چپتر 267: چپتر 267
0روز بعد.
جین چون-هی با بقیه شفاگرها‌همان ملاقات کرد و از نزدیک نحوه‌جادوها درمان کردنشان را زیر نظر گرفت.
با این‌ناموفق کار، به‌همان کشف جدیدی رسید.
برخلاف انتظار،هنر احتمال شکست‌برد هم وجود داره.
کاملاً مشخص بود که اولین‌درمان‌های شفاگری که با او روبرو‌اصول شده بود، حسابی کاربلد بود.
بین شفاگرهایی که بعداً‌کردن دید، کسانی هم بودند که‌پرده در درمان بیمارانشان شکست می‌خوردند.
در این موارد، درمان نه‌توانست تنها جواب نمی‌داد، بلکه گاهی‌جادوها وضعیت را بدتر هم می‌کرد.
هنر بازسازی رو‌بازسازی به کار برد‌وقتی و التهاب بدتر شد؟
وقتی هنر تطهیر به اندازه کافی قوی نبود،همان یا اگر باکتری‌ها با آن از بین نمی‌رفتند، با‌همم دریافت هنر بازسازی، آن‌ها هم به شدت تکثیر می‌شدند.
هر چه باشد،ناموفق عفونت و پوسیدگی به‌اصول معنی تکثیر باکتری‌ها بود.
شفاگر با دستپاچگی گفت:
«این... این اراده خدایانه! یعنی خدایان‌وقتی اجازه این شفا رو ندادن، پس‌اگر باید به گناهان گذشته‌ت اعتراف کنی!»
که اینطور. پس‌کمک اگه گند زدن، میندازنش‌کردن گردن آسمون و خدا.
در همین حین، جین چون-هی چند‌توانست تا از بیمارانی که درمانشان شکست‌درک خورده بود را خودش درمان کرد.
این کار به‌کردن دانش پزشکی خودش‌اصول هم کمک کرد.
با مشاهده درمان‌های ناموفق و بعد درمان‌تطهیر کردن همان موارد، توانست اصول پشت پرده‌نمی‌رفتند نحوه عملکرد این جادوها را درک کند.
همم. هنر بازسازی حتی می‌تونه باعث رشد تومورها‌همان بشه. از طرف دیگه، بعد از دریافت هنر‌کند تطهیر، مقاومت بدن برای مدتی به شدت ضعیف می‌شه.
خیلی نادر بود، اما مواردی هم وجود‌اصول داشت که افراد مدت کوتاهی بعد از دریافت‌حتی هنر تطهیر، بر اثر یک سرماخوردگی ساده می‌مردند.
در نهایت، این یعنی‌همان هنر تطهیر جادویی بود‌پرده که اثر آنتی‌بیوتیک وسیع‌الطیف داشت.
با این حال، بر اساس مشاهدات‌وقتی دقیقش، به نظر می‌رسید که بعضی‌اگر بیماری‌ها در برابر این جادو مقاومت دارند.
بسته به سطح قدرت‌مشاهده جادو، بیماری‌های عفونی می‌توانستند‌همان درمان بشوند یا نشوند.
شاید با تزریق قدرت جادویی بیشتر می‌شد کاری‌پشت کرد، اما از آنجایی که قدرت جادویی بی‌نهایت‌می‌تونه نبود، این خودش یک مشکل به حساب می‌آمد.
با این وضعیت، همون بهتر که‌اصول از آنتی‌بیوتیک‌های واقعی استفاده کنم. دارو‌کند رو می‌شه به تولید انبوه رسوند.
همم~ البته، از اونجایی که آنتی‌بیوتیک‌ها انواع مختلفی دارن،کافی شاید جادو از نظر تطبیق‌پذیری بهتر باشه... اما از‌تکثیر نظر قدرت و تولید انبوه، دارو حرف اول رو می‌زنه...
در مقابل،پزشکی وضعیت هنر شفا‌درمان‌های خیلی روشن بود.
این قدرتی بود که‌کردن سلول‌ها را با استفاده‌پشت از قدرت جادویی بازسازی می‌کرد.
به همین دلیل بود که تومورها‌اصول چون سلول بودند رشد می‌کردند و‌کند باکتری‌ها هم که سلول بودند، تکثیر می‌شدند.
در نهایت، هر‌بازسازی چیزی مزایا و‌وقتی معایب خودش را داشت.
