چپتر 670: چپتر 670
0جین چون-هی قبل‌واقعی از اینکه بپرسد،فهمیدن غرق در افکارش بود.
«خواجه ارشد،اونا شما چیزی درباره‌نیستن بچگی‌های من می‌دونید؟»
«هو، پس بالاخره‌اما کنجکاو شدی. درباره اون‌برگرداندن خاطرات از دست رفته‌ات.»
انگار بدون اینکه حتی نیازی‌درمی‌اومد به توضیح مفصل من باشه،بذارم خودش حدس زده که فراموشی گرفتم.
خب، منطقی هم بود.
وقتی تازه به این دنیا اومده بودم،فهمیدن بعد از نجات دادن آدم‌ها و بازجویی شدن،امپراتور دروغ گفتم و بهونه آوردم که فراموشی گرفتم.
کارها و رفتارم از اون‌توانایی موقع تا الان هم کاملاً با‌خاص داستان فراموشی جور درمی‌اومد، مگه نه؟
«اصلاً می‌تونم اسمش رو بذارم‌درمی‌اومد خاطرات از دست رفته‌ام؟ این‌بذارم گذشته صاحب اصلی این بدنه.»
یک شخصیت سیاهی‌لشکر که حتی‌اما یک خط دیالوگ هم تو‌زمان کل رمان نداشت، مرده بود.
و من در اصل‌واقعی به اون بدن مرده‌توانایی تناسخ پیدا کرده بودم.
طبق شهادت یهو ها-ریون، جمجمه‌اش قطعاً‌عجیب خرد شده بود و نفس نمی‌کشید،امپراتور پس این موضوع باید درست باشه.
پس، من اساساً‌داستان دارم بدن یک آدم‌اصلاً مرده رو کنترل می‌کنم.
برای همین هیچ‌وقت‌واقعی سعی نکردم چیزی‌فهمیدن درباره گذشته‌اش بفهمم.
به‌هرحال اونا‌اونا خانواده واقعی‌واقعی من که نیستن.
اما بعد از فهمیدن درباره این توانایی عجیب برگرداندن زمان، و‌خاص دیدن اعتماد خاص اون دو امپراتور به من، با خودم فکر‌گفت کردم که شاید اگر درباره گذشته این بدن بدونم، اوضاع بهتر بشه.
خواجه ارشد گفت:
«من چیز زیادی نمی‌دونم. اون موقع‌ها،فهمیدن من فقط یه خواجه رده‌پایین بودم‌اعتماد که تمام درگیری‌ام زنده موندن بود.»
«... که این‌طور.»
جین چون-هی سر تکان داد.
اگه بخوام اینطوری ته و توی‌مگه قضیه رو دربیارم، بیشتر از این‌گذشته تو دردسرهای قصر امپراتوری گیر نمی‌افتم؟
درست وقتی که داشت سعی‌اما می‌کرد دوباره کنجکاوی‌اش را سرکوب‌زمان کند، خواجه ارشد به حرف آمد.
«با این حال...»
با شنیدن داستان‌اما خواجه ارشد، چشمان جین‌برگرداندن چون-هی کمی گشاد شد.
«هی، خواجه، این دیگه چیه؟اما هر بار که قضای حاجت می‌کنم،دیدن صدای غرش رعد و برق می‌شنوم.»
«آه، نمی‌دونی؟ به این میگن توالت سیفون‌دار. اختراع دیوانه‌عجیب یکتاست. یه جور زنگ هشدار جدید و عجیبه که‌کردم به همه توی قصر خبر میده کِی دستشویی رفتی.»
«اوووه! پس حالا همه‌فهمیدن می‌فهمن کِی رفتم دستشویی!زمان ولی این چه فایده‌ای داره؟»
«اولیش اینه که حتی اگه بیفتی توش‌اصلاً نمی‌میری، تازه نشستن طولانی‌مدت هم کمتر درد داره.بدنه بوی کمتر و حشرات کمتر هم که اشانتیونشه.»
