چپتر 1763: تعقیب فنگ شیان
0دربار آسمانی.
در تالار بزرگ مرکزی.
نور بنفش چون امواج خروشان به هر‌راهِ سو گسترده می‌شد. ناگهان نور از حرکت ایستاد،حقیقی گویی جریان رودخانه به سدی برخورد کرده باشد.
با گشودن چشمانش،دست پری زی وِی‌هیچ آهسته نفس کشید.
او در میانهٔ استنتاج بود؛ کار به روانی پیش‌خودِ می‌رفت و موفقیت در چند قدمی قرار داشت، اما‌شبح ناگهان سدِ پیشِ رو به شکلی عظیم قد برافراشت.
این تغییری عادی نبود، گویی‌دیگر پیش از این در حال‌بخشی هل دادن دری چوبی بود.
در پیش‌تر به لرزه درآمده بود و احتمال‌تمام بازگشودنش بسیار می‌نمود؛ به محض موفقیت، پری زی‌آسمان‌دزد وِی از موقعیتِ سرزمین متبرک لانگ یا آگاه می‌شد.
با وجود این، درِ چوبی‌دیگر در یک چشم‌به‌هم‌زدن به دری‌بخشی آهنین و سنگین بدل گشت.
«چه اتفاقی افتاد؟»
«پیش‌تر فانگ یوان سعی کرد‌دیگر متوقفم کنه، روش‌های مسیر خردش‌بخشی ضعیفه، نتونست کاری از پیش ببره.»
«اما الان یهو موفق شد...کشندهٔ صبر کن، فهمیدم، اون سرزمین‌قدرتِ متبرک لانگ یا رو الحاق کرد.»
چشمان پری زی وِی‌آورد از نوری درخشان پر شد؛آنجا او پاسخ را یافته بود.
پیش از این، پری زی وِی برای استنتاج مکان فانگ یوان‌یامای با دشواری عظیمی روبه‌رو بود. پس از آنکه فانگ یوان امپراتور‌خود یاما را به دست آورد، او دیگر هیچ امیدی به موفقیت نداشت.
از آنجا که فانگ یوان سرزمین متبرک‌امیدی لانگ یا را الحاق کرده بود، آنجا‌اگر به بخشی از روزنهٔ جاودانِ فرمانروا بدل می‌شد.
اگر پری زی وِی سعی می‌کرد مکان سرزمین‌تمام متبرک لانگ یا را استنتاج کند، آیا در‌آسمان‌دزد واقع در حال استنتاج مکان خودِ فانگ یوان نبود؟
از این رو، حرکت کشندهٔ‌دیگر امپراتور یامای فانگ یوان، سد راهِ‌روزنهٔ تمام استنتاج‌های پری زی وِی گشت.
امپراتور یاما قدرتِ حرکت کشندهٔ رتبه ۹، پنهان‌سازی شبح،خودِ از میراث حقیقی آسمان‌دزد را در خود داشت؛ این‌شبح مانعی عظیم برای پری زی وِی به شمار می‌رفت.
افکار در ذهن پری زی وِی جرقه‌امیدی می‌زد اما دستانش از حرکت نایستاد؛ او‌اگر پی‌درپی روش‌های مسیر خرد را به کار گرفت.
پس از کمی بررسی، حدسش را تأیید کرد: «این دقیقاً‌قدرتِ مثل همون زمانیه که سعی کردم مسائلی رو درباره فانگ یوان‌ذهن استنتاج کنم، انگار واقعاً سرزمین متبرک لانگ یا رو الحاق کرده!»
«الحاق یه سرزمین متبرک رتبه ۷ به سطح‌نداشت تبحر استاد بزرگ نیاز داره. یعنی تبحر مسیر‌کند پالایش فانگ یوان به سطح استاد بزرگ رسیده؟»
پری زی وِی دریافت‌اگر که بار دیگر فانگ‌واقع یوان را دست‌کم گرفته است.
چهره‌اش به شدت درهم رفت.
«روزنه‌های جاودان فقط می‌تونن روزنه‌های کوچک‌تر رو ببلعن،تمام روزنهٔ جاودان فانگ یوان چیه؟ چطور می‌تونه اون‌آسمان‌دزد سرزمین متبرک لانگ یای عظیم رو الحاق کنه؟»
پری زی وِی هنوز از راز روزنهٔ جاودانِ فرمانروا آگاه نبود؛روزنهٔ او در خفا در شوک فرو رفته بود، زیرا بنیانی که‌راهِ فانگ یوان آشکار کرده بود، به خودی خود کاملاً غیرقابل‌درک می‌نمود.
