چپتر 961: چپتر 961
0یهو ها-ریون قبل از اینکه چایش‌قرمز را با هورت کشیدن بنوشد، با‌رنگ‌های دقت به جین چون-هی خیره شد.
«هیونگ. خیلی قوی شدی.»
به نظر می‌رسید‌تیره داشت درباره هنرهای‌همین‌طور رزمی‌اش حرف می‌زد.
جین چون-هی به‌همین‌طور گونه‌های سرخ‌شده‌اش سیلی‌برای آرامی زد و گفت:
«آره. چون سخت تلاش کردم.»
«با این حال... اینکه بتونی‌بود اون‌طوری از هنر الهی شیطان‌استخراجش بهشتی استفاده کنی. غافلگیر شدم.»
«واقعاً؟ من فکر می‌کنم‌عمیق هنر الهی شیطان بهشتی در‌برای اصل باید همین‌طوری استفاده بشه...»
جین چون-هی این‌همین‌طور را گفت و‌برای شانه‌ای بالا انداخت.
یهو ها-ریون پرسید:
«این‌طوری؟»
«راستی، چیزی درباره رنگ‌ها می‌دونی؟»
«اگه توضیح بدی خوب می‌شه.»
«...»
بیان کردن درک‌دیدم و روشن‌ضمیری با‌مثل کلمات کار آسانی نیست.
او می‌دانست که کلمات تنها می‌توانند بخش کوچکی‌مثل از این درک را به تصویر بکشند و‌آسون یک اشتباه کوچک حتی می‌تواند مانع دستاوردهای آینده شود.
بنابراین، جین چون-هی با چشمان آبی بازش، مدت طولانی‌استخراجش فکر کرد تا اینکه شروع به انتخاب کلمات یکی پس‌تمرین از دیگری کرد، انگار که داشت سنگ‌ریزه‌هایی را سوا می‌کرد.
«قرمز، زرد، آبی، سفید، بنفش. می‌دونی‌قرمز وقتی همه این رنگ‌های مختلف رو‌رنگ‌های با هم قاطی می‌کنی چه اتفاقی می‌افته؟»
«نمی‌دونم.»
«سیاه می‌شه. یه سیاه تیره و عمیق. هنر الهی شیطان بهشتی که‌استخراجش من دیدم هم همین‌طور بود. مثل یه سیاه عمیق. برای همین، اگه‌چای بتونی به خوبی استخراجش کنی، ترکیب کردنش با رنگ‌های دیگه آسون می‌شه.»
«همم... که این‌طور. برای همینه که‌برای دوگون هم تو هنرهای سمی و‌دیگه هم هنر الهی شیطان بهشتی تمرین می‌کرد؟»
هورت-
جین چون-هی‌عمیق عطر چای را‌بود عمیقاً استنشاق کرد.
بوی جنگل از‌تیره گلویش تا مجاری‌همین‌طور تنفسی‌اش را پر کرد.
«احتمالاً بقیه اربابان جوان هم همین‌طورن. اون شخصی که اسمش هوکون بود از‌آسون هنر وزغ استفاده می‌کرد. شاید تو تنها کسی باشی که خالصانه فقط از‌گلویش هنر الهی شیطان بهشتی استفاده می‌کنه. البته در مورد شیطان آسمانی چیزی نمی‌دونم.»
«شش خانواده بذر شیطانی این اطلاعات رو از قبل‌بنفش از طریق تجربه می‌دونن... بقیه اربابان جوان چاره‌ای نداشتن‌نمی‌دونم جز اینکه خودشون بدون هیچ دانشی به این درک برسن.»
«از این نظر، تو فوق‌العاده‌ای.»
«هستم؟ با این حال، تمرین‌دیدم کردن فقط روی هنر الهی شیطان‌خوبی بهشتی هیچ کم و کاستی نداشت.»
«...»