«اوه! واقعاً که دیوانه یکتاست.اما کی فکرشو می‌کرد یه اختراع مرموز‌دیدن بسازه که مدفوع رو غیب کنه!»
«غیب نمیشه که.خانواده همه‌اش توی تصفیه‌خانه‌اما فاضلاب جمع میشه.»
باد تازه‌ای‌نیستن در قصر امپراتوری‌توانایی وزیدن گرفته بود.
«اوه! این یه نوع‌جور پمپ آب جدید نیست؟ انگار‌اسمش خواجه‌های بیشتری دارن شکنجه میشن.»
«آه، نمی‌دونی؟ آب خودش از طریق لوله‌های آب جریان پیدا می‌کنه‌دیدن و پایین میاد. باید هر روز بررسی بشه، ولی دیگه مثل قبل‌بشه نیست که خواجه‌ها مجبور باشن هر بار برای آب کشیدن جون بکنن.»
«اعلی‌حضرت حتماً‌اونا دارن روش مجازات‌نیستن رو عوض می‌کنن!»
«اگه نتونن یه مجازات دیگه پیدا کنن،برگرداندن ممکنه فقط بکشنت، پس از این به‌فکر بعد مراقب حرف زدن و رفتارت باش.»
درست بود.
تغییرات زیادی‌خانواده در قصر امپراتوری‌اما رخ داده بود.
البته، با اینکه فقط بعضی از قسمت‌ها با عجله‌عجیب تغییر کرده بودند، نه تنها خواجه‌ها بلکه مقامات دربار‌کردم هم از روی کنجکاوی دائم در حال سرک کشیدن بودند.
جین چون-هی‌نیستن با خودش‌فهمیدن فکر کرد:
«من الان پزشکم، سرآشپزم،جور رئیس شرکت مهندسی عمرانم،می‌تونم یا اداره خدمات عمومی؟»
یه‌جورایی، دارم به‌عنوان سرآشپز‌نیستن و مهندس عمران از شغل‌برگرداندن اصلی‌ام یعنی پزشکی معروف‌تر میشم.
حتی پرنس ژو هم از یک جایی خبردار شده‌عجیب بود و با عجله آمده بود تا همه‌چیز را امتحان‌شاید کند، و همان‌طور که می‌زد روی شانه جین چون-هی گفت:
«از دیوانه یکتا همین انتظار‌توانایی هم می‌رفت! یکی از اینا توی‌خاص دژ من هم می‌سازی، مگه نه؟»
«من که تکنولوژی‌اش رو‌جور به قصر امپراتوری دادم،می‌تونم پس اگه طبق همون بسازیدش...»
«هاهاهاها! این رو به‌نیستن عنوان یک بله در نظر‌برگرداندن می‌گیرم، پس خودت برام می‌سازیش.»
لععععنت بهش!اونا این پرنس‌های طلا،نیستن نقره و سرخ!
هر سه‌تاشون‌نیستن دارن مثل گاو‌توانایی ازم کار می‌کشن!
لعنت به‌کاملاً این خون‌جور سلطنتی امپراتوری.
پرنس ژو گفت:
«با ساختن یه همچین چیز‌نیستن جدید و عجیبی، حتماً پیش‌برگرداندن امپراتورها خیلی خودت رو شیرین کردی.»
«... حالا این‌اما شیرین کردن خود،عجیب فایده‌ای هم داره؟»
«معلومه که داره. برای همینه که همه این‌قدر خودشون‌اسمش رو به آب و آتش می‌زنن تا فقط یه نگاه‌رمان از امپراتورها بگیرن. ولی تو چرا این‌قدر بی‌خیالی، دیوانه یکتا؟»
«من فقط‌خانواده دلم می‌خواد‌نیستن منو بفرستن برگردم.»
«مجبورن که بفرستنت. با اون نگاه‌های غضبناک استادت،توانایی مگه می‌تونن نفرستن؟ با این حال، عجیبه. اینکه این‌همه‌فکر لطف امپراتورها رو دریافت کنی و بازم هیچ‌چیزی نخوای.»
