چپتر 1679: میراث حقیقی نیلوفر سرخ
0رود خروشان همواره از‌شده گذشته به حال و از‌دائوی حال به آینده جریان داشت.
فانگ یوان در لبهٔ جزیرهٔ سنگیِ نیلوفر‌مطلقاً سرخ ایستاده بود و با چهره‌ای آرام‌گیاه و نگاهی ژرف به رود زمان می‌نگریست.
می‌شد گفت رود‌پدید زمان، خاص‌ترین قلمرو نهان‌نازک آسمان و زمین است.
از آنجا که این رود در سراسر جهان جریان‌جانور داشت، بدون وجود و حرکت آن، تمام دنیای استادان گو‌جاودانه‌ها به تصویری ثابت و بی‌هیچ تغییر و سرزندگی بدل می‌گشت.
فانگ یوان کوه دانگ هون و درهٔ لوئو پو را تصاحب کرده‌تجمعِ بود؛ این دو قلمرو نهان آسمان و زمین به او تعلق داشتند،گوی اما او مطلقاً نمی‌توانست کل رود زمان را از آنِ خود کند.
این قلمرو نهان آسمان‌تعلق و زمین به تمام‌نمی‌توانست موجودات این جهان تعلق داشت.
هر جانور، هر گیاه، هر سنگ‌لایه‌ای و هر قطرهٔ آب، همگی از‌ناحیه مواهبِ برخاسته از رود زمان بهره‌مند می‌شدند.
حتی جاودانه‌ها در بهترین حالت تنها‌خود می‌توانستند شاخه‌ای از رود زمان را‌قطرهٔ در روزنهٔ جاودانِ خود داشته باشند.
رود زمان،پیوسته ثروت مشترکِ‌شده سراسر جهان بود.
هر قطره از آبِ زمان، سفیدِ رنگ‌پریده و شفاف بود. هر بار که بی‌شمار قطرهٔ آب‌قطرهٔ به هم می‌خوردند، در هم می‌آمیختند، برخورد می‌کردند و می‌چرخیدند، نمایشی از نور درخشان پدید می‌آوردند. از‌ثروت این رو، سطح رود زمان همواره با لایه‌ای نازک از درخششِ پیوسته در تغییر پوشیده شده بود.
این ناحیه، دارای بیشترین نشان‌های‌سطح دائوی مسیر زمان در سراسر جهان‌شده و بزرگ‌ترین تجمعِ مسیر زمان بود.
فانگ یوان در لبهٔ جزیره ایستاده بود و تنها در‌گیاه مدت کوتاهی از مشاهده، چندین جانور سال، یک کوسهٔ جریان یک‌انگشتی‌حالت و شمار زیادی از کرم‌های گوی وحشیِ مسیر زمان را دید.
رود زمان‌پیوسته سرشار از‌شده سرزندگی بود.
از زمانی که فانگ یوان‌داشتند به این جزیرهٔ سنگیِ نیلوفر‌خود سرخ رسیده بود، چند روز می‌گذشت.
در این مدت، او معنای حقیقی نیلوفر سرخ را تماماً‌پوشیده جذب کرده بود و سطح تبحر مسیر زمانش به سرعت اوج‌مدت گرفت و به ارتفاعی غیرقابل‌تصور رسید — شبه‌استاد متعالِ مسیر زمان!
با این سطح تبحر، هنگامی که فانگ یوان به رود زمان می‌نگریست، به بینش‌های تازهٔ بسیاری دست می‌یافت. این احساسات سطحی نبود، بلکه در‌شاخه‌ای ذاتِ رود زمان رسوخ می‌کرد و هر چه فانگ یوان بیشتر به آن نگاه می‌کرد، بیشتر مسحور می‌شد. ژرف‌ترین رازهای دائوی اعظم پیش چشمانش‌سطح قرار داشت و آرام‌آرام گوشه‌ای از پرده‌ای مرموز را کنار می‌زد تا به او اجازه دهد درکِ این جهان و اصولِ کارکردش را آغاز کند.
هرچند او پیش از این به سطح تبحر شبه‌استاد متعالِ مسیر پالایش دست‌جزیره یافته بود، اما تجربه‌اش در آن زمان به ژرفای اکنون نبود. هر چه باشد،سرشار فانگ یوان اکنون در قلمرو نهان آسمان و زمین، یعنی رود زمان، حضور داشت.
سطح تبحر شبه‌استاد متعالِ مسیر‌داشتند زمان، در تمامی جنبه‌ها رشدی‌خود همه‌جانبه به فانگ یوان بخشید.