«لعنتی! فانگ یوان سرزمین متبرک لانگ یا رو به دست آورد،یامای بنیانش به شدت قوی‌تر شد. این جاودانه‌های انسان دگرگونه دارن چه‌خود غلطی می‌کنن؟ واقعاً گذاشتن فانگ یوان بنیانشون رو ببلعه؟ یه مشت احمق!»
پری زی وِی دندان قروچه‌دیگر کرد؛ این جاودانه‌های انسان دگرگونه‌بخشی بیش از حد بی‌مصرف بودند.
«صبر کن،آیا این احتمالاً‌خودِ نقشهٔ فانگ یوانه!»
«داره از این جاودانه‌های انسان دگرگونه استفاده می‌کنه تا‌آنجا دربار آسمانیِ من رو هدف بگیره. همزمان، از دربار‌واقع آسمانی هم استفاده می‌کنه تا اونا رو ضعیف کنه.»
«بعد از این نبرد، جاودانه‌های انسان دگرگونه‌آیا حتماً تلفات سنگینی دادن، برای همینه که‌استنتاج‌های فانگ یوان تونسته به زور الحاقشون کنه.»
«در واقع، شاید حتی از تهدیدِ‌هیچ استنتاج من استفاده کرده تا گولشون‌جاودانِ بزنه و با نقشه‌ش موافقت کنن!»
در یک آن،واقع افکار بسیاری از ذهن‌راهِ پری زی وِی گذشت.
فانگ یوان چنان تصویر عمیقی از حیله‌گری و‌نداشت زیرکی در ذهن او بر جای گذاشته بود‌کند که نمی‌توانست جز با بدبینی به او بیندیشد.
پری زی وِی‌فرمانروا به شدت خشمگین‌کند و عبوس بود!
او احساس می‌کرد که این حمله‌هیچ به سرزمین متبرک لانگ یا، تنها‌جاودانِ به نفع فانگ یوان تمام شده است!
با خشمی که در چشمانش موج می‌زد، پری زی وِی‌قدرتِ بی‌درنگ با شاهزاده فنگ شیان که در دشت‌های شمالی بود‌افکار ارتباط برقرار کرد: «فانگ یوان، نمی‌ذارم موفق بشی. شاهزاده فنگ شیان...»
شاهزاده فنگ شیان از پیش دستورات را دریافت کرده بود؛ او در پشتهٔ دمِ رها کمین کرده بود و نقشهٔ‌کشندهٔ اصلی این بود که در صورت وجود فرصت، با جاودانه‌های دربار آسمانی برای حملهٔ مشترک به سرزمین متبرک لانگ یا همکاری‌پی‌درپی کند. اگر جاودانه‌های دشت‌های شمالی متوجه این موضوع می‌شدند، او خود را نشان می‌داد و برای خریدن زمان، سد راهشان می‌گشت.
پری زی وِی دستور داد: «شاهزاده فنگ شیان، ممکنه‌خودِ فانگ یوان همین الان پیداش بشه، سریع بررسی کن،شبح به محض اینکه پیداش کردی سعی کن معطلش کنی.»
شاهزاده فنگ شیان گفت:آورد «فهمیدم.» اما ناگهان لحنش تغییر‌آنجا کرد: «صبر کن، پیداش کردم!»
پری زی وِی با شتاب گفت: «تو تنهایی، مراقب باش! فانگ یوان مکار و حیله‌گره، گوی‌آسمان‌دزد جاودان مسیر سرقت ممکنه از فرقهٔ لانگ یا باشه، شایدم مال خودش باشه. من از قبل‌تأیید جاودانه‌هایی رو به دشت‌های شمالی فرستادم تا کمکت کنن. اما تو کوتاه‌مدت، هیچ نیروی کمکی‌ای نداری.»
شاهزاده فنگ‌یاما شیان با چهره‌ای‌دیگر جدی گفت: «می‌فهمم.»
او یک جاودانهٔ رتبه ۸ بود،کند اما باید در برابر یک جاودانهٔ‌راهِ رتبه ۷ این‌چنین محتاطانه عمل می‌کرد؟
با این حال، هیچ حس‌دیگر پوچی و حقارتی در این‌بخشی موضوع نمی‌دید؛ این کاملاً طبیعی بود.
نه تنها شاهزاده فنگ شیان، بلکه‌یامای پری زی وِی و جاودانه‌های دربار‌پنهان‌سازی آسمانی نیز همین احساس را داشتند.
