چپتر 1576: میدان نبرد یاما
0دگرگونی اژدهای شمشیر باستانی!
انفجار روح!
دست غولپیکرِ مسیر قدرت!
اژدهای بیشمار!
فانگ یوان تقریباً تمامیانسانِ روشهایش را علیه پریجاودان زی وی به کار بست.
پری زی ویدیوانهوار خندید: «فانگ یوان، دیگهروی به آخر خط رسیدی.»
او نیز حرکات کشندهٔ متعددی از هر نوع به کار گرفت؛قدرتِ همگی ژرف و پیچیده بودند و در واقع تمام حملات فانگاصلاح یوان را سد کردند! برخی حتی حرکات او را خنثی ساختند.
روشهای فانگ یوان از مدتها پیش لو رفته بود. پریلحظه زی وی اطلاعات جمعآوری کرده و استنتاجهای فراوانی انجام داده بود؛وضع او روشهای بسیاری برای مقابله با فانگ یوان خلق کرده بود.
این قدرتِنبردش باورنکردنیِ یک جاودانهٔدگرگونه مسیر خرد بود.
اما در این لحظه، حرکات کشندهٔ فانگ یوان همچنانتوانایی تا حدودی کارآمد بود، چرا که او نیز حرکاتش رامبهوت برای مقابله با استنتاجهای پری زی وی اصلاح کرده بود.
«اما در زمینهٔ تبحرِ مسیر خرد، به پای پریخلق زی وی نمیرسم. با این وضع، بالاخره تمام روشهامحدودی رو استنتاج میکنه و دیگه توانِ مقابله نخواهم داشت.»
افکار در ذهن فانگ یوان جرقهباورنکردنیِ زدند، نیت نبرد در وجودش خروشید،حدودی اما ذهنش همچنان چون یخ سرد بود.
پری زی وی لبخندی زددگرگونه و مقداری چیِ بنفش را بامبهوت هالهای پرابهت از دهان بیرون داد.
چیِ بنفش به ظرافتِ مشتِ یکزدن نوزاد بود، اما به محض برخورد،انسانِ وارد ذهن جانورِ سالِ ازلی شد.
غرررش—!
جانورِ سالِ ازلی از شدت درد غرید،جاودانهٔ دیوانهوار سرش را گرفت و با غلت زدنحرکاتش روی زمین، توانایی نبردش را از دست داد.
جاودانههای انسانِ دگرگونه که کنترلدگرگونه ابرآرایهٔ جاودان را در دستمات داشتند، همگی مات و مبهوت ماندند!
قدرت نبردِ خودِ پری زی وی حتی از چن یی نیزجاودانههای بالاتر بود. پیش از این، او جدی نجنگیده بود، اما اکنون،خودِ روشهای قدرتمند و هالهٔ پرابهتش شوک عظیمی به همه وارد کرد.
فانگ یواناستنتاجهای نیز کمیانجام احساس دلسردی کرد.
او هنوز دو جانورِ روحِ ازلی را کهخرد از صحرای اشباحِ سبز اسیر کرده بود در اختیارزمینهٔ داشت، اما نمیخواست اکنون آنها را به کار گیرد.
هیولاهای برهوتِ ازلی به تنهایی، اغلب در برابرجاودان جاودانههای رتبه هشت در موضع ضعف قرار داشتند. مگرنجنگیده اینکه گویِ جاودانِ رتبه هشت در بدن خود میداشتند.
در برابر این خبرگانِ جاودانهٔ رتبه هشتروی از دربار آسمانی، حتی هیولاهای برهوتِ ازلی باابرآرایهٔ گویِ جاودانِ وحشی نیز کاری از پیش نمیبردند!
همانطور که فانگ یوان پیشتر توانسته بود آن دوخلق جانورِ روحِ ازلی را اسیر کند، این جانوران درحدودی برابر پری زی وی نیز تهدید چندانی به شمار نمیرفتند.
«خوب میدونم، دربار آسمانی در گذشته برای مقابله با والامقامِ اهریمنِ روحِ شبح، روشهایچرا مسیر روحِ فراوانی به دست آورده. واسه همینه که جانورِ سالِ ازلی رو بیرونداشت فرستادم، اگه جانورانِ روحِ ازلی رو احضار میکردم، در برابرش حتی ضعیفتر هم بودن.»
فانگ یوان افزایشجاودانههای فشار را درکنترل درونش احساس کرد.
دشمنان بیش از حد قدرتمند بودند، آنها واقعاً مهیب بهنبردش شمار میرفتند. فانگ یوان حتی اطمینان نداشت بتواند ضعیفترین شخصماندند در میان آنها، یعنی فنگ جیو گه را از پای درآورد.
