چپتر 480: چپتر 480
0پادشاه جنگجویان‌همچنان سرگردان به‌ادامه حرف آمد.
«فرقه جاودانه خون همیشه درباره نابودی چی بهشتی و به آشوب کشیدن دنیا هیاهو‌همینه به پا می‌کنه. و ما هم همیشه جلوی این فرقه رو می‌گرفتیم تا باعث این‌حرکت نابودی نشن. اما بعد از اینکه تو پیدات شد، یهو یه فکری به سرم زد.»
او بطری خالی‌دستانش شراب را با‌بزرگ هر دو دستش گرفت.
عضلات بازوهایش متورم شدند‌دستانش و به آرامی شروع‌گود به فشرده کردن بطری کرد.
ترررک—
در نهایت، بطری سفالی طوری خرد شد‌گرد که انگار در حال ذوب شدن است‌همینه و قطرات باقی‌مانده شراب از آن پایین چکید.
با این حال، او همچنان‌مرکز به فشردن بطری ادامه داد، دوباره‌شبیه و دوباره آن را فشرده کرد.
سرانجام، بطری در یک نقطه درون کف‌بزرگ دست بزرگش متراکم شد، در حالی که دو‌باقی دستش مانند حالت دعا به هم چسبیده بودند.
انرژی مهیبی در یک‌ادامه نقطه از دستش متمرکز شده‌درون بود، بدون اینکه منفجر شود.
این قلمرویی بود که‌گود حتی جین چون-هی هم‌شبیه از آن شناختی نداشت.
پادشاه جنگجویان سرگردان که تنها در حالت مستی به چنین سطحی رسیده بود، گفت: «آیا همین مبارزه خسته‌کننده با فرقه جاودانه خون،بخوای خودش بخشی از چی بهشتی نیست؟ آیا نبرد بین کسانی که می‌خوان نابود کنن و کسانی که می‌خوان محافظت کنن، صرفاً بخشی از‌پایان یه نمایش نیست که توسط یکی دیگه ساخته شده؟ اگه این‌طوره، پس این چی بهشتی دقیقاً چیه؟ اصلاً محافظت ما ازش معنایی داره؟»
در نهایت،معنایی دستانش را‌دستانش باز کرد.
در مرکز کف دست بزرگ و‌دوباره گود شده‌اش، مهره‌ای گرد شبیه به‌متراکم یک فلز تیره‌رنگ باقی مانده بود.
«خب، برای همینه که ما هم حسابی گیج شدیم. راستش رو بخوای، این‌طور نیست که ما هم مثل فرقه جاودانه خون وحی‌وحی دریافت کنیم. ما فقط داشتیم برای محافظت از چیز مبهمی مثل چی بهشتی حرکت می‌کردیم. در مقایسه با ما، فرقه جاودانه خون‌بندازن خیلی ثابت‌قدم‌تره. اونا هنوزم دارن تمام تلاششون رو می‌کنن تا آشوب به پا کنن و آدم بکشن تا پایان دنیا رو جلو بندازن.»
«...»
«این وضعیتیه که‌داره تو به وجود‌مرکز آوردی. نظرت چیه؟»
«...»
جین چون-هی با‌بزرگ چهره‌ای بی‌حالت به‌مهره‌ای حرف‌هایش گوش داد.
پس از‌داره سکوتی طولانی، بالاخره‌مرکز دهان باز کرد.
«خب... تو زندگی از‌دستانش این اتفاقا میفته. نظر‌گود خاصی در موردش ندارم.»
«چی؟»
«هوم، اول از همه، درک می‌کنم که شما با حس وظیفه‌شناسی برای محافظت از چی بهشتی‌گیج زندگی کردین. از اونجایی که این وظیفه نسل به نسل منتقل شده، ممکنه حس کنین که کنترل‌ثابت‌قدم‌تره شدین. به عنوان یه شخص ثالث، جایگاه من نیست که بخوام درباره حقیقت این ماجرا نظری بدم.»
«همین؟»
«آره، خب. بابت این‌دستانش احساس که دلیل وجودیتون‌گود نفی شده، بهتون تسلیت می‌گم.»
پادشاه جنگجویان سرگردان و موکدال‌داد با چهره‌هایی مات و مبهوت‌دست به جین چون-هی خیره شدند.
حتی چون-و هم طوری‌گود نگاه می‌کرد که انگار انتظار‌فلز نداشت برادرش چنین جوابی بدهد.
