چپتر 667: آزمون ظریف استاد.
0جین چون-هی بلافاصله جواب داد: «اول از همه، باید پنجاه جنگجو رو انتخاب کنیم، حسابی خوش‌تیپشون کنیم‌ممکنه و قرص الهی فلس سفید رو برای خانواده گا بفرستیم. همچنین بهتره طوری نشون بدیم که این‌صداش درمان موفقیت‌آمیز فقط به خاطر تلاش انسانی نبوده، بلکه به خاطر این بوده که آسمان هم جواب داده.»
اراده آسمان.
این کار همچنین این معنی‌کنه رو می‌رسونه که آسمان گا-وول رو‌کشاورز به عنوان رئیس خانواده انتخاب کرده.
«آره. گا وان تلاش می‌کنه‌سخت‌کوشه تا جایگاه گا-وول رو به‌ممکنه عنوان جانشین خودش کاملاً تثبیت کنه.»
«طوفان خون به پا می‌شه؟»
«احتمالاً نه. رئیس خانواده گا وان مثل یه‌عظیمی کشاورز سخت‌کوشه؛ حتماً تا الان هر علف هرزی‌اگه که ممکنه باعث خونریزی بشه رو از ریشه کنده.»
«پس در‌خودش واقع فقط‌تثبیت یه اعلامیه رسمیه.»
«شاید یه سری درگیری‌های کوچیک پیش بیاد،الان اما نمی‌ذارن صداش به بیرون درز کنه.ریشه این همون قدرتیه که خانواده گا داره.»
حتی فرقه وودانگ و شائولین که‌طوفان تمام عمرشون رو صرف پرورش دائو‌سخت‌کوشه می‌کنن، سر اختلافات جانشینی خون می‌ریزن.
اینکه هشت خانواده بزرگ امپراتوری که همیشه تشنه‌عظیمی قدرت هستن، بتونن جانشینی خانواده عظیمی مثل گا‌اگه رو این‌قدر بی‌دردسر مدیریت کنن، واقعاً حیرت‌انگیز بود.
«اگه بخوام رک بگم، اون زنی نیست‌خون که اصلاً بخواد خودش رو تو موقعیت‌های پرخطر‌علف و ماجراجویانه قرار بده. اون زن، گا وان.»
«پس ما هم‌مثل می‌تونیم به همون‌حتماً شکل جواب بدیم.»
«از پسش برمیای؟»
«یه پزشک مگه چیکار می‌تونه بکنه؟ فقط‌بتونن می‌گم که هدیه رو با کمال میل دریافت‌بود کردیم و شاید یکم هم پُزش رو بدم.»
استادش دستی‌خودش به سر‌تثبیت شاگرد باهوشش کشید.
«و اگه مشکلی نیست، دلم می‌خواد‌حتماً یه سری دارو برای تقویت بدنش بفرستم.بشه تو دوران نقاهتش حتماً به دردش می‌خوره.»
«چقدر بافکر. با توجه به شخصیت‌طوفان گا وان، اون همچین لطفی رو به‌حتماً عنوان یه پاداش پس نمی‌ده، اما... هوم.»
استاد قبل از‌همیشه اینکه حرفی بزنه،هستن تو فکر فرو رفت.
«اینم یکی از نقاط‌تثبیت قوت توئه. برو و‌می‌شه همین کار رو بکن.»
استادش چیزی‌احتمالاً از توی یه‌سخت‌کوشه پاکت بیرون آورد.
نامه مخفی که با دقت‌کنه تا شده بود، با مهر‌مثل اژدها مهر و موم شده بود.
«...این...»
«دفتر شرقی‌خودش یه سرکشی‌تثبیت مخفیانه داشت.»
وقتی مهر رو شکست و نامه‌‌حتماً رو خوند، متوجه شد که دستوری از‌بشه طرف امپراتور برای رفتن به قصر امپراتوریه.
«با توجه به اینکه مخفیانه‌کنه فرستاده شده، فکر کنم بازم‌مثل باید از در پشتی برم.»
«دقیقاً. بالاخره یکی‌همیشه دو تا مسئله نیست‌بتونن که باید حلشون کنی.»
