---

---

---

لطفا کپی و بازنشر نکنید،

روی ترجمه کارها زحمت خیلی خیلی زیادی کشیده شده،

لطفا شور و شوق ما رو کور نکنید،

منبع: ناولها | novelha.net

---

---

---

← برگشت

اربابِ گو

چپتر 245: رتبه دو مرحله بالایی • ⏱ 11 دقیقه

چپتر 245: رتبه دو مرحله بالایی

0

کاروان همان‌طور که به‌کاشی​ سوی غرب می‌رفت، از‌دیوارهای​ کوه‌ها و دره‌ها عبور کرد.

نیم ماه بعد، کاروان به کوه هون مو رسید که‌درون​ درختان عجیب‌وغریب بسیاری داشت. فانگ یوان نیمی از کالاهای خود‌قرار​ را فروخت تا مقدار زیادی از این چوب‌های خاص را بخرد.

بیست روز بعد،‌فرو​ آن‌ها به کوه‌عظیمی​ جو یو رسیدند.

کوه پر از برجستگی و گودال‌خاندان​ بود؛ این برجستگی‌ها تماماً بر اثر‌بنا​ ریزش قطرات باران به وجود آمده بود.

در این مکان، با آغاز بارندگی، قطرات بارانی به درشتیِ خمره‌های شراب فرو می‌ریخت و گودال‌های عظیمی‌بیرون​ در زمین ایجاد می‌کرد. از این رو، خاندان تونگ در کوه جو یو، درون غارهای خالیِ داخل‌جمع‌آوری​ کوه بنا شده بود. اگر سازه‌ها در فضای باز قرار داشت، باران به راحتی آن‌ها را ویران می‌کرد.

در دهکدهٔ خاندان تونگ، روغن چراغ‌ایجاد​ طلایی که فانگ یوان در کوه‌خالیِ​ هوانگ جین خریده بود، بسیار محبوبیت داشت.

در طول اقامتشان، سه بار باران بارید. از این‌می‌کرد​ رو فانگ یوان قطرات بارانِ روغنیِ آبی‌رنگ بسیاری به دست‌سازه‌ها​ آورد. این قطرات باران نوعی ماده با مصارف گوناگون بود.

این قطرات غول‌پیکر باران، مایهٔ تیره‌روزیِ دهکدهٔ خاندان تونگ‌غارهای​ بود که آن‌ها را مجبور می‌کرد درون غارهای کوهستان زندگی‌راحتی​ کنند. با وجود این، منبع درآمدشان نیز به شمار می‌رفت.

پس از ترک کوه‌کاشی​ جو یو، کاروان به‌دیوارهای​ کوه فانگ ژوان رسید.

صخره‌های این کوه عجیب بود. هر‌ایجاد​ کدام به شکل مکعب بودند و‌خالیِ​ در اندازه و ضخامت تفاوت داشتند.

خاندان دا فانگ خاندان بزرگی‌گودال‌های​ بود که بیش از هزار سال‌تونگ​ در کوه فانگ ژوان زندگی می‌کرد.

خانه‌هایشان از کاشی ساخته شده بود؛ بسیار بهتر از وضعیت دهکدهٔ خاندان‌بنا​ تونگ. دیوارهای بزرگ و بلندی گرداگرد دهکده بنا شده بود و درون دیوارها‌هوانگ​ برج‌های دفاعی قرار داشت، در حالی که بیرون دیوارها سنگرهایی به چشم می‌خورد.

فانگ یوان به یاد آورد که در‌وضعیت​ خاندان دا فانگ، بزرگِ عجیب‌وغریبی حضور داشت‌برج‌های​ که به کنده‌کاری روی چوب علاقه‌مند بود.

پس از برقراری تماس با او، تمام چوب‌های‌خاندان​ روحِ عجیب‌وغریب و مورمورکننده‌ای را که در کوه هون‌سازه‌ها​ مو جمع‌آوری کرده بود، به این بزرگِ خاندان فروخت.

به همین منوال، در این سفر، با تدابیر فانگ‌می‌کرد​ یوان، کالاهایش گاهی افزایش و گاهی کاهش می‌یافت، اما‌اگر​ هر بار که تغییری رخ می‌داد، سود هنگفتی نصیبش می‌شد.

با تکرارِ دفعاتِ‌زمین​ این کار، طبیعتاً‌خاندان​ توجه مردم جلب شد.

