چپتر 1628: عمارت حال و گذشته، چهار شونزی
0«میراث حقیقیِ تائو ژو...»
اگر چند ماه پیش بود، فانگ‌عبور یوان شاید می‌توانست از جاودانه‌های مرز جنوبی‌رشته برای تبادل با این میراث استفاده کند.
اما اکنون، اسرای مرز جنوبی که در‌سرقت دست داشت پیش از این الحاق شده‌کشندهٔ بودند و او گروگان‌ها را کشته بود.
این جاودانه‌های مرز جنوبی همگی از قدرتمندان رتبه ۷ بودند، در حالی که شیا چا سطح تزکیه رتبه ۸ داشت.نبرد روزنهٔ جاودانِ فرمانروا آن‌ها و همچنین سرزمین‌های متبرکِ روزنه‌های جاودانِ درونِ چاه شهر را الحاق کرد. سطح تزکیه فانگ یوان‌تضاد به سرعت بالا رفت و از رتبه ۷ به رتبه ۸ رسید و از مصیبت کبیرِ نهاییِ رتبه ۷ عبور کرد.
فانگ یوان در ابتدا قصد داشت پیش از اخاذی کردن، به اسیر‌سهمِ گرفتن جاودانه‌های مرز جنوبی در رشته کوه پنج منطقه‌ای ادامه دهد. اما‌تقویت به خاطر لو وی یین، نقشهٔ فانگ یوان نقش بر آب شد.
نه تنها سطح تزکیه‌اش بالا رفت، بلکه چون روزنهٔ‌اخاذی جاودانِ فرمانروا می‌توانست دشمنانش را به شکلی بی‌نقص الحاق کند،خاطر نشان‌های دائو فانگ یوان نیز به تعداد عظیمی افزایش یافت!
با بررسی آن‌ها توسط گوی جاودانِ‌واقعاً دائویِ قابل‌درک، مشخص شد که انباشت کنونی‌حرکات نشان‌های دائو فانگ یوان بسیار ژرف است.
او در ابتدا نشان‌های دائو مسیر زمانِ بسیار کمی داشت، تقریباً در پایین‌ترین سطح، اما اکنون این‌بهار مسیر با داشتن هفتاد و سه هزار نشان دائو، به مسیر شماره یک او تبدیل شده بود.کرده تقریباً تمام آن سهمِ شیا چا بود؛ او واقعاً «با یک سرقت به ثروتی عظیم دست یافته بود».
با این تعداد زیاد از نشان‌های دائو مسیر زمان، حرکات کشندهٔ مسیر زمانِ فانگ یوان می‌توانست هفتاد و‌زیاد چهار برابر تقویت شود. در کنار گویِ بهار و تابستانِ رتبه ۸، قدرت نبرد او اکنون بسیار بالا‌طور بود. درون رشته کوه پنج منطقه‌ای، او توانسته بود حملات جاودانه‌های بسیاری را به طور هم‌زمان دفع کند.
البته، او از مزیت سرزمینیِ ویژگیِ دیوارهای پنج منطقه‌اخاذی استفاده کرده بود؛ جاودانه‌های مرز جنوبی نمی‌توانستند به خوبی‌دهد با هم همکاری کنند و با یکدیگر در تضاد بودند.
دومین مورد، نشان‌های دائو‌تمام مسیر آب بود که‌ثروتی به شصت هزار می‌رسید.
او انباشت‌های مسیر آبِ زیادی داشت؛ فانگ یوان جاودانه‌های تنهایی چون ژو لی،تقویت وو یی های، یو چان و دیگران را کشته بود، در حالی که‌هم‌زمان بسیاری از جاودانه‌های تنهای دریای شرقی در چاه شهر نیز تزکیه‌گران مسیر آب بودند.
سومین مسیر، مسیر دگرگونی بود که پنجاه هزار نشان‌شماره داشت. این مسیر در ابتدا در جایگاه اول قرار‌زیاد داشت، اما اکنون به جایگاه سوم سقوط کرده بود.
چهارمین مسیر، مسیر روح با سی هزار نشان بود. نشان‌های دائو خود روزنه جاودان، به همراه بلای زمینیِ مجسمهٔ رزمیِ شبحِ چشمهٔ زرد و مصیبت آسمانیِ مجسمهٔ رزمیِ الهیِ آذرخشِ‌نشان‌های سبز، در کنار سایر انباشت‌ها، در مجموع به بیست و نه هزار می‌رسید. صدها نشانِ باقی‌مانده از تزکیه روح فانگ یوان به دست آمده بود. بر اساس میراث حقیقیِ روحِ شبح،واقعاً پس از روح یک میلیون انسان، روح ده میلیون انسان، روح صد میلیون انسان و روح برهوت... پس از رسیدن به روح برهوت، هزار نشان دائو بر روی روح پدیدار می‌شد.
