چپتر 316: کشف هم‌افزایی و خلق هنر جدید
0این... عجیبه؟
در آن لحظه، جین چون-هی‌هیچ داخل چادر بود و داشت‌بعضی روی پرورش چی خود کار می‌کرد.
سرعت بهبودی‌می‌کردم بدنم به طرز‌خاطر وحشتناکی بالا رفته.
حتی بلافاصله بعد از‌پایه رسیدن به قلمرو تحول‌باشه هم این‌قدر سریع نبود.
دلیلش چه چیزی می‌توانست باشد؟
بعد از مدتی‌دارد فکر کردن، ذهن روشنش‌چنین جوابی به او داد.
نکنه گوی اژدهای بالدار، شمشیر خرد تایجی و هنر الهی‌مدت شیطان بهشتی دارن با هم یه اثر هم‌افزایی ایجاد می‌کنن؟دارد و پایه و اساسش هم هنر الهی پنج عنصر باشه.
جین چون-هی با‌می‌کنن آرامش درون خودش‌پنج را بررسی کرد.
این گوی فقط به‌سلطنتی درد این نمی‌خوره که کمکم‌نشانه کنه پایان‌نامه‌هام رو سریع‌تر بنویسم.
هر چه بدنم بیشتر به گوی‌نشانه عادت می‌کنه، داره یه هماهنگی کلی‌ندارند توی انرژی درونی‌ام به وجود میاره.
با این وضع... حتی اگه تمام استقامت‌بدن و انرژی درونی‌ام رو تا مرز بیهوشی مصرف‌گرفته کنم، می‌تونم توی نیم شچن کاملاً ریکاوری کنم.
...این دیوانه‌کننده است.
و منِ احمق فکر می‌کردم‌خاصی این یه قابلیت خاص به خاطر‌نکرده داشتن این بدن از خانواده سلطنتیه.
او مدت زیادی وضعیتش را زیر نظر گرفته بود‌شنیده و با خودش فکر می‌کرد که شاید این بدن،نمی‌آید چون متعلق به خانواده سلطنتی است، قابلیت خاصی دارد.
اما هیچ نشانه‌قابلیت خاصی از چنین‌داشتن چیزی حس نکرده بود.
شنیده بود که بعضی از اعضای خانواده سلطنتی یا هیچ قابلیت‌خودش خاصی ندارند یا قابلیتشان آن‌قدر ضعیف است که اصلاً به چشم نمی‌آید،عادت برای همین پیش خودش فکر کرد شاید مورد او هم همین‌طور باشد.
به هر حال، اثر هم‌افزایی گوی اژدهای بالدار،هیچ هنر الهی شیطان بهشتی، شمشیر خرد تایجی و‌قابلیتشان هنر الهی پنج عنصر واقعاً قابل‌توجه و چشمگیره.
به خصوص، مهارتش در‌اما هنر الهی شیطان بهشتی‌نکرده هم داشت کمکم عمیق‌تر می‌شد.
انگار زنده بود‌قابلیت و با هر مبارزه‌بدن خودش خودبه‌خود رشد می‌کرد.
نه این‌ایجاد که از‌پایه اراده‌ام پیروی نکنه.
حسش مثل تماشای‌متعلق یک سگ وفادار‌دارد و درنده بود.
جین چون-هی به افکارش‌اما پایان داد و با احساس‌شنیده شادابی از جا بلند شد.
خب حالا... ریکاوری‌قابلیت استقامت و انرژی درونی‌بدن فقط توی نیم شچن.
واقعاً عالیه.
دمت گرم، اژدهای بالدار.
خیلی کمکم کردی.
از کسی که تو‌خاص افسانه‌های پیدایش بوده همین‌خانواده انتظار هم می‌رفت، خیلی دست‌ودل‌بازی.
این واقعاً کمک بزرگی بود.
بسیار خب، پس تو وقت آزادم... بهتره یه هنر‌نشانه رزمی اختراع کنم و به مبارزان عمارت پزشکی یاد بدم؟اصلاً الان دیگه در مورد تئوری هنرهای رزمی خیلی چیزها می‌دونم.
