چپتر 390: چپتر 390
0«اوه؟»
«پس فقط یه دکتر قلابی ساده نیست. بیشتر به‌مقایسه نظر می‌رسه که داره با یه هدف خاص کار‌حتی می‌کنه. وقتی این‌طوری به قضیه نگاه کردم، همه‌چیز منطقی شد.»
ساما هیون با‌الان شنیدن این حرف‌بهتر چانه‌اش رو مالید.
«دقیقاً. اگه فقط به فکر جون خودش بود، دلیلی نداشت روش‌هایی‌نفری که گذشتگانش تعیین کرده بودن رو تغییر بده. اینکه بخوای عمداً‌همون‌هایی چیزی رو که خوب کار می‌کرده زیر و رو کنی، قمار بزرگیه.»
«آره. منم‌منم همین فکر‌کارایی رو کردم.»
«خب، کارایی‌آورده که باید‌اما می‌کردی تموم شد؟»
«نه. تازه باید درمان رو‌خیلی جدی شروع کنم. چند نفری‌هست هستن که به جراحی نیاز دارن.»
شش بیمار بدحال‌می‌کردی داشتیم که واقعاً‌درمان آمار سنگینی بود.
همون‌هایی بودن که‌همین به خاطر عوارض بیماری‌تموم نیاز به جراحی داشتن.
دلیل اینکه نمی‌تونستم همه‌چیز رو ول‌کردنشون کنم و یهو برم سراغ جراحی‌اژدهای این بود که هنوز آماده نبودم.
یه سری وسایل برای مواقعی که مجبور بشم‌حواسم بیرون از عمارت جراحی کنم با خودم آورده‌مگه بودم، اما چیدن و آماده کردنشون زمان می‌برد.
در مقایسه با زمان کاروان اسکورت اژدهای ابری، که هیچی‌چند نداشتم و مجبور بودم با عجله و بدون حتی نگرانی‌آمار از بابت عفونت جراحی کنم، الان تجهیزاتم خیلی بهتر شده بود.
«پس من حواسم به دفاع‌باید بیرون هست. می‌تونم با رهبر‌جدی مانسون انجامش بدم، مگه نه؟»
«شرمنده‌ام، هیون. می‌تونستی‌بودم خیلی راحت برگردی‌کردنشون به فرقه خون طلایی.»
«این چه حرفیه؟ برای من‌خیلی که بهتره بیشتر باهات وقت‌هست بگذرونم، برادر. خب پس، موفق باشی.»
«آره. تمام تلاشم رو می‌کنم.»
جین چون-هی این‌همین رو گفت و‌می‌کردی از جاش بلند شد.
تا زمانی که پشتیبانی‌اما فرقه خون طلایی برسه،می‌برد آنتی‌بیوتیک‌ها منبع محدودی بودن.
با اینکه مقدار زیادی با‌خیلی خودم آورده بودم، اما برای درمان‌می‌تونم طاعون یه روستای کامل کافی نبود.
«هوم، دستام داره می‌لرزه.»
بعد از جدا شدن‌کارایی از ساما هیون، جین چون-هی‌درمان به ستون نزدیکش تکیه داد.
این شیطان قلبی واقعاً وحشتناکه.
درست وقتی فکر می‌کردم بالاخره به قلمرو جدیدی‌حواسم رسیدم و از شرش خلاص شدم، دوباره تو‌مگه مواجهه با یه مصیبت بزرگ‌تر سر بلند می‌کنه.
او بارها و بارها تکنیک‌تازه الهی فعال‌سازی مبدأ رو تا‌چند حد نهاییش به گردش درآورد.
نفس عمیقی کشید و با‌باید استفاده از ستون به عنوان‌جدی نقطه مرجع، دیدش رو تنظیم کرد.
چقدر زمان گذشت؟ دنیای‌اما کج و معوج دوباره‌می‌برد به حالت عادی برگشت.