با این حال،کمک اگه بتونم یادش‌ناموفق بگیرم، بدم نمیاد.
به نظر می‌رسید‌ناموفق که می‌تواند کمک بزرگی‌اصول برای هنر جراحی‌اش باشد.
هر کمبودی را‌کردن هم می‌شد با‌اصول آنتی‌بیوتیک برطرف کرد.
اما مگه جادو‌بازسازی چیزیه که فقط با‌تطهیر خواستن بشه یادش گرفت؟
از همه بدتر، این واقعیت‌درمان‌های که باید آواز می‌خواند و‌اصول می‌رقصید، یک مانع جدی بود.
من تو زندگیم‌ناموفق خیلی پیش نیومده‌توانست که بخوام آواز بخونم.
در تمام عمرش، حتی به‌توانست ندرت پایش را در یکی از‌درک آن اتاق‌های کارائوکه معمولی گذاشته بود.
و رقصیدن‌هنر که اصلاً حرفش‌التهاب را هم نزن.
یعنی، فقط وقتایی که‌مشاهده تو کلاس موسیقی می‌گفتن‌همان بخون، یه چیزی می‌خوندم...
در هر صورت، جین‌کردن چون-هی همیشه بیشتر آدمِ‌پشت امتحان کتبی بود تا عملی.
اگه می‌تونستم با یکم رقص‌توانست و آواز کمتر یادش بگیرم،جادوها شاید ارزش امتحان کردن رو داشت.
تحت هیچ شرایطی، آن‌طوری دست‌التهاب و پا زدن و رقصیدن‌قوی در اتاق عمل امکان‌پذیر نبود.
با وجود آن همه تجهیزات جراحی‌ناموفق و آدم‌هایی که آنجا جمع می‌شدند،پرده فضای خالی هم خودش یک معضل بود.
مهم‌تر از همه،ناموفق من... اصلاً ریتم و‌اصول اینجور چیزا حالیم نیست.
همه شفاگرها‌ناموفق یک ریتم‌همان خاصی داشتند.
شبیه رقص آیدل‌های کره‌ای نبود؛التهاب اگر می‌خواست دسته‌بندی‌اش کند، ریتم یک‌نبود خدای رقص از بالیوود هند بود.
مهم نبود چند بار در ذهنش مرورش‌کردن می‌کرد، دنبال کردن آن ریتم عجیب و‌جادوها غریب «دودوم-چیت دوم-چیت دوم-چیت» واقعاً سخت بود.
اه. غیرممکنه. شاید بتونم یه جوری‌توانست آهنگ رو حفظ کنم و بخونم،درک اما اون رقص یه سد بزرگه.
شاید اگر‌ناموفق رقص شمشیر بود،توانست وضعیت بهتر می‌شد.
روح یک مرد‌بازسازی چهل و چند ساله‌تطهیر به ناامیدی کشیده شد.
این اولین‌پزشکی سرخوردگی پروفسور‌مشاهده جین بود.
درست همان موقع، پسر‌کردن پادویی که روز اول‌پشت دیده بود، دوان‌دوان آمد.
«قهرمان جوان! قهرمان جوان‌همان جین! رهبر صنف تاجران‌پرده نقره شما رو احضار کرده.»
با دنبال کردن حرف‌های پسر‌درمان‌های پادو، به ویلای تفریحی‌ای رسید‌اصول که شاهزاده در آن اقامت داشت.
همان‌طور که انتظار می‌رفت،کردن این بار هم هیچ‌پشت خدمتکاری به چشم نمی‌خورد.
حتی پسر پادو هم جلوتر‌توانست نرفت و فقط گفت: «قهرمان‌جادوها جوان جین، لطفاً برید داخل.»
به نظر می‌رسید «رهبر صنف‌التهاب تاجران نقره» ما، اینجا هم تصویر‌نبود فوق‌محرمانه خودش را حفظ کرده بود.
وارد شد و مدت‌مشاهده زیادی را در یک راهروی‌توانست طولانی و باز قدم زد.
در انتهای آن، یک‌کردن اتاق پذیرایی بزرگ با‌پشت سبک خارجی قرار داشت.
پرنس اون‌ناموفق داشت به‌همان کسی خوشامد می‌گفت.
«اومدی.»
این بار، صورتش‌کمک با یک ماسک‌ناموفق پوشیده شده بود.
