چپتر 760: جهشِ نژادی

بوم!

وقتی سطحش به ۲۴۰ رسید، موجِ قدرتمندی از انرژی در‌بود​ بدنِ هان شیائو منفجر شد. نیروی مکانیکیِ الکتریکی، همچون رعدوبرق،‌سطح​ ردِ سوختگیِ شدیدی روی کف و دیوارهای اتاق به جا گذاشت.

مأموریتِ ارتقای سطحِ ۲۴۰ روی پنل ظاهر شد. هان شیائو نگاهی به آن انداخت.‌فرمِ​ مأموریتِ سختی نبود، اما قصد نداشت حالا متوقف شود. دو کارتِ تکمیلِ مأموریتِ دیگر‌فرایندِ​ داشت، پس مستقیماً یکی از آن‌ها را برای تکمیلِ مأموریتِ ارتقا به کار برد.

از سطحِ ۶۰ به بعد، تکاملِ نژادی هر ۴۰ سطح یک بار رخ می‌داد. آخرین تکاملِ نژادی در‌تکاملیِ​ سطحِ ۲۲۰ بود، پس سطحِ ۲۴۰ در حالتِ عادی فقط یک ارتقای ساده به حساب می‌آمد. با این‌بلعندهٔ​ حال، به لطفِ مزایایی که از مکعبِ تکامل به دست آورده بود، یک شانسِ تکاملِ نژادیِ اضافه دریافت کرد.

هان شیائو‌مستقیماً​ سر از‌آن‌ها​ پا نمی‌شناخت.

تأثیرِ مکعبِ تکامل کاملاً مشهود بود؛ در میانِ ده‌است​ گزینه، چندین موردِ جهش‌یافته به چشم می‌خورد. احتمالاً سایکر‌تکاملیِ​ هم همین‌طور فرایندِ بازگشت به نیاکان را طی کرده بود.

در موردِ گزینه‌های مربوط به نژادِ خلأ، آن دو فرمِ جهش‌یافته که اصلاً جای بحث نداشت.‌افزایش​ خاموش‌گرِ خلأ و ساحرِ رازِ آشوب بیشتر به دردِ جادوگرها می‌خوردند. بهترین گزینه‌اش راه‌یابِ خلأ بود‌حساب​ که مرحلهٔ بعدیِ نژادِ فعلی‌اش محسوب می‌شد. فرماندهِ خلأ هم مسیری به سوی لردِ خلأ بود.

گزینه‌های جهش‌یافتهٔ دیگر هم دست‌کمی از بقیه نداشتند. نژادِ ماشینی همان خطِ خونیِ به‌جامانده از یک مکانیکِ فرارتبهٔ آ در میانِ نخستینیان بود. رسیدن به فرارتبهٔ آ به‌زیر​ معنای تبدیل شدن به موجودی یگانه در کیهان بود، اما تولیدمثل همچنان امکان‌پذیر بود. فرارتبه‌های آ عمرِ بسیار درازی داشتند، در نتیجه زمانِ کافی برای انتقالِ نژادشان به نسل‌های‌۲۷٪​ بعد در اختیارشان بود. آن نخستینیِ مکانیک مدت‌ها پیش درگذشته بود، اما نژادِ ماشینی هنوز در کیهان نفس می‌کشید. همان‌طور که از نامشان پیدا بود، آن‌ها مکانیکِ مادرزاد بودند.

منیسون از امپراتوریِ مکانیک رهبرِ‌برای​ نژادِ ماشینی بود. او دومین فرارتبهٔ‌پاداشِ​ آ در این نژاد محسوب می‌شد.

فرزندِ هستهٔ ستاره هم‌تحتِ​ گونهٔ بسیار مستعدی بود. آن‌ها‌است​ در هستهٔ ستارگان متولد می‌شدند.

هان شیائو پس از کمی سبک‌سنگین کردن، راه‌یابِ خلأ را انتخاب کرد. هرچند نژادِ ماشینی برای مکانیک‌ها‌۲۱۰​ بسیار مناسب بود، اما پتانسیلشان به گستردگیِ نژادِ خلأ نمی‌رسید. حالا که تا اینجای مسیر را آمده‌این​ بود، مگر اینکه با گزینهٔ فوق‌العاده قدرتمندی روبه‌رو می‌شد، وگرنه به این راحتی‌ها مسیرش را عوض نمی‌کرد.