فانگ یوان همه‌چیز را به گردن‌بهتر​ شانگ شین تسی انداخت و شایعاتی دربارهٔ‌دیوارها​ استعداد تجاری او بر سر زبان‌ها افتاد.

زمان به سرعت سپری می‌شد، پس‌ایجاد​ از گذر از چهار دهکدهٔ دیگر، کاروان‌داخل​ رفته‌رفته به کوه شیائو یوئه نزدیک شد.

امشب، کاروان در‌فرو​ نزدیکیِ صخره‌ای، اردویی‌عظیمی​ موقت برپا کرد.

رئیس خاندان جیا دستور داد: «ما وارد قلمرو کوه شیائو یوئه شدیم، بقیهٔ مسیر همه‌ش‌سازه‌ها​ کوه و دره‌های خالی از سکنه‌ست. کرم‌های گو و جانوران آزادانه پرسه می‌زنن و حتی‌طول​ یه دهکده هم پیدا نمیشه. از امشب به بعد، همه باید کامل حواسشون به اطراف باشه.»

در چادر، بسیاری‌خانه‌هایشان​ از معاونان به نشانهٔ‌وضعیت​ تأیید سر تکان دادند.

چشمان شانگ شین‌گودال‌های​ تسی با نوری‌ایجاد​ درخشان برق زد.

این خطرناک‌ترین بخش از مسیر کاروان بود. با عبور از این قسمت، به‌غارهای​ کوه شوئه لی می‌رسیدند و پس از آن، پیش از رسیدن به شهر خاندان‌چراغ​ شانگ در کوه شانگ لیانگ، باید از چند دهکدهٔ خاندان دیگر نیز عبور می‌کردند.

رئیس خاندان جیا ادامه‌ایجاد​ داد: «خیلی خب، حالا‌درون​ می‌ریم سراغ تعیین تدابیر دفاعی‌مون.»

یک ساعت بعد، بحث‌کاشی​ به پایان رسید و‌دیوارهای​ همه چادر را ترک کردند.

ژانگ ژو بی‌درنگ جلو آمد و پرسید: «بانو،‌خاندان​ شام آماده‌ست. باز هم هی تو و بای‌اگر​ یون رو دعوت کنیم تا با هم شام بخوریم؟»

شانگ شین تسی سر تکان‌گودال‌های​ داد: «البته. باید موقع شام‌خاندان​ ازش دربارهٔ تجربیاتش توی تجارت بپرسم.»

در این چند روز، درآمد فانگ یوان به شدت از ضررهایش پیشی گرفته بود و پس از چند‌قرار​ معامله، پنج تا شش برابر سود به دست آورده بود. این موضوع باعث شد شانگ شین تسی، ژانگ‌آبی‌رنگ​ ژو و شیائو دیه - که از حقیقت آگاه بودند - با دید متفاوتی به او نگاه کنند.

طبق توافق، فانگ یوان نیمی از درآمد را به شانگ‌بلندی​ شین تسی می‌داد، اما برای او، این سنگ‌های ازلی در‌می‌خورد​ برابر درک و تجربهٔ تجاریِ فانگ یوان هیچ ارزشی نداشت.

او هیچ استعداد تزکیه‌ای نداشت‌زمین​ و به عنوان یک فانی، پرداختن‌غارهای​ به تجارت، مایهٔ افتخارترین توانایی‌اش بود.

اما در همین زمینه‌ای که می‌توانست به خود ببالد،‌می‌کرد​ فانگ یوان قدرتی از خود نشان داد که او چاره‌ای‌سازه‌ها​ نداشت جز اینکه اعتراف کند بسیار برتر از وی است!

بسیاری از تصمیماتِ به ظاهر‌می‌کرد​ مضحک، پس از اتمام معامله‌خالیِ​ نتایج شگفت‌انگیزی به همراه داشت.

شانگ شین تسی کسی نبود که به راحتی تسلیم‌بزرگ​ شود و پس از پی بردن به این اختلاف در‌چشم​ توانایی، هر روز او را به ضیافت شام دعوت می‌کرد.

چند کلمه راهنماییِ‌گودال‌های​ فانگ یوان می‌توانست کمک‌می‌کرد​ بزرگی به او بکند.

استعداد او در تجارت بی‌نظیر بود‌عظیمی​ و دانش را همچون اسفنج جذب‌درون​ می‌کرد و به سرعت رشد می‌یافت.