پس از آن مسیر یخ و برف، مسیر قانون،عظیم مسیر فلز، مسیر چوب، مسیر آتش، مسیر باد و دیگر‌کنار مسیرهای رایج قرار داشتند که حدود بیست هزار نشان داشتند.
بعد از آن‌ها مسیر تاریکی، مسیر نور، مسیر قدرت،حرکات مسیر چی، مسیر بخت، مسیر صدا، نور خون و‌تابستانِ موارد دیگر بودند که حدود ده هزار نشان داشتند.
و در نهایت، مسیر غذا،داشتن مسیر شبح و دیگر مسیرها در‌تمام دستهٔ هزارتایی و صدتایی قرار می‌گرفتند.
در مرحلهٔ‌رسید بعد، قلمروهای‌کبیرِ رؤیا قرار داشتند.
فانگ یوان در این چند ماه تمام قلمروهای‌ثروتی رؤیای خود را کاوش کرده بود و تمام‌برابر مسیرهای مختلف او تا حد معینی رشد کرده بودند.
بالاترین سطح همچنان متعلق‌ثروتی به مسیر پالایش در‌زمان سطح تبحرِ شبه‌استاد متعال بود!
در جایگاه دوم، مسیر‌پایین‌ترین سرقت و مسیر زمان در‌شماره سطح استاد اعظم قرار داشتند.
در جایگاه سوم مسیر خون، مسیر قدرت، مسیر ستاره، مسیر خرد‌اسیر و دیگر مسیرها بودند که همگی در سطح استاد بزرگ قرار داشتند.تنها مسیر قانون و مسیر روح نیز به این دسته وارد شده بودند.
مسیرهای پایین‌تر از‌تبدیل آن با جزئیات‌واقعاً توضیح داده نخواهند شد.
برخلاف نشان‌های دائو، هرچه سطح تبحر بالاتر می‌رفت،زمان ارتقای آن دشوارتر می‌شد. مسیرهایی که بارزترین رشد را‌بهار داشتند، مسیر زمان، مسیر روح و مسیر قانون بودند.
به غیر از نشان‌های دائو و قلمروهای رؤیا، توسعهٔ روزنهٔ‌تبدیل جاودانِ فرمانروای فانگ یوان نیز به دلیل الحاقِ روزنه‌های جاودان به‌کشندهٔ میزان قابل‌توجهی افزایش یافته و به پانزده درصد توسعه رسیده بود.
و نکتهٔ قابل‌توجه این بود که‌عبور در روزنه جاودانِ شیا چا، فانگ‌گرفتن یوان یک استخر جوهر سال پیدا کرد!
به این ترتیب، روزنهٔ‌تمام جاودانِ فرمانروای فانگ یوان اکنون‌عظیم دو استخر جوهر سال داشت.
جدای از این‌سرقت موارد، بزرگ‌ترین دستاوردهای فانگ‌زیاد یوان دو چیز بود.
یکی مهر لوئو پو بود.
فانگ یوان همواره در تلاش بود تا‌ابتدا این حرکت کشندهٔ جاودان را خلق کند و‌پنج به تازگی در این امر موفق شده بود.
دیگری یک‌شماره خانهٔ گوی‌تمام جاودانِ ناقص بود.
فانگ یوان از مدت‌ها پیش می‌خواست خانهٔ گوی جاودانِ‌حرکات خودش را بسازد، تا هی لو لان، بای نینگ‌تابستانِ بینگ و بقیه بتوانند در کنار او در نبرد بجنگند.
برای ساختن این خانهٔ گوی جاودان، فانگ یوان از اقامتگاه خلوت، شهر ابری، شهر غول‌پیکر جریان تاریک، خانهٔ یخ ژرف، دژ‌کشندهٔ آهنین نشکن، ارابهٔ رود خون، قلعهٔ کابوس، عمارت موج سبز، عمارت پیله‌بافی، محراب طلایی، برکهٔ حسرت، شهر پر مقدس، کاخ بای‌ویژگیِ هه و دیگر خانه‌های گوی جاودان الگوبرداری کرد، در حالی که استخوان‌بندیِ این طراحی بر پایهٔ آوردگاهِ آشوبناکِ برازنده استوار بود.
