چپتر 344: غلبه بر جنون ستاره قاتل آسمانی
0جین چون-هی گاوها و خوک‌هایی که قرار بود ذبح‌ترک شوند را به یهو ها-ریون سپرد تا با خرد کردن‌نقطه و دریدن آن‌ها، غرایز «ستاره قاتل آسمانی» را آرام کند.
برای مدتی، در سالن‌داد غذاخوری عمارت پزشکی بی‌وقفه گوشت‌اما گاو و خوک سرو می‌شد.
مرغ‌ها حس کشتار مشابهی به او نمی‌دادند، برای‌بدون همین به نظر می‌رسید سرو گوشت مرغ به‌جیانگهو بعد از آرام شدن یهو ها-ریون موکول شده است.
با این حال، با‌شدی وجود اینکه تعداد زیادی از‌تکیه دام‌ها را ذبح کرده بود...
«خسته شدی؟»
«...»
یهو ها-ریون به‌جنگجویان جای جواب دادن،هرچه به دیوار تکیه داد.
دست‌هایش غرق‌کرده در خون‌شدی حیوانات بود.
اما عطشش‌می‌کشم به این‌همه راحتی‌ها فروکش نمی‌کرد.
«اگه حتی یه لحظه حواسم‌دست‌هایش پرت بشه، احتمالا سعی می‌کنم‌عطشش هر چیزی که جلومه رو بکشم.»
جنون ستاره‌می‌کشتند قاتل آسمانی‌تیغ این‌گونه بود.
خودداری از‌کرده کشتار عملاً‌شدی غیرممکن بود.
در نهایت، سرنوشت کسانی‌همه که با ستاره قاتل‌الان آسمانی متولد می‌شدند، مشابه بود.
آن‌ها چندین روستا را قتل‌عام می‌کردند، مردم عادی‌حیوانات را می‌کشتند، جنگجویان را از دم تیغ می‌گذراندند و‌حواسم هرچه قوی‌تر می‌شدند، بدون تبعیض به کشتار ادامه می‌دادند.
در آخر هم، بعد از اینکه تبدیل به‌بدون دشمن شماره یک جیانگهو می‌شدند، استادان سطح سه‌جیانگهو فرمانروا ظاهر شده و آن‌ها را از بین می‌بردند.
«با این وضع، اولین‌شدی کسی که می‌کشم هیونگمه‌دیوار که از همه بهم نزدیک‌تره.»
اما اگر الان عمارت پزشکی را‌نزدیک‌تره ترک می‌کرد، آیا هرگز فرصت دیگری‌هرگز برای کنترل ستاره قاتل آسمانی پیدا می‌کرد؟
اینجا دورترین‌دیوار نقطه از بادهای‌دست‌هایش خونین جیانگهو بود.
اگر بیرون می‌رفت و حتی‌می‌گذراندند با راهزن‌ها روبرو می‌شد، یهو‌ادامه ها-ریون عقلش را از دست می‌داد.
«و آیا اصلاً می‌تونستم برگردم؟»
نفس عمیقی کشید‌هیونگمه و بوی خون‌نزدیک‌تره را وارد ریه‌هایش کرد.
فکر می‌کرد دیدن خون، حتی‌دست‌هایش اگر خون حیوانات باشد، حالش را‌راحتی‌ها بهتر می‌کند، اما هیجانش فروکش نکرد.
دلش می‌خواست بکشد.
هر چیزی را، اما‌شدی کشتن یک انسان خیلی‌دیوار بیشتر به دلش می‌نشست.
در حال حاضر، یهو ها-ریون‌بهم چهارزانو نشست و شروع به‌می‌کرد خواندن متون مقدس بودایی کرد.
نه اینکه این‌تکیه متون اثر عرفانی‌غرق خاصی داشته باشند.
و نه اینکه‌جنگجویان او اعتقادی به‌هرچه آیین بودا داشته باشد.
فقط به این خاطر بود که وقتی کنترل‌دیوار کردن خودش خیلی سخت می‌شد، باید چیزی می‌خواند‌عطشش تا ذهنش را روی چیز دیگری متمرکز کند.
