چپتر 454: نبرد شدید (۳/۳)
0نبردی که استادان گو با به خطر انداختن جانشان‌بزرگ‌تر در آن می‌جنگیدند، در یک چشم بر هم زدن پایان‌ویرانی یافت. دشمنان خونی‌شان اکنون به متحدان آن‌ها بدل شده بودند.
«این... این‌ویرانی قدرت سرور‌گوی چانگ شان یینه؟»
«وحشتناکه... خیلی وحشتناکه...»
«به تنهایی این‌همه گرگ‌می‌گذاشتند رو رهبری می‌کنه، بی‌دلیل‌به‌تمامی نیست که بهش می‌گن شاه‌گرگ!»
استادان گو با نگاه‌هایی مبهوت به فانگ یوان خیره‌بزرگ‌تر شدند. چشمانشان قامت دورشوندهٔ او را که این مکان‌شوند را به مقصد میدان نبردی دیگر ترک می‌کرد، دنبال می‌نمود.
بی‌هیچ مانعی‌ویرانی می‌تاخت، حقیقتاً‌گوی بی‌هیچ مانعی!
هر آن‌کس که جرئت‌می‌تاخت می‌کرد سد راهش شود،راهش به‌کلی از میان می‌رفت.
با ارادهٔ او، ده‌ها هزار گرگ‌فرماندهیِ به جلو یورش می‌بردند. با اشاره‌اش،به‌شدت لشکریانش در همه‌جا می‌تاختند و بی‌رقیب بودند!
او تنها با قدرتِ فردیِ خویش، بحران‌بیشتر را در هم می‌شکست و کل معادلات‌آنکه را دگرگون می‌ساخت؛ او نورِ مسیر بردگی بود!
بیرون از میدان نبرد،گوی رنگ از رخسار مان هونگ،گرگ‌ها مان هائو و دیگران پرید.
زیر نگاه‌های پیچیدهٔ آن‌ها، گروه گرگ‌های فانگ یوان همچون گلوله‌برفیِ غلتانی به‌سرعت گسترش می‌یافت و‌هزار هرچه بیشتر می‌کشت، بزرگ‌تر می‌شد. آن‌ها هرجا که می‌رفتند، پیش از آنکه با غرور از‌معادلات آنجا دور شوند، تنها ویرانی و گروهی از استادان گوی مبهوت را بر جای می‌گذاشتند.
این تاکتیکِ فرماندهیِ گرگ‌ها،می‌گذاشتند به‌تمامی نامعقول و در‌به‌تمامی عین حال به‌شدت سلطه‌جویانه بود!
در برابر این قدرت‌گسترش عظیم، موانع کوچک در‌می‌کشت دم در هم می‌شکست.
فانگ یوان عمداً از میدان نبردِ شاه ده هزار گرگ دوری گزید‌عین و با دور زدنِ اردوگاه قبیله گه، سه شاه هزار گرگ را‌گزید مطیع خود ساخت. در مجموع، تعداد شاه هزار گرگ‌های او به هشت رسید.
تعداد شاه صد گرگ‌ها نیز‌حقیقتاً تقریباً دو برابر شده و‌به‌کلی به پنجاه و نه رسیده بود.
آرایش گرگ‌های فانگ یوان به جانوری افسانه‌ای‌گرگ‌ها می‌مانست که تمام گرگ‌های لاک‌پشتیِ سر راهش‌برابر را می‌بلعید و خود را گسترش می‌داد.
پس از مطیع کردنِ پی‌درپیِ این‌هرچه شاه‌گرگ‌ها، روح فانگ یوان نیز دچار پس‌زنی‌پیش شد؛ او احساس بی‌قراری و تهوع می‌کرد.
فانگ یوان این حالت را تاب‌می‌گذاشتند آورد و پیش از بازگشت به‌عین چراگاه، گروه گرگ‌ها را گرد هم آورد.
چراگاه دیگر‌بی‌هیچ گنجایشِ این‌همه‌می‌تاخت گرگ را نداشت.
تعداد گرگ‌ها بیش از حد زیاد بود. فانگ یوان‌نامعقول نیز آمار دقیقشان را نمی‌دانست و تنها می‌توانست حدس‌عمداً بزند که شمار آن‌ها از دوازده هزار فراتر رفته است.
فانگ یوان‌غلتانی برای پیوستن به‌می‌یافت نبرد شتاب نکرد.
نتیجهٔ نبرد دیگر مشخص شده بود.می‌گذاشتند او از گرگ کوهان‌دار پیاده شد‌عین و چشمانش را بست تا استراحت کند.