...اگر بقیه اربابان‌سنگ‌ریزه‌هایی جوان این را‌قرمز می‌شنیدند، حسابی کلافه می‌شدند.
استعداد ستاره قاتل آسمانی تا‌بود این حد خیره‌کننده بود، آن‌قدر که‌ترکیب می‌توانست هر نقص دیگری را بپوشاند.
جین چون-هی گفت:
«به هر حال، نبرد برای جایگاه‌برای ارباب جوان... درسته، وقتش رسیده. یا‌دیگه بهتره بگم، خیلی وقته که شروع شده؟»
«می‌دونستی؟»
«یه حدس‌هایی می‌زدم.»
«...»
یهو ها-ریون نپرسید‌همین‌طور که هیونگش از‌برای کجا این را می‌دانست.
جین چون-هی هم‌سنگ‌ریزه‌هایی به خودش زحمت‌قرمز نداد که چیزی بگوید.
برای این دو‌دیدم مرد، همین تبادل‌مثل کوتاه کافی بود.
«الان چند‌سیاه تا ارباب‌عمیق جوان باقی موندن؟»
«با احتساب‌دیدم من، پنج‌بود نفر موندن.»
«پنج تا...»
بیشتر از چیزی‌دیدم که فکر می‌کرد‌مثل باقی مانده بودند.
یهو ها-ریون ادامه داد:
«وضعیت طوریه که نمی‌دونم چه تغییراتی تو فرقه اصلی رخ داده. و با اینکه شیطان‌این‌طور آسمانی گفته فقط یه ارباب جوان باقی بمونه... من نمی‌دونم چطور باید این کار رو‌بقیه بکنم. جاسوسی هم که رفتم دیدمش به نظر نمی‌رسید چیزی از تغییرات فرقه اصلی بدونه.»
'فکر کنم کاملاً طبیعیه.'
امپراتوری پهناور بود.
به طرز مزخرفی پهناور.
طبیعتاً، حتی اگر یک جانور روحانی مثل‌همین شاهین رعد بهشتی پیامی را حمل می‌کرد،همم باز هم چند روز کامل طول می‌کشید.
علاوه بر این، حجم پیام‌هایی که می‌شد در یک زمان حمل‌همه کرد محدود بود و برای جلوگیری از رهگیری باید به صورت‌دیدم رمزنگاری شده نوشته می‌شدند، که همین موضوع تحویلشان را سخت می‌کرد.
طبیعی بود که‌دیدم اطلاعات درست و‌مثل حسابی منتقل نشود.
'صد هزار کوه خیلی دورن.'
صد هزار کوه‌همین‌طور حتی از بیشتر مناطق‌همین خارجی هم دورتر بودند.
یهو ها-ریون گفت:
«فکر کنم‌عمیق فعلاً باید به‌بود فرقه اصلی برگردم.»
وقتی یهو ها-ریون‌تیره سعی کرد بایستد، جین‌بود چون-هی او را گرفت.
«...هیونگ؟»
دلیلش چه بود؟
او یک پیش‌آگاهی داشت که اگر‌مثل الان اجازه دهد یهو ها-ریون برود،کردنش دیگر هرگز او را نخواهد دید.
حسی که انگار‌تیره تا ابد در مسیرهای‌بود موازی حرکت خواهند کرد.
نه. احساس می‌کرد که‌بود شاید بتوانند یک بار‌خوبی دیگر همدیگر را ببینند.
با این حال، پیش‌آگاهی‌اش‌سوا می‌گفت که در آخرین دیدارشان،بنفش یکی از آن‌ها باید بمیرد.
یک نقطه‌عمیق عطف عجیب‌همین‌طور از سرنوشت.
به او می‌گفت‌تیره که این نقطه‌همین‌طور عطف همین الان است.
پییییینگ------.
چشمان جین‌انگار چون-هی لحظه‌ای با‌می‌کرد نوری عجیب درخشید.