«حتی اگه زمین نه تنها کج بشه‌شده بلکه کاملاً سر و ته بشه، باز هم‌بدم از نظر عملکردی هیچ مانعی برام ایجاد نمی‌کنه.»
یه پزشک معمولی تو جیانگهو شاید‌درمان نتونه، اما من می‌دونستم که قلمرو‌هستن خودم اجازه نمی‌ده این‌طوری شکست بخورم.
با این حال، اینکه این قضیه‌می‌کردی چطور تموم می‌شه و چقدر زمان‌کنم باقی مونده، چیزی بود که ازش می‌ترسیدم.
«هنوز تب ندارم.»
هیچکس نمی‌دونست‌عفونت که آیا مبتلا‌خیلی شده یا نه.
درست مثل تو یه اتوبوس تور مسافرتی، حتی اگه‌کنم همه یه چیز رو بخورن، بعضی‌ها با مسمومیت غذایی‌داشتیم راهی بیمارستان می‌شن در حالی که بقیه کاملاً حالشون خوبه.
همه‌چیز فقط به‌همین احتمال بالا یا‌می‌کردی پایین بستگی داره.
«امیدوارم یه‌آورده مقدار دارو برای‌چیدن خودم باقی بمونه.»
البته، بهترین‌عفونت حالت اینه که‌خیلی اصلاً مریض نشم.
معمولاً وقتی حرف از یه فرقه‌می‌کردی معتبر تو جیانگهو می‌شه، مقیاس مقر‌کنم اصلی‌شون با یه شهر کوچیک برابری می‌کنه.
حداقل هزار جنگجو می‌تونن اونجا زندگی کنن و‌می‌برد تعداد خدمه و خدمتکارانی که برای اون جنگجوها‌عجله کار می‌کنن از هزار نفر هم بیشتر می‌شه.
فضایی که حداقل‌الان چند هزار نفر‌بهتر می‌تونن توش ساکن باشن.
با وجود خانواده‌هاشون که اون اطراف‌درمان زندگی می‌کنن، کاملاً طبیعیه که تجارت‌هستن و صنعت برای رفع نیازهاشون شکل بگیره.
بنابراین، مقیاسش‌منم ناگزیر به اندازه‌باید یه شهر درمیاد.
تو یه همچین وضعیتی، حتی اگه یه‌زمان جلسه مخفیانه داخل فرقه پنج سم برگزار بشه،نداشتم سخته بفهمی خائنی اون تو هست یا نه.
درست مثل‌عفونت همینجا و‌تجهیزاتم همین الان.
این همون جلسه مخفیانه‌ای بود‌تازه که تو اقامتگاه نایب‌رئیس فرقه‌چند پنج سم در حال برگزاری بود.
نایب‌رئیس فرقه با جسارت تمام، شخصی‌می‌کردی رو که باهاش همدست بود برای‌کنم صحبت به اقامتگاه خودش دعوت کرده بود.
نایب‌رئیس فرقه پنج سم پرسید:چیدن «جانور روحی نگهبان تا چند‌کاروان روز آینده بیدار نمی‌شه. آماده‌ای؟»
مرد جوان و‌الان خوش‌قیافه‌ای با یه‌بهتر لبخند موذیانه جواب داد.
او دقیقاً همون کسی‌تموم بود که با جین‌شروع چون-هی درگیر شده بود.
پیشگوی الهی که‌همین ادعا می‌کرد مکان‌های دفن‌تموم آسمانی رو تعیین می‌کنه.
«البته. دکتر دیوانه چشم‌آبی از همین الان تو‌می‌برد تله افتاده. همون‌طور که شایعه شده بود، برای‌عجله نجات جون آدما از هیچ کاری دریغ نمی‌کنه.»
«این باید حد و مرز‌خیلی یه آدم ریاکار و احمق‌هست باشه. درست مثل اون دورگه...»
