چپتر 1796: کلون رؤیای ناب
0فانگ یوان‌روی روحش را‌جامهٔ نظاره کرد.
پس از چندین نوبت تزکیه در‌نیز این مدت، روح او هم‌اکنون تا حدِ‌احساس شصت میلیون روحِ انسان ترمیم شده بود!
روح او دیگر مانند گذشته تیره و ضعیف نبود، بلکه سرشار از انرژی‌احساس و سرزنده بود. چهره‌اش ظریف و اندازهٔ بدنش طبیعی بود، نوری از اعماق آن‌انواع می‌تابید که سراسرش را می‌پوشاند و به بیننده احساسی از استحکام و خلوص می‌داد.
میراث حقیقی آسمان‌دزد — حرکت کشندهٔ رتبه ۹، پنهان‌سازی‌جامهٔ شبح، مانند زیرپوشی ابریشمی به روحش چسبیده بود و‌عنوان روی آن، لایه‌ای از جامهٔ دیوان‌سالارِ اشباح قرار داشت.
جامهٔ دیوان‌سالارِ اشباح از گویِ جاودانِ تغییر روح رتبه ۷ و گویِ جاودانِ پاکسازی روح‌خود رتبه ۶ به عنوان هسته‌های خود استفاده می‌کرد. در این لحظه، این جامه به یک‌فعلی‌اش لباس رزمی تبدیل شده بود و حتی زرهی جنگی پیراهنش را می‌پوشاند؛ منظره‌ای باشکوه بود.
با بنیان روح فعلی‌اش،یافت فانگ یوان اطمینان داشت که‌لحظاتی می‌تواند روح خود را بشکافد.
حرکت کشندهٔ‌اصلیِ جاودان —یافت شکافت روح!
بی‌درنگ، روح فانگ یوان کالبد فیزیکی‌اش را ترک کرد‌جامهٔ و برای کنترل کرم‌های گو و حفظ حرکت کشندهٔ شکافت‌هسته‌های روح، تنها به افکار، اراده‌ها و احساسات باقی‌مانده متکی بود.
به سادگیِ آب خوردن، نیمی از روحِ‌قرار بدن اصلی جدا شد و روحِ بدن‌هسته‌های اصلی بار دیگر به کالبد خود بازگشت.
در یک چشم‌به‌هم‌زدن، روحِ بدن‌شکافته‌شده اصلیِ فانگ یوان به سی‌استراحت میلیون روحِ انسان کاهش یافت.
روحِ شکافته‌شده نیز‌کاهش در حدِ سی‌نیز میلیون روحِ انسان بود.
فانگ یوان چشمانش‌شبح را بست و‌چسبیده لحظاتی استراحت کرد.
با بازگشت روح به بدنش، سرگیجهٔ خفیفی احساس کرد.گویِ این واکنشی طبیعی بود، زیرا او نیمی از روحش‌لحظه را شکافته بود که مقدار عظیمی به شمار می‌رفت.
حرکتِ جوهر جاودان درون روزنهٔ جاودانش‌نیز متوقف شد و انواع کرم‌های گو‌خفیفی بدون هیچ آسیبی به استراحت پرداختند.
این شکافت روح موفقیت‌آمیز بود. در حقیقت،چشمانش فعال کردن این حرکت آسان نبود و‌واکنشی خطر عظیم و احتمال شکست بالایی داشت.
اما فانگ یوان پیش‌تر این حرکت را با پشتکار‌جامهٔ تمرین کرده، انرژی زیادی صرف نموده و بهای قابل‌توجهی برای‌هسته‌های آن پرداخته بود. تمام تلاش‌هایش باعث موفقیت این اقدام شد.
فانگ یوان چشمانش را‌جامهٔ گشود؛ او کاملاً بهبود‌داشت یافته و ذهنش شفاف بود.
او ورودی روزنهٔ جاودانش را اندکی باز‌چشمانش کرد و روحِ شکافته‌شده‌اش بی‌درنگ همراه با‌واکنشی باد حرکت کرد و از آن گذشت.
از پیش، کالبدی فیزیکی‌یافت درون روزنهٔ جاودانِ فرمانروا‌بست در انتظارِ روحِ شکافته‌شده بود.
