چپتر 246: بیدار شدن در عمارت پزشکی
0بوی دارو می‌آمد.
وقتی چشم‌هایم را باز کردم، کاملاً‌حرف‌ها طبیعی بود که سقف شعبه موقت‌خوشبخته عمارت پزشکی فلس سفید را ببینم.
چیزی که بیشتر‌بله اذیتم می‌کرد، بی‌حسی از‌بالای گردن به پایین بود.
نه وزن پتو را‌خوشبختی حس می‌کردم، نه گرما،حرف‌ها نه سرما، مطلقاً هیچ‌چیز.
حتی وقتی انرژی درونی‌ام را به گردش درآوردم، فقط‌می‌توانم در ذهنم می‌دانستم که دارم این کار را می‌کنم؛ هیچ‌پیش حسی از جریان یافتن آن در چی و خونم نداشتم.
«احتمالاً فلج کامل بدن نیست...»
در طول مبارزه،بله با دقت وضعیتم‌لطف را زیر نظر داشتم.
تمام تلاشم را کرده بودم تا از هرگونه آسیب به ستون‌نمی‌گفت فقراتم جلوگیری کنم و حتی در نبرد نهایی، مراقب بودم که‌خدمت نصف‌النهارهای آن ناحیه پاره نشوند، حتی اگر بقیه نصف‌النهارها آسیب می‌دیدند.
«همم، پس حتماً‌آخرین کار مهر و موم‌نکردم نقاط طب سوزنی است.»
با رسیدن به‌هستم این نتیجه، دوباره سرم‌پیش را به پهلو چرخاندم.
«هیک؟!»
استادم با لبخندی‌واقعاً درخشان داشت به‌شاگردی شاگردش نگاه می‌کرد.
«ا... استاد... صبح بخیر.»
«بله. به‌عنوان آخرین لطف، نقاط طب سوزنی بالای گردنت را‌واو مهر و موم نکردم، هی. به لطف همین کار، می‌توانم‌خدمت صبح بخیر گفتن شاگردم را بشنوم. من واقعاً استاد خوشبختی هستم.»
هیچ شاگردی با شنیدن این حرف‌ها پیش‌بالای خودش نمی‌گفت: «واو، استادم چقدر خوشبخته!» فکر طبیعی‌واقعاً در این لحظه این بود: «بدبخت شدم رفت.»
«ها... هاهاها، این شاگرد خدمت بزرگی‌شاگردی به اتحاد رزمی کرده و نام عمارت‌چقدر پزشکی فلس سفید را همه‌جا پخش کرده.»
«برای کسی که بدنش‌لطف داغان شده، هنوز هم‌همین خوب زبان می‌ریزی، هی.»
«شما... شما‌خوشبختی قصد ندارید‌شاگردی بازم کنید، نه؟»
«سم هنر سم خون مار شیطانی‌لطف هنوز کاملاً پاکسازی نشده، آن‌وقت می‌خواهی با‌شاگردم این بدن تکان بخوری؟ بفرما، امتحان کن.»
یعنی باید مثل‌واقعاً یک عروسک، همین‌طور‌شاگردی فلج زندگی کنم؟
جین چون-هی با‌آخرین چهره‌ای رنگ‌پریده به‌گردنت استادش نگاه کرد.
استادش گفت:
«تمام نصف‌النهارها و رگ‌هایت تکه‌پاره شده‌اند. به نظر می‌رسد توانسته‌ای بدون اینکه دوباره دچار انحراف چی شوی دوام‌شاگردی بیاوری، اما خیلی شانس آوردی. با اضافه شدن هنر سم خون مار شیطانی، درمانت حتی کندتر هم پیش می‌رود.رزمی اگر در این وضعیت تکان بخوری، در کمتر از یک ساعت از هر هفت سوراخ بدنت خون فواره می‌زند.»
پس به همین‌واقعاً خاطر بود که‌شاگردی کاملاً بی‌حرکتم کرده بود.
«پس تا کی...»
«حداقل پنج روز.»
«آخ.»
«به نظرت شوخی می‌آید؟ باید بدانی که این استاد وقتی پای پزشکی در میان‌خوشبخته باشد، هرگز حرف الکی نمی‌زند. پس دندان روی جگر بگذار، حتی اگر حوصله‌ات سر‌پخش رفت. من هم تمایلم برای یک گوشمالی حسابی دادن به شاگردم را تحمل می‌کنم.»
