چپتر 1410: دستبندِ مقدس
0پس از اینکه شی می‌لی فنونش را روی پیشخوان گذاشت، بقیه هم بی‌درنگ همین کار را کردند. می‌شیو‌هوا دو فن، چو لیوشیانگ سه فن، لی جین‌شی سه فن و لان یینگ‌یینگ دو فن داشتند. در مجموع،دنبالت ۲۶ فنِ رتبهٔ ایزدی کوهِ کوچکی جلوی مردِ میان‌سال تشکیل دادند که حالتِ عجیبی در چهره‌اش نقش بسته بود.
با اینکه خریدِ این‌همه فنِ رتبهٔ ایزدی کاملاً در چارچوبِ اختیاراتِ یوان به‌عنوانِ یک ژنرال بود،خیالِ اما باز هم برای مردِ میان‌سال عجیب بود، به‌ویژه از آنجا که یوان آن‌ها را برای خودش‌می‌اومدم نمی‌خرید. افزون بر این، آن‌ها هنوز در آسمانِ چهارم بودند، جایی که فنونِ رتبهٔ ایزدی بسیار ارزشمندند.
اگر یوان می‌خواست از اختیاراتش سوءاستفاده کند و این فنونِ رتبهٔ ایزدی را مثلِ نقل‌ونبات بفروشد، به‌راحتی ثروتِ کلانی‌اونجا به هم می‌زد. با این حال، چنین کاری غوغایی در آسمانِ چهارم به پا می‌کرد و آسیب‌های ویرانگری به اقتصاد‌مخالفت می‌زد. اگر این اتفاق می‌افتاد، مقاماتِ بالا آرام نمی‌نشستند، چرا که این کار به اعتبار و کارمای جناحشان لطمه می‌زد.
پس از به دست آوردنِ فنون، از‌ارزشمندند مغازهٔ «هزار فن» بیرون آمدند و به‌نقل‌ونبات نزدیک‌ترین هتل رفتند تا دربارهٔ برنامه‌هایشان صحبت کنند.
یوان به آن‌ها گفت: «من الان می‌خوام برم درهٔ ناپدیدشونده. متأسفانه نمی‌تونم‌چون هیچ‌کدومتون رو با خودم ببرم، چون نمی‌تونم امنیتتون رو اونجا تضمین کنم—به‌جز‌بمونن شیائو هوا و لان یینگ‌یینگ که می‌تونن با خیالِ راحت توی دان‌تیانم بمونن.»
شی می‌لی در حالی که یکی از فنون را با چهره‌ای مشتاق در دست‌هوا داشت، گفت: «معمولاً غر می‌زدم و حتی اگه مخالفت می‌کردی هم دنبالت می‌اومدم، اما‌حتی کلی فنِ جدید دارم که باید یاد بگیرم، برای همین مشکلی ندارم که اینجا بمونم.»
چو لیوشیانگ گفت: «من از همون اول‌الان هم قصد داشتم بمونم و تزکیه کنم،هیچ‌کدومتون چون هنوز اصلاً به اندازهٔ کافی قوی نیستیم.»
می‌شیو گفت: «من هم همین‌طور.»
لی جین‌شی پرسید: «جایی‌برم هست که بتونیم بدونِ‌نمی‌تونم نگرانی دربارهٔ اطرافمون تمرین کنیم؟»
یوان سرش را بالا گرفت تا‌خودم به سقف نگاه کند و صدا‌کنم—به‌جز زد: «مطمئن نیستم، اما... دونگ یه، اینجایی؟»
«...»
پاسخی نیامد.
«فکر کنم یکم‌می‌خوام بیشتر طول می‌کشه‌ناپدیدشونده تا بیاد آسمانِ چهارم.»
برخلافِ یوان و بقیه، دونگ یه به‌خاطرِ‌ببرم هویتش این امتیاز را نداشت که با استفاده‌می‌تونن از پلکانِ آسمان میانِ نُه آسمان سفر کند.
می‌شیو ناگهان گفت:برنامه‌هایشان «فکر کنم پناهگاهِ تزکیه‌گران‌الان همچین چیزی داشته باشه.»
چو لیوشیانگ سر تکان‌جایی داد: «همون پاتوقِ همیشگی،اگر هان؟ بریم یه نگاهی بندازیم.»
کمی بعد هتل‌می‌خوام را ترک کردند و‌متأسفانه راهیِ پناهگاهِ تزکیه‌گران شدند.
متصدیِ پذیرش در پاسخ به پرسشِ آن‌ها گفت:چون «البته، ما اتاق‌های تمرینی داریم که مخصوصِ کسانیه‌خیالِ که می‌خوان بدونِ نگرانی فنونشون رو تمرین کنن.»
او آن‌ها را به زیرزمین‌کنند راهنمایی کرد، جایی که راهرویی‌درهٔ پر از اتاق قرار داشت.
متصدیِ پذیرش در حالی که گشتی کوتاه در یکی از این اتاق‌ها به‌مثلِ آن‌ها می‌زد، گفت: «این اتاق‌ها با آرایه‌های بزرگِ سطحِ ۵ تقویت شده‌ن که‌ویرانگری می‌تونن حتی در برابرِ حملاتِ یک فرمانروای روح هم بدونِ هیچ مشکلی مقاومت کنن.»
فضای داخل کاملاً جادار بود؛ با حدودِ ۳۰نمی‌تونم متر عرض، ۴۰ متر طول و حدودِ ۲۰ متر‌شیائو ارتفاع. حتی یک حمام هم در آن وجود داشت.
