چپتر 245: رتبه دو مرحله بالایی
0کاروان همان‌طور که به‌مکعب سوی غرب می‌رفت، از‌تفاوت کوه‌ها و دره‌ها عبور کرد.
نیم ماه بعد، کاروان به کوه هون مو رسید که‌بهتر درختان عجیب‌وغریب بسیاری داشت. فانگ یوان نیمی از کالاهای خود‌حالی را فروخت تا مقدار زیادی از این چوب‌های خاص را بخرد.
بیست روز بعد،سال آن‌ها به کوه‌ساخته جو یو رسیدند.
کوه پر از برجستگی و گودال‌شکل بود؛ این برجستگی‌ها تماماً بر اثر‌داشتند ریزش قطرات باران به وجود آمده بود.
در این مکان، با آغاز بارندگی، قطرات بارانی به درشتیِ خمره‌های شراب فرو می‌ریخت و گودال‌های عظیمی‌بهتر در زمین ایجاد می‌کرد. از این رو، خاندان تونگ در کوه جو یو، درون غارهای خالیِ داخل‌عجیب‌وغریبی کوه بنا شده بود. اگر سازه‌ها در فضای باز قرار داشت، باران به راحتی آن‌ها را ویران می‌کرد.
در دهکدهٔ خاندان تونگ، روغن چراغ‌سال طلایی که فانگ یوان در کوه‌دیوارهای هوانگ جین خریده بود، بسیار محبوبیت داشت.
در طول اقامتشان، سه بار باران بارید. از این‌دیوارهای رو فانگ یوان قطرات بارانِ روغنیِ آبی‌رنگ بسیاری به دست‌سنگرهایی آورد. این قطرات باران نوعی ماده با مصارف گوناگون بود.
این قطرات غول‌پیکر باران، مایهٔ تیره‌روزیِ دهکدهٔ خاندان تونگ‌اندازه بود که آن‌ها را مجبور می‌کرد درون غارهای کوهستان زندگی‌ساخته کنند. با وجود این، منبع درآمدشان نیز به شمار می‌رفت.
پس از ترک کوه‌مکعب جو یو، کاروان به‌تفاوت کوه فانگ ژوان رسید.
صخره‌های این کوه عجیب بود. هر‌سال کدام به شکل مکعب بودند و‌دیوارهای در اندازه و ضخامت تفاوت داشتند.
خاندان دا فانگ خاندان بزرگی‌کاشی بود که بیش از هزار سال‌بلندی در کوه فانگ ژوان زندگی می‌کرد.
خانه‌هایشان از کاشی ساخته شده بود؛ بسیار بهتر از وضعیت دهکدهٔ خاندان‌داشتند تونگ. دیوارهای بزرگ و بلندی گرداگرد دهکده بنا شده بود و درون دیوارها‌گرداگرد برج‌های دفاعی قرار داشت، در حالی که بیرون دیوارها سنگرهایی به چشم می‌خورد.
فانگ یوان به یاد آورد که در‌ضخامت خاندان دا فانگ، بزرگِ عجیب‌وغریبی حضور داشت‌خانه‌هایشان که به کنده‌کاری روی چوب علاقه‌مند بود.
پس از برقراری تماس با او، تمام چوب‌های‌کاشی روحِ عجیب‌وغریب و مورمورکننده‌ای را که در کوه هون‌دیوارها مو جمع‌آوری کرده بود، به این بزرگِ خاندان فروخت.
به همین منوال، در این سفر، با تدابیر فانگ‌دیوارهای یوان، کالاهایش گاهی افزایش و گاهی کاهش می‌یافت، اما‌بیرون هر بار که تغییری رخ می‌داد، سود هنگفتی نصیبش می‌شد.
با تکرارِ دفعاتِ‌صخره‌های این کار، طبیعتاً‌شکل توجه مردم جلب شد.
فانگ یوان همه‌چیز را به گردن‌اندازه شانگ شین تسی انداخت و شایعاتی دربارهٔ‌سال استعداد تجاری او بر سر زبان‌ها افتاد.