البته قضیه فراتر از «خیلی چیزها»نشانه بود؛ او عملاً کل بایگانی‌های مخفی قصر‌قابلیتشان امپراتوری را در ذهنش کپی کرده بود.
با این حال، جین چون-هی‌خاطر خیلی ساده از آن به‌مدت عنوان «دانستن خیلی چیزها» یاد می‌کرد.
حالت چهره‌اش که تا‌پایه چند لحظه پیش پر از‌آرامش شیطنت بود، ناگهان جدی شد.
پس.
مهم‌ترین چیز‌خاصی برای مبارزان‌اما عمارت پزشکی چیه؟
این آموزش برای بچه‌هایی نبود که‌داشتن از سنین پایین در یک خانواده‌وضعیتش معتبر بهترین آموزش‌ها را دیده بودند.
مسئله سر این بود که آیا مبارزان سی ساله‌ای‌آرامش که آموزش درستی ندیده بودند، می‌توانستند گلیم خودشان را از‌پایان‌نامه‌هام آب بیرون بکشند و جانشان را نجات دهند یا نه.
استقامت.
و احتمالاً‌خاصی مقدار کل‌اما انرژی درونی‌شون.
این موقعیتی نبود که‌خاص بخواهد در مورد فلسفه‌خانواده عمیق رزمی بحث کند.
آن‌ها در حال حاضر‌پایه به استقامت و ظرفیت‌باشه انرژی درونی نیاز فوری داشتند.
باید یه روش پرورش انرژی درونی جدید بسازم که بهشون اجازه‌نکرده بده انرژی درونی رو سریع و پایدار جمع کنن و به‌برای استقامت‌شون هم کمک کنه؟ ولی این یه مشکل بزرگ به وجود میاره...
آن‌ها هر کدام‌دارد روش پرورش انرژی درونی‌چنین خودشان را تمرین می‌کردند.
برای استفاده از حتی ابتدایی‌ترین‌خاطر هنرهای رزمی هم مجبور بودند یکی‌زیادی از این روش‌ها را یاد بگیرند.
اگر بخواهیم با ماشین‌پایه مثال بزنیم، روی هر کدامشان‌آرامش یک موتور نصب شده بود.
مشکل اینجا بود که این موتور یا خیلی قدیمی بود،چنین یا به خاطر نقص‌های ساختاری جلوی بازدهی ماشین را می‌گرفت،چشم یا به دلیل مشکلات ایمنی هر لحظه ممکن بود منفجر شود.
آه... واسه همینه که خانواده‌های‌هیچ معتبر بچه‌ها رو از سنین‌بعضی پایین می‌گیرن و بزرگ می‌کنن...
آدم‌ها که ماشین نبودند؛ وقتی‌خاطر موتوری این‌طوری رویشان نصب می‌شد،مدت دیگر نمی‌شد آن را درآورد.
معمولاً به مبارزانی که به عنوان‌پنج نگهبان خدمت می‌کردند، نسخه ضعیف‌تری از‌بررسی هنرهای رزمی خانواده اصلی آموزش داده می‌شد.
با این حال، حتی همان نسخه ضعیف‌شده‌اما هم بسیار عمیق‌تر و پایدارتر از چیزی بود‌ندارند که در یک سالن رزمی محلی یاد می‌گرفتند.
میشه گفت وضعیت ما الان طوریه که‌چنین پر از مبارزانی هستیم که هر کدوم‌آن‌قدر یه چیز عجیب و غریبی یاد گرفتن.
جین چون-هی غرق در افکارش،خاطر مشتش را محکم گره کرد‌مدت و ناگهان جوابی به ذهنش رسید.
پس نمی‌تونم فقط‌می‌کنن به صورت معکوس‌پنج بهش فکر کنم؟
نوری آبی‌شاید در چشمان‌سلطنتی جین چون-هی درخشید.
فقط باید چیزی بسازم که‌هیچ اجازه بده انواع و اقسام‌بعضی چیزها با هم ترکیب بشن.
هنر چی یگانه ازلی.