او هر از گاهی چشمانش را می‌گشود تا میدان نبرد را از طریق دیدِ گرگ‌هزار چشم‌سفید رصد کند و مراقب وضعیت رئیس قبیله گه و دیگران باشد. این بزرگانِ قبیله‌معادلات گه نباید می‌مردند. اگر آن‌ها کشته می‌شدند، قبیله مان ممکن بود برای مداخله تحریک شود.
پس از مدتی استراحت، هرچند فانگ یوان به‌طور‌به‌تمامی کامل بهبود نیافته بود، اما برای فرماندهی گرگ‌ها‌موانع مشکلی نداشت. او بار دیگر وارد میدان نبرد شد.
این بار، او تنها آن هشت شاه هزار‌می‌کشت گرگ را به نبرد فراخواند. گرگ‌های معمولی تهدید‌آنجا ناچیزی برای شاه ده هزار گرگ به شمار می‌رفتند.
در طول مسیر، تمام افراد‌جای قبیله گه نام او را‌به‌تمامی با صدای بلند فریاد می‌زدند.
«چانگ شان یین به کمکمون اومد!» با شنیدن‌راهش این فریادها، بزرگان قبیله گه که شاه ده‌جلو هزار گرگ را محاصره کرده بودند، جانی تازه گرفتند.
فانگ یوان با رسیدن به میدان‌فرماندهیِ نبرد فریاد زد: «همگی کمی عقب‌به‌شدت بکشید و استراحت کنید، بسپریدش به من!»
با ارادهٔ او، هشت‌گسترش شاه هزار گرگ، شاه ده‌بزرگ‌تر هزار گرگ را محاصره کردند.
شاه ده هزار گرگ از پیش قصد‌تاکتیکِ عقب‌نشینی داشت، اما به هر سو که‌به‌شدت یورش می‌برد، نمی‌توانست حلقهٔ محاصره را بشکند.
با دیدن اینکه فانگ یوان چگونه شاه ده هزار گرگ‌به‌کلی را به بازی گرفته است، چهرهٔ مان هائو، مان هونگ و‌همه‌جا دیگران غرق در شگفتی شد و گفتند: «عجب مهارت کنترل گرگی!»
پیش از این، فانگ یوان با لشکری عظیم یورش برده و همه‌چیز را در مسیرش با خاک یکسان‌عمداً کرده بود، از این رو آن‌ها نتوانسته بودند ظرافتِ مهارت او را در کنترل گرگ‌ها ببینند. اما اکنون، او‌آرایش گرگ‌ها را با دقتی بی‌نظیر فرماندهی می‌کرد و مهارتِ کنترلِ گرگِ تراز اولِ دشت‌های شمالی را به نمایش می‌گذاشت.
تنها هشت شاه هزار گرگ در میدان حضور داشتند‌بزرگ‌تر که هفت تای آن‌ها به دلیل فشارِ شاه ده‌شوند هزار گرگ، قادر به نمایش قدرت کامل خود نبودند.
با وجود این، تحت کنترل فانگ یوان، شاه ده هزار‌به‌تمامی گرگ چنان درمانده شده بود که گویی در محاصرهٔ هزاران سرباز‌نبردِ قرار دارد؛ همچون مگسی که در تار عنکبوت گرفتار شده باشد.
سرانجام، فانگ یوان شاه ده هزار گرگ را تا سر‌به‌کلی حد مرگ خسته کرد و از پای درآورد. جانور در آخرین‌همه‌جا ضدحملهٔ پیش از مرگش، جانِ یک شاه هزار گرگ را گرفت.
با دیدن سقوطِ پرصدایِ جثهٔ غول‌پیکرِ شاه ده هزار‌نامعقول گرگ، تمام استادان گو با صدای بلند فریاد شادی‌عمداً سر دادند: «شاه‌گرگ! سرور چانگ شان یین واقعاً همون شاه‌گرگه!»
«شاه‌گرگ!»
«شاه‌گرگ! شاه‌گرگ!»
با این نبرد،مانعی همه دریافتند که لقب‌جرئت شاه‌گرگ حقیقتاً برازندهٔ اوست.
فریادها یکی پس از دیگری اوج گرفت و طولی نکشید که‌حال بسیاری دیگر نیز به آن‌ها پیوستند. با نگاه‌هایی پرشور نام او‌گزید را فریاد می‌زدند و حتی اشک از چشمان برخی جاری شده بود.
این غلیانِ احساسات، نوعی‌گسترش پرستشِ قهرمانان و ادای‌می‌کشت احترام به قدرتِ محض بود.