«حالا دیگه صحنه‌می‌کردی آماده‌ست. می‌دونی که باید‌جدی چیکار کنی، مگه نه؟»
«می‌دونم. مگه غیر از اینه‌باید که باید بریم بیرون و‌جدی دکتر دیوانه چشم‌آبی رو دستگیر کنیم؟»
«برای رهبر‌آورده فرقه چه‌اما نقشه‌ای داری؟»
«می‌تونم همزمان کلک اونم بکنم. به هر حال تو هر‌هست چیز کوچیکی دخالت می‌کنه، پس خیلی راحت‌تره که تو همین فرصت‌فرقه کارش رو تموم کنم و خودم جایگاه رهبر فرقه رو بگیرم.»
پیشگوی الهی با‌می‌کردی شنیدن حرف‌های نایب‌رئیس‌درمان فرقه سر تکون داد.
«دعا می‌کنم‌منم نقشه‌ات همون‌طور که‌باید می‌خوای پیش بره.»
«همین‌طور می‌شه... قطعاً.»
طولی نکشید که‌الان پیشگوی الهی کلماتی‌بهتر رو به زبون آورد.
«تاریکی بر‌باید جهان حکومت‌تموم می‌کند، آمسه، آم-آمسه.»
در جواب، نایب‌رئیس‌همین فرقه هم همون‌می‌کردی شعار رو تکرار کرد.
«تاریکی بر‌آورده جهان حکومت‌اما می‌کند، آمسه، آم-آمسه.»
دو شاگرد فرقه پنج سم، پس از‌شده سر دادن شعاری که حاوی اراده پاتریارک بنیان‌گذار‌بدم فرقه شیطانی بود، از جای خود بلند شدند.
خود منطقه گرمه.
به همین خاطر، کمتر پیش میاد‌کردنشون با آب گرم حمام کنن؛ همه‌اژدهای با آب سرد خودشون رو می‌شورن.
طبیعتاً، حصبه به‌الان راحتی می‌تونه از طریق‌شده همچین آبی منتقل بشه.
مخصوصاً از اونجایی که جین چون-هی‌درمان شنیده بود اینجا منطقه‌ایه که رسم سه‌جراحی بار حمام در روز توش اجرا می‌شه؟
در نهایت، شیوع‌همین این بیماری همه‌گیر‌می‌کردی ناگزیر سرعت می‌گرفت.
«اگه بهشون بگم از این به بعد فقط آب جوشیده بخورن و با آب‌هیچی جوشیده حمام کنن... آیا این مردم می‌تونن انجامش بدن؟ با توجه به اینکه اونا سالمونلا‌هست رو یه نوع سم گو می‌دونن، شاید بتونم با استفاده از همین مفهوم قانعشون کنم...»
یه مشکل‌عفونت عملی هم‌تجهیزاتم وجود داره.
از اونجایی که این دنیا اجاق‌درمان گاز نداره، برای درست کردن آب گرم‌جراحی باید هیزم بشکنی تا حرارت تولید کنی.
واقع‌بینانه بخوایم نگاه کنیم،کارایی این کار ناگزیر به‌تازه نیروی کار اضافی نیاز داره.
«اینکه منِ آدم مدرن بخوام با‌کردنشون غرور بگم "مردم، شما باید فقط‌اژدهای آب جوشیده بخورید!" فقط یه خیال خامه.»
اینجا جایی مثل وان‌نونگ‌تجهیزاتم نیست که این فرهنگ از‌دفاع قبل توش جا افتاده باشه.
و این‌طور هم‌می‌کردی نیست که جین چون-هی‌جدی بخواد براشون هیزم بشکنه.
تو یه همچین وضعیتی،کارایی جوشوندن آب برای درمان‌تازه موقت امکان‌پذیره، اما بعدش چی؟
«در نهایت، همه‌چیز‌بودم ناگزیر هزینه‌ای عملی‌کردنشون در پی خواهد داشت.»
