چپتر 1939: انتقام با قلب خویشاوند خونی
0چین دینگ لینگ به پری زی وِی‌چیِ که آرام چشمانش را می‌گشود نگریست و با‌اعم آسودگی نفسش را بیرون داد: «بالاخره بیدار شدی!»
پری زی وِی اندکی گیج بود،داره اما خیلی زود به خود آمد‌نه‌تنها و پرسید: «من... وضعیت نبرد الان چطوره؟»
چین دینگ لینگ با چهره‌ای درهم‌کشیده پاسخ‌نمی‌توانستند داد: «اوضاع اصلاً خوب نیست!» سپس دستانش‌گفت را گشود و شبحی طلایی‌رنگ پدیدار گشت.
درون آن شبح، صحنه‌ای به چشم می‌خورد‌انداخت که در آن فانگ یوان، دوک لونگ‌همهٔ و تسانگ شوان زی را سرکوب می‌کرد.
حرکت کشندهٔ‌سرکوب جاودان —حرکت چیِ اژدهاشکلِ بنفش-طلایی!
پس از به‌کارگیریِ این حرکت، تمام اعمال‌همهٔ دوک لونگ، اعم از حمله، دفاع، التیام‌هشت یا حرکت، با چیِ اژدهاشکلِ بنفش-طلایی همراه می‌شد.
این روش اصلیِ او‌قدرتی در مسیر چی بود‌راه و کاربردی همه‌جانبه داشت.
در زندگی پیشین، استاد بزرگِ‌شوند پنج عنصر با همین حرکتِ‌ترسناکه دوک لونگ جان باخته بود.
اما حتی در این حالت‌کشندهٔ نیز، فانگ یوان پی‌درپی دوک‌طلایی لونگ را به عقب می‌راند.
دوک لونگ همچنان بسیار قدرتمند بود، اما فانگ‌نشان‌های یوان با تکیه بر کشتی جنگیِ پرندهٔ ده‌هزارساله،بلکه قدرت نبردی بی‌سابقه در مسیر زمان به نمایش می‌گذاشت!
قیچی بهاری و بادبزن تابستانی قدرتی باورنکردنی‌نمی‌توانستند داشتند؛ حتی دوک لونگ و تسانگ شوان‌گفت زی نیز نمی‌توانستند سد راه این حملات شوند.
پری زی وِی نگاهی انداخت و با حیرت گفت: «قدرت نبرد فانگ یوان خیلی ترسناکه! انگار‌دائویش یه روش مسیر دگرگونی داره که همهٔ نشان‌های دائویش رو به یه مسیر تبدیل می‌کنه. نه‌تنها‌عجله به رتبه هشت رسیده، بلکه تعداد نشان‌های دائویش هم به شکل مضحکی بالاست. چطور همچین کاری کرده؟»
چین دینگ لینگ با عجله گفت: «به جای‌اژدهاشکلِ فکر کردن به این چیزا، باید به این‌حمله فکر کنی که چطور این بحران رو حل کنیم!»
پری زی وِی لحظاتی سکوت کرد و سپس در حالی که به شبح اشاره می‌کرد، به تحلیل اوضاع پرداخت: «قدرت سرور دوک‌همچین لونگ کمتر از فانگ یوان نیست، فقط الان به خاطر محافظت از گورستان جاودان خیلی توی موضع دفاعی قرار گرفته. این به‌خاطر فانگ یوان برتری میده؛ سرور دوک لونگ مجبوره هر حرکت کشندهٔ تهاجمیِ اونو تحمل کنه تا مطمئن بشه گورستان جاودان سالم می‌مونه.»
فانگ یوان می‌توانست به راحتی از حملات دوک لونگ‌حملات جاخالی دهد، اما دوک لونگ مجبور بود ضربات فانگ یوان‌همهٔ را سد کند. این برتریِ بسیار بزرگی به شمار می‌رفت.
با کمی تحلیل، مشخص می‌شد که سطح قدرت دوک لونگ و فانگ یوان تقریباً برابر‌نشان‌های است. اما تاکتیک فانگ یوان بسیار هوشمندانه بود؛ اگر او به برج ناظر آسمان که‌کاری دفاع بالایی داشت حمله می‌کرد، دوک لونگ چندان نگران نمی‌شد، اما گورستان جاودان ماجرای دیگری داشت.