به دلایلی، احساس‌دیدم می‌کرد قبلاً چیز مشابهی‌برای را تجربه کرده است.
کشتن یهو ها-ریون با این‌دیدم دست‌ها، و در مقابل کشته‌همین شدن جین چون-هی توسط او.
احساس می‌کرد که آن‌ها در‌مثل حالی که اجساد یکدیگر را‌ترکیب در آغوش گرفته بودند، مرده‌اند.
آیا آنجا هم... برف می‌بارید؟
پوشیده در خون یک برادر.
یک خاطره؟
نه. چطور می‌شد اسمش را‌مثل خاطره گذاشت وقتی حتی یک‌ترکیب صحنه هم به ذهنش نمی‌آمد؟
یک پیش‌آگاهی؟
شبیه به آن بود.
اما شدیدتر از آن.
حس ششم؟
نمی‌دانم.
اما این حقیقت داشت که درست‌مثل در لحظه‌ای که یهو ها-ریون سعی‌کردنش کرد برود، نوک انگشتانش مورمور شد.
فقط یک احساس.
به عنوان یک استراتژیست، او‌مثل از آموخته‌هایش می‌دانست که تصمیم‌گیری تنها‌کردنش بر اساس احساسات چقدر خطرناک است.
اما جین‌انگار چون-هی، یهو ها-ریون‌می‌کرد را نگه داشت.
و با ناامیدی به‌همین‌طور این فکر کرد که‌همین در ادامه چه بگوید.
«فکر نمی‌کنم‌سیاه این کار‌عمیق درستی باشه.»
«...؟»
«اگه این‌طوری بری، ممکنه یه تله منتظرت باشه. همین که اطلاعات به‌رنگ‌های دستت نرسیده خودش ناعادلانه‌ست. این اصلاً شبیه یه مبارزه منصفانه نیست. در‌بود وهله اول، اونا با حمایت شش خانواده بذر شیطانی، خط شروع ناعادلانه‌ای دارن.»
منطق.
خوشبختانه، منطقی وجود داشت.
منطقی برای نگه داشتن او.
«که این‌طور. در واقع تو‌می‌کرد این وضعیت، نمی‌تونم بفهمم یا اعتماد‌همه کنم که نیت شیطان آسمانی چیه.»
«درسته. اما‌عمیق تو چرا‌همین‌طور داری لبخند می‌زنی؟»
لبخندی روی‌سیاه لبان یهو‌عمیق ها-ریون نقش بست.
نکند این پسر‌همین‌طور واقعاً دلش می‌خواست‌برای که جلویش را بگیرم؟
یهو ها-ریون خودش را‌سوا به کوچه علی‌چپ زد‌سفید و موضوع را عوض کرد.
«من فقط به اراده خورشید و‌مثل ماه ایمان دارم. هیونگ، به نظر می‌رسه‌دیگه باید بیشتر درباره فرقه اصلی یاد بگیری.»
«نه، آخه یاد گرفتن‌عمیق عقاید فرقه شیطانی خورشید و‌برای ماه به چه دردم می‌خوره...»
«شیطان آسمانی نجات‌بخش.»
«کوک!»
جین چون-هی دلش‌دیدم می‌خواست همان لحظه‌مثل از خجالت بمیرد.
«حتی اگه این‌طور باشه. واقعاً نیازی هست که من بدونم...؟همین اصلاً همون اولش، تو خرچنگ ترش و شیرین من رو‌دوگون گرفتی و این رو به زور بهم دادی، مگه نه؟»
«هیونگ. اگه در عوضش هنر الهی شیطان بهشتی رو یاد گرفتی، معامله پرسودیه. نمی‌دونم به جنون آلوده‌دوگون شدی یا نه، اما تونستی حتی شیطان قلبی که توسط هنر الهی شیطان بهشتی به وجود اومده‌اون رو تو فلسفه رزمی خودت جا بدی، برای همین هم اسم خودت رو گذاشتی شیطان آسمانی نجات‌بخش.»
