چپتر 1551: گوی طول عمرِ چهار هزار ساله!
0کوه دانگ هون قلمروِ نهانِ آسمانمتبرک و زمین بود؛ در سراسرِ پنجتنظیم منطقه تنها یکی از آن وجود داشت.
تولیدِ گویِ جسارت در انحصارِ کوه دانگانتقالِ هون بود؛ تا زمانی که روح برایشحقیقی فراهم میگشت، معدن طلایی پایانناپذیر به شمار میرفت.
از این رو، ارزش آن شگرف بودبرای و جانِ سرزمین لانگ یا میبایست دهنکته برابرِ این ارزش به فانگ یوان غرامت میداد.
اگر پای سرزمین متبرکی عادی یا حتی غار-بهشتی در میان بود، حتیهنگام با واگذاریِ کلِ آن نیز احتمالاً از پسِ پرداخت چنین غرامتی برنمیآمدند.داشته اما سرزمین متبرک لانگ یا توانایی کافی برای پرداخت این غرامت را داشت!
پیشتر که فانگ یوان این توافقِ غرامت راکافی با جانِ سرزمین لانگ یا تنظیم میکرد، مگرنکته میشد این نکته را در نظر نگرفته باشد؟
سرزمین متبرک لانگ یا، بهویژه پس از نابودیِ سرزمینِ متبرکِ دربارِ امپراتوری، برترینمیراث سرزمین متبرک در پنج منطقه به شمار میرفت. این سرزمین بنیانی بینهایت غنیآورد داشت و فانگ یوان تردید نداشت که تماماً قادر به پرداختِ این غرامت است.
فانگ یوان همهچیز را کنار گذاشت و پیش از هر چیز بحثِ گوی خردنکته را با جانِ سرزمین لانگ یا پیش کشید: «باید گوی خرد رو به روزنهٔتردید جاودانم منتقل کنم. برای همین، روشِ انتقالِ گوی خرد رو به عنوان اولین غرامت میخوام.»
این روش هستهٔ میراث حقیقی فرقه لانگ یا بود. فانگ یواندستیابی همواره در پیِ دستیابی به آن بود، اما حتی هنگام تبادلِ میراثهاینگه حقیقی میانِ دو طرف نیز نتوانسته بود آن را به دست آورد.
جانِ سرزمین لانگ یا این روش را سرسختانه پیشِ خود نگه داشته بود.میکرد او احمق نبود؛ اگر این روش را با فانگ یوان معامله میکرد، مگربرترین معنایش این نبود که فانگ یوان میتواند شخصاً گوی خرد را با خود ببرد؟
هرچند گوی خرد وحشی بود و به فرقه لانگ یامیخوام تعلق نداشت، اما جاودانههای مویینِ سرزمین متبرک لانگ یا توانستهتبادلِ بودند آن را از سرزمین متبرک هو جاودانه خارج کنند.
حالت چهرهٔ جانِاما سرزمین لانگ یاکافی بیدرنگ دگرگون گشت.
طرحِ مستقیمِ این خواسته از سوی فانگ یوان، همچونهمواره شمشیرِ بُرندهای بود که بر قلبِ جانِ سرزمین لانگدست یا نشست. جانِ سرزمین لانگ یا چارهای جز پذیرش نداشت.
نقشهٔ همیشگیِ جانِ سرزمین لانگ یا این بود که با تغذیهٔ پیدرپیِ گوی خرد توسطمیشد گوی طول عمر، کنترلِ آن را به دست بگیرد. از این رو، حاضر شده بودتردید از گوی طول عمر بگذرد و در پرورشِ گوی خرد به فانگ یوان یاری رساند.
اما دریغ که جانِ سرزمین لانگ یاانتقالِ تا به این لحظه به مرادش نرسیدهحقیقی بود و نقشهاش هیچ ثمری در پی نداشت.
این درخواستِ فانگ یوان، به منزلهٔ پس گرفتنِ گوی خرد بود. بدین ترتیب،میشد تمامِ سرمایهگذاریهای پیشینِ جانِ سرزمین لانگ یا بر باد میرفت و در عوض چنینغنی به نظر میرسید که او تمام این مدت برای فانگ یوان حمالی کرده است.
طبیعتاً اواولین به چنینروش چیزی رضایت نمیداد!
