چپتر 1470: قصد تجارت

فانگ یوان در دل اندیشید: «هرچند ارادهٔ آسمان می‌خواد منِ‌جاودانِ​ اهریمنِ برون‌جهانی رو نابود کنه و قدرت مصیبت آسمانی رو به‌بیست​ اوج خودش رسونده، اما باز هم نتونست کاری از پیش ببره.»

پشت سر گذاشتن‌سطح​ این مصیبت برای‌طریق​ فانگ یوان دشوار نبود.

او برای این مصیبت تدارکات فراوانی دیده‌می‌توانست​ بود و هنوز برگ‌های برندهٔ زیادی برایش‌حتی​ باقی مانده بود که به کار نگرفته بود.

یینگ وو شیه و بقیه تنها نمایش تک‌نفرهٔ فانگ یوان‌بهت​ را تماشا می‌کردند و در نهایت هیچ کارایی نداشتند؛ آن‌ها از‌بلای​ دیدن روزنهٔ جاودانِ فرمانروا در بهت و حیرت فرو رفته بودند.

جاودانه‌های رتبه هفت باید بیست و‌نداشتند​ چهار بلای زمینی، سه مصیبت آسمانی و‌حیرت​ سه مصیبت کبیر را از سر می‌گذراندند.

فانگ یوان با حوصله منتظر ماند تا آن پنج جانور زهرآگین به اوج قدرت خود برسند و سپس آن‌ها را‌گرفت​ از پای درآورد؛ او می‌خواست حد نهاییِ قدرتِ مصیبت آسمانی را بسنجد. مصیبت آسمانیِ رتبه هفت دیگر هیچ تهدیدی برای‌نشان​ او به شمار نمی‌رفت. بلاهای زمینی از آن هم ضعیف‌تر بودند و تنها مصیبت‌های کبیر در هاله‌ای از ابهام قرار داشتند.

در مورد اینکه قدرت مصیبت‌های کبیر تا چه حد می‌توانست‌چیزی​ افزایش یابد، فانگ یوان چیزی نمی‌دانست، چرا که تا به‌هفتِ​ حال حتی یک بار هم آن را تجربه نکرده بود.

سطح تزکیهٔ رتبه هفتِ او از طریق الحاق روزنه‌ها به دست‌حیرت​ آمده بود؛ او سطح تزکیهٔ دیگران را غصب کرده بود. این نخستین‌کبیر​ باری بود که او مصیبت آسمانیِ رتبه هفت را از سر می‌گذراند.

پس از آن، فانگ یوان گویِ جاودانِ دائوِ محسوس را‌جاودانِ​ به کار گرفت تا استنتاج کند که هزار نشانِ دائوِ‌باید​ مسیر زهر از این مصیبت آسمانی به دست آورده است.

از این پس، هرگاه فانگ یوان‌طریق​ گویِ جاودانِ مسیر زهر را به کار‌کرده​ می‌گرفت، از تقویت صد درصدی بهره‌مند می‌شد.

مصیبت‌های آسمانی به طور میانگین حدود هفتصد و پنجاه نشان دائو‌نمی‌دانست​ ارزانی می‌داشتند. فانگ یوان هزار نشان به دست آورده بود، و دلیلش‌روزنه‌ها​ این بود که ارادهٔ آسمان قدرت مصیبت را به اوج رسانده بود.

اما این دستاوردها چیزی نبود‌آن‌ها​ که او در حال حاضر‌بهت​ به آن نیاز داشته باشد.

نخست اینکه، او منابع مسیر زهر برای پرورش در اختیار نداشت،‌فرمانروا​ سطح تبحر مسیر زهرش بسیار پایین بود و تنها یک گویِ‌چهار​ جاودانِ مسیر زهر، یعنی گویِ قلبِ زن، را در اختیار داشت.

بدیهی بود که ارادهٔ آسمان عمداً‌طریق​ مسیر زهر را برگزیده بود تا‌غصب​ رشد فانگ یوان را کُند سازد.

«دفعهٔ بعد که با مصیبت آسمانی‌اینکه​ روبه‌رو بشم، ممکنه ارادهٔ آسمان قدرت‌چرا​ مصیبت رو تا جای ممکن پایین بیاره.»

