چپتر 1414: تغییر مالک میراث حقیقی
0رقصنده هونگ یون در اصل مسیرِ ابر را تزکیه می‌کرد، اما‌آیندگان به لطف والامقامِ اهریمنِ روحِ شبح، فراگیری روش‌های جستجوی روح آسان‌پرسید گشته بود؛ به طوری که تقریباً هر جاودانه‌ای بر آن‌ها تسلط داشت.
اکنون، با جستجوی روحِ هان لی،جانِ او از تجربیات این جوان و‌می‌زد همچنین اتفاقاتِ درون آرایهٔ گو آگاه شد.
رقصنده هونگ یون زمزمه کرد: «جالبه!» سپس هان‌سرپیچی لی را چنگ زد و به زیر صحرا‌آیندگان رفت، و خیلی زود به غار زیرزمینی رسید.
غار تقریباً فروریخته بود، اما رقصنده‌گوشه‌ای هونگ یون دریافت که آرایهٔ گوی‌گشوده کوچکی در گوشه‌ای از غار قرار دارد.
وقتی مقابلش رسید، مسیری به درون‌پوزخند آرایهٔ گو گشوده شد. جانِ آرایه‌منتقل درون آن بود و گفت: «ارباب!»
البته جانِ آرایه‌مقابلش داشت هان لی‌جانِ را صدا می‌زد.
رقصنده هونگ یون که تحت تأثیر قرار گرفته بود، گفت: «عجب جانِ‌مالک آرایهٔ قدرتمندی! آرایهٔ گو پیش‌تر از هم پاشیده بود، اما موفق شد‌باهاش دوباره آن را سر هم کند. بی‌شک این کارِ جانِ آرایه است.»
رقصنده هونگ یون با شادمانیِ فراوان خندید: «به‌دارد این ترتیب، میراث حقیقی ژن یوان زی هم‌ارباب دست‌نخورده باقی مونده. هاها، این فرصت جاودان مال منه!»
برقی در چشمانش درخشید. او هان لی را بالا نگه داشت‌آیندگان و گفت: «پسرجون، من جونتو نجات دادم، در عوض تو هم‌پرسید این میراث حقیقی رو تمام و کمال به من تحویل میدی.»
هان لی‌وقتی چشمانش را‌مسیری گشود: «باشه.»
رقصنده هونگ یون برگشت و رو‌می‌خوای به جانِ آرایه گفت: «شنیدی که، جانِ‌اصلی آرایه. اربابت همه‌چیز رو به من داد.»
جانِ آرایه مردد بود: «این...»
رقصنده هونگ یون اندکی‌کنی اخم کرد: «چیه؟ می‌خوای‌اصلی از دستورات اربابت سرپیچی کنی؟»
جانِ آرایه سکوت کرد.
رقصنده هونگ یون پوزخند زد: «جانِ آرایه، مالک اصلی تو ژن یوان زی‌اصلی بود. اون میراث حقیقی رو ساخت تا به آیندگان منتقل بشه. حالا که‌بی‌درنگ هان لی شرایط رو برآورده کرده تا ارباب جدیدت بشه، می‌خوای باهاش مخالفت کنی؟»
جانِ آرایه‌فروریخته بی‌درنگ گفت:گوی «البته که نه.»
رقصنده هونگ یون پرسید:کنی «پس به حرف‌های ارباب‌اصلی جدیدت هان لی گوش میدی؟»
جانِ آرایه‌وقتی دوباره بی‌درنگ پاسخ‌گشوده داد: «گوش میدم.»
رقصنده هونگ یون فشار آورد: «در این صورت،سرپیچی هان لی داره تو رو به من میده‌آیندگان تا لطفم رو جبران کنه. می‌خوای مقاومت کنی؟»
جانِ آرایه مدتی سکوت کرد.کوچکی حس می‌کرد مشکلی وجود دارد،مقابلش اما نمی‌دانست آن مشکل چیست.
در نهایت، آهی کشید‌کنی و گفت: «نمی‌شه انکارش‌اصلی کرد، تو ارباب جدید منی.»
رقصنده هونگ یون گفت: «هاهاها، همینه. بدون‌آرایه هیچ مقاومتی تسلیمم شو.» با گفتن این حرف،گرفته جوهر جاودانش را به درون آن تزریق کرد.
