چپتر 587: میمونِ دیوانه

در اتاقِ بهینه‌سازیِ ماشین‌آلات...

«ماژولِ هسته تکمیل شد. در حالِ اجرای اسکنِ‌تنظیمات​ خودکار... اسکنِ خودکار تکمیل شد. همه‌چیز در وضعیتِ‌بالا​ کارکردِ مطلوب است. در حالِ سوار کردنِ ماژول‌های پیرامونی...»

حدودِ ده بازوی مکانیکی به‌سرعت قطعاتِ مختلفِ‌سطحِ​ زرهِ مکانیکی را سوار کردند و یک‌نیروی​ نمایشگرِ هولوگرامی آمارِ مختلفِ زره را نشان داد.

فیلیپ در تمامِ طولِ فرایندِ مونتاژ نقشِ دستیار را ایفا می‌کرد و با استفاده از سرعتِ پردازشِ‌باکیفیت​ برترش، بر کلِ فرایند نظارت داشت. او تمامِ نقص‌های میکروسکوپیِ قطعاتِ مختلف را تشخیص می‌داد تا هان‌ماژول‌ها​ شیائو بتواند پیوسته تنظیمات را انجام دهد و با اطمینان از بی‌نقصیِ کار، کیفیتِ محصول را بالا ببرد.

بالاتر از کیفیتِ بنفش، کیفیتِ نادرِ صورتی قرار داشت. هرچه‌دهد​ کیفیتِ یک ماشین بالاتر بود، ارتقای کیفیتش هم سخت‌تر می‌شد. با‌صورتی​ این حال، مشکلی که با پول حل می‌شد، اصلاً مشکل نبود.

هان شیائو بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ اِنا برای موادِ هسته خرج کرده بود و حتی از استخوانِ اژدهای خلأ با‌بنفش​ کیفیتِ صورتی در زرهِ مکانیکی بهره برده بود. با استفاده از این‌همه موادِ نادر، بالا بردنِ کیفیتِ محصولِ نهایی‌۱۰۰٬۰۰۰​ بی‌نهایت ساده بود. در مقایسهٔ دو تجهیزاتِ مختلف با سطحِ یکسان، تفاوتِ میانِ کیفیتِ صورتی و بنفش اصلاً کم نبود.

حالا که در رتبهٔ بلا بود، نیروی مکانیکیِ فراوانی داشت و قرابتِ ماشینی‌اش هم‌نیروی​ بالا رفته بود. با کمکِ تمامِ موهبت‌ها و مهارت‌هایش، بازدهِ ساخت‌وسازِ هان شیائو بسیار افزایش‌باکیفیت​ یافته بود. حتی اگر داشت یک زرهِ مکانیکیِ باکیفیت می‌ساخت، وقتِ زیادی از او نمی‌گرفت.

ویژژژ!

بازوهای مکانیکی به‌سرعت ماژول‌های باقی‌ماندهٔ زرهِ مکانیکی را سوار کردند و‌اطمینان​ پس از پایانِ کار، بازوی مکانیکی گازِ خنکی را اسپری کرد که‌هرچه​ قابلیتِ خنک‌سازی و پیوند دادنِ ماژول‌ها را داشت. این آخرین قدم بود.

گازِ خنکِ سفیدرنگ در تمامِ جهات پخش‌پیوسته​ شد و یک زرهِ مکانیکیِ مشکی و‌کیفیتِ​ طلایی پیشِ روی هان شیائو قرار گرفت.

سپس هان شیائو انگشتش را روی قسمتِ‌سطحِ​ سینهٔ زرهِ مکانیکی فشرد و رگه‌ای از نیروی‌مکانیکیِ​ مکانیکی بیرون داد تا زره را فعال کند.

ناگهان انگار موج‌هایی روی سطحِ زرهِ مکانیکی پدیدار شد و بی‌شمار‌بازدهِ​ نانورباتِ سیاه به کار افتادند. ماژول‌های مختلفِ زرهِ مکانیکیِ نازک روی سطح‌بازوهای​ آمدند و زره چنان برجسته شد که گویی عضلهٔ زیادی درآورده است.

هان شیائو در زرهِ مکانیکیِ جدید از اَبَرنیروی نانومتری استفاده کرده بود و نانوماشین‌های بسیاری در زره وجود داشت که خواصِ آلیاژِ‌قرار​ حافظه‌دار را داشتند. اطلاعاتِ ماژول‌های تسلیحاتیِ مختلف در این نانوماشین‌ها برنامه‌ریزی شده بود و آن‌ها می‌توانستند هر لحظه به سلاح‌های مختلفی تبدیل‌حتی​ شوند. اگرچه طراحیِ زرهِ مکانیکی ساده به نظر می‌رسید، اما در واقع سراسر پوشیده از سلاح بود و عملکردهای بسیار متفاوتی داشت.

گذشته از آن، این نانوماشین‌ها‌شیائو​ قابلیتِ خودتعمیری، تولیدِ انرژی و‌دهد​ عملکردهای بسیارِ دیگری هم داشتند.

«این زرهِ مکانیکی خیلی قوی‌تر‌مقایسهٔ​ از اژدهای خلأست و قوی‌ترین‌میانِ​ زرهِ مکانیکی‌ایه که تا الان ساختم...»

هان شیائو پنل را‌فراوانی​ باز کرد و به‌کمکِ​ ویژگی‌های زرهِ مکانیکی چشم دوخت.