«...می‌شه لطفاً بس‌سنگ‌ریزه‌هایی کنی و اون‌قرمز لقب رو نگی؟»
جین چون-هی دلش می‌خواست‌همین‌طور از خجالت سرش را‌همین توی بشقاب آب فرو کند.
«چرا؟ مگه خفن و قوی نیست؟ بیا‌بود از این به بعد راه بیفتیم و‌کردنش تو رو شیطان آسمانی نجات‌بخش صدا کنیم.»
«این... ایده...دیدم خوبیه... شیطان‌بود بهشتی نجات‌بخش... باحاله...»
ناگهان، صدای‌انگار شخص دیگری وارد‌می‌کرد گفتگوی آن‌ها شد.
'اصلاً هیچ حضوری حس نکردم؟'
حتی با وجود اینکه گاردش‌دیدم پایین بود، کسی می‌توانست حضورش‌همین را تا این حد پاک کند؟
حتی هوانگ‌گو...
'نه، هوانگ‌گو خوابه.'
عجیب بود که هیچ صدایی‌بود نشنیده بود، حتی اگر بو یا‌ترکیب حضور را هم متوجه نشده بود.
جین چون-هی و یهو‌عمیق ها-ریون هر دو همزمان‌مثل به یک سمت نگاه کردند.
آنجا، زنی با موهای هلویی رنگ که‌همین لباس یک محقق را به تن داشت،همم سر همان میزی نشسته بود که آن‌ها بودند.
با این‌انگار حال، یک‌سوا چیزی عجیب بود.
طرح کلی دری که‌همین‌طور پشت سرش بود، از‌همین میان بدنش دیده می‌شد.
یک بدن نیمه‌شفاف.
'یک توهم؟ به‌همین‌طور نظر نمی‌رسه بدن‌برای فیزیکی داشته باشه.
یعنی یه جور جادوئه...؟'
مغز جین‌عمیق چون-هی بلافاصله متوجه‌بود چیز بعدی شد.
'یک انسان جادویی.'
با اینکه این کلمه‌بود تازه به ذهنش رسیده بود،استخراجش جین چون-هی آن را می‌شناخت.
زن گفت:
«از... دیدنتون... خوشحالم... من...همین‌طور رئیس خانواده روح شبح‌وار‌همین ذهن... جو یو-ریو... هستم...»
«با جادو پیدامون کردی؟»
«آره... من... تو این چیزا... تخصص دارم... سرپیچی‌کننده از چی بهشتی... ستاره‌دیگه قاتل آسمانی... دو تکینگی... پیدا کردنتون... با جادو آسونه... اما چون شما‌بوی تمرین‌کنندگان هنر الهی شیطان بهشتی هستید... مشخص کردنتون... حتی آسون‌تر هم هست...»
پیدا کردن‌انگار با جادو‌سوا آسان است؟
اگر واقعاً این‌قدر آسان بود، خیلی‌مثل وقت پیش بدون اینکه حتی با فرقه‌دیگه جاودانه خون درگیر شود، ربوده شده بود.
'باید استاد جادوگری باشه.'
به رهبر‌دیدم فرقه موسان‌بود فکر کرد.
شاید در‌انگار قلمرویی بسیار‌سوا بالاتر از او.
یهو ها-ریون پرسید:
«رئیس خانواده روح شبح‌وار‌عمیق ذهن؟ این مقام خیلی‌مثل وقته که خالی مونده.»
«رئیس... خانواده اصلی... فقط... منم... ما با... خانواده‌های‌خوبی دیگه... فرق داریم... حالا... ستاره قاتل آسمانی، یهو ها-ریون...دوگون برای تو، ارباب جوان... شیطان آسمانی... یه پیام گذاشته...»
پشت خمیده‌اش را صاف کرد.
