چپتر 947: چپتر 947
0صبر کن ببینم؟
تا به حال‌نمی‌تونیم از این زاویه به‌باید بنیان‌گذار فکر نکرده بود.
مگه تابلو نبود؟ از اونجایی که‌خنده «افسانه سه برادر» رو خونده بودم، چاره‌ای‌اصرار نداشتم جز اینکه فکر کنم خوب می‌شناسمش.
اما حالا که داشتم‌نمی‌تونیم مسائل رو یکی‌یکی از‌باید دیدگاه خانواده جگال بررسی می‌کردم...
یعنی ممکنه نوادگانش‌مرده‌ها در واقع هیچ‌چیزی‌باید درباره جدشون ندونن؟
زمانی که طول کشید تا جین‌می‌تونیم چون-هی به این درک برسه، فقط کسری‌جواب از ثانیه بود، کمتر از ۰.۳ ثانیه.
تو همون مدت‌شاد کوتاه، زاهد ستاره‌خنده مقدس به حرف آمد.
«هوووه. جرئت می‌کنی ادعا کنی که یه آرایش از خانواده‌صورت‌حساب جگال می‌تونه آرایش طلسم ما رو شکست بده. اصلاً حواست‌دیگه هست که این کار یه جور به چالش کشیدن فرقه ماست؟»
«...»
پلک.
جین چون-هی تکنیک الهی فعال‌سازی‌زیر مبدأ خودش رو پس کشید‌خیر و فوراً به دنیای واقعی برگشت.
زمانی که بی‌نهایت‌می‌شه کش آمده بود، به‌می‌تونیم سرعت اصلی خودش برگشت.
«خب، بیشتر از اینکه‌درمان یه چالش باشه... به‌صورت‌حساب نظرم یه سود دوطرفه‌ست.»
«برای ما همین که در ازای‌می‌تونیم دستمزد کار کنیم کافیه. اما این‌کنن وسط چه سودی به تو می‌رسه؟»
«ما یه عمارت پزشکی هستیم. هر چی آدم‌های زنده بیشتر باشن،انجام سود ما هم بیشتر می‌شه. نمی‌تونیم مرده‌ها رو که درمان کنیم،همچین می‌تونیم؟ باید زنده باشن تا بتونن صورت‌حساب پزشکی‌شون رو پرداخت کنن.»
با این جواب شاد‌نمی‌تونیم و بی‌خیال جین چون-هی، زاهد‌بتونن ستاره مقدس زد زیر خنده.
«ها؟ هاهاهاهاها! خب، حالا. این دیگه شاهکاره. تو... تو یه کار‌کنن خیر انجام می‌دی، اما اصرار داری اون رو تو زرورق سود و‌اصرار منفعت بپیچی! خب... باشه. خوشم اومد. دیدن همچین صحنه‌ای واقعاً لذت‌بخش بود.»
بدنش شبیه یه مرد‌مرده‌ها بافضیلت بود، اما زبانش‌بتونن مثل یه تاجر می‌چرخید.
چرا این‌طور‌جواب بود؟ از این‌زیر موضوع بدش نمی‌آمد.
لبخند زاهد ستاره مقدس‌نمی‌تونیم با رگه‌ای از تلخی‌باید روی لبش خشک شد.
شاید بازتابی از‌مرده‌ها جوانی خودش رو‌باید در او می‌دید.
چشمانش طوری بود‌نمی‌تونیم که انگار داشت‌می‌تونیم گذشته رو بازتاب می‌داد.
«خیلی خب. پس اول بذار آرایش‌خنده رو ببینم. اگه انتظاراتم رو برآورده نکنه،اصرار فرض می‌کنیم این مکالمه اصلاً اتفاق نیفتاده.»
«عالیه!»
جین چون-هی لبخند درخشانی زد.
این یارو‌جواب دقیقاً داره‌بی‌خیال چه غلطی می‌کنه؟
همه با همچین‌می‌شه نگاهی به جین‌درمان چون-هی خیره شده بودند.
دلیلش این بود که‌درمان داشت با استفاده از‌صورت‌حساب گانگ چی زمین رو می‌کند.