پنج موهبتِ اصلی‌اش ناپدید نشد، بلکه‌گزینه‌های​ پوست‌اندازیِ خلأ به برکتِ خلأ ارتقا‌ستاره‌جویِ​ یافت. تأثیرش حدودِ ۲۵٪ بیشتر شده بود.

همچنین، موهبتِ‌متوقف​ جدیدی به دست‌تکمیلِ​ آورد: مسیرِ خلأ!

همان‌طور که از نامش پیدا بود، این نسخهٔ ارتقایافتهٔ اعوجاجِ‌است​ خلأ بود که به او اجازه می‌داد مستقیماً دروازهٔ بُعدِ خلأ‌قرعه‌کشی​ را باز کند. نامِ راه‌یابِ خلأ هم دقیقاً از همین‌جا می‌آمد.

باز کردنِ بُعدِ خلأ کاربردهای فراوانی داشت. می‌توانست حملاتِ دشمن را مثلِ زباله به‌شما​ داخلش بیندازد، یا خودِ دشمنان را به بُعدِ خلأ بفرستد. حتی می‌توانست به ناحیهٔ‌انسانی​ خاصی در بُعدِ خلأ متصل شود و موجوداتِ آنجا را به این دنیا راه دهد.

تنها ایرادش کول‌داونِ طولانی‌اش بود، وگرنه می‌توانست ارتشِ ماشینی‌اش‌است​ را همان‌جا پنهان کند. برای همراه بردنِ ارتشِ ماشینی،‌تکاملیِ​ موهبتِ هنوز فعال‌نشدهٔ ارتشِ بُعدِ ثانویه همچنان انتخابِ بهتری بود.

شاید چون مسیرِ تکاملیِ مستقیمی را در پیش گرفته بود،‌آن‌ها​ این بار هان شیائو دردِ چندانی حس نکرد. در همین لحظه،‌۲۲۰​ اعلانی روی پنل ظاهر شد که او را به وجد آورد.

در همان لحظه، سطحِ درد در بدنش ناگهان سر به فلک‌گزینه‌های​ کشید. چهرهٔ هان شیائو در هم رفت. انگار کسی مدام به‌تصادفیِ​ درونِ بدنش هوا پمپ می‌کرد و هر لحظه ممکن بود منفجر شود.

هان شیائو دندان‌هایش را به هم فشرد‌برد​ و در حالی که به پنل خیره‌جان​ مانده بود، با خود گفت: «جهشِ نژادی... خودشه!»

این همان تکاملِ‌شده‌اند​ حقیقی به سوی‌گزینه‌های​ فرارتبهٔ آ بود!

گزینه‌ها همگی مواهبِ نژادی‌ای بودند که او زمانی در‌سلسله‌مراتبِ​ اختیار داشت. برخی از آن‌ها ناپدید شده بودند، اما حالا‌گزینه‌های​ همگی به عنوانِ گزینه‌هایی در دسترس پیشِ رویش قرار داشتند.

هان شیائو فهمید که این‌ظهورِ​ نژادِ انحصاری، عصارهٔ تکامل‌های پیشینش‌نژادِ​ را در خود جمع می‌کند.

از آنجا که مسیرِ نژادِ خلأ را در پیش گرفته بود، نیازی به برخی مواهبِ تکراری نداشت، بنابراین انتخاب برایش آسان‌۲۲۰​ بود. اول از همه، شش موهبتِ قدرتمندِ راه‌یابِ خلأ را نگه داشت. سپس، دو موهبت از ناظرِ خلأ انتخاب کرد: دیدِ خلأ—ناظر‌آورده​ و نشانِ ناظر. مدت‌ها بود که دلتنگِ این دو توانایی شده بود و حالا بالاخره می‌توانست دوباره آن‌ها را به دست بیاورد!