رنگ چهرهٔ مان هونگ به‌شدت پریده بود. این نبرد‌گرگ‌ها جاه‌طلبی‌هایش را به‌کلی در هم شکست. او زمزمه کرد: «با‌کوچک وجود این آدم، الحاق قبیله گه فقط تو حرف آسونه!»
مان هائو که پیش‌تر چانگ شان یین را حقیر شمرده بود،میان با حالتی غایبانه زمزمه کرد: «شاه‌گرگ...» او تا این لحظه، هرگز‌می‌تاختند سنگینیِ این نام را چنین با تمام وجود حس نکرده بود!
در میدان نبرد، رئیس‌می‌گذاشتند قبیله گه بزرگان را‌به‌تمامی به سوی فانگ یوان برد.
رئیس قبیله گه تعظیم عمیقی در برابر فانگ یوان کرد و گفت: «شکوهِ‌پیش قهرمانِ گذشته همچنان پابرجاست! نبرد امروز حقیقتاً مرا وادار به تحسین می‌کنه. من‌گرگ‌ها از طرف تمام قبیله گه، نهایت سپاسگزاری‌ام رو برای یاریِ شما ابراز می‌کنم!»
فانگ یوان لبخندی زد و پاسخ‌می‌گذاشتند داد: «برادر گه، شما لطف دارید.عین بیایید زودتر میدان نبرد رو پاکسازی کنیم.»
جسد شاه ده هزار گرگ روی زمین‌جرئت افتاده بود، اما فانگ یوان برای جلوگیری از‌هزار هرگونه سوءظن، شخصاً برای برداشتن غنائم پیش‌قدم نشد.
فانگ یوان در دل افسوس خورد: «اگه یه گوی‌نامعقول بردگی گرگ رتبه ۴ داشتم، می‌تونستم این شاه ده‌عمداً هزار گرگ لاک‌پشتی رو مال خودم کنم. حیف شد.»
گوی بردگی جانور رتبه ۴ می‌توانست شاهان ده‌می‌کشت هزار جانور را تحت کنترل درآورد. گروهِ ده هزار‌دور جانور، نیروی عظیمی برای یک قبیله به شمار می‌رفت.
از این رو، گوی بردگی‌جای جانور رتبه ۴ معمولاً در بازارهای‌نامعقول دشت‌های شمالی خرید و فروش نمی‌شد.
چرا که قیمت بسیاری از کرم‌های گو، پس از رسیدن به‌میان رتبه ۴، به شدت بالا می‌رفت. گوی بردگی جانور یکی از‌می‌تاختند آن‌ها بود و گوی یادگار نیز در همین دسته جای می‌گرفت.
فانگ یوان در بازار تنها توانسته بود گوی‌به‌تمامی بردگی گرگ رتبه ۲ و ۳ را خریداری کند‌کوچک و گوی بردگی گرگ رتبه ۴ نصیبش نشده بود.
«در حال حاضر، تعداد زیادی گوی بردگی گرگ رتبه‌بزرگ‌تر ۲ و ۳ دارم. اما به نظر می‌رسه باید‌شوند گوی بردگی گرگ رتبه ۴ رو خودم پالایش کنم.»
فانگ یوان در حال حاضر گوی بردگی گرگ رتبه ۴ در اختیار نداشت؛ با‌به‌شدت داشتن این گو، می‌توانست شاه ده هزار گرگ را مهار کند و به این ترتیب،خود فشارِ روی روحش برای کنترل گروه گرگ‌ها از طریق شاه‌گرگ، به میزان قابل‌توجهی کاهش می‌یافت.
گرگ چشم‌سفیدِ او که جانوری جهش‌یافته بود، در حال حاضر توله‌ای بیش نبود و‌ده‌ها با گوی رتبه ۳ مهار می‌شد. اما با رسیدن به بلوغ، به گوی بردگی رتبه‌می‌شکست ۴ نیاز پیدا می‌کرد، وگرنه دیگر از دستورات اطاعت نمی‌کرد و حتی ممکن بود بگریزد.
درست در همین زمان، استاد گویی که داشت جسد‌نامعقول شاه ده هزار گرگ را می‌گشت، با صدای بلندی فریاد‌نبردِ زد: «سرورم، یه گوی بردگی گرگ رتبه ۴ پیدا کردیم!»
چشمان رئیس قبیله گه برقی زد و لحظه‌ای‌می‌کشت بعد با خنده گفت: «چی؟ هاها، گوی ارزشمند برازندهٔ‌دور یه قهرمانه، این گو باید برسه به برادر چانگ.»
