---

---

---

لطفا کپی و بازنشر نکنید،

روی ترجمه کارها زحمت خیلی خیلی زیادی کشیده شده،

لطفا شور و شوق ما رو کور نکنید،

منبع: ناولها | novelha.net

---

---

---

← برگشت

اربابِ گو

چپتر 1577: فانگ یوان در برابر فنگ جیو گه • ⏱ 9 دقیقه

چپتر 1577: فانگ یوان در برابر فنگ جیو گه

0

غرمب!

با فعال شدن ابرآرایهٔ جاودان،‌مجسمه​ آذرخش‌های بی‌شماری به پری زی‌اژدهای​ وِی و چن یی یورش بردند.

از زمان آغاز نبرد، فنگ جیو گه و پری زی وِی این‌اندیشید​ ابرآرایه را سرکوب کرده بودند یا با فنگ جیو گه در بن‌بست‌روش​ قرار داشت، اما اکنون بالاخره می‌توانست قدرت خود را به رخ بکشد.

چن یی به‌سرعت دفاع‌قفس​ کرد؛ او به‌شدت در‌اژدهای​ تنگنا قرار گرفته بود.

جانِ سرزمین لانگ یا با دیدن این فرصت، غول نقره‌ای را به حرکت درآورد‌می‌خواست​ و در برابر حملهٔ مجسمهٔ الهیِ درختِ عظیم مقاومت کرد، در حالی که مجسمه‌همان​ به قفس زندان درخت باستانی که اژدهای سنگی را به دام انداخته بود، برخورد کرد.

پری زی وِی به‌سرعت اندیشید و تصمیم گرفت در‌باستانی​ حالی که میدان نبرد یاما را استنتاج می‌کرد، بدون‌میدان​ توجه به وضعیت چن یی، به ابرآرایهٔ جاودان حمله کند.

پری زی‌مجسمه​ وِی روش‌زندان​ محتاطانه را برگزید.

اگر فنگ جیو گه اکنون با فانگ یوان می‌جنگید، شاید او‌انداخته​ به کمکش نمی‌رفت. اگر فنگ جیو گه واقعاً در موقعیت خطرناکی گرفتار‌حمله​ می‌شد، پری زی وِی می‌توانست به یاری‌اش بشتابد و همچنان به‌موقع می‌رسید.

اما اکنون، میدان نبرد یاما از فضای بیرون جدا شده‌نمی‌خواست​ بود و فنگ جیو گه و فانگ یوان به‌تنهایی می‌جنگیدند؛‌فرزند​ این امر خطرناک بود و ممکن بود اتفاقات ناگواری رخ دهد.

فنگ جیو گه برای دربار آسمانی اهمیتی حیاتی داشت، حتی‌اژدهای​ بیشتر از چن یی و فرمانروای حقیقیِ شبحِ تندر، زیرا‌استنتاج​ او نگهبان دائوی والامقامِ جاودانِ رؤیای بزرگ، فنگ جین هوانگ بود!

پری زی وِی‌قفس​ نمی‌خواست هیچ اتفاق‌باستانی​ ناگواری برای او بیفتد.

فانگ یوان می‌خواست‌مجسمه​ فنگ جیو گه‌درخت​ همین الان بمیرد!

حرکت کشندهٔ‌نگهبان​ جاودان —‌والامقامِ​ امپراتور یاما!

حرکت کشندهٔ‌عظیم​ جاودان —‌حالی​ فرزند یاما!

حرکت کشندهٔ‌مجسمه​ جاودان —‌زندان​ انفجار روح!

بی‌درنگ، فانگ یوان دیوانه‌وار یورش برد و به فرم امپراتور یاما درآمد، در همان حال ارتش‌میدان​ فرزندان یاما از هر سو به فنگ جیو گه حمله کردند. انفجارهای روح با این حملات درآمیخت‌کمکش​ و آسیب سنگینی به فنگ جیو گه وارد کرد؛ در مدت کوتاهی، خون از دهانش جاری شد.

فنگ جیو گه که تهدید شدیدی علیه‌بزرگ​ جانش احساس می‌کرد، با خود اندیشید: «عجب‌می‌خواست​ روشی!» و حرکت کشنده‌اش را به کار گرفت.

حرکت کشندهٔ‌عظیم​ جاودان —‌حالی​ نوای گذر یانگ!

در آن لحظهٔ بحرانی، با وجود‌باستانی​ محدودیت زمانی، او مجبور بود از‌اندیشید​ حرکت کشندهٔ نوای گذر یانگ استفاده کند.