هر چه بیشتر با‌ایجاد​ فانگ یوان تعامل داشت،‌درون​ بیشتر او را تحسین می‌کرد.

ژانگ ژو با نگرانی آهی کشید: «آه، بانو، باید مراقب باشید. این‌دهکده​ دو نفر کاملاً مشخصه که داستان‌های خودشون رو دارن، آدمای عادی‌ای نیستن.»‌حضور​ او می‌ترسید شانگ شین تسی بیش از پیش در این ماجرا غرق شود.

شانگ شین تسی که حقیقتاً باهوش و زیرک بود، پاسخ داد: «نگران نباش عمو ژانگ ژو، می‌دونم‌سازه‌ها​ دارم چیکار می‌کنم.» او هرگز با فانگ یوان دربارهٔ مسائلی خارج از تجارت صحبت نمی‌کرد. می‌دانست چه چیزی‌بارید​ را باید بگوید و چه چیزی را نه، و هرگز سعی نمی‌کرد فراتر از حد خود فضولی کند.

او احساس می‌کرد که شاید‌گودال‌های​ فانگ یوان و بای نینگ‌خاندان​ بینگ مرموز باشند، اما خطرناک نیستند.

فانگ یوان در معاملات تجاری خود از روش‌های اصولی استفاده می‌کرد و‌بنا​ زیر حرفش نمی‌زد و نیمی از سود را با شانگ شین تسی‌طلایی​ تقسیم می‌کرد. ناخودآگاه، چنین رفتاری به شانگ شین تسی احساس اطمینان زیادی می‌بخشید.

با وجود این، فانگ‌کاشی​ یوان این بار دعوت‌دیوارهای​ به ضیافت را نپذیرفت.

او دستش را برای شیائو دیه‌ایجاد​ که برای دعوتش آمده بود تکان‌خالیِ​ داد و گفت: «امروز یکم خسته‌م، نمیام.»

فانگ یوان تمام دعوت‌های شانگ شین‌عظیمی​ تسی را نمی‌پذیرفت و معمولاً از هر‌غارهای​ سه دعوت، تنها یکی را قبول می‌کرد.

شیائو دیه با نارضایتی به‌می‌کرد​ فانگ یوان نگاه کرد، لب برچید‌داخل​ و زیر لب غرولندکنان دور شد.

پیش از این وقتی فانگ یوان دعوت را رد می‌کرد، شیائو دیه که از بی‌احترامی به‌حالی​ بانوی خود خشمگین می‌شد، چند بار قشقرق به پا کرده بود. اما هرچه فانگ یوان بیشتر درآمد‌مورمورکننده‌ای​ کسب می‌کرد، نگرش شیائو دیه بیشتر تغییر می‌کرد و از خشم به مدارا و درماندگی تبدیل می‌شد.

فرقی نمی‌کرد در کدام جهان یا‌ایجاد​ در چه سطحی از جامعه باشد،‌خالیِ​ این قدرت بود که احترام می‌آورد.

فانگ یوان چادر را بست؛‌گودال‌های​ بای نینگ بینگ از قبل‌خاندان​ روی یکی از تخت‌ها نشسته بود.

در تاریکی،‌عظیمی​ چشمان آبی‌اش‌ایجاد​ کمی می‌درخشید.

وقتی فانگ یوان برای اولین بار شیائو دیه را رد‌بلندی​ کرد، او هنوز کمی متعجب بود، اما پس از چند‌می‌خورد​ بار، بای نینگ بینگ به نبوغِ این کار پی برد.

همان‌طور که ضرب‌المثل می‌گفت، کسی که بی‌دلیل مهربانی می‌کند، نیت شومی در سر‌داخل​ می‌پروراند. رد کردن این دعوت و مدارا نکردن با شانگ شین تسی، به آن‌هوانگ​ دختر جوان این احساس را می‌داد که فانگ یوان هیچ سودی از او نمی‌خواهد.

فانگ یوان نیز پشت به‌گودال‌های​ بای نینگ بینگ روی تخت‌خاندان​ نشست و گفت: «بیا شروع کنیم.»

بای نینگ بینگ هر دو کف دستش را باز کرد و‌داخل​ روی پشت فانگ یوان گذاشت. ده درصد از جوهر ازلی نقره‌روغن​ برفی‌اش از طریق کف دستانش به بدن فانگ یوان جریان یافت.