دست‌کم گرفتن‌های پیشین‌شان،دست تنها حماقت خودشان‌هیچ را آشکار کرده بود.
فرمانروای حقیقیِ شبحِ تندر و چن یی کشته‌واقع شده بودند؛ این اهریمن فانگ یوان خارق‌العاده بود‌رتبه و نمی‌شد او را با منطقِ عادی سنجید.
دیگران را می‌شد دست‌کم گرفت،دیگر اما نگاهِ از بالا به پایین‌روزنهٔ به فانگ یوان، حماقت محض بود!
فانگ یوان که در آسمان پرواز می‌کرد، به عقب‌استنتاج‌های نگریست و گفت: «واقعاً اینجاست.» شاهزاده فنگ شیان با‌مانعی سرعتی سرسام‌آور در حال نزدیک شدن به او بود.
هیاهوی الحاق سرزمین متبرک لانگ‌دیگر یا کوچک نبود؛ بدن اصلی‌بخشی فانگ یوان لو رفته بود.
شاهزاده فنگ شیان در همان نزدیکی‌کند منتظر مانده بود و به محض‌راهِ حس کردن او، به سویش یورش برد.
فانگ یوان‌یاما با سرعت به‌دیگر جلو پرواز کرد.
او نمی‌خواست‌آیا با شاهزاده‌خودِ فنگ شیان بجنگد.
پس از نبردِ نفس‌گیرِ پیشین، او‌هیچ در شرایط اوج خود قرار نداشت‌جاودانِ و جوهر جاودان فراوانی مصرف کرده بود.
همزمان، باید در برابر استنتاج‌های پری زی وِی دفاع‌خودِ می‌کرد. امپراتور یاما روحش را تنگاتنگ پوشانده بود، ردپاهایش‌شبح را پنهان می‌کرد و بنیان روحش را تحلیل می‌برد.
«فانگ یوان، کجا فرار می‌کنی؟»
«اگه مردی، همین‌جا‌واقع بمون و سیصد‌یامای راند باهام بجنگ!»
«بزدل، فقط بلدی فرار کنی؟»
...
شاهزاده فنگ شیان با‌آورد غرور و تکبر، بی‌وقفه‌نداشت به ناسزاگویی ادامه می‌داد.
اما حقیقت این بود که شاهزاده فنگ شیان‌تمام کاملاً محتاط بود؛ اگرچه متکبر به نظر می‌رسید،آسمان‌دزد اما ذهنش در هوشیاریِ کامل به سر می‌برد.
فانگ یوان پوزخند زد. مهم نبود‌هیچ شاهزاده فنگ شیان چقدر او را‌جاودانِ تحریک می‌کرد، او هیچ اعتنایی نشان نمی‌داد.
حتی اگر فانگ یوان در بهترین حالت خود نبود، و حتی با اینکه تنها در‌قدرتِ رتبه هفت تزکیه قرار داشت، با به کارگیریِ مهر محافظ جریان معکوس، مهر لوئو پو، غولِ‌پی‌درپی آسمانیِ سولور و اژدهای سنگی ازلی، می‌توانست دوشادوشِ شاهزاده فنگ شیان بجنگد و ذره‌ای عقب‌نشینی نکند.
اما چه فایده‌ای داشت؟
نبرد با شاهزاده فنگ‌خودِ شیان، در صورت کوچک‌ترین‌تمام بی‌احتیاطی، می‌توانست دردسرساز شود.
اینجا یکی از ده‌آورد منطقهٔ به‌شدت خطرناکِ دشت‌های‌نداشت شمالی بود؛ ستیغِ دمِ رها!
اگر فانگ یوان روش‌هایش را به کار می‌گرفت، اطلاعات ارزشمندی را‌یامای فاش می‌کرد و جوهر جاودانش بی‌دلیل هدر می‌رفت. اگر در حین‌خود نبرد، نیروهای کمکیِ دربار آسمانی از راه می‌رسیدند، اوضاع بسیار وخیم‌تر می‌شد.
پادشاه هرگز‌یاما از سر‌آورد خشم لشکرکشی نمی‌کند!
چه از جناح حق و چه از جناح اهریمنی، اگر کسی‌رتبه نمی‌توانست احساساتش را مهار کند، فارغ از اینکه در آن لحظه چقدر‌می‌زد دستاوردهایش بزرگ بود، در باطن چیزی جز دلقکی احمق به شمار نمی‌آمد.