فانگ یوان بدون نیاز‌نداشتند​ به تفکر می‌توانست این‌جاودانِ​ موضوع را حدس بزند.

این مصیبت آسمانی به ارادهٔ آسمان فهماند که هیچ کاری در برابر فانگ یوان از‌رفته​ پیش نمی‌برد، از این رو دیگر قدرت آن را به اوج نمی‌رساند. در نهایت، این‌پنج​ کار تنها نشان‌های دائوِ بیشتری نصیب او می‌کرد و جز قدرتمندتر ساختنش، هیچ فایدهٔ دیگری نداشت.

فانگ یوان متوجه شد: «این یعنی وقتی در آینده‌دست​ مصیبت‌ها رو از سر بگذرونم، نشان‌های دائوِ خیلی کمی‌دائوِ​ گیرم میاد. در حال حاضر، الحاق روزنه‌ها راهِ درستِ پیشرفته.»

الحاق روزنه‌ها مزیتِ روزنهٔ جاودانِ فرمانروا بود و قطعاً در آینده مورد استفاده قرار می‌گرفت.‌بار​ اما اکنون که عقابِ آسمانیِ فرازِ مطلق را در اختیار نداشت و با توجه به‌باری​ اینکه فانگ یوان در انزوا تزکیه می‌کرد، هیچ فرصتی برای این کار برایش فراهم نبود.

رود زمان بی‌وقفه جاری‌نداشتند​ بود، زمان به سرعت سپری‌فرمانروا​ گشت و یک ماه گذشت.

در این مدت، فانگ یوان یک بلای زمینی‌دیدن​ را از سر گذراند و همان‌طور که انتظار‌بودند​ داشت، نشان‌های دائوِ به دست آمده بسیار اندک بود.

اما در جنبه‌های دیگر،‌تزکیهٔ​ پیشرفت‌های فانگ یوان شگرف‌روزنه‌ها​ و دستاوردهایش عظیم بود.

در زمینهٔ مسیر روح، بنیان روح او به پنجاه میلیون‌چیزی​ روحِ انسان رسید! روح او چنان متراکم شده بود که‌هفتِ​ از همان زمان نشانه‌هایی از جامد شدن را بروز می‌داد.

و از همه مهم‌تر، حرکت کشندهٔ جاودانِ او، جامهٔ‌فرمانروا​ دیوان‌سالارِ اشباح، در حال ضخیم‌تر شدن بود و اکنون‌باید​ با قدرت بسیار بیشتری از فانگ یوان محافظت می‌کرد.

در سوی دیگر، هی لو لان پیش از این ستاره را پالایش کرده بود.‌فرو​ فانگ یوان تلاش کرد گویِ جاودانِ چشمانِ ستاره‌ای را به کار گیرد و اثر اکتشافیِ‌ماند​ آن فوق‌العاده بود. با داشتن این گویِ جاودان، جنبهٔ اکتشافیِ او به شدت تقویت شد.

در زمینهٔ مدیریت روزنهٔ‌تزکیهٔ​ جاودان، توسعهٔ بنیادین از‌روزنه‌ها​ پیش تکمیل شده بود.

او تقریباً تمام ذخیرهٔ سنگ‌های جوهر جاودان و سه هدیهٔ‌چیزی​ مردمان برفی را صرف کرد و در نهایت، حتی منابعی را‌طریق​ از فرقهٔ لانگ یا قرض گرفت تا بنیان‌هایش را کامل کند.

اما اکنون، با وجود اینکه فانگ یوان هنوز آن‌ها را تغذیه نکرده بود، بنیان کار گذاشته شده بود؛‌باید​ این وضعیت به آن می‌مانست که پیش از خوردن، ظرف‌ها روی میز چیده شده باشند، در حالی که‌می‌خواست​ برنج هنوز در دیگ می‌جوشید. تا زمانی که او به توسعه ادامه می‌داد، در آینده به موفقیت دست می‌یافت.

توسعهٔ روزنهٔ‌می‌کردند​ جاودان هفت‌هیچ​ سطح داشت.

سطح اول،‌نکرده​ ایجاد نقاط‌تزکیهٔ​ منابع فانی بود.

سطح دوم، در اختیار‌داشتند​ داشتن منابع مواد جاودان‌افزایش​ برای تغذیهٔ گویِ جاودان بود.

