چپتر 980: معجزه باران
0همین که پروژه آبراه تا‌کشته حدودی راه افتاد، جین چون-هی‌چنین مستقیم به سمت ساحل حرکت کرد.
استاد و شاگرد از قبل یک‌زور منطقه متروکه روی نقشه پیدا کرده‌مجاور بودند و حالا به آنجا رسیده بودند.
«همون‌طور که‌احتمالاً فکر می‌کردم،خون اینجا هیچی نیست.»
«آره. به اطراف‌تمام که نگاه می‌کنی،مرکزش فقط خونه‌های خالی می‌بینی.»
ردپای غارت‌احتمالاً بزرگ راهزن‌های دریایی‌کشته کاملاً مشخص بود.
مردمی که اینجا زندگی می‌کردند احتمالاً یا‌چنین در حمام خون کشته شده بودند یا‌مدتی به عنوان برده به زور برده شده بودند.
در چنین جایی، حتی با اینکه‌شده یک بندر مجاور دریا بود، تا‌حتی مدتی هیچ روستایی دوباره پا نمی‌گرفت.
جین چون-هی با چشمانی غمگین،لین قبل از اینکه دوباره به آسمان‌عنصر نگاه کند، نگاهی به اطراف انداخت.
«هر روز‌احتمالاً ظهر به‌خون آسمون نگاه می‌کنی.»
«آخه هر چقدر هم‌عنوان که صبر می‌کنیم، انگار‌جایی اصلاً قرار نیست بارون بیاد.»
با این وضعیت، حتی‌خون با تعمیر آبراه هم‌برده نمی‌شد از آن استفاده کرد.
کمی بعد، جین چون-هی نگاهش را گرفت‌فعال و شروع به برپایی تشکیلات و طلسم‌هایی‌رزمی کرد که از قبل آماده کرده بود.
استادش در حالت‌حمام مراقبه نشست و‌شده روحش را متمرکز کرد.
در اطراف او، اراده‌اش‌عنوان به وضوح در حال‌جایی نوسان و فشرده شدن بود.
وقتی آماده‌سازی‌ها تمام شد،خون جگال لین تشکیلات را‌برده از مرکزش فعال کرد.
هنر الهی‌آماده‌سازی‌ها پنج عنصر، نیت‌لین قلب رزمی متعالی.
بهشت و زمین بی‌کران---!!
ووووونگ!
لحظه‌ای که جگال لین نیت قلب‌شده رزمی متعالی خود را فعال کرد،حتی محیط اطراف شروع به لرزیدن کرد.
ماهیت بهشت و زمین بی‌کران‌لین این بود که دنیا را‌پنج با پنج عنصر پر کند.
به دنبال منظره ذهنی‌خون استاد، دنیا شروع به‌برده رنگ‌آمیزی با رنگ‌های مختلف کرد.
علف‌های هرز نوری آبی شبیه‌برده به یشم آبی بازتاب می‌دادند و‌بندر امواج با رنگی هلویی موج می‌زدند.
هوا رنگ طلایی به خود‌کشته گرفت و آسمان با نور ملایم‌جایی آمتیست شروع به تغییر جهان کرد.
درست مثل گل‌تمام نیلوفری که مونه‌مرکزش به تصویر کشیده باشد.
خود ماهیت تمام آفرینش‌خون طبق اراده جگال لین در‌زور حال تغییر و بازسازی بود.
تنها به‌کشته خاطر محافظت از‌برده یک شاگرد، دنیا...
رنگ‌هایش کمی ملایم‌تر شد.
وقتی اراده‌اش کاملاً محیط‌جگال اطراف را در بر گرفت،الهی رنگ‌ها به حالت عادی برگشتند.
اما یک فرقی کرده بود.
ظاهراً همان منظره همیشگی‌عنوان بود، اما این بدون شک‌حتی باغچه مینیاتوری جگال لین بود.
«همم، همین باید کافی باشه.»
جگال لین تنها با‌جگال اراده‌اش، گوشه‌ای از طبیعت‌هنر را در هم پیچیده بود.