می‌دانست که مهم نیست چقدر دانش از آینده‌حواسم داشته باشد، تا زمانی که شرایط گذشته را درک‌شرمنده‌ام نکند، این دانش چیزی جز نوعی نخبه‌گرایی توخالی نیست.
ذهنش درگیر و آشفته‌تموم شد، اما جین چون-هی‌شروع سرش را تکان داد.
«بعداً بهش فکر می‌کنم.
فعلاً مریضی‌آورده که جلومه‌اما تو اولویته.»
گذشته از این‌ها، هیچ تضمینی‌خیلی نبود که اگر خودش مریض شود،می‌تونم اصلاً آنتی‌بیوتیکی برایش باقی مانده باشد.
پزشک عمداً‌باید نگاهش را‌تموم پایین انداخت.
چون بیرون کشیدن پایش از این‌می‌کردی باتلاقی که در آن گیر کرده بود،چند مهم‌تر از نگاه کردن به دوردست‌ها بود.
با این فکر،بودم جین چون-هی وارد‌کردنشون اتاق عمل شد.
بدنش را با چی آتش شعله‌ور کرد‌شده و بررسی کرد که آیا آرایش موقتی که‌بدم ایجاد کرده بودند، درست کار می‌کند یا نه.
«در کل شش‌می‌کردی تا مریض داریم که‌جدی نیاز به عمل دارن؟»
باید هرچه زودتر همه‌کارایی آن‌ها را عمل می‌کرد‌تازه تا جانشان را نجات دهد.
اما از دیدگاه‌بودم یک جراح، این‌کردنشون کاری به‌شدت طاقت‌فرسا بود.
خوشبختانه، تمام پزشکانی که با او آمده بودند،حواسم پزشک ارشد بودند؛ ارواح خسته‌ای که زیر دست‌مگه جین چون-هی تا مغز استخوان ساییده شده بودند.
به عبارت دیگر، آن‌ها در‌تازه میان پزشکان، کهنه‌کارهایی با تجربه‌چند جراحی قابل‌توجه به حساب می‌آمدند.
«هاهاها، استاد جوان‌همین عمارت، منم دارم‌می‌کردی اینجا جراحی می‌کنم.»
یکی از پزشکان ارشد‌اما با چهره‌ای گیج و‌می‌برد منگ این را گفت.
هیچ نوری از زندگی در چشمانش‌بهتر نبود، اما بدنش با پشتکار تمام‌رهبر در حال آماده‌سازی برای جراحی بود.
او جنگجویی کارکشته بود که چیزی ارزشمند را به عنوان‌چند یک انسان از دست داده بود و در عوض، دانشی‌آمار برای پیشبرد بشریت و نجات انسان‌ها به دست آورده بود.
جین چون-هی احساس رضایت کرد.
«نمی‌دونم چطوری بگم‌بودم که حضورتون اینجا‌کردنشون چقدر برام دلگرمیه.»
«قبل از اینکه راه بیفتیم، گفتین‌بهتر قراره میوه‌های استوایی بخوریم و بریم‌رهبر گشت‌وگذار... احساس می‌کنم سرم کلاه رفته...»
«هاهاها، زندگی ما همینه دیگه.»
جین چون-هی با لبخندی درخشان‌باید پزشکان ارشد را ساکت کرد‌جدی و قولنج گردنش را شکست.
بیمار که بی‌هوش شده بود، در خواب‌زمان به سر می‌برد و یکی از پزشکان‌هیچی ارشد در حال گرفتن نبض او بود.
«آنتی‌بیوتیک به اندازه کافی آوردیم، اما داروی بی‌هوشی‌حواسم زیادی نداریم، استاد جوان عمارت. نمی‌دونم وقتی این‌مگه پنج تای باقی‌مونده هم تموم بشن، قراره چی بشه.»