«...»
با این‌خوشبختی حرف‌ها، جین‌شاگردی چون-هی لال شد.
«با اینکه شاگردم جسور است، اما نمی‌دانستم آنقدر جرات دارد‌همین که شخصاً با اجرای استراتژی بیرون کشیدن ببر از کوهستان،حرف‌ها برای کسی در سطح ده استاد برتر جیانگهو تله بگذارد.»
«هاها...»
«وقتی فهمیدم چطور مقابل چنین شخصی زنده ماندی و چطور‌گفتن توانستی او را زنده دستگیر کنی، بیشتر حیرت کردم. از‌خودش گشایش پنج عنصر استفاده کردی؟ آن هم فقط با مرحله پنجم؟»
جگال لین به‌آرامی نوچ‌نوچ کرد.
دلیل اینکه بیشتر از این‌آخرین عصبانی نشد، این بود که سوسوی‌می‌توانم غمی را در چشمان شاگردش دید.
او حتماً می‌خواست هرطور شده جلوی استادش‌شنیدن را بگیرد که سعی داشت دوست خودش‌خوشبخته را به‌عنوان یک مهره مصرفی قربانی کند.
کی متوجه نقشه شد؟ یعنی‌بالای دوکگو سون دهن‌لقی کرده و‌گفتن چیزی را اشتباهی لو داده بود؟
اما او پسر باهوشی بود؛شنیدن قطعاً حتی بدون اینکه کسی‌واو به او بگوید هم متوجه می‌شد.
«یک خبر خوب دارم‌به‌عنوان و یک خبر بد.گردنت اول کدام را می‌خواهی بشنوی؟»
«خبر خوب را.»
«اول اینکه، از آنجایی که بر هنر سم خون مار شیطانی غلبه کردی، نسبت به‌هستم آن مقاومت پیدا می‌کنی. به نظر می‌رسد سم انقیاد پنج عنصرت قوی‌تر خواهد شد. خیلی‌هاهاها بعید است کسی، حتی یک استاد سم از خانواده تانگ، بتواند تو را مسموم کند.»
«یعنی دارم از مصونیت در‌شنیدن برابر صد سم به مصونیت‌واو در برابر هزار سم می‌رسم؟»
«بله. دستاورد عظیمی خواهد بود. البته،لطف در مقایسه با این واقعیت که زنده‌شاگردم برگشتی، این یک پاداش به‌شدت. ناچیز. است.»
به نظر می‌رسید‌واقعاً این موضوع تا‌شاگردی مدت‌ها کش پیدا کند.
«خبر بد چیه؟»
«شاه نیزه هم در وضعیتی مشابه تو است. او در حین رویارویی با ارباب آسمان مبدأ دچار جراحات‌هاهاها داخلی شدیدی شد. آه، در مورد ارباب آسمان شرقی که من با او روبرو شدم، با اینکه فرار‌شما کرد، اما نصف‌النهارهای کل بدنش به هم گره خورده و داغان شده‌اند. احتمالاً تا آخر سال دوام نمی‌آورد.»
«آنقدر درد جانکاهی می‌کشد تا‌آخرین اینکه برای حس کردنش هم‌همین خیلی ضعیف شود، و بعد می‌میرد.»
هیچ همدردی‌ای حس نمی‌کردم.
می‌دانستم فرقه جاودانه خون‌لطف برای رسیدن به آن جایگاه‌می‌توانم چه کارهایی باید کرده باشد.
«به جز آن‌ها،هستم فرقه‌های متعدد دیگری‌حرف‌ها هم آسیب دیده‌اند.»
«پس فرقه‌های‌بخیر باقی‌مانده ضربه‌به‌عنوان سختی خوردند.»
«بله، و نه تنها این، بلکه خائنان هم‌حرف‌ها لو رفته‌اند. مشخص شده که دو فرقه از‌لحظه اتحاد رزمی و یکی از جناح غیرمتعارف خائن بوده‌اند.»
«... انتظارش را‌آخرین داشتم، اما هنوز‌گردنت هم شوکه‌کننده است.»
فکر می‌کردم‌خوشبختی تعداد بیشتری از‌شنیدن جناح غیرمتعارف باشند.
اما به‌بخیر نظر می‌رسید واقعیت‌آخرین کمی متفاوت است.