اما نمیتوانست صراحتاً مخالفت کند.
هر چه باشد، شاید گوی خرد یک گویِ جاودانِاولین وحشی به شمار میرفت، اما این جاودانههای مویین بودند کههنگام آن را از سرزمین متبرکِ فانگ یوان خارج کرده بودند.
جانِ سرزمین لانگ یا با تردید به سخن درآمد: «مطمئنی... ایدهٔ خوبیه؟ راستش، اگه بتونیم گوی خردباشد رو کنترل کنیم، میتونیم ازش به عنوان هسته برای ساختِ خانهٔ گوی جاودانِ "اقامتگاه نهان" استفاده کنیم. اینطوریکنار نه تنها میتونیم از خودمون دفاع کنیم، بلکه جلوی استنتاجِ تقریباً هر کسی تو این دنیا رو میگیریم!»
فانگ یوان لبخند زد و گفت: «بزرگِ اعظمِ اول،همواره نقشهٔ شما خوبه، اما عملی کردنش بهشدت سخته. اصلاًدست اطمینان دارید که بتونید در سریعترین زمانِ ممکن اجراش کنید؟»
جانِ سرزمینچنین لانگ یا دراما سکوت فرو رفت.
فانگ یوان ادامه داد: «وضعیتِ فعلی خطرناکه و محافظت از گوی خرد اصلاً به نفعتون نیست. فنگ جیو گههنگام گوی خرد رو کشف کرده و این یعنی دربار آسمانی هم از وجودش باخبره. اونا عمراً بیخیالش بشن وببرد دوباره به سرزمین متبرک لانگ یا حمله میکنن. اون وقت، اگه گوی خرد رو به چنگ بیارن میخوایم چیکار کنیم؟»
جانِ سرزمینبرنمیآمدند لانگ یامتبرک آهِ عمیقی کشید.
حرفِ فانگ یوان حقیقت داشت؛ «اقامتگاه نهان» در حالِهمواره حاضر چیزی جز یک خیالِ خام نبود، در حالیدست که سایهٔ حملهٔ دربار آسمانی درست پیشِ رویشان قرار داشت.
در واقع، جانِ سرزمین لانگ یا پیشتر گوی خرد را تاتوافقِ حدِ توانش پنهان کرده بود، اما در برابرِ روشِ کاوشِ بینهایتسرزمینِ نوین و قدرتمندِ فنگ جیو گه چه کاری از دستش برمیآمد؟
گوی خرد روزگاری به والامقامِ جاودانِ صورت فلکی تعلق داشت. اکنونروش که کشف شده بود، پرواضح بود که دربار آسمانی اهمیتِ شگرفی برایطرف آن قائل میشود. حملهٔ بعدیِ آنها بیشک بسیار سهمگینتر و خطرناکتر میبود.
حق با فانگ یوان بود، اماکافی جانِ سرزمین لانگ یا حاضر نبودمگر به این سادگی از نقشههایش دست بکشد.
در همین حین، فانگ یوان افزود: «بزرگِ اعظمِ اول، اقامتگاه نهان ایدهٔ خوبیه، اما معایبِ خودش رو هم داره. اگه واقعاً سرزمین متبرکنگه لانگ یا رو به پناهگاهی امن و مطلق تبدیل کنیم، آیا جاودانههای مویین دیگه انگیزهای برای تزکیهٔ فعالانه خواهند داشت؟ ما میخوایم حکومتِگشت مویینها رو پایهریزی کنیم، اما اگه این جاودانههای مویین زیرِ سایهٔ محافظتِ اقامتگاه نهان زندگی کنن، مگه رفتهرفته به همون سبکِ زندگیِ قبلیشون برنمیگردن؟»
جانِ سرزمین لانگ یابرنمیآمدند جا خورد: «همم؟» حرفهایکافی فانگ یوان کاملاً منطقی بود.
جاودانههای مویینجاودانم هیچ درکیکنم از خطر نداشتند.
جانِ سرزمین لانگ یایِ پیشین، بیش از حد از جاودانههای مویین محافظت میکرد ونکته همین امر سبب شده بود تا این جاودانهها تقریباً هیچ قدرت نبردی نداشته باشند.تردید هنگامی که فرقه سایه هجوم آورد، آنها تا مرزِ تسلیمِ کامل پیش رفته بودند.
