چپتر 605: روزی که چشمه آب گرم تکمیل شد!
0بچه‌ها از‌بهار خوشحالی بالا‌میاد و پایین می‌پریدند.
«طبیب، طبیب! یعنی الان‌بعد دیگه می‌تونیم بدون اینکه‌همین آب گرم کنیم، حموم کنیم؟»
«من که‌می‌گذاشت از حموم‌دلداری رفتن خوشم نمیاد.»
«مجبوری. اگه‌همین‌طوره نری بدنت‌مثل به خارش می‌افته.»
امروز هم جین چون-هی دوباره تو‌می‌شه یکی از کوچه‌ها پرسه می‌زد، به‌روی بچه‌ها شیرینی می‌داد و باهاشون گپ می‌زد.
تو روزهای مرخصی‌اش، بازی‌بعد کردن با این قهرمان‌های‌همین کوچولو، دلخوشی روزمره‌اش بود.
جین چون-هی گفت:بهشون «برف‌ها دیگه دارن‌بعد تندتند آب می‌شن.»
«فکر کنم بهار‌همه‌جا داره میاد. آدم‌برفی‌روی هم داره آب می‌شه!»
«آره، همین‌طوره.»
بچه‌ها همه‌جا مثل‌داد هم بودن، چه‌همم روی زمین چه اینجا.
آدم‌بزرگ‌ها از سرما خودشون‌دلداری رو جمع می‌کردند، اما بچه‌ها‌دستت تو همون سرما آدم‌برفی می‌ساختند.
آدم‌برفی گوشه‌همین‌طوره کوچه کمی‌مثل آب شده بود.
«انگار هوای اینجا‌داره تازه دم‌دمای تابستون شبیه‌آره بهار دشت‌های مرکزی می‌شه.»
اینجا شهری با‌داد زمستون‌های طولانی و‌همم تابستون‌های کوتاه بود.
بهار تقریباً وجود خارجی نداشت.
بچه‌ها که از آب شدن‌بودن آدم‌برفی ناراحت بودند، گفتند: «آب‌سرما شده و حالا زشت شده.»
«وقتی دوباره زمستون‌داره شد، می‌تونید یکی‌می‌شه دیگه بسازید. طوری نیست.»
جین چون-هی در حالی که‌یهو تو دست هر کدومشون یه‌بقیه آب‌نبات می‌گذاشت، بهشون دلداری داد.
بعد، یهو‌می‌گذاشت یکی از‌دلداری بچه‌ها گفت: «طبیب.»
«همم؟»
«طبیب، دستت چی شده؟»
همین که یکی‌داد پرسید، بقیه هم شروع‌دستت کردند به حرف زدن.
«طبیب، انگشت کوچیکت نیست؟»
«کسی قطعش کرده؟»
«خرس خوردتش؟»
«نه! احتمالاً از‌داد همون اول بدون‌همم اون به دنیا اومده!»
جین چون-هی با تماشای بچه‌ها‌داد که مثل گنجشک جیک‌جیک می‌کردند،همین نتونست جلوی خنده‌اش رو بگیره.
«همم... فکر کنم از وقتی‌بودن بهار اومده منم یه کم‌سرما آب شدم. درست مثل همون آدم‌برفی.»
«اِ، مگه می‌شه!»
«نه! برای طبیب‌داد ممکنه! مامانم می‌گفت‌همم طبیب یه جاودان زنده‌ست!»
«یعنی جاودان‌ها آدم‌برفین؟»
...انگار پدر و مادر‌مثل این بچه یه دین عجیب‌آدم‌بزرگ‌ها و غریب وارد کرده بودند.
درست تو همون لحظه،میاد حس کرد شاهزاده هانبینگ‌همین‌طوره داره از دور نزدیک می‌شه.
«هو!»
«هاهاها، اومدی؟»
«می‌گفتن اگه نتونستی دکتر الهی کوچک‌روی رو پیدا کنی، فقط بگرد ببین‌جمع بچه‌ها کجا هستن. انگار راست می‌گفتن.»
