چپتر 1802: حمایت خاندان فانگ
0مقر خاندان وان.
«پدر—! چه مرگِ تلخ و دردناکی داشتی!»بگذریم صدای زاری در تالار گفتگو طنین انداخت‌برابر و در گوش جاودانه‌های حاضر در تالار پیچید.
جوانی با‌خونش جامهٔ سوگواری،پدرت زار می‌زد.
این شخص وان ژوی‌دشمن چینگ، جاودانه‌ای رتبه شش و‌لحظه پسرِ وان لیانگ هان بود.
وان ژوی چینگ روی زمین‌اول زانو زده بود و چنان زار‌جین می‌زد که هیچ‌کس نمی‌توانست آرامش کند.
جاودانه‌های خاندان وان در تالار‌نمی‌تونیم اخم بر چهره داشتند؛ ساکت‌برات بودند و چهره‌هایشان درهم بود.
بزرگِ اعظمِ دومِ خاندان وان که شخصیتی ملایم داشت،نداشت با آهی گفت: «کار به اینجا کشید! سه خبرهٔ‌بزرگ رتبه هفت فرستادیم اما همگی شکست خوردند، باورش سخته.»
جاودانه‌های خاندان وان‌چنین نیز عمیقاً همین‌روبه‌رو حس را داشتند.
اگر فانگ یوان تمام نبرد را در آسمانِ زردِ‌آمد گنجینه به نمایش نمی‌گذاشت، این جاودانه‌های خاندان وان احتمالاً‌برات تنها با تردید فراوان می‌توانستند این نتیجه را بپذیرند.
در حقیقت، وان لیانگ هان‌نمی‌تونیم تنها پس از گرفتن تأییدِ بیشترِ‌گذاشت جاودانه‌های خاندان وان راهی شده بود.
با حضور سه جاودانهٔ هم‌رتبه و یک میدان نبرد‌نداشت جاودان، اوضاع باید کاملاً در مشتشان می‌بود، اما چه کسی‌پدرم فکرش را می‌کرد که با چنین دشمن سرسختی روبه‌رو شوند!
بزرگِ اعظمِ اول که تا آن لحظه ساکت بود، سرانجام به‌حرف حرف آمد: «سوان بو جین جاودانهٔ خاندان ما رو کشته، نمی‌تونیم از‌جرئت خونش بگذریم. وان ژوی چینگ، پدرت میراثش رو برات به جا گذاشت؟»
وان ژوی چینگ که جرئت نداشت در برابر پرسش بزرگِ اعظمِ اول گستاخی کند، جلوی‌بگذریم اشک‌هایش را گرفت و پاسخ داد: «بزرگ، پدرم همه‌چیز رو دربارهٔ میراث، حرکات کشنده و‌بزرگ دستورالعمل‌های گو به من یاد داد. اما... حتی یه گویِ جاودان هم ازش باقی نمونده!»
چهرهٔ بزرگِ اعظمِ‌جین اول از قبل‌خونش هم درهم‌رفته‌تر شد.
این وضعیت طبیعی نبود. سوان بو جین رتبه هفت بود‌برابر و وان لیانگ هان نیز همین‌طور، اما اولی توانسته بود دومی‌دربارهٔ را در دم بکشد، بی‌آنکه فرصتی برای تلافی به او بدهد.
در حالت عادی، وقتی جاودانه‌های هم‌رتبه با هم می‌جنگیدند، به‌ندرت چنین نتایج قاطعی رقم می‌خورد. معمولاً‌نمی‌تونیم نبردهای مرگ و زندگی به بن‌بست می‌رسید و در چنین مواقعی، اگر یک طرف قصد رفتن‌داد داشت و در هیچ میدان نبرد جاودانی گرفتار نبود، طرف دیگر به‌سختی می‌توانست جلویش را بگیرد.
ارزش میدان نبرد جاودان‌شوند در این بود که به‌آمد دشمنان اجازهٔ فرارِ آزادانه نمی‌داد.
سه جاودانهٔ خاندان وان میدان نبرد جاودان را برپا کرده بودند تا مطمئن شوند فانگ یوان نمی‌تواند بگریزد.اشک‌هایش اما انتظار نداشتند که فانگ یوان حتی تلاشی برای فرار نکند؛ در عوض، میدان نبرد جاودان بی‌مصرف ماند‌چهرهٔ و او در حالی که با دو جاودانهٔ دیگرِ خاندان وان می‌جنگید، وان لیانگ هان را از پای درآورد.
این نتیجه‌خونش برای خاندان وان‌میراثش واقعاً طعنه‌آمیز بود.