چون مطمئن نبود بازگشتش چقدر طول می‌کشد، یوان آن‌قدر پول به بقیه‌کنم—به‌جز داد تا بتوانند نیم سال بدونِ وقفه از این اتاق‌ها استفاده کنند.مشتاق طبیعتاً فکر نمی‌کرد واقعاً این‌قدر زمان ببرد. این کار بیشتر برای احتیاط بود.
پیش از رفتن، یوان شکافندهٔ‌کنند پرتگاه را از حلقهٔ فضایی‌اش‌درهٔ بیرون آورد و سمتِ می‌شیو گرفت.
«می‌خوام این برای تو باشه.»
می‌شیو با چهره‌ای مات‌ومبهوت به کمانِ زیبای‌متأسفانه مشکی در دستانش خیره ماند: «ایـ... این... من‌تضمین حتی قدرتِ استفاده از این کمان رو ندارم...»
یوان لبخند زد: «می‌دونم، اما بالاخره می‌تونی ازش‌چون استفاده کنی.» و ادامه داد: «حتی شبیهِ پرتگاهِ‌خیالِ پرستارهٔ منه. فکر کنم از یه مواد ساخته شدن.»
یوان پرتگاهِ پرستاره‌اش را نشان داد. همان‌طور که انتظار می‌رفت، تیغه‌ناپدیدشونده طوری به نظر می‌رسید که انگار از بلورِ پرتگاه ساخته شده‌شیائو بود؛ دقیقاً همان ماده‌ای که در شکافندهٔ پرتگاه به کار رفته بود.
می‌شیو با لبخندی‌بودند گرم روی لب‌هایش گفت:ارزشمندند «ممنون... قدرش رو می‌دونم.»
پیش از اینکه یوان اتاقِ‌درهٔ تمرینش را ترک کند، می‌شیو چند‌ببرم ثانیه لب‌های او را پرحرارت بوسید.
یوان در آخر به دیدنِ لان یینگ‌یینگ رفت. با اینکه می‌توانست همراهش برود،شیائو تصمیم گرفته بود بماند و او هم تمرین کند. با وجودِ اینکه از لی‌می‌زدم جین‌شی و بقیهٔ بچه‌های زمین قوی‌تر بود، اما هنوز از شیائو هوا عقب‌تر بود.
«بیا، می‌خوام این برای تو باشه.» یوان‌الان گنجینهٔ دیگری را که از خزانهٔ سالارانِ‌هیچ‌کدومتون کیهانی به دست آورده بود، به او داد.
لان یینگ‌یینگ با‌بودند چهره‌ای کنجکاو دستبندِ نقره‌ای‌ارزشمندند را گرفت: «یه دستبند...؟»
لحظه‌ای که دستش به دستبند خورد،ناپدیدشونده پیوندی با آن حس کرد، تقریباً انگار‌امنیتتون مقدر شده بود که برای هم باشند.
[دستبندِ مقدس]
[درجه: باستانی]
[کیفیت: اوج]
[توضیحات: دستبندی زیبا که در آتشِ مقدس آهنگری شده است. هنگامِ استفاده از فنونِ مرتبط با آتش، کارایی و قدرتِ استفاده‌کننده را ٪۵۰۰ افزایش می‌دهد. در صورتِ استفاده از آتشِ مقدس، اثربخشیِ آن دو برابر می‌شود.]
یوان با دیدنِ این دستبند، بی‌درنگ‌کنند به یادِ لان یینگ‌یینگ افتاد که‌ناپدیدشونده می‌توانست آتشِ مقدس را به کار بگیرد.
یوان اثربخشیِ آن را برایش‌خودم توضیح داد: «این دستبند کارایی و‌کنم—به‌جز قدرتِ آتشِ مقدست رو بیشتر می‌کنه.»
لان یینگ‌یینگ در حالی که به دستبندِ درخشانِ نقره‌ای در دستانش خیره شده بود،نقل‌ونبات با اضطراب آبِ دهانش را قورت داد: «قدرتِ آتشِ مقدسم رو بالا می‌بره؟ جای تعجب‌می‌افتاد نیست که وقتی بهش دست زدم، آتشِ مقدسِ توی بدنم از هیجان به تلاطم افتاد...»
او با چهره‌ای آشفته‌جایی گفت: «مـ... من نمی‌دونم‌اگر چطور ازت تشکر کنم...»
«واقعاً نیازی نیست جبران کنی.»
«حتی اگه‌متأسفانه این رو بگی،خودم این گنجینه خیلی—»
یوان ناگهان کفِ دستش را روی سرِ او‌اگر گذاشت و با شدت دست روی سرش کشید،به‌راحتی طوری که موهایش به هر طرف پخش شد.
این حرکتِ‌چهارم غیرمنتظره لان یینگ‌یینگ‌فنونِ را بی‌حرف گذاشت.
یوان با دیدنِ‌دربارهٔ قیافه‌اش خندید و گفت:گفت «اصلاً بهش فکر نکن.»
لان یینگ‌یینگ در حالی که‌خودم صورتش از سرخی گر گرفته‌تضمین بود، آرام سر تکان داد.
پس از خروج از اتاقِ لان‌بسیار یینگ‌یینگ، یوان در حالی که شیائو هوا‌مثلِ کنارش بود، پناهگاهِ تزکیه‌گران را ترک کرد.
از او پرسید: «آماده‌ای؟»
شیائو هوا با‌دربارهٔ چهره‌ای مطمئن سر‌کنند تکان داد: «اوهوم!»
«پس بریم سمتِ درهٔ ناپدیدشونده.»