جین چون-هی‌خودش چشماش رو ریز‌کنه کرد و پرسید:
«پاداشی هم در کاره؟»
«فقط پاداش؟خودش احتمالاً کلی کار‌کنه هم می‌ریزن سرت.»
«جای شکرش باقیه که‌تشنه به جای یه مقام‌عظیمی رسمی، از دفتر شرقی اومدن.»
«آره. به نظر می‌رسه می‌تونی تو‌طوفان لباس یه پزشک دوره‌گرد معمولی بری‌سخت‌کوشه و نیازی به لباس رسمی نداری.»
جین چون-هی سر تکون داد.
اون تو این مدتِ‌تثبیت کار با خانواده گا به‌احتمالاً یه چیزی پی برده بود.
«آه، من عمراً‌همیشه نباید هیچ‌وقت یه‌هستن پست دولتی قبول کنم.»
همون بهتر‌خودش که مثل الان‌کنه تو سایه‌ها بمونه.
حس می‌کرد اگه پاش به‌سخت‌کوشه مرکز قدرت یا همچین جایی‌ممکنه باز بشه، تا فی‌خالدونش رو می‌چاپن.
با این‌خودش فکر، جین‌تثبیت چون-هی رفت بیرون.
جگال لین با‌همیشه دقت به پشت‌هستن شاگردش خیره شد.
یوهو که تا‌کاملاً اون موقع ساکت‌طوفان ایستاده بود، پرسید:
«مشکلی پیش‌احتمالاً نمیاد؟ تو‌کشاورز یه همچین موقعیتی.»
«دقیقاً چون تو همچین موقعیتی هستیم مشکلی‌خون نیست. مگه الان بهترین زمان برای تحقیق بیشتر‌علف در مورد اون عوضی‌های فرقه جاودانه خون نیست؟»
همون‌طور که حرف می‌زد،تشنه دو تا کتابی که قایم‌این‌قدر کرده بود رو بیرون آورد.
انتصاب خدایان - معانی پنهان.
کلاسیک کوه‌ها‌احتمالاً و دریاها‌کشاورز - تفاسیر پنهان.
«اینا جزو معدود کتاب‌های‌تثبیت باقی‌مونده‌ان که اطلاعاتی در‌می‌شه مورد فرقه جاودانه خون دارن.»
«درسته. اینا متن‌هایی هستن که به آدم اجازه می‌دن‌این‌قدر از جنبه‌های پنهان دنیا باخبر بشه، اما با رمز و‌اون استعاره نوشته شدن، برای همین کار روشون یکم طول می‌کشه.»
یوهو سر تکون داد.
«وقتی تفسیرشون‌احتمالاً تموم شد،کشاورز ارباب، شما می‌خواید...»
«چیز خاصی نیست. باید فرقه جاودانه خون رو‌می‌شه از رو زمین محو کنم. اما شاید بتونم‌هرزی این کار رو با بازدهی بیشتری انجام بدم.»
اونا مثل‌امپراتوری انگل افتاده بودن‌قدرت به جون شاگردش.
و تعدادشون اون‌قدر‌کاملاً زیاد بود که‌طوفان نمی‌شد ریشه‌کنش‌شون کرد.
بدتر از اون، این شاگردش خودش پا‌الان می‌شد می‌رفت تا این انگل‌ها رو نابود‌ریشه کنه و آخرش هم زخمی و زیلی برمی‌گشت.
«اونا سرسخت و‌کاملاً قوی هستن، واسه‌طوفان همین خیلی رو اعصابن.»
برای کشتن یه‌همیشه انگل، اول باید‌هستن اون رو شناخت.
به این ترتیب، جگال لین تحقیقاتش‌طوفان رو برای پیدا کردن یه حشره‌کش‌سخت‌کوشه مخصوص فرقه جاودانه خون شروع کرد.
هاپ، هاپ، هاپ، هاپ!
«آه، فهمیدم بابا.همیشه این دفعه واقعاً‌هستن سوار هوانگ‌گو می‌شم!»
هاپ! هااااپ! هاپ-هاپ-هاپ-هاپ!