سطح سوم، پرورش و‌نداشتند​ تولید جانوران و گیاهان‌جاودانِ​ جاودان و تکمیل اکوسیستم بود.

سطح چهارم، تولید‌نهایت​ منابع برای تجارت خارجی‌آن‌ها​ و کسب سود بود.

...

فانگ یوان پیش‌تر به سطح چهارم‌اینکه​ قدم گذاشته بود، اما همچنان یک‌چرا​ پایش در سطح دوم قرار داشت.

اکنون که سطح دوم به‌آن‌ها​ پایان رسیده بود، پای دیگر فانگ‌حیرت​ یوان به سطح سوم باز شد.

سطح سوم، پرورش و‌هیچ​ تولید جانوران و گیاهان‌دیدن​ جاودان و تکمیل اکوسیستم بود.

معیار این سطح چنین بود: این جانوران و گیاهان‌دست​ جاودان باید کاملاً در اکوسیستم روزنهٔ جاودان ادغام می‌شدند و‌محسوس​ با موجودات زندهٔ درون آن، یک زنجیرهٔ غذایی تشکیل می‌دادند.

فانگ یوان در گذشته این‌مورد​ کار را انجام داده بود،‌چیزی​ اما اکنون دچار کاستی بود.

زیرا دو گروه بزرگ جانوران او، یعنی‌روزنهٔ​ گروه عقاب‌ها و گروه جانوران سال، به‌بودند​ طور کامل در روزنهٔ جاودان ادغام نشده بودند.

عقاب‌ها باید خودشان برای یافتن غذا شکار می‌کردند.‌دیدن​ اما در حال حاضر، فانگ یوان غذای آن‌ها را‌جاودانه‌های​ از فرقهٔ لانگ یا و آسمانِ زردِ گنجینه می‌خرید.

جانوران سال از گویِ سال به عنوان غذا تغذیه می‌کردند و فانگ یوان خودش آن‌باری​ را تولید می‌کرد. گویِ جاودانِ رتبه هشت، سال‌ها چون آب روان‌اند، نقش عظیمی در این میان‌تقویت​ ایفا می‌کرد؛ بدون آن، فانگ یوان نمی‌توانست چنین جمعیت عظیمی از جانوران سال را پرورش دهد.

فانگ یوان با خود اندیشید: «توسعهٔ سطح سوم باید صبر کند.» او می‌خواست به‌حتی​ کارش ادامه دهد، اما مجبور بود دست نگه دارد. اکنون سرمایهٔ کافی نداشت؛ برای‌کرده​ توسعهٔ روزنهٔ جاودانش، باید روی سطح چهارم کار می‌کرد و ظرفیت‌های تجاری‌اش را افزایش می‌داد.

در این لحظه،‌کارایی​ فانگ یوان نُه‌دیدن​ منبع درآمد داشت.

نخستین مورد، گویِ جسارت بود. این تجارت انحصاری ظرفیت عظیمی داشت، اما او باید سرمایه‌گذاری زیادی روی‌جاودانه‌های​ آن می‌کرد و درآمدش را با فرقهٔ لانگ یا شریک می‌شد. اکنون، تمام گوهای جسارتِ فانگ یوان‌برسند​ برای تزکیهٔ مسیر روحِ خودش مصرف می‌شد و در حال حاضر سودش از این بخش صفر بود.

مورد بعدی، گویِ سال بود. فانگ یوان هنوز بازارِ گویِ‌آمده​ سال را به دست نگرفته بود و به دلیل اقدامات‌گرفت​ پیشینش، درآمد گویِ سال برای چند سالِ آینده بسیار ناچیز می‌بود.

اما غیرقابل‌انکار بود که بازارِ گویِ سال ظرفیت‌افزایش​ عظیمی داشت، زیرا فانگ یوان گویِ جاودانِ رتبه‌تجربه​ هشتِ «سال‌ها چون آب روان‌اند» را در اختیار داشت.