فانگ یوان دیوار چی ازلی را نابود کرده بود؛ این اقدامی‌به‌کارگیریِ عظیم و حیاتی بود که اکنون دوک لونگ را وادار می‌کرد‌اصلیِ تا تمام توانش را صرف دفاع در برابر حملات او کند.
ارادهٔ صورت فلکی می‌توانست جاودانه‌های بیشتری را از‌نشان‌های گورستان جاودان بیدار کند، اما در این لحظه،بلکه والامقام اهریمن بی‌کران سد راه او شده بود.
چگونه می‌توانستند‌بادبزن این مشکل‌قدرتی را حل کنند؟
پری زی وِی عمیقاً در این باره به فکر فرو رفت،انگار اما سردرد شدیدی به سراغش آمد؛ درد چنان جانکاه بود که‌رسیده بدنش به لرزه افتاد و چیزی نمانده بود دوباره از هوش برود.
چین دینگ لینگ با‌حرکت نگرانی فریاد زد: «مراقب‌اژدهاشکلِ باش، جراحاتت هنوز خیلی سنگینه!»
پری زی وِی سر تکان داد، اخم کرد و با تحمل سردرد، به سختی گفت: «گورستان جاودان بزرگ‌ترین بنیان و اندوختهٔ دربار آسمانیه، نمی‌تونیم از دستش بدیم! باید‌کردن همین الان از شر این مشکل، یعنی فانگ یوان، خلاص بشیم. برو و به ارشد دوک لونگ کمک کن، گو یوئه فانگ ژنگ رو هم بیار تا بجنگه.اونو اون اخیراً توی دیوان داوری اهریمن تزکیه کرده و پیشرفت خوبی داشته. اگه وارد دیوان داوری اهریمن بشی و باهاش هماهنگ عمل کنی، نتایج خوبی به دست میاد.»
چین دینگ لینگ با‌قدرتی نگرانی به او نگاه‌راه کرد: «پس خودت چی؟»
پری زی وِی مشتی خون تف کرد و گفت: «من باید جراحاتم رو‌داره التیام بدم. خوشبختانه یه تالار التیام هست که می‌تونه خیلی کمکم کنه. نگران‌مضحکی نباش، این خانهٔ گوی جاودان توی حاشیهٔ میدان نبرده و جلب توجه نمی‌کنه.»
چین دینگ لینگ لحظه‌ای تردید کرد، سپس دندان‌هایش‌اژدهاشکلِ را به هم فشرد و در حالی که‌حمله به پرواز درمی‌آمد، گفت: «باشه، مراقب خودت باش!»
چشمان پری زی وِی سیاهی می‌رفت. پس از‌نشان‌های چند نفس عمیق، وضعیت جراحاتش را تثبیت کرد‌بلکه و تصمیم گرفت به سوی تالار التیام حرکت کند.
حرکت کشندهٔ‌بادبزن جاودان —قدرتی بادبزن تابستانی!
ویژژژ! بادهای شدیدی وزیدن گرفت و همه‌چیز‌انداخت را در مسیر خود جارو کرد و‌همهٔ در آسمان و زمین به خروش آمد.
دوک لونگ ناله‌ای کرد و سیصد قدم‌چیِ به عقب پرتاب شد؛ قطعات بی‌شماری از‌اعمال فلس‌های بنفش-طلایی در طول مسیرش پراکنده گشت.
طوفان، تسانگ شوان زی را نیز در بر گرفت. جاودانهٔ زن با‌نه‌تنها پاره شدنِ تاک‌هایش از درد فریاد کشید و با دشواریِ فراوان، حرکات‌کرده کشندهٔ دفاعی‌اش را برای مقاومت در برابر این حمله به کار گرفت.
حرکت کشندهٔ دفاعیِ او در مسیر فضا بسیار شگفت‌انگیز‌حملات بود. هر حمله‌ای که به سوی او روانه می‌شد،داره باید مسافتی طولانی را طی می‌کرد تا به او برسد.