دلیلش این بود که برادری که‌بزرگ او می‌شناخت، همیشه رفتاری همدلانه با‌فلز بدبختی یا درد دیگران نشان می‌داد.
کشیدن چنین خط مرزی‌دستانش مشخصی، کاری بود که‌گود قبلاً از او ندیده بودند.
«هوم، همه مدام ازم می‌پرسن که آیا آماده‌ام مسئولیت چیزی رو به عهده بگیرم، یا‌حالت می‌تونم بارش رو به دوش بکشم یا نه... اما راستش رو بخواین، واقعاً نمی‌دونم. برای‌چون اینکه چی بهشتی پاره نشه، باید چیکار کنم...؟ باید از درمان کردن آدما دست بکشم؟»
جین چون-هی این را گفت‌شده‌اش و قبل از اینکه دوباره‌تیره‌رنگ حرف بزند، به فکر فرو رفت.
«نمی‌دونم تقدیری که اون بالایی‌های قدرتمند تعیین کردن چقدر بزرگه، اما درک می‌کنم کسایی که از‌برای جریان چی بهشتی پیروی می‌کنن، برای محافظت ازش خیلی زجر کشیدن. با این حال، من از‌حرکت درمان اعضای فرقه جاودانه خون امتناع می‌کنم. اونا می‌تونن یه پزشک دیگه پیدا کنن، مگه نه؟»
«این تمام‌معنایی چیزیه که‌دستانش برای گفتن داری؟»
«هوم... دیروز، به یه بچه یاد دادم که خوردن تانگ‌هولو برای بار دوم چقدر خوشمزه‌ست. با‌دعا خرمالوی نرم درست شده بود و اون‌قدر با عجله می‌خوردش که حتی متوجه نشد آب خرمالو‌نداشت داره از دستش می‌چکه. وقتی بزرگ بشه، احتمالاً با خوردن یه خرمالوی نرم یاد امروز میفته.»
با این‌مرکز حرف‌ها، چون-و‌گود سر تکان داد.
دیروز، شب گذشته.
جین چون-هی به‌داره بچه‌ها فرنی داده و‌بزرگ نبضشان را گرفته بود.
سپس، همان‌طور که‌فشردن قول داده بود، خرمالوهای‌سرانجام نرم را بیرون آورد.
در آن لحظه، شبی بود‌شده‌اش که هیچ‌کس به خاطر طمع‌کاری‌تیره‌رنگ کتک نمی‌خورد یا استخوان‌هایش نمی‌شکست.
«چی می‌خوای بگی؟»
«فقط اینکه اون روز ماه خیلی روشن‌بزرگ بود. من چیز زیادی درباره چی بهشتی نمی‌دونم،باقی اما آدم نباید خرمالوی بچه‌ها رو ازشون بگیره.»
پس از گفتن‌فشردن این حرف، به‌دوباره آرامی پیش خودش خندید.
فقط چون-و‌مرکز معنای واقعی‌گود حرف‌هایش را فهمید.
با این حال، پادشاه جنگجویان‌مرکز سرگردان که شاید چیزی دستگیرش‌گرد شده بود، دهان باز کرد.
«تو مردی هستی که‌دستانش خرمالوی روبروت رو مهم‌تر‌گود از آسمان‌های مقدس می‌دونی.»
«چی بهشتی‌همچنان رو که‌ادامه نمی‌شه خورد، می‌شه؟»
«درسته. مردی که‌بزرگ غذا دادن به بقیه‌گرد با خرمالو براش مهم‌تره.»
شانه‌های کوه‌مانندش‌داره به یک‌باز طرف خم شد.
چانه‌اش را روی دستش‌دستانش گذاشت، در افکارش غرق‌گود شد و سپس گفت.
«در این صورت، بیا این کار رو‌سرانجام بکنیم. تا وقتی تو هانگژو هستی، می‌ذارم‌مانند تا جایی که دلت می‌خواد بهشون خرمالو بدی.»
«اوه.»
«این نهایت کمکیه که می‌تونم بهت بکنم. هانگژو قلمرو منه، برای‌شبیه همین بقیه پیروان چی بهشتی نمی‌تونن مزاحمت بشن. اما فقط در همین‌این‌طور حد. هر اتفاقی که بعد از ترک هانگژو بیفته، مسئولیتش با خودته.»
«این تخصص منه.داره اینکه خودم کارام‌مرکز رو انجام بدم.»