با استفاده از نوای گذر یانگ، او مدام‌اژدهای​ جاخالی می‌داد، اما درون میدان نبرد یاما، روشش‌میدان​ به‌شدت محدود شده بود و تقریباً بی‌اثر می‌نمود.

فرزندان یاما تقویت شده بودند و حتی‌بزرگ​ سریع‌تر و با نیرویی بیشتر حرکت می‌کردند؛‌می‌خواست​ آن‌ها بدون هراس از مرگ یورش می‌بردند.

فنگ جیو گه با تمام‌مجسمه​ توان جاخالی می‌داد، اما نمی‌توانست‌اژدهای​ از شر فرزندان یاما خلاص شود.

حرکت کشندهٔ‌مجسمه​ جاودان —‌زندان​ جنگجوی آواز!

حرکت کشندهٔ‌حالی​ جاودان —‌قفس​ آواز یشم سبز!

حرکت کشندهٔ‌نگهبان​ جاودان — آواز‌جاودانِ​ آسمان و زمین!

حرکت کشندهٔ‌عظیم​ جاودان —‌حالی​ آواز تسلیم!

حرکت کشندهٔ‌مجسمه​ جاودان —‌زندان​ آواز جدایی!

همان‌طور که فنگ جیو گه ارتش فرزندان یاما‌اژدهای​ را دور می‌زد تا به فانگ یوان نزدیک‌میدان​ شود، چهار جنگجوی آواز از او محافظت می‌کردند.

دستگیری شاه ضروری‌دائوی​ است؛ این مستقیم‌ترین‌رؤیای​ و خردمندانه‌ترین تاکتیک بود.

فانگ یوان در فرم امپراتور یامای‌قفس​ خود، با نهایت راحتی و چابکی‌دام​ در میدان نبرد یاما پرواز می‌کرد.

با اینکه تبحر مسیر بردگی‌اش بالا نبود، اما‌سنگی​ همچنان می‌توانست به نرمی به فرزندان یاما فرمان‌یاما​ دهد تا به فنگ جیو گه حمله کنند.

پس از مدتی،‌مجسمه​ چهرهٔ فنگ جیو‌درخت​ گه در هم رفت.

جنگجوی آواز یشم سبز غالباً فرزندان یاما را که به مجسمه‌های‌هیچ​ یشمی تبدیل شده بودند، خرد می‌کرد. اما این فرزندان یاما همگی‌روح​ نترس بودند و مقابله با آن‌ها دشوارتر از هیولاهای برهوتِ باستانی بود.

آواز آسمان و زمین درون میدان نبرد یاما تأثیر اندکی داشت. آواز جدایی می‌توانست آرایه‌های جاودان را از هم بپاشد، اما گوهای جاودانی‌توجه​ که برای حفظ این میدان نبرد استفاده می‌شدند، درون روزنهٔ جاودانِ فرمانروای فانگ یوان قرار داشتند؛ این برخلاف آرایه‌های جاودان و خانه‌های گوی جاودان‌فضای​ بود که گوهایشان در فضای بیرون قرار داشت. آواز جدایی نمی‌توانست بر فضای داخلی روزنهٔ جاودانِ فرمانروای فانگ یوان اثر بگذارد، بنابراین بی‌فایده بود.

آواز تسلیم که فنگ جیو گه امیدهایش را به آن بسته بود، بهترین روش در برابر مسیر بردگی به شمار می‌رفت‌وضعیت​ و در گذشته کمک بزرگی علیه فانگ یوان بود، اما اکنون، این آواز مصداق بارز «هر چه امید بیشتر، ناامیدی بزرگ‌تر»‌به‌موقع​ شده بود. فرزندان یاما تنها در حرکتشان تحت تأثیر قرار گرفتند و اثر بردگیِ آواز تسلیم کاملاً بر آن‌ها بی‌اثر بود.

فانگ یوان در دل پوزخند زد: «فرزند یامای من از اصلاح جانور روح،‌اندیشید​ احضار جانور روح و روش‌های دیگه‌ای از میراث حقیقیِ روحِ شبح استفاده می‌کنه،‌محتاطانه​ تازه هسته‌ش هم روی اختفای شبح استواره. چطور آواز تسلیمت می‌تونه روش اثر بذاره؟»

فنگ جیو گه دندان‌والامقامِ​ قروچه کرد: «یعنی باید از‌هوانگ​ آواز باد همسان‌سازی استفاده کنم؟»

قدرت نبرد‌عظیم​ فانگ یوان‌حالی​ بسیار تکان‌دهنده بود!