به خاطر ظاهر زیبا و بالاتنه خمیده‌اش متوجه نشده‌خوبی بود، اما او کاملاً قدبلند بود و شانه‌هایش نیز‌دوگون پهن و محکم بودند که نشان از استعداد رزمی‌اش داشت.
به نظر می‌رسید‌تیره یک استعداد رزمی عالی‌بود و بسیار توسعه‌یافته باشد.
'اما، با‌دیدم این وجود،بود یک جادوگره.
اونم رئیس‌انگار خانواده روح‌سوا شبح‌وار ذهن.'
«بگو.»
«فوفوفو... حتی این‌تیره عبوس بودنت هم... بامزه‌ست...بود پس... پیام رو می‌رسونم...»
به نظر می‌رسید‌همین‌طور از یهو ها-ریون‌برای خوشش آمده است.
از طرف دیگر، یهو ها-ریون فراتر از اینکه‌سفید فقط اهمیت ندهد، طوری به نظر می‌رسید که انگار‌می‌افته اگر می‌توانست یک حلقه چی فشرده به خوردش می‌داد.
به‌زودی، شکل توهم تغییر‌همین‌طور کرد و به ظاهر‌همین شیطان آسمانی در آمد.
چشمانی به سیاهی قیر‌عمیق که حتی یک نقطه‌مثل نور را هم منعکس نمی‌کردند.
و موهایی‌دیدم به همان‌بود اندازه تاریک.
لباس رزمی بدون طرحش کهنه بود، انگار که یک‌بنفش فرد فقیر از جیانگهو آن را پوشیده باشد، اما‌نمی‌دونم در تن او، بی‌نقص و مرتب به نظر می‌رسید.
زنی به‌شدت زاهدانه، اما از طرف‌مثل دیگر، همه در جیانگهو می‌دانستند که‌کردنش هیچ‌کس حریص‌تر از او وجود ندارد.
او این‌گونه بود.
فقط توهمی که‌همین‌طور شکل او را‌برای تقلید می‌کرد، کافی بود.
زززت-
موهای ساعدش سیخ‌دیدم شد و سیگنال‌مثل خطر را مخابره کرد.
'دیوانه‌کننده‌ست، یعنی‌سیاه تو این مدت‌دیدم بازم قوی‌تر شده؟'
جین چون-هی با‌همین‌طور چشمانی گیج به‌برای شیطان آسمانی نگاه کرد.
با اینکه فقط یک‌سوا توهم بود، جین چون-هی نگاهی‌بنفش اجمالی به اراده او انداخت.
البته، کلمه «نگاه اجمالی»همین‌طور برای توصیف اینکه چقدر قدرتمند‌خوبی بود، ناکافی به نظر می‌رسید.
به این دلیل بود که آن‌قدر‌همین‌طور قدرتمند بود که حتی توهم نیز‌استخراجش آن را به صورت ضعیف منعکس می‌کرد.
جین چون-هی‌دیدم وسعت کوهستان صد‌مثل هزارگانه را دید.
او واقعاً‌انگار یک شیطان‌سوا بزرگ بود.
وجودی که زندگی می‌کرد‌همین‌طور تا دنیا را با‌همین شر و تاریکی رنگ‌آمیزی کند.
چنین زنی‌سیاه چشمانش را‌عمیق باز کرد.
==SYSTEM==
ستاره قاتل آسمانی.
عروسک خیمه‌شب‌بازی من که شاگردم شدی.
فرزندی که از چی بهشتی سرپیچی می‌کنه، احتمالاً با توئه.
من پیامی برای عروسک خیمه‌شب‌بازی آسمان می‌گذارم.
==SYSTEM==
این صدا.
این فشار!
بدون شک این شیطان آسمانی بود.
==SYSTEM==
به تو فرمان می‌دم.
تمام اربابان جوان دیگر را ببلع و در برابر من بایست.
این سرنوشت توست... من آن زمان منتظر خواهم بود.
