چپتر 1327: به‌سوی آسمانِ چهارم
0شی می‌لی گفت: «چه هالهٔ ژرفی!تصمیم حتی از گنجینهٔ درجهٔ اسطوره‌ای که‌برایش پدر و مادرم بهم دادن هم قوی‌تره!»
شی می‌لی از هالهٔ برخاسته از شمشیرِ‌فاش لی جین‌شی شگفت‌زده بود. این نخستین باری بود‌براتون که در حضورِ گنجینهٔ درجهٔ ملکوتی قرار می‌گرفت.
لی جین‌شی با دیدنِ توضیحاتِ سلاح،به‌سرعت آبِ دهانش را با اضطراب قورت‌نمی‌تونم داد و گفت: «شهبانوی زرین... درجهٔ ملکوتی...»
جین شی؟ اون دیگه کیه؟
شی می‌لی با تعجب گفت: «الان گفتی درجهٔ ملکوتی؟! با‌خودش اینکه فقط یه درجه از درجهٔ اسطوره‌ای بالاترن، اما بی‌نهایت‌گنجینه‌هایی قوی‌تر و به‌شدت کمیابن! من فقط توی متن‌های باستانی درباره‌شون خونده‌ام!»
لی جین‌شی به‌سرعت سعی کرد شمشیر را به یوان برگرداند و گفت:پرسید «من... من نمی‌تونم همچین گنجینهٔ باارزشی رو قبول کنم. حتی فکر نمی‌کنم با‌برای پایهٔ تزکیهٔ فعلیم بتونم سلاحی با این درجهٔ بالا رو به کار بگیرم.»
یوان سر تکان داد و از پس گرفتنِ شمشیر خودداری کرد‌برگرداند و گفت: «این سلاح خاصه و نه‌تنها می‌تونی به کار بگیریش، بلکه‌سلاحی احتمالاً تنها کسی توی این دنیا هستی که می‌تونه ازش استفاده کنه.»
لی جین‌شی با صدایی‌لبخند مبهوت زمزمه کرد: «اگه تو‌کنید می‌گی... قبولش می‌کنم. ممنون، یوان.»
پرسش‌های فراوانی داشت، اما تصمیم‌داشت گرفت صبر کند تا یوان‌خودش خودش آن‌ها را برایش فاش کند.
چو لیوشیانگ با چشمانی مشتاق‌آن‌ها به او نگاه کرد و‌مشتاق پرسید: «پس ما چی، یوان؟»
یوان لبخند زد و گفت: «با اینکه گنجینه‌هایی براتون دارم، اما باید‌نمی‌تونم صبر کنید تا به پایهٔ تزکیهٔ بالاتری برسید. حتی اگه الان یه‌بالا گنجینهٔ درجهٔ ملکوتی بهتون بدم، شرایطِ لازم برای استفاده ازش رو ندارید.»
«اِه؟! پس چطور لی‌لبخند جین‌شی می‌تونه اون شمشیر‌باید رو به کار بگیره؟»
«وضعیتِ اون کمی‌پرسش‌های متفاوته. خودمم مطمئن‌تصمیم نیستم چطور توضیحش بدم.»
«چقدر حسودیم شد!»
پس از مکثی کوتاه، چو لیوشیانگ‌به‌سرعت خندید و گفت: «فقط شوخی کردم. من‌همچین همین الانش هم از سلاحِ فعلیم راضیم.»
سپس برگشت و به لی جین‌شی نگاه کرد و ادامه‌بالاتری داد: «نمی‌دونم چطور توضیحش بدم، اما این‌طور به نظر می‌رسه‌بگیره که اون شمشیر رو ساختن تا توی دستای تو باشه.»
لی جین‌شی سر تکان داد و گفت: «راستش، با اینکه این اولین‌برایش باریه که این شمشیر رو می‌بینم، اما حس نمی‌کنم اولین باری باشه‌کنید که دستم می‌گیرمش، تقریباً انگار از قبل سال‌ها تجربهٔ کار باهاش رو دارم.»