این کالبد فیزیکی چیزی نبود جز‌چسبیده کالبدِ رؤیای ناب حقیقت‌جو که از‌قرار یک قلمرو رؤیا خلق شده بود!
پس از ورود روح شکافته‌شده به کالبدِ‌قرار رؤیای ناب حقیقت‌جو، ابتدا نوساناتی در هاله پدیدار‌خود شد و سپس همچون جسدی بی‌جان، آرام گرفت.
فانگ یوان خونسرد بود.
او کم‌وبیش سه نوع‌یافت کالبدِ رؤیای ناب حقیقت‌جو‌بست را درک کرده بود.
نوع اول، قوی‌ترین کالبدِ رؤیای ناب حقیقت‌جو بود؛ همان که توسط پیرمرد یان شی و همچنین یینگ وو شیه‌هسته‌های در گذشته متراکم شده بود. این کالبدِ رؤیای ناب حقیقت‌جو تنها هجده ساعت طول عمر داشت، تزکیه‌اش هر دو ساعت‌جاودان یک رتبه افزایش می‌یافت و قدرتش پیوسته رشد می‌کرد، تا جایی که در اواخر عمرش به طرز وحشتناکی قدرتمند می‌شد.
با وجود این، این کالبدِ رؤیای ناب حقیقت‌جو به‌گویِ گوهای جاودانِ متعدد و همچنین مقدار عظیمی از قلمروهای رؤیا‌جامه نیاز داشت. فانگ یوان نمی‌توانست این الزامات را برآورده کند.
نوع دوم، کالبدِ رؤیای ناب حقیقت‌جو با تزکیهٔ جاودانه بود. فانگ یوان بارها از آن استفاده‌شکافته کرده بود و زمانی آن‌ها را برای به تأخیر انداختن تعقیبِ جاودانه‌های مرز جنوبی به کار‌موفقیت‌آمیز گرفت. او همچنین از آن برای تجارت مخفیانهٔ قلمروهای رؤیا با چی چو یو استفاده می‌کرد.
این کالبدِ رؤیای ناب حقیقت‌جو یک نقص بزرگ داشت؛ دارای‌استراحت محدودیت زمانی بود. به محض رسیدن به این محدودیت، آن‌ها خود‌حرکتِ را منفجر کرده و دوباره به یک قلمرو رؤیا تبدیل می‌شدند.
نوع سوم، همان بود که فانگ یوان از کالبدِ رؤیای ناب حقیقت‌جویِ فنگ جین هوانگ آموخته بود. این یک‌هسته‌های کالبدِ رؤیای ناب حقیقت‌جویِ بی‌نقص بود که قلمروهای رؤیای اندکی مصرف می‌کرد و گوهای جاودانِ زیادی به کار نمی‌گرفت که‌جاودان همان‌ها نیز قابل جایگزینی با گوهای جاودانِ دیگر بودند. اما این تنها یک کالبد فانی بود و تزکیهٔ جاودانه نداشت.
کالبدی که روحِ شکافته‌شده با آن ادغام شده‌داشت بود، نوع سومِ کالبدِ رؤیای ناب حقیقت‌جو بود؛استفاده روزنه‌ای داشت و تنها در رتبه ۱ قرار داشت.
پس از مدتی،کاهش کالبدِ رؤیای ناب‌نیز حقیقت‌جو چشمانش را گشود.
سی میلیون روح انسان مهار شده بود و داشت با این‌سرگیجهٔ کالبد سازگار می‌شد؛ این کالبد با تزکیهٔ پایین خود قادر نبود‌جوهر سی میلیون روح انسان را به طور کامل در خود جای دهد.
این نمونه‌ای بارز‌شبح از کالبدی ضعیف‌چسبیده اما روحی قدرتمند بود.
در حالی که روحِ شکافته‌شدهٔ فانگ یوان بیشترِ قدرت‌گویِ خود را مهار می‌کرد، گویی غولی بدنش را جمع‌لحظه کرده و با احتیاط درون خانه‌ای کاغذی دراز کشیده بود.
اما این اهمیتی نداشت.
فانگ یوان از‌کاهش پیش گوی یادگار‌نیز را آماده کرده بود.
