چپتر 385: مهربانی، کینه، محبت، نفرت
0فانگ یوان ابرو‌کردن بالا انداخت و‌روزگار پرسید: «اوه؟ چه روشی؟»
با مرور گذشته، چو جیو آه عمیقی کشید. نفرت، اندوه،اما عشقی ژرف و دیگر حالات پیچیده در رخسارش پدیدار گشت و‌جان گفت: «در مورد این قضیه، باید برگردم به خیلی وقت پیش...»
فانگ یوان بی‌رحمانه حرفش‌مسخره‌م را قطع کرد: «وقت‌می‌گفتن ندارم به قصه‌ت گوش بدم.»
چو جیو جا‌کم‌کم خورد و گفت:کردم «پس خلاصه‌ش می‌کنم.»
«اسم اصلیم زنگ آه نیو بود. یه کشاورز بودم که با جمع کردن گیاهان دارویی روزگار می‌گذروندم. یه بار‌سایه از بدشانسی از صخره افتادم اما به نفعم تموم شد و وارد سرزمین متبرک فرقه سایه شدم. با گذروندن‌بزرگ آزمون جان سرزمین، تونستم شاگرد فرقه سایه بشم. فرقه فقط دو تا شاگرد داشت، من و یه خواهر ارشد.»
«نام خانوادگی خواهر ارشد چن و اسمش جیو بود، به زیبایی یه پری جاودان بود. از بچگی پیش جان سرزمین بزرگ شده بود و هرگز سرزمین متبرک رو ترک نکرده بود، واسه همین ذاتش واقعاً معصوم بود.شده من از همون بدو تولد به شدت زشت بودم و همیشه مسخره‌م می‌کردن و بهم زور می‌گفتن. اما خواهر ارشد همیشه باهام مهربون و گرم برخورد می‌کرد. از بس همیشه کنارش بودم، کم‌کم بهش حس پیدا کردم.باشیم ما جلوی دریای سرزمین متبرک قسم خوردیم که هوای همو داشته باشیم و پای هم بمونیم. با هم تزکیه کردیم و به اعماق دروازهٔ زندگی و مرگ رفتیم، گوی زندگی و گوی مرگ رو به دست آوردیم...»
«اون شادترین دوران زندگیم بود و فکر می‌کردم می‌تونه تا ابد ادامه داشته باشه. بعد از یه‌پیدا بلای زمینی، جان سرزمین آسیب دید و به خواب رفت؛ سوراخی توی سرزمین متبرک به وجود اومد‌مرگ و اون رو به دنیای بیرون وصل کرد، و باعث شد یه آدم پست بتونه یواشکی بیاد تو.»
«اون آدم پست اون موقع به شدت زخمی بود، و اگه می‌دونستم بعداً به خاطرش چه اتفاقی می‌افته، حتماً همون‌جا می‌کشتمش! اما این کار رو نکردم و در عوض نجاتش دادم. ادعا می‌کرد نام خانوادگیش شانگه، و‌بعد موهای سرخ خونی داشت. خیلی خوش‌سرزبون بود و با چرب‌زبونی، تو دوران نقاهتش کم‌کم خواهر ارشد رو فریب داد. قیافه‌ش واقعاً یه کم از من بهتر بود و از اون صورتِ پسرونه و قشنگش استفاده کرد تا‌خانوادگیش دل خواهر ارشد رو به دست بیاره. خواهر ارشد معصوم و بی‌خبر از همه‌جا بود، هر چی بیشتر باهاش حرف می‌زد، خوشحال‌تر می‌شد؛ آخر سر، خودش پیش‌قدم شد تا از هر نظر بهش برسه و ازش مراقبت کنه.»
«ما سر این موضوع بارها دعوا کردیم و خیلی با هم به مشکل خوردیم. بعد از اینکه اون دزد خوب شد، می‌خواستم‌آزمون بیرونش کنم و به زندگی رؤیاییم با خواهر ارشد ادامه بدم. اما کی فکرش رو می‌کرد که دلش از قبل عوض شده‌همین باشه و در کمال ناباوری قسمی که اون زمان خورده بودیم رو بشکنه، منو زخمی کنه و با اون آدم پست فرار کنه!»