برای نمونه، در مورد حرکت کشندهٔ جاودان و مرموزِ لبه برش زمان،ناحیه اکنون فانگ یوان این توانایی را داشت که ذات آن را تماماً درک‌سال کند و با تغییر کرم‌های گویِ درگیر در آن، قدرتِ اصلی‌اش را بازگرداند.
نمونهٔ دیگر، گوی‌های جاودانِ مسیر زمان و حرکت‌های‌موجودات کشندهٔ جاودانِ شیا چا بود؛ اکنون فانگ یوان می‌توانست‌می‌شدند آن‌ها را اصلاح کرده و برای خودش مناسب سازد.
بزرگ‌ترین رشد در دستورالعمل‌های گوی جاودانِ مسیر زمان رخ داد. با داشتنِ سطح شبه‌استاد‌مدت متعال در هر دو مسیر زمان و مسیر پالایش، فانگ یوان برای اصلاحِ هرگونه‌زمانی دستورالعملِ گوی جاودانِ مسیر زمان و پالایشِ گوی جاودانِ مسیر زمان، اطمینانِ بسیار بالایی داشت.
شکی نبود که معنای حقیقی نیلوفر سرخ، ارزشمندترین‌نمی‌توانست گنجینه است. پس از آن، گوی جاودان رتبه‌قطرهٔ هشت — یعنی گوی حسرت — قرار داشت.
فارغ از جایگاه افسانه‌ایِ این‌سطح گو، تنها بر اساس رتبه‌پوشیده هشت بودنش، ارزشی خارق‌العاده داشت.
با این کرم گو، اکنون فانگ یوان پنج کرم گوی‌گیاه رتبه هشت در اختیار داشت: گوی نگرش، گوی شمشیر خرد، گوی‌حالت جاودانِ سال‌ها چون آب روان‌اند، نشان جانور روح و گوی حسرت.
اکنون فانگ یوان‌پوشیده می‌توانست برکه حسرت را‌بیشترین بدون هیچ مانعی بسازد.
البته، همچنان دشواری‌هایی وجود داشت، اما به لطف گوی حسرت، بزرگ‌ترین مانع از میان رفته بود.قطرهٔ در گذشته، هنگامی که والامقام اهریمن نیلوفر سرخ این میراث حقیقی را ترتیب می‌داد، وضعیت فانگ‌باشند یوان را استنتاج کرده و از این رو، مقدار زیادی مواد جاودانِ مسیر زمان تدارک دیده بود.
با وجود گوی حسرت و مواد جاودانِ مسیر زمان، فانگ یوان تنها‌ناحیه نیاز داشت مراحل را دنبال کند و برای ساختن برکه حسرت کمی زمان‌سال بگذارد. او حتی می‌توانست خانه گوی جاودانی بهتر از برکه حسرت بنا کند.
با تمام این‌ها، فانگ یوان می‌توانست پالایش گو را در مقیاس وسیع آغاز کند.مواهبِ از یک سو، می‌توانست گوی‌های جاودانِ مسیر زمانِ بسیار بیشتری پالایش کند و از‌باشند سوی دیگر، می‌توانست رتبهٔ گوی‌های جاودانی را که پیش‌تر در اختیار داشت، ارتقا بخشد.
این مواد جاودانِ مسیر زمان که والامقام اهریمن نیلوفر سرخ از خود‌تجمعِ بر جای گذاشته بود، رتبه‌های بالایی داشتند؛ پایین‌ترین آن‌ها رتبه هفت بود،گوی در حالی که مقدار زیادی مواد جاودان رتبه هشت نیز به چشم می‌خورد.
اگر دربار آسمانی این صحنه را می‌دید، خونِ فراوانی از دهان بیرون می‌ریخت. آن‌ها تمام روش‌ها را به کار گرفتند‌بهره‌مند تا مزاحم فانگ یوان شوند و بدون هیچ تردیدی در پرداخت بهایی گزاف، او را از خرید مواد جاودان مسیر زمان‌بی‌شمار بازدارند. این کار در حقیقت دردسر بزرگی برای فانگ یوان ایجاد کرده بود، اما اکنون تمام اقداماتشان بی‌فایده به نظر می‌رسید.
معنای حقیقی نیلوفر سرخ، گوی جاودان رتبه‌نازک هشتِ حسرت، مقادیر زیادی از مواد جاودانِ‌بیشترین مسیر زمان و همچنین حرکت‌های کشندهٔ جاودان.
در میان حرکت‌های کشندهٔ جاودان، بزرگ‌ترین دستاوردها، حرکت‌های کشندهٔ جاودانی بودند که از زنجرهٔ بهار و پاییز به عنوان هسته‌بهترین استفاده می‌کردند. مهم‌ترین چیزی که برای فانگ یوان اهمیت داشت، حرکت کشندهٔ موفقیت بهار و پاییز بود؛ این حرکت از‌برخورد چندین گوی جاودانِ مکمل استفاده می‌کرد و با فعال‌سازی زنجرهٔ بهار و پاییز، درصد موفقیت آن به صد در صد می‌رسید!
