چپتر 34: چپتر 34
0چیزی که درون دانتیانش حس‌درجه می‌کرد، مقدار بیشتری از چی‌شاید حقیقی نسبت به قبل بود.
و این چی حقیقی شبیه به‌گذشته همان چیزی بود که خودش داشت،بهترین دقیقاً از همان ریشه و تبار.
فقط یک نفر از این‌دچار تبار وجود داشت که می‌توانست‌خواندن به او چی حقیقی بدهد.
وانگ گاک-یون فهمید که پدرش‌مادرزادی‌اش دیگر هرگز نمی‌تواند آن قدرت‌دیده رزمی گذشته‌اش را نشان دهد.
و در عین حال‌جنگجوی متوجه شد که به‌خیلی دلیلی، خودش قوی‌تر شده است.
«حالتون خوبه؟ شما‌مثل دیگه هیچ‌وقت نمی‌تونین‌گذشته کمون دستتون بگیرین.»
به خاطر این بود که حتی از چی مادرزادی‌اش‌شاگردش هم استفاده کرده بود؟ پدرش حتی از آخرین باری‌ازش که او را دیده بود هم پیرتر به نظر می‌رسید.
اما لبخندی‌بگیرین روی لب‌هایش‌حتی نشسته بود.
«دخترم زنده مونده، دیگه‌جنگجوی چی از خدا می‌خوام؟خیلی این تنها چیزیه که می‌خواستم.»
استادم نگاهی‌کند به جین‌نمی‌شد چون-هی انداخت.
«هی، این‌طوری خوبه؟ فکر‌باشه می‌کردم می‌خوای این مرد‌درباره رو زیردست خودت بیاری...»
چی حقیقی معمولی‌خاطر قابل بازیابی بود، اما‌کرده چی مادرزادی فرق داشت.
آن نیروی‌بهترین حیات و سرزندگی‌درجه یک انسان بود.
او هنوز هم می‌توانست‌نمی‌شد از انرژی درونی استفاده کند،حالا اما دیگر مثل قبل نمی‌شد.
اگر در گذشته یک استاد اوج بود، حالا‌درباره شیطان کمان در بهترین حالت فقط می‌توانست قدرت رزمی‌ممکنه یک جنگجوی درجه سه را از خودش نشان دهد.
«چون-هیِ ما بچه خیلی خوبیه، شاید‌استفاده همین که جون یه نفر رو‌نظر نجات داده براش کافی باشه، اما...»
استاد دچار یک‌حالت سوءتفاهم بزرگ (؟)هیِ درباره شاگردش شده بود.
جین چون-هی با‌مثل خواندن حالت چهره‌گذشته استادش، سر تکان داد.
جین چون-هی‌براش با خودش‌باشه فکر کرد:
«توی بهترین‌بگیرین حالت ممکنه تا‌مادرزادی‌اش ازش استفاده کنم.»
توی رمان‌های رزمی،حالت شرورهای بی‌شماری سر‌هیِ و کله‌شون پیدا می‌شه.
در بین آن‌ها،مثل بعضی از شرورها‌گذشته نقش‌های پررنگ‌تری دارند.
برای این‌براش موضوع چند تا‌دچار شرط وجود داره...
یه شرور پولدار؟
نقش اونا اینه که سعی کنن قدرت‌شون رو به‌خوبیه رخ شخصیت اصلی بکشن و بهش زور بگن، فقط‌دچار برای اینکه بعداً حسابی گوشمالی بشن و شکست بخورن.
نحوه شکست خوردن‌شون بسته به این که شخصیت اصلی از‌شیطان یه خانواده فقیر باشه یا ثروتمند، یا اینکه ژانر داستان تناسخ،همین بازگشت در زمان یا انتقال به دنیای دیگه باشه، فرق می‌کنه.
اما در هر‌کافی صورت، شکست خوردن‌شون یه‌بزرگ نتیجه‌گیریِ از پیش تعیین‌شده‌ست.
