---

---

---

لطفا کپی و بازنشر نکنید،

روی ترجمه کارها زحمت خیلی خیلی زیادی کشیده شده،

لطفا شور و شوق ما رو کور نکنید،

منبع: ناولها | novelha.net

---

---

---

← برگشت

اربابِ گو

چپتر 1435: میراث حقیقیِ روح شبح! • ⏱ 13 دقیقه

چپتر 1435: میراث حقیقیِ روح شبح!

0

لحظه‌ای بعد، بای نینگ بینگ‌مسیر​ و دیگران جسد هوانگ شی‌طریق​ را نزد فانگ یوان آوردند.

ارادهٔ روح شبح به جسد نگریست و آهی کشید: «این آدم هم شخصیت بی‌نظیری‌یکی​ بود. تو جوونیش نابغه بود و وقتی بزرگ شد به یه خبرهٔ نامدار تبدیل شد.‌کلاً​ اسمش تو سراسر قاره مرکزی و پنج منطقه پیچیده بود، اما حالا، همین‌جا جون داده.»

سکوت بر‌برابری​ فانگ یوان و‌حقیر​ دیگران حاکم بود.

ارادهٔ روح شبح که کنترل این جزیرهٔ نیلوفر سنگی را در دست داشت و‌زمان​ نظاره‌گرِ گذشته و حال بود، رازهای بسیاری را می‌دانست. این قدرتِ میراث حقیقیِ مسیر‌نیلوفرِ​ زمانِ نیلوفر سرخ بود؛ قدرتی که می‌توانست از طریق رود زمان اطلاعات کسب کند.

آن زمان که والامقامِ اهریمنِ روحِ شبح این میراث را به‌رود​ دست آورد، آن را «باورنکردنی» خواند و لب به تحسین گشود‌تحسین​ و به برتریِ روش‌های مسیر زمانِ والامقامِ اهریمنِ نیلوفرِ سرخ اذعان کرد.

در رتبه ۸، تمام جاودانه‌ها به مسیرهای دیگر‌پایِ​ نیز گریز می‌زدند و والامقام‌های رتبه ۹ با توانایی‌های‌حفرهٔ​ به‌شدت جامعِ خود، حتی از این هم فراتر بودند.

روش‌های مسیر زمانِ والامقامِ اهریمنِ روحِ شبح می‌توانست با‌خاصِ​ جاودانه‌های مسیر زمانِ رتبه ۸ برابری کند، اما در مقایسه‌تبحرِ​ با والامقامِ اهریمنِ نیلوفرِ سرخ، بسیار حقیر و ناچیز بود.

هر رتبه ۹ای تخصصِ خاصِ خود را‌مسیر​ داشت. آن‌ها در زمینه‌های مختص به خود‌زمان​ خبره بودند و نقاط قوتِ ویژه‌ای داشتند.

اگر والامقامِ اهریمنِ نیلوفرِ سرخ تبحرِ مسیر روحِ خود‌می‌توانست​ را با والامقامِ اهریمنِ روحِ شبح قیاس می‌کرد، آن‌گاه نوبتِ‌آورد​ والامقامِ اهریمنِ نیلوفرِ سرخ بود که غرق در حیرت شود.

قل‌قل‌قل...

آبِ رود زمان از‌بسیار​ زیرِ پایِ فانگ یوان و‌خاصِ​ دیگران به بیرون فوران کرد.

جزیرهٔ نیلوفر‌بسیاری​ سنگی داشت‌قدرتِ​ فرو می‌ریخت.

با این حال تنها یکی دو بخش‌سرخ​ در حال فروپاشی بود و حفرهٔ ایجادشده‌کسب​ تنها به درشتیِ یک فنجان چای می‌رسید.

ارادهٔ روح شبح پیش از آنکه آهی بکشد،‌پایِ​ خشکش زد و گفت: «کمی بعد، این جزیرهٔ‌فروپاشی​ نیلوفر سنگی کلاً نابود میشه. وقتِ زیادی برامون نمونده.»

والامقامِ اهریمنِ نیلوفرِ سرخ، هر هفت میراث حقیقیِ‌تخصصِ​ خود را در جزایر نیلوفر سنگی که در‌ویژه‌ای​ بخش‌های مختلفِ رود زمان قرار داشتند، مستقر کرده بود.