اکنون بزرگِ‌می‌کرد اعظمِ اولِ خاندان‌سرسختی وان پشیمان بود.
اگر می‌دانست چنین اتفاقی می‌افتد،اول خانهٔ گویِ جاودان خود را‌سوان به وان لیانگ هان قرض می‌داد.
اما او‌سوان نیز محدودیت‌های‌کشته خودش را داشت.
او تنها یک رتبه هفت بود و با رهبران‌نداشت رتبه هشتِ دیگر نیروهای جناح حق تفاوت داشت. به همین‌پدرم دلیل، خانهٔ گویِ جاودان برای محافظت از مقرشان ضروری بود.
با وجود این، او نمی‌دانست که تصمیمش در واقع کاملاً منطقی و درست بوده‌جین است. اگر فانگ یوان خانهٔ گویِ جاودان را می‌دید، قطعاً آن را غارت می‌کرد.جلوی بنابراین، تدبیر بزرگِ اعظمِ اول در واقع تلفات خاندان وان را کاهش داده بود.
بزرگِ اعظمِ اول در دل آهی کشید و سپس به وان ژوی چینگ گفت: «مرگ وان لیانگ هان‌برات اشتباه از طرف ما بود. از وان لیانگ هان تجلیل میشه و هر مواد گویی که برای پالایش‌کشنده گویِ جاودانش نیاز باشه، رایگان از خزانهٔ خاندان تأمین میشه. فقط امیدوارم اون گوهای جاودان نابود شده باشن.»
وان ژوی چینگ بارها در برابر بزرگِ اعظمِ‌پدرت اول و دیگر جاودانه‌های خاندان وان به خاک افتاد‌جلوی و گفت: «ممنونم بزرگِ اعظمِ اول! ممنونم بزرگانِ ارجمند!!»
این دقیقاً همان چیزی بود که او‌گذاشت از همان ابتدا با زاری کردن به‌اشک‌هایش دنبالش بود و اکنون به آن رسیده بود.
او در آن جمع از‌سرسختی همه کوچک‌تر بود، بنابراین به‌سرانجام خاک افتادنش نامناسب جلوه نمی‌کرد.
بزرگِ اعظمِ اول با صدایی گرفته و سرد ادامه داد: «سوان بو جین عضو خاندان فانگه، ما به خاندان فانگ‌جرئت فشار میاریم تا تحویلش بدن. از این نبرد می‌تونیم مطمئن باشیم که سوان بو جین قطعاً وارثِ پیرمرد لیه شن هست!ازش این یه حروم‌زاده از جناح اهریمنیه! بدهی خونینی که پیرمرد لیه شن به ما داره رو این یارو باید پس بده.»
چشمان بسیاری‌سوان از جاودانه‌های خاندان‌نمی‌تونیم وان برقی زد.
این تنها‌خونش کاری بود‌پدرت که می‌توانستند بکنند!
در گذشته، پیرمرد لیه شن بلای جانِ بسیاری از نیروهای جناح حق‌آمد در صحرای غربی بود. انداختن این جرم به گردن فانگ یوان، بهانه‌ای به‌برابر نیروهای جناح حقِ صحرای غربی می‌داد تا علیه خاندان فانگ وارد عمل شوند.
پیش از این،روبه‌رو این موضوع تنها‌لحظه یک بهانه بود.
خاندان وان می‌خواست سوان بو جین را دستگیر کند تا خاندان فانگ‌جرئت هیچ راهی برای تبرئهٔ خود نداشته باشد. نقشه عملی نشد، اما بزرگِ‌همه‌چیز اعظمِ اولِ خاندان وان همچنان اصرار داشت که این موضوع حقیقت دارد.
مدرکی در کار نبود؟
خودم مدرک می‌سازم!
هرچند این کار بی‌شرمانه بود، اما هر ابرنیرویی می‌خواست‌آمد حساب خاندان فانگ را برسد و این نقشه از‌برات نگرانی آن‌ها در مورد قدرت گرفتن خاندان فانگ بهره می‌برد.
تنها مسئله این بود که‌نمی‌تونیم شانس موفقیتِ این نقشه به‌برات اندازهٔ نقشهٔ قبلی بالا نبود.
جاودانهٔ خاندان وان در نبرد کشته‌برات شده و این خبر حتی علنی شده‌جلوی بود. آن‌ها نمی‌توانستند از این مسئله بگذرند!
خاندان وان چاره‌ای‌چنین نداشت جز اینکه به‌شوند این بهانه چنگ بزند!