یک انرژی درونی که همه‌چیز‌اساسش را با هم ترکیب می‌کرد‌درون و به آن ثبات می‌بخشید.
با این حال، عیبش این بود که مقدار کل انرژی درونی را کاهش می‌داد‌اعضای و به سطح بالایی از هوش نیاز داشت، تا جایی که فقط کسی از خانواده‌قابل‌توجه جگال که تکنیک الهی فعال‌سازی مبدأ را یاد گرفته بود می‌توانست در آن استاد شود.
چی میشه اگه یه‌اما نسخه ضعیف‌شده ازش بسازم،نکرده یه هنر چی ازلی؟
ایده دیوانه‌واری بود، اما به عنوان یک‌بدن انسان مدرن، حتی اگر ارتقا دادن سخت‌نظر بود، به توانایی خودش در ضعیف‌سازی اطمینان داشت.
بذار ضعیفش کنم.
یادگیریش رو آسون کنم.
تمرین کردنش رو راحت کنم.
اگه اصول عمیق جمع‌آوری انرژی درونی با استفاده از قوانین تولید و‌وضعیتش غلبه‌ی هنر الهی پنج عنصر رو باهاش ترکیب کنم... و یه تدبیر امنیتی‌نکرده هم بهش اضافه کنم تا نشه بدون یه آرایش خاص یادش گرفت چی...؟
انگشتان جین‌ایجاد چون-هی با سرعت‌اساسش بالایی تکان می‌خورد.
در ذهنش، فرمول را می‌ساخت، از‌دارد هم می‌پاشید، دوباره سر هم می‌کرد‌شنیده و مجدداً آن را بررسی می‌کرد.
استعداد رسیدن به روشنایی که توسط گوی توسعه یافته‌شنیده بود، با وارث خانواده جگال تلاقی پیدا کرد و‌نمی‌آید شروع به پیدا کردن مسیر با سرعتی حتی بیشتر کرد.
جین چون-هی در حالتی نزدیک به‌داشتن از خود بی‌خود شدن، به سر‌وضعیتش هم کردن هنر رزمی ادامه داد.
چقدر زمان گذشته بود؟
مرد جوان به حرف آمد.
«همم. تموم شد.»
هنر چی‌می‌کردم همگرایی پنج‌خاص عنصر ازلی.
ازلی و پنج عنصر در نهایت در‌عنصر یک نقطه به هم می‌گرایند؛ این همان اصل‌درد بازگشت ده هزار جریان به یک منبع است.
«درجه سختی‌اش...شاید فکر کنم‌سلطنتی متوسط باشه؟»
تو این سطح، اگه اونا رو تو یه اتاق با‌بعضی آرایش پنج عنصر زندانی کنم، فقط بهشون کوفته سرخ‌شده بدم‌همین و مجبورشون کنم حفظش کنن، یه جوری از پسش برمیان.
یه جوری بالاخره.
معمولاً آدم‌ها چنین چیزی را‌اساسش بلافاصله آموزش می‌دادند، اما جین‌درون چون-هی یک عادت حرفه‌ای داشت.
باید این رو به استاد نشون بدم، بذارم‌هیچ یه پروسه تأیید دقیق رو طی کنه، کاربردی بودنش‌آن‌قدر رو بررسی کنم و بعد به بقیه یادش بدم.
تق.
او در حالی که بدن خشک‌شده‌اش‌داشتن را کش می‌آورد، نور نفوذ کرده‌وضعیتش از بیرون چادر را ارزیابی کرد.
یعنی از‌ایجاد الان وقت‌پایه ویزیت بیماراست؟
وقتی بیرون رفت،متعلق استادش از قبل داشت‌اما به پزشکان دستوراتی می‌داد.
«بیدار شدی؟»
«بله.»
استادش و جین چون-هی‌پایه فوراً ویزیت بیماران را‌باشه با هم شروع کردند.
همان‌طور که بین چادرها حرکت‌خاصی می‌کردند، آن دو از طریق‌چنین انتقال صدا با هم صحبت می‌کردند.
[فردا، رهبران هر سه‌اما جناح تصمیم گرفتن یه‌نکرده مسابقه هنرهای رزمی برگزار کنن.]