چقدر زمان گذشته بود؟
احتمالاً ده‌ها بار‌تکیه همان متن مقدس‌غرق را تکرار کرده بود.
«...»
وقتی چشمانش را‌خسته باز کرد، هیونگش‌جواب هنوز همان‌جا بود.
بیرون، خورشید‌می‌کشم در حال‌همه غروب کردن بود.
لاشه حیواناتی که‌تکیه ذبح کرده بود‌غرق هم ناپدید شده بودند.
کف زمین از تمیزی برق‌می‌گذراندند می‌زد و حتی یک قطره‌ادامه خون هم رویش نمانده بود.
جین چون-هی گفت:
«چشمات برگشته به حالت‌همه عادی. خیالم راحت شد.الان بیا بریم غذا بخوریم.»
«چقدر منتظر موندی؟ هیونگ.»
«زیاد منتظر نموندم.جنگجویان داشتم آشپزی می‌کردم‌هرچه و همین الان اومدم.»
واقعاً این‌طور بود؟
با در نظر گرفتن تعداد حیواناتی که کشته‌الان بود و مقدار خونی که ریخته شده بود، این‌اینجا چیزی نبود که بشود به این راحتی‌ها تمیزش کرد.
و با شناختی که از شخصیت هیونگش داشت، محال‌اما بود اجازه دهد کس دیگری ببیند که برادر کوچکش‌پرت چطور تحت تاثیر جنون ستاره قاتل آسمانی قرار گرفته است.
اگر جگال لین‌جنگجویان آن صحنه را می‌دید،قوی‌تر احتمالاً الان زنده نبود.
«فکر می‌کردم کنترلم روش بیشتر‌جای شده، اما از وقتی به‌داد قلمرو دگرگونی رسیدم، خیلی سخت شده.»
«خب، کاریش نمی‌شه کرد. باید‌بهم سریع‌تر برسونیمت به قلمرو عمیق.می‌کرد اون موقع باید اوضاع بهتر بشه.»
جین چون-هی‌دیوار با بی‌خیالی‌داد جواب داد.
«طوری از قلمرو‌جنگجویان عمیق حرف می‌زنی‌هرچه انگار... اسم یه سگه.»
«نه، خب. مطمئنم‌خسته که تو بیشتر از‌دادن این‌ها تواناییش رو داری.»
این هیونگ اصلاً‌هیونگمه در مورد او‌نزدیک‌تره چه فکری می‌کرد؟
گاهی اوقات، دیدن اینکه طوری‌دست‌هایش به او ایمان دارد انگار‌عطشش یک خداست، کمی گیج‌کننده بود.
«از من نمی‌ترسی، هیونگ؟ تو‌می‌گذراندند اون وضعیتی که الان داشتم، ممکن‌می‌دادند بود کسی که می‌میره تو باشی.»
«هاهاها، من نمی‌میرم.»
«هم؟»
«تو همچین‌دیوار کاری نمی‌کنی.داد من می‌دونم.»
به طرز عجیبی،جنگجویان به نظر می‌رسید هیچ‌قوی‌تر دروغی در حرف‌هایش نیست.
برای یهو ها-ریون‌خسته این موضوع حتی‌جواب غیرقابل درک‌تر بود.
«تعصب کورکورانه...؟می‌کشم نه. با‌همه اون فرق داره.»
مگر در فرقه‌تکیه شیطانی، افراد متعصب‌غرق چیز رایجی نبودند؟
این بیشتر شبیه کسی بود که‌هرچه داشت واقعیتی را که از ته‌آخر دل به آن یقین داشت، بیان می‌کرد.
«حداقل می‌شه گفت عجیبه...»
اما این روز اول‌همه یا دومی نبود که‌الان هیونگش عجیب رفتار می‌کرد.
این هم واقعیت داشت که اگر‌غرق می‌خواست این‌طور چیزها را زیر سوال‌فروکش ببرد، دیگر پایانی برایش وجود نداشت.
یهو ها-ریون آه آرامی کشید.