بزرگِ اعظمِ دوم آه عمیقی کشید: «اوضاع شاید‌حرف اون‌قدرها هم بد نباشه. خاندان فانگ ممکنه تا الان‌میراثش تصمیم گرفته باشه سوان بو جین رو رها کنه.»
«همف، حتی اگه ولش کنن، خاندان‌خونش فانگ نمی‌تونه از جرم پناه دادن به‌نداشت یه جاودانهٔ جناح اهریمنی قسر در بره.»
با وجود این،بگذریم روز بعد اخبار بدی‌گذاشت به خاندان وان رسید.
خاندان فانگ موضع خود را اعلام کرد؛ آن‌ها قصد‌لحظه داشتند از فانگ یوان محافظت کنند و ثابت کنند که‌پدرت خاستگاه واقعی فانگ یوان به ژنگ جینگ شن مرتبط است.
خاندان وان بی‌درنگ اعتراض‌شوند کرد و انواع و‌حرف اقسام «مدارک» را رو کرد.
فانگ دی چانگ حتی به خود زحمت نداد‌پدرت تا نقص‌های این مدارک را استنتاج کند؛ در‌گستاخی عوض، او «مدارکِ غیرقابل‌انکارِ» بیشتری را بیرون کشید!
خنده‌دار بود!
شما می‌توانید‌می‌کرد مدرک جعل‌دشمن کنید، من نمی‌توانم؟
دو ابرنیروی صحرای غربی بر سر این ادعا که‌آمد سوان بو جین وارث ژنگ جینگ شن است یا‌برات وارث پیرمرد لیه شن، به شدت با هم مجادله کردند.
یک سو می‌گفت مدرک‌کشته دارد و سوی دیگر‌پدرت مدعی بود مدارکش معتبرتر است.
یک سو مدرکی رو‌پدرت می‌کرد و سوی دیگر‌جرئت دو مدرک پیش می‌کشید.
اما شخصِ اصلی که در این گردابِ سیاست گرفتار‌لحظه شده بود، یعنی فانگ یوان، با خاطری آسوده و فراغ‌بال‌پدرت در صحرای اشباحِ سبز، جانورانِ روحِ ازلی را مطیع می‌ساخت.
طبیعتاً، حواسش‌سرسختی به روندِ پیشرفتِ‌اول اوضاع نیز بود.
این ماجرا‌سوان در حقیقت‌کشته بسیار سرگرم‌کننده بود.
خودِ فانگ یوان ذره‌ای اضطراب نداشت و هیچ مدرکی برای اثباتِ هویتش ارائه نداد،اشک‌هایش با وجود این، خاندان فانگ و خاندان وان به‌شدت آشفته بودند و هر مدرکی را‌ازش که می‌یافتند رو می‌کردند، یا اگر چیزی در دست نداشتند، به جعلِ آن دست می‌زدند!
این دو ابرنیرو در شهادت دادن له و‌اول علیهِ یک اهریمن با یکدیگر رقابت می‌کردند و‌نمی‌تونیم حتی با اطمینانی کامل بر ادعاهای خویش پافشاری می‌ورزیدند.
اگر به هویتِ حقیقیِ فانگ‌اول یوان پی می‌بردند، چه کسی می‌دانست‌جین ذهنیتشان دستخوشِ چه تغییری خواهد شد؟
خاندان فانگ بی‌شک احساس می‌کردند‌نمی‌تونیم به اعماقِ یخبندان سقوط کرده‌اند، اما‌گذاشت خاندان وان نیز به وحشت می‌افتادند!
این فانگ یوانِ اهریمن بود!
حتی دربار آسمانی و‌دشمن تمامِ جناحِ حقِ مرز جنوبی‌لحظه نیز در برابرش درمانده بودند!
در این روزها، فانگ یوان نه‌تنها چندین جانورِ روحِ‌آمد ازلی را مطیع ساخته بود، بلکه فرصت یافت تا‌برات میراثِ مسیرِ خردِ وان لیانگ هان را نیز جذب کند.
فانگ یوان، وان لیانگ هان را در دم‌پدرت به قتل رساند؛ تفاوتِ قدرتشان چنان عظیم بود که‌جلوی او حتی فرصت نکرد گویِ جاودانش را نابود سازد.
فانگ یوان سه گویِ جاودان از‌برات او به دست آورد؛ دو گویِ‌گستاخی رتبه ۶ و یک گویِ رتبه ۷.