استادم ادامه داد:
«این افراد از درون به بخش‌هایی از آرایش‌همین آسیب رساندند و از ابزارهای جادوگری مشکوکی استفاده‌شاگردی کردند که باعث تشدید هرج و مرج شد.»
«با این حساب، فرقه جاودانه‌شنیدن خون رسماً به دشمن عمومی‌واو دنیای رزمی تبدیل شده است.»
«دقیقاً. دستور قتل صادر شده است. جناح متعارف‌گردنت و جناح غیرمتعارف با تمام قوا به هم‌خوشبختی می‌پیوندند تا فرقه جاودانه خون را شکار کنند.»
«... فرقه‌بشنوم شیطانی خورشید‌خوشبختی و ماه چطور؟»
«آن‌ها کنار کشیدند. ادعا می‌کنند هیچ خائنی در صفوفشان نبوده،گفتن به جناح متعارف و جناح غیرمتعارف گفتند خودشان قضیه را‌خودش حل کنند، و تمام اعضای فرقه‌شان را به مقر اصلی فراخواندند.»
«نمی‌توانم افکار شیطان آسمانی را‌شنیدن درک کنم. به نظر می‌رسد‌واو اصلاً قصد کمک کردن ندارد.»
در ظاهر، این می‌توانست حرکتی برای تقویت قدرت‌گردنت خودشان تلقی شود، در حالی که اتحاد رزمی، جناح‌هستم غیرمتعارف و فرقه جاودانه خون همدیگر را تکه‌پاره می‌کردند.
با این حال، این یک استراتژی‌شاگردی پیش‌پاافتاده بود که حتی یک استراتژیست‌واو تازه‌کار هم می‌توانست به آن فکر کند.
او از آن دست آدم‌هایی‌بالای به نظر نمی‌رسید که از‌گفتن چنین تاکتیک سطحی‌ای استفاده کند.
در عوض، به احتمال زیاد...
«به خاطر این است‌به‌عنوان که این وضعیت برای پراکنده‌نکردم کردن چی بهشتی مفید است.»
دلیل اینکه شیطان‌واقعاً آسمانی شخصاً با‌شاگردی جین چون-هی ملاقات کرد.
و دلیلی که او‌لطف هنر الهی شیطان آسمانی را‌می‌توانم منتقل کرد و ناپدید شد.
در رمان اصلی، یعنی شیطان آسمانی عالی،پیش داستان اکنون در حال ورود به نیمه‌لحظه دوم جلد اول تا ابتدای جلد دوم بود.
یکی از ویژگی‌های شیطان آسمانی‌آخرین عالی این بود که به‌ندرت تاریخ‌ها‌می‌توانم و زمان‌های دقیق را توصیف می‌کرد.
اما با در نظر گرفتن مقطعی که یهو ها-ریون بخشی از رشد خود را کامل کرده بود و‌شدم در حال حل ماموریت‌های مختلف محول شده از سوی فرقه شیطانی خورشید و ماه بود، و اولین قدم‌هایش‌زبان را به‌عنوان ارباب جوان تثبیت می‌کرد، این زمان مربوط به نیمه دوم جلد اول تا ابتدای جلد دوم می‌شد.
به عبارت دیگر،آخرین زمان فعلی بخش‌گردنت مقدماتی داستان بود.
یهو ها-ریون، که اکنون ارباب جوان بود، باید ماموریت‌های مختلف‌واو فرقه شیطانی خورشید و ماه را حل می‌کرد و مسیری‌خدمت خونین را از میان رازها و توطئه‌های جیانگهو برای خود می‌ساخت.
علاوه بر این‌ها.
او همچنین مجبور بود در جنگی‌شاگردی بین اربابان جوان، بقیه آن‌ها را بکشد‌چقدر و چی حقیقی اولیه‌شان را مصرف کند.
می‌شد آن را یک میدان کشتار توصیف‌نکردم کرد که در آن آدم باید همزمان هم‌هستم مأموریت انجام می‌داد و هم با برادرانش می‌جنگید.
«یهو ها-ریون هم رفت؟»
«شنیدم خود شیطان آسمانی دستور داده.لطف که فوراً برگرده. زخم‌هاش هنوز کامل‌گفتن خوب نشده بود، اما مجبور بود بره.»