[از چیزی‌می‌کردم که فکر‌خاص می‌کردم سریع‌تر شد.]
[احتمالاً به این نتیجه رسیدن‌اساسش که لفت دادنش فایده‌ای نداره‌درون و اوضاع رو بهتر نمی‌کنه.]
[کیا شرکت می‌کنن؟]
[ارباب اتحاد رزمی،دارد ارباب فرقه غیرمتعارف و‌چنین ارباب جوان فرقه شیطانی.]
همون‌طور که انتظار می‌رفت.
[ولی با سه‌می‌کنن نفر که تعدادشون‌پنج جور درنمیاد، مگه نه؟]
معمولاً یه همچین‌متعلق رقابت مهمی باید‌دارد تن به تن باشه.
اگه سه نفر هم‌زمان با هم می‌جنگیدن، دو نفر می‌تونستن علیه یکی‌ندارند متحد بشن و بعد از اینکه کلکش رو کندن، اون دو تای‌حال باقی‌مونده با خیال راحت مبارزه کنن یا با هم به توافق برسن.
[پس... انگار قراره قرعه‌کشی کنن.]
چشمان جین‌ایجاد چون-هی از‌پایه تعجب گرد شد.
[واقعاً؟]
[آره.]
[یعنی سرنوشت‌می‌کردم جیانگهو به یه‌خاطر قرعه‌کشی بستگی داره؟]
[تقریباً همین‌طوره. هرچند عجیبه، ولی سپردن‌پنج یه مسئله به این مهمی به‌بررسی شانس و اقبال، عادلانه‌ترین راه ممکنه.]
راست می‌گفت، هر چقدر‌سلطنتی هم که با هم بحث‌نشانه می‌کردن، به هیچ نتیجه‌ای نمی‌رسیدن.
این‌طور هم نبود‌دارد که کسی بخواد بی‌خیال‌چنین کتابچه راهنمای مخفی بشه.
[پس کسی که‌قابلیت روی قرعه‌کشی نظارت می‌کنه‌بدن خیلی مهمه. کی مسئولشه؟]
اگه یکی از اون کلاه‌بردارهای‌اساسش قبیله هائو می‌اومد و دستکاریش‌درون می‌کرد، اوضاع حسابی به هم می‌ریخت.
[کی جز‌شاید استاد تو‌سلطنتی می‌تونه باشه؟]
[آه، شما، استاد؟]
[آره. احتمالاً به خاطر اینه که من بی‌طرف‌ترین موقعیت رو دارم. نفوذم‌وضعیتش اون‌قدرها هم کم نیست که تحت‌تأثیر فشارهای خارجی قرار بگیرم، از حقه‌بازی‌چنین هم چیزی گیرم نمیاد و اصلاً قصد ندارم اجازه بدم چنین اتفاقی بیفته.]
[که این‌طور.]
[امروز، تمام جناح‌های متعارف، غیرمتعارف و شیطانی‌اما برای آماده شدن واسه فردا ساکت می‌مونن.اعضای پس بیا فقط به کار خودمون برسیم.]
«ساکت» فقط به این معنی بود‌نشانه که درگیری بزرگی در کار نیست؛ معنیش‌قابلیتشان این نبود که هیچ بیماری وجود نداره.
نه، در واقع،قابلیت بیمارها داشتن از‌داشتن در و دیوار می‌باریدن.
[عمارت پزشکی میدان سیاه و عمارت‌پنج پزشکی هواجو کجا هستن؟ چرا این‌قدر‌بررسی مریض ریخته سر ما؟ داره دیوانه‌ام می‌کنه.]
استادش که حالت‌متعلق غر زدن شاگردش رو‌اما بامزه می‌دید، تک‌خنده‌ای کرد.
[درمان تروما تو عمارت پزشکی هواجو ضعیف‌تر از ماست، احتمالاً دلیلش همینه. اگه بیماری‌ای بود که به یه‌نمی‌آید دوره طولانی نقاهت نیاز داشت، قضیه فرق می‌کرد. فاجعه خونینی مثل این، تو تخصص قدیس پزشکی نیست. و در‌رشد مورد عمارت پزشکی میدان سیاه... خون‌آفرین پیر هیولا واقعاً به کیفیت زندگی بیمارها اهمیتی نمیده... برای همین ریسکش بالاست.]