«گونگ‌سون یونگ‌بهار اینو بهت‌میاد یاد داده، نه؟»
«آره.»
شاهزاده هانبینگ با گفتن این‌داد حرف، عمداً قیافه‌ای جدی به خودش‌پرسید گرفت و گفت: «قصر احضارت کرده.»
«آه، البته.همین‌طوره با خودم‌مثل گفتم دیگه وقتشه.»
جین چون-هی این رو گفت‌آدم‌برفی و در حالی که لباسش‌مثل رو می‌تکوند، از جا بلند شد.
بعد تمام‌دلداری آب‌نبات‌های باقی‌مونده رو‌یهو داد به بچه‌ها.
«اینا رو بخورید، به حرف‌داد پدر و مادرتون گوش بدید‌همین و درس‌هاتون رو هم خوب بخونید.»
«بـــــلـــــه!»
جوابشون مثل‌بهار رعد و‌میاد برق پرصدا بود.
جین چون-هی با خودش‌بعد فکر کرد که این‌همین هم درست مثل زمین بود.
«آه، نه، بی‌خیالش. هر جور دلتون می‌خواد‌یهو زندگی کنید. تو سن شما، سخت نگرفتن‌کردند کاملاً طبیعیه. همین که سالم باشید کافیه.»
آخه چرا از‌همه‌جا الان اینقدر سخت‌کوش باشند؟زمین اونا فقط بچه بودند.
جین چون-هی یک بار سر آدم‌برفی‌می‌شه آب‌شده رو نوازش کرد و بعد‌روی به انگشت قطع‌شده خودش نگاهی انداخت.
«همیشه می‌گن قبل از‌بعد اینکه اتفاق خوبی بیفته، باید‌پرسید یه اتفاق بدی رخ بده.»
شاید به همین خاطر‌دلداری بود که هر دو‌همم با هم آب شده بودند.
وقتی به قصر برگشت، مقدسه...آدم‌برفی نه، کسی که حالا ارباب قصر‌بودن دریای شمالی بود، اونجا ایستاده بود.
جین چون-هی تعظیم کوتاهی‌بعد بهش کرد و او هم‌پرسید در جواب لبخند ملایمی زد.
«مقدسه... نه، درست‌بهشون نیست. الان باید‌بعد گون گوی‌بک صداتون کنم؟»
او حالا یه اسم داشت.
«لاک‌پشت سفید. شنیدم وقتی مادرم منو باردار بوده این خواب رو دیده.روی اولش قصد داشته اسمی مربوط به همون خواب برام بذاره، اما چون‌کوچه قبل از تولدم اون پیشگویی بهش رسید، نتونست این کار رو بکنه.»
انگار حتی‌دلداری یه اسم‌بعد بچگی هم نداشت.
او پرسید: «با‌بهشون تلفظ دشت‌های مرکزی‌بعد چطور به نظر می‌رسه؟»
جین چون-هی لحظه‌ای فکر کرد و بعد صادقانه‌اینجا گفت: «حس و حالش شبیه اسم یه رهبر شیطانی‌گوشه از جناح غیرمتعارفه، اما خب، به نظرم اسم خوبیه.»
آخه کی می‌فهمید که‌میاد «گوی» تو «گوی‌بک» به‌همین‌طوره معنی «لاک‌پشت»ه یا «روح»؟
قصر یخی دریای شمالی‌بعد هم از داخل و هم‌پرسید از خارج ضعیف شده بود.
«و مقدسه... نه،بهشون گون گوی‌بک، هیچی‌بعد از دنیا نمی‌دونه.»
او حتی بر سر اینکه به غریبه‌های جناح غیرمتعارف‌آدم‌بزرگ‌ها که سعی داشتند قصر یخی دریای شمالی رو تصاحب‌کوچه کنند دروغ بگه یا نه، کلی کلنجار رفته بود.
هرچند حالا تصمیم گرفته بود قصر‌می‌شه یخی دریای شمالی رو رهبری کنه،روی مهم نبود دستهاش به چی آلوده بشن.