«خودش؟»
«آره. با توجه به اینکه برای اون،نکردم یک ارباب جوان فقط یکی از بین‌خوشبختی کلی شیاطین کوچیکه، این یک اتفاق غیرعادیه.»
من این را‌هستم می‌دانستم چون داستان‌حرف‌ها اصلی را خوانده بودم.
حتی اگر طرف مقابل‌به‌عنوان ستاره قاتل آسمانی بود، باز‌نکردم هم این حقیقت تغییری نمی‌کرد.
او فقط زمانی کمی علاقه نشان‌شاگردی داده بود که شخصیت اصلی شروع‌واو به انجام کارهای خفن و قهرمانانه‌اش کرد.
اما این یک‌آخرین انحراف واضح از‌گردنت داستان اصلی بود.
«هی، داری به‌هستم اون ‹آینده‌ای› که می‌شناسی‌پیش فکر می‌کنی، مگه نه؟»
«...آره. ولی هیچ ایده‌ای ندارم که‌لطف از این به بعد قراره چطوری‌گفتن تغییر کنه، برای همین حسابی گیج شدم.»
«این به خاطر اینه که تو کارهای زیادی انجام دادی. اگه‌نمی‌گفت تو نبودی، امپراتور نمی‌مرد؟ در مورد همسر پرنس ژو، وانگ گاک-یون‌خدمت و خود من هم همین‌طوره. همین الانش هم خیلی چیزها تغییر کرده.»
برای به دست‌آخرین آوردن یک چیز، باید‌نکردم از چیز دیگری گذشت.
چرا این یک‌هستم مورد هیچ فرقی‌حرف‌ها با زمین نداشت؟
«داره سرم درد می‌گیره.»
«پس، پشیمونی؟»
در جواب سؤال‌آخرین استادم، بدون ذره‌ای تردید‌نکردم سرم را تکان دادم.
«یک پزشک فقط‌هستم کار یک پزشک‌حرف‌ها رو انجام میده.»
نجات دادن‌بخیر آدم‌ها شغل‌به‌عنوان یک پزشک است.
می‌دانستم که اگر حتی یک بار‌شاگردی شروع به فرق گذاشتن بین آدم‌ها‌واو کنم، این کار را ادامه خواهم داد.
و یک روز، موقع نجات‌بالای دادن یک نفر، به جای‌گفتن وظیفه‌ام، شرایط را در نظر می‌گرفتم.
آیا به «منِ»هستم آن زمان هنوز‌حرف‌ها هم می‌شد گفت «پزشک»؟
«این چیزیه‌بخیر که... نمی‌تونم‌به‌عنوان سرش کوتاه بیام.»
حتی اگر بقیه به من‌هستم بگویند احمق، من با اراده‌ای‌خودش محکم راه خودم را می‌روم.
«خوبه. این‌به‌عنوان اراده همون چیزیه‌بالای که اهمیت داره.»
این روشی بود که استادم مسیر جهنمی‌ای را‌خودش که شاگردش قرار بود طی کند و همین‌شدم الان هم در آن قدم گذاشته بود، توصیف می‌کرد.
«راستی، برنامه برای آینده چیه؟»
«اول، یک حرکت عظیم برای پیدا کردن فرقه جاودانه خون شکل می‌گیره.واو تمام قدرت جناح متعارف و غیرمتعارف روی این موضوع متمرکز میشه. با‌اتحاد این حال، ما هیچ حرکتی نمی‌کنیم. این جستجو احتمالاً بی‌فایده خواهد بود.»
منظور از «ما»آخرین در اینجا فقط عمارت‌نکردم پزشکی فلس سفید نبود.
یک ماه آبی‌هستم در ذهن جین‌حرف‌ها چون-هی طلوع کرد.
«که این‌طور. پس‌بله ما باید چیکار‌لطف کنیم وقتی بقیه مشغولن؟»
«ما باید منافعی رو که فرقه‌های رزمی فعلی بهشون توجه‌خودش نمی‌کنن به دست بیاریم و قدرتمون رو گسترش بدیم. این‌هاهاها رو بسپار به من. استادت توی این زمینه‌ها هم حسابی کاربلده.»
جگال لین دستی‌آخرین به سر شاگردش کشید‌نکردم و بعد بلند شد.
جین چون-هی گفت:
«استاد... نمیشه فقط این مهر و موم‌بالای نقاط طب سوزنی رو باز کنی؟ قول میدم‌واقعاً موقع حرکت مراقب باشم که نصف‌النهارهام پاره نشن...»