پس از آنکه والامقامِ اهریمنِ روحِ شبح این جزیرهٔ نیلوفر سنگی را به دست آورد، آن را بازسازی کرد تا به بزرگ‌ترین مجرای اطلاعاتیِ‌تحسین​ فرقهٔ سایه بدل شود. نه‌تنها این، بلکه فرقهٔ سایه توانست بارها از قدرتِ میراث حقیقیِ نیلوفرِ سرخ بهره ببرد؛ آن‌ها به‌تازگی از این قدرت‌برابری​ استفاده کرده بودند تا زنجرهٔ بهار و پاییز بدون مشکل فعال شود و همچنین به یینگ وو شیه و فرمانروای حقیقیِ کوهستان بنفش یاری رسانند.

بنیانِ جزیرهٔ نیلوفر سنگی از پیش در آستانهٔ فروپاشی قرار داشت و‌زمان​ در نبردِ پیشین نیز تمامِ توانش را برای از پای درآوردنِ هوانگ شی،‌روش‌های​ خبرهٔ مسیر زمان، به کار گرفته بود. اکنون دیگر داشت از هم می‌پاشید.

فانگ یوان آهی کشید‌شود​ و گفت: «هر جا‌پایِ​ سودی باشه، زیانی هم هست.»

«با اینکه این جزیرهٔ نیلوفر سنگی رو از دست دادیم، اما کشتن سرور هوانگ شی دستاوردِ‌ویژه‌ای​ بزرگیه. قدرت نبردِ این آدم بی‌نظیره و توی رود زمان مثل ماهی تو آبه. اگه این‌فوران​ فرصتِ طلایی رو از دست می‌دادیم، حتی اگه دوباره کمین می‌کردیم، احتمالاً دیگه شانسی برای کشتنش نداشتیم.»

گروه جاودانه‌ها در‌می‌دانست​ تأییدِ سخنانِ فانگ‌حقیقیِ​ یوان سر تکان دادند.

در واقع، حتی ارادهٔ‌حقیقیِ​ روح شبح نیز از‌قدرتی​ این قاعده مستثنا نبود.

او به فانگ یوان نگاه کرد و سر تکان داد: «تو نبردِ قلمرو رؤیای غول‌پیکر، انتخابِ لحظهٔ آخریِ بنفش درست بود. فانگ‌می‌رسید​ یوان، باید اعتراف کنم که تو حالا دیگه به آخرین شانسِ فرقهٔ سایهٔ من تبدیل شدی. وظیفهٔ خطیرِ نجاتِ بدنِ اصلیِ ما‌بزرگ‌ترین​ حالا به دوشِ توئه، و طبیعتاً همه‌چیز به تصمیمِ تو بستگی داره. حتی اگه کمر به نابودیِ بدنِ اصلیِ ما ببندی، سرزنشت نمی‌کنیم.»

با شنیدن این‌مقایسه​ سخنان، تمامِ جاودانه‌های‌ناچیز​ حاضر به‌وضوح جا خوردند.

رنگ از رخسارِ یینگ وو شیه‌حقیقیِ​ پرید؛ چند بار دهان باز کرد،‌طریق​ اما نتوانست کلمه‌ای بر زبان بیاورد.

چه کسی‌قدرتِ​ می‌توانست چنین وضعیتی‌مسیر​ را پیش‌بینی کند؟

در حال حاضر، در میانِ فرقهٔ سایه و فانگ یوان، این فانگ یوان بود که ابتکار عملِ کامل را‌درشتیِ​ در دست داشت. او به‌راستی آخرین امیدِ فرقهٔ سایه بود؛ حتی با فرضِ اینکه آن‌ها در آینده به دربار آسمانی‌مختلفِ​ یورش می‌بردند، اینکه او بدنِ اصلیِ روحِ شبح را نجات دهد یا نه، تماماً به میلِ فانگ یوان بستگی داشت.

در سخنانِ ارادهٔ روح شبح،‌حقیر​ حسِ درماندگی و پناه بردن‌آن‌ها​ به آخرین راهِ چاره موج می‌زد.

دقیقاً به این دلیل که او‌حقیقیِ​ بیشترین اطلاعات را در اختیار داشت، درکِ‌رود​ روشنی از وخامتِ اوضاع پیدا کرده بود.

وقتی فانگ یوان به میراث حقیقیِ نیلوفرِ سرخ قدم گذاشت، ارادهٔ‌رود​ روح شبح هیچ مانع یا دردسری بر سر راهش ایجاد نکرد و‌گشود​ حتی برای کشتنِ سرور هوانگ شی کاملاً با فانگ یوان هماهنگ شد.