«واقعاً پشیمون بودم! از دلسوزیم که باعث این فاجعه شد پشیمون بودم، و از خواهر ارشد چن جیو متنفر بودم که عاشق یکی دیگه شد، و حتی بیشتر از‌نام اون پست‌فطرتِ نفرت‌انگیز کینه به دل داشتم که چیزی رو که برام عزیز بود دزدید. بعد از اینکه از زخم‌هام بهبود پیدا کردم، سرزمین متبرک رو ترک کردم و‌مهربون تو مرز جنوبی پرسه زدم تا این زوج خیانت‌کار رو پیدا کنم. اما چیزی که نمی‌دونستم این بود که این حرومزاده مقام خیلی بالایی داشت و رئیس خاندان شانگ بود!»
چو جیو مکث‌همیشه کرد و به‌بهم فانگ یوان نگریست.
فانگ یوان بی‌تفاوت بود. به لطف خاطرات زندگی پیشینش، از‌خوردیم بسیاری جزئیاتِ پشت‌پرده آگاه بود و در همان میانه‌های صحبت،دروازهٔ متوجه شده بود چو جیو از چه کسی حرف می‌زند.
با دیدن بی‌تفاوتی فانگ یوان، چو جیو چاره‌ای جز زدنِ لبخندی تلخ نداشت: «انگار از قبل هویتشون رو حدس زدی. درسته، اون دزد همون رئیس کنونی خاندان شانگ‌داشت یعنی شانگ یان فیه، و خواهر ارشد چن جیو همون طبیب سو شوعه. خاندان شانگ یه ابرخاندانه در حالی که من یه نیروی تنهام، تمام این سال‌ها تو‌بهم مرز جنوبی پرسه زدم و تلاش زیادی کردم تا دخل این زوج خیانت‌کار رو بیارم! متأسفانه... متأسفانه امروز قراره همین‌جا بمیرم و هیچ راهی برای رسیدن به آرزوم ندارم.»
فانگ یوان تا انتها‌روزگار در سکوت گوش داد و‌افتادم ناگهان خندید: «هه هه هه.»
او به چو جیو که روی زمین نشسته بود نگاه کرد، در حالی که چشمانش به شدت می‌درخشید: «طبیب شبح قاتل، نقشهٔ خیلی خوبی کشیدی. طبق حرفای خودت، فرقه سایه‌کردیم فقط تو و چن جیو رو داره، اگه بمیری، مجبور می‌شم اطلاعاتِ دروازهٔ زندگی و مرگ رو از شانگ یان فی و طبیب سو شو بگیرم. اما چرا اونا باید‌دنیای مسائل مربوط به سرزمین متبرک فرقه سایه رو به این راحتی به من بگن؟ اون موقع، مجبوریم با هم بجنگیم، و مهم نیست کی برنده بشه، جفتش به نفع توئه.»
طبیب شبح قاتل از ته دل خندید: «هاهاها... شاه‌جانور کوچک، تو خیلی رک و راستی. آدمایی که فقط توطئه و دسیسه می‌چینن همیشه زیرپوستی عمل‌دست می‌کنن، اما تفکر تو دقیقه و روش کارت سلطه‌جویانه است، تو واقعاً آدم قدرتمندی هستی که هنوز دنیا رو تکون نداده. حق با توئه، نقشه‌م‌وصل همینه. این یه توطئهٔ آشکاره و تو هم از قبل دستمو خوندی، با این حال بازم می‌خوای درباره سرزمین متبرک فرقه سایه ازشون پرس‌وجو کنی؟»
فانگ یوان پیش از آنکه آهی‌روزگار بکشد، مدتی به این استاد گوی‌اما رتبه پنج نگریست و پاسخ داد: «البته.»
دروازهٔ زندگی و مرگ‌روزگار همچون رود زمان، یک‌صخره منطقهٔ ممنوعهٔ ازلی بود.
گوهای منحصربه‌فردِ‌زشت بسیاری در آن‌می‌کردن مکان سکونت داشتند.
زنجرهٔ بهار و پاییز در رود زمان‌جلوی وجود داشت؛ دروازهٔ زندگی و مرگ نیز طبیعتاً‌پای گوی جاودان مشابهی در خود جای داده بود.