با وجود آنکه از نظر ذهنی آماده بود،‌سنگی​ اکنون که فانگ یوان او را سرکوب می‌کرد،‌یاما​ فنگ جیو گه غرق در ناباوری شده بود.

چقدر از‌حالی​ آن زمان‌قفس​ گذشته بود؟

چندان دور نبود زمانی که او، فنگ جیو گه،‌هوانگ​ فانگ یوان را از مرز جنوبی تا صحرای غربی‌کشندهٔ​ تعقیب کرده و او را در تنگنا قرار داده بود.

فنگ جیو گه در دل آهی کشید و اندیشید: «سرعت رشد فانگ یوان‌انداخته​ بیش از حد بالاست! این بار، حتی اگر گوی خرد را به دست‌کند​ نیاوریم، باید او را بکشیم!» او از فکر به‌کارگیری آواز باد همگون‌ساز منصرف شد.

آواز باد‌مجسمه​ همگون‌ساز بسیار‌زندان​ خطرناک بود.

اگر آن را به کار می‌گرفت‌درخت​ و مرتکب اشتباهی می‌شد، اولین کسی که‌اندیشید​ جان می‌باخت خودِ فنگ جیو گه بود.

فنگ جیو گه مگر در صورت ناچاری،‌بزرگ​ از آواز باد همگون‌ساز استفاده نمی‌کرد. به‌ویژه در‌همین​ چنین نبرد شدیدی، میزان تداخلات بسیار زیاد بود.

«از طرفی آواز باد همگون‌سازِ من پیش‌تر لو‌درخت​ رفته است، چطور ممکن است شخصِ مکاری چون‌تصمیم​ فانگ یوان در برابر آن آمادگی نداشته باشد؟»

فنگ جیو گه از‌زندان​ سطح تبحرِ مسیر خردِ‌سنگی​ فانگ یوان به‌شدت واهمه داشت.

«این بار با نیرویی قدرتمند حمله کردیم، از آنجا‌سنگی​ که پری زی وی درون این حرکت کشندهٔ میدانی‌استنتاج​ گرفتار نشده است، اکنون برتری مطلقِ نبرد با ماست.»

«باید منتظر بمانم تا بانو زی وی‌بزرگ​ استنتاج کند و این میدان نبرد جاودان‌می‌خواست​ را از بیرون بشکند، این بهترین روش است.»

«هر چه باشد، این میدان نبرد جاودان حاویِ هالهٔ مسیر روح‌سنگی​ و مسیر سرقت است، اما هیچ هاله‌ای از مسیر زمان در‌بدون​ آن وجود ندارد؛ نباید مشکلی در سرعت گذر زمان پیش بیاید.»

همان‌طور که می‌جنگید، فنگ جیو گه جاخالی می‌داد و اجازه‌انداخته​ نمی‌داد فرزندان یاما او را محاصره کنند؛ او تصمیم گرفت‌توجه​ با اعتماد به پری زی وی، منتظر نیروهای کمکی بماند.

فانگ یوان در فکرِ پایان دادنِ سریعِ‌باستانی​ نبرد بود؛ اگر فنگ جیو گه مستقیماً با‌گرفت​ او می‌جنگید، بی‌نهایت از این بابت خوشحال می‌شد.

اما مگر‌نگهبان​ فنگ جیو‌والامقامِ​ گه احمق بود؟

او درک روشنی از وضعیت داشت و‌زندان​ فعلاً بهترین تاکتیک را انتخاب کرده بود؛‌برخورد​ فانگ یوان از سر ناامیدی آهی عمیق کشید.

«متأسفانه، با وجود اینکه روش‌های مسیر زمان و گویِ جاودانِ‌انداخته​ مسیر زمانِ رتبه هشت، یعنی "سال‌ها چون آب روان‌اند" را در‌وضعیت​ اختیار دارم، نمی‌توان آن را با میدان نبرد یاما تلفیق کرد.»

میدان نبرد یاما حرکت کشنده‌ای نبود‌درخت​ که روی کالبد جاودان فرمانروا استفاده شود،‌اندیشید​ بنابراین مشکلِ تداخلِ نشان‌های دائو را داشت.