فانگ یوان پیش از پاسخ دادن به ارادهٔ روح شبح، نگاهی به‌می‌ریخت​ جاودانه‌ها انداخت و گفت: «خیالت راحت باشه. دربار آسمانی نیروی عظیمی محسوب میشه،‌بکشد​ من و تو هم ذاتاً متحدیم. اگه از دستم بربیاد، حتماً کمک می‌کنم.»

ارادهٔ روح‌برابری​ شبح سر تکان‌حقیر​ داد: «باورت دارم.»

لحظه‌ای بعد لبخندی زد و گفت: «ما متحد نیستیم، بلکه یه نیروی واحدیم. تو در حال حاضر رهبرِ فرقهٔ سایه‌ای؛ بنفش‌آورد​ تو رو به این مقام منصوب کرده و تأییدیهٔ روح‌های شکافتهٔ مختلف رو هم به دست آوردی. حتی اگه تو آینده‌جامعِ​ با بدنِ اصلیِ ما روبه‌رو بشی، اون هم قطعاً با این موضوع موافقت می‌کنه. چون ما خودِ اونیم، تصمیمِ ما، تصمیمِ اونه.»

«خیلی خب، حالا می‌خوام تمامِ میراث حقیقیِ‌سرخ​ مسیر روحِ بدنِ اصلیم رو به همراهِ‌کسب​ یه سری چیزای دیگه بهت منتقل کنم.»

فانگ یوان سر تکان داد و با‌زیرِ​ به کارگیریِ روشی از مسیر خرد، توده‌ای‌یکی​ از ارادهٔ خویشتن را به بیرون فرستاد.

ارادهٔ خویشتن که شبیه‌بسیار​ به کره‌ای بزرگ بود، به‌خاصِ​ سوی ارادهٔ روح شبح شتافت.

ارادهٔ روح شبح جاخالی نداد‌میراث​ و اجازه داد تا ارادهٔ‌قدرتی​ خویشتن با آن ادغام شود.

تبادل اطلاعات میان اراده‌ها بی‌نهایت سریع بود‌سرخ​ و پس از گذشتِ چند نفس زمان، ارادهٔ‌کند​ خویشتنِ فانگ یوان بازگشت و وارد ذهنش شد.

در دم، حجمِ غیرقابل‌تصوری‌شود​ از اطلاعات به ذهنِ‌پایِ​ فانگ یوان هجوم آورد!

فانگ یوان چشمانش را بست و تمام اطلاعات را به‌طور منظم دسته‌بندی‌مختص​ و دریافت کرد. او استاد بزرگِ مسیر خرد بود و به‌هیچ‌وجه با‌غرق​ جاودانه‌های عادی قیاس نمی‌شد. در این لحظه، چهره‌اش در کمالِ آرامش بود.

در میانِ تمامیِ این‌قدرتِ​ اطلاعات، بی‌شک ارزشمندترینِ آن‌ها،‌زمانِ​ میراث حقیقیِ روح شبح بود.

این جامع‌ترین محتوای تزکیه‌ای‌حقیقیِ​ بود که والامقامِ اهریمنِ‌قدرتی​ روحِ شبح خلق کرده بود.

تنها با نگاهی گذرا به بخشی از محتوای آن، ذهنِ‌فوران​ فانگ یوان به لرزه درآمد و در دل، والامقامِ اهریمنِ‌فنجان​ روحِ شبح را برای خلقِ چنین میراث حقیقیِ عظیمی تحسین کرد.

بی‌شک، در سراسرِ جهان و تاریخِ طولانیِ‌۹ای​ بشریت... نه، از عصر ازلی تاکنون، این‌نقاط​ یکی از ارزشمندترین میراث‌های حقیقی به شمار می‌رفت!

از دوران باستان تا به امروز، تنها‌مسیر​ ده والامقام در این جهان ظهور کرده بودند.‌اطلاعات​ والامقامِ اهریمنِ روحِ شبح یکی از آن‌ها بود.

این میراث حقیقیِ روح شبح که فانگ یوان به دست آورده بود،‌زمان​ چنان جامع بود که اگر بر اساسِ آن تزکیه می‌کرد، می‌توانست به جایگاهی‌روش‌های​ نزدیک شود که والامقامِ اهریمنِ روحِ شبح روزگاری بر آن تکیه زده بود.

حال که صحبت از این موضوع‌آبِ​ به میان آمد، باید گفت که‌می‌ریخت​ فانگ یوان با چندین والامقام ارتباط داشت.