گوی یادگار، یک گوی فانیِ کروی‌شکل به اندازهٔ انگشت شست بود‌اشباح که ظاهری عادی داشت. اما تأثیرش شگرف بود؛ می‌توانست دیواره‌های روزنه را‌لحظه تقویت کرده و تزکیهٔ استاد گو را یک قلمروِ کوچک ارتقا دهد.
تزکیهٔ استاد گو دارای پنج رتبه از‌قرار رتبه ۱ تا رتبه ۵ بود؛ گوی یادگار‌خود نیز به رتبه‌های ۱ تا ۵ تقسیم می‌شد.
گوی یادگار مس سبز رتبه ۱، گوی یادگار فولاد سرخ‌استراحت رتبه ۲، گوی یادگار نقره سفید رتبه ۳، گوی یادگار‌می‌رفت طلای زرد رتبه ۴ و گوی یادگار بلور بنفش رتبه ۵.
گوی یادگار در هر رتبه‌ای که بود، گنجینه‌ای‌بست در همان رتبه به شمار می‌رفت! قیمت آن‌شکافته بسیار فراتر از دیگر کرم‌های گویِ هم‌رده بود.
برای نمونه، گوی یادگار فولاد سرخ در دنیای‌لایه‌ای فانی هشت هزار سنگ ازلی قیمت داشت؛ این‌تغییر ارزش از کرم‌های گوی عادی رتبه ۳ فراتر می‌رفت.
گوی یادگار نقره سفید، یک‌دیوان‌سالارِ گوی ارزشمند رتبه ۳ بود که‌تغییر ارزش آن به پنجاه هزار می‌رسید!
در بازارهای فانی، در بهترین حالت گوی یادگار نقره سفید‌استراحت دست‌به‌دست می‌شد. بازارِ گوی یادگار طلای زرد تحت کنترل بود و‌حرکتِ آن‌ها به‌شدت کمیاب بودند که اغلب در دستانِ رده‌بالاها قرار داشتند.
این وضعیت در آسمان زرد گنجینه بسیار‌چشمانش بهتر بود؛ هر چه باشد، آسمان زرد گنجینه‌زیرا منطقهٔ تبادلِ جاودانه‌ها و بزرگ‌ترین بازارِ جهان بود.
در آسمان زرد گنجینه، گوهای یادگار رتبه ۱ تا ۳ به صورت‌قرار دسته‌ای فروخته می‌شدند، گوهای یادگار طلای زرد رتبه ۴ اندک بودند و‌جامه گوهای یادگار بلور بنفش رتبه ۵ حتی از آن هم کمتر یافت می‌شدند.
دلیل این امر آن نبود که جاودانه‌ها این کرم‌های گو را در دستان خود نگه‌خود داشته و نمی‌خواستند در بازار به گردش درآیند، بلکه به این خاطر بود که گوی یادگار‌اطمینان تنها به صورت طبیعی شکل می‌گرفت و در حال حاضر، جاودانه‌ها قادر به خلقِ آن‌ها نبودند.
حتی سرزمین متبرک لانگ یا‌شکافته‌شده و دربار آسمانی نیز از‌استراحت انجام این کار ناتوان بودند.
چرا؟
اکنون فانگ یوان با داشتنِ سطح تبحرِ‌روی شبه‌استاد متعال در مسیر پالایش و سطح تبحرِ‌جاودانِ استاد در مسیر انسان، دلیل آن را می‌فهمید.
زیرا گوهای‌روی یادگار، کرم‌های گویِ‌دیوان‌سالارِ مسیر انسان بودند!
این گوها تأثیری بنیادین بر انسان‌های دگرگونه و انسان‌ها‌لحظاتی داشتند. گوهای یادگار در مناطقی که انسان‌های دگرگونه یا‌عظیمی انسان‌های زیادی در آن حضور داشتند، بسیار بیشتر شکل می‌گرفت.
کلون رؤیای نابِ فانگ‌یافت یوان، استفاده از گوی یادگار‌لحظاتی مس سبز را آغاز کرد.
روزنهٔ او با استادان گوی عادی تفاوت داشت؛ یک‌جامهٔ روزنهٔ معمولی پایدار بود، اما روزنهٔ همزادِ رؤیای ناب‌عنوان مدام همچون یک رؤیا شکل می‌گرفت و در هم می‌شکست.
این ویژگیِ قلمروهای رؤیا بود.