زمان به سرعت سپری می‌شد، پس‌سال از گذر از چهار دهکدهٔ دیگر، کاروان‌بزرگ رفته‌رفته به کوه شیائو یوئه نزدیک شد.
امشب، کاروان در‌سال نزدیکیِ صخره‌ای، اردویی‌ساخته موقت برپا کرد.
رئیس خاندان جیا دستور داد: «ما وارد قلمرو کوه شیائو یوئه شدیم، بقیهٔ مسیر همه‌ش‌هزار کوه و دره‌های خالی از سکنه‌ست. کرم‌های گو و جانوران آزادانه پرسه می‌زنن و حتی‌حالی یه دهکده هم پیدا نمیشه. از امشب به بعد، همه باید کامل حواسشون به اطراف باشه.»
در چادر، بسیاری‌شکل از معاونان به نشانهٔ‌ضخامت تأیید سر تکان دادند.
چشمان شانگ شین‌بزرگی تسی با نوری‌سال درخشان برق زد.
این خطرناک‌ترین بخش از مسیر کاروان بود. با عبور از این قسمت، به‌دهکده کوه شوئه لی می‌رسیدند و پس از آن، پیش از رسیدن به شهر خاندان‌روی شانگ در کوه شانگ لیانگ، باید از چند دهکدهٔ خاندان دیگر نیز عبور می‌کردند.
رئیس خاندان جیا ادامه‌عجیب داد: «خیلی خب، حالا‌بودند می‌ریم سراغ تعیین تدابیر دفاعی‌مون.»
یک ساعت بعد، بحث‌مکعب به پایان رسید و‌تفاوت همه چادر را ترک کردند.
ژانگ ژو بی‌درنگ جلو آمد و پرسید: «بانو،کاشی شام آماده‌ست. باز هم هی تو و بای‌دهکده یون رو دعوت کنیم تا با هم شام بخوریم؟»
شانگ شین تسی سر تکان‌کاشی داد: «البته. باید موقع شام‌بزرگ ازش دربارهٔ تجربیاتش توی تجارت بپرسم.»
در این چند روز، درآمد فانگ یوان به شدت از ضررهایش پیشی گرفته بود و پس از چند‌کاشی معامله، پنج تا شش برابر سود به دست آورده بود. این موضوع باعث شد شانگ شین تسی، ژانگ‌بزرگِ ژو و شیائو دیه - که از حقیقت آگاه بودند - با دید متفاوتی به او نگاه کنند.
طبق توافق، فانگ یوان نیمی از درآمد را به شانگ‌بزرگی شین تسی می‌داد، اما برای او، این سنگ‌های ازلی در‌بزرگ برابر درک و تجربهٔ تجاریِ فانگ یوان هیچ ارزشی نداشت.
او هیچ استعداد تزکیه‌ای نداشت‌هزار و به عنوان یک فانی، پرداختن‌وضعیت به تجارت، مایهٔ افتخارترین توانایی‌اش بود.
اما در همین زمینه‌ای که می‌توانست به خود ببالد،دیوارهای فانگ یوان قدرتی از خود نشان داد که او چاره‌ای‌سنگرهایی نداشت جز اینکه اعتراف کند بسیار برتر از وی است!
بسیاری از تصمیماتِ به ظاهر‌کدام مضحک، پس از اتمام معامله‌ضخامت نتایج شگفت‌انگیزی به همراه داشت.
شانگ شین تسی کسی نبود که به راحتی تسلیم‌داشتند شود و پس از پی بردن به این اختلاف در‌دیوارهای توانایی، هر روز او را به ضیافت شام دعوت می‌کرد.
چند کلمه راهنماییِ‌بزرگی فانگ یوان می‌توانست کمک‌خانه‌هایشان بزرگی به او بکند.
استعداد او در تجارت بی‌نظیر بود‌ساخته و دانش را همچون اسفنج جذب‌گرداگرد می‌کرد و به سرعت رشد می‌یافت.
هر چه بیشتر با‌عجیب فانگ یوان تعامل داشت،بودند بیشتر او را تحسین می‌کرد.