زنجرهٔ بهار و پاییز نخستین چیزی بود که به دستِ فانگ یوان افتاد؛ این کرمِ گو حیاتی‌ترین کلید برای دست‌یابی به میراث‌های‌آن‌گاه​ حقیقیِ نیلوفرِ سرخ بود، اما تا به امروز، فانگ یوان تنها یکی از هفت میراث حقیقیِ نیلوفرِ سرخ را به ارث برده بود.‌پیش​ افزون بر این، با وجودِ کامل بودنِ محتوای درونیِ آن، والامقامِ اهریمنِ روحِ شبح پیش‌تر معنای حقیقیِ نیلوفرِ سرخ را جذب کرده بود.

والامقامِ جاودانِ خورشید عظیم سه میراث حقیقی داشت. فانگ یوان جوهرِ «میراث حقیقی بخت خویشتن» را از‌کند​ فرقهٔ لانگ یا و بخشی از محتوای «بخت همهٔ موجودات زنده» را از عمارت هشتادوهشت یانگ حقیقی‌مسیرهای​ و ما هونگ یون به دست آورده بود، اما مقدار آن به اندازه‌ای که شایعات می‌گفتند نبود.

از میان میراث‌های حقیقی آسمان‌دزد، فانگ یوان تنها‌قدرتی​ پنهان‌سازی شبح را به ارث برده بود، در حالی‌اهریمنِ​ که ژائو لیان یون پنهان‌سازی الهی را تصاحب کرد.

«چه کسی فکرش را می‌کرد که کامل‌ترین میراثِ حقیقیِ‌بیرون​ یک والامقام که به دست آورده‌ام، میراثِ حقیقیِ روحِ شبح‌درشتیِ​ باشد که از دشمنِ بزرگِ پیشینم به جا مانده است.»

«متأسفانه، تبحرِ مسیرِ روحِ من کافی‌ناچیز​ نیست و تزکیه در مسیرِ روح به‌خبره​ زمان، انرژی و منابع عظیمی نیاز دارد.»

«در این میان، مسیرِ روح وحشتناک‌ترین نیاز را به منابع دارد. والامقامِ اهریمنِ روحِ شبح زمانی برای تزکیه‌اش، موجوداتِ‌اهریمنِ​ زندهٔ بی‌شماری را قتل‌عام کرده بود. اگر بخواهم راهِ او را تکرار کنم، من نیز باید موجوداتِ زندهٔ بی‌شماری‌می‌زدند​ را سلاخی کنم، در غیر این صورت به‌هیچ‌وجه نمی‌توانم منابعِ مورد نیاز برای تزکیهٔ مسیرِ روحم را تأمین کنم.»

پس از میراثِ حقیقیِ روحِ‌مسیر​ شبح، میراثِ حقیقیِ نیلوفرِ سرخ‌طریق​ در جایگاهِ دوم قرار داشت.

هرچند روحِ شبح پیش‌تر معنای حقیقیِ نیلوفرِ سرخ را در این‌فرو​ جزیرهٔ نیلوفرِ سنگی جذب کرده بود تا تبحرِ مسیرِ زمانِ خود‌می‌رسید​ را بالا ببرد، اما محتوایِ میراثِ حقیقیِ آن بر جای مانده بود.

مهم‌ترین بخش از محتوای این‌حقیر​ میراث، دستورالعمل‌های گویِ جاودان برای‌آن‌ها​ زنجرهٔ بهار و پاییز بود.

نه تنها دستورالعمل‌های گویِ جاودانِ رتبه ۶،‌مسیر​ بلکه دستورالعمل‌های رتبه ۷، رتبه ۸ و‌زمان​ حتی رتبه ۹ نیز در آن وجود داشت!

این بدان معنا بود که فانگ یوان اکنون مجموعهٔ‌می‌توانست​ کاملِ دستورالعمل‌های گویِ جاودانِ زنجرهٔ بهار و پاییز از‌روحِ​ رتبه ۶ تا رتبه ۹ را در اختیار داشت!

حجمِ محتوای این مجموعه از دستورالعمل‌های گویِ جاودان بسیار عظیم بود و به چند صد هزار کلمه‌حفرهٔ​ می‌رسید. تنها دستورالعمل‌های گویِ جاودانِ رتبه ۶ برای زنجرهٔ بهار و پاییز، به هفده یا هجده مورد‌برامون​ می‌رسید. دستورالعملی که فانگ یوان در زندگیِ اولِ پانصدساله‌اش به دست آورده بود، تنها یکی از آن‌ها بود.