«راستش... همین که همچین‌بعد حرف‌هایی می‌زنه یعنی هنوز‌همین پاک و ساده‌ست. این یعنی...»
جین چون-هی خوب می‌دونست که‌داد استادهای فرقه‌های مختلف، گذشته از‌همین چیزهایی مثل جاسوسی، ترور و کلاهبرداری...
می‌دونست که‌همین‌طوره چقدر فرار‌مثل مالیاتی هم دارند.
فکر کردید جناح‌داره متعارف خیلی پاک‌می‌شه و منزه زندگی می‌کردند؟
عمراً.
با توجه به این اوضاع،داد اون طبیعتاً نگران مقدسه، یا بهتر‌پرسید بگم، ارباب قصر دریای شمالی بود.
«گون گوی‌بک...همین‌طوره اصلاً رو‌مثل زبون نمی‌چرخه.»
فقط با قضاوت از روی اسمش، به‌آره نظر می‌رسید آدمیه که می‌تونه چندتا از فرقه‌های‌آدم‌بزرگ‌ها جناح غیرمتعارف رو از روی زمین محو کنه.
اما معنیش‌دلداری اسم لطیف یه‌یهو لاک‌پشت سفید بود.
از اون گذشته، ظاهر مقدسه شبیه یه گربه‌همم تپل و گرد از نژاد بریتیش شورت‌هیر بود،زدن که این تضاد رو حتی بیشتر هم می‌کرد.
او با‌همین‌طوره معذب بودن‌مثل لبخند زد.
«در حالت عادی، باید تو تالار بزرگ بهت‌همین‌طوره هدیه می‌دادم، اما... احساس معذب بودن بهم دست‌سرما می‌ده. ارباب قصر بودن کار هر کسی نیست.»
به خاطر ماهیت قصر‌بعد یخی دریای شمالی، تالار‌همین بزرگ وسیع و سرد بود.
و با باقی موندن جای‌داد زخم‌های نبرد قبلی، واقعاً دلگیر‌همین و ترسناک به نظر می‌رسید.
جین چون-هی جواب‌همه‌جا داد: «یک فنجون‌روی چای میل دارید؟»
«بله. این‌طوری بهتره.»
«ترمیم آرایش‌ها خوب پیش می‌ره؟»
از اونجایی که فرقه جاودانه خون به‌زمین زور فنگ‌شویی داخل قصر یخی دریای شمالی‌اما رو تغییر داده بود، آرایش‌ها معکوس شده بودند.
قصر یخی دریای شمالی که باید با‌آره چی یخ سرد و خالص جریان می‌داشت،اینجا حالا پر از انرژی ناخالص یین شده بود.
«حتی رو زمین هم‌بعد مردم سر محل قرارگیری قبرها‌پرسید کلی با هم دعوا می‌کنن.»
معمولاً تو سبک کره‌ای، قبر ارشدترین جد تو‌همم بالاترین نقطه کوه خانوادگی قرار می‌گیره و قبر‌زدن نوادگان به ترتیب نزولی در پایین اون قرار می‌گیره.
اما گاهی اوقات، با هدف خاصی، این قضیه‌اینجا برعکس می‌شه، طوری که قبر پایین‌ترین نواده در‌می‌ساختند بالا و قبر جد در پایین قرار می‌گیره.
این مسئله به محاسبه جهت‌ها‌آدم‌برفی و اضداد اون‌ها تو فنگ‌شویی‌مثل برای تعیین محل قبر مربوط می‌شه.
وقتی همچین اتفاقی می‌افته، خانواده اصلی و خانواده‌های فرعی‌پرسید اغلب سر اینکه انرژی شانس و اقبال به کدوم‌قطعش سمت جریان پیدا می‌کنه، کارشون به شکایت و دادگاه می‌کشه.
علاوه بر این، از اونجایی که جیانگهو دنیای واقعی یین-یانگ‌همین و پنج عنصر بود، هر فرقه‌ای که ذره‌ای قدرت داشت،قطعش بی‌برو برگرد یه متخصص زمین‌شناسی یا فنگ‌شویی رو خبر می‌کرد.