این گویِ جاودان را هی فان، قدرتمندِ بزرگِ مسیر زمان از دشت‌های شمالی، خلق کرده بود و در میان گوهای جاودانِ رتبه هشت، گویی تراز‌حوصله​ اول به شمار می‌رفت. نه تنها استفاده از آن آسان بود، بلکه داشتن آن به این معنا بود که شخص منبعی پایدار از گویِ سال با‌داشتند​ هزینه‌ای اندک در اختیار دارد. اما این گو نقاط ضعفی هم داشت؛ جانورانِ سالِ ازلی را جذب می‌کرد تا در روزنهٔ جاودان ویرانی به بار آورند.

پس از آنکه هی فان گویِ جاودانِ سال‌ها چون آب روان‌اند را خلق کرد، کوشید تا این مشکل را حل کند. اما متأسفانه، به دلیل محدودیت‌هایش به عنوان قدرتمندِ بزرگِ مسیر زمان، در جنبه‌های دیگر مهارت‌پای​ چندانی نداشت. همچنین از دیدارهای خوش‌یمن بی‌بهره بود؛ اگر او نیز مانند فانگ یوان حرکت کشندهٔ صد و هشتاد برده را داشت، مشکل را حل می‌کرد. و سوم اینکه، طول عمر او محدود بود. پیش از این‌دست​ شروع به حل مشکل کرده بود و قصد داشت از آرایهٔ صیدِ جانورِ سالِ ازلی به عنوان آرایهٔ دفع سیلاب استفاده کند، اما پیش از آنکه بتواند آن‌ها را به کار گیرد، طول عمرش به پایان رسید.

از این رو، گویِ جاودانِ سال‌ها چون آب روان‌اند‌دست​ نتوانست در دستان خالقش بدرخشد. با افتادنِ این گو به‌محسوس​ دستان فانگ یوان، سرانجام تأثیر شگفت‌انگیزش به کار گرفته شد.

فانگ یوان نیز با اندیشیدن‌مورد​ به این موضوع آهی کشید؛‌چیزی​ این براستی از پیچ‌وخم‌های زندگی بود.

پس از گویِ سال، نقاط منابعِ ماهی اژدها و عنکبوت حسرت قرار داشتند که به ترتیب در‌هفت​ منطقهٔ دریایی فلس اژدها و غار تارِ پیچانِ روزنهٔ جاودانِ فرمانروا مستقر بودند. آن زمان در مرز جنوبی،‌درآورد​ فانگ یوان به فکر استفاده از قدرت خاندان وو برای توسعهٔ آن‌ها افتاده بود که تلاشی عظیم می‌طلبید.

اما اکنون، تجارت‌نهایت​ ماهی اژدها به‌نداشتند​ شدت آسیب دیده بود.

از آنجا که رازِ تغییر چهرهٔ فانگ یوان به عنوان وو یی های فاش شده بود و تجارت ماهی اژدهای او از طریق شبکهٔ‌نشانِ​ خاندان وو انجام می‌گرفت و اهداف اصلی‌اش نیروهای جناح حق در مرز جنوبی بودند، پس از افشای هویتش، این تجارت طبیعتاً متوقف گشت. بنابراین،‌نیاز​ اکنون عنکبوت‌های حسرت به بزرگ‌ترین منبع درآمد فانگ یوان تبدیل شده بودند. خریداران اصلی، خاندان شیائو از صحرای غربی بودند و روابطشان رفته‌رفته مستحکم‌تر می‌شد.

پس از ماهی اژدها و عنکبوت حسرت، پیتونِ اژدهایِ آتشِ وهم‌انگیز،‌نمی‌دانست​ مجموعه‌ای از منابع مسیر ستاره (گویِ ناوک ستاره‌ای، علف پارهٔ ستاره‌الحاق​ و موارد دیگر)، مارهای جان، هیولاهای برفی و قارچ‌های درخشان قرار داشتند.

تجارت پیتونِ اژدهایِ آتشِ وهم‌انگیز زمانی آغاز شد که فانگ یوان تعدادی از آن‌ها را در سرزمین متبرک دربار امپراتوری به‌بلای​ دست آورد و پس از آن، از روش پرورش منحصربه‌فردِ قبیلهٔ هی استفاده کرد تا آن‌ها را به این وسعت توسعه دهد.‌شمار​ میزان تولید نه زیاد بود و نه کم، اما در مقایسه با ماهی اژدها و عنکبوت حسرت در جایگاه پایین‌تری قرار داشت.