«خوبه. حالا خیلی خوب می‌فهمم چرا بهت می‌گن دیوانه‌درون یکتا. حیف شد. اگه کسی به استعدادی تو رو‌بودند تو جبهه خودمون داشتیم، شاید اوضاع کمی بهتر می‌شد.»
او به آرامی نوچ کرد.
جین چون-هی‌داره پرسید: «اون سیصد‌مرکز جنگجوی سرگردان چی...»
«اونا رو هم می‌فرستم. چند تا آدم حسابی بینشون‌شده‌اش انتخاب می‌کنم و می‌فرستم پیشت. پس با تأیید ضمنی‌همینه من، راحت باش و هر کاری دوست داری بکن.»
«ممنونم.»
«با این حال بهت هشدار می‌دم، درافتادن با باند شراب قرمز آسون نخواهد بود. بالاتر از اونا خاندان هائو‌بخوای قرار داره. کسایی که از چی بهشتی پیروی می‌کنن، به هر دلیلی که باشه، برای یه هدف بزرگ‌تر متحد‌تلاششون می‌شن و با یه سری اصول خاص زندگی می‌کنن. اما ترسناک‌ترین چیز بدخواهی و کینه انسانیه. می‌تونی از پسش بربیای؟»
«ها... هاهاها.»
«می‌دونم با جناح خون طلایی رابطه نزدیکی داری، اما‌شده‌اش خاندان هائو، خاندان هائوئه. همون‌طور که پیروان چی بهشتی افکار‌حسابی خودشون رو دارن، اونا هم افکار خودشون رو خواهند داشت.»
این نصیحت پادشاه جنگجویان‌ادامه سرگردان بود، چیزی که حتی‌درون با طلا هم نمی‌شد خرید.
جین چون-هی تعظیم‌بزرگ عمیقی کرد و مراتب‌گرد قدردانی‌اش را نشان داد.
در همان‌معنایی زمان، در‌دستانش خاندان هائو.
استادان پنج فرقه‌ای که خاندان‌داد هائو را تشکیل می‌دادند، همگی‌دست دور هم جمع شده بودند.
جناح خون طلایی، عمارت‌گود هونگرو، فرقه دروازه سرقت، جناح‌فلز قمار و جناح پنج قتل.
در میان رهبران این پنج فرقه،بزرگ کسی که می‌شد او را ارباب‌فلز قبیله هائو نامید، استاد عمارت هونگرو بود.
لباس‌های قرمز به تن داشت،باز یک چپق بلند دستش بود و‌گرد در کمال تعجب، عینک زده بود.
آن را از‌فشردن یک تاجر از‌دوباره قاره غربی خریده بود.
کاربردش اصلاح دید بود و با اینکه‌گرد معلوم نبود آن عدسی‌های گرد چقدر تاثیر‌همینه دارند، همیشه آن‌ها را به چشم می‌زد.
در حالی که‌دستانش چانه زبرش را‌بزرگ می‌مالید، به حرف آمد:
«درود. من ارباب قبیله هائو هستم.مرکز اسم‌های واقعی ما اینجا اهمیتی ندارند.شبیه لطفاً من را هونگ لیو صدا بزنید.»
خیلی کم پیش می‌آمد که ارباب قبیله هائو‌نقطه شخصاً قدم پیش بگذارد و این نشان می‌داد‌دعا که هانگژو چه پایگاه مهمی برای قبیله هائو است.
مدیران اجرایی هر فرقه روبه‌روی‌شده‌اش ارباب قبیله هائو نشسته بودند‌تیره‌رنگ و از وضعیت فعلی گزارش می‌دادند.
اولین کسی که‌دستانش به حرف آمد، از‌گود فرقه دروازه سرقت بود:
«دیوانه یکتا دوباره دیوانه‌بازی‌هایش را شروع‌مرکز کرده. می‌گوید می‌خواهد هانگژو را آرام کند‌فلز و به این وضعیت مسخره پایان بدهد.»
با شنیدن این حرف،ادامه یکی از اعضای جناح‌نقطه پنج قتل غرغر کرد:
«واقعاً که، اگر پزشک است،شده‌اش باید برود یک گوشه بتمرگد‌تیره‌رنگ و به بدن بیمارانش دست بکشد.»
در جواب او،دستانش یکی از اعضای‌بزرگ جناح قمار گفت:
«کی می‌داند تو سر‌دستانش دیوانه یکتا چه می‌گذرد؟گود شاید واقعاً می‌خواهد قهرمان شود.»