ژانگ ژو با نگرانی آهی کشید: «آه، بانو، باید مراقب باشید. این‌هزار دو نفر کاملاً مشخصه که داستان‌های خودشون رو دارن، آدمای عادی‌ای نیستن.»دیوارها او می‌ترسید شانگ شین تسی بیش از پیش در این ماجرا غرق شود.
شانگ شین تسی که حقیقتاً باهوش و زیرک بود، پاسخ داد: «نگران نباش عمو ژانگ ژو، می‌دونم‌دیوارها دارم چیکار می‌کنم.» او هرگز با فانگ یوان دربارهٔ مسائلی خارج از تجارت صحبت نمی‌کرد. می‌دانست چه چیزی‌تمام را باید بگوید و چه چیزی را نه، و هرگز سعی نمی‌کرد فراتر از حد خود فضولی کند.
او احساس می‌کرد که شاید‌کاشی فانگ یوان و بای نینگ‌بزرگ بینگ مرموز باشند، اما خطرناک نیستند.
فانگ یوان در معاملات تجاری خود از روش‌های اصولی استفاده می‌کرد و‌داشتند زیر حرفش نمی‌زد و نیمی از سود را با شانگ شین تسی‌بلندی تقسیم می‌کرد. ناخودآگاه، چنین رفتاری به شانگ شین تسی احساس اطمینان زیادی می‌بخشید.
با وجود این، فانگ‌مکعب یوان این بار دعوت‌تفاوت به ضیافت را نپذیرفت.
او دستش را برای شیائو دیه‌سال که برای دعوتش آمده بود تکان‌دیوارهای داد و گفت: «امروز یکم خسته‌م، نمیام.»
فانگ یوان تمام دعوت‌های شانگ شین‌ساخته تسی را نمی‌پذیرفت و معمولاً از هر‌دهکده سه دعوت، تنها یکی را قبول می‌کرد.
شیائو دیه با نارضایتی به‌کدام فانگ یوان نگاه کرد، لب برچید‌تفاوت و زیر لب غرولندکنان دور شد.
پیش از این وقتی فانگ یوان دعوت را رد می‌کرد، شیائو دیه که از بی‌احترامی به‌ساخته بانوی خود خشمگین می‌شد، چند بار قشقرق به پا کرده بود. اما هرچه فانگ یوان بیشتر درآمد‌بزرگِ کسب می‌کرد، نگرش شیائو دیه بیشتر تغییر می‌کرد و از خشم به مدارا و درماندگی تبدیل می‌شد.
فرقی نمی‌کرد در کدام جهان یا‌سال در چه سطحی از جامعه باشد،دیوارهای این قدرت بود که احترام می‌آورد.
فانگ یوان چادر را بست؛کاشی بای نینگ بینگ از قبل‌بزرگ روی یکی از تخت‌ها نشسته بود.
در تاریکی،ژوان چشمان آبی‌اش‌عجیب کمی می‌درخشید.
وقتی فانگ یوان برای اولین بار شیائو دیه را رد‌بزرگی کرد، او هنوز کمی متعجب بود، اما پس از چند‌بزرگ بار، بای نینگ بینگ به نبوغِ این کار پی برد.
همان‌طور که ضرب‌المثل می‌گفت، کسی که بی‌دلیل مهربانی می‌کند، نیت شومی در سر‌بزرگ می‌پروراند. رد کردن این دعوت و مدارا نکردن با شانگ شین تسی، به آن‌عجیب‌وغریبی دختر جوان این احساس را می‌داد که فانگ یوان هیچ سودی از او نمی‌خواهد.
فانگ یوان نیز پشت به‌کاشی بای نینگ بینگ روی تخت‌بزرگ نشست و گفت: «بیا شروع کنیم.»
بای نینگ بینگ هر دو کف دستش را باز کرد و‌تفاوت روی پشت فانگ یوان گذاشت. ده درصد از جوهر ازلی نقره‌دیوارهای برفی‌اش از طریق کف دستانش به بدن فانگ یوان جریان یافت.