غیرممکن بود که فانگ یوان تحت تأثیر چنین منافع عظیمی قرار‌افتادم نگیرد. از این رو، با وجود اینکه به وضوح از نقشهٔ‌آزمون چو جیو آگاه بود، همچنان قصد داشت با سر وارد آن شود.
چو جیو در حالی که اشک در چشمانش حلقه زده بود، با صدای بلند‌سرزمین خندید: «شاه‌جانور کوچک، با اینکه تو از استعدادهای نسل جوونی، اما واقعاً تحسینت می‌کنم.ارشد بی‌صبرانه منتظر آینده‌ایم که با اون زوج خیانت‌کار سرشاخ بشی. حیف که نمی‌تونم ببینمش.»
«فرقه سایهٔ ما دیدگاه‌های متفاوتی درباره زندگی و مرگ داره. ما تو این دریای بی‌کرانِ آدما به خاطر زندگی با هم روبرو شدیم،هوای اما مرگ من به دست تو رقم می‌خوره، این واقعاً یه تقدیر خارق‌العاده‌ست. شاید واقعاً مقدر شده که تو سرزمین متبرک فرقه سایه‌ابد و دروازهٔ زندگی و مرگ رو پیدا کنی. پس بذار این تقدیر مرموز رو به تو بسپرم، به این امید که بتونی چنگش بزنی.»
چو جیو آرام گرفت و نگاهش ژرف شد، گویی به ورای زندگی و مرگ پی برده بود: «مهم نیست اگه الان بمیرم، بالاخره تو‌گوی این دنیا کی می‌تونه تا ابد زنده بمونه؟ آدم می‌تونه عمر طولانی به دست بیاره، اما جاودانگی یه رؤیای دست‌نیافتنیه. حتی اون والامقام‌های جاودان‌دنیای و والامقام‌های اهریمن هم در نهایت به خاکستر تبدیل می‌شن. شاه‌جانور کوچک، من خودم به زندگیم پایان می‌دم، نیازی نیست تو این کار رو بکنی.»
با گفتن این‌کردن حرف، زبانش را گاز‌می‌گذروندم گرفت و خودکشی کرد!
با پر کشیدن جانش، خون به‌بار بیرون فوران کرد. طبیبِ شبح، رئیس چهار‌وارد طبیب بزرگ در آینده، این‌گونه جان سپرد.
«انتظار نداشتم با کشتن این طبیب شبح به چنین اطلاعات مهمی برسم.برخورد سرزمین متبرک فرقهٔ سایه، درِ مرگ و زندگی... اگه بتونم کنترلشون کنم،همو قطعاً پایه‌ای برای سلطه‌م می‌شن. انگار باید دوباره نقشه‌م رو تغییر بدم.»
تمام استادان گویی که تا رتبه ۵ تزکیه می‌کردند، پیش از آنکه‌همو بتوانند نامی برای خود دست‌وپا کنند، باید از تنازع بقا و رقابت‌های‌گوی بی‌شماری جان سالم به در می‌بردند؛ هیچ‌یک از آن‌ها افراد ساده‌ای نبودند.
همهٔ آن‌ها فرصت‌ها، برتری‌ها،گیاهان برگ‌های برنده و رازهای‌بار منحصربه‌فرد خود را داشتند.
در این لحظه، فانگ یوان تمام‌بار استادان گوی رتبه ۵ حاضر در‌تموم سرزمین متبرک را از پای درآورده بود.
تیه مو بای، وو گوی، کو مو، وو لان شان و چو جیو هر کدام شخصیت‌بهش متمایز، بنیانی ژرف و قدرتی عظیم داشتند. اگر فانگ یوانِ کنونی می‌خواست به‌تنهایی با آن‌ها مبارزه‌دروازهٔ کند، هر یک از آن‌ها می‌توانست به‌راحتی او را سرکوب کند؛ او به‌هیچ‌وجه حریف آن‌ها نبود.