استادش داشت با ملایمت درباره‌خاطر احتمال شش‌انگشتی شدن یا داشتن‌مدت سه تا سوراخ دماغ حرف می‌زد.
البته، دستاوردهایی‌ایجاد تو هنرهای رزمی‌اساسش به همراه داشت.
می‌گفتن که آدم قوی‌تر میشه.
مشکل اینجا بود که ممکن بود‌نشانه فقط برای به دست آوردن همون یه‌قابلیتشان چیز، چیز باارزش‌تری رو از دست بدی.
[البته. این در صورتیه که توجه‌داشتن خون‌آفرین پیر هیولا رو جلب کنی.وضعیتش از نظر احتمالات، این اتفاق خیلی نادره.]
ولی مشکل این‌می‌کنن بود که داشتی با‌عنصر جون خودت قمار می‌کردی.
مهم نبود احتمالش چقدر کم باشه، همیشه‌اما این شانس وجود داشت که با یه لحظه‌ندارند «اوه، دستم لیز خورد!» کل زندگیت نابود بشه.
[با این حال،دارد عمارت پزشکی میدان‌نشانه سیاه ارزون‌تر از ماست.]
[آره... ولی اینم حقیقته که اونایی‌داشتن که پول دارن ترجیح میدن خودشون‌وضعیتش رو به عمارت پزشکی ما بسپارن.]
جین چون-هی اخم کرد‌پایه و برای مدت طولانی‌باشه تو فکر فرو رفت.
[آخ... با این وجود.سلطنتی مریض‌ها خیلی زیادن. این‌هیچ تعداد دیگه واقعاً یه مشکله.]
[مگه همیشه همین‌طور نیست؟]
استادش با‌می‌کردم چهره‌ای بی‌تفاوت،خاص لبخند آرومی زد.
با لبخند زیباترین فرد زیر‌اساسش آسمان‌ها، جنگجوها و پزشک‌هایی که‌درون از اونجا رد می‌شدن، سرخ شدن.
[مگه نمیگن که چیزهای خوب همیشه با دردسر‌هیچ همراهن؟ وقتی یه اتفاق خوب می‌افته، چیزهای روی‌قابلیتشان اعصابی مثل این هم حتماً به دنبالش میان.]
استادش به آرومی سر شاگردش رو‌نشانه نوازش کرد و وارد چادری شد‌ندارند که بیمارهای بدحال توش جمع شده بودن.
جین چون-هی هم‌قابلیت برای بررسی وضعیت بیمارها‌بدن به استادش ملحق شد.
بعد از تموم شدن‌سلطنتی ویزیت‌ها، بالاخره یه فرصتی‌هیچ پیدا کرد تا صبحانه بخوره.
یه نون تست فرانسوی به سبک دشت‌های مرکزی بود؛شنیده نونی که تو تخم‌مرغ غلتونده شده بود، با کلی شکر‌برای روش، و گوشت اردک و کاهو که روش قرار داشت.
از اونجایی که وقت برای آماده کردن برنج،خانواده مخلفات و سوپ و بعدش هم تمیزکاری نبود، این‌متعلق نون تست رو با یه فنجون چای تلخ می‌خوردن.
«استاد جوان عمارت، همه عاشق این‌پنج غذایی شدن که شما اختراع کردین.بررسی میگن حس یه غذای ویژه رو میده!»
«خیالم راحت شد.»
جین چون-هی دستی‌دارد به سینه‌اش کشید‌نشانه و نفس راحتی کشید.
خدا رو‌می‌کردم شکر، فعلاً داشتن‌خاطر خوب غذا می‌خوردن.
آره.
طعمش به‌شاید خودی خود‌سلطنتی خوب بود.
با این حال،دارد این وضعیت فقط یکی‌چنین دو روز دوام می‌آورد.
