چپتر 1366: تعریفِ استعداد
0پس از آنکه حلقهٔ ذخیره‌سازیِ هوانگ شیائو‌ناپدید لی را برداشت، تیان یانگ به دنبالِ‌آخرین کولاس رفت که در دوردست منتظرش بود.
کولاس با نگاهی کنجکاو‌واقعاً از او پرسید: «روی‌واردش زمین چی پیدا کردی؟»
با صدایی‌کشید سرد جواب‌بدن داد: «یک هدف.»
کولاس با دیدنِ‌شکستش حالتِ جدیِ او،همه دیگر سؤالی نپرسید.
در عوض، تیان‌حدودِ یانگ اطلاعاتِ بیشتری‌پیش دربارهٔ قبرستان جاودانه خواست.
«دربارهٔ این‌شکستش قبرستان جاودانه‌واقعاً بیشتر برام بگو.»
کولاس سر تکان داد و دانسته‌هایش را در میان گذاشت:بشن «نامِ رسمیِ قبرستان جاودانه، آرامگاهِ هان زه‌شیانه. هان زه‌شیان یکی از‌عادی برترین جاودانه‌های زرین بود، اما حدودِ ۳۰٬۰۰۰ سال پیش ناپدید شد.»
«نُه خاندانِ جاودان سرانجام فهمیدن که اون آخرین بار توی این قاره‌نظر متروک دیده شده و هزار سالِ گذشته رو صرفِ گشتن دنبالش کردن.بکنن در آخر، تنها چیزی که پیدا کردن، ورودیِ یه آرامگاهِ مُهرشده بود.»
«روی درِ آرامگاه سرنخی بود که‌پیش به عظیم‌الجثه اشاره می‌کرد. بعد از از‌اون بین بردنِ عظیم‌الجثه، مُهرِ آرامگاه باز شد.»
تیان یانگ لحظه‌ای وقت گذاشت تا این اطلاعات را هضم کند و بعد پرسید: «نُه خاندانِ جاودان‌خودخواه باید منابعِ عظیمی رو برای مقابله با عظیم‌الجثه خرج کرده باشن، چون نیم سال جنگِ مداوم طول‌تزکیه کشید تا شکستش بدن. واقعاً به همه اجازه می‌دن واردش بشن؟ یه کم مشکوک به نظر می‌رسه.»
«حتی نُه خاندانِ جاودان هم جرئت نمی‌کنن این‌قدر خودخواه باشن. اگه این فقط یه آرامگاهِ‌جرئت عادی بود، می‌تونستن این کار رو بکنن، اما هان زه‌شیان یه تزکیه‌گرِ عادی نبود. اون‌رسید اولین تزکیه‌گری بود که به جاودانِ زرین رسید و کمکِ بزرگی به پیشرفتِ دنیای تزکیه کرد.»
«اون یه چهرهٔ مردمی بود که تجربه و دانشش رو با بیشترین‌نظر افرادِ ممکن به اشتراک می‌گذاشت. اگه نُه خاندانِ جاودان جرئت می‌کردن آرامگاهش‌بکنن رو برای خودشون بردارن، می‌تونی تصور کنی که دنیا چه واکنشی نشون می‌داد.»
تیان یانگ‌اما زمزمه کرد:۳۰٬۰۰۰ «هان زه‌شیان...»
این نام را در طولِ سخنرانی‌های‌اجازه فرقه چند بار شنیده بود، اما‌می‌رسه هرگز اهمیتِ چندانی به آن نداده بود.
«با این حال، عمومی کردنِ آرامگاه یه شرط داره. نُه خاندانِ جاودان‌نظر اول آدم‌های خودشون رو می‌فرستن داخل و توی هفت روزِ اول هیچ‌کس‌بکنن نمی‌تونه وارد بشه. بعد از تموم شدنِ دورهٔ هفت‌روزه، ورود برای همه آزاده.»
«اما آرامگاه دو روزِ دیگه‌واقعاً باز می‌شه، پس هنوز نُه‌بشن روز مونده تا بتونیم وارد بشیم؟»
کولاس سر تکان داد:۳۰٬۰۰۰ «دقیقاً. من زود اومدم تا‌خاندانِ باز شدنِ آرامگاه رو ببینم.»
چند دقیقه بعد، به‌واقعاً یک جانور جادویی در‌واردش عالمِ امپراتورِ روح برخوردند.
«نگران نباش، خودم حلش می‌کنم.»
کولاس بی‌درنگ به سمتِ جانور جادویی یورش برد. او که دو دستکشِ‌نظر زرهی در دست داشت، مشتِ قدرتمندی رها کرد و مستقیم به میانِ‌بکنن چشمانِ جانور جادویی کوبید و آن را با یک ضربه از پای درآورد.
تیان یانگ به‌شدت جا خورد:سال توی این سن یه امپراتورِ روحه؟!سرانجام حتماً نابغه‌ای از یه فرقهٔ مشهوره!
جای تعجب نداشت‌بدن که نمی‌توانست پایهٔ تزکیهٔ‌می‌دن کولاس را حس کند.
کولاس دستکش‌های زرهی‌اش را درآورد و گفت:اجازه «تا وقتی به فرمانروای روح یا بالاتر‌حتی برنخوریم، خودم از سرِ راه برشون می‌دارم.»