«به هر حال، چیزی که الان مهمه اینه که‌تکیه بتونم حتی شده یه ذره بیشتر روی حالت قلمرو‌فروکش دگرگونی مسلط بشم تا بتونم این انگیزه رو کنترل کنم.»
این چیزی بود که‌همه حتی هیونگش هم نمی‌توانست‌الان در آن کمکی کند.
با این حال،تکیه فقط مهارت حفظ کردنش‌خون به تنهایی کمک‌کننده بود.
واقعیت داشت که‌جنگجویان حفظ کردن چیزها‌هرچه کار را راحت‌تر می‌کرد.
چه متون مقدس بودایی بود‌جای و چه روش عجیب تقویت حافظه‌ای‌دست‌هایش که هیونگش از آن استفاده می‌کرد.
برای یهو‌می‌کشم ها-ریون هیچ‌همه فرقی نمی‌کرد.
و به‌می‌کشتند این ترتیب،تیغ دوباره زمان گذشت.
روند مبارزه با خود و‌جای صیقل دادن هنرهای رزمی، شبیه‌داد به تیز کردن یک شمشیر بود.
آن روز هم، یهو ها-ریون ذهنش را‌اگر با تمرینات عجیب و غریب جین چون-هی‌دیگری خسته کرده بود و برای استراحتی کوتاه نشست.
چشمانش را با یک حوله‌دست‌هایش خیس پوشاند، اما حرارتش فروکش‌عطشش نمی‌کرد و این آزاردهنده بود.
این نیت‌می‌کشتند قتل کی قرار‌می‌گذراندند بود تمام شود؟
آیا این‌کرده سوالی بدون‌شدی جواب بود؟
آیا اگر به‌هیونگمه قلمرو عمیق می‌رسید، واقعاً‌اگر وضعیت ذهنی‌اش بهتر می‌شد؟
«طبق تحلیل من، به نظر می‌رسه‌غرق اگه قدرت ذهنیت از قلمرو هنرهای‌فروکش رزمیت بالاتر باشه، کار راحت‌تر می‌شه.»
«مطمئنی؟ هیونگ؟»
«فعلاً که فقط یه فرضیه‌ست.جای اما... با توجه به دفعه‌داد قبل، به نظر می‌رسه همین‌طور باشه.»
دلیل دیگرش هم این‌همه بود که او رمان «شیطان‌ترک آسمانی عالی» را خوانده بود.
البته، این‌دیوار موضوع به صراحت‌دست‌هایش بیان نشده بود.
این فقط برداشتی بود که‌می‌گذراندند از خواندن توصیفات مربوط به رشد‌می‌دادند یهو ها-ریون به دست آورده بود.
«هر چی باشه، ستاره قاتل آسمانی‌جواب شبیه بیماری‌های روانی مدرن نیست؛ بیشتر یه‌خون جور ساختار بدنی مخصوص دنیای هنرهای رزمیه.»
این واقعیت که‌هیونگمه او ذات یک‌نزدیک‌تره قاتلِ لذت‌جو را داشت.
مکانیزمی که از طریق آن احساس شادی،خون خشم، غم و خوشحالی می‌کرد با دیگران‌اگه متفاوت بود و توانایی همدلی‌اش پایینی داشت.
از دیدگاه مدرن، شاید به نظر می‌رسید که‌بدون او یک سایکوپات مادرزاد است، به این معنی که‌استادان با یک مشکل عملکردی در لوب پیش‌پیشانی‌اش متولد شده.
با این حال، این‌طور نبود که در دنیای مدرن هنرهای رزمیِ چنین سایکوپاتی با کشتن آدم‌های بیشتر‌راحتی‌ها پیشرفت کند، یا یک نابغه مادرزاد باشد که بتواند در یک ثانیه ۱۰ نفر را تکه‌تکه کند‌خودداری و با آزاد کردن جریان‌های چی شمشیر، یک ماشین پلیس را از وسط به دو نیم تقسیم کند.