آب دریای داخل تشکیلات،خون با کمال تعجب خودبه‌خود‌برده شروع به جوشیدن کرد.
انگار که آب در جهت معکوس جریان‌چنین پیدا کرده باشد، بخار آبی با چگالی‌ای تقریباً‌هیچ برابر با خود آب، به آسمان فوران کرد.
کووااااااانگ!
شبیه صعود‌آماده‌سازی‌ها یک اژدها‌جگال در افسانه‌ها بود.
'چطور همچین‌احتمالاً چیزی با‌خون قدرت انسانی ممکنه؟'
استادش که تنها با قدرت منظره‌زور ذهنی‌اش یک معجزه خلق کرده بود، با‌دریا چهره‌ای بی‌تفاوت به یک پرچم نگاه کرد.
انگار داشت‌احتمالاً وزش باد‌خون را محاسبه می‌کرد.
در یک لحظه خاص، گوشه‌ای از تشکیلات‌فعال باز شد و ابرهای باران‌زا به جای‌رزمی جنوب شرقی، به سمت شمال غربی حرکت کردند!
«...استاد، این واقعاً‌حمام قدرتیه که به‌شده انسان‌ها داده شده؟»
«حالا می‌فهمی چرا اونایی که‌برده به قلمرو دگرگونی می‌رسن، کالبد فانی‌شون‌بندر رو رها می‌کنن و صعود می‌کنن؟»
«ولی شما گفتید که‌خون هنوز نیت قلب رزمی‌برده خودتون رو کامل نکردید، استاد.»
«درسته. اراده من مسیرش‌جگال رو انتخاب کرده، اما نیت‌الهی قلب رزمی هنوز کامل نیست.»
«و این واقعیت که انرژی‌کشته درونی فرد با رسیدن به‌چنین قلمرو دگرگونی هرگز تموم نمیشه...»
«این معجزه‌ایه که با شروع اتحاد با بهشت و زمین ممکن‌بندر میشه. به من اجازه می‌ده تا این‌طوری حقه‌بازی کنم. خب، بیشتر مبارزانی‌نگاهی که به قلمرو دگرگونی می‌رسن، فقط کوه‌ها یا دریاها رو سوراخ می‌کنن.»
جگال لین‌احتمالاً برای شاگردش ابرهای‌کشته باران‌زا ایجاد کرد.
از آنجا که این منظره ذهنی در‌فعال وهله اول برای محافظت از یک کودک کامل‌متعالی شده بود، هیچ دلیلی برای خجالت وجود نداشت.
هیچ دلیلی برای پشیمانی نبود.
«خوشحالی؟»
«آه، بله،احتمالاً بله! و‌خون شگفت‌زده شدم.»
«پس همین مهمه.»
جگال لین با‌حمام دست بزرگش سر‌شده شاگردش را نوازش کرد.
باران در سراسر‌حمام استان چجیانگ شروع‌شده به باریدن کرد.
باران شدیدی نبود،تمام اما برای رفع‌مرکزش تشنگی فوری‌شان کافی بود.
«بارون! داره بارون میاد!»
«وای خدای‌کشته من... چقدر‌عنوان گذشته بود...»
«آسمون ما‌احتمالاً رو به حال‌کشته خودمون رها نکرده.»
بسیاری از مردم از‌جگال آسمان به خاطر این‌هنر باران دلپذیر تشکر کردند.
«دیدی! وقتی آدم‌حمام تلاش می‌کنه، آسمون‌شده هم جواب می‌ده!»
«آسمون دیوانه‌کشته یکتا رو‌عنوان رها نکرده!»
کارگران هم‌احتمالاً شروع به تحسین‌کشته دیوانه یکتا کردند.
حتی کارگری که ادعا می‌کرد تمام‌مرکزش کارهای دیوانه یکتا بیهوده است، با‌نیت دهانی باز از تعجب ایستاده بود.
«نه بابا، همین یه‌خون لحظه پیش آسمون صاف بود،زور چطوری ابرای بارون‌زا جمع شدن؟»
آیا واقعاً‌کشته آسمان معجزه‌ای‌عنوان عطا کرده بود؟
شواااااا-
این باران‌آماده‌سازی‌ها دست‌کمی از‌جگال آب حیات نداشت.