برای دو موردِ باقی‌مانده، موجودیتِ آشوب—رهایی و سازگاری را برگزید. دومی موهبتِ همه‌کارهٔ نژادِ‌خلأ​ انسانِ کهکشانی بود که ۱۰٪ پاداش به تمامِ مقاومت‌ها، از جمله مقاومتِ روانی، اضافه‌هشدار​ می‌کرد. او این گزینه را با در نظر گرفتنِ تهدیدِ سایکر انتخاب کرده بود.

پس از تأییدِ‌ژن—مکعبِ​ انتخاب‌ها، اعلانِ جدیدی‌دیگری​ روی پنل ظاهر شد.

چشمانِ هان شیائو برقی زد.

آن ده موهبتِ قبلی همگی از‌کار​ تکامل‌های گذشته بودند، اما این دو‌افزایش​ مورد به مرحلهٔ بعدیِ تکامل تعلق داشتند.

از آنجا که پس از تبدیل شدن به یک سوپرِ فرارتبهٔ‌شناسایی‌شده​ آ به نژادی یگانه تبدیل می‌شد، تکامل‌های نژادیِ بعدی تنها نژادِ‌گزینهٔ​ انحصاری‌اش را تقویت می‌کرد و مواهبِ نژادهای دیگر را به او می‌بخشید.

جذبِ مواهب هیچ ربطی به‌داشت​ سازگاری نداشت، چرا که قرار نبود‌برد​ هیچ جهشی را از سر بگذراند.

هان شیائو در حالی که دردِ طاقت‌فرسای بدنش را تحمل می‌کرد، کمی مردد ماند و در نهایت حواریِ آشوب و مبلّغِ‌قرعه‌کشیِ​ خلأ را انتخاب کرد. اولی برای حفظِ مسیرِ تکاملیِ راه‌یابِ خلأ بود و دومی به این دلیل که یک فرمِ معنوی‌جهش‌یافته​ محسوب می‌شد. هان شیائو حس می‌کرد این انتخاب مقاومتِ روانی‌اش را بالا می‌برد و در مقابله با سایکر به کارش می‌آید.

مواهبِ این دو نژاد روی پنل‌کار​ ظاهر شد. هان شیائو نگاهی به‌افزایش​ آن‌ها انداخت و انتخابش را نهایی کرد.

پژواکِ اثیریِ خلأ از حواریِ آشوب می‌آمد که کاربردهای متعددی داشت؛ از جمله‌برد​ اعمالِ تضعیف روی دشمن، محدود کردنِ حرکاتش، دفاع یا حمله. در هر بار‌سطح​ استفاده فقط برای یک منظور به کار می‌رفت و پنج دقیقه کول‌داون داشت.

پارساییِ برتر یکی از مواهبِ مبلّغِ خلأ بود. این موهبت ۹۰٪‌نژادِ​ افزایشِ مقاومتِ روانی و مصونیت در برابرِ انواعِ حملاتِ فریبندهٔ روانی‌لطفاً​ به همراه داشت، و همچنین ۲۰٪ شانس برای بازتابِ حملاتِ روانی می‌داد.

«خیلی هم عالی،‌ژن—مکعبِ​ حالا شانسِ خیلی بهتری‌مسیرِ​ در برابرِ سایکر دارم.»

هان شیائو حسابی غافلگیر و خوشحال شده بود.‌یافته​ همین یک موهبت، بیشتر از تمامِ مواهبِ مقاومتِ روانی‌تصادفیِ​ که پیش از این داشت، به او پاداش می‌داد.

این بار، دوباره‌شود​ اعلانِ جدیدی روی‌دیگر​ پنل ظاهر شد.

این اعلان به سیزدهمین موهبتِ این جهشِ نژادی اشاره داشت‌نژادِ​ که موهبتِ ویژهٔ نژادِ انحصاری‌اش بود. این دیگر موهبتی از یک‌لطفاً​ نژادِ دیگر نبود، بلکه خلقِ موهبتِ اختصاصیِ خودش به حساب می‌آمد.

این موهبتِ ویژه همان‌کارتِ​ موهبتِ نژادی‌ای می‌شد که‌مستقیماً​ به نوادگانش به ارث می‌رسید.