فانگ یوان با سرعتی سرسام‌آور پرواز می‌کرد. با‌نداشت دیدن درهٔ پیش رویش و آن دریاچهٔ یخبندانِ‌کند پهناور، غرق در شادی شد و اندیشید: «رسیدم، خودشه.»
شاهزاده فنگ شیان از مدت‌ها پیش دست‌آیا به کار شده بود و از پشت‌استنتاج‌های سر، حملاتی را روانهٔ فانگ یوان می‌کرد.
آن دو در حال‌آورد تعقیب و گریز، به‌سرعت‌نداشت به دریاچهٔ یخبندان نزدیک شدند.
با پدیدار شدنِ یک اژدهای یخبندان ازلی، موج عظیمی در دریاچهٔ یخبندان به وجود‌میراث آمد. اژدها شاخی بر سر، بدنی کشیده به طول بیش از صد قدم و‌گرفت لایه‌های بی‌شماری از فلس‌های سپید بر تن داشت. با ظهورش، دمای محیط به‌شدت افت کرد.
اژدهای یخبندان ازلی غریو کشید و به‌امیدی فانگ یوان و شاهزاده فنگ شیان هشدار‌اگر داد که به قلمروِ او نزدیک نشوند.
اما همین اژدهای‌فرمانروا یخبندان ازلی، هدفِ‌کند فانگ یوان بود!
زمانی که جانِ سرزمین لانگ یا برای نخستین بار سرزمین متبرک را‌جاودانِ جابه‌جا کرد و از دریاچه هلال به ستیغِ دمِ رها رفت، مکان‌استنتاج‌های دقیق را به فانگ یوان نگفت؛ چرا که در برابر او گارد داشت.
اما اکنون که جانِ سرزمین تحت فرمانش‌راهِ بود، مکانِ سرزمین متبرک لانگ یا و نیروهای‌حقیقی اطرافش، برای فانگ یوان کاملاً آشکار شده بود.
هشدارِ اژدهای یخبندان ازلی بی‌فایده بود؛هیچ فانگ یوان و شاهزاده فنگ شیان‌جاودانِ همچنان به سوی آن یورش می‌بردند.
اژدها خشمگین شد، هوا را‌می‌کرد بلعید، دهانش را گشود و‌کشندهٔ نفسِ یخبندانِ بی‌پایانش را بیرون داد.
نفس یخبندان همچون موجی از یخ و سرما‌نداشت بود؛ خالص و سپید. از هر کجا که‌کند می‌گذشت، نوری یخی همچون بلور در آنجا می‌درخشید.
فانگ یوان مهر محافظ جریان‌کشندهٔ معکوس را فعال کرد و به‌رتبه دلِ این نفسِ یخبندانِ عظیم زد.
شاهزاده فنگ شیان با‌آورد دیدن وخامت اوضاع، او نیز‌آنجا به تعقیب فانگ یوان شتافت.
نفس یخبندان همه‌چیز را در خود‌کند بلعید و در حرکت کشندهٔ کاوشگرِ‌راهِ شاهزاده فنگ شیان اختلال ایجاد کرد.
مهر محافظ جریان معکوس،آورد سلامت و امنیت فانگ‌نداشت یوان را کاملاً تضمین می‌کرد.
با عبور نفس یخبندان‌خودِ از کنارش، خرده‌یخ‌های بی‌شماری به‌استنتاج‌های درشتیِ کالسکه‌های اسب‌دار فرو ریختند.
شاهزاده فنگ شیان غرق در شعله‌های آتش‌امیدی بود. در حالی که در آسمان شناور‌اگر مانده بود، لایه‌ای از یخ روی ابروانش نشست.
پس از دفعِ نفس یخبندان، شاهزاده‌کند فنگ شیان نه‌تنها احساس غرور نکرد، بلکه‌تمام خشم و اضطراب وجودش را فرا گرفت.
زیرا تمام ردپاهای‌دست فانگ یوان را‌هیچ گم کرده بود.
«فانگ یوان چهره آشنا رو داره،یامای احتمالاً تبدیل به یه تیکه یخ‌پنهان‌سازی شده و با بقیه پایین افتاده!»
شاهزاده فنگ شیان اطلاعات مهمی در دست داشت. او با تکیه‌روزنهٔ بر تجربیاتِ غنیِ نبردش، بی‌درنگ محتمل‌ترین دلیلِ ناپدید شدن فانگ یوان‌راهِ را دریافت. اکنون یافتنِ بدن اصلیِ فانگ یوان به‌هیچ‌وجه آسان نبود.