کوگواگواگواک!
همین که یه رزمی‌کار الگوهای آرایش رو برای یه طلسم آماده کنه، به‌خودی‌خود پدیده‌داری نادر و عجیبی بود، اما دیدن صحنه‌ای که یه استاد اوج با قابلیت استفاده‌مرد از گانگ چی داره این کار رو می‌کنه، دیگه کلاً یه چیز دیگه بود.
«اوه، لطفاً یه‌می‌شه لحظه صبر کنید~درمان یه کم برید عقب‌تر~»
در حالی که یه کلاه زرد روی‌بتونن سرش گذاشته بود، با خونسردی تمام و با‌زیر یه تیکه گچ سفید روی زمین طرحی کشید.
یه قطب‌نمای ژئومانتیک تو دستش بود، اما‌باید غیر از اون، روش کارش با روش‌شاد معمول ساخت یه آرایش استادانه کاملاً فرق داشت.
«واقعاً داره‌جواب یه آرایش‌بی‌خیال استادانه می‌سازه؟»
«آه، بله. آرایش استادانه هم یه جور مهندسی عمرانه دیگه. طراحی باید درست انجام بشه تا بعداً محاسبات‌خنده به هم نریزه. اجداد ما ظاهراً چی بهشتی رو حسی می‌خوندن، اما این کار دقت لازم رو نداره.واقعاً اگه بخوای همه‌چیز رو با حس و حال پیش ببری، در نهایت یه آرایش سرهم‌بندی‌شده و بی‌کیفیت تحویل می‌گیری.»
«...»
این عوضی داره چی می‌گه؟
به هر حال، او حتی هوانگ‌گو رو هم برای کندن زمین بسیج کرد و از تاندر quake برای پیدا کردن و جابه‌جایی سنگ‌ها استفاده کرد.
آرایشی که از دل اون‌همه‌مرده‌ها هرج‌ومرج بیرون آمد، حدود صد‌صورت‌حساب ژانگ تقریباً ۳۰۰ متر عرض داشت.
می‌شد گفت در برابر اون‌همه‌می‌تونیم هیاهویی که به پا کرده‌پرداخت بود، کمی کوچک به نظر می‌رسید.
در حین برپا کردن‌مرده‌ها آرایش، جین چون-هی داشت‌بتونن متوجه چیز جدیدی می‌شد.
آه، این... یه آرایش احضاره.
چیزهایی که فقط از طریق خاطرات می‌دانست، ناگهان مثل‌بتونن حس ششم بر او نازل شدند و ساختار و‌خنده ماهیتشان را با سرعتی بالا در گوشش زمزمه کردند.
فقط با بیرون کشیدن چیزی‌می‌تونیم که حفظ کرده بود، داشت‌پرداخت به معنای واقعی‌اش پی می‌برد.
اگه افراد فرقه موسان‌مرده‌ها این رو می‌فهمیدن، از‌بتونن شدت شوک غش می‌کردن.
اما جین‌جواب چون-هی حرفی‌بی‌خیال ازش نزد.
چرا باید یه‌می‌شه آرایش احضار تو خانواده‌می‌تونیم جگال نسل‌به‌نسل منتقل بشه؟
طلسم‌ها انواع مختلفی داشتند.
اگه تمام زیرشاخه‌ها رو هم در نظر می‌گرفتی، تعدادشون به اندازه‌پرداخت دانه‌های شن می‌شد، اما با جمع‌بندی چیزهایی که جین چون-هی از جادوگران‌می‌دی پادشاهی داتو و جاشی یاد گرفته بود، تقریباً به این شکل می‌شد.
روح، روان،جواب احضار، فراخوانی، عنصری،زیر آفرینش و حیات.
شنیده بود که بسته به منطقه، سیستم‌های کاملاً‌باید جدیدی از طلسم‌ها و جادوگری رواج داره، اما در‌زیر حال حاضر، به نظر می‌رسید این دسته‌بندی کلی باشه.
می‌گن عجیب‌ترینشون «آفرینش»ـه.
منظور خلق‌می‌شه واقعی آسمان‌مرده‌ها و زمین نبود.