«دارم سوار‌احتمالاً می‌شم دیگه،کشاورز دارم سوار می‌شم!»
جیک، جییییک!
«گفتم که‌امپراتوری سوار می‌شم!تشنه بهم اعتماد کن.»
از دید هوانگ‌گو،کاملاً این یه جهنم‌طوفان دره واقعی بود.
آخه چرا باید سرعتش‌کشاورز رو با یه اسب‌علف کند و لکنته تنظیم می‌کرد؟
مهم نبود یه اسب از کلاس‌طوفان جانوران نیمه‌شبحی چقدر عالی باشه، یه‌سخت‌کوشه جانور نیمه‌شبحی فقط در همین حد بود.
اون یه‌امپراتوری جانور شبحی‌تشنه واقعی نبود.
واسه همین، وقتی جین چون-هی سوار اسب می‌شد،می‌شه هوانگ‌گو مجبور بود خودش رو با قدم‌های اسب‌هرزی هماهنگ کنه، که این کار بی‌نهایت براش اعصاب‌خردکن بود.
هرچند اون یه سگ‌کشاورز بود و سگ‌سواری ممکن بود‌هرزی توجه زیادی رو جلب کنه.
مگه آدما موجوداتی نبودن‌تثبیت که لهله می‌زدن تا‌می‌شه از بقیه متمایز باشن؟
پس آخه چرا این یارو‌قدرت جین چون-هی سعی داشت سوار‌بی‌دردسر اسب بشه تا جلب توجه نکنه!
هاپ، هاپ، هاپ!
«ببین، دارم بارها‌مثل رو می‌ذارم! دارم‌حتماً بارها رو بار می‌زنم!»
هاپ، هاپ!
«نه. نه.امپراتوری این یه حقه‌ست.قدرت دارم بیشتر می‌ذارم!»
هوانگ‌گو دیگه به سطحی‌تثبیت رسیده بود که می‌تونست‌می‌شه با بدنش صخره‌ها رو بشکافه.
وقتی راه سریع‌تری وجود داشت، اصلاً منطقی‌الان بود که به خاطر اون اسب لعنتی یه‌کنده راه طولانی رو از جاده اصلی دور بزنن؟
آخه چرا داشت سوار‌تثبیت موجودی می‌شد که حتی‌می‌شه نمی‌تونست از صخره‌ها بالا بره؟
هاپ، هاپ، هاپ!
«باشه بابا. باشه. سوار شدم!»
در نهایت، جین‌مثل چون-هی با بی‌میلی از‌الان هوانگ‌گوی عظیم‌الجثه بالا رفت.
جیک!
تاندرکوئیک که اونم‌همیشه احساس راحتی می‌کرد، منقارش‌بتونن رو به هم زد.
و به این ترتیب،تثبیت جین چون-هی سوار بر‌می‌شه هوانگ‌گو به راه افتاد.
از نظر سرعت لحظه‌ای، جین چون-هی خیلی‌الان سریع‌تر بود، اما تو استقامت و قدرت،ریشه جانور شبحی هوانگ‌گو دست بالا رو داشت.
واسه همین، تونست خیلی‌تثبیت سریع‌تر از دفعه قبل‌می‌شه به پایتخت امپراتوری برسه.
«استاد حسابی خوشحال می‌شه.»
مگه اون کسی نبود که بیشتر‌طوفان از هر کسی دلش می‌خواست شاگردش‌سخت‌کوشه کارهاش رو سریع تموم کنه و برگرده؟
درست وقتی که می‌خواست نشان بازرسی خودش‌الان رو تو دروازه قصر امپراتوری نشون بده تا‌کنده وارد بشه، خواجه ارشد با عجله دوید بیرون.
«خدای من،خودش به این‌تثبیت زودی رسیدی؟»
این رو گفت و‌تشنه بعد جین چون-هی رو‌عظیمی به سمت بیرون هل داد.
«در حال حاضر برای اعلی‌حضرت‌کنه سخته که افراد خارجی رو بپذیرن،کشاورز پس لطفاً چند روز دیگه برگردید.»
«هوم؟»
«شما برید استراحت‌کاملاً کنید، من خودم‌طوفان یه نامه جداگانه می‌فرستم.»