جانِ آرایه مقاومتی نشان‌اخم نداد و به آسانی‌سرپیچی با جوهر جاودان پالایش گشت.
او هستهٔ این آرایهٔ گو بود و تا‌دارد زمانی که ذخیرهٔ جوهر جاودان کافی وجود داشت،ارباب می‌توانست آرایه را به جای جاودانه کنترل کند.
با تسلیم شدن جانِ آرایه به رقصنده هونگ‌اصلی یون، سایر کرم‌های گو نیز از او پیروی کردند‌کرده و آرایهٔ گوی جاودان به سرعت تغییر مالک داد.
رقصنده هونگ یون چندین گوی جاودان، شمار زیادی‌گفت گوی فانی و همچنین میراث حقیقیِ کاملِ مسیر آرایهٔ‌قدرتمندی ژن یوان زی را از جانِ آرایه دریافت کرد.
اکنون آرایهٔ جاودان بدون‌اخم هیچ پنهان‌کاری، کاملاً به روی‌کنی رقصنده هونگ یون گشوده بود.
رقصنده هونگ یون با صدای بلند‌گوشه‌ای خندید. او بی‌درنگ وارد نشد، بلکه دستش‌جانِ را به سوی هان لی تکان داد.
شلپ!
با صدایی نرم، هان لی به توده‌ای‌آرایه از گوشت تبدیل شد. او کاملاً مرده‌تأثیر بود و حتی روحش نیز نابود گشت.
در واقع هان لی بیدار نشده بود؛ رقصنده هونگ یون از روش‌های سطح جاودانِ‌اون خود استفاده کرده بود تا اراده‌اش را درون او القا کند و هان لی‌حرف‌های را به بازی بگیرد، تا او را وادار کند با واگذاری میراث حقیقی موافقت نماید.
تصاحب گوی‌فروریخته جاودان بسیار‌گوی دشوار بود.
اما هان لی فانی بود،سکوت در حالی که رقصنده هونگ‌ساخت یون یک جاودانه به حساب می‌آمد.
تفاوت میان جاودانه و فانی بسیار شگرف بود؛ رقصنده‌ارباب هونگ یون با قدرت خویش او را کاملاً سرکوب‌پیش‌تر کرد و هان لی به هیچ وجه توان مقاومت نداشت.
البته اگر فانی واقعاً صاحب‌چیه گوی جاودانی می‌بود، تصاحب آن برای‌پوزخند جاودانه کار آسانی به شمار نمی‌رفت.
در صورت بی‌احتیاطی، فانی گوی‌کوچکی جاودان را همراه با خود نابود‌مسیری می‌کرد و چیزی نصیب جاودانه نمی‌شد.
وضعیت رقصنده‌دستورات هونگ یون‌کنی بسیار خاص بود.
با وجود اینکه هان لی از آزمون سربلند بیرون آمد و وارث‌می‌زد میراث حقیقی شد، اما به دلیل حضور شیرِ بالدارِ شبحِ پنجه‌سبز، نتوانسته‌کارِ بود جانِ آرایه یا هیچ‌یک از دیگر کرم‌های گو را پالایش کند.
از این رو، کرم‌های گویِ‌چیه به‌جامانده از ژن یوان زی،سکوت همچنان آکنده از ارادهٔ او بودند.
این همان رخنه‌ای بود‌گوی که رقصنده هونگ یون‌دارد از آن بهره برد.
دلیل خاص دیگری‌سرپیچی نیز در میان‌پوزخند بود؛ جانِ آرایه.
گویِ جاودانِ جانِ آرایه، آفرینشِ بی‌همتای ژن یوان زی بود. او‌صدا جان‌های سرزمین و جان‌های آسمان را الگو قرار داد تا جانِ‌کند آرایه‌ای برای جاودانه‌ها خلق کند که در کنترل آرایه یاری‌رسان باشد.
گویِ جاودانِ جانِ آرایه، کرم گویی یک‌بارمصرف به شمار‌کنی می‌رفت؛ گوی جاودان پس از یک بار استفاده از‌بشه بین می‌رفت و در عوض، جانِ آرایه متولد می‌گشت.
در آینده، اگر جاودانه‌ای می‌خواست بار‌گوشه‌ای دیگر از گویِ جاودانِ جانِ آرایه‌گشوده بهره ببرد، باید گوی جدیدی پالایش می‌کرد.
