چپتر 1415: بخت ثابت
0در این هنگام، جانِ آرایه به رقصنده هونگ یون‌روی گفت: «ارباب، نمی‌تونید آرایهٔ گو رو از هم باز کنید.گشت اگه این آرایهٔ گو نابود بشه، منم از بین می‌رم.»
رقصنده هونگ‌بسیار یون سر‌نوری تکان داد.
این جانِ‌بنابراین آرایه واقعاً‌تنها کارآمد بود.
پیش‌تر وقتی آرایهٔ گو فرو ریخت، از آنجا که کسی کنترلش نمی‌کرد، باید کاملاً‌مه‌آلود از هم می‌پاشید. اما به لطفِ جانِ آرایه، بخشی از آرایهٔ گو نجات یافت و‌شدنِ به آرایه‌ای کوچک‌تر و ناقص تبدیل شد؛ به همین دلیل توانست تا الان دوام بیاورد.
درست همان‌طور که جان‌های سرزمین می‌توانستند سوراخ‌های‌صحرای سرزمین‌های متبرکِ خود را ترمیم کنند، جان‌های‌نوری آرایه نیز از پسِ چنین کاری برمی‌آمدند.
رقصنده هونگ یون قصد‌نوری نداشت از چنین جانِ‌محو آرایهٔ مفیدی دست بکشد.
جانِ آرایه دوباره گفت: «خوشبختانه، گویِ پرچمِ آرایه داخلِ آرایهٔ گو هست.ستارگانِ ارباب، اول باید از گویِ پرچمِ آرایه استفاده کنید و این آرایهٔ‌نوری گو رو درونش نگه دارید، بعد اون رو داخل روزنهٔ جاودانتون بذارید.»
در گذشته، از آنجا که ژن یوان زی گویِ جاودانِ جانِ‌درخشان آرایه را خلق کرده بود، طبیعتاً محدودیت‌هایش را نیز می‌شناخت؛ از‌نوری این رو، گویِ پرچمِ آرایه را برای تکمیلِ آن پدید آورد.
پیش‌تر هنگامِ فروپاشیِ آرایهٔ گو، جانِ آرایه ابتدا گویِ‌روی جاودانِ پرچمِ آرایه را نجات داده بود. بنابراین، اکنون‌محو رقصنده هونگ یون تنها باید نحوهٔ کنترلِ آن را می‌آموخت.
چند روز بعد.
آسمانِ شب‌بنابراین آکنده از‌تنها ستارگانِ درخشان بود.
هوا سرد و مه‌آلود بود.
در صحرای غربی، روی تپهٔ شنیِ‌مه‌آلود بسیار معمولی، نوری که فانگ یوان‌بسیار را احاطه کرده بود، رفته‌رفته محو گشت.
سرانجام، با تبدیل شدنِ نور به‌احاطه ذراتی ریز که در تاریکیِ شب‌نور غرق می‌شدند، تمامِ هالهٔ او پنهان گشت.
فانگ یوان نفسی‌اکنون بیرون داد و‌کنترلِ ناگهان چشمانش را گشود.
فانگ یوان با خود اندیشید:می‌آموخت «نمی‌دونم تأثیر نهاییِ این حرکت‌ستارگانِ کشندهٔ جاودان، یعنی بخت ثابت، چیه...»
در این چند روزِ اخیر، فانگ‌مه‌آلود یوان در حینِ فرار، گهگاه این‌بسیار حرکت کشندهٔ جاودان را به کار می‌گرفت.
او بخت ثابت را‌نوری از ما هونگ یون‌محو به دست آورده بود.
فانگ یوان بخت ثابت را در روحِ ما هونگ یون یافته بود. البته،درخشان این بدان معنا بود که حرکت کشندهٔ بخت ثابت، بخشی از میراث حقیقیِ‌احاطه بختِ همهٔ موجوداتِ زنده متعلق به والامقامِ جاودانِ خورشید عظیم به شمار می‌رفت.
بخت ثابت‌تنها برای فانگ یوان‌می‌آموخت بسیار مناسب بود.
تأثیرش این بود که بختِ‌سرد شخص را تزلزل‌ناپذیر می‌ساخت تا‌تپهٔ به راحتی تحت تأثیر قرار نگیرد.
فانگ یوان همیشه‌معمولی از نقطه ضعفِ‌احاطه اتصال بخت هراس داشت.
هر چه باشد، در گذشته وقتی اتصال بخت را روی هان لی، هونگ یی و‌سرد یه فان به کار گرفت، دلیلش این بود که آن‌ها بختِ قدرتمندی داشتند. اما اوضاع تغییر‌شدنِ کرد؛ پس از به دست آوردنِ بختِ گُهِ سگ، بختِ فانگ یوان بر آن‌ها برتری یافت.
این بدان معنا بود که فانگ‌چند یوان مجبور می‌شد بختِ خوبش را‌هوا با هان لی و دیگران تقسیم کند.
این موضوع‌ستارگانِ به ضرر‌هوا او تمام می‌شد.