و با وجود اینکه حس همدلی‌اش کمی پایین بود، اما‌می‌کرد این‌طور نبود که بدون هیچ فکر دومی برای نابود کردن مردم‌خونین دروغ بگوید، و سبک زندگی‌اش هم تکانشی و بدون فکر نبود.
در واقع، به جز زمان‌هایی‌دست‌هایش که در مأموریت بود، زندگی‌اش را‌راحتی‌ها می‌شد به شدت یکنواخت توصیف کرد.
در نهایت، چه ستاره قاتل آسمانی بود و چه‌تبعیض نصف‌النهارهای قطع شده نه یینِ استادم، دقیق‌تر این بود که‌فرمانروا آن‌ها را به عنوان بیماری‌های دنیای هنرهای رزمی تعریف کنیم.
بیماری‌هایی که استعدادی در سطح‌جای یک نابغه به فرد می‌دادند، اما‌دست‌هایش محدودیت‌های عظیمی هم به همراه داشتند.
استادش، مثل بقیه کسانی که از نصف‌النهارهای قطع‌الان شده نه یین رنج می‌بردند، استعداد یک نابغه‌پیدا را داشت اما محکوم به مرگ در جوانی بود.
یهو ها-ریون هم به خاطر ستاره قاتل‌خون آسمانی، استعداد ذاتی برای کشتن آدم‌ها داشت، اما‌حتی هر چه قوی‌تر می‌شد، بیشتر گرفتار جنون می‌شد.
«حداقل استادم رو‌جنگجویان می‌شد با روش‌های درمان‌قوی‌تر علامتی مدرن معالجه کرد.»
او توانسته بود با موفقیت در انجام آن‌دیوار کار دیوانه‌وار، یعنی استفاده از کپور آتشین ده‌هزار‌عطشش ساله برای استنت‌گذاری، عمر استادش را طولانی‌تر کند.
اما مشکل ستاره قاتل‌همه آسمانی به هیچ‌کدام از‌الان اندام‌های فیزیکی بدن ربطی نداشت.
اگر می‌خواست دقیق‌تر‌تکیه بگوید، مشکل از‌غرق مغز بود... اما.
نه با روان‌شناسی حل‌تیغ می‌شد، نه دارو درمانی،بدون نه الکتروتراپی و نه جراحی.
تنها راهش‌کرده ورود به‌شدی قلمرو عمیق بود.
«اینکه بهش بگم با‌همه قدرت ذهنی تحملش کن،الان بدترین نصیحت ممکنه، اما...»
وقتی حریف ستاره‌تکیه قاتل آسمانی باشد، هیچ‌خون راه دیگری وجود نداشت.
درست در‌می‌کشتند همان لحظه،تیغ یوهو رسید.
«ارباب جوان،کرده کسی برای دیدن‌جای مهمان شما اومده.»
منظورش از‌می‌کشم «مهمان»، یهو‌همه ها-ریون بود.
یعنی کی می‌توانست باشد؟ با این‌غرق حال، نود و نه درصد مطمئن بود‌نمی‌کرد که یکی از اعضای فرقه شیطانی است.
فقط فرقه‌می‌کشتند شیطانی می‌دانست که‌می‌گذراندند یهو ها-ریون اینجاست.
یهو ها-ریون حوله را برداشت.
حوله‌ای که تا همین چند لحظه‌نزدیک‌تره پیش خیس بود، از حرارتی که از‌فرصت چشم‌هایش بیرون می‌زد، کاملاً خشک شده بود.
می‌خواست بکشد.
دلش می‌خواست‌می‌کشتند یک چیزی‌تیغ را بکشد.
اما...
یهو ها-ریون‌می‌کشم با چشم‌های‌همه گود رفته گفت.
«...زود برمی‌گردم، هیونگ.»
«باشه.»
مثل همیشه، فقط‌خسته باید تحمل می‌کرد، و‌دادن باز هم تحمل می‌کرد.
همان‌طور که انتظار می‌رفت، کسی که‌غرق برای دیدن یهو ها-ریون آمده بود،فروکش یک واسطه از طرف فرقه شیطانی بود.