پری زی وی و بقیه، همگی خبرگانی در میان خبرگانِاین رتبه هشت بودند؛ هر یک از آنها به تنهایی میتوانستچرا با فانگ یوان برابری کند یا حتی او را شکست دهد.
راستش را بخواهید، سرزمین متبرک لانگ یا همین حالا هم بسیارهمچنان قدرتمند بود و سه موجودیت با قدرت نبرد رتبه هشت داشت.بالاخره این میزان، فراتر از استانداردهای اکثر ابرنیروها در پنج منطقه بود.
در میان پنج منطقه، تنها ابرنیروهای تراز اول یک جاودانهٔ رتبه هشتماندند داشتند. در مرز جنوبی، چرا خاندان وو به عنوان ابرنیروی شماره یکِهمه جناح حق توانسته بود برای مدتی چنین طولانی بر منطقه تسلط داشته باشد؟
دلیلش این بود که در مقطعی از زمان، آنها دو جاودانهٔ رتبهانسانِ هشت را به طور همزمان در اختیار داشتند و همچنین در طولجدی نسلها، همواره دستکم یک جاودانهٔ رتبه هشت برای حفظ جایگاهشان حضور داشت.
البته، خانههای گویِ جاودان را نمیشدبسیاری نادیده گرفت؛ بسیاری از خانههای گویِباورنکردنیِ جاودان نیز قدرت نبرد رتبه هشت داشتند.
قدرت فرقهٔ لانگ یااین معادل یک ابرنیرو یاخرد حتی فراتر از آن بود.
اما در برابرجاودانههای دربار آسمانی، در مقامابرآرایهٔ مقایسه بسیار ضعیف مینمود!
چن یی اژدهای سنگی ازلی را سرکوبروی کرده بود، و سولورِ غولپیکرِ آسمانی تقلاکنترل میکرد اما همچنان در موضع ضعف قرار داشت.
فنگ جیو گه مشغول مقابله با ابرآرایهٔ جاودانی بود که فانگ یوان آن را اصلاح کرده بود. تبحرِ مسیر آرایهچرا در جاودانههای انسانِ دگرگونهٔ داخل آرایه، به پای فانگ یوان نمیرسید؛ در همین حال، آواز جداییِ فنگ جیو گه با وجودوجودش مهار شدن توسط آرایهٔ گوی جاودان، به طرز وحشتناکی بیرحم بود و هر دو طرف را در بنبست نگه داشته بود.
نبرد فانگ یوان با پریقدرتِ زی وی نیز بدون هیچلحظه پیشرفتی در بنبست گرفتار شده بود.
نمیتوانست اجازهنبردش دهد اینانسانِ وضعیت ادامه یابد!
اگر فرمانروای حقیقیِ شبحِ تندر در یافتن گوی خرد ناکامنبردش میماند و به نبرد بازمیگشت، فانگ یوان قطعاً شکست میخورد؛ماندند مگر آنکه جانِ سرزمین لانگ یا برگ برندهٔ جدیدی رو میکرد.
فانگ یوان با خود اندیشید: «سرزمین متبرک لانگمقابله یا از نیایِ موبلند به جا مونده، پسلحظه حتماً باید برگ برندههای دیگهای هم داشته باشه!»
«اما الان، نمیتونم به اینقدرتِ احتمال تکیه کنم. حرکت کشندهٔلحظه جاودان — میدان نبرد یاما!»
فانگ یوان ناگهان به پرواز درآمد و بهجاودان پری زی وی نزدیک شد، و سپس حرکتجدی کشندهٔ جاودانِ میدان نبردِ تازهیافتهاش را به کار گرفت.
به دلیل انفجار روحِ پیشین، شمار فراوانی از نشانهای دائویِ مسیرجاودانههای روح در میدان نبرد پراکنده بود. از این رو، میدان نبرد یامابالاتر به سرعت گشوده شد و تنها در یک نفس زمان شکل گرفت.
اما حتی با این سرعت،داده فانگ یوان نتوانست پری زیاین وی را به دام بیندازد.
این خبرهٔ بزرگِ مسیر خرد، به محضجاودانهٔ آنکه فانگ یوان به او نزدیک شد،چرا متوجه خطری گشت و بیدرنگ عقب نشست.
میدان نبرد یامای فانگ یوان با سرعتی شگرف پدیدارداشتند گشت؛ شکلگیری در یک نفس زمان، از بیشترِ حرکاتاکنون کشندهٔ جاودانِ میدان نبرد در این دنیا سریعتر بود.