گوی وحدت استخوان و گوشت به ترتیب با نور سبز‌بلندی​ و سرخ درخشید و جوهر ازلی را تبدیل کرد؛ شش‌می‌خورد​ درصد از جوهر ازلی نقره برفی وارد روزنهٔ فانگ یوان شد.

شلپ شلپ شلپ...

افکار فانگ یوان وارد روزنه‌اش‌گودال‌های​ شد و از این جوهر ازلی‌تونگ​ برای پرورش دیواره‌های روزنه‌اش استفاده کرد.

وقتی در رتبه ۱ بود، روزنه‌اش نمی‌توانست فشارِ جوهر ازلی نقره برفی‌بنا​ را تحمل کند، اما اکنون که در مرحلهٔ میانی رتبه ۲ قرار‌طلایی​ داشت، دیواره‌های روزنه‌اش بنیان قوی‌تری یافته بود و می‌توانست آن را تاب بیاورد.

فقط این روند نمی‌توانست برای‌ساخته​ مدت طولانی ادامه یابد و او‌گرداگرد​ باید هر از گاهی استراحت می‌کرد.

امواج نور روی دیواره‌های روزنه پیوسته جریان داشت. با متراکم‌درون​ شدن برخی نواحی، نور سفید قوی‌تر شد. آشکارا، فانگ یوان‌قرار​ تنها یک قدم با مرحلهٔ بالایی رتبه ۲ فاصله داشت.

فانگ یوان با تجربهٔ غنی تزکیه‌اش، چیزی شبیه به‌می‌کرد​ یک معیار در ذهن داشت. او قصد داشت در‌اگر​ یک تلاش، مرز مرحلهٔ بالایی رتبه ۲ را بشکند!

زمان گذشت و‌زمین​ دیگر پاسی از‌خاندان​ شب گذشته بود.

آوووو——!

ناگهان، زوزهٔ‌می‌ریخت​ شاه‌گرگ خاکستری‌عظیمی​ به گوش رسید.

این زوزه سکوت اردوگاه را در‌عظیمی​ هم شکست و اندکی بعد، گرگ‌های بی‌شماری‌غارهای​ در پاسخ به شاهِ خود زوزه کشیدند.

«حملهٔ گرگ‌ها، حملهٔ گرگ‌ها!»

«لعنتی، بلند شید،‌خانه‌هایشان​ گلهٔ گرگ‌ها داره‌بهتر​ به اردوگاه حمله می‌کنه!»

«چقدر گرگ‌می‌ریخت​ خاکستری اینجاست،‌عظیمی​ اصلاً نمی‌تونم بشمرمشون!»

...

بسیاری از مردم در شوک فریاد‌خاندان​ زدند و بقیهٔ افراد اردوگاه را‌بنا​ بیدار کردند؛ همه به تکاپو افتاده بودند.

بای نینگ بینگ گوش داد و‌بهتر​ با خنده گفت: «هی، با این سروصدا،‌دیوارها​ به نظر می‌رسه گلهٔ گرگ‌ها خیلی بزرگه.»

آن‌ها در طول سفر کاروان با‌ایجاد​ حملات گروه‌های جانوران متعددی روبه‌رو شده‌خالیِ​ بودند و اکنون او دیگر شوکه نمی‌شد.

فانگ یوان چشمانش را کمی باز کرد، اما هم‌زمان کارش را پیش می‌برد و تزکیه در روزنه‌اش را متوقف نکرد: «اینجا کوه شیائو‌راحتی​ یوئه‌ست، بعضی‌ها می‌گن تمام گرگ‌های مرز جنوبی اینجا زندگی می‌کنن. تو ماه کامل، گله‌های گرگ به ماه گرد خیره می‌شن و زوزه‌شون می‌تونه‌گوناگون​ کل کوه رو به لرزه دربیاره. این تازه شب اول‌مونه و همین الانش با یه گله گرگ خاکستری روبه‌رو شدیم، بخت‌مون خیلی نحسه.»

«لعنتی، گرگ‌ها خیلی زیادن.»

«استاد گوی شفابخش، استادای گوی‌ساخته​ شفابخش کجان؟! پدرم زخمی شده،‌بلندی​ داره خون زیادی ازش می‌ره...»

«دفاع سمت جنوب‌گودال‌های​ شرقی در هم‌ایجاد​ شکسته، سریع برید کمک‌شون!»