گزینه‌ها شامل حمله، دفاع، مقاومت، جان، قرابتِ ماشینی و خیلی چیزهای دیگر بود. این موهبتِ‌فرمِ​ ویژه مسیرِ توسعهٔ نژادِ انحصاری‌اش را تعیین می‌کرد و برای انتخابش فقط یک فرصت در‌بازگشت‌ناپذیر​ کار بود. هان شیائو جرئت نکرد موضوع را سرسری بگیرد، پس ترجیحِ کلاسِ مکانیک را برگزید.

هان شیائو سر تکان داد. این موهبت‌داشت​ چنگی به دل نمی‌زد، پس یکی از‌تکمیل​ فرصت‌های ایجادِ مجدد را به کار گرفت.

بد نبود. اگر این موهبت را انتخاب‌گزینه‌های​ می‌کرد، ۱۲٬۰۰۰ انرژیِ پاداش می‌گرفت که به‌احتمالِ زیاد‌فرمِ​ سطحِ انرژی‌اش را یک سطحِ دیگر بالا می‌برد.

ایجادِ توانایی‌ای در حدِ موهبتِ سرشتی‌دیگری​ تقریباً محال بود، پس منبعِ نیروی‌گرفته‌اید​ مکانیکی اصلاً بد به نظر نمی‌رسید.

هنوز دو فرصتِ دیگر برای ایجادِ‌گزینه‌های​ مجدد داشت. فیدین آن دوروبر نبود‌ستاره‌جویِ​ و هان شیائو به‌شدت احساسِ ناامنی می‌کرد.

یه بارِ دیگه. موهبتِ انحصاریِ‌تکمیلِ​ یه فرارتبهٔ آ هرچی که باشه‌برای​ اون‌قدرها هم افتضاح نمی‌شه... فکر کنم.

هان شیائو با گرفتنِ تصمیمش، دندان‌ظهورِ​ روی هم فشرد و یک فرصتِ‌شناسایی‌شده​ ایجادِ مجددِ دیگر را هم سوزاند.

ایول، همینو می‌خواستم!

هان شیائو‌بهینه‌سازیِ​ سر از‌فعال​ پا نمی‌شناخت.

با این ضریبِ ۱٫۱۵ برای کلِ قرابتِ ماشینی‌اش و ضریبِ ۱٫۰۸‌شناسایی‌شده​ از حسِ ماشینیِ پایه، پاداشی بیش از نصفِ موهبتِ سرشتیِ رینولد،‌گزینهٔ​ یعنی حسِ ماشینیِ بی‌نقص، به دست می‌آورد که رقمِ قابل‌توجهی بود.

گذشته از آن، افزایشِ سی‌درصدیِ عملکرد در ساختِ ماشین‌آلات ارزشمندترین‌آن‌ها​ پاداش به شمار می‌رفت. ماشین‌آلاتی که می‌ساخت ویژگی‌های بالاتری پیدا‌جان​ می‌کردند. این افزایشِ سی‌درصدی ارتشِ ماشینی‌اش را بسیار قوی‌تر می‌کرد.

قطعاً پس از این باید ارتشِ‌ظهورِ​ ماشینیِ جدیدی مناسبِ نبردهای فرارتبهٔ آ می‌ساخت،‌ستاره‌جویِ​ پس این توانایی حسابی به کارش می‌آمد.

گفت: «همینه!»

هان شیائو از آخرین‌تحتِ​ فرصتش استفاده نکرد و‌یافته​ بی‌درنگ «تأیید» را فشرد.

هان شیائو، به‌عنوانِ‌ژن—مکعبِ​ نخستین موجودِ این نژاد،‌مسیرِ​ حقِ نام‌گذاری‌اش را داشت.

با خودش گفت: «اسمِ نژادم‌ظهورِ​ رو چی بذارم؟ نژادِ ماشینیِ‌نژادِ​ خلأ؟ نژادِ نابغهٔ تجاری؟ نژادِ رزمی‌کاری-که-نخواد-اسپر-بشه-مکانیکِ-خوبی-نیست؟»

دردِ جانکاهِ تکامل همچنان ادامه داشت. هان شیائو‌مستقیماً​ تصمیم گرفت وقتش را برای فکر کردن به نام‌پاداشِ​ تلف نکند و نامِ خودش را روی آن گذاشت.