دستورالعمل‌های گویِ جاودانِ رتبه ۷ حتی پرشمارتر بود و‌خاصِ​ به هشتاد و شش مورد می‌رسید. تعداد دستورالعمل‌های گویِ جاودانِ‌تبحرِ​ رتبه ۸ نیز در مجموع چهل و سه مورد بود.

و سه دستورالعملِ‌می‌دانست​ گویِ جاودانِ رتبه‌حقیقیِ​ ۹ نیز وجود داشت.

هر دستورالعملِ گویِ جاودانِ اضافه،‌مسیر​ به معنای روشی جدید برای‌طریق​ پالایشِ زنجرهٔ بهار و پاییز بود.

تا جایی که به فانگ یوان مربوط می‌شد، این قطعاً کمکِ عظیمی به حساب‌یکی​ می‌آمد. بعدها، هنگامی که بخواهد زنجرهٔ بهار و پاییز را پالایش کند، نه تنها‌کمی​ انتخاب‌های بسیار بیشتری خواهد داشت، بلکه می‌تواند در روش‌هایش انعطاف‌پذیریِ بیشتری به خرج دهد.

«چه کسی فکرش را می‌کرد که والامقامِ‌۹ای​ اهریمنِ نیلوفرِ سرخ تا این حد عمیق‌نقاط​ دربارهٔ زنجرهٔ بهار و پاییز تحقیق کرده باشد.»

«پس حقیقت دارد که زنجرهٔ‌میراث​ بهار و پاییز، گویِ جاودانِ حیاتیِ‌می‌توانست​ والامقامِ اهریمنِ نیلوفرِ سرخ بوده است!»

فانگ یوان طبیعتاً می‌خواست زنجرهٔ بهار و پاییز را ارتقا دهد؛‌رود​ او عمیقاً از قدرتِ زنجرهٔ بهار و پاییز آگاه بود و‌تحسین​ به‌هیچ‌وجه این برگِ برنده را که می‌توانست ورق را برگرداند، رها نمی‌کرد!

علاوه بر میراثِ حقیقیِ روحِ شبح‌آبِ​ و میراثِ حقیقیِ نیلوفرِ سرخ، شمارِ‌می‌ریخت​ زیادی میراثِ حقیقیِ دیگر نیز وجود داشت.

برخی از این میراث‌ها ناقص بودند،‌ناچیز​ در حالی که برخی دیگر کاملاً‌مختص​ دست‌نخورده و بی‌نقص باقی مانده بودند.

این مجموعه، کلکسیونِ والامقامِ اهریمنِ روحِ شبح در زمانِ حیاتش‌قدرتی​ و همچنین حاصلِ گردآوریِ مداومِ فرقهٔ سایه در طولِ صد‌روحِ​ هزار سال بود. اکنون، تمامیِ آن‌ها به فانگ یوان تعلق داشت!

هرچند اندوخته‌های فرمانروای حقیقیِ کوهستان بنفش نیز فراوان بود، اما او در‌زمان​ نهایت تنها یکی از روح‌های شکافته‌شده به شمار می‌رفت. محتوایی که او‌برتریِ​ در اختیار داشت، حتی به یک‌صدمِ مقدارِ کلِ این مجموعه هم نمی‌رسید.

به‌ویژه آنکه میراثِ حقیقیِ مسیرِ قانون متعلق به والامقامِ اهریمنِ بی‌کران، و‌می‌ریخت​ یک میراثِ حقیقیِ مسیرِ آرایه متعلق به والامقامِ جاودانِ بهشتِ زمین نیز‌آنکه​ در اینجا وجود داشت که در میراثِ فرمانروای حقیقیِ کوهستان بنفش یافت نمی‌شدند.

ارزشِ تمامیِ این محتویات‌بسیار​ چنان بالا بود که‌تخصصِ​ نمی‌شد آن را تخمین زد!

فانگ یوان اطمینان داشت که اگر زمان و منابعِ‌سرخ​ کافی در اختیار داشته باشد، می‌تواند با استفاده از این‌اهریمنِ​ محتویات سازمانی ایجاد کند که از دربار آسمانی ضعیف‌تر نباشد.

دستاوردهای فانگ یوان به چنان حدِ غیرقابل‌تصوری رسیده‌قدرتی​ بود که حتی خودش نیز متزلزل شد. مزیتِ ترسناکِ‌اهریمنِ​ رهبریِ فرقهٔ سایه سرانجام خود را نشان داده بود.

