چپتر 1176: اوج

اعلان‌های متعدد، لِی‌لین را در وضعیت روحی خوبی قرار داد. کالبد هایدرای کابوس در پشت سر او به‌چیزی​ طور کامل تجسم یافت، و هر یک از سرهای آن حاوی قانون متفاوتی بود. قدرت گناه در سراسر‌فاقد​ تمام موجودات هوشمند اکنون توسط لِی‌لین جذب می‌شد و مه تاریک غلیظی را در اطراف بدن عظیم‌الجثه‌اش شکل می‌داد.

در این لحظه، تراشه هوش‌می‌دانست​ مصنوعی اعلان دیگری فرستاد و لِی‌لین‌بدنش​ حتی بیشتر از قبل نیشخند زد.

در یک لحظه، او احساس کرد که قدرت خط خونی‌اش به حد نصاب رسیده و با نوعی‌هنوز​ درِ بسیار مبهم تماس پیدا کرده است. این در توسط قدرت فضا-زمان محافظت می‌شد و یک گذرگاه‌همه​ کوهستانی را شکل می‌داد. لِی‌لین به خوبی می‌دانست که این همان گلوگاه رسیدن به رتبه ۹ است.

وززز... قدرت گناه نخستین در بدنش غرید و مه تاریک حتی سیاه‌تر شد. انرژی زرشکی‌رنگ پویاتر‌پویاتر​ شد و نشانه‌هایی از حیات را بروز داد. با احساس قدرت گناه نخستین در حالی که‌فکر​ رودخانه در پشت هایدرای کابوس شکل می‌گرفت، لِی‌لین احساس کرد که این صحنه بی‌نهایت تماشایی است.

او اکنون قوانین خود را کامل کرده بود‌حالی​ و مسیرش را برای پیشروی بیشتر باز کرده‌برای​ بود. با این حال، هنوز چیزی کم بود.

لِی‌لین با خود فکر کرد: «شکم‌پرستی، طمع، خشم، غرور، حسادت، تنبلی، شهوت... هفت گناه، گناه نخستین رو شکل میدن و با ترکیب شدن با کشتار و‌برای​ مرگ، یه چرخه بی‌نقص رو به وجود میارن. اما، همه اینا فاقد یه تجسم از پلیدی خالصن...» لِی‌لین به آسمودئوس که درون رودخانه مهر و موم‌مهر​ شده بود نگاه کرد. به محض اینکه جوهره این شیطان را استخراج می‌کرد، مسیرش کامل می‌شد و به او اجازه می‌داد فورا به اوج رتبه برسد!

با این حال، اراده باورنکردنی لِی‌لین جلوی تمایلاتش را گرفت. «با اینکه میتونم نیروی رویا رو در‌هنوز​ اوج خودش به کار بگیرم، اما هنوز بی‌نقص نیست. باید اراده جهان دریم‌اسکیپ رو تحت سلطه دربیارم‌همه​ و مجبورش کنم جوهره نیروی رویا رو تحویل بده تا بتونم یه پایه بی‌نقص برای ارتقام بنا کنم...»

از آنجا که او به هر چیزی که برایش برنامه‌ریزی کرده بود دست یافته بود، لِی‌لین طبیعتا قصد داشت کارها را به حد کمال‌بی‌نهایت​ برساند. اگرچه نیروی رویا در اوج خود به او اجازه می‌داد تا قدرت‌های فضا-زمان را مهار کند، اما لِی‌لین چیز بیشتری می‌خواست! او فقط‌اینا​ نمی‌خواست به رتبه ۹ برسد، بلکه می‌خواست مطلقاً بهترین در میان مگوس‌های رتبه ۹ باشد. این یک امر بدیهی در جستجوی او برای جاودانگی بود!