با وجود اینکه احتمالِ یافتنِ گوی بردگی جانور رتبه‌گرگ‌ها ۴ در بدنِ شاه ده هزار جانور بسیار بالا‌موانع بود، فانگ یوان همچنان از این اتفاق خرسند شد.
هرچند نبرد امروز کاستی‌هایی به‌حقیقتاً همراه داشت، اما نتیجهٔ نهایی‌به‌کلی موجب رضایتِ کاملِ فانگ یوان شد.
کشته شدن شاه ده هزار گرگ جای‌گرگ‌ها حسرت داشت، اما به دست آوردن گوی بردگی‌عظیم گرگ رتبه ۴ این خلأ را جبران می‌کرد.
این کرم گو در بهترین زمانِ ممکن‌بیشتر به دستش رسید؛ مدت‌ها بود که چنین‌آنکه بختِ یاری به فانگ یوان رو نکرده بود.
او با احتیاط کرم گو را گرفت و پس از‌به‌تمامی خداحافظی با بزرگان قبیله گه، بهانهٔ پالایش این گوی رتبه ۴نبردِ را آورد تا از شرکت در ضیافتِ جشنِ پیروزی طفره برود.
شبانگاه.
آتشِ جشن در بیرونِ چادرها شعله‌ور بود.گرگ‌ها فریادهای پیروزی و شیون برای کشتگان در هم‌عظیم آمیخت و صدایشان تا چادر فانگ یوان رسید.
در حالی که فانگ یوان‌می‌یافت چهارزانو روی زمین نشسته بود، با‌هرجا ذهنی آرام به درون روزنه‌اش نگریست.
دریای ازلیِ ۹۰ درصدی آرام بود و آبِ آن همچون طلا می‌درخشید. متأسفانه، فانگ یوان هنوز کاملاً‌عظیم با دشت‌های شمالی سازگار نشده بود و به دلیلِ سرکوبِ مداومِ این منطقه، تزکیه‌اش موقتاً دچار رکود‌رسید شده بود؛ جوهر ازلیِ طلای ناب هرچند باشکوه به نظر می‌رسید، اما در این لحظه هیچ کاربردی نداشت.
با وجود این،مانعی تزکیه تنها بخشی از‌جرئت قدرت به شمار می‌رفت.
راه‌های دیگری نیز‌جای برای افزایش قدرتِ‌فرماندهیِ فانگ یوان وجود داشت.
برای نمونه، گوی‌به‌سرعت قدرت ده جون که‌بیشتر اکنون در دست داشت.
این گو نیز از نوع رتبه ۴ بود، اما قیمتش در مقایسه با‌حال گوی بردگی جانور رتبه ۴ بسیار کمتر بود. و از آنجا که به‌اردوگاه سادگی پالایش می‌شد و هزینهٔ تولید پایینی داشت، در بازار به وفور یافت می‌شد.
گوی قدرت ده جون ظاهرِ‌حقیقتاً خاصی نداشت و صرفاً شبیه‌به‌کلی به یک وزنهٔ آهنی معمولی بود.
فانگ یوان جوهر ازلی‌اش را به درون آن سرازیر کرد. گو در بالای سرش به‌عظیم پرواز درآمد و نوری رؤیایی از خود ساطع کرد که بر سراسرِ بدن فانگ یوان‌تعداد تابید و تعدادی از نشان‌های دائوی مسیر قدرت را بر روی جسم او حک کرد.
پس از مدتی، گوی قدرت ده جون‌بیشتر ناگهان با انفجاری خفیف متلاشی شد و تکه‌های‌غرور آن بر روی موهای فانگ یوان فرو ریخت.
گوی قدرت ده جون از نوع گوهای یک‌بارمصرف‌فرماندهیِ بود و این سومین گوی قدرت ده جون‌برابر به شمار می‌رفت که فانگ یوان به کار می‌گرفت.
فانگ یوان تکه‌های آهن را از موهایش تکاند و با گره کردنِ مشت‌هایش، افزایشِ قدرت را در وجود خود احساس‌لشکریانش کرد: «افزایش قدرتم به بن‌بست رسیده. حالا باید استخوان‌بندی، پوست، تاندون‌ها و بقیهٔ اجزای بدنم رو تقویت کنم تا این‌رخسار سطل آب — یعنی بدنم — عمیق‌تر، بزرگ‌تر و محکم‌تر بشه و بتونه قدرت بیشتری رو تو خودش جا بده.»