==SYSTEM==
او لبخند می‌زد.
با لبخندی محو، به وضوح به یهو ها-ریون می‌گفت که همه را ببلعد.
'داره از این لذت می‌بره؟'
کمی بعد.
با این کلمات، توهم ناپدید شد.
شکل دوباره به توهم جو یو-ریو، رئیس خانواده روح شبح‌وار ذهن، تغییر یافت.
«پیام... رسونده شد... تقلا کنید... و سعی کنید زنده بمونید...»
او با صدایی خواب‌آلود صحبت کرد و دوباره سعی کرد برود.
'امکان نداره.
باید حداقل یه اطلاعات دیگه هم بدی!'
با وجود اینکه ارتباطات اجتماعی یهو ها-ریون نسبت به زمان شیطان آسمانی عالی گسترده‌تر شده بود و بسیاری از زیردستانش زنده مانده بودند، اما در مقایسه با شش خانواده بذر شیطانی چیزی نبود.
مگر او به‌عنوان یک فرد کاملاً ضعیف‌تر نمی‌جنگید؟
حتی یک اطلاعات کوچک هم برایشان باارزش بود.
جین چون-هی تصمیم گرفت استراتژیست یهو ها-ریون شود.
«صبر کن.»
«...؟»
خوشبختانه.
او فوراً نرفت.
جین چون-هی سریع شروع به حرف زدن کرد.
«پس، آیا هر شش خانواده بذر شیطانی قراره برای کشتن ها-ریون هجوم بیارن؟»
«بچه... جالبی... هستی... نه همه‌شون... نخبگان واقعی خانواده اصلی و بقیه... برای جنگ با حرومزاده‌های فرقه جاودانه خون در حالت آماده‌باش خواهند بود... با این حال... زیردستان اربابان جوان... با هم حرکت خواهند کرد...»
«پس شما هم با فرقه جاودانه خون دشمن هستید.»
«تو... سعی می‌کنی... اطلاعات بگیری... موضع‌گیری عاقلانه‌ایه... یه چیز مهم بهت یاد می‌دم... چون منم... از تو بدم نمیاد.»
او چشمانش را می‌بندد.
سپس به آرامی دهانش را باز می‌کند.
«به‌زودی... اون حرومزاده‌ها از بین می‌رن... رهبرشون هم... شیطان آسمانی... سرش رو از تن جدا می‌کنه... زمانش به خاطر حاکم رزمی به تأخیر افتاد... خب پس... سرپیچی‌کننده از چی بهشتی... باید هر طور که دوست داری عمل کنی... این همون قلب شیطانه... فوفو. فوفوفو... ستاره قاتل آسمانیِ بامزه... استراتژیست بامزه...»
با این کلمات، جو یو-ریو ناپدید شد.
«...»
انگار که از اولش هم اصلاً آنجا نبوده است.
«هیونگ، فکرش رو نمی‌کردم تا این حد پیش بری تا برام اطلاعات بگیری.»
به نظر می‌رسید یهو ها-ریون تحت‌تأثیر قرار گرفته بود.
اما جین چون-هی در افکار عمیقی غرق شده بود.
'این نقطه عطفیه.'
شیطان آسمانی کسی بود که به‌ندرت دستش را رو می‌کرد.
این واقعیت که او حرکت کرده بود، به این معنی بود که الان یک جور نقطه عطف بود.
و در مرکز آن...
'من و ها-ریون هستیم.'
کسی که چی بهشتی را واژگون می‌کند و عروسک خیمه‌شب‌بازی چی بهشتی.
در وسط تخته گو، دو مهره پیاده ایستاده‌اند.
آیا این پیاده‌ها واقعاً می‌توانند توپ، اسب و فیل را بگیرند و در نهایت...
'بتونن پادشاه رو شکست بدن؟'
چند نفر نفس‌هایشان را حبس کرده بودند و این تخته گو را تماشا می‌کردند؟