با این حال، افراد‌خون بسیار کمی می‌دانستند که چه‌زور کسی مسئول این باران است.
همه فقط از این‌عنوان باران نم‌نم لذت بردند‌جایی و باز هم لذت بردند.
«امروز هم دوباره‌تمام سر ظهر داری‌مرکزش به آسمون نگاه می‌کنی.»
«فقط دارم به آسمون فحش می‌دم تا شاید‌برده به خودش بیاد. وقتی یه نفر این‌قدر خلوص نیت‌مدتی نشون می‌ده، دیگه باید خودبه‌خود بارون بیاد، مگه نه؟»
«هاهاها، آره. عجیبه که آسمون‌برده این‌قدر صاف مونده و حتی‌اینکه یه لکه ابر هم نداره.»
«یعنی این‌قدر سخته‌حمام که یه قطره‌شده بارون بهمون بده؟»
جین چون-هی و جگال‌جگال لین به انجام مراسم‌هنر در همان نقطه ادامه دادند.
بعداً، آن‌ها فقط باید تشکیلات را حفظ می‌کردند‌برده و جگال لین به سادگی نیت قلب رزمی‌دریا متعالی خود را در درون آن نگه می‌داشت.
'نه، در حالت عادی، آدم باید‌زور بعد از یه مدت کوتاه از پا‌دریا بیفته، اما استاد همچنان داره ادامه می‌ده...'
می‌گفتند با رسیدن به قلمرو دگرگونی، انرژی‌عنوان درونی فرد بی‌نهایت می‌شود، اما با این‌بندر وجود، مگر قدرت ذهنی یک منبع محدود نیست؟
حتی اگر بدن‌تمام مشکلی نداشته باشد،مرکزش ذهن ناگزیر خسته می‌شود.
با این حال، استادش بدون‌کشته هیچ مشکلی به حفظ نیت‌چنین قلب رزمی متعالی ادامه می‌داد.
درست در همان‌شده لحظه، گروهی از افراد‌چنین در دوردست ظاهر شدند.
برای یک لحظه، جین چون-هی به این فکر کرد که جلوی‌جایی آن‌ها را بگیرد و به جای دیگری بفرستد، اما پس از‌چشمانی دیدن پرچم ارباب استان، آن‌ها را به حال خود رها کرد.
وقتی ارباب استان رسید، اولین چیزی‌مرکزش که دید سنگ‌ریزه‌ها و چند سنگ روح‌قلب بود که روی زمین چیده شده بودند.
او بادِ به طور‌خون مصنوعی پیچ‌خورده و هوای‌برده گرم را حس کرد.
و پس از تماشای بالا رفتن بخار آب که گویی‌اینکه اژدهایی در حال صعود است، استاد را دید که با‌غمگین خیال راحت در داخل تشکیلات در حال نوشیدن چای بود.
'یک موجود الهی... یک جاودانه...'
او پس از شنیدن گزارش‌ها‌لین آمده بود و آنچه در برابر‌عنصر چشمانش آشکار شد، واقعاً شگفت‌انگیز بود.
آیا واقعاً ممکن‌حمام است یک انسان‌شده باعث بارش باران شود؟
اگر می‌شد تنها با طلسم‌برده یا جادوگری باران آورد، خشکسالی‌اینکه از امپراتوری هوا ناپدید می‌شد.
'مگر آسمان‌ها همیشه‌حمام شبیه به یک‌شده سرنوشت غیرقابل بازگشت نبودند؟'
کشاورزان برای برداشت محصول فراوان به درگاه‌فعال آسمان دعا می‌کردند و مقامات آسمان را‌رزمی می‌پرستیدند و آن را اراده آسمان می‌نامیدند.
مگر امپراتور رصدخانه‌ای نساخت‌خون تا ستارگان را تماشا کند‌زور و چی بهشتی را بخواند؟
از آنجا که انسان‌ها نمی‌توانند از آسمان‌ها سرپیچی‌جایی کنند، به درگاه آن‌ها دعا کرده‌اند، از آن‌ها‌روستایی آرزو کرده‌اند و با رعایت اراده آن‌ها زندگی کرده‌اند.