آن‌ها حتی پایه و اساس‌بودن ساختمان‌ها را هم طوری می‌چیدند‌سرما که با فنگ‌شویی هماهنگ باشد.
در نتیجه، جایگذاری هر چیز کوچکی اهمیت‌آره پیدا می‌کرد و فرقه جاودانه خون هم‌اینجا با دست‌کاری‌هایش گند زده بود به همه‌چیز.
با شنیدن حرف‌های‌داد جین چون-هی، گون‌همم گوی‌بک آهی کشید.
«آره. حسابی دردسر شده. اولویتمون اینه که یه متخصص‌دستت فنگ‌شویی ماهر بیاریم، که یعنی باید حداقل از منطقه هانگژو‌کسی یکی رو پیدا کنم و با صنعتگرای لازم بیارمش اینجا.»
با اینکه گاهی وسایل فنگ‌شویی را از بیرون‌اینجا می‌خریدند، اما برای جایی مثل اینجا باید همه‌چیز‌می‌ساختند متناسب با قصر و به‌صورت سفارشی ساخته می‌شد.
«اینم از داستان‌داره صنعتگرا، چیزی که تو‌آره رمان‌های رزمی به‌ندرت می‌بینی.»
چه در فیلم‌ها‌داد و چه در رمان‌ها،دستت تمرکز همیشه روی جنگجوهاست.
وضعیت صنعتگران، پزشکان و‌دلداری تاجرانی که پشت پرده فعالیت‌دستت می‌کنند، کمتر نشان داده می‌شود.
حتی اگر نشان هم داده شوند، داستان در نهایت‌آدم‌بزرگ‌ها حول شمشیر کشیدن و آرام کردن جیانگهو می‌چرخد، برای‌کوچه همین سخت است که به زندگی آدم‌های عادی پرداخته شود.
حتی خود‌بهار جین چون-هی‌میاد هم همین‌طور بود.
چیزهای بی‌شماری بود که فقط بعد‌همم از ورود به این دنیا و‌کردند آشنایی با آن‌ها یاد گرفته بود.
«خب... می‌خوای‌می‌گذاشت یه نگاهی‌دلداری بهش بندازم؟»
«اگه دکتر الهی کوچک‌مثل نگاهی بهش بندازه که‌اینجا خیلی هم استقبال می‌کنم!»
بدون هیچ مکثی قبول کرد.
انگار از خدا می‌خواست که جین چون-هی این‌همین پیشنهاد را بدهد، ولی چون حس می‌کرد خیلی‌کوچیکت به او مدیون است، رویش نمی‌شد خودش درخواست کند.
«من درباره هنرهای رزمی قصر یخی دریای شمالی چیز زیادی نمی‌دونم، برای همین ممکنه‌کردند بعضی جاها باهاشون هم‌خوانی نداشته باشه. با این حال، اگه هدفتون پاکسازی انرژی یین‌اومده ناخالصه، شاید بتونم کمکی کنم. بعد از اون، باید متخصصای حرفه‌ای فنگ‌شویی رو دعوت کنید.»
«شنیدم که خانواده‌همه‌جا جگال تو آرایش‌های‌روی رزمی خیلی مهارت دارن.»
جین چون-هی دست‌هایش‌داره را به نشانه رد‌آره این حرف تکان داد.
«من تو آرایش‌های رزمی بدم نیستم،همم ولی معماری کلاً یه بحث دیگه‌ست.کردند اون متخصص‌ها دیدگاه خودشون رو دارن.»
این را گفت و‌دلداری نقشه را گرفت و‌همم چند اصلاح رویش انجام داد.
«محل اقامت جنگجوهای اطراف قصر یخی‌روی دریای شمالی همشون نابود شده، مگه نه؟می‌کردند بیایید اونا رو هم تو فنگ‌شویی بگنجونیم.»
مدادی درآورد‌بهار و شروع‌میاد کرد به کشیدن.