به‌ویژه زمانی که درست‌اگر در لحظهٔ حرکتش، اژدهای یخبندان‌خودِ ازلی به او حمله کرد.
شاهزاده فنگ شیان‌دست با خشم فریاد‌هیچ زد: «هیولای احمق!»
اژدهای یخبندان ازلی خرد محدودی داشت. از آنجا که فانگ یوان ناپدید شده‌شبح بود، گمان می‌کرد که او مرده است. تنها کسی که باقی مانده بود،پی‌درپی شاهزاده فنگ شیان بود که به‌شکلی کاملاً آشکار در شعله‌های خروشان غرق شده بود.
در مقایسه با هالهٔ رتبه هفتِ فانگ یوان،نداشت شاهزاده فنگ شیان هالهٔ قدرتمندِ رتبه هشت را‌کند داشت؛ او دقیقاً هم‌سطحِ اژدهای یخبندان ازلی بود.
در چشمان اژدهای یخبندان ازلی،می‌کرد فانگ یوان ناچیز بود؛ تهدید حقیقی‌یامای کسی نبود جز شاهزاده فنگ شیان!
گرومب! گرومب! گرومب!
شاهزاده فنگ شیان چاره‌ای‌خودِ نداشت جز اینکه به‌شدت با‌استنتاج‌های اژدهای یخبندان ازلی مبارزه کند.
در عین حال، فرصتی‌آورد یافت تا تمامیِ خرده‌یخ‌های‌نداشت روی زمین را بررسی کند.
دیری نپایید‌جاودانِ که چیزی‌اگر کشف کرد.
یکی از خرده‌یخ‌ها روی دریاچهٔ یخبندان افتاده بود، اما‌آنجا روی آب شناور نماند؛ بلکه به یک اژدهای یخبندان‌واقع باستانی تبدیل شد و به سوی اعماقِ دریاچه شنا کرد.
شاهزاده فنگ شیان از حمله به اژدهای‌راهِ یخبندان ازلی دست کشید، دریاچهٔ یخبندان را هدف‌حقیقی گرفت و غرید: «فانگ یوان، نمی‌تونی فرار کنی!»
فانگ یوان وارد دریاچهٔ‌آورد یخبندان شد و بی‌وقفه‌نداشت به پایین شیرجه رفت.
به‌زودی تعداد زیادی اژدهای یخبندان را دید؛آیا در اینجا اژدهایانِ یخبندانِ باستانی و اژدهایانِ‌استنتاج‌های یخبندانی در سطح هیولای برهوت حضور داشتند.
این خانوادهٔ‌یاما عظیمی از‌آورد اژدهایانِ یخبندان بود!
این اژدهایان تنها با کنجکاوی به فانگ‌راهِ یوان نگاه می‌کردند. او یکی از خودشان بود،حقیقی از این رو هیچ تمایلی برای حمله نداشتند.
اما حملهٔ شاهزاده فنگ‌آورد شیان به دریاچهٔ یخبندان،نداشت مسئلهٔ کاملاً متفاوتی بود.
بسیاری از اژدهایانِ یخبندان باستانی شروع‌کند به حمله کردند، اما شاهزاده فنگ شیان‌تمام تمامیِ آن‌ها را سوزاند و خاکستر کرد.
اژدهایانِ یخبندان باستانی دچار آشوب شدند؛ بخش کوچکی‌نداشت از آن‌ها در کمال درندگی به آزار و اذیت‌آیا شاهزاده فنگ شیان پرداختند، در حالی که بقیه گریختند.
فانگ یوان غرق در‌خودِ شادی شد و خود را‌استنتاج‌های در میان گروه جا زد.
شاهزاده فنگ شیان که بار دیگر تمام ردپاهای فانگ یوان را گم کرده‌فرمانروا بود، با خشم درون دریاچهٔ یخبندان فریاد زد: «فانگ یوان، اگه جرئت داری‌رتبه بیا بیرون!» صدای او امواج و تلاطم‌های عظیمی در آبِ آرامِ دریاچه ایجاد کرد.
اژدهای یخبندان ازلی از سر استیصال غریو کشید. این جاودانهٔ‌کشندهٔ انسانی، نوادگانش را به‌طرز بی‌رحمانه‌ای از پای درآورده بود. خون، دریاچهٔ‌آسمان‌دزد یخبندان را رنگین کرد و خشمِ اژدها به نقطهٔ جوش رسید.
هیولا با نفرت و‌آورد خشمی سرکوب‌ناپذیر، به شاهزاده‌نداشت فنگ شیان یورش برد!