اما آنچه در برابرش قرار‌کشته داشت، صحنه‌ای بود که هرگز‌چنین در تمام عمرش نمی‌توانست تصور کند.
'من هرگز‌آماده‌سازی‌ها نباید با چنین‌لین شخصی مخالفت کنم!'
ارباب استان‌احتمالاً رسید و‌خون نفس عمیقی کشید.
وقتی ارباب استان رسید،عنوان جین چون-هی در حال‌جایی انجام چه کاری بود؟
«استاد، بفرمایید میل کنید.»
او در حال سرو غذا‌لین برای استادش بود که در حین‌عنصر اجرای تشکیلات به راحتی نشسته بود.
جگال لین فقط دهانش را‌کشته باز کرد تا غذایی را که‌جایی شاگردش به او می‌داد دریافت کند.
او نمی‌توانست حرکت‌شده کند تا تشکیلات‌زور را فعال نگه دارد.
بنابراین جین چون-هی از کنار به او‌عنوان غذا می‌داد، ساز زیتر می‌نواخت و نمایش‌بندر کوچکی اجرا می‌کرد تا استادش حوصله‌اش سر نرود.
ارباب استان با‌تمام تماشای این صحنه‌مرکزش با خود فکر کرد.
'باورنکردنیه... فکرش رو بکن، پزشک الهی‌شده فلس سفید، هسته اصلی چنین تشکیلات‌حتی عظیمی، این‌قدر راحت به نظر می‌رسه.'
در واقع.
'...حتی به‌احتمالاً نظر می‌رسه‌خون که خوشحاله.'
با فکر کردن به‌جگال این موضوع، ارباب استان‌هنر سرش را تکان داد.
'این نمی‌تونه درست باشه.
این یه عقل سلیمه که برای حفظ تشکیلاتی به این عظمت توسط یه استاد‌مدتی تنها، و نه چند نفر، قدرت ذهنی‌اش باید مثل توفو له بشه، مگه نه؟آخه اینکه اون خوشحال به نظر می‌رسه باید توهم خودم به خاطر ذهن تزلزل‌ناپذیرش باشه.'
آره.
اینکه به‌آماده‌سازی‌ها نظر خوشحال می‌رسید،لین حتماً توهم بود.
«اهم!»
وقتی ارباب ایالت گلویش‌عنوان را صاف کرد، جین چون-هی‌حتی بالاخره از آرایش بیرون آمد.
ارباب ایالت تعظیم ساده‌ای‌خون کرد و جین چون-هی هم‌زور با احترام جوابش را داد.
«شخصاً اومدم‌آماده‌سازی‌ها ببینم چیزی‌جگال نیاز ندارید.»
واقعاً که مقام‌حمام ارباب ایالتی را‌شده الکی به کسی نمی‌دادند.
کاملاً مشخص بود که مرد‌برده دارد تمام تلاشش را می‌کند تا‌بندر مثل مار خوش‌خط‌وخال و زبون‌باز باشد.
بعد از دیدن جگال لین که نشسته بود و‌زور ابرهای باران‌زا درست می‌کرد، حالت ایستادنش حتی محترمانه‌تر هم‌هیچ شده بود، اما شاگرد چندان متوجه این قضیه نشد.
تمام حواس‌آماده‌سازی‌ها شاگرد پیش‌جگال استادش بود.
«اتفاقاً درخواستی‌احتمالاً داشتم، چه‌خون موقع خوبی اومدید.»
«چـ... چی هست، عالیجناب؟»
این مرد قبلاً‌حمام خیلی راحت و‌شده غیررسمی حرف می‌زد.
اما حالا، کلامش‌تمام پر از کلمات‌مرکزش احترام‌آمیز شده بود.
هر کسی با دیدن‌خون آدمی که نشسته و دارد‌زور ابرهای باران‌زا می‌فرستد، مؤدب می‌شد.