گوی وحدت استخوان و گوشت به ترتیب با نور سبز‌بزرگی و سرخ درخشید و جوهر ازلی را تبدیل کرد؛ شش‌بزرگ درصد از جوهر ازلی نقره برفی وارد روزنهٔ فانگ یوان شد.
شلپ شلپ شلپ...
افکار فانگ یوان وارد روزنه‌اش‌کاشی شد و از این جوهر ازلی‌بلندی برای پرورش دیواره‌های روزنه‌اش استفاده کرد.
وقتی در رتبه ۱ بود، روزنه‌اش نمی‌توانست فشارِ جوهر ازلی نقره برفی‌داشتند را تحمل کند، اما اکنون که در مرحلهٔ میانی رتبه ۲ قرار‌بلندی داشت، دیواره‌های روزنه‌اش بنیان قوی‌تری یافته بود و می‌توانست آن را تاب بیاورد.
فقط این روند نمی‌توانست برای‌بودند مدت طولانی ادامه یابد و او‌بیش باید هر از گاهی استراحت می‌کرد.
امواج نور روی دیواره‌های روزنه پیوسته جریان داشت. با متراکم‌بهتر شدن برخی نواحی، نور سفید قوی‌تر شد. آشکارا، فانگ یوان‌حالی تنها یک قدم با مرحلهٔ بالایی رتبه ۲ فاصله داشت.
فانگ یوان با تجربهٔ غنی تزکیه‌اش، چیزی شبیه به‌دیوارهای یک معیار در ذهن داشت. او قصد داشت در‌بیرون یک تلاش، مرز مرحلهٔ بالایی رتبه ۲ را بشکند!
زمان گذشت و‌صخره‌های دیگر پاسی از‌شکل شب گذشته بود.
آوووو——!
ناگهان، زوزهٔ‌داشتند شاه‌گرگ خاکستری‌بیش به گوش رسید.
این زوزه سکوت اردوگاه را در‌ساخته هم شکست و اندکی بعد، گرگ‌های بی‌شماری‌دهکده در پاسخ به شاهِ خود زوزه کشیدند.
«حملهٔ گرگ‌ها، حملهٔ گرگ‌ها!»
«لعنتی، بلند شید،شکل گلهٔ گرگ‌ها داره‌اندازه به اردوگاه حمله می‌کنه!»
«چقدر گرگ‌داشتند خاکستری اینجاست،بیش اصلاً نمی‌تونم بشمرمشون!»
...
بسیاری از مردم در شوک فریاد‌شکل زدند و بقیهٔ افراد اردوگاه را‌داشتند بیدار کردند؛ همه به تکاپو افتاده بودند.
بای نینگ بینگ گوش داد و‌اندازه با خنده گفت: «هی، با این سروصدا،سال به نظر می‌رسه گلهٔ گرگ‌ها خیلی بزرگه.»
آن‌ها در طول سفر کاروان با‌سال حملات گروه‌های جانوران متعددی روبه‌رو شده‌دیوارهای بودند و اکنون او دیگر شوکه نمی‌شد.
فانگ یوان چشمانش را کمی باز کرد، اما هم‌زمان کارش را پیش می‌برد و تزکیه در روزنه‌اش را متوقف نکرد: «اینجا کوه شیائو‌بزرگِ یوئه‌ست، بعضی‌ها می‌گن تمام گرگ‌های مرز جنوبی اینجا زندگی می‌کنن. تو ماه کامل، گله‌های گرگ به ماه گرد خیره می‌شن و زوزه‌شون می‌تونه‌اما کل کوه رو به لرزه دربیاره. این تازه شب اول‌مونه و همین الانش با یه گله گرگ خاکستری روبه‌رو شدیم، بخت‌مون خیلی نحسه.»
«لعنتی، گرگ‌ها خیلی زیادن.»
«استاد گوی شفابخش، استادای گوی‌بودند شفابخش کجان؟! پدرم زخمی شده،بزرگی داره خون زیادی ازش می‌ره...»
«دفاع سمت جنوب‌بزرگی شرقی در هم‌سال شکسته، سریع برید کمک‌شون!»