«هاهاها، سعی‌بشنوم نکن کلک‌خوشبختی بزنی، هی.»
همان‌طور که انتظار می‌رفت، او از‌گردنت وضعیت شاگردش راضی نبود و صدایش‌بشنوم به شدت تیز و قاطع بود.
«ولی اگه همین‌طور اینجا دراز بکشم، عرق‌سوز میشم...خودش تازه، اگه مهر و موم نقاط طب سوزنی‌شدم همین‌طور ادامه پیدا کنه، ممکنه واقعاً فلج بشم.»
«یا من یا یک نفر دیگه به‌طور‌بالای دوره‌ای به نقاط فشارت ضربه می‌زنیم تا تحریک‌واقعاً بشن، پس نگران نباش. فقط همونجا دراز بکش.»
«استاد، استاد!»
استادش بدون اینکه‌آخرین به پشت سرش‌گردنت نگاه کند رفت.
‹آخ، یعنی واقعاً‌هستم باید پنج روز‌حرف‌ها این‌طوری زندگی کنم؟›
سپس، صداهایی شنید.
«خودکرده را تدبیر نیست~»
«هیونگ، چطوره‌به‌عنوان از این‌لطف قضیه درس بگیری؟»
چون-و و ساما هیون.
آن دو نفر آمدند داخل.
با یک حوله‌واقعاً خیس و، باز‌شاگردی هم... یک کاسه فرنی.
جین چون-هی‌به‌عنوان با خودش‌لطف فکر کرد:
‹این صحنه‌خوشبختی به طرز‌شاگردی وحشتناکی آشناست.›
چون-و گفت:
«هیونگ... اگه از این وضعیت‌هستم خوشت نمیاد، چطوره از این‌خودش به بعد بیشتر مراقب بدنت باشی؟»
«نه آخه، وقتی اوضاع‌لطف خودبه‌خود این‌طوری پیش میره،همین من باید چیکار کنم؟»
ساما هیون جواب داد:
«هیونگ. وسط میدان جنگ رقصیدن و داوطلب‌بالای شدن برای طعمه شدن تا بقیه رو‌بشنوم نجات بدی، قطعاً ‹خودبه‌خود پیش رفتن اوضاع› نیست~»
اشک در چشمانم حلقه زد.
ساما هیون‌به‌عنوان یک تیکه‌لطف دیگر هم انداخت:
«چون-و هیونگ. احساس آرامش نمی‌کنی؟ برادر بزرگمون با مهر‌نمی‌گفت و موم نقاط طب سوزنی توی تخت افتاده. این یعنی‌شاگرد دیگه نمی‌تونه بره خودش رو به کشتن بده، مگه نه؟»
با این‌بخیر حرف‌ها، چون-و سرش‌آخرین را تکان داد.
«هیون، شاید تو این‌طوری‌خوشبختی فکر کنی، ولی من‌حرف‌ها امیدوارم هیونگ زودتر خوب بشه.»
«ها، نگاش کن‌آخرین باز داره سعی می‌کنه‌نکردم خودش رو شیرین کنه.»
‹هرچقدر بهش فکر می‌کنم، طرز رفتار‌حرف‌ها چون-و با من با رفتارش با‌خوشبخته بقیه فرق داره. یعنی فقط خیالاتی شدم...؟›
مگر برادران رزمی چون-و از فرقه‌لطف وودانگ، حتی وقتی داشتند با من‌گفتن دعوا راه می‌انداختند، کمی از او نمی‌ترسیدند؟
‹تازه می‌گفت توی یه‌خوشبختی مبارزه تمرینی تمام دست‌حرف‌ها و پاشون رو شکسته...›
البته، مبارزه تمرینی بود،لطف پس ممکن بود یک حادثه‌می‌توانم ناگوار و اجتناب‌ناپذیر بوده باشد.
اما از آنجایی که او جلوی من‌پیش فقط یک روی مهربان و ملایم نشان‌لحظه داده بود، نمی‌توانستم کاملاً آن را تصور کنم.
‹درسته. آدم‌ها جنبه‌های زیادی‌به‌عنوان دارن. چه فایده‌ای داره‌گردنت که همه رو بشناسم؟›
به عنوان یک مبارز، چون-و‌هستم هم برای زنده ماندن به‌خودش یک روی بی‌رحم نیاز دارد.