جانِ آرایه از سطح مشخصی از هوش‌مالک برخوردار بود و همانند جان‌های سرزمین و جان‌های‌شرایط آسمان، توانایی دروغ‌گویی نداشت و کاملاً ساده‌لوح بود.
همین امر به رقصنده هونگ یون‌جانِ فرصت داد تا با دروغ و‌می‌زد فریب، جانِ آرایه را متقاعد سازد.
اگر جانِ آرایه‌ای در کار نبود و تنها مشتی کرم‌سکوت گو وجود داشتند، از آنجا که قادر به سخن گفتن‌شرایط با رقصنده هونگ یون نبودند، او نیز نمی‌توانست فریبشان دهد.
اما در نهایت، رقصنده هونگ‌کوچکی یون وارثِ میراث حقیقیِ مسیرِ‌مقابلش آرایهٔ ژن یوان زی شد.
ارادهٔ هزار دگرگونی آهی کشید و گفت: «ژن یوان زی یه جاودانه از اَبَرنیروی خاندان چه بود. کی فکرشو می‌کرد‌مخالفت به عنوان یکی از اعضای جناح حق، به جای اینکه میراث حقیقیش رو دوستی‌دستی تقدیم خاندانش کنه، اونو اینجا ول‌مشکل کنه. انگار شایعات پربیراه نبودن؛ ژن یوان زی آبش با خاندانش توی یه جوی نمی‌رفت و بقیهٔ جاودانه‌ها پسش زده بودن.»
رقصنده هونگ یون لبخندی زد و‌جانِ گفت: «همه‌ش به لطف شماست همسرم، وگرنه‌تحت چطور می‌تونستیم به چنین فرصت بادآورده‌ای برسیم.»
ارادهٔ هزار دگرگونی با لحنی بی‌تفاوت گفت: «هوم... بعد از اینکه تسوی‌مالک بو رو نجات دادیم و برگشتیم به صحرای مجسمه‌های بی‌شمار، میراث حقیقی رو‌مخالفت تحویل بدن اصلیم میدی. نگران هم نباش، سهم تو رو هم بهت میدم.»
رقصنده هونگ یون کمی احساس تلخ‌کامی کرد. می‌دانست که در صورت تحویل‌گشوده دادنِ میراث حقیقی، نیای هزار دگرگونی بخش اعظم و ارزشمند آن را برای‌پیش‌تر خود برمی‌دارد و معلوم نیست چه مقدار از آن نصیبِ خودش خواهد شد.
اما چاره‌ای‌دستورات جز تسلیم‌کنی آن نداشت.
در تمام این مدت، ارادهٔ‌گشوده هزار دگرگونی همراهش بود و‌البته همه‌چیز را زیر نظر داشت.
رقصنده هونگ یون از قدرت قابل‌توجهی‌می‌خوای برخوردار بود، اما در برابرِ وجودی در‌اصلی رتبه ۸، هیچ توانی برای مقاومت نداشت.
اندیشید: «اما از همون اولش هم اگه تنها بودم، تن‌مقابلش به چنین خطری نمی‌دادم. فقط به خاطر ارادهٔ همسرم بود‌تحت که تونستیم با میراث حقیقی ژن یوان زی روبه‌رو بشیم.»
با این طرز‌سرپیچی فکر، ذهن رقصنده هونگ‌مالک یون آرامش بیشتری یافت.
او دستاوردهایش را بررسی کرد؛ سه گوی جاودان به دست آورده‌صدا بود که دو تای آن‌ها، گوی جاودانِ مسیر آرایه بودند. هرچند‌کند تعدادشان اندک به نظر می‌رسید، اما همگی در رتبه ۷ قرار داشتند.
جانِ آرایه نیز خود‌اخم نیمی از یک گوی‌سرپیچی جاودان به حساب می‌آمد.
اگر آرایهٔ گو پیش از این‌گوشه‌ای یک بار فرو نپاشیده بود، دستاوردهای رقصنده‌جانِ هونگ یون از این هم فراتر می‌رفت.
پس از تغییر مکان، رقصنده هونگ یون در دل هان لی را‌منتقل به خاطر بی‌ارزش بودنش لعنت کرد؛ فانیِ حقیری که جرئت کرده بود‌گوش برای تصاحبِ میراث حقیقیِ یک جاودانه دندان تیز کند، واقعاً سزاوار مرگ بود!