«پس اسم واقعیِ طبیب سو شو، چن جیوئه و طبیبِ شبحِ قاتل هم اسم خودش رو گذاشته چو جیو. انگار این کینه از عشق متولد شده. بی‌دلیل‌اون نبود که تو زندگی قبلیم، در جریان نبرد کوه یی تیان، خودش پیش‌قدم شد و خودش رو انداخت تو اون گرداب تا شانگ یان فی رو به‌بتونه چالش بکشه و با طبیب سو شو روبه‌رو بشه. بعد از اینکه اسیر شد هم ماجرای اون زمان رو فاش کرد و شانگ یان فی جونش رو گرفت.»
در مورد مهر، کینه، محبت و نفرتی‌می‌گذروندم که این سه نفر را در هم‌تموم تنیده بود، فانگ یوان قصد قضاوت نداشت.
دلسوزی برای چو جیو؟ اما انتخاب طبیب سو شو نیز کاملاً‌نفعم قابل‌درک بود. ترجیح دادن ثروتمندان و خوار شمردن فقیران، بیزاری از‌تونستم زشتی و عشق به زیبایی؛ این‌ها در دنیا اموری رایج بود.
شانگ یان فی مردی خوش‌چهره و نامدار‌زور در مرز جنوبی بود؛ در مقایسه با چو‌کم‌کم جیو، تفاوت آن‌ها از زمین تا آسمان بود.
دلیل اصلی دلبستگی عمیق طبیب سو شو به چو جیو این بود که او در‌پای آن زمان خام و بی‌تجربه بود و چو جیو اولین مردی بود که می‌دید. بعدها‌زندگیم با دیدن شانگ یان فی، چشمانش باز شد و توانست آن‌ها را با هم مقایسه کند.
افزون بر این، چن‌گیاهان جیو کسی بود که‌بار ذاتاً زیبایی را می‌ستود.
هرگاه بیماری نزد او می‌آمد، ابتدا به ظاهرش نگاه می‌کرد. اگر زشت بود، او را درمان نمی‌کرد.سایه اگر چهره‌ای معمولی داشت، همه‌چیز به حال و حوصلهٔ آن لحظه‌اش و دستمزد معاینهٔ بیمار بستگی داشت.جاودان اما اگر بیمار خوش‌چهره و زیبا بود، او را بی‌درنگ درمان می‌کرد و حتی هیچ پولی هم نمی‌گرفت.
روزی شخصی او را به خاطر این رفتار سرزنش کرد و او حق‌به‌جانب پاسخ داد: «شما موجودات‌پیدا زشت، همین که زنده‌اید، زیباییِ زندگی را لکه‌دار می‌کنید. همه‌تان باید بمیرید تا تمام مشکلات حل شود.مرگ اما در مورد چیزهای زیبا، مسلماً باید با تمام وجود قدرشان را دانست و از آن‌ها محافظت کرد.»
این کلمات در آن زمان جنجال بزرگی در شهر‌قسم خاندان شانگ به پا کرد. در نهایت، شانگ یان‌کردیم فی شخصاً حضور یافت و این غائله را خواباند.
جایگاه طبیب سو‌کردن شو در شهر‌روزگار خاندان شانگ منحصربه‌فرد بود.
پیش‌تر وقتی فانگ یوان و بای نینگ بینگ با هم طبیب سو شو را در‌متبرک شهر خاندان شانگ دیدند، تفاوت در برخورد او بسیار آشکار بود. او نسبت به فانگ یوان‌اسمش کاملاً بی‌تفاوت بود، در حالی که با بای نینگ بینگ رفتاری بسیار ملایم و خوش‌رو داشت.
«حالا که حرفش شد، هر چهار طبیب بزرگ خصوصیات عجیب خودشون رو دارن. از طبیب شبح قاتل‌پیدا و طبیب سو شو که بگذریم، طبیب دوره‌گرد جیو ژی دوست داره خودش رو شبیه یه گدای‌مرگ پیر دربیاره و بی‌هدف پرسه بزنه. طبیب الهی شنگ شو هم مردیه که از مردای دیگه خوشش میاد.»
فانگ یوان همان‌طور که تمام گوهای‌کردم طبیبِ شبحِ قاتل را بیرون می‌کشید،همو با خونسردی به این موضوع فکر می‌کرد.
چو جیو‌جمع کرم‌های گوی‌گیاهان بسیاری داشت.
بیشتر آن‌ها گوهای شفابخش‌روزگار بودند و در کنارشان گوهای‌افتادم حرکتی نیز به چشم می‌خورد.