«قهرمان تو این دوره و زمانه؟ بیشتر منطقی است‌درون که بگوییم دنبال منافع هانگژو است و می‌خواهد مردم را‌انرژی سمت خودش بکشد. شما چه فکر می‌کنید، جناح خون طلایی؟»
عضوی که از طرف‌گود جناح خون طلایی فرستاده‌شبیه شده بود، جوابی نداد.
«کسی که این بار‌باز از جناح خون طلایی‌شده‌اش فرستادند خیلی کم‌حرف است.»
ارباب قبیله‌معنایی هائو گفت:دستانش «می‌توانم چیزی بگویم؟»
«بفرمایید، ارباب قبیله هائو.»
«دوستان ما... خب، اگر بخواهم دقیق‌تر بگویم، منظورم دوستِ دوستِ یک دوست است. آن‌همینه دوست با سه واسطه، یعنی فرقه اژدهای سیاه، شکست خورده و به نظر می‌رسد‌مبهمی باند شراب قرمز هم که از آن‌ها باج می‌گرفت، به زودی مورد حمله قرار می‌گیرد.»
«اهم...»
«اما همان‌طور که می‌دانید، قبیله هائوی ما منافع مختلفی دارد که‌گرد با عمارت پزشکی فلس سفید گره خورده. مخصوصاً با جناح خون‌راستش طلایی که آنجا نشسته‌اند، این رابطه خیلی خاص است. این‌طور نیست؟»
«...»
جناح خون‌مرکز طلایی همچنان‌گود جوابی نداد.
ارباب قبیله هائو، هونگ‌باز لیو، فقط با لبخندی‌شده‌اش از پشت عینک نگاهش کرد.
سپس، بدون اینکه‌داره بیشتر اصرار کند،مرکز بحث را عوض کرد.
«به هر حال، من همه‌داد شما را اینجا جمع کردم تا‌بزرگش در مورد قدم بعدی تصمیم بگیریم.»
بالاخره، نماینده‌مرکز جناح خون طلایی‌شده‌اش به حرف آمد:
«چول ریپ، استاد تالار خون آهنین، از طرف پادشاه‌مهره‌ای طلایی، رهبر جناح خون طلایی صحبت می‌کند. جناح خون‌حسابی طلایی ما کاملاً از اهداف دیوانه یکتا حمایت می‌کند.»
با این حرف،داره جناح پنج قتل‌مرکز دوباره غرغر کرد:
«فکر می‌کردم آن بچه، ساما‌داد هیون از تالار خون نقره‌ای‌دست می‌آید، اما این غیرمنتظره است.»
«آه، استاد تالار نقره‌ای در‌شده‌اش حال حاضر دارد آزمونی را‌تیره‌رنگ از طرف پادشاه طلایی می‌گذراند.»
بقیه اعضای قبیله هائو که‌مرکز آنجا جمع شده بودند، با‌گرد شنیدن این حرف جا خوردند.
«اوه؟ خود‌معنایی پادشاه طلایی از‌باز او آزمون می‌گیرد؟»
«بله. چیز غبطه‌برانگیزی است.»
«ممکن است بمیرد.»
هووو—
ارباب قبیله هائو دود چپقش را بیرون داد و گفت:مهره‌ای «برای موفقیت رزمی قهرمان جوان ساما هیون، استاد تالار نقره‌ای دعا‌شدیم می‌کنم. در هر صورت، نظر جناح خون طلایی را متوجه شدم.»
وقتی سرش را‌فشردن کج کرد، زنجیر‌دوباره عینکش صدا داد.
فرقه دروازه‌مرکز سرقت به‌گود حرف آمد:
«حدس می‌زدم جناح خون طلایی هر جا که پول باشد همان‌جا‌شبیه برود. فرقه دروازه سرقت ما رای ممتنع می‌دهد. کار اصلی فرقه‌بخوای ما دزدی است، برای همین این موضوع به ما ربطی ندارد.»
«اتفاقاً چند وقت پیش‌دستانش دزدی از فرقه دروازه‌گود سرقت وارد جناح ما شد.»
«اوه، واقعاً؟ چقدر عجیب.»
عضو فرقه‌مرکز دروازه سرقت با‌شده‌اش پررویی جواب داد.
درست همان‌طور که فرقه گدایان نمی‌تواند تمام گداها‌شده‌اش را کنترل کند، برای فرقه دروازه سرقت هم‌برای غیرممکن است که روی همه دزدها کنترل داشته باشد.