«آره. باید دعا‌می‌کردی کنیم که دیگه‌درمان نیازی به جراحی نباشه.»
«درسته.
منابع همیشه کمه.
هیچ‌وقت به‌عفونت اندازه کافی‌تجهیزاتم نداشتم... هه.»
اینجا جیانگهو است.
جین چون-هی این‌همین را چند بار دیگر‌تموم با خودش تکرار کرد.
سپس با‌آورده دقت به درون‌چیدن خودش نگاهی انداخت.
چون اگر قرار بود‌تجهیزاتم اشتباهی رخ دهد، بهتر‌حواسم بود همین الان عقب بکشد.
«...»
تکنیک الهی فعال‌سازی مبدأ‌کارایی تمام گوشه و کنار‌تازه افکارش را بررسی کرد.
همان‌طور که انتظار‌بودم می‌رفت، هیچ مشکل‌کردنشون عملکردی وجود نداشت.
پس چاره‌ای‌عفونت جز استفاده از‌خیلی این بدن نیست.
«بیمار مبتلا به‌می‌کردی سوراخ‌شدگی روده، سی‌درمان و شش ساله.»
«بله، آماده‌سازی‌منم برای شستشوی روده‌باید هم انجام شده.»
«پس عمل رو‌بودم شروع می‌کنم. روز طولانی‌ای‌زمان در پیش داریم. هاهاها.»
سوراخ‌شدگی همیشه یک معضل است.
به زبان ساده،می‌کردی به ایجاد سوراخ در‌جدی یک اندام، سوراخ‌شدگی می‌گویند.
سوراخ در معده می‌شود‌کارایی سوراخ‌شدگی معده و سوراخ‌تازه در روده می‌شود سوراخ‌شدگی روده.
بزرگ‌ترین مشکل در‌بودم تب حصبه، آسیب‌کردنشون به پلاک‌های پی‌یر است.
پلاک‌های پی‌یر شبیه دانه‌های کوچک برنج هستند‌شده و محل تجمع گره‌های لنفاوی‌اند که نقش‌انجامش بسیار مهمی در سیستم ایمنی بدن ایفا می‌کنند.
هنگامی که روده کوچک مواد مغذی را‌جدی جذب می‌کند، لنفوسیت‌های موجود در این پلاک‌های پی‌یر‌دارن نقش مسدود کردن باکتری‌ها را بر عهده دارند.
این میکروب تب حصبه عمداً کاری می‌کند که‌تازه توسط ماکروفاژهای موجود در پلاک‌های پی‌یر بلعیده شود‌جراحی و در داخل آن‌ها زنده مانده و تکثیر می‌شود.
با حرکت ماکروفاژها، باکتری حصبه هم‌کردنشون همراه آن‌ها پخش می‌شود که طبیعتاً‌اژدهای به عامل اصلی عوارض بعدی تبدیل می‌شود.
در حالی که باکتری حصبه در سراسر بدن‌حواسم پخش می‌شود، پلاک‌های پی‌یر دچار زخم شده و‌مگه در موارد شدید، سوراخ‌هایی در آن‌ها ایجاد می‌شود.
«انسداد روده~ عفونت استخوان~ التهاب مفاصل~ التهاب‌جدی کیسه صفرا... اوریون... و بسته به شخص، ممکنه‌دارن کاهش شنوایی رخ بده و دیگه نتونن بشنون~»
این عوارض‌منم به افزایش نرخ‌باید مرگ‌ومیر کمک می‌کنند.
جین چون-هی انگار که در حال‌کردنشون خواندن یک آهنگ ریتمیک باشد، لیست‌اژدهای عوارض حصبه را در ذهنش زمزمه کرد.
«درسته.
می‌دونستم حداقل‌باید یه بار‌تموم باهاش روبه‌رو می‌شم.
تب حصبه.»
خوب شد‌آورده که پزشکان مستقیم‌چیدن خودم را آوردم.