یک مداد گرافیتی، نه قلم‌مو.
گون گوی‌بک چند باری دیده‌داد بود که او برای یادداشت‌برداری‌همین سریع از آن استفاده می‌کند.
در عرض زمانی که به اندازه‌روی نوشیدن یکی دو فنجان چای طول کشید،می‌کردند جین چون-هی چارچوب کلی را پیاده کرد.
«تا الان، قصر یخی دریای شمالی و جنگجوها منبع آب چشمه‌بودن آب‌گرم رو تو انحصار خودشون داشتن، درسته؟ این از نظر فنگ‌شویی‌می‌ساختند خوب نیست. آب باید جریان داشته باشه، نه اینکه راکد بمونه.»
در فنگ‌شویی‌دلداری زمین، آب‌بعد نماد پول است.
برای همین‌می‌گذاشت متخصصان فنگ‌شویی معمولاً‌داد آب‌نما نصب می‌کنند.
اما می‌گویند اگر جایگذاری‌اش درست نباشد،روی پول به‌جای وارد شدن، از دست می‌رود؛می‌کردند بنابراین باید با دقت قرار داده شود.
در دنیای رزمی،داره آب جاری نماد‌می‌شه انرژی حیات است.
«مخصوصاً چشمه‌های آب‌گرم که ذاتاً معتقدن چی زمین رو‌پرسید تو خودشون دارن. قطع کردن این جریان به‌معنی قطع کردن‌کرده انرژی حیاته، برای همین باید با احتیاط باهاش برخورد کرد.»
از این نظر،بهشون فنگ‌شویی قصر یخی دریای‌یهو شمالی خیلی ضعیف بود.
«عجیبه. یه جورایی‌همه‌جا شبیه نقشه قدیمی قصر‌زمین یخی دریای شمالی شده.»
«واقعاً؟»
«آره. الان خیلی تغییر کرده، ولی نقشه‌ای که یکی‌پرسید از اجداد قبلیمون کشیده بود، همچین طرحی داشت. البته اون‌کرده نقشه سوخت و از بین رفت، ولی من این‌طوری یادمه.»
«خب خداروشکر. حالا که دست‌داد به کار شدم، یه کمی‌همین هم به بهداشت عمومی توجه کردم.»
با این‌همین‌طوره حرف، گون‌مثل گوی‌بک حسابی خندید.
«ممنونم.»
«حمام‌های عمومی و یه قسمت برای رخت‌شویی ضروریه.همین اینم چیزیه که قبلاً طراحیش کردم؛ یه وسیله‌ست‌کوچیکت که وقتی دستهاش رو می‌چرخونی، لباس‌ها رو می‌شوره.»
سپس طرح‌می‌گذاشت یک استوانه لباسشویی‌داد را بیرون آورد.
«صابون پودرشده رو می‌ریزید اینجا و‌روی می‌چرخونیدش، این‌طوری لباس شستن خیلی راحت‌تر‌جمع می‌شه. آب‌قلیایی هم براش خوب جواب می‌ده.»
«لباس‌ها رو خراب نمی‌کنه؟»
جین چون-هی‌دلداری در جوابش‌بعد سر تکان داد.
«احتمالاً یه کم بهشون آسیب می‌زنه. نمی‌تونم بگم‌همم اصلاً خراب نمی‌شن. ولی خیلی راحت‌تر از شستن‌زدن با دسته. برای شستن چیزایی مثل پتو عالیه.»
به این ترتیب، او و‌بودن ارباب قصر یخی دریای شمالی درباره‌خودشون چیزهای مختلفی با هم گپ زدند.
وقتی فضا صمیمی‌تر‌داره شد، او بالاخره‌می‌شه به حرف آمد.
«به‌زودی برمی‌گردی، مگه نه؟»
با این‌می‌گذاشت حرف، جین چون-هی‌داد سر تکان داد.
«آره. به‌همین‌طوره نظر می‌رسه کارم‌بودن اینجا تموم شده.»