در زندگی قبلی، فنگ جین هوانگ نیز اذعان کرده بود که دلیل‌خفیفی اصلیِ موفقیتش در خلق کالبدِ رؤیای ناب حقیقت‌جوی بی‌نقص، گذشته از تصادف،روزنهٔ این بود که پیش‌تر حرکت کشندهٔ شکستن رؤیا را خلق کرده بود.
صرف‌نظر از اینکه روزنهٔ همزادِ رؤیای ناب در هم می‌شکست و‌سرگیجهٔ دوباره شکل می‌گرفت، غشای نوری پیرامونش قرار داشت که بی‌نهایت نازک به‌درون نظر می‌رسید، اما روزنهٔ مسیر رؤیا را محکم درون خود حفظ می‌کرد.
این غشا، همان‌شبح دیوارهٔ روزنهٔ رتبه‌چسبیده ۱ مرحلهٔ آغازین بود.
با به کارگیریِ یک گویِ یادگارِ مسِ سبز،داشت غشای نور بی‌درنگ ضخیم شد و نور همچون آب‌می‌کرد به گردش درآمد و به غشای آب بدل گشت.
همزادِ رؤیای ناب‌کاهش از گویِ یادگارِ مسِ‌چشمانش سبزِ دیگری استفاده کرد.
غشای آب از پیش هم‌شکافته‌شده ضخیم‌تر و محکم‌تر گشت و‌استراحت به غشای سنگ بدل شد.
با به کارگیریِ سومین گویِ یادگارِ‌چسبیده مسِ سبز، غشای سنگ در روزنهٔ همزادِ‌داشت رؤیای ناب به غشای بلور تبدیل گشت.
کالبدِ رؤیای ناب حقیقت‌جو استعدادی ویژه به شمار می‌رفت؛گویِ جوهر ازلیِ مسِ سبزِ آن شاید همچون رؤیا وهم‌آلود‌لحظه می‌نمود، اما بیش از نود درصدِ روزنه را پر می‌کرد.
همزادِ رؤیای نابِ فانگ یوان بی‌درنگ‌نیز چهارزانو نشست و جوهر ازلی‌اش را‌خفیفی برای حمله به غشای بلور هدایت کرد.
با وجود این، پیش از آنکه حتی دست به کار‌استراحت شود، روزنه‌اش خودبه‌خود ارتقا یافت؛ غشای بلور در هم شکست و‌حرکتِ به غشای نورِ رتبه ۲ از جنس فولاد سرخ بدل گشت.
همزادِ رؤیای ناب در‌زیرپوشی چشم‌برهم‌زدنی به استاد گوی‌لایه‌ای رتبه ۲ بدل شده بود.
فانگ یوان شگفت‌زده شد، اما خیلی زود پی برد: «کالبدِ رؤیای‌تغییر ناب حقیقت‌جو یازدهمین کالبد مطلق است و در هم‌ردهٔ ده کالبد مطلق‌حتی قرار می‌گیرد. تزکیهٔ آن می‌تواند بی‌هیچ مانعی و به‌طور پیوسته ارتقا یابد.»
در مسیر تزکیهٔ استاد گو، گذر از مراحل کوچک آسان بود و تنها‌احساس به زمان و شکیباییِ کافی نیاز داشت. با وجود این، هر قلمروِ بزرگ‌متوقف سدی در پیش داشت و هرچه بالاتر می‌رفتی، عبور از آن دشوارتر می‌گشت.
فانگ یوان در اندیشهٔ آن بود که از تجربیات فراوانش برای‌سرگیجهٔ ارتقا بهره ببرد، اما انتظار نداشت کالبدِ رؤیای ناب حقیقت‌جو به‌طور طبیعی‌درون مرزها را بشکند؛ این امر بسیار راحت‌تر از انتظارات اولیه‌اش پیش می‌رفت.
گوهای یادگار یکی پس از دیگری مصرف می‌شدند و‌جامهٔ سطح تزکیهٔ همزادِ رؤیای نابِ فانگ یوان پیوسته بالا‌عنوان می‌رفت و مرزها را به سوی رتبه‌های بعدی می‌شکست.