تیان یانگ‌کشید از روی کنجکاوی‌واقعاً پرسید: «چند سالته؟»
او با‌اما آرامش گفت:۳۰٬۰۰۰ «۲۰ سالمه.»
«...»
تیان یانگ زبانش بند آمده بود. کولاس نصفِ او سن داشت‌مشکوک اما از همین حالا به امپراتورِ روح تبدیل شده بود. تفاوتِ‌می‌تونستن استعدادشان چنان عظیم بود که حتی نمی‌خواست به آن فکر کند.
تیان یانگ در ۲۰ سالگی تنها یک شاگردِ روحِ ساده بود. با اینکه به احتمالِ‌جرئت زیاد تزکیه را خیلی دیرتر از کولاس شروع کرده بود، اما تفاوتی هم ایجاد نمی‌کرد. حتی‌کمکِ اگر تیان یانگ از لحظهٔ تولدش تزکیه را آغاز می‌کرد، تا الان امپراتورِ روح نشده بود.
کولاس نگاهِ شکست‌خورده را در‌سال چهرهٔ تیان یانگ دید و لبخند‌سرانجام زد: «استعداد همه‌چیزِ این دنیا نیست.»
تیان یانگ به او نگاه‌همه کرد و پوزخند زد: «گفتنش‌مشکوک برای کسی به بااستعدادیِ تو راحته.»
کولاس سر تکان داد و گفت: «شاید به چشمِ تو‌بشن بااستعداد باشم، اما نوابغِ بی‌شماری هستن که از من بااستعدادترن.فقط اگه ازم بپرسی چی مهم‌تر از استعداده، می‌گم تقدیرِ آدم.»
«مهم نیست آدم چقدر بااستعداد باشه، اگه تقدیرت رسیدن به چیزهای بزرگ‌نظر نباشه، اون استعداد چه فایده‌ای داره؟ نوابغِ بی‌شماری بالاتر از من بودن‌بکنن که حتی پیش از اینکه فرصتِ شکوفایی پیدا کنن، از بین رفتن.»
«اگه استعدادی نداشته باشی تقدیر‌سال چه فایده‌ای داره؟ بازم مثلِ‌جاودان یه مورچهٔ ضعیف زندگی می‌کنی.»
کولاس لبخند زد و گفت: «نکته همینه—تا وقتی اتفاق نیفته، نمی‌دونی‌نظر تقدیر برات چی در نظر گرفته. با اینکه ممکنه بدونِ استعداد‌کار به دنیا بیای، کی گفته در آینده استعدادی به دست نمیاری؟»
تیان یانگ پوزخند‌شکستش زد: «به دست‌همه آوردنِ استعداد؟ این مزخرفه.»
«نمی‌دونم تعریفت از استعداد چیه، اما استعدادِ آدم سنگ‌نوشته و‌بشن ثابت نیست. گنجینه‌های بی‌شمار و فنونِ اسطوره‌ایِ زیادی اون بیرون هستن‌عادی که می‌تونن یه آدمِ عادی رو یک‌شبه به اژدها تبدیل کنن.»
«...»
تیان یانگ‌شکستش نمی‌توانست حرف‌های کولاس‌همه را انکار کند.
کولاس ناگهان ادامه داد: «فکر می‌کنی چرا مکان‌هایی مثلِ قبرستانِ جاودانه وجود دارن؟ تا‌حتی پولدارها پولدارتر بشن؟ تا بااستعدادها قدرتمندتر بشن؟ با اینکه قطعاً ممکنه و همیشه هم‌تزکیه‌گری اتفاق می‌افته، من باور دارم هدفِ اصلی‌شون جذبِ کسیه که قوی‌ترین تقدیر رو داره.»
«کی می‌دونه، شاید تو میراثِ‌واقعاً هان زه‌شیان رو به دست‌بشن بیاری و تبدیل به اژدها بشی.»
«آره، حتماً.»
کولاس با لبخندی ژرف به او‌اجازه نگاه کرد و گفت: «با این حال،حتی فکر می‌کنم همین الان هم خیلی بااستعدادی.»
«من؟ بااستعداد؟ هاه! این‌بدن خنده‌دارترین جوکیه که تو‌می‌دن کلِ این دهه شنیدم!»
«تواناییِ زنده‌موندن هم یه استعداده. با یه نگاه می‌تونم بگم تو کسی هستی که با موقعیت‌های‌نمی‌کنن مرگ‌وزندگیِ بی‌شماری روبه‌رو شدی—بیشتر از هر کسی که می‌شناسم. با وجودِ داشتنِ 'استعدادِ کمتر' نسبت به‌بزرگی اون نوابغی که می‌شناسم، تونستی تا الان زنده بمونی. اگه این استعداد نیست، پس نمی‌دونم چیه.»
«تو به این می‌گی استعداد؟ اگه این‌طوره، ترجیح می‌دم همچین‌جاودان استعدادی نداشته باشم. چه فایده‌ای داره اگه فقط مثلِ یه‌شده گدا به‌زور زنده بمونم؟ به این فقط می‌گن تقلا کردن.»
کولاس از تهِ دل خندید: «فکر‌اجازه کنم عوض کردنِ نظرت آسون نباشه،می‌رسه اما مطمئنم در نهایت حقیقت رو می‌فهمی.»
تیان یانگ در‌شکستش دل سر تکان‌همه داد. عجب آدمِ عجیبیه...