به نظر می‌رسید‌همیشه اتفاقی تو قصر‌هستن امپراتوری افتاده بود.
«بهتره یه مدت‌کاملاً سرم رو بندازم‌طوفان پایین و آفتابی نشم.»
با در نظر گرفتن تجربیات اجتماعی‌اش در زندگی گذشته‌هرزی و فعلی، اینکه خواجه ارشد شخصاً بیرون آمده بود تا‌شاید این را بگوید، واقعاً یک لطف در حقش محسوب می‌شد.
هر چقدر هم که سعی می‌کرد‌طوفان با بدبینی به قضیه نگاه کند،سخت‌کوشه این کار فقط می‌توانست یک لطف باشد.
«متوجهم. همین‌امپراتوری الان رفع‌تشنه زحمت می‌کنم.»
«اوه، واقعاً شرمنده‌ام. هوهو.»
«لعنتی، بهتره جیم بشم.»
انگار امپراتور شرورشان یقه کسی‌کنه را گرفته بود و داشت‌مثل از او سیب‌زمینی سرخ‌کرده درست می‌کرد.
بی‌دلیل نبود که باد‌تشنه این‌قدر سوزناک و فضا‌عظیمی این‌قدر دلگیر به نظر می‌رسید.
مخصوصاً بعد از درمان بیمار خانواده گا و‌می‌شه دیدن یک چشمه خیلی کوچک از اوضاع آن‌هرزی حوالی، چاره‌ای نداشت جز اینکه بیشتر احتیاط کند.
«فرار بهترین‌احتمالاً راهبرده، قطعاً‌کشاورز بهترین راهبرد!»
مگر هم امپراتور و هم هشت خانواده‌خون بزرگ امپراتوری که با او درگیر بودند،الان موجوداتی کاملاً دور از احساسات انسانی نبودند؟
اصلاً دلش نمی‌خواست به‌تشنه آن‌ها نزدیک شود و‌عظیمی یک بلای وحشتناک سرش بیاید.
با این فکر، جین چون-هی‌کنه کاخ امپراتوری را ترک کرد و‌کشاورز به سمت یک مسافرخانه راه افتاد.
«حالا که تا اینجا اومدم، شاید‌حتماً بد نباشه یه سری به اون‌خونریزی مسافرخونه‌ای بزنم که از خانواده گا گرفتم.»
با به یاد آوردن موقعیت مکانی از‌خون روی دفترچه‌ها، کمی جستجو کرد و خیلی‌الان زود یک عمارت عظیم خودش را نشان داد.
روی تابلوی آن‌همیشه نوشته شده بود:هستن «عمارت درنای سفید».
هنرمندان در ورودی در حال نواختن ساز زیتَر بودند،احتمالاً اما به نظر نمی‌رسید اینجا از آن مکان‌هایی باشد‌باعث که آدم با دو زن در آغوشش بنشیند و بنوشد.
یک عمارت باشکوه حدوداً‌کشاورز شش طبقه بود که فضای‌هرزی بسیار باکلاس و اصیلی داشت.
«رئیس خانواده گا‌کاملاً وان، اخلاق من‌طوفان رو خوب می‌شناسه.»
فروش موسیقی و‌همیشه رقص بخش طبیعی‌هستن کار هنرمندان بود.
اما او همیشه‌کاملاً تن‌فروشی و فروش آدم‌ها‌خون را ممنوع کرده بود.
در ورودی عظیم‌مثل عمارت، مجسمه‌ای از‌حتماً گوان یو قرار داشت.
«...انگار از ماجرای‌کاملاً ساما هیون و‌طوفان دووندونگ هم خبر داره.»
احتمالاً آن را آنجا گذاشته بود با این فکر‌این‌قدر که او خوشش می‌آید، اما تنها چیزی که توجه جین‌اون چون-هی را جلب کرد، تعادل و وزن بی‌نقص مجسمه بود.
اینکه مجسمه چه‌کاملاً کسی بود، اصلاً‌طوفان برایش اهمیتی نداشت.
درست در همان لحظه،کشاورز نگهبانی که در ورودی‌علف منتظر بود، دوان‌دوان جلو آمد.