به ویژه هنگامِ استفاده از سوزاندن روح برای انفجار‌گشت بخت، بختی که به دست می‌آورد کاملاً به نفع‌تمامِ خودش نمی‌شد و بخشی از آن میانِ بقیه تقسیم می‌گشت.
در گذشته، فانگ یوان چاره‌ای نداشت،کنترلِ اما اکنون پس از کشتنِ ما‌ستارگانِ هونگ یون، روشی در اختیار داشت.
بخت ثابت، همان راه‌حل بود.
هستهٔ این حرکت کشنده، گویِ جاودانِ سرسختی و گویِ جاودانِ مسیر قانون، یعنی‌معمولی «اصلی»، بود. اما پس از اصلاحاتِ فانگ یوان، این حرکت کشنده به جای‌غرق آن‌ها از گویِ جاودانِ احتیاط و گویِ جاودانِ مسیر قانون، یعنی «بزرگ»، بهره می‌برد.
فانگ یوان گویِ جاودانِ احتیاط را از مدت‌ها پیش‌گشت در اختیار داشت، در حالی که گویِ جاودانِ «بزرگ»تمامِ را از فرمانروای حقیقیِ کوهستان بنفش به دست آورده بود.
فرمانروای حقیقیِ کوهستان بنفش، یک جاودانه از نژادِ‌چند ریزمردمان بود. پس از استفاده از گویِ جاودانِ «بزرگ»،صحرای بدنش منبسط می‌شد و به جاودانه‌ای انسانی تبدیل می‌گشت.
با این حال، از آنجا که تبحرِ فانگ‌آسمانِ یوان در مسیر بخت در سطح استادِ بزرگ‌غربی نبود، اصلاحِ این حرکت تنها تا حدودی موفقیت‌آمیز بود.
این حرکت کشنده همچنان نقص‌هایی داشت؛ هنگامِ‌صحرای فعال‌سازیِ آن، حتی اگر فانگ یوان هیچ اشتباهی‌فانگ مرتکب نمی‌شد، باز هم احتمالِ شکست وجود داشت.
به عبارتی دیگر، این‌نوری حرکت کشنده، یعنی بخت ثابت،گشت در زمانِ فعال‌سازی قابل‌اتکا نبود.
فانگ یوان از این نقطه ضعف آگاه بود،چند اما به دلیلِ پایین بودنِ سطح تبحرش، نمی‌توانست‌مه‌آلود آن را به درستی برطرف یا اصلاح کند.
در گذشته، فانگ یوان همواره در آرزوی گوی جاودانِ شکستنِ بخت‌درخشان بود، اما اکنون، هرچند این گوی جاودان را در اختیار نداشت، با‌فانگ تکیه بر حرکت کشندهٔ بخت ثابت می‌توانست از منافع خویش دفاع کند.
تأثیرِ بخت ثابت به چشم‌سرد نمی‌آمد و فانگ یوان از‌تپهٔ میزان کاراییِ آن اطمینانِ کامل نداشت.
اما بر اساس محتوایِ میراثِ بختِ همهٔ موجودات زنده، فانگ یوان می‌دانست: هنگامی که دو نفر رابطهٔ نزدیکی با‌هالهٔ یکدیگر داشته باشند، بختشان به هم پیوند می‌خورد. اگر دو نفر در یک جبهه قرار می‌گرفتند، بختشان یکی می‌شد؛اخیر با هم اوج می‌گرفتند و با هم سقوط می‌کردند. این همان معنایِ شریک بودن در خوشی و ناخوشی بود.
با وجود این، والامقام جاودان خورشید عظیم در پژوهش‌های‌روز خود دریافته بود که حتی در صورتِ یکی شدنِ‌غربی بخت‌ها، باز هم تفاوت‌هایی ظریف و ژرف به چشم می‌خورد.
هرچند دو نفر می‌توانستند در خوش‌اقبالی و تیره‌بختیِ‌آسمانِ یکدیگر شریک باشند، اما برخی افراد بهرهٔ بیشتری‌غربی از خوش‌اقبالی می‌بردند و کمتر دچار تیره‌بختی می‌شدند.
دلیل این امر چه بود؟
والامقام جاودان خورشید عظیم پی برده بود که در میان این دو، شخصی که بختِ نیرومندتری‌غرق داشت، منافع بیشتری به دست می‌آورد و آن‌که بختش ضعیف‌تر بود، سختیِ بیشتری متحمل می‌شد؛ حتی‌جاودان زمانی که شخصِ ضعیف‌تر منفعتی کسب می‌کرد، بخشِ بزرگی از آن سود به شخصِ قوی‌تر می‌رسید.
والامقام جاودان خورشید عظیم این رابطه را «بخت اصلی» و «بخت فرعی» نامید و گوهای‌سرد جاودانِ مسیر بختِ مربوط به هر یک را خلق کرد. با وجود این، در حالِ‌سرانجام حاضر گوی جاودان بخت اصلی و گوی جاودان بخت فرعی در دستانِ فانگ یوان نبود.