جین چون-هی که تا‌لطف اینجا فکر کرده بود،همین سرش را تکان داد.
«برای یائو تیان‌جون‌هستم که دستگیر شده‌حرف‌ها بود، چه اتفاقی افتاد؟»
«خب... ما با استفاده از خون یائو تیان‌جون یک پادزهر موقت برای هنر‌شاگردم سم خون مار شیطانی درست کردیم، اما چون یه درمان موقته، کاملاً درمان نمی‌کنه.فکر در حدیه که جون آدم‌ها رو نجات میده و از مسمومیت بیشتر جلوگیری می‌کنه.»
همین که‌بشنوم آن را ساخته‌اند‌هستم کمک بزرگی است.
اگر جلوی پخش شدن سم گرفته‌گردنت شود، تنها چیزی که باقی می‌ماند این‌واقعاً است که برای دفع سم وقت بگذاریم.
حالا، فقط‌خوشبختی باید روی این‌شنیدن موضوع تمرکز می‌کردند.
«غیر از این... اون ترجیح میده‌لطف بمیره تا اینکه اطلاعاتی بده. ولی‌گفتن خب یه کشف کوچیک هم کردیم.»
«یک کشف؟»
«آره، می‌دونی که این یاروها چطوری بعضی وقتا‌همین وحشی میشن و رم می‌کنن؟ با گرفتن قدرت‌شاگردی از اون یوسون، یا هر اسم دیگه‌ای که داره.»
اگر این اتفاق می‌افتاد، آن‌ها حتی در مرگ هم‌نمی‌گفت آزاد نمی‌شدند، بنابراین حتی یک عضو فرقه جاودانه خون‌هاهاها هم قبل از استفاده از آن باید خوب فکر می‌کرد.
«آره. می‌دونم.»
«بیدار شد و سعی کرد وحشی بشه،شنیدن اما وقتی چی آتش به پشت گردنش‌خوشبخته تزریق شد، نتونست این کار رو بکنه~»
«چی؟»
«و کسی که‌هستم اینو فهمید، پزشک‌حرف‌ها الهی فلس سفید بود.»
استادم؟
چون-و گفت:
«اون یه خائنه که آدم‌های بی‌شماری رو کشته. اگه‌می‌توانم قرار بود موقع بازجویی بمیره، همون چیزی می‌شد که‌حرف‌ها خودش می‌خواد. پزشک الهی فلس سفید شخصاً نظارت کرد. هیونگ.»
«حتی با وجود اینکه نصف‌النهارهای هر‌حرف‌ها چهار دست و پاش قطع شده بود،فکر باز هم مطلقاً حاضر نشد حرف بزنه.»
این دنیایی بود که در آن‌لطف یک مبارز می‌توانست هزاران، بلکه ده‌ها هزار‌شاگردم نفر از مردم عادی را قتل‌عام کند.
موعظه کردن قوانین حقوق‌خوشبختی بشر مدرن برای چنین‌حرف‌ها شروری، هزاران کشته را برنمی‌گرداند.
و جلوی‌به‌عنوان کارهایشان را‌لطف هم نمی‌گرفت.
«...»
جین چون-هی قبل از اینکه‌آخرین سرش را تکان دهد، حالت‌همین چهره پیچیده‌ای به خود گرفت.
‹من فقط یک پزشکم، نه یک سیاستمدار‌شنیدن یا فیلسوف. تحمیل کردن استانداردهای خودم به‌خوشبخته مردم این دنیا نهایت غرور و تکبره.›
همان‌طور که در روم باید از قوانین‌نکردم روم پیروی کرد، حالا که به دنیای‌خوشبختی رزمی آمده‌ام، باید به روش‌های آن عادت کنم.
‹فعلاً بذار فقط شکرگزار‌شاگردی باشم که در برابر‌خودش چنین حریف قدرتمندی زنده موندم.›
او موجودی بود که‌به‌عنوان آنقدر قدرت داشت که حتی‌نکردم در کابوس‌هایم هم ظاهر شود.
مجبور بودم هر ثانیه درگیر یک‌شاگردی نبرد ذهنی شوم و خودم را‌واو تا مرز مطلق توانمندی‌هایم تحت فشار بگذارم.
«پس، چی فهمیدین؟»