جین چون-هی ادامه داد.
«لطفاً به جز اون رزمی‌کارایی که دفعه پیش‌برده برای کندن آبراه استخدام کردید، یه عده دیگه‌دریا رو هم استخدام کنید. هر چی بیشتر، بهتر.»
حرفی از هزینه نزد.
معنی‌اش این بود که از‌کشته این به بعد، برای هزینه‌های استخدام‌جایی از بودجه ایالت خودت استفاده کن.
اما دلیلی‌کشته هم برای‌عنوان شکایت وجود نداشت.
می‌دانست که عمارت پزشکی فلس‌کشته سفید برای استخدام رزمی‌کارها جهت ساخت‌جایی آبراه، کمک مالی قابل‌توجهی کرده بود.
و در سلسله‌مراتب قدرت،جگال هر چه به تو‌هنر بگویند همان کار را می‌کنی.
«برای چه کاری می‌خوایدشون...»
«استادم که نمی‌تونه تا ابد اینجا بشینه، می‌تونه؟ پس‌حتی من به بقیه یاد می‌دم چطور این آرایش رو‌نمی‌گرفت کنترل کنن. از رزمی‌کارهای دیگه برای راه‌اندازیش استفاده کنید.»
با شنیدن حرف‌های جین چون-هی،کشته ارباب ایالت با چهره‌ای خسته‌چنین و درمانده به او نگاه کرد.
«اینکه یه رزمی‌کار معمولی‌جگال بتونه همچین معجزه الهی‌ای رو‌الهی انجام بده...؟ این پسر دیوانه‌ست...»
در همین حین، جگال‌خون لین با خونسردی یک‌برده انتقال صدا برای شاگردش فرستاد.
[هی، من می‌تونم‌شده یکم بیشتر اینجا بمونم،چنین پس خیلی نگران نباش.]
[نه، استاد.
نمی‌تونم بیشتر‌آماده‌سازی‌ها از این‌جگال به زحمت بندازمتون.
این شاگرد تمام تلاشش رو‌کشته می‌کنه تا بتونید هرچه زودتر‌چنین از این وضعیت خلاص بشید.]
جین چون-هی این را‌عنوان گفت و یک چیز‌جایی دیگر هم اضافه کرد.
[هر چی بقیه زودتر‌خون بیان، ما هم زودتر‌برده می‌تونیم برگردیم سر کارگری‌مون!]
[...؟!]
با شنیدن انتقال صدای صادقانه‌کشته شاگردش، جگال لین یادش آمد‌چنین که این پسر عجب جانوری است.
یک فرزند خلفِ دوآتیشه که‌برده حتی به استاد خودش هم‌اینکه کارگری و حمالی پیشنهاد می‌داد.
یک فرزند ناخلف.
این فرزند ناخلف‌تمام مزه مهندسی عمران‌مرکزش استادش را چشیده بود.
مهندسی عمرانِ قلمرو دگرگونی.
ترکیب این کلمات،شده یک معجون دیوانه‌وار‌زور و بی‌سابقه می‌ساخت.
اما این پسر تجربه انجام کاری‌شده را داشت که هزار تا رزمی‌کار‌حتی باید انجام می‌دادند، آن هم کاملاً دست‌تنها.
گذشته از آن،تمام مگر استادش نیروی‌مرکزش کار مجانی نبود؟
این جانور که برای جان مردم‌شده عادی جان می‌داد، کسی بود که‌حتی قوانین جیانگهو رویش هیچ اثری نداشت.
در همین حین.
ارباب ایالت‌احتمالاً حس کرد یک‌کشته جای کار می‌لنگد.
هنر خرد دنیوی‌اش که‌جگال حسابی صیقل خورده بود، داشت‌الهی به او سیگنال‌های خطر می‌فرستاد.
«همین الان، چهره پزشک‌خون الهی فلس سفید به‌برده طرز عجیبی ناراضی شد.
چرا؟»
قطعی بود که آن دو‌کشته نفر دارند از طریق انتقال‌چنین صدا با هم حرف می‌زنند.