اما همین مقداردیوانهوار زمان برای فرارِ پریروی زی وی کفایت میکرد.
قلب فانگاستنتاجهای یوان فروانجام ریخت: «شکست خوردم!»
با ناکامی در به دامقدرتِ انداختنِ پری زی وی، او تنهاهمچنان جوهر جاودانش را هدر داده بود.
فانگ یوان با نگاه به فنگ جیو گه که درون میدانمبهوت نبرد یاما گرفتار شده بود، در حالی که نیت قتل درشوک وجودش میجوشید، اندیشید: «با این حال، تلاشم بیثمر نبود! اول اونو میکشم!»
فانگ یوان فرصت را غنیمت شمرد. موقعیتِ پیشین بینقصتوانایی بود؛ اگر پری زی وی پیشدستی نکرده و عقبمات ننشسته بود، هر دوی آنها را به دام میانداخت.
میدان نبرد یاما روشی نوین بود؛ حتیبرای اگر پری زی وی میخواست آن راخرد خنثی کند، به مقداری زمان نیاز داشت.
اگر فانگ یوان میتوانست هم فنگ جیو گه و هم پریهمچنان زی وی را به دام بیندازد، در میدان نبرد تنها غولبالاخره نقرهای، اژدهای سنگیِ ازلی، چن یی و ابرآرایهٔ جاودان باقی میماندند.
اکنون که فنگ جیو گه به دام افتاده بود، ابرآرایهٔمات جاودان در امان بود. اگر میتوانستند از این فرصت برای نابودیِپرابهتش قفسِ درختِ باستانی بهره ببرند، اژدهای سنگیِ ازلی نیز آزاد میگشت.
در آن صورت، چن یی مجبور میشد همزمانزمین با غول نقرهای، اژدهای سنگی و ابرآرایهٔ جاودان مقابلهداشتند کند و توانِ ایستادگی در برابر آنها را نداشت.
اگر در این مدت میتوانستند چن یی را بهشدتخلق مجروح کنند، حتی با بازگشتِ فرمانروای حقیقیِ شبحِ تندر،حدودی جبههٔ لانگ یا میتوانست دوباره جایگاه خود را تثبیت کند.
اما اکنون، فانگ یوان تنها موفق شده بود فنگ جیولحظه گه را به دام بیندازد؛ این بدان معنا بود کهنمیرسم ابرآرایهٔ جاودان و پری زی وی باید با یکدیگر مقابله میکردند.
اما حتی با بازگشتِ فرمانروای حقیقیِ شبحِ تندر، آنها تا مدتیمبهوت در بنبست باقی میماندند. از این گذشته، قدرت نبرد رتبه هشتشوک و بنیانِ استوار به این معنا بود که بهسادگی از پای درنمیآمدند.
از این رو، هدفسرش فعلیِ فانگ یوان کشتنزمین فنگ جیو گه بود!
و باید این کارانجام را به سرعت بهمقابله سرانجام میرساند؛ هرچه سریعتر، بهتر!
پس از کشتن فنگ جیو گه، فانگ یوان میدان نبرد یاما را باطلکارآمد میکرد و دوشادوشِ اژدهای سنگی و غول نقرهای، به مقابله با سه رتبهتوانِ هشتِ دربار آسمانی میرفت؛ پس از آن، جبههٔ لانگ یا از خطر میرهید.
از این رو، فنگانسانِ جیو گه نقطهٔ حیاتیِ اینداشتند نبرد برای درهمشکستنِ بنبست بود!
پری زی وی در حالی که به فضای خالیِ پیش روی خود مینگریست،دگرگونه برای نخستین بار در این نبرد اخم کرد و گفت: «یک حرکت کشندهٔاکنون میدان نبردِ مسیر روح؟ به نظر میرسه با مسیر سرقت هم ترکیب شده باشه!»
میدان نبرد جاودان، فضای درون را از بیرون جدا میساخت. جای شکرش باقی بودخرد که فانگ یوان آن را درست در مقابل او به کار گرفته بود، وگرنهبالاخره نمیتوانست نقطهٔ ورودِ میدان نبرد یاما را که تنها به اندازهٔ نقطهای کوچک بود، بیابد.
اما حتی با یافتنِاین آن، استنتاجهای پری زی ویاما با مشکلات بزرگی روبهرو بود.
زیرا میدان نبرد یاما نه تنها دربردارندهٔ مفاهیم ژرفِ مسیرمات روح بود، بلکه «پنهانسازیِ شبح» را نیز در خود داشت!هالهٔ این میدان نبرد، با حرکت کشندهٔ امپراتور یاما یکپارچه بود.