«من خیلی چیزها می‌خوام.»
با این حرف‌داستان جین چون-هی، چشمان‌مگه پرنس ژو برقی زد.
«هو؟»
جین چون-هی‌اونا با لحنی جدی‌نیستن و متین گفت:
«لطفاً بهم کلی پول‌فهمیدن بدید. دلم می‌خواد سخاوتمندانه از‌دیدن بنیاد اژدهای سفید حمایت کنید.»
«پوهاهاهات!»
پرنس ژو شکمش را گرفت‌اما و طوری خندید که انگار‌زمان خنده‌دارترین حرف عمرش را شنیده بود.
مدت طولانی‌اونا خندید تا اینکه‌نیستن بالاخره صاف ایستاد.
«به‌هرحال، تو فوق‌العاده‌ای. برای همینه که‌عجیب اون حرامزاده‌های سنگدل بهت لطف دارن. در‌خودم هر صورت، کار رو به تو می‌سپارم.»
و به همین سادگی،جور پرنس ژو کار را‌می‌تونم به جین چون-هی سپرد.
خواجه‌ها با عجله به‌نیستن سمتش دویدند و در تبریک‌برگرداندن گفتن از هم پیشی گرفتند.
«تبریک میگم!»
«اینکه حتی از عمارت پرنس‌توانایی ژو هم سفارش کار گرفتی! این‌خاص حقیر واقعاً تحت تأثیر قرار گرفته!»
«از دکتر الهی‌داستان کوچک همین انتظار‌مگه هم می‌رفت. تبریک!»
همه با چشمانی‌واقعی پر از تحسین به‌توانایی جین چون-هی نگاه می‌کردند.
«حالا مگه چقدر موضوع مهمیه؟»
فقط یه‌نیستن کارِ بیشتره که‌توانایی باید انجام بدم.
اما جین چون-هی‌داستان کم و بیش‌مگه می‌دانست دلیلش چیست.
خواجه ارشد اولین‌واقعی نفری بود که‌فهمیدن آن را توضیح داد.
«از حالا به بعد، مقامات هر چقدر هم که رده‌بالا باشن، دیگه نمی‌تونن به عمارت پزشکی فلس‌فکر سفید از بالا به پایین نگاه کنن~ حتی اگه در سطح هشت خانواده بزرگ امپراتوری هم نباشید، هر‌موندن قدرت دیگه‌ای که درست پایین‌تر از اون‌هاست، باید در برابر عمارت پزشکی فلس سفید سر تعظیم فرود بیاره~»
«این... اِهم...»
«این دستاورد‌کاملاً تا این‌جور حد بزرگه~»
جین چون-هی‌خانواده پشت سرش‌نیستن را خاراند.
«در این صورت، بازم بهم‌نیستن اجازه میدن تکنیک‌های جابجایی روح‌برگرداندن رو توی بایگانی امپراتوری بخونم؟»
البته، بهبود بهداشت عمومی و‌توانایی فراهم کردن پمپ آب و‌اعتماد توالت برای همه، کار خوبی بود.
با این‌کاملاً حال، هدف اصلی‌ام‌درمی‌اومد چیز دیگری بود.
«ولی اگه تو این‌نیستن وضعیت چنین چیزی بخوام،عجیب بازم بهم میگن دیوانه؟»
نه، ولی من‌خانواده واقعاً بهش نیاز دارم،فهمیدن به تکنیک‌های جابجایی روح.
بعد از تمام شدن کارهایش،درمی‌اومد بالاخره توانست یک ملاقات خصوصی‌بذارم با پرنس گوم داشته باشد.
این بار‌خانواده پرنس گوم بود،اما نه پرنس اون.
او پرنس اون را بارها دیده بود‌فهمیدن و تا حدودی به او عادت کرده بود،امپراتور اما پرنس گوم هنوز هم آدم سختی بود.
به محض اینکه‌اما همدیگر را دیدند، پرنس‌برگرداندن گوم به حرف آمد.