بعد از حدود چهار‌خاص روز، حتماً یکی پیدا‌خانواده می‌شد که بگه برنج می‌خواد.
همین‌طور که داشت گوشه‌پایه نون تستش رو گاز می‌زد،آرامش یه پزشک میانی دوان‌دوان اومد.
«استاد جوان‌شاید عمارت! یه‌سلطنتی ملاقاتی دارین.»
«اگه مریضه...»
«نه نیست. یه‌قابلیت نفره که میگه‌داشتن برادر قسم‌خورده شماست.»
چون-و؟ ساما هیون؟
جین چون-هی در حالی که تست دشت‌های مرکزی‌اش رو‌نشانه می‌جوید، از سالن غذاخوری بیرون رفت و بانوی جوون‌ضعیف و زیبایی رو دید که داره براش دست تکون میده.
«برادر!»
«هیون-آ... بیا تمومش کنیم. من تمام‌داشتن شب رو کار کردم و از‌وضعیتش کله سحر هم دارم ویزیت می‌کنم. خسته‌ام.»
«تچ. جواب نداد~»
چهره ساما‌شاید هیون به حالت‌خاصی اصلی خودش برگشت.
پزشک‌های میانی و ارشد که از‌نشانه اونجا رد می‌شدن، از این تغییر‌ندارند چهره جا خوردن و وحشت کردن.
«هنر تغییر‌می‌کردم چهره‌اش از دفعه‌خاطر پیش بهتر شده.
این بچه.»
قبلاً، تا حدودی می‌شد ویژگی‌های اصلی‌دارد صورتش رو تشخیص داد، اما این‌بار،شنیده کاملاً شبیه یه آدم دیگه شده بود.
ساما هیون و‌دارد جین چون-هی به‌نشانه سمت چادر انبار رفتن.
جین چون-هی با عجله چند‌خاطر تا وسیله رو کنار زد‌مدت تا یه میز رو خالی کنه.
«یه صندلی‌ایجاد بکش و‌پایه بشین اینجا.»
«واو، اینجا واقعاً‌متعلق بلبشوعه~ حتی برای‌دارد عمارت پزشکی فلس سفید.»
«آره. اولش یه سری چادر برای خانواده بیمارها و مهمون‌ها‌بعضی داشتیم، ولی الان همه‌شون شدن اتاق بیمارستان. ما حسابی برای‌همین یه کمپ صحرایی آماده شده بودیم، ولی بازم اوضاع این‌طوریه.»
«کاریش نمیشه کرد. همه به خاطر هنر الهی بی‌نظیر درهم‌شکننده‌مدت آسمان به تکاپو افتادن. منم که باید عذرخواهی کنم که‌دارد نتونستم جلوی اقدامات جناح غیرمتعارف رو از قبل بگیرم، برادر.»
حمله راهزن‌های‌ایجاد آبی و‌پایه جوخه هفت رزمی.
حتماً داشت‌شاید درباره همون‌سلطنتی حرف می‌زد.
با شنیدن این‌دارد حرف‌ها، جین چون-هی‌نشانه خنده کوچیکی کرد.
«تو که از جناح خون طلایی هستی، چرا داری‌سلطنتیه عذرخواهی می‌کنی؟ این‌طور نیست که جناح غیرمتعارف مثل اتحاد رزمی‌خاصی سازمان‌یافته باشه. نه، اتحاد رزمی هم خودش یه پا آشفته‌بازاره.»
«جناح خون طلایی با این کار مخالف بود. ما تجارت‌های زیادی داریم که با عمارت‌درد پزشکی فلس سفید گره خورده. اما بقیه فرقه‌های جناح غیرمتعارف به شدت خواهان هنر الهی بی‌نظیر‌وجود درهم‌شکننده آسمان بودن. انگار حاضر بودن براش هر کاری بکنن. با اینکه اصلاً پولی توش نیست~»
تلق—
بند انگشت‌های ساما‌دارد هیون صدایی شبیه‌نشانه به یه ماشین دادن.
«اما من به‌قابلیت عواقبش رسیدگی کردم،داشتن پس نگران نباش، برادر~»