آنها نمیتوانستنداولین به آن سبکهستهٔ زندگی گذشته بازگردند!
جانِ سرزمین لانگ یا نفس عمیقی کشید و با تأکید سر تکان داد:میکرد «فانگ یوان، با درخواستت موافقت میکنم. روش کامل رو بهت میدم. از ده سهمِبنیانی غرامتِ کوه دانگ هون، این روش به اندازهٔ نصفِ یک کوه دانگ هون میارزه.»
فانگ یوان که بهکنم حرفهای جانِ سرزمین لانگ یااولین شکی نداشت، گفت: «بسیار خب.»
جانِ سرزمین لانگ یا اهلتوانایی دروغ نبود؛ معامله با اوتنظیم برای فانگ یوان بینهایت سودمند بود.
فانگ یوان دومین درخواستش راهستهٔ مطرح کرد: «در قدم بعدی، بهدستیابی مقداری گوی طول عمر نیاز دارم.»
اگر گوی خرد را به درون روزنهٔ جاودانِ فرمانروایش میبرد، باید بارِتنظیم مشکلِ تغذیهٔ آن را به دوش میکشید. فانگ یوان مقداری گوی طولدربارِ عمر به همراه داشت، اما تکیه بر این ذخایرِ اندک، عاقلانه نبود.
جانِ سرزمین لانگ یاکنم با خوشحالی با اینعنوان درخواست موافقت کرد: «باشه.»
او جانِ سرزمین بود و تا زمانی که سرزمینتوافقِ متبرک لانگ یا پابرجا میماند، به حیات خود ادامهبهویژه میداد؛ از این رو گوی طول عمر برایش کاربردی نداشت.
طبیعتاً جاودانههایِ مویین در فرقهٔهستهٔ لانگ یا برای طولانیتر کردنِ عمرشاندستیابی به گوی طول عمر نیاز داشتند.
با وجود این، مردمانِ مویین از انسانهای دگرگونه بودند و عمریتوافقِ بسیار طولانیتر از انسانها داشتند. از سوی دیگر، تغذیهٔ گوی خردسرزمینِ به وضوح اهمیتی بسیار بیشتر از افزایش عمر جاودانههای مویین داشت.
بدین ترتیب، فانگ یوان یک و نیمانتقالِ سهم از غرامت کوه دانگ هون را برایفرقه دریافت مقدار عظیمی گوی طول عمر معامله کرد.
نیایِ موبلند متعلق به سیصد هزار سال پیش بود.توافقِ سرزمین متبرک لانگ یا با تاریخچهٔ بسیار طولانیِ سیصدبهویژه هزار سالهاش، مقدار بیشماری گوی طول عمر گردآوری کرده بود.
با اینکه فانگ یوان بخش اعظمِ ذخایرِ گوی طولهمواره عمر را به دست آورده بود، اما سرزمین متبرک لانگآورد یا همچنان مقدار فراوانی از آنها را در اختیار داشت!
فانگ یوان با خود محاسبه کرد؛ اگر تمامکافی گوهای طول عمرش را مصرف میکرد، میتوانست عمرنکته خود را بیش از چهار هزار سال افزایش دهد!
حتی والامقامِ اهریمنِ نیلوفر سرخهمین نیز تنها کمی بیش ازمیخوام سه هزار سال زیسته بود.
این بدان معنا بود که در صورتِ استفاده از این گوهای طول عمر،میشد او میتوانست عمری طولانیتر از والامقامِ اهریمنِ نیلوفر سرخ داشته باشد! طبیعتاً پیششرطِبینهایت چنین امری این بود که در این مدت به دست کسی کشته نشود.
این گوهای طول عمر به وضوحمیراث میتوانستند مشکلِ تغذیهٔ گوی خرد راهنگام برای مدتی بسیار طولانی برطرف سازند.