«بذارین قبل از اینکه تیغ رو روش بکشیم، یه بار دیگه نبض این دوستمون رو‌بدم بگیریم. خب، فعلاً که وضعیت حیاتیش خوب به نظر می‌رسه. در حال حاضر عارضه دیگه‌ای نمی‌بینم...باشی اما بعد از عمل، در حالی که بهش آنتی‌بیوتیک می‌دیم، باید مدام زیر نظرش داشته باشیم.»
جین چون-هی‌باید بلافاصله لاپاراتومی‌تموم را آغاز کرد.
همگام با سرعت برش او، پزشکان ارشد‌تموم مهر و موم نقاط طب سوزنی را‌نفری انجام دادند تا خونریزی به حداقل برسد.
البته، خون‌آورده هم به‌اما شدت کمیاب بود.
خون، جان بیمار است.
بنابراین، یک جراح‌می‌کردی بی‌تجربه نباید تیغ‌درمان را به دست بگیرد.
جین چون-هی فوراً روده‌ها را بیرون کشید،تموم بخش‌های آلوده داخل بدن را تمیز کرد و‌هستن قسمت‌هایی را که نیاز به برداشتن داشتند، برید.
«خوبه. بافت‌مردگی اون‌قدرها که فکر می‌کردم شدید‌زمان نیست. حتماً بیمار زندگی سالمی داشته. البته‌هیچی اگه کمتر مشروب می‌خورد خیلی بهتر می‌شد.»
یک برش تمیز.
حتی یک‌باید قطره خون‌تموم هم بیرون نیامد.
بلافاصله پس از آن، پزشک ارشد بعدی رگ‌های‌تازه خونی را مهر و موم کرد تا دوباره جلوی‌نیاز خونریزی را بگیرد و شروع به بخیه زدن کرد.
«دوختن پارچه وقتی پشت‌ورو‌اما باشه راحت‌تره، پس چرا آدما‌مقایسه نمی‌تونن این کار رو بکنن؟»
جین چون-هی عمداً‌الان شوخی‌های عجیبی می‌کرد تا‌شده جو را حفظ کند.
پزشکان ارشد به‌می‌کردی کمک کردن به‌درمان او ادامه دادند.
«معمولاً بخیه زدن رو به ما‌می‌کردی می‌سپرد، اما انگار داره خودش این‌کنم کار رو می‌کنه تا زودتر تموم بشه.»
«ما نمی‌تونیم‌آورده به این‌اما سرعت برسیم.»
«این سطح از دقت...
اصلاً تو قلمرو دگرگونی ممکنه؟»
سپس، ناگهان انگار که با‌باید هم توافق کرده باشند، همه پزشکان‌شروع ارشد به یک نتیجه یکسان رسیدند.
«اما برای اینکه به اندازه استاد‌کردنشون جوان عمارت خوب باشی، نباید به اندازه‌ابری خود استاد جوان عمارت ازت کار بکشن؟»
و به این ترتیب،تجهیزاتم چشمانشان بار دیگر به‌حواسم چشمان آوارگانی بی‌روح تبدیل شد.
«کیاه، کار خودمه‌می‌کردی دیگه. به این خط‌جدی بخیه تمیز نگاه کنین.»
پزشکان ارشد به جین چون-هی که‌می‌کردی در حال تعریف از خودش بود‌کنم نگاه کردند و با خودشان فکر کردند:
«استاد جوان عمارت...
برای ما غیرممکنه.»
همین الانش هم از شدت کار‌درمان زیاد داشتند می‌مردند؛ او برای الگو‌هستن بودن بیش از حد افراطی بود.
بی‌دلیل نیست که به‌کارایی آن می‌گویند تعادل بین‌تازه کار و زندگی، مگر نه؟
مهارت‌های پزشکی مهم‌بودم است، اما پزشکان‌کردنشون هم انسان هستند.
آدم اول باید زندگی کند.