یه شرور قوی؟
شرورهای قوی‌بهترین همیشه توی دنیای‌درجه رزمی وجود دارن.
اونا اول کار قدرت رزمی باورنکردنی‌شون رو به رخ می‌کشن،شیطان فقط برای اینکه در نهایت تبدیل بشن به پله و‌شاید کودی برای رسیدن شخصیت اصلی به روشنایی و درک رزمی.
می‌شه بهش‌براش گفت مظهر‌باشه فداکاریِ واقعی.
شخصیت اصلی با استفاده از اونا به عنوان کود، توی مرز مرگ‌نظر و زندگی نصف‌النهارهای رن و دو رو باز می‌کنه، چی شمشیرش تبدیل‌تنها به ابریشم شمشیر می‌شه و درست وسط مبارزه به قلمروی چی شمشیر می‌رسه.
اونا در‌بهترین واقع اکسیرهای زنده‌درجه و نفس‌کشی هستن.
اونا درک و روشنایی‌ای رو‌اگر به شخصیت اصلی می‌دن که‌شیطان حتی استادش هم نمی‌تونست بهش بده.
اما کارشون همین‌جا تموم می‌شه.
یه «شرور قوی» که‌حتی از شخصیت اصلی شکست‌آخرین خورده، دیگه شرور نیست.
اونا یا می‌میرن، یا آدم‌درجه خوبی می‌شن، یا دانتیان‌شون نابود‌شاید می‌شه و دیگه هرگز پیداشون نمی‌شه.
«در نهایت،کند بهترین نوع‌شون شرورهای‌اگر علف هرزی هستن.»
مهم نیست چند بار بُکشیشون، بازم زنده‌بزرگ می‌شن، اونم قوی‌تر از قبل. گاهی دشمنت می‌شن،کرد گاهی متحدت، و همین‌طور داستان رو جلو می‌برن.
اونا به معنای‌خاطر واقعی کلمه مثل‌استفاده علف هرز می‌مونن.
می‌شه گفت شیطان کمان دقیقاً‌درجه مرز بین یه شرور قوی‌شاید و یه شرور علف هرزه.
اون شخصیتیه که روی اعصاب‌اگر به نظر می‌رسه... اما لحظات‌شیطان خفن خودش رو هم داره.
یه ترکیب‌براش از «روی‌باشه اعصاب و خفن».
توی رمان صحنه‌ای بود که شیطان کمان خانواده‌اش رو از دست می‌داد،نظر تبدیل به یه شرور می‌شد، همه‌جا رو به خاک و خون می‌کشید و‌چیزیه در نهایت تو مبارزه با شیطان آسمانی تمام قدرتش رو از دست می‌داد.
درک و روشنایی‌ای که تو اون لحظه به‌خیلی دست آورد، چیزی بود که بدون رسیدن به‌کافی اون وضعیت جسمانیِ داغون، غیرممکن بود بهش برسه.
«این عالیه.»
در حالی که بقیه غصه‌دار‌دچار بودن، فقط جین چون-هی بود که‌چهره یه لبخند پیروزمندانه روی لب‌هاش داشت.
«تازه هنرهای رزمی‌اش رو هم از‌استفاده دست داده، پس الان راحت‌تر می‌شه‌نظر نمک‌گیرش کرد و کشیدش سمت خودم.»
آدم‌ها همه مثل هم هستن.
کسی که تو روزهای سخت و دشوار باهات‌اوج خوب تا می‌کنه، خیلی بیشتر از کسی که‌هیِ تو روزهای خوشی و موفقیت کنارته، تو ذهنت می‌مونه.
علاوه بر این، با‌باشه نجات دادن خانواده‌اش، یه منت‌شاگردش بزرگ روی سرش گذاشته بود.
با شناختی که از شخصیتش‌مادرزادی‌اش داشتم، احتمالاً تا آخر عمرش‌دیده این دین رو فراموش نمی‌کرد.