بیشتر به تغییر و‌بی‌خیال دگرگونی نزدیک بود تا‌دیگه خلق چیزی از هیچ.
مثلاً، عروسک‌گردانی.
با دمیدن اراده به یک عروسک خیمه‌شب‌بازی برای به‌پزشکی‌شون حرکت درآوردنش، این فرایند به خلق نوعی روح مصنوعی نزدیک‌شاهکاره می‌شه و به همین دلیل تو دسته آفرینش قرار می‌گرفت.
پس پای ساخت یه روح واقعی در‌باید میان نبود، بلکه تغییر چیزی بود که‌شاد از قبل وجود داشت، اما به روشی متفاوت.
با «آفرینش»جواب واقعی فاصله‌بی‌خیال زیادی داشت.
طبیعتاً، ماده‌باشن اولیه تمام این‌ها‌مرده‌ها انرژی معنوی بود.
ریشه‌اش همون چی بود، بنابراین تا حدودی می‌شد‌صورت‌حساب اون رو با چی حقیقی درونی یه رزمی‌کار‌خنده جایگزین کرد، اما بازدهی پایین‌تر و ریسک بالاتری داشت.
نفت رو در نظر بگیرید.
حتی اگه همه‌شون نفت باشن، نفت‌خنده کوره، بنزین، گازوئیل و نفت سفید‌می‌دی با هم فرق دارن، مگه نه؟
فقط با حرارت دادن نفت خام‌درمان و جداسازی اون بر اساس نقاط‌پرداخت جوش، این سوخت‌های مختلف تولید می‌شن.
به همین ترتیب، تو مبحث‌می‌تونیم چی، انرژی معنوی و چی‌پرداخت حقیقی با هم تفاوت دارن.
و همون‌طور که ماشین‌های مختلف سوخت‌های متفاوتی مصرف‌بتونن می‌کنن، بسته به اینکه برای هنرهای رزمی استفاده‌زیر بشن یا طلسم‌ها، نوع سوخت هم متغیر بود.
من... شامل این قضیه نمی‌شم.
نمی‌دونست به‌باشن خاطر خون الهی‌اش‌مرده‌ها بود یا نه.
به دلایلی، این بدن، چه از انرژی معنوی‌صورت‌حساب استفاده می‌کرد چه چی حقیقی، به طور طبیعی‌خنده اون‌ها رو به هم تبدیل و مصرف می‌کرد.
...اگه مچم رو‌نمی‌تونیم بگیرن، این هم‌می‌تونیم یه دردسر جدید می‌شه.
نمی‌دونست آیا استادش پیش‌بینی‌بی‌خیال کرده بود که دست‌دیگه شاگردش رو می‌شه یا نه.
با این حال، چیزی که قطعی بود‌می‌تونیم این بود که مهارت‌های اجتماعی جین چون-هی‌جواب از قبل به قلمرو تائو رسیده بود.
«اووه، همون‌طور که از دیوانه یکتا انتظار می‌رفت.صورت‌حساب هیچ کاری نیست که نتونی انجام بدی. فکرش رو‌هاهاهاهاها بکن که حتی می‌تونی انرژی معنوی هم جمع کنی...»
«اصلاً ممکنه آدم بتونه‌مرده‌ها چی حقیقی و انرژی‌بتونن معنوی رو هم‌زمان جمع کنه؟»
«نمی‌دونم. ولی خب کسی هم‌زیر نیست که با هنرهای رزمی‌خیر برنج سرخ‌کرده درست کنه، هست؟»
«شاید یه هنر مخفی از خانواده جگال باشه که ما ازش‌پزشکی‌شون بی‌خبریم. هر چی باشه، می‌گن آرایش استادانه‌ای که به این طلسم‌خیر کمک می‌کنه هم یکی از هنرهای مخفی خانواده جگال محسوب می‌شه.»
زندگی گذشته و زندگی فعلی.
حقیقتی که در طول دست‌وپا زدن تو زندگی‌بتونن اجتماعی یاد گرفته بود این بود که انسان‌ها،زیر خب، چیزی رو می‌بینن که دوست دارن ببینن.