اما همین چند لحظه پیش،لین پزشک الهی فلس سفید کاملاً خوشحال‌عنصر به نظر می‌رسید... پس چه شد؟
«نه، حتی‌احتمالاً همون هم ممکنه‌کشته توهمم بوده باشه.
آره.
مگه طبیعی نیست که بعد از یه روز کامل موندن تو یه آرایش،اینکه آدم ناراضی باشه! گیر افتادن تو همچین آرایشی برای این مدت طولانی حتماً خیلی‌انداخت سخته! باید سریع رزمی‌کارها رو جمع کنم و راحتش کنم! این تنها راه نجاتمه!»
ارباب ایالت‌آماده‌سازی‌ها مشتش را‌جگال گره کرد.
نباید حتی‌احتمالاً یک لحظه را‌کشته هم هدر می‌داد.
اگر رزمی‌کارها را جمع می‌کرد تا پزشک الهی‌جایی فلس سفید را حتی یک ذره زودتر از‌روستایی آنجا بیرون بیاورد، آن مرد قطعاً خوشحال می‌شد!
همان‌طور که ارباب ایالت‌خون این حرف‌ها را می‌زد، جین‌زور چون-هی سرش را تکون داد.
«آره، آره، روتون‌تمام حساب می‌کنم! هر‌مرکزش چه زودتر بهتر!»
«...»
چرا این‌طور بود؟
چهره پزشک الهی فلس سفید که‌شده داشت به ارباب ایالت خیره می‌شد،حتی هر لحظه سردتر و سردتر می‌شد.
«آه، حتماً منظورش اینه که‌لین وقت تلف کردن با حرف زدن‌عنصر رو تموم کنم و زودتر بیارمشون.»
واقعاً که،احتمالاً پزشک الهی‌خون فلس سفید.
او حتی‌کشته یک لحظه تنبلی‌برده را هم نمی‌بخشید!
برای عملکرد عادی آرایشی که‌لین جگال لین تمام روز داشت‌پنج انرژی‌اش را در آن می‌ریخت.
به صدها جنگجو‌حمام با ده سال‌شده انرژی درونی نیاز بود.
اگر این افراد انرژی‌عنوان درونی‌شان را به داخل‌جایی آرایش می‌کوبیدند، می‌توانست فعال شود.
«اما معمولاً بعد از‌خون یک روز، برای تمام روز‌زور بعدش خسته و کوفته می‌شن.
جنگجوهایی که تو جمع‌آوری انرژی‌لین درونی کند هستن، حتی بیشتر‌پنج هم طول می‌کشه تا ریکاوری بشن.
پس تو واقعیت، به‌خون دو یا سه برابر‌برده این نیروی انسانی نیاز بود.»
«بیا یه کاری‌شده کنیم که نوع‌زور چی حقیقی مهم نباشه.»
«همم... این کار‌حمام بازدهی رو به‌شده شدت پایین نمیاره، استاد؟»
«برای جلوگیری از این اتفاق، نقش دروازه مرگ مهمه. مسئله تمرکز‌عنصر قدرت تو یک نقطه‌ست. نور هر چقدر هم ضعیف باشه، اگه متمرکزش‌لرزیدن کنی می‌تونی باهاش کاغذ رو بسوزونی. بیا از همین اصل استفاده کنیم.»
آن دو نفر از‌خون خانواده جگال به سرعت آرایش‌زور را اصلاح و بهینه‌سازی کردند.
بزرگ‌ترین استاد آرایش این‌عنوان دوران و وارث هنرهای‌جایی خانواده جگال، یعنی استاد.
و به دلیلی‌حمام نامعلوم، شاگردی با‌شده استعدادی خطرناک در جادوگری.
در نهایت، تکنیک الهی فعال‌سازی‌لین مبدأ که به مرزهای نهایی‌اش‌پنج رسیده بود، به آن‌ها کمک کرد.
وقتی استاد شروع به خواندن نکات‌شده کلیدی کرد، شاگرد با چشمانش آن‌ها را‌اینکه ثبت کرد و در ذهنش مجسمشان کرد.