«درود بر‌خودش ارباب جوان.تثبیت لطفاً بفرمایید داخل!»
ارباب جوان؟
جین چون-هی از‌کاملاً این لقب ناآشنا‌طوفان کمی جا خورد.
«می‌شه به جای‌مثل ارباب جوان، بهم‌حتماً بگید استاد جوان عمارت؟»
«بله. متوجهم، استاد جوان عمارت!»
با صدای رسای نگهبان، مردی‌قدرت که به نظر می‌رسید مدیر‌بی‌دردسر آنجا باشد، با عجله بیرون آمد.
او نگاهی سریع به جین‌کنه چون-هی و نگهبان انداخت و سپس‌کشاورز با صدایی آرام ادای احترام کرد.
«درود، استاد جوان عمارت.کشاورز من گا جون-هوا هستم،علف مدیر مسئول اداره این عمارت.»
«یه گا.»
احتمالاً از اعضای‌همیشه یک خانواده فرعیِ یک‌بتونن خانواده فرعی دیگر بود.
حتی در سرزمین کنفسیوسی دشت‌های مرکزی، چنین رابطه دوری معمولاً‌مثل غریبه به حساب می‌آمد، اما برای اینکه موقعیت مدیریت چنین‌بشه عمارت بزرگی به او سپرده شود، حتماً ارتباطی در کار بود.
عمارتی به نام خودش به‌سخت‌کوشه او داده نشده بود، اما مدیریت‌باعث آن را به او سپرده بودند.
گا جون-هوا جین چون-هی را‌کنه به داخل راهنمایی کرد و جین‌کشاورز چون-هی هم به دنبالش راه افتاد.
«با اینکه من عضوی از خانواده گا‌بتونن هستم، اما از یک شاخه فرعی و دورم‌بود و الان بیست ساله که اینجا کار می‌کنم.»
حدسش درست بود.
مدیر ادامه داد:
«این عمارت درنای سفید یک مسافرخانه سنتیه که صدوپنجاه‌احتمالاً سال پیش درهاش رو باز کرده و اسرار آشپزی اون‌خونریزی نسل به نسل بین سرآشپزهای بزرگ دست به دست شده.»
کاملاً حساب‌شده و اصولی.
«و صدوپنجاه سال قدمت.
فکرش رو بکن‌مثل که یه همچین جایی‌الان رو به من داده.»
با در نظر گرفتن تاریخ پایتخت،طوفان صدوپنجاه سال شاید حتی خیلی هم‌سخت‌کوشه سنتی و قدیمی به حساب نمی‌آمد.
با این حال، داشتن بیش از صد سال قدمت‌این‌قدر به این معنی بود که در پایتخت ریشه دوانده‌بگم و می‌توانست در جلسات اصناف تجاری شرکت داده شود.
به همین دلیل بود که‌کنه خانواده‌های معتبر تازه‌تأسیس اغلب سعی می‌کردند‌کشاورز مسافرخانه‌ها و عمارت‌های قدیمی را بخرند.
جلسات اصناف تجاری در پایتخت جایی بود که‌علف مبالغ هنگفتی از پول، در حدی که کل‌واقع امپراتوری را پوشش می‌داد، در آن جابجا می‌شد.
این نشان می‌داد که گا‌کنه وان چه بهای سنگین و ارزشمندی‌کشاورز را به جین چون-هی پرداخته است.
«ممنونم. حالا که عمارت پزشکی فلس‌هستن سفید ما صاحب عمارت درنای سفید‌کنن شده، باید یه بازرسی انجام بدم.»
با شنیدن حرف‌های‌کاملاً جین چون-هی، گا‌طوفان جون-هوا سر تکان داد.
«البته قربان.احتمالاً همین الان دفترهای‌سخت‌کوشه حسابرسی رو میارم.»
او این را گفت و جین‌طوفان چون-هی را به دفتر مالک عمارت در‌حتماً بالاترین طبقه، یعنی طبقه ششم، راهنمایی کرد.
دکوراسیون داخلی خیلی ساده و با خطوط و سطوح‌این‌قدر مینیمال تزئین شده بود، اما منظره‌ای که به کل پایتخت‌اون مشرف بود، چیزی از یک منظره فوق‌العاده مجلل کم نداشت.