اوضاع وخیم‌تر از آن بود که بای نینگ بینگ پیش‌بینی کرده‌تونگ​ بود. تنها چند دقیقه پس از کشف گلهٔ گرگ‌ها، اولین خط‌قرار​ دفاعی اردوگاه در هم شکست و گرگ‌ها به داخل اردوگاه رخنه کردند.

«آه——!»

«سلاح‌هاتون رو‌سال​ بردارید و با‌ساخته​ این جانورا بجنگید!»

خدمتکاران جیغ می‌کشیدند‌گودال‌های​ و صدای نبرد‌ایجاد​ و فریاد ادامه داشت.

بای نینگ‌شراب​ بینگ پرسید:‌می‌ریخت​ «بریم بیرون؟»

پس از لحظه‌ای سکوت، فانگ یوان با‌تونگ​ بی‌تفاوتی پاسخ داد: «برای چی؟ چه کاری‌اگر​ از دستت برمیاد؟ هویتت رو فراموش نکن.»

بای نینگ بینگ خندید و با لحنی آمیخته به‌بزرگ​ خوشحالی گفت: «اما گرگ‌ها همین الان دارن به این‌سنگرهایی​ سمت حمله می‌کنن، کالاهایی که تازه خریدی ممکنه آسیب ببینن.»

فانگ یوان دوباره‌گودال‌های​ چشمانش را بست:‌ایجاد​ «پس بذار آسیب ببینن.»

پس از مدتی، صدای شیائو دیه‌عظیمی​ از بیرون چادر به گوش رسید: «هی‌غارهای​ تو، هی تو! شما دو تا اونجایید؟»

بای نینگ‌عظیمی​ بینگ پرسید:‌ایجاد​ «چی شده؟»

شیائو دیه فریاد زد: «خدای من، شما هنوز اینجایید؟ با این‌همه سروصدا حتی بیدار هم‌دفاعی​ نشدید! کلی گرگ خاکستری وارد اردوگاه شدن، با اینکه اوضاع تحت کنترله، ممکنه چند تا‌تماس​ گرگ جا مونده باشن. بانو ازتون می‌خواد برید اونجا، با محافظت سرور ژانگ ژو، جامون امن‌تره!»

فانگ یوان پاسخ داد: «نیازی نیست، حالا که اوضاع‌تونگ​ تحت کنترله، بهتره مزاحم بانوی شما نشیم. من با قدرت‌باز​ بدنیم می‌تونم از پس یکی دو تا گرگ خاکستری بربیام.»

شیائو دیه کمی دیگر اصرار کرد، اما باز هم جواب رد‌تونگ​ شنید. سرانجام پایش را بیرون چادر به زمین کوبید و گفت:‌قرار​ «آدمای نمک‌نشناس، اگه مردید منو مقصر ندونید که بهتون هشدار ندادم. همف!»

این را‌عظیمی​ گفت و با‌می‌کرد​ عجله دور شد.

گرگ‌های خاکستری پیش از‌کاشی​ عقب‌نشینی، به مدت پانزده‌دیوارهای​ دقیقه به حمله ادامه دادند.

این یورشِ گروه جانوران، بزرگ‌ترین خسارتی‌ایجاد​ را به بار آورد که کاروان‌خالیِ​ از زمان تأسیس خود متحمل شده بود.

سه استاد گو در نبرد کشته شدند، بیش از دوازده‌خاندان​ نفر مجروح گشتند، خدمتکاران بی‌شماری جان باختند و بیشتر کالاها آسیب‌باز​ دیدند. به‌ویژه کالاهای خاندان ژانگ که بیشترین خسارت را متحمل شدند.

تمام این کالاها را فانگ یوان قرض گرفته‌درون​ بود و طبق برآورد اولیه، فانگ یوان در همین‌باز​ یک شب بیش از هزار سنگ ازلی ضرر کرد.

وقتی هوا روشن شد و خسارات‌بهتر​ را محاسبه کردند، او لبخند تلخی‌دهکده​ زد، اما اصلاً به آن اهمیتی نداد.

زیرا شب گذشته، او به مرحلهٔ بالایی رتبه ۲ ارتقا یافته بود.‌خالیِ​ این سرعت تزکیه که تنها چند ماه زمان برده بود، حتی برای‌روغن​ بای نینگ بینگ که از روش کار آگاه بود، تکان‌دهنده به نظر می‌رسید.

ناولها | novelha.net