یهو ها-ریون یک نامه رمزگذاری شده گرفت و می‌خواست‌تبعیض رمزش را بشکند، اما جین چون-هی که از گوشه‌سطح چشم به آن نگاه می‌کرد، سریع‌تر رمزش را خواند.
«دزد شبح؟ اونا‌خسته ازت می‌خوان دزد‌جواب شبح رو بگیری؟»
جین چون-هی‌می‌کشم با کمی‌همه دستپاچگی گفت.
«صبر کن، رویداد‌تکیه دزد شبح تو این‌خون مقطع زمانی شروع می‌شه؟»
دزد شبح.
این کلمه‌کرده به معنای دزدیدن‌جای بود، نه جنگیدن.
در رمان شیطان بهشتی عالی، بین ده‌اگر استاد برتر، درست پایین‌تر از سه پادشاه،دیگری دو امپراتور و دو هیولا قرار داشتند.
در میان آن‌ها، دو‌داد امپراتور، همان امپراتور جادوگری‌حیوانات و امپراتور مشت بودند.
و در‌می‌کشتند جیانگهو، دو‌تیغ هیولا وجود داشتند.
یکی استاد عمارت پزشکی دشت سیاه‌جواب بود، یعنی خون‌آفرین پیر هیولا که به‌خون هر قیمتی در ماهیت زندگی کاوش می‌کرد.
و دیگری‌می‌کشم دزد شبح‌همه بی‌سایه بود.
دزد شبح بی‌سایه، استاد فعلی‌دست‌هایش فرقه مرموز و تک‌شاخه‌ای دزد‌عطشش الهی شبحی، یعنی گونگیا گون بود.
همان‌طور که از لقبش مشخص‌می‌گذراندند بود، او یک دزد بود، آن‌می‌دادند هم سریع‌ترین دزد در کل جیانگهو.
آن‌قدر سریع بود که‌شدی حتی یک استاد قلمرو عمیق‌تکیه هم نمی‌توانست او را بگیرد.
یک استاد در‌هیونگمه فرار، تغییر چهره،نزدیک‌تره نفوذ و رخنه.
طبیعتاً تخصصش دزدی بود.
اما به ندرت آدم می‌کشت،می‌گذراندند و همین باعث شده بود لقب‌می‌دادند دزد شبح را به او بدهند.
او با‌کرده قبیله هائو‌شدی رابطه نزدیکی داشت.
چون قبیله‌می‌کشم هائو اجناس دزدی‌اش‌بهم را آب می‌کرد.
«آخه چطور می‌شه بزرگ‌ترین دزد‌دست‌هایش الهی جیانگهو رو گرفت، وقتی حتی‌راحتی‌ها استادهای قلمرو عمیق هم حریفش نمی‌شن؟»
تازه، این یک‌جنگجویان ذره... با داستان‌هرچه اصلی فرق نداشت؟
در داستان اصلی، این یهو ها-ریون نبود‌دادن که دزد شبح را گرفت، بلکه ارباب‌حیوانات جوان چونگ-یون بود که برای دستگیری‌اش رفت.
یهو ها-ریون به‌هیونگمه عنوان دستیار چونگ-یون به‌اگر او ملحق شده بود.
دزد شبح یکی از‌داد گنجینه‌های فرقه شیطانی، یعنی مهره‌اما سم خون را دزدیده بود.
طبق افسانه‌ها، این مهره سم خون، گوی خاصی‌بدون بود که می‌گفتند از جواهر برآورده‌کننده آرزوی اژدها‌جیانگهو ساخته شده و اثرش خنثی کردن تمام سموم بود.
دزد شبح با یک اراده‌جای زهرآگین و سرسختانه، در نهایت موفق‌دست‌هایش به دزدیدن مهره سم خون شد.
البته دزد شبح نمی‌خواست فقط برای دزدیدن مهره‌الان سم خون، تا خود فرقه شیطانی که یک‌پیدا استاد قلمرو عمیق در آن اقامت داشت برود.
دزدیدنش به خودی خود‌داد سخت بود، اما عواقب‌حیوانات بعدش هم پیچیده می‌شد.