اما این موضوع‌داره برای بیشتر اعضای قبیله‌بزرگ هائو هم صدق می‌کرد.
در واقع، قبیله‌فشردن هائو مثل یک‌دوباره تپه ماسه بود.
ارباب قبیله هائو پرسید: «کنجکاوم‌شده‌اش نظر جناح قمار و جناح‌تیره‌رنگ پنج قتل را هم بدانم؟»
«جناح قمار معتقد است که باید جلوی‌گود این قضیه را بگیریم. اگر در هانگژو موضع‌مانده نرمی نشان بدهیم، همه به قبیله هائو می‌خندند.»
«جناح پنج قتل هم موافق است. ما باید از استاد جوان عمارت‌شبیه تقاص خونین بگیریم. حتی اگر شخص خودش هم نباشد، حداقل عمارت پزشکی‌این‌طور فلس سفید باید خون ببیند. وگرنه بقیه جناح‌های غیرمتعارف چه فکری می‌کنند؟»
«همم.»
ارباب قبیله هائو لبخندش‌گود را حفظ کرد و‌شبیه برای لحظه‌ای کوتاه ساکت ماند.
برای جناح‌داره غیرمتعارف، بدنامی‌باز چیز مهمی است.
کسی که حتی نتواند کینه‌های‌باز خودش را تلافی کند، نمی‌تواند‌مهره‌ای عضو جناح غیرمتعارف نامیده شود.
بدنامی، سلاح جناح غیرمتعارف است.
اگر آبروی قبیله هائو به‌شده‌اش زمین می‌ریخت، شرورانی که تحت فرمانشان‌باقی بودند به هر طرف پراکنده می‌شدند.
اما این‌داره داستانِ جناح‌باز غیرمتعارف بود.
جناح خون طلایی‌داره اصلاً به این‌مرکز چیزها اهمیت نمی‌داد.
«پس می‌خواهید با قاتل دیوانه فلس خونین که پشت دیوانه یکتاست چه کار کنید؟ فکر می‌کنم‌دعا همه اینجا می‌دانند که نقشه‌های شیطانی او شوخی‌بردار نیست. اگر به سیم آخر بزند، قبیله هائو‌نداشت از وسط نصف می‌شود. و ممکن است دوباره پای پرنس ژو هم به میان کشیده شود.»
ارباب قبیله هائو جواب داد:
«پنج نفری که اینجا جمع شده‌ایم، از زمانی که قاتل دیوانه فلس خونین داشت کارهای مخصوص‌برای قاتل دیوانه فلس خونین خودش را می‌کرد، در جیانگهو بوده‌ایم. من شخصاً خواستم که جوان‌ترها را‌حرکت به این جلسه نفرستید و خوشحالم که ارباب هر فرقه به این درخواست احترام گذاشته است.»
همه دورانی را به‌دستانش یاد داشتند که قاتل دیوانه‌شده‌اش فلس خونین دیوانه شده بود.
اینکه آن زمان چقدر‌ادامه از جناح‌های غیرمتعارف از‌نقطه روی نقشه محو شدند.
چند نفر‌مرکز منتظر روزی بودند‌شده‌اش که او بمیرد.
حتی اگر نمی‌مرد هم، همه‌مرکز منتظر بودند و مطمئن بودند‌گرد که به زودی ضعیف می‌شود.
زمان به نفع‌داره آن‌ها بود و واقعاً‌بزرگ هم همین‌طور شده بود.
تا اینکه‌همچنان او یک‌ادامه شاگرد گرفت.
جناح پنج قتل گفت:
«با این حال، باید این قضیه‌بزرگ را تا آخرش برویم. اگر اینجا‌فلز کوتاه بیاییم، قبیله هائو دیگر آینده‌ای ندارد.»
«...یک رای ممتنع، دو رای‌باز مخالف. یک نظر هم موافق‌مهره‌ای همکاری با دیوانه یکتاست. متوجهم.»
حالا فقط رای‌فشردن ارباب قبیله هائو‌دوباره باقی مانده بود.
او عینکش را‌بزرگ کمی بالا داد‌مهره‌ای و جواب داد:
«من به‌داره عنوان ارباب‌باز قبیله هائو...»
با جوابی‌معنایی که داد، چشم‌های‌باز همه گشاد شد.
مسیر قبیله‌همچنان هائو به این‌داد ترتیب مشخص شد.