اوضاع وخیم‌تر از آن بود که بای نینگ بینگ پیش‌بینی کرده‌بلندی بود. تنها چند دقیقه پس از کشف گلهٔ گرگ‌ها، اولین خط‌یاد دفاعی اردوگاه در هم شکست و گرگ‌ها به داخل اردوگاه رخنه کردند.
«آه——!»
«سلاح‌هاتون رو‌کدام بردارید و با‌بودند این جانورا بجنگید!»
خدمتکاران جیغ می‌کشیدند‌بزرگی و صدای نبرد‌سال و فریاد ادامه داشت.
بای نینگ‌هزار بینگ پرسید:خانه‌هایشان «بریم بیرون؟»
پس از لحظه‌ای سکوت، فانگ یوان با‌مکعب بی‌تفاوتی پاسخ داد: «برای چی؟ چه کاری‌بیش از دستت برمیاد؟ هویتت رو فراموش نکن.»
بای نینگ بینگ خندید و با لحنی آمیخته به‌داشتند خوشحالی گفت: «اما گرگ‌ها همین الان دارن به این‌وضعیت سمت حمله می‌کنن، کالاهایی که تازه خریدی ممکنه آسیب ببینن.»
فانگ یوان دوباره‌بزرگی چشمانش را بست:سال «پس بذار آسیب ببینن.»
پس از مدتی، صدای شیائو دیه‌ساخته از بیرون چادر به گوش رسید: «هی‌دهکده تو، هی تو! شما دو تا اونجایید؟»
بای نینگ‌ژوان بینگ پرسید:عجیب «چی شده؟»
شیائو دیه فریاد زد: «خدای من، شما هنوز اینجایید؟ با این‌همه سروصدا حتی بیدار هم‌کاشی نشدید! کلی گرگ خاکستری وارد اردوگاه شدن، با اینکه اوضاع تحت کنترله، ممکنه چند تا‌چشم گرگ جا مونده باشن. بانو ازتون می‌خواد برید اونجا، با محافظت سرور ژانگ ژو، جامون امن‌تره!»
فانگ یوان پاسخ داد: «نیازی نیست، حالا که اوضاع‌ساخته تحت کنترله، بهتره مزاحم بانوی شما نشیم. من با قدرت‌دفاعی بدنیم می‌تونم از پس یکی دو تا گرگ خاکستری بربیام.»
شیائو دیه کمی دیگر اصرار کرد، اما باز هم جواب رد‌بلندی شنید. سرانجام پایش را بیرون چادر به زمین کوبید و گفت:یاد «آدمای نمک‌نشناس، اگه مردید منو مقصر ندونید که بهتون هشدار ندادم. همف!»
این را‌ژوان گفت و با‌کدام عجله دور شد.
گرگ‌های خاکستری پیش از‌مکعب عقب‌نشینی، به مدت پانزده‌تفاوت دقیقه به حمله ادامه دادند.
این یورشِ گروه جانوران، بزرگ‌ترین خسارتی‌سال را به بار آورد که کاروان‌دیوارهای از زمان تأسیس خود متحمل شده بود.
سه استاد گو در نبرد کشته شدند، بیش از دوازده‌بزرگ نفر مجروح گشتند، خدمتکاران بی‌شماری جان باختند و بیشتر کالاها آسیب‌می‌خورد دیدند. به‌ویژه کالاهای خاندان ژانگ که بیشترین خسارت را متحمل شدند.
تمام این کالاها را فانگ یوان قرض گرفته‌بودند بود و طبق برآورد اولیه، فانگ یوان در همین‌خانه‌هایشان یک شب بیش از هزار سنگ ازلی ضرر کرد.
وقتی هوا روشن شد و خسارات‌اندازه را محاسبه کردند، او لبخند تلخی‌هزار زد، اما اصلاً به آن اهمیتی نداد.
زیرا شب گذشته، او به مرحلهٔ بالایی رتبه ۲ ارتقا یافته بود.دیوارهای این سرعت تزکیه که تنها چند ماه زمان برده بود، حتی برای‌می‌خورد بای نینگ بینگ که از روش کار آگاه بود، تکان‌دهنده به نظر می‌رسید.