وقتی یاروی روبه‌روت داره یه جعبه تدارکات رو از انبار می‌بره بیرون، اینکه شبیه یه‌اون دزد به نظر برسه یا کسی که داره جعبه رو می‌بره تا به تیم فروشی‌زبانش که می‌خوان برن مأموریت تحویل بده، کاملاً به شهرت اون فرد و حال‌وهوای بقیه بستگی داره.
همه افراد حاضر در اینجا‌مرده‌ها قبلاً مهمان مرغ تفت‌داده و‌صورت‌حساب برنج سرخ‌کرده جین چون-هی شده بودند.
اون‌ها باور داشتند که جین چون-هی داره با استفاده از قدرت عرفانی خانواده جگال‌بی‌خیال انرژی معنوی جمع می‌کنه، نه اینکه این کار رو با قدرت خون الهی‌اش به‌بپیچی عنوان فرزند نامشروع امپراتور فقید یا شاهزاده‌ای که هویتش رو پنهان کرده انجام می‌ده.
می‌دانست که اگر این را جلوی ریش‌سفیدان نشان دهد‌صورت‌حساب ممکن است به دردسر بزرگی بیفتد، بنابراین این کار را‌دیگه کم‌کم و با در نظر گرفتن زمان‌بندی مناسب انجام می‌داد.
هرچه بیشتر به ساخت آرایش ادامه می‌داد و به بینش‌های جدیدی‌انجام می‌رسید، متوجه شده بود آرایشی که یاد گرفته و فکر می‌کرد فقط‌صحنه‌ای برای جمع‌آوری انرژی معنوی است، در واقع هدف واقعی و متفاوتی دارد.
«دیوانه‌کننده‌ست... هر‌باشن چقدر هم چکش‌مرده‌ها می‌کنم، بازم عجیبه.
این دیگه چه جور آرایشیه؟»
هر چی بیشتر‌نمی‌تونیم کاملش می‌کرد، بیشتر حس‌باید می‌کرد سرش کلاه رفته.
اگه این یه‌شاد بازی کارتی قدیمی بود،هاهاهاهاها احتمالاً این‌طوری توصیفش می‌کردن:
- اگه این کارت آرایش احضار رو‌می‌تونیم به پشت قرار بدی، هر نوبت انرژی‌جواب معنوی رو به زمین بازی احضار می‌کنه.
مقدار انرژی معنوی احضار شده،می‌تونیم با اندازه کاشی‌های آرایش و‌پرداخت مقدار ویژگی زمین بازی متناسبه.
«بچه‌های این‌می‌شه دوره زمونه اصلاً‌درمان بازی کارتی می‌شناسن؟»
در هر صورت،شاد این آرایش واقعاً‌خنده یه تختش کم بود.
«جناب بنیان‌گذار، آخه شما این آرایش کلاه‌برداری رو که تظاهر می‌کنه‌پزشکی‌شون داره انرژی معنوی جمع می‌کنه ولی در واقع از یه جای‌خیر دیگه احضارش می‌کنه، از کجا یاد گرفتی و به ارث گذاشتی... هه‌هه‌هه.»
و بعد از این‌درمان همه ماجرا، حتی طلسم‌هاش رو‌پزشکی‌شون هم به نوادگانت منتقل نکردی.
البته، این تنها آرایشی نبود‌درمان که بنیان‌گذار برای دستکاری انرژی معنوی‌پرداخت از خودش به جا گذاشته بود.
اما در بین اون‌ها، واقعیت‌زیر این بود که این یکی بیشتر‌انجام از همه انرژی معنوی جمع می‌کرد.
این حقیقتی بود که‌نمی‌تونیم وقتی فقط از روی‌باید متن حفظش کرده بود، نمی‌دونست.
خوشبختانه، به نظر می‌رسید بقیه‌می‌تونیم شاگردای فرقه موسان که داشتن تماشا‌کنن می‌کردن، از این موضوع بی‌خبر بودن.
یه جگال مرده‌نمی‌تونیم داشت فرقه موسان‌می‌تونیم زنده رو گول می‌زد.