«پس برای همینه‌کاملاً که مردم دنبال جاهایی‌خون با منظره خوب می‌گردن.»
در پایتخت، این مکان بیش از‌حتماً حد شلوغ، پیدا کردن نقطه‌ای با منظره‌بشه و نورگیر خوب واقعاً کار سختی بود.
اما این‌خودش مکان هر‌تثبیت دو را داشت.
«همم.
اما یه کم حیفه که‌کنه از بهترین نقطه ساختمون به‌مثل عنوان دفتر مالک استفاده بشه.
به نظرم بهتره قیمت‌کشاورز بالایی براش تعیین کنم و‌هرزی بذارم مهمون‌ها ازش استفاده کنن.»
او می‌توانست در گوشه‌تثبیت و کنار، بخش‌هایی را ببیند‌احتمالاً که نیاز به اصلاح داشتند.
«بفرمایید، این هم دفترها.»
خیلی زود، مدیر گا‌تثبیت جون-هوا، کوهی از دفترهای‌می‌شه حسابرسی را روی میز گذاشت.
«ممنون.»
چشمان جین‌خودش چون-هی با‌تثبیت نوری آبی درخشید.
او شروع به تندخوانی اسناد‌قدرت کرد و هر ورودی و خروجی‌مدیریت مالی را به دقت بررسی کرد.
گا جون-هوا‌خودش با تماشای او‌کنه کمی جا خورد.
«چرتکه فقط برای دکوره.
داره محاسبات رو‌کاملاً تقریباً بدون استفاده‌طوفان از اون انجام می‌ده.»
معمولاً برای چنین کارهایی،تشنه آدم زیردستانش را می‌آورد‌عظیمی تا دفترها را بررسی کنند.
این موضوع حتی برای خانواده‌کنه گا، یکی از هشت خانواده‌مثل بزرگ امپراتوری هم تفاوتی نداشت.
با این حال، جین‌کشاورز چون-هی فقط یک سگ‌علف و یک پرنده همراهش داشت.
و شروع کرده بود‌تثبیت تا به تنهایی به‌می‌شه همه این‌ها رسیدگی کند.
«شنیده بودم بالا کشیدن پول از‌هستن خانواده جگال به طرز غیرممکنی سخته،کنن و الان می‌بینم که حتماً حقیقت داره.»
اگر در عمارت دست از پا خطا‌خون کرده و کار مشکوکی انجام داده بود،الان الان قلبش داشت از جا کنده می‌شد.
برایش مایه افتخار شخصی بود که در این بیست‌هرزی سالی که در عمارت درنای سفید گذرانده بود، حتی‌رسمیه یک بار هم دست به چنین کار ناشایستی نزده بود.
«می‌رم کمی‌خودش نوشیدنی و‌تثبیت تنقلات بیارم.»
چقدر زمان گذشته بود؟
حوالی غروب آفتاب بود که‌کنه جین چون-هی بالاخره دفتر حساب‌مثل را با صدای تقی بست.
«آخیش! همه‌اش رو خوندم!»
او در حالی که‌تثبیت بدنش را مثل یک‌می‌شه گربه کش می‌داد، گفت:
«تمیزه.»
نصف روز، و او‌تثبیت در این مدت همه‌می‌شه چیز را خوانده بود؟
مدیر گا جون-هوا‌مثل لرزشی را در امتداد‌الان ستون فقراتش احساس کرد.
جین چون-هی به حرف آمد:
«دفترها رو با دقت نگه داشتی، برای همین درکشون‌این‌قدر آسون بود. چند تا خطای محاسباتی کوچیک وجود داشت،بگم اما به نظر می‌رسه اونا هم خطای انسانی باشن.»
منظورش چه بود؟
شاید چون از خانواده‌کشاورز جگال بود، از کلماتی استفاده‌هرزی می‌کرد که او نمی‌توانست بفهمد.
در هر صورت، با توجه‌کنه به لحن و شرایط، به نظر‌کشاورز نمی‌رسید مشکل بزرگی در میان باشد.