در مقایسه با زره‌های مکانیکیِ قبلی‌اش، بزرگ‌ترین تفاوت در کلاسِ متفاوتِ زره بود. در گذشته، سریِ مار‌افزایش​ و اژدها به کلاسِ «زرهِ مکانیکیِ نبردِ سبک» تعلق داشتند، اما میمونِ دیوانه متعلق به کلاسِ «زرهِ‌خنک‌سازی​ مکانیکیِ تغییرشکل‌دهندهٔ نانو» بود. این زره قابلیتِ تغییرشکل داشت و برای نصب نیازی به قطعاتِ اضافی نداشت.

در واقع، بسیاری از زره‌های مکانیکیِ‌فراوانی​ تغییرشکل‌دهنده از سریِ میمون بودند. امکان داشت‌بازدهِ​ ریشهٔ این زره به میمونِ سایان برگردد؟

زرهِ مکانیکیِ جدید فوق‌العاده قدرتمند بود و انتظاراتِ هان شیائو را برآورده می‌کرد. سرانجام زرهِ مکانیکی‌اش از بدنِ خودش‌فراوانی​ قوی‌تر شده بود و آسیبِ بالایی هم داشت. به‌علاوه، با موتورِ میان‌کهکشانی که در آن تعبیه کرده بود، شبیهِ‌بازوهای​ یک سفینهٔ فضاییِ تک‌نفره بود. حالا می‌توانست در نبردهای میان‌کهکشانی به ناوهای جنگی حمله کند. این قابلیت بسیار کارآمد بود.

هان شیائو میمونِ دیوانه را در یک گوی فشرده کرد‌یافته​ و آن را به گردنش انداخت. دست‌هایش بی‌اختیار می‌خارید و‌پایانِ​ بی‌صبرانه منتظر بود کسی را برای مبارزهٔ تمرینی پیدا کند.

با این حال، افسرانِ خودش فقط یک‌طرفه‌فراوانی​ از او کتک می‌خوردند و پیدا کردنِ فرماندهانِ‌ساخت‌وسازِ​ دیگرِ ارتش‌ها یا گودورا هم چندان راحت نبود.

با خودش گفت: «مراسم داره‌مکانیکیِ​ شروع می‌شه، پس بهتره دردسر‌کمکِ​ درست نکنم. تو آینده فرصت زیاده.»

هان شیائو موقتاً این میل را سرکوب کرد. زرهِ مکانیکیِ جدید فقط بخشی از‌حالا​ برنامه‌اش برای ارتقای تجهیزات بود. هنوز تسلیحات و ماشین‌آلاتِ جدیدِ متنوعی وجود داشت که‌بسیار​ باید می‌ساخت. وقتی ارتشِ ماشینیِ جدیدش را دوباره برپا می‌کرد، توانایی‌های رزمی‌اش به اوج می‌رسید.

...

سرانجام تاریخِ مراسم تعیین شد.

پیش از مراسم، گودورا خبرِ‌مکانیکیِ​ نابودیِ ستارهٔ تاریک را فاش کرد‌موهبت‌ها​ و کلِ منظومه به لرزه درآمد.

ستارهٔ تاریک در حلقهٔ ستاره‌ایِ شکسته‌بی‌نهایت​ بدنام بود و حالا واقعاً نابود‌تفاوتِ​ شده بود! این خبر واقعاً تکان‌دهنده بود!

شمارِ زیادی از ساکنانِ کهکشانی کاملاً مبهوت شده بودند. پس از سال‌ها بی‌نتیجه‌می‌ساخت​ ماندنِ تلاش‌ها برای ریشه‌کن کردنِ ستارهٔ تاریک، گودورا توانسته بود به این شکلِ مخفیانه‌پیوند​ و کامل از شرِ ستارهٔ تاریک خلاص شود. این اتفاق واقعاً خیلی ناگهانی بود.

بسیاری از سازمان‌ها هنوز در حالِ حدس زدن بودند‌ماشینی‌اش​ که ستارهٔ تاریک این بار چه طوفانی به پا‌یافته​ خواهد کرد و با شنیدنِ این خبر شوکه شدند.

گودورا فقط گزارشِ ساده‌ای از روندِ کار منتشر کرد و قرار بود کلِ ماجرا‌ساخت‌وسازِ​ را با جزئیات در طولِ مراسم اعلام کند. این مراسم شبیهِ یک کنفرانسِ مطبوعاتی بود.‌خنکی​ از این رو، همهٔ شهروندانِ حلقهٔ ستاره‌ایِ شکسته توجهشان را به مراسمِ گودورا معطوف کردند.

خبرنگارانِ کهکشانی مثلِ کوسه‌هایی که بوی خون به‌مقایسهٔ​ مشامشان خورده باشد، همگی به‌سوی سیارهٔ مادرِ گودورا‌بلا​ هجوم بردند و مشتاقانه منتظرِ آغازِ مراسم ماندند.

خبرگزاری‌های کهکشانی با گودورا به‌مهارت‌هایش​ توافق رسیدند و قرار شد‌یافته​ کلِ مراسم را پخش کنند.

با نزدیک شدن به تاریخِ مراسم، ساکنانِ بی‌شمارِ کهکشانی‌ماشینی‌اش​ برای آغازِ آن مشتاق‌تر شدند. آن‌ها واقعاً می‌خواستند بدانند‌یافته​ گودورا دقیقاً چطور ستارهٔ تاریک را نابود کرده است!

در میانِ این‌بلا​ شور و اشتیاق، سرانجام‌قرابتِ​ روزِ مراسم فرا رسید.