او گوی شفابخش رتبه ۵ نداشت، اما‌زور در عوض یک گوی حرکتی رتبه ۵کنارش به نام «گوی اعوجاج» در اختیار داشت.
شکل ظاهری گوی اعوجاج انتزاعی بود و به خمیری سرخ‌شده و تاب‌خورده شباهت داشت. بدن طلاییِ‌بمونیم تیره‌اش هفت یا هشت بار به دور خود پیچ خورده بود، سرش دور بدنش تاب خورده و‌می‌تونه چشمان و بال‌هایش نامتقارن بودند؛ گویی خالقش آن را کاملاً سرسری و از روی هوس ساخته بود.
با این حال، این‌گیاهان ظاهر کاملاً با چهرهٔ‌بار مالک اصلی‌اش همخوانی داشت.
فانگ یوان پیش از کنار گذاشتنش، کمی آن‌صخره را برانداز کرد. سپس گوی جفت قدرت جانور را‌سایه به کار گرفت تا روزنهٔ چو جیو را ببلعد.
با نگاه به جسد چو جیو، پوزخندی زد و‌باهام گفت: «چو جیو... چو جیو، تو واقعاً مکاری. اگه‌کردم خاطرات زندگی قبلیم رو نداشتم، قطعاً گولِت رو می‌خوردم.»
اگرچه چو جیو مرده‌بهش بود، اما شانسی برای زنده‌قسم شدنِ دوباره در آستین داشت.
در زندگی قبلی فانگ یوان، در اواسط نبرد کوه یی تیان، گلوی‌اما چو جیو بریده و او ترور شد. اما دیری نپایید که به‌تونستم زندگی بازگشت و هر دو جناح حق و اهریمنی را به‌شدت حیرت‌زده کرد.
مشخص شد که‌دارویی او از «گوی ته‌ماندهٔ‌بدشانسی جان» استفاده کرده بود.
گوی ته‌ماندهٔ جان یک گوی مصرفی رتبه ۵ بود و تا‌گرم زمانی که بدن استاد گو پس از مرگ سالم می‌ماند، می‌توانست‌خوردیم پس از مدتی به‌آرامی بهبود یافته و او را زنده کند.
با این حال، از آنجا که چو جیو در سرزمین متبرک قرار داشت، قدرت آسمانی قطعه‌قانونِ گوی ته‌ماندهٔ جان را‌دروازهٔ در بدنش سرکوب کرده بود و این گو فعلاً نمی‌توانست فعال شود. اما همین که سرزمین متبرک رفته‌رفته فرو می‌ریخت،آسیب قدرت سرکوبِ آن نیز تضعیف می‌شد و گوی ته‌ماندهٔ جان می‌توانست دوباره فعال شده و او را به زندگی بازگرداند.
چو جیو بارها از فانگ یوان تمجید کرده و چاپلوسی‌اش را کرده بود و نمایشی به راه‌متبرک انداخته بود که نشان دهد با بی‌خیالی به پیشواز مرگ می‌رود؛ تمام این‌ها برای این بود که تصویر‌پری خوبی در ذهن فانگ یوان به جا بگذارد تا پس از مرگ، جسدش به دست او تکه‌تکه نشود.
حقیقت این بود که‌روزگار فانگ یوان نیز عادتی‌صخره به مثله کردن اجساد نداشت.
فانگ یوان بی‌رحمانه حمله کرد و گفت: «اما امروز،باهام برای تو یه استثنا قائل می‌شم.» و دیری نپایید‌کردم که جسد چو جیو را به گوشت چرخ‌کرده تبدیل کرد.
لحظه‌ای درنگ کرد، اما هنوز راضی نشده‌جلوی بود، از این رو آن گودال خون‌باشیم و گوشت را سوزاند و خاکستر کرد.
با تکان دادن دستش،گیاهان خاکسترها در هوا به پرواز‌بدشانسی درآمدند و همه‌جا پراکنده شدند.
«چو جیو، اگه بتونی از‌می‌گذروندم این وضعیت هم زنده بشی، اعتراف‌نفعم می‌کنم که واقعاً کارِت درسته! هاهاهاها...»