چند ماه پیش، هنگامی که فانگ یوان برای تبادل گو در برابر‌گرفتن گو از جناح حقِ مرز جنوبی اخاذی می‌کرد، گوهای جاودانِ حیاتیِ بسیاری‌تزکیه‌اش به دست آورد که به او امکان داد این اسکلت‌بندی را بسازد.
فانگ یوان شخصاً این خانهٔ گوی جاودان را ساخته بود؛ اثری که در نوع خود بی‌سابقه به شمار می‌رفت.کنار از آنجا که او باید وارد رود زمان می‌شد، در این خانه عمدتاً از گوهای جاودانِ مسیر زمان استفاده شده‌نمی‌توانستند بود. این عمارت طیف وسیعی از توانایی‌ها را در بر می‌گرفت و بیش از هر چیز، در پنهان‌سازی برتری داشت.
هرچند در حال حاضر تنها یک اسکلت‌بندیِ خام بود، اما در رشته کوه پنج منطقه‌ای‌کنار قدرت نبرد شگرفی از خود نشان داد. یینگ وو شیه و دیگران با تکیه بر همین‌ویژگیِ سازه با فانگ یوان همکاری کردند و موفق شدند جون شن گوانگ را به اسارت بگیرند.
در رود زمان، امواج برمی‌خاستند و‌هفتاد فرومی‌ریختند و قطرات آب با پاشیدن به‌واقعاً هر سو، نورهای رنگین‌کمانیِ زیبایی پدید می‌آوردند.
فانگ یوان سوار بر‌کبیرِ خانهٔ گوی جاودانِ ناقص، به‌آرامی‌اخاذی در پهنهٔ رود پیش می‌رفت.
همزادِ رتبه ششِ مسیر زمان که پیش‌تر از روزنهٔ‌عظیم جاودانِ فرمانروا بیرون آمده بود، در کنارش ایستاد، چشمانش‌شود را بست و با تمرکز درونی به کاوش پرداخت.
والامقامِ اهریمنِ نیلوفر سرخ میراث‌های حقیقیِ بسیاری را‌زمان در سراسر رود زمان پراکنده بود و زنجرهٔ‌گویِ بهار و پاییز، کلیدِ یافتنِ آن‌ها به شمار می‌رفت.
اما رود زمان بی‌نهایت پهناور بود؛ برای یافتن‌نشان آن چند جزیرهٔ نیلوفر سنگی، افزون بر بخت،عظیم به زمان و انرژی فراوانی برای جستجو نیاز بود.
«بهترین حالت اینه که توی این‌عبور کاوشِ رود زمان، یکی از میراث‌های‌گرفتن حقیقیِ نیلوفر سرخ رو پیدا کنیم.»
«اما از اون مهم‌تر، باید آرایش نیروهای‌سرقت دربار آسمانی رو بسنجیم و غافلگیرشون کنیم. اگه‌چهار بشه، باید تمام تمهیداتشون رو در هم بشکنیم!»
فانگ یوان همان‌طور که در روزنهٔ‌یافته جاودانِ فرمانروا مشغول جستجوی روحِ جون‌برابر شن گوانگ بود، با خود اندیشید.
روح جون شن گوانگ در اصل با نشان‌های دائوِ مسیر نور محافظت می‌شد، اما‌سرقت پس از اصابتِ مهر لوئو پویِ فانگ یوان، این دفاع در هم شکست. هم‌زمان،بهار روحِ جون شن گوانگ آسیب دید و او را در آستانهٔ مرگ قرار داد.
دقیقاً به همین دلیل، وقتی یینگ وو شیه حرکت‌اخاذی کشندهٔ هدایت روح به رؤیا را به کار گرفت، جون‌خاطر شن گوانگ بی‌درنگ تسلیم شد و به خواب فرو رفت.
شرطِ استفاده از حرکت کشندهٔ هدایت روح به رؤیا این‌یافته بود که کاربر روحِ هدف را حس کند و با‌گویِ مقایسهٔ قدرتِ روح دشمن با روحِ خود، میزان موفقیت را بسنجد.
توانایی وارد کردن چنین آسیبی‌عظیم به یک جاودانهٔ رتبه هشت، نشان‌دهندهٔ‌چهار قدرتِ هولناکِ مهر لوئو پو بود!
با وجود این، در مقایسه با مهر محافظ جریان معکوس و با در‌واقعاً نظر گرفتن اینکه فانگ یوان درهٔ لوئو پو را به عنوان هستهٔ این‌کنار حرکت به کار گرفته بود، داشتن چنین قدرتی چندان هم جای شگفتی نداشت.