شیطان کمان ادامه داد:
«تازه شنیدم که قدرت رزمی دخترم از‌استاد قبل هم بیشتر شده. به عنوان یه‌جنگجوی پدر، چی می‌تونه از این خوشحال‌کننده‌تر باشه؟»
اون قبل از‌کافی اینکه شیطان کمان‌سوءتفاهم باشه، یه پدر بود.
اونم یه پدر احمق‌حتی که تمام زندگی‌اش فقط‌آخرین چشم دوختن به بچه‌اش بود.
«بذار نبضت رو بگیرم.»
وقتی جگال لین دستش را دراز کرد،استاد دخترش، وانگ گاک-یون که روی تخت دراز‌جنگجوی کشیده بود، مچ دستش را جلو آورد.
استاد بعد از‌کافی اینکه مدتی نبضش‌سوءتفاهم را گرفت، گفت:
«تموم نصف‌النهارهای ظریفت باز شدن.»
با شنیدن این‌حالت حرف، شیطان کمان‌هیِ با تعجب فریاد زد:
«گفتی نصف‌النهارهای ظریف؟! همه‌شون؟»
اون به مدت پونزده روز، تو مرز مرگ و زندگی‌خواندن دست و پا می‌زد و بدنش رو فقط با اکسیرها،رمان‌های چی حقیقی و انواع تکنیک‌های خارق‌العاده سر پا نگه داشته بود.
و توی آرایش دروازه چیِ جگال لین،کرده تا آخرین حد ممکن دوام آورده و حتی‌لبخندی چی مادرزادی پدرش رو هم دریافت کرده بود.
به نظر می‌رسید خودش هم‌درجه حسابی جا خورده، چون چشماش برای‌همین چند لحظه از تعجب گرد شد.
جگال لین گفت:
«اما این باز شدن موقتیه.دچار اگه همین‌طوری به حال خودش‌خواندن رها بشه، دوباره بسته می‌شن.»
«منظورتون اینه که...»
«برای ده روز آینده، باید انرژی درونی‌ت رو به گردش دربیاری و به تمام‌داده نصف‌النهارهای ظریفت بفرستیش. پزشکای عمارت هم با طب سوزنی بهت کمک می‌کنن. پس اگه‌کرد فقط ده روز بتونی دووم بیاری، می‌تونی برای همیشه با نصف‌النهارهای ظریف باز زندگی کنی.»
انرژی درونی‌کند از نصف‌النهارهای بی‌شمارِ‌اگر بدن عبور می‌کنه.
جین چون-هی نمی‌تونست دقیقاً بگه که این‌بزرگ چیزی که بهش می‌گفتن چی، از تو رگ‌های‌کرد خونی حرکت می‌کرد یا از تو سیستم عصبی.
نه با چشم دیده می‌شد،مادرزادی‌اش و نه اینجا هیچ کدوم‌دیده از تجهیزات پزشکی زمین وجود داشت.
فقط می‌تونست حدس بزنه که با توجه به دفع شدن‌شاید ناخالصی‌ها به شکل یه مایع لزج بعد از پاکسازی مغز‌بزرگ استخوان، احتمالاً مسیر حرکتش بیشتر شبیه رگ‌های خونی بود تا اعصاب.
برای یه مبارز تو دنیای‌اگر رزمی، باز شدن تمام نصف‌النهارهای‌شیطان ظریف بدن اهمیت فوق‌العاده‌ای داشت.
این یعنی کنترل و جمع کردن انرژی درونی به شکل دلخواه‌چهره خیلی راحت‌تر می‌شد، به طوری که حتی موقع استفاده از هنرهای‌بی‌شماری رزمی یکسان، قدرت تخریب و نحوه استفاده‌اش زمین تا آسمون فرق می‌کرد.