استفادهٔ صرف از زنجرهٔ بهار و پاییز درصد موفقیت بسیار پایینی داشت و عیب‌مدت دیگرش کاهش شدید بخت بود. اما با وجود اینکه حرکت کشندهٔ جاودانِ موفقیتِ بهار و‌رسیده پاییز همچنان عیب کاهش بخت را به همراه داشت، درصد شکست را به صفر می‌رساند.
با این حرکت، کارایی زنجرهٔ بهار و پاییز‌نمی‌توانست به طرز چشمگیری افزایش می‌یافت! فانگ یوان از پیش‌همگی تصمیم گرفته بود این حرکت کشنده را تدارک ببیند.
تقریباً تمام حرکات کشندهٔ جاودان به شکل اطلاعات بودند و فانگ یوان باید شخصاً آن‌ها را تدارک می‌دید. اما والامقامِ اهریمنِ نیلوفر سرخ یک‌چندین حرکت کشندهٔ مسیر زمان را به طور ویژه فعال کرده و برای فانگ یوان به جا گذاشته بود. این حرکت کشنده که پیش‌تر در رتبه‌ارتفاعی ۹ قرار داشت، پس از گذشت بیش از یک میلیون سال قدرت خود را تا حد زیادی از دست داده بود، اما همچنان کارایی داشت.
نام این حرکت‌مطلقاً کشندهٔ مسیر زمان‌خود چنین بود: خودِ آینده!
این حرکت به رود زمان و جزیرهٔ سنگی نیلوفر سرخ‌مسیر متکی بود؛ جاودانه‌ای که از آن استفاده می‌کرد می‌توانست به‌یک‌انگشتی طور موقت وضعیت خاصی از آیندهٔ زندگی‌اش را قرض بگیرد.
برای مثال، استاد گویی که تنها تزکیهٔ رتبه ۵ داشت، اما در آینده با موفقیت مصیبت‌قطرهٔ عروج جاودانگی‌اش را پشت سر می‌گذاشت و به رتبه ۶ می‌رسید. با استفاده از «خودِ آینده»، او‌ثروت می‌توانست بدنِ آیندهٔ جاودانهٔ خود را قرض بگیرد و موقتاً به سطح تزکیهٔ یک جاودانه دست یابد.
حتی فانگ یوان از‌می‌آوردند قدرت‌های مرموز و رعب‌آور این‌پیوسته حرکت زبانش بند آمده بود.
متأسفانه، این حرکت تا سطح‌آنِ رتبه ۷ ضعیف شده بود و‌سنگ دیگر به کار فانگ یوان نمی‌آمد.
در استنتاج والامقامِ اهریمنِ نیلوفر سرخ، فانگ یوان هنگام یافتن این جزیرهٔ سنگی تزکیهٔ رتبه ۷ می‌داشت. اما والامقامِ اهریمنِ نیلوفر‌شمار سرخ هرچه بود یک والامقامِ جاودانِ مسیر خرد نبود، و حتی اگر هم بود، باز هم ممکن بود نقص‌هایی در استنتاج‌هایش وجود‌غیرقابل‌تصور داشته باشد. به‌ویژه در شرایطی که گویِ تقدیر آسیب دیده و مسیر بخت ظهور کرده بود، پیش‌بینی همه‌چیز بسیار دشوارتر شده بود.
«تزکیهٔ من همین الانشم تو رتبه‌اما ۸ قرار داره، فقط می‌تونم این حرکت‌جانور کشندهٔ خودِ آینده رو بدم به زیردستام.»
«این می‌تونه ضعف قدرتشون رو‌سطح جبران کنه تا صلاحیت شرکت‌پوشیده تو نبردهای منو به دست بیارن.»
«حیف که قبل‌مطلقاً از این، این‌همه‌خود نیرو از دست دادم.»
محتوای کامل میراث حقیقی نیلوفر سرخ بسیار غنی بود‌دائوی و الحق که شایستگی نام میراث حقیقیِ والامقامِ اهریمنِ نیلوفر‌کوسهٔ سرخ را داشت. اما فانگ یوان همچنان کمی ناامید بود.
چیزی که بیشتر از همه انتظارش را‌مطلقاً می‌کشید، روش یا میان‌بری بود تا بتواند‌گیاه با ترفندی سریع گویِ تقدیر را نابود کند.
با این حال، والامقامِ اهریمنِ‌سطح نیلوفر سرخ چنین چیزهایی از‌پوشیده خود به جا نگذاشته بود.