زندگی به عنوان یک‌تیغ فراری از صدهزار کوهستان برای‌تبعیض بقیه عمر، کار راحتی نبود.
اما چاره‌ای نداشت.
«اون نمی‌تونست‌می‌کشم اجازه بده‌همه نوه‌اش بمیره.»
نوه دزد شبح به یک سم مزمن‌خون مبتلا شده بود، سمی که حتی خانواده‌اگه تانگ هم با آن سر و کار نداشت.
دلیلش ساده بود.
این سمی بود‌خسته که هیچ پادزهری‌جواب برایش وجود نداشت.
بنابراین، برای خنثی کردن این سم،نزدیک‌تره به مهره افسانه‌ای سم خون از‌هرگز بایگانی‌های مخفی فرقه شیطانی نیاز بود.
و از آنجایی که کسانی که‌غرق نوه‌اش را مسموم کرده بودند این را‌نمی‌کرد به او گفتند، نیتشان کاملاً مشخص بود.
یعنی می‌خواستند او‌جنگجویان به بایگانی‌های مخفی‌هرچه فرقه شیطانی دستبرد بزند.
کسانی که نوه دزد‌شدی شبح را مسموم کرده بودند،تکیه اعضای فرقه جاودانه خون بودند.
در ابتدا، دزد شبح گیج شده بود و فکر‌ترک می‌کرد کار فرقه شیطانی است، اما در نهایت فهمید که‌نقطه فرقه جاودانه خون و فرقه شیطانی با هم فرق دارند.
«شاید به خاطر دخالت من که باعث‌خون شد هویت فرقه جاودانه خون زودتر فاش‌اگه بشه، اونم زودتر متوجه این قضیه شد.»
اما با‌می‌کشتند این وجود،تیغ چیزی تغییر نکرد.
نوه‌اش مسموم شده بود و‌جای برای نجاتش، هیچ راهی جز‌داد مهره سم خون وجود نداشت.
در نهایت، دزد شبح برای‌بهم پیدا کردن مهره افسانه‌ای سم‌می‌کرد خون به فرقه شیطانی دستبرد زد.
او نتوانسته بود با مهره‌دست‌هایش فرار کند، برای همین چند‌عطشش بار به فرقه شیطانی نفوذ کرد.
دزد شبح همیشه کارش‌تیغ را مخفیانه و بدون‌بدون هیچ تلفاتی انجام می‌داد.
اما وقتی پای جان‌شدی نوه‌اش در میان بود، اجتناب‌ناپذیر‌تکیه بود که روش‌هایش خشن‌تر شوند.
ارباب جوان چونگ-یون متوجه این موضوع شد، تله‌ای گذاشت‌ترک و از مهره سم خون به عنوان طعمه استفاده‌دورترین کرد، و دزد شبح هم به زیبایی در تله افتاد.
با این حال، دزد شبح موفق شد‌خون تله‌ای که چونگ-یون گذاشته بود را بشکند‌اگه و با مهره سم خون فرار کند.
او از مهره سم خون برای‌هرچه نوه‌اش استفاده کرد، اما با وجود اینکه‌تبدیل سم خنثی شد، در نهایت نوه‌اش مرد.
صحنه‌ای که دزد شبح‌شدی زاری می‌کرد و می‌گفت خیلی‌تکیه دیر رسیده، واقعاً دلخراش بود.
با از دست دادن نوه‌اش، دزد‌نزدیک‌تره شبح خشمگین شد و شروع به‌هرگز حمله به فرقه جاودانه خون کرد.
در این روند، او تبدیل‌دست‌هایش به دشمن فرقه شیطانی شد‌عطشش و آن‌ها هم تعقیبش می‌کردند.
در نهایت، دزد شبح محاصره‌می‌گذراندند شد و در تله‌ای که فرقه‌می‌دادند جاودانه خون گذاشته بود، کشته شد.
«اون دوباره به عنوان یکی از‌جواب جیانگشی‌های فرقه جاودانه خون ظاهر می‌شه‌غرق و با یهو ها-ریون روبه‌رو می‌شه.»
پایان تلخی بود.