وانگ گاک-یون‌بگیرین با چشم‌های‌حتی اشک‌آلود گفت:
«ممنونم... خیلی‌بهترین ازتون ممنونم.جنگجوی بابا، واقعاً... ممنونم.»
«نه، نه. آخرش هم مگه این بدهی‌استاد به خاطر این پدر احمقت به وجود‌جنگجوی نیومد؟ ما باید از این افراد تشکر کنیم.»
جگال لین‌براش با خونسردی‌باشه جواب داد:
«نیازی نیست از ما تشکر کنید. و در وهله اول،دیده اون آدمای پستی که سعی کردن کینه‌شون رو با صدمه‌زنده زدن به یه بچه کوچیک خالی کنن، آدمای بدی هستن.»
و اونا‌بهترین از افراد‌جنگجوی جناح متعارف بودن.
استاد اون بخش رو به زبون نیاورد، اما‌اوج نمی‌تونست درک کنه که اونا درگیر چه ماجرایی شده‌بچه بودن که چنین کار بی‌رحمانه‌ای با یه بچه کردن.
راستش، جین‌براش چون-هی هم نمی‌تونست‌دچار درست تصورش کنه.
شاید به همین خاطر‌حتی بود که شیطان کمان‌آخرین حتی دیوانه‌تر هم شده بود.
بیماری که جلوش‌حالت بود، بچه‌ای هم‌سن و‌بچه سال جین چون-هی بود.
شیطان کمان‌کند دوباره تعظیم‌نمی‌شد عمیقی کرد.
«نمی‌دونم چطور‌براش می‌تونم این لطف‌دچار رو جبران کنم.»
دخترش، با اینکه بدنش هنوز کاملاً خوب نشده‌آخرین بود، سعی کرد از تخت بلند بشه تا‌روی با پدرش همراهی کنه و تعظیم عمیقی انجام بده.
جگال لین‌بهترین جا خورد و‌درجه جلوش رو گرفت.
«هنوز نباید تکون بخوری.»
«اما...»
«مشکلی نیست. راستش‌خاطر کاری که من کردم‌کرده اون‌قدرها هم بزرگ نبود.»
به جین چون-هی نگاه کرد.
وانگ گاک-یون گفت:
«راستش، از بابام شنیدم. گفت‌دچار اگه به خاطر قهرمان جوان جین‌چهره نبود، تا الان مرده بودم. و...»
لحظه‌ای مکث کرد.
قیافه شیطان‌بهترین کمان اصلاً‌جنگجوی خوب نبود.
جین چون-هی پرسید:
«حالت خوبه؟»
سرش رو تکون‌خاطر داد و بعد‌استفاده لبخند پهنی زد.
«آره. بابا همون باباست. هر‌درجه کار قهرمانانه‌ای که بابام نتونست انجام‌همین بده، من براش انجام می‌دم. ههه!»
با چشم‌هایی که از‌نمی‌شد گریه قرمز شده بود،اوج دختر از ته دل خندید.
و ادامه داد:
«می‌دونستم. بابام یه احمقه که فقط یه چیز رو می‌دونه و از بقیه‌می‌رسید چیزا خبر نداره. همیشه با خودم می‌گفتم محض احتیاط هم که شده باید‌می‌خواستم هنرهای رزمی رو با جدیت یاد بگیرم. برای همین خیلی سخت تمرین کردم.»
جگال لین سر تکون داد.
«درسته. اینکه بدنت تونست اون زمان دوام بیاره‌اوج و نصف‌النهارهای ظریفت باز شدن، همش به خاطر‌هیِ اینه که بیشتر از سن و سالت تلاش کردی.»
به نظر می‌رسید آدم حتی‌دچار برای استفاده از یه فرصت‌خواندن غیرمنتظره هم باید تلاش کنه.
وانگ گاک-یون به پدرش گفت:
«پس دیگه گریه نکن. مشکلی‌درجه نیست. من زنده‌ام و حالم‌شاید خوبه. هان؟ بابا. من الان خوبم.»
«...»