حتی در خاطراتی که از والامقامِ اهریمنِ نیلوفر سرخ به جا مانده بود، تنها تجربیات او از تبدیل شدن به یک والامقامِ‌تنها جاودان و زندگی پر از حسرتش در سال‌های بعد به تصویر کشیده شده بود. اما در مورد اینکه چگونه زنجرهٔ بهار و‌نور پاییز را پالایش کرده یا چگونه به دربار آسمانی یورش برده و به گویِ تقدیر آسیب رسانده بود، هیچ خاطره‌ای وجود نداشت.
خاطرات مستقیماً به زمان پس از والامقام شدن‌نشان‌های و ساخت جزیرهٔ سنگی نیلوفر سرخ پرش کرده بود.چندین چه معنای ژرف‌تری در پس چنین چیدمانی نهفته بود؟
فانگ یوان پیش از جذب‌داشتند معنای حقیقی نیلوفر سرخ، در‌خود این باره پرس‌وجو کرده بود.
پاسخ معنای حقیقی نیلوفر سرخ چنین بود: «هیچ میان‌بری برای نابودی گویِ تقدیر وجود ندارد. حتی اگر والامقامِ‌بزرگ‌ترین اهریمنِ نیلوفر سرخ در آن زمان از میان‌بری استفاده کرده باشد، آن میان‌بر دیگر وجود ندارد. دربار آسمانی‌رسیده را دست‌کم نگیر. اگر میان‌بری وجود داشته باشد، باید بسیار محتاط باشی، چرا که احتمالاً تلهٔ دربار آسمانی است!»
در مورد اینکه چرا والامقامِ اهریمنِ نیلوفر سرخ خاطرات بیشتری به جا نگذاشته بود، معنای حقیقی نیلوفر سرخ‌حتی پاسخی نداشت. او تنها گمانه‌زنی کرد: «شاید او نمی‌خواسته تو را به مسیر خاصی سوق دهد، زیرا این‌بار کار می‌توانست به راحتی منجر به سوءتفاهم شود. اینکه گویِ تقدیر را نابود کنی یا نه، انتخاب خودت است.»
فانگ یوان پرسید:پوشیده «بقیهٔ جزایر سنگی‌دارای نیلوفر سرخ کجا هستند؟»
معنای حقیقی نیلوفر سرخ نمی‌دانست.
با این حال،پدید این پاسخ دور از‌نازک انتظار فانگ یوان نبود.
اگر هر جزیرهٔ سنگی نیلوفر سرخ می‌توانست مکان جزایر دیگر را مشخص کند، والامقامِ اهریمنِ روحِ شبح‌می‌شدند یا دربار آسمانی پیش‌تر آن‌ها را تصاحب کرده بودند. برای جلوگیری از چنین وضعیتی، والامقامِ اهریمنِ نیلوفر سرخ‌شفاف به طور ویژه هر جزیرهٔ سنگی را جداگانه و بدون قابلیت حس کردن مکان دیگر جزایر ساخته بود.
«گویِ تقدیر باید نابود بشه!»
دربار آسمانیِ با گویِ تقدیر در مقایسه با دربار آسمانیِ بدون آن، دو مفهوم کاملاً متفاوت به شمار‌مواهبِ می‌رفت. اگر دربار آسمانی با موفقیت گویِ تقدیر را ترمیم می‌کرد، هرچند فانگ یوان در بند غل‌وزنجیرهای تقدیر‌آبِ گرفتار نمی‌شد، اما سایر افراد یا موجودات جهان تحت تأثیر تقدیر قرار می‌گرفتند یا حتی بازیچهٔ آن می‌شدند.
در آن صورت، تمام افراد‌سطح و تمام موجودات جهان به‌پوشیده دشمنان فانگ یوان بدل می‌شدند!
شاید این حرف کمی اغراق‌آمیز‌آنِ به نظر می‌رسید، اما ماجرا‌گیاه به همین اندازه جدی بود.
دلیل مهم‌تر دیگر این بود که وجود‌بیشترین گویِ تقدیر، بزرگ‌ترین مانع بر سر راه فانگ‌کوتاهی یوان برای دستیابی به حیات جاودان محسوب می‌شد.
گویِ تقدیر اجازهٔ احیا نمی‌داد؛داشتند حکم تقدیر این بود که‌خود تمام موجودات زنده باید بمیرند.
بنابراین، تحت هر شرایطی،می‌آوردند فانگ یوان باید گویِ‌درخششِ تقدیر را نابود می‌کرد.
والامقامِ اهریمنِ نیلوفر سرخ احتمالاً از پیش‌کند این موضوع را استنتاج کرده بود، به همین‌برخاسته دلیل هیچ نگرانی‌ای بابت انگیزهٔ فانگ یوان نداشت.