در میان والامقامها، والامقامِ اهریمنِ نیلوفر سرخ کوتاهترین عمر را داشت. والامقامِ اهریمنِ بیکران و والامقام اهریمنِ وحشیِ بیپروا بیش از شش هزار سال زیستند. والامقام اهریمنِ آسماندزد بیش از هفت هزار سال و والامقامِ جاودانِ خورشیدکنار عظیم بیش از هشت هزار سال عمر کردند. سه والامقامی که طولانیترین عمر را داشتند، همگی به دربار آسمانی پیوسته بودند. والامقام جاودانِ نیلوفر آغازین بیش از دوازده هزار سال و والامقامِ جاودانِ صورت فلکی بیش ازخود نوزده هزار سال زیستند؛ و در نهایت، عمرِ والامقامِ جاودانِ خاستگاه ازلی از بیست و پنج هزار سال فراتر رفت. او نخستین والامقامِ جاودان در تاریخِ بشر و همچنین دارای طولانیترین عمر در میان تمام والامقامها بود.
فانگ یوان در دل اندیشید: «تمام والامقامهای جاودان و اهریمن عمرِ درازی داشتن، اما در طول تاریخ،پیِ بسیاری از جاودانههای رتبه ۸ و رتبه ۷ نیز عمرهای طولانی رو تجربه کردن و برخی حتیمعامله هزاران سال زیستن. کسانی که بیشتر از برخی والامقامهای جاودان یا اهریمن عمر کرده باشن، کم نیستن.»
«اما با نزدیک شدنِ جنگِ آشوبناکِ پنج منطقه و فرا رسیدنِ عصر بزرگ، گوی طول عمر روزبهروزباشد نایابتر میشه. بهخصوص زمانی که والامقامِ جاودانِ رؤیای بزرگ به رتبه ۹ برسه، گوی طول عمر بهشدت کمیابکنار میشه و آسمان و زمین دیگه اون رو تولید نمیکنن، تا جایی که هیچ ذخیرهای ازش باقی نمونه.»
این گوهای طول عمر ارزشیهستهٔ وصفناپذیر داشتند و این ارزشپیِ با گذشت زمان همچنان افزایش مییافت.
بر اساس اسنادِ تاریخی، بسیاری از قدرتمندانِ بزرگکافی و هیولاهای کهنسال حاضر بودند برای تمدیدِ عمرشاننکته حتی به اندازهٔ چند روز، هر بهایی را بپردازند.
گوی طول عمر تنها یک گوی فانی بود، امااولین نمونههای بسیاری در تاریخ به چشم میخورد که دردستیابی آنها، گوی طول عمر با گویِ جاودان معاوضه شده بود.
جانِ سرزمین لانگ یا، غرامتِ فانگ یوان را بر اساسِ ارزشِمیکرد کنونیِ گوی طول عمر محاسبه کرده بود. این امر بیشک بهدربارِ فانگ یوان اجازه میداد تا معاملهای بسیار پرسودتر و ارزانتر داشته باشد.
البته اگر او کوه دانگهستهٔ هون را بهخوبی توسعه میداد،پیِ چشماندازِ آیندهاش نیز بینهایت درخشان میشد.
پس از قطعی شدنِ غرامتِ گوی طول عمر، فانگ یوان یک سهمِتنظیم دیگر از غرامتِ کوه دانگ هون را برای دریافتِ مقدارِ عظیمی ازدربارِ امتیازات مشارکتِ فرقهٔ لانگ یا و همچنین گویِ جاودانِ بردگیِ جانور معامله کرد.
فانگ یوان پیش از این چند بارانتقالِ گویِ جاودانِ بردگیِ جانور را قرض گرفتهحقیقی بود و این گو بینهایت برایش کارآمد بود.
در مورد لوتوس امپراتوری گنجینه جوهر آسمانی، نیازی به فکرتنظیم کردن نبود؛ فانگ یوان بهخوبی میدانست که جانِ سرزمین لانگ یامتبرکِ هرگز حاضر به دل کندن از این گویِ جاودان نخواهد شد.
به این ترتیب، ازروش ده سهمِ غرامتِ کوه دانگهمواره هون، هفت سهم باقی ماند.
اکنون، فانگچنین یوان قصد داشتاما قدمِ بزرگی بردارد!
فانگ یوان به جانِ سرزمین لانگ یا گفت:عنوان «میخوام هفت سهمِ باقیمونده از غرامتِ کوه دانگهمواره هون رو برای معاملهٔ چیزی توی فرقه استفاده کنم.»
جانِ سرزمین لانگ یا بیدرنگتوانایی مضطرب شد و با شتابتنظیم پرسید: «ها؟ چی میخوای بگیری؟»