شیطان کمان جوابی نداد.
نمی‌تونست جوابی بده.
فقط تونست‌بهترین دخترش رو‌جنگجوی تو آغوشش بکشه.
جین چون-هی‌کند با خودش‌نمی‌شد فکر کرد:
'اینکه تو این موقعیت هم این‌قدر‌سوءتفاهم آرومه، شاید واقعاً بعداً بشه بهش‌استادش گفت خدای کمان یا فرمانروای کمان.'
همون‌طور که میگن، سالی‌حتی که نکوست از بهارش پیداست؛باری ظرفیتش از همین الان فوق‌العاده‌ست.
در وهله اول، همین که تو اولین مبارزه واقعیش‌خوبیه مقابل مهاجمای بالغی که احتمالاً از جناح متعارف بودن، جنگیده‌سوءتفاهم و زنده مونده بود، نشون می‌داد که آدم معمولی‌ای نیست.
پس اینم‌کند یه چیز‌نمی‌شد خوب بود.
اون هم‌سن و سال جین چون-هی‌سوءتفاهم بود و اگه همین‌طوری بزرگ می‌شد، مطمئناً‌تکان اسمش زیاد سر زبون مردم جیانگهو می‌افتاد.
'با یه‌بگیرین تیر دو‌حتی نشون زدم.'
با یه کار خیر، هم‌درجه شیطان کمان و هم خدای کمانِ‌همین آینده رو مدیون خودش کرده بود.
جین چون-هی‌کند با قیافه‌ای‌نمی‌شد معصومانه پرسید:
«امم... پس‌براش الان دیگه‌باشه همه‌چی حل شده؟»
البته که نه.
حالا مشکل‌بهترین بعدی باقی‌جنگجوی مونده بود.
اون زمینه‌سازی کرده‌مثل بود و الان‌گذشته وقت برداشت بود.
همون‌طور که انتظار‌کافی می‌رفت، قیافه شیطان‌سوءتفاهم کمان تاریک شد.
'گاز گرفت.
حالا، وقتشه که بکشمش بالا؟'
دستاش می‌خارید.
جین چون-هی که حس‌باشه می‌کرد یه ماهیگیر ماهره،درباره نخ قلاب رو کشید.
این چیزی نبود که بشه جلوی‌هیِ بیمار گفت، برای همین جین چون-هی‌جون با شیطان کمان، وانگ چه‌بک، رفتن بیرون.
استادش، جگال لین، هنوز نیاز به‌گذشته استراحت داشت، برای همین با گفتن‌بهترین اینکه باد عصرگاهی سرده، رفت داخل.
در واقع، این نشونه‌ای‌باشه بود که بقیه کارها‌درباره رو به جین چون-هی می‌سپاره.
«راستش رو بخوای، نمی‌دونم از‌مادرزادی‌اش اینجا به بعد باید چی‌دیده کار کنم. قهرمان جوان جین.»
حتی اگه می‌خواست‌حالت انتقام بگیره، دیگه قدرتی‌بچه برای این کار نداشت.
حتی اگه می‌خواست بره بیرون و کار‌استاد کنه، احتمالاً به خاطر کینه‌هایی که تو این‌درجه سال‌ها جمع کرده بود، دچار مرگ زودرس می‌شد.
مرد بالغ و بچه‌باشه همون‌طور تو جنگل بامبوی‌درباره حیاط پشتی قدم می‌زدن.
«شنیده بودم که عمارت‌های پزشکی همیشه بیشه‌های‌کرده بامبوی سرسبزی دارن، اما بیشه بامبوی عمارت‌اما پزشکی فلس سفید به طور خاصی قشنگه.»
بامبو یه‌بهترین ماده ضروری برای‌درجه یه عمارت پزشکیه.
از ریشه‌هاش به عنوان مواد دارویی‌گذشته استفاده می‌شه و شیره‌اش برای عمل‌بهترین آوردن گیاهان دارویی به کار می‌ره.