هرچند گویِ یادگارِ بلور بنفش در آسمان زرد گنجینه‌گویِ کمیاب بود، اما در خزانهٔ لانگ یا به وفور‌لحظه یافت می‌شد. از این رو، کمبودی در کار نبود.
به این ترتیب، تنها در عرض یک‌چشمانش ساعت، همزادِ رؤیای نابِ فانگ یوان به‌واکنشی سطح تزکیهٔ رتبه ۵ مرحلهٔ اوج رسید.
فانگ یوان همزادِ رؤیای ناب را به‌چشمانش بیرون از روزنهٔ جاودانِ فرمانروا فرستاد و‌واکنشی فرمان داد: «برای عروج جاودانگی آماده شو!»
همزاد نمی‌توانست مصیبت خود را درون روزنهٔ جاودانِ فرمانروا از سر‌اشباح بگذراند، زیرا این کار بی‌نظمی عظیمی در چی آسمان و زمین‌می‌کرد ایجاد می‌کرد و تعادل روزنهٔ جاودان را به شدت بر هم می‌زد.
روزنهٔ جاودانِ فرمانروای فانگ یوان خود نیاز مبرمی به چی‌جاودانِ آسمان و زمین داشت. اگر همزادِ رؤیای ناب مصیبتش را درون‌رزمی آن می‌گذراند، کمبود شدیدی در چی آسمان و زمین پدیدار می‌گشت.
از این رو، نقشهٔ فانگ یوان این‌چشمانش بود که همزادِ رؤیای ناب مصیبت را‌واکنشی در بیرون از روزنه پشت سر بگذارد.
فانگ یوان قصد داشت در‌شکافته‌شده یک حرکت، همزادِ رؤیای نابِ بی‌نقصی‌سرگیجهٔ در سطح یک جاودانه خلق کند!
اما درست زمانی که می‌خواست‌ابریشمی گام بعدی را عملی کند، ناگهان‌اشباح احساس خطر شدیدی به جانش افتاد.
نگاه فانگ یوان‌لایه‌ای متمرکز شد: «ها؟اشباح یه لحظه صبر کن!»
او تبحر ژرفی در مسیر خرد داشت؛ این‌بست احساس خطر شدید که از ناکجاآباد سر برآورده‌شکافته بود، بی‌دلیل نبود، بلکه هشداری قطعی به شمار می‌رفت.
فانگ یوان‌اصلیِ نمی‌توانست این حس‌شکافته‌شده را نادیده بگیرد.
«انگار این یه هشداره... اگه بذارم‌چسبیده همزادِ رؤیای ناب مصیبت رو پشت‌قرار سر بذاره، با خطر عظیمی روبه‌رو میشه؟»
فانگ یوان اخم کرد.
استادان گو برای ارتقا‌یافت به سطح جاودانه، باید‌بست مصیبت را پشت سر می‌گذاشتند.
طبق منطق رایج، هرچند ارادهٔ آسمان این بلایا و مصائب را تقویت می‌کرد،احساس اما باز هم حدی برای آن وجود داشت. بلایا و مصائبِ یک رتبه‌متوقف ۶ هرچند هم که قدرتمند می‌بود، از بلایا و مصائبِ رتبه ۷ فراتر نمی‌رفت.
نگاه فانگ یوان ژرف‌تر شد:ابریشمی «اما اگه پای بلایا و‌دیوان‌سالارِ مصائب مسیر رؤیا در میون باشه...»
عروج جاودانگیِ کالبدِ رؤیای ناب حقیقت‌جو به احتمال‌داشت زیاد با بلایا و مصائب مسیر رؤیا روبه‌رو می‌گشت،می‌کرد اما فانگ یوان دانش چندانی در این زمینه نداشت.
در وضعیت کنونی، حتی شخص‌شکافته‌شده قدرتمندی همچون دوک لونگ نیز در‌سرگیجهٔ برابر روش‌های مسیر رؤیا دست‌بسته بود.
فانگ یوان در این زمینه بسیار‌نیز قوی‌تر از دوک لونگ عمل می‌کرد، زیرا‌احساس حرکتِ گشایش رؤیا را در اختیار داشت.
با وجود این،شبح گشایش رؤیا نیز‌چسبیده قادر مطلق نبود.