هنوز یادش بود که جهش‌یافتگانِ زیرزمینی که آن‌جهش​ زمان نجاتشان داده بود، نژادِ روحِ سیاه نامیده‌انسانی​ می‌شدند، پس استفاده از نامِ خودش مشکلی ایجاد نمی‌کرد.

از آنجا که هان شیائو در تمامِ این مدت فرمِ انسانی‌اش را‌ستاره‌جویِ​ حفظ کرده بود، نمی‌توانست ظاهرش را چندان تغییر دهد و خودش هم تمایلی‌انتخاب​ به این کار نداشت، پس تصمیم گرفت همان ظاهرِ اصلی‌اش را نگه دارد.

۳۳٬۰۰۰ انرژی نقطهٔ فعال‌سازیِ جهشِ‌ظهورِ​ نژادی بود. فراتر از آن،‌نژادِ​ قلمروِ فرارتبهٔ آ محسوب می‌شد.

هان شیائو از شدتِ هیجان مشت‌هایش را گره کرد. درست همان‌طور که با تبدیل شدن‌فرمِ​ به سوپرِ رتبهٔ بلا تواناییِ ابرانسان را دریافت کرده بود، رتبه‌های اس هم موهبت‌های خاصِ‌بازگشت‌ناپذیر​ خودشان را داشتند و همین دلیلِ اصلیِ برتریِ فاحشِ آن‌ها نسبت به رتبه‌های بلا بود.

هان شیائو تمرکز کرد و به فکر فرو رفت. پاداشِ قدرت از‌گرفته‌اید​ واجبات بود. این گزینه درست مثلِ ابرانسان همه‌چیز را تقویت می‌کرد، از‌شناسایی‌شده​ جمله تقویتِ نیروی مکانیکی. این همان سرچشمهٔ قدرتِ مخربِ فرارتبه‌های آ بود.

چیزی که انتخابش برایش سخت بود،‌گزینه‌های​ گزینهٔ دوم بود؛ نمی‌توانست بینِ مقاومتِ‌ستاره‌جویِ​ روانی و جان یکی را برگزیند.

مقاومتِ روانی در برابرِ سایکر عالی بود، اما جان هم دست‌کمی از آن نداشت.‌تکمیل​ گذشته از آن، جان کاربردِ عمومی‌تری داشت. او هنوز دو دشمنِ دیگرش را که‌می‌داد​ از حملاتِ سایکیک استفاده نمی‌کردند، یعنی خدای اِسپرها و جبّار، از یاد نبرده بود.

با خودش گفت: «یعنی کتک خوردن تو‌گزینه‌های​ سرنوشتم نوشته شده؟» هان شیائو با احساساتی‌خلأ​ ضدونقیض آهی کشید و انتخابش را نهایی کرد.

گفت: «تقویتی که‌شده‌اند​ این دو تا‌گزینه‌های​ موهبت می‌آرن... وحشتناکه!»

هان شیائو مات‌ومبهوت مانده بود.

جای تعجب نداشت‌بازسازی​ که فرارتبه‌های آ تا‌گزینه‌های​ این حد قدرتمند بودند!

دردِ جانکاه آشکارتر و شدیدتر‌گامِ​ شد. هان شیائو تمرکز کرد‌حیات​ تا تغییراتِ بدنش را حس کند.

درست همان‌طور که آستین گفته بود، پس از تبدیل شدنش‌نژادِ​ به فرارتبهٔ آ، جنینِ روح در ذهنش فوراً ناپدید شد‌قرعه‌کشی​ و ذهنِ فرارتبهٔ آ مستقیماً آن را در هم شکست.

زنجیرهٔ تضعیف‌هایی که روی پنلش‌تکمیلِ​ افتاده بود، یک‌باره محو شد.‌آن‌ها​ او به اوجِ آمادگی‌اش بازگشته بود.

...