«آخه از کجای‌شاد دنیا داره این انرژی‌هاهاهاهاها معنوی رو احضار می‌کنه؟»
مشکل اینجا بود که هر چقدر هم‌می‌تونیم آرایش رو کالبدشکافی می‌کرد، نمی‌تونست بفهمه انرژی‌جواب معنوی رو از کجا داره احضار می‌کنه.
در همون‌نمی‌تونیم لحظه، آرایش‌درمان کامل شد.
فووووش!
مقدار عظیمی از‌شاد انرژی معنوی شروع‌خنده به اوج گرفتن کرد.
«ایـ... این دیگه چیه؟!»
«تو تمام‌نمی‌تونیم عمرم این‌قدر انرژی‌می‌تونیم معنوی ندیده بودم!»
«اصلاً این انرژی‌نمی‌تونیم معنویه؟! چشمه آب‌می‌تونیم گرم که نیست؟»
«مگه این پدیده‌ای نیست که فقط‌خنده تو یه رگ اژدهای واقعی دیده می‌شه،اصرار همونایی که تو افسانه‌ها ازشون یاد شده؟!»
«من فقط شنیده بودم‌نمی‌تونیم همچین پدیده‌ای تو یه سرزمین‌بتونن معنوی درجه یک ظاهر می‌شه!»
در همون لحظه،مرده‌ها جین چون-هی انگشت‌هاش‌باید رو حرکت داد.
«اوه! این یکی.»
کواگواگواگواگوانگ!
آرایش در یک‌می‌شه چشم به هم‌درمان زدن نابود شد.
شاگردای فرقه موسان که‌درمان داشتن تماشا می‌کردن، با شوک‌پزشکی‌شون به جین چون-هی خیره شدن.
چون اون رگ‌نمی‌تونیم معنوی سرریز شده،می‌تونیم ناپدید شده بود.
جین چون-هی گفت:
«آه، آرایشش مشکل داشت.»
«اون انرژی‌نمی‌تونیم معنوی همین‌درمان الان... چی بود؟»
«آره. موقع ساختنش یه اشتباهی‌درمان کردم، برای همین سریع از هم‌پرداخت بازش کردم. ممکن بود خطرناک بشه.»
با این‌جواب حرفش، شاگردا‌بی‌خیال ساکت شدن.
«اون آرایشِ‌باشن همین الان‌نمی‌تونیم چی بود؟»
«همون‌طور... همون‌طور‌نمی‌تونیم که از خانواده‌می‌تونیم جگال انتظار می‌رفت.
چی... اونا‌می‌شه دارن سعی‌مرده‌ها می‌کنن چی بسازن؟»
«حیف شد.
انرژی معنوی در‌می‌شه سطح یه رگ‌درمان اژدها... واقعاً حیف شد.»
با این حال،مرده‌ها افکار جین چون-هی‌باید کمی متفاوت بود.
«اشکالی نداره‌می‌شه اینو تو فرقه‌درمان موسان نصب کنم؟»
اول اینکه، به نظر نمی‌رسید‌زیر داره انرژی معنوی رو از‌خیر یه جای خطرناک احضار می‌کنه.
انرژی معنوی‌ای که واقعاً حس می‌کرد، بی‌نقص و خالص‌بتونن بود و اون دانش عجیبی که تو گوش جین‌خنده چون-هی زمزمه می‌کرد، بهش می‌گفت که این آرایش امنه.
یه چیز دیگه.
«اگه این آرایش‌نمی‌تونیم رو نصب کنم، فرقه‌باید موسان احتمالاً یادش می‌گیره.»
حس می‌کرد که‌شاد نمی‌تونن ماهیت اصلیش‌خنده رو درک کنن.
اما به نظر می‌رسید بتونن فقط‌درمان با نگاه کردن، یه نسخه سطح‌پرداخت پایین‌تر، خیلی سطح پایین‌تر ازش بسازن.