منابع مسیر ستاره‌اش از سرورِ ستاره وان شیانگ به ارث رسیده بود و او اصلاً روی آن‌ها تمرکز نداشت. دلیلش‌باید​ ساده بود؛ از آنجا که بیشترِ منابعِ دیگرش در مقیاس بزرگ‌تری بودند، این منابع رفته‌رفته اهمیت خود را از دست‌قدرتِ​ می‌دادند. به علاوه، این منابع از یک جاودانهٔ رتبه شش به دست آمده بود و مقیاس اولیه‌اش نیز چندان بزرگ نبود.

وضعیت مارهای جان نیز تقریباً مشابه منابع مسیر ستاره بود؛ آن‌ها‌دیگران​ از سرزمین متبرک هان دونگ آمده بودند که فانگ یوان آن را‌هزار​ الحاق کرده بود، و او هیچ تلاشی برای توسعهٔ هدفمندشان نکرده بود.

در نهایت، هیولاهای برفی و قارچ‌های درخشان پروژه‌های آینده به شمار می‌رفتند؛ مورد‌حال​ اول از جوهرِ بلورینِ مسیر یخ برای تغییر محیطِ دشت‌های شمالی کوچک استفاده‌دیگران​ می‌کرد، در حالی که مورد دوم اکنون اهمیت فوق‌العاده‌ای داشت و قابل فروش نبود.

در نتیجه، وضعیت‌کارایی​ تجاری فانگ یوان‌دیدن​ چندان نویدبخش نبود.

گویِ جسارت سودی نداشت، تجارت ماهی اژدها به شدت آسیب دیده و درآمد اندکی داشت، و اگرچه وضعیت عنکبوت‌های حسرت مانند گذشته بود، اما به‌کبیر​ تنهایی نمی‌توانست شرایط او را سرپا نگه دارد. پیتون‌های اژدهایِ آتشِ وهم‌انگیز، منابع مسیر ستاره و مارهای جان برای جاودانه‌های رتبه شش مهم بودند، اما مقیاسشان‌ابهام​ برای فانگ یوان بسیار کوچک بود. این سه مورد به همراه تجارت عنکبوت حسرت، به سختی می‌توانستند به فانگ یوان در حفظ ثبات مالی‌اش کمک کنند.

و در نهایت، در خصوص تجارت هیولاهای برفی و قارچ‌های‌آمده​ درخشان، مورد اول همچنان به سرمایه‌گذاری بیشتری نیاز داشت، در‌گرفت​ حالی که مورد دوم ابتدا باید در مقیاس گسترش می‌یافت.

سودهای پیشینِ حاصل از گویِ سال ته‌می‌توانست​ کشیده بود؛ در این شرایط، فانگ یوان نیاز‌بار​ فوری داشت تا دیگر تجارت‌هایش را ارتقا دهد.

او منابع فراوانی داشت، اما با وجود تکمیل توسعهٔ اولیه، میزان توسعهٔ روزنهٔ جاودان تنها از‌رتبه​ سه درصد به چهار درصد رسیده بود. با این حال، چه برای توسعهٔ روزنهٔ جاودان، چه برای‌سپس​ اصلاح حرکات کشنده و چه برای تزکیهٔ مسیر روح، او باید منابع بسیار بیشتری را سرمایه‌گذاری می‌کرد.

برای پیشرفت بیشتر یا افزایش‌کارایی​ درآمدهایش، باید سرمایه تزریق می‌کرد. هرچه‌فرمانروا​ بیشتر سرمایه می‌گذاشت، رشدش سریع‌تر می‌شد.

و برای شخصِ فانگ یوان، با در اختیار داشتنِ شمارِ‌آمده​ عظیمی از میراث‌ها، راه‌های بی‌شماری برای کشت منابع وجود داشت. او‌استنتاج​ حتی تکنیک‌های منحصربه‌فردِ بسیاری داشت و انتخاب‌هایش بیش از حد بود.

اما در میان آن‌ها،‌داشتند​ کدام انتخاب از همه‌افزایش​ مناسب‌تر و کارآمدتر بود؟

فانگ یوان‌هیچ​ در اندیشه‌ای‌نداشتند​ ژرف فرو رفت.