ساقه‌هاش تبدیل به لوح‌های‌باشه بامبو می‌شن که باعث صرفه‌جویی‌شاگردش تو مصرف کاغذهای گرون‌قیمت می‌شه.
همچنین برای استفاده‌خاطر به عنوان ظرف‌استفاده قرص هم عالین.
از برگ‌هاش به عنوان برگ چای استفاده می‌شه و‌خوبیه جوانه‌های بامبو ریز خرد می‌شن، تا زمانی که نرم‌دچار بشن جوشونده می‌شن و به غذای بیمارا اضافه می‌شن.
بامبو خیلی روی خاک حساس نیست و تا زمانی‌حالا که خوب بارون بیاد به سرعت رشد می‌کنه، برای‌خیلی همین عمارت پزشکی همیشه یه بیشه بامبوی سرسبز داره.
«مگه این روزا‌کافی درمونگاه‌ها هم بیشه‌سوءتفاهم بامبو درست نمی‌کنن؟»
«درسته، اما اونا اصلاً‌حتی قابل مقایسه با بیشه‌های‌آخرین یه عمارت پزشکی نیستن.»
با وزش‌بهترین باد، بامبوها‌جنگجوی تاب می‌خوردن.
برگ‌ها به هم کشیده‌نمی‌شد می‌شدن و صدایی شبیه‌اوج به بارش بارون ایجاد می‌کردن.
یه مزیت دیگه‌کافی هم برای جنگل‌سوءتفاهم بامبو وجود داشت.
صدا مسافت‌بگیرین زیادی رو‌حتی طی نمی‌کرد.
تو یه جای کاملاً ساکت، می‌شد گوش‌ها‌بچه رو تیز کرد و شنید، اما جنگل‌داده بامبو با اینکه آرومه، پر از صداست.
علاوه بر این، اگه کسی نزدیک می‌شد، می‌شد‌اوج فوراً متوجهش شد، که این ویژگی اونجا رو به‌بچه یه مکان عالی برای یه گفتگوی مخفیانه تبدیل می‌کرد.
برای یه عمارت پزشکی که باید مرتباً‌بزرگ با مسائل مخفیانه جیانگهو سروکار داشته باشه،داد این یه مسئله به شدت مهم بود.
'اگه با دقت نگاه‌حتی کنی، بامبوها هم تو یه‌باری نوع آرایش خاص چیده شدن.'
این جنگلی بود که توسط‌درجه جگال لین، استاد بزرگ آرایش‌های‌شاید دروازه چی، ساخته شده بود.
کاملاً واضح بود که‌نمی‌شد اصول ناشناخته‌ای برای افراد‌اوج عادی توش وجود داره.
وقتی به قلب جنگل‌باشه بامبو رسیدن، شیطان کمان،درباره وانگ چه‌بک، به حرف اومد.
«در حالی که مأموریت‌های بی‌شماری رو تو جیانگهو قبول می‌کردم، بارها‌پیرتر دیدم که جنگجوهای درجه یک به جنگجوهای درجه سه تبدیل می‌شن. پایان‌می‌خوام کارشون رو هم دیدم. این چیزیه که خودم رو براش آماده کرده‌ام.»
با آرامش حرف می‌زد.
باد دوباره‌کند تو جنگل‌نمی‌شد بامبو وزید.
صدای باران به گوش رسید.
ادامه داد:
«می‌تونم بگم به لطف قهرمان جوان، وضعیت من یه کم بهتره. دخترم،جون گاک-یون، تو این سن کم تونسته از یه مانع بزرگ عبور کنه. برای‌استادش یه پدر چه پاداشی بزرگ‌تر از اینه که بچه‌اش بتونه ازش پیشی بگیره؟»
لبخند کوچیکی رو لب‌هاش نشست.
این حالت چهره مردی‌باشه بود که خودش رو‌درباره برای مرگ آماده کرده بود.