گون گوی‌بک به جای خالی انگشت کوچک‌آره جین چون-هی خیره شد و با شرمندگی‌اینجا گفت: «من به‌شدت بهت مدیونم، دکتر الهی کوچک.»
«اصلاً این‌طور نیست. من فقط‌یهو خوشحالم که دانش رزمی قصر یخی‌شروع دریای شمالی رو به دست آوردم.»
او سرش را‌بهشون تکان داد و‌بعد با چانه‌اش اشاره‌ای کرد.
سپس جنگجوها‌همین‌طوره جعبه بزرگی را‌بودن به داخل آوردند.
وقتی جعبه باز شد، یک‌آدم‌برفی کریستال یخی به اندازه سر یک‌بودن انسان در آن جای گرفته بود.
«واو... یه‌دلداری کریستال یخی می‌تونه‌یهو اینقدر بزرگ باشه؟»
گون گوی‌بک در جواب گفت: «آره. این کریستال یخی یه شیء‌پرسید عجیبه که اگه به حال خودش رها بشه، خودبه‌خود بزرگ‌تر می‌شه.خرس ما تیکه‌هایی ازش رو می‌شکنیم و استفاده می‌کنیم. این کریستال یخی بنیادینه.»
عجب شیء الهی‌ای وجود داشت!
چشمانش از تعجب گشاد شد.
«این یکی از معدود گنجینه‌های باقی‌مونده تو قصر‌همین یخی دریای شمالیه، ولی با خودم فکر کردم‌کوچیکت که پاداش مناسبی برای ناجی منه. لطفاً قبولش کن.»
او این را گفت، با این‌بعد پیش‌بینی که شاید جین چون-هی از‌بقیه روی تواضع آن را رد کند.
اما، جین چون-هی فرق داشت.
«ممنونم!»
یک جواب کاملاً فوری!
و بعد سریع آن را گرفت‌بعد و محکم بغلش کرد، انگار می‌ترسید‌بقیه کسی آن را از چنگش دربیاورد.
«واو، فقط فکرشو‌همه‌جا بکن چقدر تحقیق می‌تونم‌زمین با این انجام بدم!»
و البته برای آشپزی!
بانوی مقدس با دیدن جین چون-هی‌همم که بدون هیچ توجهی به حفظ‌کردند ظاهر، آشکارا خوشحال بود، شقیقه‌هایش را مالید.
«راستی، اون شمشیر کریستال یخی‌داد از آهن سرد دریای شمالی و‌پرسید همین کریستال یخی بنیادین ساخته شده.»
«اوه!»
پس برای همین‌داره بود که می‌توانست بی‌وقفه‌آره چی سرد ساطع کند!
چشمان جین‌دلداری چون-هی از روی‌یهو غافلگیری گشاد شد.
«می‌گن صنعتگری که شمشیر کریستال یخی رو ساخته‌همم به جای دیگه‌ای رفته، اما طبق سوابق، اون‌زدن زنی با یه شخصیت نسبتاً عجیب و غریب بوده.»
«که این‌طور.»
«نوشته شده که به‌عنوان یه زن، به‌تنهایی کار آهنگری‌ای رو انجام می‌داده‌روی که حتی برای مردهای تنومند هم سخت بوده، و بی‌وقفه شمشیرهای معروفی‌کوچه می‌ساخته. تو سوابق اومده که از یه هنر رزمی بی‌نظیر استفاده می‌کرده.»
«مال صدها‌دلداری سال پیش‌بعد بوده، نه؟»
«هزار سال پیش. اگه یه جایی ساکن می‌شد و بنیان‌گذار یه فرقه‌بقیه می‌شد، شاید الان می‌شد نوادگانش رو دید. با این حال، نمی‌دونم آیا‌احتمالاً نوادگانش از همچین هنر رزمی ارزشمندی برای کار آهنگری استفاده می‌کردن یا نه.»
این یعنی با اینکه هنرهای رزمی ممکن‌زمین است سینه به سینه منتقل شوند، اما ممکن‌همون است خط خونی هنر آهنگری قطع شده باشد.