در این لحظه، روح جون شن گوانگ به‌شدت ضعیف شده بود‌اسیر و توان مقاومت در برابر روش فانگ یوان را نداشت؛ از‌نقش این رو، فانگ یوان پی‌درپی اطلاعات جدیدی از او استخراج می‌کرد.
«دربار آسمانی چه تمهیداتی‌تمام چیده؟ جون شن گوانگ‌ثروتی حتماً ازشون خبر داره.»
لحظه‌ای بعد، با یافتن سرنخی، گره از‌زیاد ابروان فانگ یوان باز شد: «اوه؟ خانهٔ‌شود گوی جاودانِ مسیر زمان، عمارت حال و گذشته...»
هنوز این فکر از ذهنش نگذشته بود که آب‌های‌شماره پیش رویش به خروش آمدند و عمارتی عظیم، سوار‌زیاد بر امواج پدیدار گشت و به آن‌ها نزدیک شد.
هر چهار سوی این عمارت باز و بدون دیوار بود و ساختاری بسیار ساده داشت. سقف آن از علف‌های زرد پوشیده شده بود و ستون‌هایش‌بلکه از سنگ‌های صیقل‌نخوردهٔ خاکستری و سفید بودند. تنها یک پاراوانِ تاشو در عمارت به چشم می‌خورد که برازنده‌ترین تزئینِ آن مکان محسوب می‌شد. چهار جاودانه که‌تقریباً همگی در سطح تزکیهٔ رتبه هفت بودند، درون عمارت ایستاده بودند. همان‌طور که به خانهٔ گوی جاودانِ ناقصِ فانگ یوان می‌نگریستند، برقی خطرناک در چشمانشان درخشید.
فانگ یوان در حالی که قلبش کمی فشرده شده بود، در ظاهر زبان به تحسین گشود و برای یینگ وو شیه و دیگران‌قدرت توضیح داد: «این عمارت حال و گذشته، یک خانهٔ گوی جاودانِ خالص در مسیر زمانه. می‌تونه گذشته و حال رو بررسی کنه و‌مورد توی کاوش و ردیابی بی‌نظیره. دربار آسمانی این رو اینجا مستقر کرده و به محض اینکه وارد شدیم، متوجه حضورمون شدن. شگفت‌انگیزه، واقعاً شگفت‌انگیزه!»
یینگ وو شیه، بای نینگ‌عظیم بینگ و دیگران اخم‌هایشان در‌کشندهٔ هم رفت و نگاهشان تاریک شد.
آن‌ها واقعیت تلخی را دریافته بودند؛ خانهٔ گوی جاودانِ ناقصِ فانگ یوان بیش از هر چیز دریافته پنهان‌سازیِ ردپاها مهارت داشت، اما عمارت حال و گذشته توانسته بود مچشان را بگیرد. گویی بزرگ‌ترین نقطهٔ‌حملات قوتشان خنثی شده بود و حتی پیش از آغاز نبرد، در موضع ضعف و انفعال قرار گرفته بودند.
عمارت حال و گذشته پیش از توقف، به‌قصد فانگ یوان و همراهانش نزدیک شد و در فاصلهٔ‌ادامه هزار قدمیِ خانهٔ گوی جاودانِ ناقص از حرکت ایستاد.
صدایی سرد از درون عمارت طنین‌انداز شد: «چهار شونزیِ‌عظیم قارهٔ مرکزی اینجان تا از رود محافظت کنن. اهریمن،شود حتی فکر جلو اومدن رو هم از سرت بیرون کن.»
شخصی از پشت سرِ او‌عظیم افزود: «دقیقاً! اگه می‌خوای رد بشی،چهار باید از روی جنازهٔ ما بگذری!»
«چهار شونزی...» فانگ یوان بی‌درنگ روحِ جون شن‌نشان گوانگ را جستجو کرد و به‌سرعت اطلاعاتِ مربوط‌عظیم به این چهار نفر را به دست آورد.
مشخص شد که این چهار تن، جاودانه‌های مسیر زمان و چهارقلوهایی بودند که درهٔ پروانهٔ جان در کودکی‌دهد آن‌ها را یافته و به‌طور ویژه پرورش داده بود. این گروه متشکل از سه برادرِ بزرگ‌تر و یک‌یافت خواهرِ کوچک‌تر بود که به ترتیب شانگ شونزی، ژونگ شونزی، شیا شونزی و شون گوئو زی نام داشتند.