در گذشته، همه چیز را‌برده روی کاغذ می‌نوشت، اما حالا‌اینکه این مرحله حذف شده بود.
خیلی زود، جین‌حمام چون-هی شروع به‌شده اصلاح سریع آرایش کرد.
باغچه مینیاتوری‌ای که استادش ساخته بود، با وجود ناقص بودن،پنج برای استفاده جین چون-هی آن‌قدر بی‌نقص بود که می‌توانست فقط با‌خود کمی اراده، زمین را بکند و جریان‌های آب را دستکاری کند.
«اوه، این واقعاً شگفت‌انگیزه، استاد!»
مثل وزش یک‌شده باد موافق به‌زور پشت کشتی بود.
بدون اینکه حتی پارو بزند،کشته فقط با اشاره اراده‌اش، صخره‌ها خودبه‌خود‌جایی حرکت می‌کردند و زمین نرم می‌شد.
و همین‌طور هم بود.
این باغچه مینیاتوری‌حمام برای محافظت از‌شده شاگردش ساخته شده بود.
و آن‌کشته شاگرد دقیقاً‌عنوان کنارش بود.
بعد از یک‌حمام روز کامل از اصلاح‌عنوان و بهبود مداوم آرایش...
«حالا به نظر می‌رسه به‌لین محض اینکه وارد بشن، آرایش‌پنج به طور خودکار انرژی رو می‌مکه.»
«...یه جورایی‌احتمالاً شبیه جادوگری‌خون به نظر می‌رسه...»
آرایشی که به‌شده طور خودکار انرژی درونی‌چنین را می‌مکید، هورت هورت.
اگر کار خانواده جگال‌خون نبود، حتماً متهم به‌برده راه‌اندازی یک هنر شیطانی می‌شدند.
«...بیا بدیم دولت‌تمام مدیریتش کنه. اون‌وقت کی‌فعال جرأت داره حرفی بزنه.»
«هر جور‌احتمالاً خودت صلاح‌خون می‌دونی انجامش بده.»
«چشم.»
درست وقتی کارشان تمام‌خون شد، گروهی از افراد‌برده در دوردست ظاهر شدند.
ارباب ایالت ژجیانگ!
و گروهی‌احتمالاً که با‌خون خودش می‌آورد!
ارباب ایالت ژجیانگ همان‌طور که‌برده جین چون-هی گفته بود، تا‌اینکه آخرین رزمی‌کار را جمع کرده بود.
واقعاً سرعت حیرت‌انگیزی بود.
«عالیجناب! بیش از‌تمام دو هزار رزمی‌کار‌مرکزش رو جمع کردم!»
«اوه! چقدر سریع جمعشون کردید!»
جین چون-هی‌کشته با تحسین‌عنوان فریاد زد.
با این حرف،حمام شانه‌های ارباب ایالت ژجیانگ‌عنوان از غرور باد کرد.
این سرعت و این‌جگال همه رزمی‌کار، مگر این‌هنر یک دستاورد شایسته تقدیر نبود؟
شک نداشت که‌حمام آن دو نفر گزارش‌عنوان خوبی برای امپراتور می‌نویسند.
اما.
«...»
چرا این‌طور بود؟تمام محیط اطراف جگال لین‌فعال داشت کم‌کم سردتر می‌شد.
«آه، حتماً منظورش اینه که‌کشته وراجی رو تموم کنم و‌چنین سریع رزمی‌کارها رو معرفی کنم.»
ارباب ایالت ژجیانگ عجله کرد‌برده تا هر چه زودتر پزشک‌اینکه الهی فلس سفید را آزاد کند.
«برای اینکه حتی یه لحظه از سختی‌عنوان پزشک الهی فلس سفید کم کنم، این‌بندر خدمتگزار حقیر مثل باد دوید و اومد!»
و هر‌آماده‌سازی‌ها چه ارباب‌جگال ایالت نزدیک‌تر می‌شد.
به دلایلی، انرژی‌حمام داخل آرایش فقط‌شده سردتر و سردتر می‌شد.
«...»
الان خوشحال است، مگر نه؟