«شهرستان بکرین.کاملاً و شهر فوژو‌درمی‌اومد تو استان فوجیان.»
«...»
«از طریق گزارش‌های عمارت پزشکی، عملکرد سیستم‌های آب و فاضلاب و پیشگیری از بیماری‌ها‌خاص تو این دو مکان رو تایید کردم. همچنین اثربخشی‌شون رو با یه تحقیق جداگانه هم‌موقع‌ها بررسی کردم. این تاسیسات اخیر هم در ادامه همون‌ها بود و مشکل خاصی توش نمی‌بینم.»
«...»
جین چون-هی جرعه‌ای از‌جور چایش نوشید و منتظر‌می‌تونم موند تا حرفش تموم بشه.
پونگ ها-گوم گفت:
«پس، واقعاً هیچ‌خانواده قصدی برای گرفتن‌اما یه پست دولتی نداری؟»
«پوووف!»
عجب حرف مضحکی.
این پرنس لعنتی.
جین چون-هی‌اونا چایش رو‌واقعی پوف کرد بیرون.
پرنس گوم ادامه داد:
«در اصل، امپراتوری سازمانی به نام شش وزارتخانه داره. وزارت پرسنل،رفته‌ام وزارت جنگ، وزارت دارایی، وزارت مجازات، وزارت تشریفات و وزارت فواید‌اصل عامه. دارم به این فکر می‌کنم که یکی دیگه هم تاسیس کنم.»
«به فکر ساختن چی هستید؟»
«وزارت پزشکی.»
«اوهو، اوهو، اوهو!»
چایی که تازه بیرون پاشیده‌درمی‌اومد بود حتماً پریده بود تو گلوش،رفته‌ام چون برای مدت طولانی سرفه کرد.
«باید رد کنم... اوهو. اوهو!»
«آیش، نوچ. همین فکرو می‌کردم.»
هورت-
پرنس گوم چایش رو‌جور قورت داد و با دقت‌اسمش جین چون-هی رو برانداز کرد.
جین چون-هی دستمالی درآورد تا دهنش رو‌توانایی پاک کنه و تمام تلاشش رو کرد‌امپراتور تا خودش رو جمع و جور کنه.
تا اینکه خواجه‌ها با عجله اومدن‌اما و بهش گفتن دست نگه داره‌دیدن و گفتن خودشون بهش رسیدگی می‌کنن.
پرنس گوم پرسید:
«اونجا جاییه که می‌تونی به اون‌مگه بهداشت عمومی برای همه که آرزوش‌گذشته رو داری برسی... چرا ازش دوری می‌کنی؟»
جین چون-هی‌خانواده با شنیدن حرفاش‌اما سر تکون داد.
«حرف‌هاتون عاقلانه‌ست. با این حال، این فرد حقیر یه‌عجیب سیاستمدار نیست. لحظه‌ای که یه سیاستمدار بشم، دیگه نمی‌دونم‌کردم واقعاً می‌تونم جون آدما رو نجات بدم یا نه.»
«همم؟»
«اینکه الان می‌تونم مردم رو درمان کنم و داروهای جدید بسازم، به‌گذشته خاطر اینه که آزادم و به هیچ‌چیزی وابسته نیستم. اگه تبدیل به یه‌پیدا سازمان سیاسی بشه، کاملاً مشخصه که حرکت کردن مثل الانم خیلی سخت میشه.»
«می‌ترسی تحت‌خانواده تاثیر صاحبان‌نیستن قدرت قرار بگیری.»
«...»
جین چون-هی جوابی نداد.
اما همون‌کاملاً سکوت هم برای‌درمی‌اومد تایید کافی بود.
پرنس گوم آه کوچیکی کشید.
«حتی با وجود قدرت امپراتوری‌نیستن به این قدرتمندی، ذات قدرت‌برگرداندن رو نمیشه کنترل کرد. سخته.»