«ولی اصلاً دلیلی‌مرده‌ها داره ما از‌باید این استفاده کنیم؟»
طبق گفته جاشی، عمارت پزشکی فلس‌می‌تونیم سفید در حال حاضر حمایت (؟) یوهو‌جواب رو داشت، بنابراین همچین آرایشی بی‌فایده بود.
در واقع، از اونجایی که هیچ شاگردی برای آموزش دیدن‌خیر وجود نداشت، داشتن انرژی معنویِ بیش از حد، فقط باعث اتفاقات‌دیدن عجیب و غریب می‌شد، پس بهتر بود این کار رو نکنه.
«پس در‌باشن هر صورت‌نمی‌تونیم بهش نیازی نداریم.»
به خاطر‌نمی‌تونیم همون حمایت‌درمان (؟) لعنتی یوهو.
«اگه این‌طوره... فهمیدم.
قیمتش کافی نیست،شاد برای همین نمی‌خوام‌خنده همین الان بهشون بدمش.»
باید قیمتی اون‌قدر بالا می‌گرفت‌مرده‌ها که ارائه دادن این آرایش‌صورت‌حساب براش مثل یه هدررفت نباشه.
«هیچ‌وقت فکر‌نمی‌تونیم نمی‌کردم این‌قدر‌درمان باارزش باشه.»
انگار که منتظر اشاره باشن، نگاه‌می‌تونیم شاگردای اطراف به طرز عجیبی چسبناک بود،جواب مثل آدمایی که سه روز گرسنگی کشیدن.
قابل درک بود.
یه رگ اژدها.
اینکه چیزی با‌مرده‌ها اون عظمت به‌باید فرقه موسان بیاد.
«پس چی می‌تونم‌نمی‌تونیم از فرقه موسان‌می‌تونیم به دست بیارم؟»
اطلاعات پایه رو می‌دونست.
اما برای دریافت یه قیمت‌مرده‌ها مناسب، به اطلاعاتی از یه‌صورت‌حساب زاویه دید دیگه نیاز داشت.
«هیس، زیادی عجولانه حرکت کردم؟»
اگه می‌دونست این اتفاق می‌افته، باید‌می‌تونیم قبل از اومدن تحلیل می‌کرد که‌کنن چی می‌تونه از فرقه موسان بگیره.
حیف شد که به‌بی‌خیال خاطر کار زیاد و جنگ،شاهکاره وقت این کار رو نداشت.
درست همون موقع که داشت به‌درمان این موضوع فکر می‌کرد، رهبر فرقه‌پرداخت موسان، زاهد ستاره مقدس، دوان‌دوان اومد.
«من... من همین الان‌درمان یه انرژی معنوی فوق‌العاده شدید‌پزشکی‌شون حس کردم... کار تو بود؟»
همون‌طور که انتظار‌نمی‌تونیم می‌رفت، رهبر فرقه‌می‌تونیم محال بود متوجهش نشه.
پشت سرش، افراد دیگه‌ای که‌زیر به نظر می‌رسید از بزرگان‌خیر باشن هم با حیرت نگاه می‌کردن.
جین چون-هی با آرامش گفت:
«بله. در واقع کار آرایشی‌می‌تونیم بود که نصب کردم. البته‌پرداخت همین الان تصادفاً نابودش کردم.»
«نـ... نه! چرا‌نمی‌تونیم باید به خاطر یه‌باید اشتباه کوچیک نابودش کنی؟!»
زاهد ستاره مقدس هم جوری‌زیر به نظر می‌رسید که انگار سه‌انجام روز، نه، ده روز گرسنگی کشیده.
کاملاً طبیعی بود.
شاگردا فقط مسئول مهارت‌های‌درمان فردی خودشون بودن، اما‌صورت‌حساب این مرد رهبر فرقه بود.
چشم‌های زاهد‌می‌شه ستاره مقدس‌مرده‌ها داشت اینو می‌گفت:
«اگه اون آرایش رو داشتیم، فرقه موسان‌هاهاهاهاها ما می‌تونست تو آینده به دو برابر،داری یا حتی سه برابر دستاوردهای بیشتری برسه...»
خوبه.
به نظر‌نمی‌تونیم می‌رسه طعمه‌درمان خیلی اشتهاآوره.