فانگ یوان همواره تعادلی میان مسیر سرقت و مسیر روح حفظ‌هیچ​ کرده بود، اما این تداخل به حد نهایی خود رسیده بود؛‌روح​ افزودن مسیر زمان بر روی آن‌ها بیش از حد دشوار بود!

حرکات کشندهٔ میدانیِ مسیر زمان می‌توانستند سرعت‌زندان​ گذر زمان را نسبت به دنیای بیرون تغییر‌اندیشید​ دهند، اما میدان نبرد یاما چنین قابلیتی نداشت.

در واقع، حتی اگر فانگ یوان سعی می‌کرد از حرکات کشندهٔ مسیر‌اندیشید​ زمان استفاده کند، هر حرکتی که مربوط به مسیر سرقت یا مسیر‌روش​ روح نبود، با مقاومتِ نشان‌های دائوی این میدان نبرد جاودان روبه‌رو می‌شد.

حرکت کشندهٔ‌حالی​ جاودان —‌قفس​ آوای غایی سه‌گانه!

روش‌های فنگ جیو گه پایانی نداشت و فرزندان‌جین​ یاما نمی‌توانستند نزدیک شوند. به‌محض اینکه جنگجویان آواز‌الان​ او نابود می‌شدند، بی‌درنگ جنگجویان جدیدی خلق می‌کرد.

اما بزرگ‌ترین مشکل برای فانگ یوان، نوای گذر یانگ بود که به فنگ جیو گه اجازه می‌داد در یک چشم‌به‌هم‌زدن‌استنتاج​ جابه‌جا شود. هرچند این حرکت در این میدان نبرد محدود شده بود و با بردِ محدودش نمی‌توانست از میدان نبرد‌گرفتار​ یاما خارج شود، اما دست شبح دزد بزرگِ فانگ یوان بسیار کند بود، دست‌کم در مقایسه با فنگ جیو گه.

با وجود اینکه نوای گذر یانگ محدودیت زمانی داشت، فانگ یوان نمی‌توانست‌اندیشید​ منتظر بماند؛ او باید سریعاً به این غائله پایان می‌داد و فنگ‌روش​ جیو گه را دراسرع‌وقت می‌کشت تا بتواند به نبردِ بیرون کمک کند.

حرکت کشندهٔ‌حالی​ جاودان —‌قفس​ چهره آشنا!

فانگ یوان از امپراتور یاما به‌رؤیای​ یک فرزند یاما تغییر شکل داد‌اتفاق​ و مخفیانه به میان ارتش نفوذ کرد.

فنگ جیو گه‌مقاومت​ یکه خورد و‌قفس​ جابه‌جایی‌هایش مکررتر شد.

اما فانگ یوان همچنان در تاریکی پنهان بود‌سنگی​ درحالی‌که دشمنش در فضای باز قرار داشت؛ پس‌یاما​ از مدتی، فانگ یوان فرصت خود را یافت.

حرکت کشندهٔ‌حالی​ جاودان — دست‌زندان​ شبح دزد بزرگ!

دست شبح کاملاً پنهان بود، از‌رؤیای​ چهار جنگجوی آواز عبور کرد و‌اتفاق​ مستقیماً فنگ جیو گه را هدف گرفت.

فنگ جیو گه همچنان در حال استفاده از آوای غایی سه‌گانه بود و حرکت‌برخورد​ آن را حس نکرد. دست شبح دزد بزرگ وارد روزنهٔ جاودانِ فنگ جیو گه‌محتاطانه​ شد و پیش از آنکه به‌سرعت خارج شود، یک گویِ جاودان را محکم چنگ زد.

فنگ جیو گه با چشمانی کاملاً گشاده خیره‌سنگی​ ماند و غرید: «وای نه، گوی سفر جاودان‌یاما​ ثابت!!» او از این حمله به‌شدت شوکه شده بود.

او به‌سرعت چرخید و امواج صوتی را به‌اژدهای​ بیرون ساطع کرد و دست شبح دزد بزرگ‌میدان​ را مجبور ساخت تا در برابرش پدیدار شود.

می‌خواست به دست شبح دزد بزرگ حمله کند، اما فانگ یوان کاملاً آماده بود؛ شمار‌همین​ زیادی از فرزندان یاما هجوم آوردند و خود را فدا کردند تا از دست شبح‌ارتش​ دزد بزرگ محافظت کنند و در همین حین، دست شبح وارد روزنهٔ جاودانِ فانگ یوان شد.

ناولها | novelha.net