«بله، بله. اومدم.»
روبروی پرنس، مرد جوانی با پوست رنگ‌پریده‌پشت نشسته بود؛ آن‌قدر خوش‌قیافه که عبارت «مردی‌حتی با زیبایی بی‌نظیر» ناخودآگاه به ذهن خطور می‌کرد.
چهره‌ای جذاب و عجیب با چشم‌های رنگی که‌اندازه با ویژگی‌های شرقی ترکیب شده بود؛ او بدون‌آن‌ها شک مردی با زیبایی نادر و برجسته بود.
شاهزاده سوم؟ شبیه آیدل‌هاست؟
دقیقاً همین‌طور بود.
او فقط خوش‌قیافه نبود؛ شبیه آن بچه‌هایی بود که‌عملکرد چون-هی گهگاه در تلویزیون زمین دیده بود، همان‌هایی که‌تومورها می‌خواندند: «منو انتخاب کن، منو انتخاب کن، منو انتخاب کن~.»
آن‌قدر سرش شلوغ بود که نمی‌توانست این برنامه‌ها را دنبال کند،نبود اما یکی از همکارانش در اورژانس یک بار برایش یک قهوه‌پوسیدگی قوطی خریده بود و التماس کرده بود که به آن‌ها رای بدهد.
در نهایت، نفهمید چه کسی اول‌ناموفق شد یا اصلاً رایی که آن‌پرده موقع داد فایده‌ای داشت یا نه.
حداقل پول قهوه درآمده بود.
با تماشای ویدیویی که آن موقع به او نشان داده‌جادوها بودند، یادش آمد که با خودش فکر کرده بود بچه‌های‌طرف این دوره زمانه چقدر خوش‌قیافه‌اند، و این مرد دقیقاً همان‌شکلی بود.
و سرگرمی‌هاش‌هنر آشپزی و‌برد ساز زدنه...؟
هر طور که حساب می‌کردی، هان یی-جونگ که کارش را‌اصول به عنوان دستیار مورد اعتماد امپراتریس با یک قتل در اتاق‌رشد دربسته شروع کرده بود، آدم عادی‌ای نبود و ذهنیت معمولی‌ای نداشت.
اینکه شاهزاده دوم درست قبل از عروسی با خواهرِ‌پرده او، خیلی سریع در یک اتاق دربسته به قتل‌رشد رسیده بود، احتمالاً تا حدودی به همین چیزها ربط داشت.
«هان یی-جونگ‌ناموفق واقعاً خواهرش‌همان رو دوست داره.»
به لطف او، خواهرش دیگر هرگز مجبور‌تطهیر نمی‌شد حتی یک کلمه با آن وحشیِ‌نمی‌رفتند دائم‌الخمری که مردم را کتک می‌زد، هم‌کلام شود.
شاهزاده سوم به حرف آمد.
«از دیدنتون خوشحالم. مایه افتخاره که‌توانست با برنده مجمع اژدها و ققنوس،درک اژدهای الهی لباس سفید، ملاقات می‌کنم.»
بدون ذره‌ای تکبر، بلافاصله مشت و‌اصول کف دستش را به هم چسباند‌کند و ادای احترام کرد و ادامه داد.
«آه، من...»
به نظر می‌رسید دو به شک‌ناموفق است که هویتش را به عنوان‌پرده یک شاهزاده فاش کند یا نه.
بالاخره تصمیمش‌درمان‌های را گرفت‌کردن و گفت:
«اسم من رامانه.»
احتمالاً نام خانوادگی‌اش را نگفت چون‌وقتی نمی‌خواست با تشریفات و آداب و‌اگر رسوم مخصوص شاهزاده‌ها با او برخورد شود.
«قهرمان جوان‌پزشکی رامان. از‌مشاهده آشناییت خوشوقتم.»
جین چون-هی هم با‌کردن مشت و کف دست،پشت متقابلاً ادای احترام کرد.
«با اینکه‌ناموفق شاهزاده‌ست، اما خیلی‌توانست خوش‌برخورد و خاکیه.
این همون سیاست و مهارت ارتباطیِ یکی از ارکان‌کافی طبقه اشراف پادشاهی داتوئه؟ نه. شاید در ظاهر آدم راحت‌می‌شدند و بی‌خیالی به نظر برسه، اما درونش حتماً چیز دیگه‌ایه.»