فانگ یوان با‌جای چشمانی براق، گوی روح‌گرگ‌ها گرگ را بیرون آورد.
«این آخرین گوی روح گرگه.»
فانگ یوان جوهر ازلی‌اش را به درون گوی روح گرگ‌به‌تمامی سرازیر کرد؛ گوی روح گرگ متلاشی شد و به شکلِ‌عمداً روحِ گرگی خاکستری درآمد که مستقیماً با بدن او برخورد کرد.
روح صد انسان و روح گرگ در هم تنیده شدند؛ دشواریِ این کار، این بار چندین برابرِ گذشته بود. پیش از این، هنگامی‌بی‌رقیب که فانگ یوان گوی روح گرگ را به کار می‌گرفت، تنها کمی بیشتر از سه هزار گرگ تحت فرمان خود داشت. اما اکنون‌زیر و پس از نبردِ امروز، شاه‌گرگ‌های متعددی را به خدمت گرفته بود و به همین دلیل، فشارِ روی روحش به مراتب سنگین‌تر شده بود.
ابروهای فانگ یوان در هم گره خورد، دانه‌های عرق بر‌عین پیشانی‌اش نشست و دندان‌هایش را روی هم فشرد تا مقاومت کند؛دوری سرانجام، روح صد انسان و روح گرگ با یکدیگر ادغام شدند.
گرومب!
صدایی خفیف در گوش‌هایش طنین‌انداز شد؛می‌گذاشتند در این لحظه، انباشتِ کمّیِ طولانی‌مدت، سرانجام‌حال به یک تغییرِ کیفی منجر شده بود.
روح صد انسان‌مانعی کاملاً به روح‌آن‌کس گرگ‌نما تغییر یافته بود.
روح گرگ‌نما همچون توده‌ای خاکستری‌رنگ به نظر می‌رسید که تا بی‌نهایت متراکم شده باشد. ظاهرِ این روح تا حدِ زیادی‌شاه به خودِ فانگ یوان شباهت داشت، با این تفاوت که تیغهٔ بینی‌اش کشیده‌تر، چشمانش نافذتر و بدنش لاغرتر بود. دو‌می‌مانست گوشِ تیزِ گرگ، موهای بلندی که تا کمرش می‌رسید و دمی پشمالو که از پشتش روییده بود، ظاهرش را تکمیل می‌کرد.
با شکل‌گیریِ روح گرگ‌نما، فانگ یوان‌هرچه احساس آسودگی کرد؛ گویی بارِ بسیار‌می‌رفتند سنگینی از روی دوشش برداشته شده بود.
در ذهنش، ارتباط با گرگ‌ها بسیار نزدیک‌تر‌تاکتیکِ از قبل شد و حتی می‌توانست حسِ آشناییِ‌سلطه‌جویانه ضعیفی را از سوی ارواح شاه‌گرگ‌ها دریافت کند.
چنین حسی در‌مانعی زمانِ داشتنِ روح‌آن‌کس صد انسان وجود نداشت.
فانگ یوان پس از شکل دادن به روح گرگ‌نما، هالهٔ یک گرگ را به دست آورده بود و همین‌نبردِ امر باعث می‌شد تا شاه‌گرگ‌ها او را از هم‌نوعانِ خود بپندارند. بنابراین، دیگر همه‌چیز به سرکوبِ مطلقِ ناشی از‌جانوری روح صد انسان محدود نمی‌شد، بلکه حسی از پذیرش و تأیید نیز در میان گرگ‌ها به وجود آمده بود.
«روح صد انسان بعد از به بردگی گرفتنِ این‌همه‌بزرگ‌تر گرگ، تقریباً به مرز ظرفیتش رسیده بود. حالا با‌شوند روح گرگ‌نما، می‌تونم سه برابر بیشتر شاه‌گرگ به خدمت بگیرم!»
«فقط مسئله اینجاست که احتمالاً فرصت‌هایی مثل امروز کمتر پیش میاد. اما‌عین چمنزار به این بزرگیه و گروه‌های گرگ هم فراوونن؛ حداقل می‌تونم تو‌گزید مسیرمون به سمت مجمع قهرمانان، تعداد این گروهِ گرگ‌ها رو دو برابر کنم.»
فانگ یوان در حالی که به انبوهی از گوی بردگی گرگ رتبه‌می‌رفت ۲، تعداد زیادی گوی بردگی گرگ رتبه ۳ و یک گوی بردگی‌تنها گرگ رتبه ۴ در روزنه‌اش نگاه می‌کرد، سرشار از امید به آینده شد.