از این رو، این نیروی رویا که حتی مگوس‌های اوج رتبه ۸ را راضی می‌کرد و باعث‌پیشروی​ می‌شد به او حسادت کنند، در چشمان لِی‌لین کافی نبود. جوهره نیروی مبدأ دریم‌اسکیپ، شکل تکامل‌یافته‌ای از‌اما​ نیروی رویا بود که به عنوان نیروی کابوس شناخته می‌شد، و این همان چیزی بود که او می‌خواست!

«عالیه! حالا قدرت اجرای نقشه‌هام رو دارم...»‌رتبه​ لِی‌لین نگاه دیگری به نسوس در هم‌پویاتر​ شکسته نینداخت و از بئاتور ناپدید شد...

بوم! بوم! بوم! سه انفجار پیاپی در سراسر جهان‌های بسیار طنین‌انداز شد. چه خدایان، چه شیاطین اعظم، و چه حتی پادشاهان لیچ، همگی نگاهی مملو از شوک به سمت‌چرخه​ بئاتور انداختند. یک قلمرو الهی طلایی در درون آن اکنون به درخشانی می‌تابید و به سرعت آخرین بخش‌های نه جهنم را می‌بلعید. بئاتور بار دیگر یکپارچه شده بود و با‌گرفت​ نوری مقدس پرتو افشانی می‌کرد، در حالی که نیروی مبدأ خروشان آن به قدرت قلمرو الهی تبدیل می‌شد. این مکان اکنون می‌توانست حتی خدایان برتر را نیز به وحشت بیندازد.

داشتن مالکی جدید برای نه جهنم به این معنا بود که شیاطین نابود شده‌اند. هشت لرد بئاتور حتی برای خدایان برتر نیز نیرویی قابل توجه بودند، و در‌برای​ تمام این مدت هرگز حتی یک وجب به خدایان یا اهریمنان نباخته و در عوض ضدحمله کرده بودند. اکنون، آن‌ها توسط یک مگوس در هم کوبیده شده بودند.‌شده​ بئاتور اولین جایی بود که از جنگ نهایی کنار کشید و بار دیگر خاطرات هولناکی را به خدایان یادآوری کرد که تصمیم گرفته بودند از ذهن خود پاک کنند.

انرژی قدرتمند خدایی که در حال تقویت‌بروز​ خود بود، از جهان‌های بسیاری عبور کرد و‌مسیرش​ باعث شد بسیاری از موجودات قدرتمند اخم کنند.

«کوکولکان، سرور من! تو نگهبان ارواح ما هستی، ستارگان در آسمان‌ها! تو پناهگاه روح منی، خدای نه جهنم. تو حافظ قدرتی،‌صحنه​ خدای خشم و نظم، فرمانروای شیاطین...» تحت هدایت تیف، همه در قلمرو الهی لِی‌لین در حال دعا به درگاه او بودند. قدرت‌میارن​ ایمان در یک رودخانه مقدس همگرا شد و باعث غرش بئاتور گشت، در حالی که نیروی مبدأ قدرتمندی وارد کلون لِی‌لین می‌شد.

مادر هسته ترجیح داد با پای خودش بئاتور را ترک کند. در‌تماشایی​ واقع، هنگامی که به این قلمرو الهی می‌نگریست و نیروی دافعه قدرتمندی‌میدن​ را حس می‌کرد، ردی از هشدار و هراس در چشمانش موج می‌زد.

«این دست‌کمی از قلمرو الهی یه خدای برتر نداره... با اینجا به‌عنوان پایگاهت، حتی اگه‌زرشکی‌رنگ​ چند تا از خدایان برتر هم‌زمان بهت حمله کنن، میتونی برای مدتی طولانی مقاومت کنی. لِی‌لین...‌چیزی​ واقعاً جای خوبی توی جهان خدایان پیدا کردی.» ردپایی از احساسات پیچیده در چشمانش پدیدار شد.

لِی‌لین با بلعیدن جهنم‌های نه‌گانه و دستیابی به قوانین جدید، به‌سرعت در‌بی‌نهایت​ قدرت اوج گرفت و با درنوردیدن رتبه‌ها، شتابان به رتبه ۱۷ رسید. او‌میدن​ این‌طور حس می‌کرد که لِی‌لین می‌خواهد کلونش را به جایگاه خدای برتر برساند!