شاید چون خواهران هان یی-جونگ و هان سو-جونگ را‌توانست دیده بود، ناخودآگاه شاهزاده را نه به چشم یک‌حتی مقام سلطنتی، بلکه به عنوان یک داماد احتمالی برانداز می‌کرد.
بعد از رد و‌کردن بدل کردن چند کلمه، پرنس‌پرده اون از جایش بلند شد.
«پس من دیگه‌کردن رفع زحمت می‌کنم. امیدوارم‌پشت معاینه خوب پیش بره.»
«بله. شما هم‌بازسازی خوب استراحت کنید،وقتی رئیس صنف تجاری.»
با این حرف،کمک پرنس اون آنجا‌ناموفق را ترک کرد.
احتمالاً عمداً رفت، چون می‌دانست‌همان ممکن است در طول معاینه‌عملکرد پزشکی مسائل خصوصی بیمار مطرح شود.
شاهزاده سوم، رامان، گفت:
«رئیس صنف تجاری نقره‌ای تو پادشاهی داتوی ما هم‌کافی آدم خیلی مهمیه. وقتی تازه تصمیم گرفته بودم سفر تجاریم‌می‌شدند رو شروع کنم، ایشون بود که راهنمایی‌های زیادی بهم کرد.»
«از همون‌پزشکی اول بهتون‌مشاهده کمک کرد؟»
«بله. ایشون ولی‌نعمت بزرگ منه. به لطف رئیس صنفه که‌عملکرد زبان دشت‌های مرکزی رو یاد گرفتم. بین اعضای سلطن... نه،بشه یعنی بین خانواده‌م، من تنها کسی‌ام که این زبان رو بلده.»
«الان نزدیک بود‌کردن سوتی بده و‌اصول بگه از خانواده سلطنتیه؟»
جین چون-هی خودش‌بازسازی را به آن راه‌تطهیر زد و جواب داد:
«واو، عجب برخورد سرنوشت‌سازی.»
«آره. الان که بهش فکر می‌کنم، واقعاً تقدیر شگفت‌انگیزی بود. فکر‌جادوها می‌کردم قراره به دست راهزن‌ها کشته بشم، اما از شانس خوبم‌دیگه یه کاروان تجاری داشت از اونجا رد می‌شد. واقعاً خیالم راحت شد.»
«نکنه اون راهزن‌ها خیلی روون به زبان دشت‌های مرکزی حرف می‌زدن و با‌همم یه نظم عجیب و غریبی حرکت می‌کردن که بیشتر شبیه سربازها بودن تا‌ضعیف دزد؟» دلش می‌خواست این را بپرسد، اما تصمیم گرفت جلوی زبانش را بگیرد.
چه کسی می‌دانست؟ شاید واقعاً راهزن‌هایی پیدا شده بودند و قصر امپراتوری مجبور شده بود او را‌شدت به حال خودش رها کند و از قضا، پرنس اون که برای سرگرمی و تفریح به سفر‌باید تجاری رفته بود، در همان اولین سفرش به طرز معجزه‌آسایی جان شاهزاده سوم را نجات داده بود.
«جدی می‌گم، برنده‌کمک شدن تو لاتاری‌ناموفق از این سناریو منطقی‌تره.»
بگذریم.
اصلاً چرا باید این‌قدر عمیق‌توانست بهش فکر می‌کردم؟ یه پزشک فقط‌درک باید کار پزشکیش رو انجام بده.
سریع درمانش می‌کنم، می‌بینم می‌تونم اون طلسم شفابخش یا هر‌قوی چی که هست رو یاد بگیرم یا نه، یکم دیگه‌باشد نمونه خاک از این اطراف جمع می‌کنم و خیلی زود برمی‌گردم.
«من به اندازه کافی سرم با کارای خودم شلوغه، دیگه‌اصول چرا باید غصه مسائل آدمای قدرتمند رو بخورم؟ اگه بتونم‌باعث با درمان کردنش جلوی یه جنگ رو بگیرم، همون برام کافیه.»
با این فکر، دوباره قفسه سینه‌اش احساس‌اصول تنگی کرد، اما سرش را تکان داد‌همم تا این حس را از خودش دور کند.
اول از همه به علائم‌توانست شاهزاده سوم و جاهایی که در‌درک آن احساس ناراحتی می‌کرد گوش داد.