مدتِ کوتاهی پس از اینکه‌آن‌ها لی جین‌شی شمشیرش را به دست‌نگاه آورد، آن‌ها راهیِ پلکانِ آسمان شدند.
یک ساعت‌متن‌های بعد، یوان جلوی‌خونده‌ام پلکان ایستاده بود.
کمی بیش از هزار نفر در‌براتون پلکانِ آسمان حضور داشتند. یوان از دیدنِ‌بدم این‌همه جمعیت در آنجا حسابی جا خورد.
«اوه؟ این بار‌پرسش‌های واقعاً آدم اینجاست‌تصمیم و حسابی هم شلوغه.»
وقتی پیش‌تر پلکانِ آسمان را‌آن‌ها به چالش کشیده بود، به‌ندرت‌مشتاق تماشاچی یا چالشگری پیدا می‌شد.
شیائو هوا ناگهان به حرف آمد: «آسمانِ چهارم جای خیلی متفاوتیه.» و ادامه داد: «نُه آسمان به سه سطحِ مجزا تقسیم می‌شه. آسمانِ‌سلاحی زیرین تا آسمانِ سوم پایین‌ترین رده محسوب می‌شن و از نظرِ محدودیت‌ها و منابع شباهت‌هایی به هم دارن. به بیانِ ساده‌تر، تفاوتِ چندانی‌زمزمه بینِ این سه عالم نیست، برای همین رفتن از آسمانِ زیرین به آسمانِ روح به‌اندازهٔ ورود به آسمانِ چهارم از آسمانِ سوم چشمگیر نیست.»
لان یینگ‌یینگ ناگهان‌پرسید پرسید: «محدودیتِ تزکیه‌براتون توی آسمانِ چهارم چیه؟»
شیائو هوا‌ممنون به‌سرعت جواب‌فراوانی داد: «جنگجوی ایزدی.»
شی می‌لی آهی‌کند کشید و گفت: «عالمِ‌فاش ایزدی، هوم... جهشِ بزرگیه.»
چو لیوشیانگ‌متن‌های پرسید: «نسبت به‌خونده‌ام یوان چقدر بالاتره؟»
«داداش یوان الان شاهِ روحه. باید مرزِ امپراتورِ روح،کنید فرمانروای روح و در نهایت بصیرتِ روح رو بشکنه تا‌چطور بتونه واردِ عالمِ ایزدی بشه و به جنگجوی ایزدی برسه.»
«تفاوتِ عالمِ ایزدی و عالمِ روح مثلِ زمین‌صبر تا آسمونه. حتی صد تا بصیرتِ روح هم نمی‌تونن‌نگاه کسی رو که تازه جنگجوی ایزدی شده شکست بدن.»
«وای...»
یوان بی‌درنگ پلکانِ آسمان را‌خونده‌ام به چالش نکشید و تصمیم‌یوان گرفت کمی بقیه را تماشا کند.
«از لوئو ژی‌هائو جز این هم انتظار نمی‌رفت!باید تو کمتر از پنج دقیقه تونست از پلهٔ سوم‌ندارید بالا بره، تازه اون فقط شاهِ روحِ لایهٔ ۸ـه!»
«لوئو ژی‌هائو هر چقدر هم بااستعداد باشه، به در‌کند نمی‌رسه. من تا حالا ندیدم کسی که تو اوجِ‌پرسید شاهِ روح نیست بتونه از هر نُه پله بالا بره.»
اندکی پس از رسیدن به پلهٔ چهارم،فاش چالشگر لوئو ژی‌هائو نتوانست فشار را تاب‌گنجینه‌هایی بیاورد و خیلی زود پا پس کشید.
چالشگرِ بعدی‌متن‌های تزکیه‌گری در اوجِ‌خونده‌ام شاهِ روح بود.