با این حال، امواج خروشان ایمان خیلی زود، در‌بدنش​ میان تبریک‌های آمیخته به حسادت و حیرتِ بسیاری از‌حالی​ موجودات قدرتمند، فروکش کرد. رتبه لِی‌لین روی ۱۷ باقی ماند.

اما حتی همین میزان نیز با‌بروز​ توجه به زمان حضورش در جهان خدایان،‌خود​ به‌شدت دور از ذهن و باورنکردنی بود!

بر فراز کوه مقدس یشم سفید، کلون چشمان زرین و درخشانش‌بدنش​ را گشود. به نظر می‌رسید آذرخشی که توانایی شکل دادن و‌می‌گرفت​ نابودی کامل جهان‌ها را در خود داشت، از امتداد نگاهش عبور می‌کرد.

نور آبی‌رنگی‌زرشکی‌رنگ​ در چشمان‌نشانه‌هایی​ لِی‌لین درخشید.

کلون پیشین او پاره‌ای از روحش به شمار می‌رفت، اما این یکی تحت فرمان و کنترل تمام‌عیار تراشه هوش مصنوعی قرار داشت. با توجه به این‌که‌خود​ این دو در اصل یکی بودند، تراشه هوش مصنوعی کمکی نیز که تحت هدایت تراشه اصلی اداره می‌شد، می‌توانست نیروی ایمان را دریافت کند. او حتی موفق‌درون​ شده بود بخش جداشده روحش را بازپس بگیرد، از این رو دیگر هیچ اثر جانبی مخربی برای به بند کشیدن او در دام قدرت ایمان وجود نداشت.

جریان‌های عظیمی از‌زرشکی‌رنگ​ داده‌ها در برابر‌حیات​ چشمان کلون سوسو زد.

قدرت یک قلمرو از الوهیت فرد سرچشمه می‌گرفت؛ موهبتی که یک نیمه‌خدا از آن بهره‌ای نداشت. هر‌نشانه‌هایی​ قلمروِ افزوده، جهش‌های عظیمی در توان رزمی فرد ایجاد می‌کرد. به همین دلیل بود که خدایان تمام‌خشم​ هوش و حواس خود را روی ارتقای رتبه‌های الهی‌شان معطوف می‌کردند و به مسائل دیگر بهای چندانی نمی‌دادند.

لِی‌لین به مشخصات خود نگریست.

«پس ارتقای رتبه الهی یه قلمرو جدید بهم داده،‌رودخانه​ ها...» توجه لِی‌لین به توانایی تازه‌اش معطوف شد، و تراشه‌چیزی​ هوش مصنوعی بی‌درنگ جزئیات مربوط به آن را آشکار کرد.

«حتی موجودات قانون هم اگه غرق توی گرداب احساسات گناه نخستین بشن تحت تأثیر قرار میگیرن. اون‌وقت میتونم اون‌ها رو‌حالی​ به برده‌های خودم تبدیل کنم؟» لِی‌لین دستی به چانه‌اش کشید و نفسی تازه کرد. در جهان خدایان، چه مگوس‌ها و‌کشتار​ چه شخص خدایان، جملگی اسیر و درمانده امیال درونی خویش بودند. هرکسی می‌توانست به خیمه‌شب‌بازیِ در دست او تبدیل شود.

حتی وجودهای اوج رتبه ۸ نیز خالی از احساسات نبودند. با این وجود، آنها از این توانایی برخوردار بودند که به‌طمع​ محض برانگیخته شدن امیال، جلویشان را سد کنند. اما قدرت و نفوذ تمایلات درونی تا کجا پیش می‌رفت؟ تا هنگامی که یک‌موم​ وجود اوج رتبه ۸ از رخنه‌ها و نقص‌های روحی رنج می‌برد، لِی‌لین می‌توانست به راحتی از آنها به نفع خود بهره‌برداری کند!