جین چون-هی با‌نمی‌تونیم حالتی مرموز چوب‌می‌تونیم ماهیگیری رو تکون داد.
«آه... کاریش نمی‌شه کرد. هزینه‌زیر مواد اولیه اون‌قدر بالاست که‌خیر نمی‌شه بدون هیچ اشتباهی انجامش داد...»
زاهد ستاره مقدس با‌نمی‌تونیم تماشای جین چون-هی که‌باید عمداً با سادگی جواب می‌داد.
مثل یه رهبر‌مرده‌ها فرقه واقعی، فوراً‌باید متوجه منظورش شد.
«این پسر، منظورش‌نمی‌تونیم اینه که ما‌می‌تونیم قیمت بالاتری پیشنهاد بدیم!»
یعنی باطل کردن آرایش‌بی‌خیال طلسمی که فرماندهی بکرین‌دیگه رو پوشونده بود، کافی نبود؟
«بی‌رحمه.
بهتر بود اصلاً از وجودش خبردار نمی‌شدیم، اما اینکه‌پزشکی‌شون فقط یه ذره بهمون مزه‌اش رو بچشونه و بعد‌دیگه نابودش کنه! همون‌طور که از خانواده جگال انتظار می‌رفت.
حیله‌هاشون اصلاً شوخی‌بردار نیست!»
در حقیقت،جواب جین چون-هی هم‌زیر نمی‌دونست این‌قدر قدرتمنده.
زاهد ستاره‌باشن مقدس دچار‌نمی‌تونیم سوءتفاهم شده بود.
با این حال، از اونجایی که‌باید منطقاً غیرممکن بود یه آرایش استادانه‌جواب رو بدون دونستن قدرتش بسازی، گفت:
«پـ... پس، برای همچین آرایش استادانه‌می‌تونیم و گرون‌قیمتی، چطور باید بهاش رو بپردازیم؟جواب هر چقدر هزینه داشته باشه، پرداخت می‌کنیم.»
در حالت عادی، آدم‌بی‌خیال نباید بی‌دقت بگه «هر‌دیگه چقدر هزینه داشته باشه».
چون باید چونه زد.
با این‌نمی‌تونیم حال، این آرایش‌می‌تونیم ارزشش رو داشت.
اون‌قدر که حتی بقیه‌مرده‌ها بزرگان هم داشتن با‌بتونن شدت سر تکون می‌دادن.
اونا همین الان‌شاد یه آرایش منطقاً‌خنده غیرممکن رو دیده بودن.
اگه می‌دونستن همچین چیزی‌نمی‌تونیم وجود داره، برای به‌باید دست آوردنش هر کاری می‌کردن.
«مگه فرقه موسان ما پول کم‌باید داره! مگه چیزی تو این دنیا‌جواب هست که با پول نشه حلش کرد!»
«تحت هر شرایطی باید این‌درمان معامله رو جوش بدیم! به‌پزشکی‌شون خاطر همینه که ثروت جمع کردیم!»
کاملاً طبیعی بود.
خیلی کم پیش می‌اومد‌نمی‌تونیم که فرقه موسان تو‌باید رویدادهای جیانگهو غایب باشه.
از طلسم‌هایی که فرقه موسان‌می‌تونیم می‌نوشت گرفته تا طالع‌بینی زمین‌پرداخت و جن‌گیری تو مکان‌های تسخیرشده!
اونا پول داشتن.
خیلی هم زیاد.
و با این سطح از‌مرده‌ها عملکرد، حاضر بودن هر چقدر‌صورت‌حساب که لازمه پول خرج کنن.
با این حال،مرده‌ها مرد جوونِ روبه‌روشون‌باید کاملاً خونسرد بود.
با اینکه قطعاً‌نمی‌تونیم نمی‌تونست از ثروت‌می‌تونیم فرقه موسان بی‌خبر باشه!
«آه، متوجهم. در‌شاد این صورت، چند‌خنده تا آپشن وجود داره...»
«آ... آپشن؟»
این کلمه‌ای‌نمی‌تونیم بود که تا‌می‌تونیم حالا نشنیده بود.