«اون زنگ جین نیست؟ از ۳۰براتون سال پیش که به اوجِ شاهِ روح‌بدم رسیده، دلم می‌خواست چالشِ پلکانش رو ببینم!»
پس از گذشتِ نیم ساعت، زنگ جین‌گرفت توانست از هر نُه پله بالا برود، هرچند‌چشمانی در پلهٔ آخر چیزی نمانده بود شکست بخورد.
طیِ سه ساعتِ بعدی، پنجاه چالشگر تلاش کردند از پلکان بالا بروند و به در‌براتون برسند. با این حال، با اینکه بیشترشان در اوجِ شاهِ روح بودند، در نهایت تنها دو‌کمی نفر توانستند به در برسند و بقیه حتی پیش از رسیدن به پلهٔ چهارم ناکام ماندند.
یوان به بقیه‌باستانی گفت: «بعد از نفرِ‌سعی بعدی ما بالا می‌ریم.»
هم‌زمان که چالشگرِ بعدی‌لبخند صعودش را آغاز می‌کرد،باید آن‌ها به سمتِ جلو رفتند.
یوان به متصدیِ‌پرسش‌های آنجا گفت: «می‌خوام‌تصمیم نفرِ بعدی باشم.»
پیش از آنکه متصدی حتی بتواند جوابی بدهد،لیوشیانگ یوان ادامه داد: «من به این‌ها هم کمک‌دارم می‌کنم بالا بیان، برای همین چهار مدالِ اضافه می‌خوام.»
پیش از آنکه یوان به متصدی نزدیک شود، لان‌شمشیر یینگ‌یینگ و شیائو هوا واردِ بدنش شده بودند. از‌نمی‌کنم آنجا که خدمتکارانش به حساب می‌آمدند، نیازی به مدال نداشتند.
متصدی با اخمِ غلیظی به‌گنجینه‌هایی یوان نگاه کرد و گفت: «داری‌برسید منو دست می‌ندازی؟ اگه این‌طوره، گمشو.»
یوان با‌ممنون آرامش جواب داد:داشت «نه، کاملاً جدی‌ام.»
متصدی به زیبارویانی که پشتِ‌آن‌ها یوان ایستاده بودند نگاه کرد‌مشتاق و در دل ناسزا گفت:
عوضی فقط می‌خواد‌باستانی خودنمایی کنه. هرچی. فقط‌سعی آبروی خودش رو می‌بره.
متصدی بی‌آنکه حرفِ‌پرسید دیگری بزند، پنج مدال‌دارم به سمتِ یوان انداخت.
یوان مدالِ چالشگر را برای خودش‌تصمیم نگه داشت و چهار مدالِ دیگر‌برایش را به می‌شیو و بقیه داد.
تماشاچیانی که کارهایش را دیدند،آن‌ها حسابی جا خوردند و بی‌درنگ‌مشتاق شروع به مسخره کردنش کردند.
«اونجا رو ببین. می‌خواد چهار‌خونده‌ام نفر رو با خودش از‌یوان پلکانِ آسمان ببره بالا. باورتون می‌شه؟»
«هاهاها! چه احمقی! می‌خواد خودش‌گنجینه‌هایی رو برای اون پری‌ها لوس کنه،برسید اما فقط آبروی خودش رو می‌بره!»
«من که‌ممنون نمی‌شناسمش. لابد‌فراوانی هیچ‌کسِ خاصی نیست.»
هرچه افرادِ بیشتری متوجهِ ماجرا‌آن‌ها می‌شدند، حجمِ تمسخر و ریشخندها‌مشتاق به سمتِ یوان بیشتر می‌شد.
با این حال، یوان بی‌توجه به‌به‌سرعت تمسخرهای اطراف، با آرامش منتظرِ نوبتش ماند‌همچین تا پلکانِ آسمان را به چالش بکشد.