود، به اندازه یه خونه بزرگ بود.
در واقع شکل یه خونه بود و با استفاده از این واقعیت که‌زودی هرچی به کریستال یخی باستانی نزدیک‌تر می‌شدی، عملکرد انجماد بهتر می‌شد، روی هر‌مدیرکل اتاق یه دما نوشته شده بود و وسایل مناسب تو هر کدوم قرار می‌گرفت.
اون داخل، نمونه‌هایی بودن که گنجینه‌های واقعی بشریت‌صدا محسوب می‌شدن، بستنی‌های میان‌وعده محقق‌ها، چای سرد برای وقتایی‌موول که اضافه‌کاری می‌کردن و گوشت عمل‌آمده مخفی جین چون-هی.
[گوشت ارباب جوان عمارت‌چسبناک / مطلقاً نخورید! /واو حاوی سم / سم‌سم‌سم‌سم‌سم‌سم‌سم!]
درست مثل پودینگش، هروقت‌برنجی چیزی می‌پخت و می‌ذاشت‌داشتن اونجا، مدام غیب می‌شد.
انگار جوجه‌ها پنهانی می‌دزدیدنش.
برای همین نوشت که حاوی‌زودی سمه و فقط اون موقع‌نشون‌دهنده بود که دیگه بهش دست نزدن.
شاید هم به این خاطر بود که‌کرد اون چیزی که تو یخ پیچیده شده‌منطقه بود یکم شبیه «اون» سلول به نظر می‌رسید.
'واقعاً یکم‌حتی شبیه سلول دونگ‌چون‌سیخی به نظر می‌رسه.'
گوشت بازوی ارباب آسمان‌طعم‌ها شرقی هنوز تو یخچال جین‌صحنه چون-هی زنده و سالم بود.
به هر‌آشپزی حال، دقیقاً چهار‌زودی هفته گذشته بود.
از همون روزی که تصمیم گرفته بودن مسابقه دامپلینگ برگزار کنن‌چرا و یه دوره آماده‌سازی تعیین کرده بودن، گوشت خوک عمل‌آمده بالاخره‌بعضی چهار هفته‌اش رو کامل کرده بود و به دنیا اومده بود.
«یه طرف، یه خوک تازه‌سیخی ذبح‌شده! طرف دیگه، یه خوک‌محقق‌ها عمل‌آمده! کدوم خوک برنده می‌شه؟!»
علاوه بر این، چیزی که جین‌بود چون-هی داشت درست می‌کرد یه دامپلینگ‌می‌کردن خیلی ساده گوشت خوک و پیازچه بود.
این پایه‌ای‌ترینِ پایه‌ها بود که‌زودی نسل به نسل تو خانواده‌نشون‌دهنده جگال دست به دست شده بود.
اون گوشت رو خرد کرد،یهو دامپلینگ‌ها رو شکل داد و‌فوق‌العاده‌ست بدون هیچ حقه‌ای بخارپزشون کرد.
جین چون-هی‌حتی با خودش‌برنجی فکر کرد.
'در اصل، گوشت‌واقعی عمل‌آمده باید به‌بود عنوان استیک کباب بشه.
آخ... عجب ولخرجی‌ایه.'
«همون‌طور که از خانواده جگال انتظار می‌رفت. اون فقط با اصول اولیه‌سطح رقابت می‌کنه، بدون هیچ حقه‌ای. غرورش بی‌اندازه‌ست. آیا اون واقعاً می‌تونه بهترین‌آموزش تو دنیا رو فقط با هنر مخفی خانواده‌اش و گوشت عمل‌آمده شکست بده؟!»
واااااااااااااه!
تماشاچی‌ها از هیجان غریدند.
میدون مسابقه حسابی داغ شد.
«دامپلینگ‌های چول‌سان قطعاً خوشمزه به نظر می‌رسن. دامپلینگ‌های‌واو سوپی که با گوشت خوک تازه ذبح‌شده درست شدن.خاطر مگه اعلیحضرت امپراتور یه بشقاب کامل ازشون نخورده بود؟!»