گویِ جاودانِ مسیرِ خردِ رتبه ۷، «گویِ مانعِ خرد» نام داشت. این‌آمد گویِ جاودان به شکلِ حلزون بود، رنگی تیره داشت و گاه‌به‌گاه با‌نداشت رگه‌ای از نورِ بنفش می‌درخشید؛ ظاهرش تا حدودی مضحک به نظر می‌رسید.
فانگ یوان پیش‌تر‌روبه‌رو قدرتِ این گویِ‌لحظه جاودان را دیده بود.
فعال‌سازیِ این گویِ جاودان می‌توانست در دم موانعی‌پدرت در محدوده‌ای وسیع پیرامونِ جاودانه ایجاد کند. این کار‌جلوی جوهر جاودان و همچنین مقدارِ زیادی اراده مصرف می‌کرد.
حرکاتِ کشندهٔ بسیاری نیز‌پدرت وجود داشتند که گویِ جاودانِ‌نداشت مانعِ خرد، هستهٔ آن‌ها بود.
در این میان، یک حرکتِ‌سرسختی کشنده چنان برجسته بود که‌سرانجام حتی فانگ یوان را شگفت‌زده کرد.
این حرکتِ کشنده، موانعِ ایجادشده توسطِ گویِ جاودانِ مانعِ خرد را مستقیماً به‌نمی‌تونیم ذهنِ دشمن می‌فرستاد. با وجودِ این موانعِ غول‌پیکر، افکارِ درونِ ذهنِ دشمن در‌اشک‌هایش برخورد با یکدیگر دچارِ مشکل می‌شدند و در نتیجه، تفکر برایشان دشوار می‌گشت.
معمولاً با موفقیتِ این حرکت، دشمن در دم‌پدرت کندذهن می‌شد؛ گویی تخته‌سنگی در ذهنشان قرار گرفته بود‌جلوی و تواناییِ حلِ هرگونه مسئله‌ای را از دست می‌دادند.
این حرکت بسیار برجسته بود، اما‌برات ابتدا باید با دشمن تماس پیدا‌گستاخی می‌کرد و در مغزش نفوذ می‌یافت.
از این رو، چندین حرکتِ‌سرسختی کشندهٔ دیگر نیز وجود داشتند که‌حرف مشخصاً مغز را هدف قرار می‌دادند.
از بختِ بدِ وان لیانگ هان، فانگ یوان در مسیرِ خرد تبحرِ بالایی‌نمی‌تونیم داشت و از روش‌های بسیاری برای محافظت از ذهنِ خویش بهره می‌برد. حرکاتِ‌اشک‌هایش کشندهٔ وان لیانگ هان تقریباً هیچ امیدی برای عبور از این سدها نداشتند.
افزون بر این، او تحتِ تأثیرِ حرکتِ «تولیدِ افکارِ مزاحمِ» فانگ یوان قرار گرفت‌برابر و ابتکارِ عمل را از دست داد. او به‌وضوح حرکاتِ کشنده‌ای در اختیار داشت، اما‌دستورالعمل‌های قادر به استفاده از آن‌ها نبود و بخشِ عمده‌ای از توانایی‌اش را از دست داد.
با مرورِ آن نبرد‌پدرت در ذهن، فانگ یوان‌جرئت بسیار احساسِ رضایت می‌کرد.
او دو حرکتِ کشندهٔ خویش‌سرسختی را در نبردی واقعی آزموده‌سرانجام بود و تأثیرشان بی‌نظیر بود.
یکی از آن‌ها حرکتِ «تولیدِ افکارِ مزاحم» بود؛ یک حرکتِ کشندهٔ مسیرِ خرد که‌خونش جوهرهٔ مسیرِ روح را نیز در خود داشت. هنگامِ فعال‌سازیِ این حرکتِ کشنده، فانگ‌پاسخ یوان می‌توانست با تکیه بر چهار جانورِ روحِ ازلی، هالهٔ آن را پنهان سازد.
اگر هالهٔ حرکتِ کشنده آشکار می‌شد و دشمن آن را حس می‌کرد،جرئت دردسرساز می‌شد. دلیلش این بود که حرکتِ «تولیدِ افکارِ مزاحم» پیش از آنکه‌دربارهٔ قدرتش به سطحِ مطلوبی برسد، به مدت‌زمانِ مشخصی برای انباشتِ نیرو نیاز داشت.
حرکتِ دیگر «چنگالِ خرد» بود؛ یک حرکتِ کشندهٔ مسیرِ خرد‌برابر که فانگ یوان آن را با الهام از «دستِ شبحِ‌همه‌چیز دزدِ بزرگ» و میراثِ حقیقیِ «سرقتِ زندگی» استنتاج کرده بود.