افزون بر این، قلمروهای رؤیا اساساً به دو نوع تقسیم می‌شدند: نوع اول قلمروهای واقع‌گرایانه بودند که فانگ یوان بیشترِ‌لباس کاوش‌هایش را در آن‌ها انجام داده بود؛ نوع دوم قلمروهای انتزاعی بودند که در آن‌ها هر اتفاقی ممکن بود رخ‌برای دهد، اتفاقاتی که با هیچ منطقی قابل توجیه نبودند و حتی فانگ یوان نیز تمایلی به روبه‌رو شدن با آن‌ها نداشت.
«اگه بذارم همزادِ رؤیای نابم عروج‌نیز جاودانگی رو انجام بده، یعنی به ارادهٔ‌احساس آسمان فرصت دادم تا بهم حمله کنه؟»
«اگه این‌طوره، باید بذارم‌یافت عروج جاودانگی رو درون‌بست روزنهٔ جاودانِ فرمانروا انجام بده.»
«درون روزنهٔ جاودانِ فرمانروا خبری از ارادهٔ آسمان نیست. هرچند این کار مقدار‌داشت عظیمی از چی آسمان و زمین رو بیرون می‌کشه و به بنیانم آسیب می‌زنه،تبدیل اما داشتن یه همزادِ رؤیای ناب در سطح یه جاودانه، مزایای خیلی بیشتری داره.»
با وجود این، وقتی فانگ یوان همزادِ رؤیای ناب را به‌تغییر درون بازگرداند و خواست اجازه دهد مصیبت را پشت سر بگذارد،تبدیل آن احساس خطر، هرچند اندکی کاهش یافته بود، اما همچنان حس می‌شد.
فانگ یوان در اندیشه فرو رفت: «یعنی حتی بدون ارادهٔ آسمان هم، وقتی‌احساس کالبدِ رؤیای ناب حقیقت‌جو عروج جاودانگی رو انجام میده، باز هم بلایا و‌متوقف مصائب مسیر رؤیا سر می‌رسن؟ و تازه، قراره تهدید بزرگی هم برام باشه؟»
عروج جاودانگی‌اصلیِ با خطر کردن‌شکافته‌شده گره خورده بود.
آیا این‌پنهان‌سازی خطر ارزشش را‌ابریشمی داشت یا نه؟
فانگ یوان لحظاتی تردید کرد‌دیوان‌سالارِ و سپس با کشیدن آهی،جاودانِ ثبات و امنیت را برگزید.
در این مقطع‌کاهش زمانی، چنین خطری‌نیز ارزشش را نداشت.
مسئلهٔ حیاتی این بود که او حتی ذره‌ای‌بست اطمینان به موفقیت نداشت. اگر پای مسیرهای دیگر‌شکافته در میان بود، مشکلی پیش نمی‌آمد، اما مسیر رؤیا...
فانگ یوان‌پنهان‌سازی سرش را‌زیرپوشی تکان داد.
او در حقیقت‌لایه‌ای اشتیاق فراوانی برای‌اشباح این کار داشت.
چرا که در صورت موفقیت‌آمیز بودنِ عروج جاودانگی، فانگ یوان نه تنها یک همزادِ رؤیای ناب در سطح جاودانه‌شمار به دست می‌آورد، بلکه فرصتی برای دریافت الهام طبیعی نیز برایش فراهم می‌شد؛ الهامی که به او اجازه می‌داد درک‌احتمال بهتری از مسیر رؤیا پیدا کند و فرصت ارتقای گوی فانی مسیر رؤیا به گویِ جاودان را به دست آورد!
اما فانگ یوان با تأسف‌شکافته‌شده دریافت که این عروج جاودانگی‌استراحت خطرات بسیار عظیمی در پی دارد.
«اگه اوضاع خراب بشه،زیرپوشی ممکنه حتی نتونم از زنجرهٔ‌جامهٔ بهار و پاییز استفاده کنم.»
فانگ یوان در این زندگی‌دیوان‌سالارِ پیشرفت بسیار خوبی داشت و‌جاودانِ به خطر انداختن آن عاقلانه نبود.
خطر کردنِ کورکورانه‌کاهش نشان از شجاعت نداشت،چشمانش بلکه حماقت محض بود.
فانگ یوان پوزخندی‌کاهش زد: «بی‌خیال، فعلاً‌نیز میذارم همین‌طوری بمونه.»