«تب و شکم‌درد‌بازسازی دارم. این ناحیه‌وقتی هم خیلی درد می‌کنه.»
به کنار‌پزشکی شبکه خورشیدی‌اش‌مشاهده اشاره کرد.
«پیش شفاگر هم رفتید؟»
«بله، رفتم. اما نمی‌دونم چرا‌توانست بعد از درمان نه تنها‌جادوها بهتر نشد، بلکه بدتر هم شد...»
رنگ و رویش‌بازسازی پریده بود و در‌تطهیر غذا خوردن مشکل داشت.
«و وقتی کنار شبکه‌مشاهده خورشیدی‌اش فشار داده می‌شه،همان درد شدیدی حس می‌کنه.»
فقط با همین‌ناموفق اطلاعات، بیماری‌های احتمالی زیادی‌اصول به ذهنش خطور کرد.
شاهزاده سوم قبل‌کردن از اینکه دوباره حرفی‌پشت بزند، کمی من‌ومن کرد.
«راستش، یه چیزی‌بازسازی هست که ذهنم‌وقتی رو درگیر کرده.»
«چی؟»
«حتماً اون داستان‌ها رو شنیدید که می‌گن‌اصول نباید بی‌احتیاط از آب واحه‌های صحرا خورد، چون‌حتی صحرا خشمگین می‌شه و آدم رو نفرین می‌کنه.»
«بله، بله. معلومه.»
«یه بار تو گذشته، در طول یه سفر تجاری، آبمون تموم‌نبود شد و من مجبور شدم از اون آب بخورم. البته همون‌پوسیدگی موقع هیچ اتفاقی که شبیه نفرین باشه نیفتاد. بدنم کاملاً سالم بود.»
با این حال، برای مردم‌درمان‌های محلی، اینطور باورهای عامیانه گاهی‌اصول از قانون هم مهم‌تر بودند.
به نظر می‌رسید از‌کردن همان موقع، این موضوع مثل‌پرده خوره به جانش افتاده بود.
«ممکنه ربطی به اون قضیه داشته‌اصول باشه؟ اگه به خاطر همینه که هر‌همم بار طلسم شفابخش می‌گیرم حالم بدتر می‌شه...»
به نظر می‌رسید نگران‌برد است که مبادا این‌اندازه نفرین یکی از خدایان باشد.
«... باید یه تشخیص با‌درمان‌های چی حقیقی انجام بدم. فکر کنم‌پشت اون موقع متوجه بشم قضیه چیه.»
آیا واقعاً خدای صحرا در این دنیا وجود داشت؟ این دنیایی بود‌درک که تمام منطق و عقل سلیم را در هم می‌شکست، برای همین‌بدن فقط با خودش فکر کرد که شاید واقعاً چنین چیزی ممکن باشد.
در این دنیا‌کردن به سختی می‌شد‌اصول از چیزی مطمئن بود.
جین چون-هی مچ دست او‌التهاب را گرفت و به آرامی چی‌نبود خودش را وارد بدن او کرد.
«...»
شاهزاده سوم با‌ناموفق چشمانی مضطرب به جین‌اصول چون-هی خیره شده بود.
بعد از حدود ده دقیقه،توانست دستش را روی شکم شاهزاده گذاشت‌درک و دوباره نبضش را بررسی کرد.
سپس شروع به‌بازسازی معاینه لمسی کرد و‌تطهیر روی اندام‌هایش فشار آورد.
«آخ!»
درد شکمش واقعاً شدید بود.
دوباره دستش را روی‌همان ناحیه دردناک گذاشت و‌پرده معاینه را تکرار کرد.
بعد از مدتی‌بازسازی طولانی، جین چون-هی فقط‌تطهیر سرش را کج کرد.
«چرا دارم نبض‌کمک یه زن باردار‌ناموفق رو حس می‌کنم؟»
آدمی که‌درمان‌های روبه‌رویش نشسته بود،همان یک مرد بود.
یعنی می‌شد در این دنیا‌توانست مردها هم باردار شوند و‌جادوها جین چون-هی از آن بی‌خبر باشد...
ناگهان چیزی‌هنر به ذهنش‌برد خطور کرد.
دوباره نبض‌پزشکی را بررسی کرد‌درمان‌های و دوزاری‌اش افتاد.
«آها، این... یه انگله.»