درد سرانجام پس از چند ساعت فروکش کرد و جای خود را به حسِ‌شما​ قدرتی داد که مدام در حالِ گسترش بود. این حس از هر زمانِ دیگری شفاف‌تر‌قرعه‌کشیِ​ و قوی‌تر به نظر می‌رسید. درکِ او از جهان هرگز تا این حد تیز نبود.

انرژیِ درونِ بدنش از تک‌تکِ منافذِ‌گزینه‌های​ پوستش سرریز می‌کرد. هاله‌ای از نورِ‌ستاره‌جویِ​ آبیِ تیره پیکرش را پوشانده بود.

با خوشحالی‌متوقف​ گفت: «بالاخره‌کارتِ​ موفق شدم!»

هان شیائو غرق در شعف بود.‌ظهورِ​ از آن روز به بعد، او فرارتبهٔ‌ستاره‌جویِ​ آ بود که بر قلهٔ گلکسی می‌ایستاد!

هان شیائو خودش را آرام کرد، امتیازهای‌مسیرِ​ آزادش را به‌طورِ مساوی بینِ هوش و استقامت‌بازسازی​ تقسیم کرد و سپس نگاهی به ویژگی‌هایش انداخت.

با وجودِ آمادگیِ ذهنی، پس از‌گزینه‌های​ تبدیل شدن به فرارتبهٔ آ همچنان‌ستاره‌جویِ​ از دیدنِ اعدادِ روی پنلش شوکه شد.

هان شیائو با چشمانی‌تحتِ​ که از شدتِ هیجان گشاد‌است​ شده بود، گفت: «خیلی قویه...»

تبدیل شدن به فرارتبهٔ آ او را‌داشت​ بسیار قوی‌تر از رتبهٔ بلا کرده بود.‌تکمیل​ او پا به قلمروِ کاملاً جدیدی گذاشته بود.

با این ویژگی‌ها، جای تعجب نداشت که هیچ رتبهٔ بلایی هرگز حریفِ یک فرارتبهٔ آ نمی‌شد.‌انسانی​ حتی خودِ او هم پیش از این نمی‌توانست یک فرارتبهٔ آ را شکست دهد. این دقیقاً‌پیوست—توضیحاتِ​ مثلِ این بود که یک انسان هرگز نمی‌تواند با دستِ خالی گودزیلا را از پا درآورد.

وقتی خودش بیش از‌فعال​ ۲٫۵ میلیون جان داشت، خدا‌سلسله‌مراتبِ​ می‌دانست جانِ جبّار چقدر است.

اگر آن نخستینیان هرگز از این مرز‌جهش​ عبور نکرده بودند، شاید کیهانِ کنونی هنوز هم‌انسانی​ فکر می‌کرد رتبه‌های بلا سقفِ قدرتِ فردی هستند.

با خودش زمزمه‌شود​ کرد: «این قدرتِ‌دیگر​ یه فرارتبهٔ آست...»

هان شیائو تغییراتِ بدنش را حس‌ظهورِ​ کرد. احساس می‌کرد می‌تواند با یک‌شناسایی‌شده​ مشت سیارهٔ زیرِ پایش را سوراخ کند.

و این‌بهینه‌سازیِ​ بار، توهم‌فعال​ در کار نبود!

بیپ بیپ!

پیش از آنکه بتواند‌کارتِ​ مرزهای قدرتش را بسنجد،‌مستقیماً​ فیلیپ ناگهان پیامی فرستاد.

«ارباب، هوم... رادار یه‌شده‌اند​ سفینه رو تو جوِّ‌جهش​ بیرونی شناسایی کرده، هوم!»

هان شیائو بی‌درنگ سر بلند کرد. گویی نگاهش‌برداشته‌اید​ می‌توانست از دیوارهای ضخیمِ سنگی عبور کند؛ چشمانش‌شده‌اند​ روی سفینه‌ای قطره‌شکل در بیرونِ سیاره قفل شد.

زمزمه کرد: «سایکر؟ بالاخره رسید...»

نگاهِ هان شیائو قاطع شد.

این بهترین فرصت بود. او می‌توانست‌ظهورِ​ در نبرد با سایکر بسنجد که‌شناسایی‌شده​ در میانِ فرارتبه‌های آ چقدر قدرت دارد!