«شنیدم دامپلینگ‌های خانواده جگال بهترین‌سیخی زیر آسمانن، اما اون گوشت سیاه‌دیدن یه کم عجیب به نظر می‌رسه.»
«گوشت عمل‌آمده؟ مگه این ارباب جوان عمارت نبود‌نشسته که همیشه می‌گفت بهداشت از همه چیز مهم‌تره؟صدا چرا داره از همچین گوشت سیاهی استفاده می‌کنه؟»
«من که‌آشپزی به چول‌سان‌می‌کردن رأی می‌دم.»
«منم همین‌طور!»
«منم دلم‌حتی می‌خواد به‌برنجی اون رأی بدم!»
به نظر می‌رسید‌واقعی جو به نفع‌بود چول‌سان سنگینی می‌کنه.
حتی نامگونگ اون هم نگران به نظر می‌رسید و‌دراومد با خودش فکر می‌کرد که آیا خوردن دامپلینگ‌های جین‌مدیرکل چون-هی مشکلی نداره و نکنه معده‌اش رو به هم بریزه.
'یعنی مشکلی پیش نمیاد؟چسبناک با این حال، اینجا‌واو عمارت پزشکی فلس سفیده.
اگه بعد از‌کیک‌های خوردنش مریض بشم،کیفیت درمونم می‌کنن دیگه، نه؟'
اما در کمال تعجب، دزد پیر‌بود و پیر اعظم فرقه گدایان که‌می‌کردن کنارش نشسته بودن، کاملاً آروم بودن.
حتی برعکس.
«اون جوون‌غلیظ چطور در مورد‌یهو همچین چیزی می‌دونه؟»
واکنش پیر اعظم‌کیک‌های فرقه گدایان به‌کیفیت طرز خاصی شدید بود.
'عجیبه.
با احتساب خودم،نگاه همه تماشاچی‌ها دارن پیروزی‌گونگ چول‌سان رو پیش‌بینی می‌کنن...
اما اینا نمی‌تونن‌لعاب چشم از دامپلینگ‌های‌دهنش برادر جین بردارن.'
این فقط‌حتی به خاطر‌برنجی دوستیشون نبود.
شاید اگه خودش بود، یا مثلاً ارباب اتحاد رزمی،صحنه شاه نیزه آک جین، قضیه فرق می‌کرد، اما این‌نشون‌دهنده پیرمردها همگی شخصیت‌هایی بودن که لقب «شیطان» برازنده‌شون بود.
حتی دزد پیر هم که در واقع به یه‌دراومد دشمن عمومی تو دنیای رزمی تبدیل شده بود و‌مدیرکل لقب «شیطان» رو به دست آورده بود، بینشون بود.
اینا آدمایی بودن که حتی اگه چاقو زیر گلوشون‌این می‌ذاشتی، به خاطر درست کردن غذای آشغال بهت فحش می‌دادن‌خود و می‌پرسیدن چرا داری حرصت رو سر اونا خالی می‌کنی.
هیولاهای پیری که بیشتر از‌سیخی هرکس دیگه‌ای در مورد خلق‌محقق‌ها و خوی خودشون صادق بودن.
'این هیولاهای پیر با دیدن‌گرد دامپلینگ‌های برادر جین دارن لب‌آشپزی و لوچه‌شون رو لیس می‌زنن؟ چرا؟'
کنجکاوی نام‌گونگ‌آشپزی اون لحظه به‌زودی لحظه بیشتر می‌شد.
«وقت آشپزی تمومه!»
وااااااااااااااه!
با فریاد‌ضیافت موهوا، آشپزی‌طعم‌ها به پایان رسید.
«محدودیت زمانی به پایان‌می‌کردن رسید، پس هر دو شرکت‌کننده‌دراومد لطفاً دست‌هاشون رو ببرن بالا!»