حتی بدون آن‌ها نیز، فانگ یوان می‌توانست بختِ خویش را‌ستارگانِ ثابت نگه دارد و با ایجادِ اختلاف میانِ بختِ خود‌بسیار و دیگران، جایگاهِ بخت اصلی را از آنِ خود کند.
پس از اندکی استراحت، فانگ یوان مسئلهٔ‌صحرای بخت ثابت را کنار گذاشت و بار دیگر‌فانگ به اصلاحِ حرکت کشندهٔ پاکسازیِ خود روی آورد.
در زمینهٔ مسیر آرایه، فانگ یوان‌احاطه اعتمادبه‌نفسِ بسیار بالاتری داشت؛ هر چه‌نور باشد، او استاد بزرگِ مسیر آرایه بود.
با تکیه بر این‌تنها برتری، پیشرفتش در این‌چند زمینه شتابِ چشمگیری داشت.
از این رو، تبدیلِ کاملِ حرکت‌چند کشندهٔ پاکسازیِ خود به یک آرایهٔ گو،سرد تنها چند قدم تا پایان فاصله داشت.
موفقیت در یک قدمی‌اش بود، اما آنچه‌صحرای فانگ یوان را نگران می‌کرد، در اختیار‌نوری نداشتنِ گویِ جاودانِ کلیدیِ مسیر آرایه بود.
او می‌توانست گوی جاودان صفحهٔ آرایه را از فرقهٔ لانگ یا قرض‌نور بگیرد، اما این گو تنها در رتبه ۶ قرار داشت. این در‌چشمانش حالی بود که آرایهٔ جاودانِ پاکسازیِ خود، آرایه‌ای رتبه ۷ به شمار می‌رفت.
با به کارگیریِ گویِ صفحهٔ آرایهٔ‌کنترلِ رتبه ۶ برای برپاییِ یک آرایهٔ جاودانِ‌درخشان رتبه ۷، احتمالِ شکست بسیار بالا می‌رفت.
نکتهٔ دیگری نیز وجود داشت؛ گویِ صفحهٔ آرایه، اطلاعاتِ آرایهٔ گویِ انتقالِ فرعی-اصلیِ فرقهٔ لانگ‌صحرای یا را در خود ثبت کرده بود. اگر فانگ یوان می‌خواست از این گو برای‌نور برپاییِ آرایهٔ پاکسازیِ خود بهره ببرد، باید اطلاعاتِ آرایهٔ انتقال را به کلی پاک می‌کرد.
پس از آن، باید آرایه را با استفاده از گویِ صفحهٔ آرایه‌بسیار برپا می‌کرد. تنها پس از یک بار موفقیت، گویِ صفحهٔ آرایه تواناییِ‌ریز آن را پیدا می‌کرد که آرایهٔ پاکسازیِ خود را به‌تنهایی شکل دهد.
این خود معضلی بزرگ بود.
فانگ یوان پیش‌تر در‌تنها این باره با جانِ سرزمین‌روز لانگ یا مذاکره کرده بود.
آرایهٔ انتقالِ فرعی-اصلی اهمیتِ فراوانی برای جانِ‌روز سرزمین لانگ یا و فرقهٔ لانگ یا داشت‌صحرای و مستقیماً بر روندِ توسعهٔ آن‌ها تأثیر می‌گذاشت.
فرقهٔ لانگ یا هیچ جاودانه‌ای در مسیر آرایه‌غربی نداشت و آرایه‌های انتقال، تنها با تکیه بر‌احاطه همین گوی جاودانِ صفحهٔ آرایه ایجاد شده بودند.
اگر فانگ یوان می‌خواست اطلاعاتِ درونِ گوی جاودانِ صفحهٔ آرایه را‌شدنِ پاک کند و جزئیاتِ جدیدی در آن قرار دهد، فرقهٔ لانگ یا‌ناگهان تواناییِ برپاییِ آرایهٔ گویِ انتقالِ فرعی-اصلی را برای همیشه از دست می‌داد.
پذیرشِ این موضوع‌اکنون برای جانِ سرزمین‌کنترلِ لانگ یا غیرممکن بود.
آن‌ها هیچ روشی در مسیر اطلاعات‌چند در اختیار نداشتند تا بتوانند اطلاعاتِ ثبت‌شده‌سرد در گویِ صفحهٔ آرایه را استخراج کنند.
صرفاً تماشایِ روندِ برپاییِ آرایهٔ گویِ جاودان توسطِ گویِ صفحهٔ آرایه، برای‌بسیار درکِ تمامِ پیچیدگی‌های آن کافی نبود؛ جزئیاتِ پنهانِ بسیاری مانندِ نحوهٔ تزریقِ جوهر‌تاریکیِ جاودان یا هماهنگیِ کرم‌های گو وجود داشت که به سادگی قابلِ مشاهده نبود.
فانگ یوان باید به جانِ سرزمین لانگ یا‌محو اطمینان می‌داد که به عنوانِ استاد بزرگِ مسیر‌غرق آرایه، تواناییِ بازآفرینیِ آرایهٔ انتقالِ فرعی-اصلی را دارد.
با این وجود، جانِ‌تنها سرزمین لانگ یا همچنان‌چند در تردید به سر می‌برد.