«مگه این همون میل انسانی نیست؟ از همون اولش، من هیچ‌خاص جاه‌طلبی‌ای برای پست دولتی یا سیاست نداشتم. به عنوان یه آدم‌گفت آزاد، به نظر می‌رسه بهترین کار اینه که هرازگاهی اینطوری کمک کنم.»
«نوچ. پس کاریش نمیشه کرد.»
قدرت توسط کسانی‌واقعی به دست میاد‌فهمیدن که تشنه قدرت باشن.
اگه کسی هیچ طمعی به قدرت نداشته‌فهمیدن باشه، مهم نیست تو چه مقام بالایی‌خاص قرار بگیره، در نهایت فقط از دستش میده.
پرنس گوم‌نیستن به آرومی‌فهمیدن آه کشید.
«با این حال،داستان پیشنهاد من همیشه پابرجاست،اصلاً پس بهش فکر کن.»
فقط می‌تونست امیدوار‌واقعی باشه که شاید یه‌توانایی روزی نظرش عوض بشه.
البته، بعید به نظر‌واقعی می‌رسید که به این‌توانایی زودی‌ها این اتفاق بیفته.
پزشکی که روبه‌روش بود به‌توانایی نظر می‌رسید عاشق پوله، اما در‌خاص نهایت، هرگز تحت تاثیرش قرار نمی‌گرفت.
در مورد‌کاملاً قدرت هم‌جور همین‌طور بود.
اون دیوانه‌ای بود که حتی با قدرت‌توانایی مثل یه دردسر رفتار می‌کرد، شاید به این‌خودم دلیل که کاربردش براش کمتر از پول بود.
با این حال، تنها‌واقعی یه دلیل وجود داشت‌توانایی که امپراتورها تسلیم نمی‌شدن.
«اگه یه روز‌اما اراده‌اش بشکنه، ممکنه‌عجیب اون روز فرا برسه.»
مگه زندگی هیچ‌وقت آسون بوده؟
علاوه بر این، ایده‌آل‌هایی که این‌فهمیدن مرد دنبال می‌کرد کاملاً والا بودن،اعتماد بنابراین فکر می‌کرد ممکنه فرصتی پیش بیاد.
«اگه هم‌اونا نشد، که دیگه‌نیستن کاریش نمیشه کرد.»
درست تو همون لحظه که‌توانایی داشت به این موضوع فکر‌اعتماد می‌کرد، جین چون-هی نیشخندی زد.
«حالا که‌کاملاً اینجام، بیایید دندون‌هاتون‌درمی‌اومد رو معاینه کنم.»
«اخخ. حتماً‌خانواده باید این‌نیستن کارو بکنیم؟»
«نمی‌تونیم انجامش ندیم.خانواده پرنس اون هم باید‌فهمیدن دوباره نبضش گرفته بشه.»
درسته.
به خاطر نجات جون آدما، اون‌مگه مردی بود که از هیچ‌چیزی دریغ نمی‌کرد،صاحب حتی اگه طرف مقابلش یه امپراتور بود.
بعد از تموم کردن‌واقعی معاینات دو پرنس، کارش تو‌عجیب کاخ امپراتوری کاملاً تموم شد.
«باز هم می‌خوای‌اما از آرشیو مخفی‌عجیب امپراتوری استفاده کنی؟»
«بله.»
«نوچ، برو.»
همون‌طور که این رو‌واقعی می‌گفت، مجوز ورود به آرشیو‌عجیب مخفی رو براش پرت کرد.
مات و مبهوت مونده بود که پرنس اون چطور یه‌اعتماد چیز به این باارزشی رو جوری پرت کرد انگار کلید‌بهتر دستشوییه، اما خب، به هر حال گرفته بودش، پس مشکلی نبود.
بعد از گرفتن مجوز،جور مستقیم رفت پایین به‌می‌تونم سمت آرشیو مخفی امپراتوری.
«خب، اینجا‌خانواده دیگه عملاً مثل‌اما اتاق خودم شده.»