ارادهٔ روحِ شبح بار دیگر به سخن آمد: «رئیس فرقه فانگ یوان، تو اکنون فرقهٔ سایه را تمام‌وکمال به ارث برده‌ای.‌چای​ متأسفانه، هرچند میراث‌های حقیقیِ فراوانی در اینجا هست، اما برای تزکیهٔ آن‌ها به زمان، انرژی و منابعِ غیرقابل‌تصوری نیاز خواهی داشت.‌کرده​ و در حال حاضر، چیزی که بیش از همه فاقدِ آنیم زمان است، و همچنین با قحطیِ شدیدِ منابع روبه‌رو هستیم!»

«بدنِ اصلیِ ما زمانی با موفقیت در برابر آسمان ایستاد، از دیدِ دربار آسمانی پنهان ماند و عصر بزرگ را نزدیک به پانصد‌نوبتِ​ سال به تأخیر انداخت! اما اکنون، بدنِ اصلیِ ما شکست خورده است و همه‌چیز به مسیرِ اصلیِ خود بازگشته. تقریباً ده سالِ دیگر،‌آنکه​ عصر بزرگ کاملاً فرا می‌رسد و پنج منطقه با هم ادغام خواهند شد؛ اتفاقی که قطعاً به بزرگ‌ترین جنگِ پرآشوب در تاریخ منجر می‌شود.»

«و در میانِ پنج منطقه، بنیانِ قارهٔ مرکزی از همه ژرف‌تر است و بیشترین تعدادِ استادان گو و جاودانه‌ها را در خود جای داده است. فراتر از آن، آن‌ها یک رهبرِ متحد نیز دارند‌مسیرهای​ — دربار آسمانی! این چیزی است که هیچ‌یک از چهار منطقهٔ دیگر از آن برخوردار نیستند. چه دریای شرقی باشد، چه صحرای غربی، مرز جنوبی یا دشت‌های شمالی، همگی توسط نیروهای برترِ مستقل کنترل‌آن‌گاه​ می‌شوند و فاقدِ اتحادند. دشت‌های شمالی آسمانِ دیرزیستی را دارد، بنابراین وضعیتشان کمی بهتر خواهد بود، اما وقتی با دربار آسمانی در قارهٔ مرکزی مقایسه شوند، نفوذشان در کلِ منطقه به طرزِ چشمگیری کمتر است.»

«و ترسناک‌ترین چیز دربارهٔ دربار آسمانی، کنترلِ آن‌ها بر گویِ جاودانِ تقدیرِ رتبه ۹ است. این‌والامقامِ​ گو قدرتی بی‌نهایت هولناک دارد؛ دلیلی که والامقامِ جاودانِ صورت فلکی توانست پس از مرگش تمهیداتی‌مسیرهای​ بچیند که در برابرِ سه والامقامِ اهریمن مقاومت کند، عمدتاً به خاطرِ قدرتِ همین گو بود!»

«سه والامقامِ اهریمنِ بزرگ همگی در محدوده‌های تقدیر قرار دارند؛ این مسئله در زمانِ تولدشان مقدر شده بود و قابل‌تغییر نیست. تنها یک اهریمن‌آنکه​ برون‌جهانی است که در بندِ غل‌وزنجیرهای گویِ جاودانِ تقدیر گرفتار نمی‌شود. فانگ یوان، تو یک اهریمن برون‌جهانیِ کامل هستی و از این رو، بزرگ‌ترین امید‌بدل​ برای نابودیِ گویِ جاودانِ تقدیر به شمار می‌روی. در واقع، تو همان وارثی هستی که والامقامِ اهریمنِ نیلوفرِ سرخ بیش از همه انتظارش را می‌کشید!»

«ده سال، تو فقط ده سال فرصت داری. فانگ یوان، نگذار دربار آسمانی گویِ جاودانِ تقدیر را ترمیم کند! در غیر‌می‌کرد​ این صورت، دربار آسمانی شکست‌ناپذیر خواهد شد و حتی اگر هر چهار منطقه با هم به آن حمله کنند، قادر به‌فنجان​ سرنگونی‌اش نخواهند بود. اگر چنین اتفاقی بیفتد، دیگر هیچ امیدی برای یورش به دربار آسمانی و نجاتِ بدنِ اصلیِ ما باقی نمی‌ماند.»

«تو زمانِ‌بسیاری​ زیادی نداری،‌قدرتِ​ فانگ یوان.»

ناولها | novelha.net