«دستِ شبحِ دزدِ بزرگ» گوی‌های جاودان را‌شوند می‌دزدید، در حالی که «چنگالِ خرد» جان می‌ستاند‌کشته و دشمنان را در دم از پای درمی‌آورد.
این حرکت تنها در رتبه ۷ قرار داشت، از این رو در برابرِ جاودانه‌های رتبه ۸ تأثیرِ بسیار‌برات ناچیزی داشت، اما برای حریفی همچون وان لیانگ هان بی‌نقص بود. فانگ یوان تعدادی از کرم‌های گویِ مسیرِ‌کشنده دگرگونی را به «چنگالِ خرد» افزوده بود تا آن را در ظاهرِ «دستِ شبحِ دزدِ بزرگ» پنهان سازد.
در نبردِ کاخِ لوبیای الهی، فانگ یوان «دستِ شبحِ دزدِ بزرگ»گذاشت را در برابرِ فانگ گونگ به نمایش گذاشته بود و همچنین‌بزرگ با همکاریِ فانگ دی چانگ، جانورانِ روحِ ازلی را مطیع ساخته بود.
از این رو، روش‌هایی که فانگ یوان‌گذاشت فاش ساخت، خاندان فانگ را مبهوت نکرد، بلکه‌گرفت ارزشِ او را بیش از پیش نمایان ساخت.
در عینِ حال، او هوشمندانه «نقطه‌ضعف» خویش را نیز به نمایش‌حرف گذاشت — فانگ یوان به‌وضوح روش‌هایی برای کنترلِ مستقیمِ جانورانِ روح‌گذاشت در اختیار داشت، اما در طولِ مبارزه از هیچ‌یک استفاده نکرد.
در نتیجه، خاندان فانگ دچارِ این تصورِ باطل شدند که‌سوان هنوز سوان بو جین را در چنگِ خود دارند. پس‌جرئت تلاشِ همه‌جانبه‌شان برای محافظت از او امری کاملاً طبیعی بود.
در نگاهِ سطحی، این تنها نبردی میانِ فانگ یوان و سه جاودانهٔ خاندان وان بود. اما در حقیقت، این فانگ‌پاسخ یوان بود که اوضاعِ کنونی را دستکاری کرده و درگیریِ میانِ دو طرف را شدت بخشیده بود؛ او بر دو‌طبیعی ابرنیرویِ خاندان فانگ و خاندان وان اعمالِ نفوذ می‌کرد و هم‌زمان، کنترلِ اوضاعِ سراسرِ صحرای غربی را در دست داشت.
هدفِ حقیقیِ فانگ یوان، وقایعِ پس از نبرد بود. با اجرایِ‌پرسش این نقشه، دستاوردهایِ آینده‌اش فراتر از حدِ تصور می‌شد. گوی‌های جاودانی‌میراث همچون گویِ مانعِ خرد، تنها پیش‌غذایی پیش از ضیافتِ اصلی بودند.
ناخودآگاه در این مرحله،دشمن فانگ یوان دیگر به سود‌لحظه و زیان‌های ناچیز اهمیتی نمی‌داد.
جسمش در‌سرسختی میدان، بی‌هیچ‌شوند مانعی همه‌جا می‌تاخت.
ذهنش در میدان،جین با جاه‌طلبی‌هایی فراتر‌خونش از افق‌ها پرواز می‌کرد.
«ناخودآگاه، به چنین سطحی رسیده‌ام.»
«آن قهرمانان و فاتحانی که‌سرسختی بر عصرهایِ خویش فرمان می‌راندند،سرانجام آیا آن‌ها نیز چنین حسی داشتند؟»
«هه.»
فانگ یوان‌سوان افکارش را‌کشته متمرکز ساخت.
صحرای اشباحِ سبز‌بگذریم در شب، تاریک‌تر و‌گذاشت شوم‌تر به نظر می‌رسید.
ابرهایِ تیره پهنهٔ آسمان را پوشانده‌روبه‌رو بودند و اجازهٔ عبور به هیچ‌آمد رگه‌ای از نورِ ستارگان را نمی‌دادند.
فانگ یوان بر سرِ یک جانورِ‌لحظه روحِ ازلیِ درنده نشسته بود و‌کشته در کنارش، جانورانِ روحِ بی‌شماری حضور داشتند.
با هدایتِ فانگ یوان، این‌نمی‌تونیم ارتشِ عظیم در سکوت به‌برات سویِ تاریکیِ بی‌کران پیش تاخت.