آرشیو مخفی امپراتوری که مدتی بود‌اما واردش نشده بود، دقیقاً همون‌طوری که‌دیدن ترکش کرده بود باقی مونده بود.
«تکنیک‌های جابجایی‌نیستن روح... جاشون...فهمیدن آه، همون‌جا بود.»
در میان قفسه‌هایی که با هزاران و‌اصلاً ده‌ها هزار کتاب پر شده بودن، جین چون-هی‌بدنه دقیقاً جای تکنیک‌های جابجایی روح رو پیدا کرد.
کتاب دقیقاً مثل قبل،نیستن هنوز هم سر و ته‌برگرداندن تو قفسه گذاشته شده بود.
«این بار باید‌خانواده با دقت بخونمش و‌فهمیدن مراقب انحراف چی باشم.»
خوندن چنین کتاب‌های هنر شیطانی‌ای می‌تونست گاهی اوقات‌زمان چی و خون فرد رو دچار پیچیدگی کنه‌شاید و باعث به وجود اومدن شیطان قلبی بشه.
به همین خاطر بود که معمولاً از‌اصلاً خوندنشون دوری می‌کرد و حتی وقتی هم می‌خوندشون،بدنه فقط با تندخوانی یه نگاه سطحی بهشون می‌انداخت.
با این حال، با اون روش‌فهمیدن نمی‌تونست با فرقه جاودانه خون که‌اعتماد ارواح رو جابجا می‌کردن، روبه‌رو بشه.
«هوو...»
قبل از خوندن تکنیک‌های جابجایی‌توانایی روح، جین چون-هی به اندازه زمان‌خاص نوشیدن یه فنجون چای مدیتیشن کرد.
بعد از اینکه ذهنش رو کاملاً آروم کرد و‌اسمش مطمئن شد که انرژی درونی‌اش تحت کنترل کافیه، بلافاصله‌دیالوگ تکنیک‌های جابجایی روح رو برداشت و شروع به خوندن کرد.
نتیجه‌ای که بعد از‌نیستن چند روز خوندن دقیق‌عجیب بهش رسید، این بود:
«انواع مختلفی‌اونا از جادوگری‌های‌واقعی شیطانی اینجا هست.»
هنر بازگشت روح، زنگ پرنده گریان،عجیب هنر مشاهده روح، طلسم کنترل اشباح‌امپراتور و ارواح و چیزایی شبیه این.
همه‌شون طلسم‌هایی‌کاملاً بودن که با‌درمی‌اومد ارواح سروکار داشتن.
هنر بازگشت روح‌واقعی برای احضار روح مردگان‌توانایی به این دنیا بود.
زنگ پرنده گریان‌خانواده برای فرستادن مردگان‌اما به دنیای زیرین بود.
هنر مشاهده روح طلسمی‌فهمیدن بود که به فرد‌زمان اجازه می‌داد ارواح رو ببینه.
طلسم کنترل اشباح و ارواح هم‌مگه یه طلسم از وِردها بود تا‌گذشته به اجبار به ارواح فرمان بده.
خیلی‌های دیگه هم وجود داشتن، اما اینا‌توانایی همون‌هایی بودن که جین چون-هی فکر می‌کرد‌امپراتور حرومزاده‌های فرقه جاودانه خون احتمالاً ازشون استفاده می‌کنن.
«اگه بخوام اینا رو‌واقعی جدی یاد بگیرم، عقلم‌توانایی رو از دست می‌دم.
این مزخرفات رو.»
فقط یکی از اونا‌جور بود که جادوگری شیطانی به‌اسمش حساب نمی‌اومد، زنگ پرنده گریان.
این یه طلسم برای بازگردوندن‌اما مردگان به همون جایی بود‌زمان که در اصل بهش تعلق داشتن.
«اوه، اگه‌اونا این یکیه،واقعی می‌تونم یادش بگیرم.»
احتمالاً بهم اجازه میده جلوی‌توانایی اونایی که با جابجایی بین بدن‌ها‌خاص کارای شیطانی انجام میدن رو بگیرم.