اما مهم نبود این مسافت چقدر طولانی باشد؛ گردبادِ مسیر زمان همچنان راه خود را به‌دائویش درون گورستان جاودان باز کرد. هرچند آسیب وارده جزئی بود و با نابودیِ کامل فاصلهٔ زیادی‌عجله داشت، اما جاودانه‌های دربار آسمانی با دیدن این صحنه، دردی عمیق در قلب خود احساس کردند.
فانگ یوان پوزخندِ سردی زد‌کشندهٔ و با نگاهی یخبندان به‌طلایی تسانگ شوان زی خیره شد.
او از‌گفت وضعیت کنونی‌انگار راضی نبود.
تسانگ شوان زی... انتظار نداشت او نیز وارد نبرد شود؛ فانگ‌نگاهی یوان هیچ‌چیز دربارهٔ او نمی‌دانست. به‌ویژه آنکه او مسیر فضا را تزکیه‌می‌کنه می‌کرد و سطح تبحر فانگ یوان در این مسیر بسیار پایین بود.
بدون سطح تبحر کافی در مسیر فضا،انداخت حتی با وجود تبحر در مسیر خرد،همهٔ فانگ یوان نمی‌توانست استنتاج مفیدی انجام دهد.
فانگ یوان که بر عرشهٔ کشتی جنگیِ پرندهٔ ده‌هزارساله‌بنفش ایستاده بود، بار دیگر به دوک لونگ نگریست و‌التیام اندیشید: «تهدید بزرگ‌تر بین این دو نفر، دوک لونگه.»
چندی پیش، وقتی فانگ یوان از بادبزن تابستانی استفاده‌دائویش کرد، دوک لونگ پانصد قدم به عقب پرتاب شد،شکل اما اکنون این فاصله به سیصد قدم کاهش یافته بود.
بادبزن تابستانی یک حرکت کشندهٔ قدیمی بود؛ هرچند فانگ یوان آن را‌انداخت اصلاح کرده بود، اما پیش از این نیز به کار رفته بود.نه‌تنها در این مقطع، دوک لونگ داشت به مقابله با آن عادت می‌کرد.
البته دلیل بزرگ‌تر‌راه این بود که دوک‌انداخت لونگ پیوسته قدرتمندتر می‌شد!
فانگ یوان زمزمه کرد: «آخرین ایستادگی اژدهای آسمانی...» او‌بنفش اکنون می‌توانست درک کند که جاودانه‌های دشت‌های شمالی در‌التیام زندگی پیشین، هنگام نبرد با دوک لونگ چه حسی داشتند.
دوک لونگ از همان‌انگار ابتدا قدرتمند بود و‌نشان‌های وحشتناک‌تر آنکه، پیوسته قوی‌تر می‌شد.
فانگ یوان می‌دانست که اگر اکنون دستِ بالا را دارد،شوند تنها به لطف تاکتیک خردمندانه‌اش در هدف گرفتنِ نقطه ضعف‌نشان‌های دشمن است! دوک لونگ مجبور شده بود به دفاع روی بیاورد.
در یک نبرد رودررو و واقعی،نگاهی اگر با دوک لونگ و تسانگ‌دگرگونی شوان زی می‌جنگید، قدرتشان کاملاً برابر می‌بود.
فانگ یوان کشتی جنگیِ پرندهٔ ده‌هزارساله را در اختیار داشت و هماهنگی بی‌نقصی با آن نشان می‌داد. این نخستین باری بود‌روش که دوک لونگ در کنار تسانگ شوان زی می‌جنگید. با وجود اینکه تسانگ شوان زی بنیانی ژرف و هم‌تراز با دی‌می‌راند زانگ شنگ داشت، با فنون مبارزه ناآشنا بود؛ این امر نشان می‌داد که در شرایط عادی، او به ندرت وارد نبرد می‌شد.
از این رو، فانگ یوان به وضوح‌همهٔ حس می‌کرد که با گذشت زمانِ نبرد،هشت مهارت او در استفاده از روش‌هایش بیشتر می‌شود.
به هر حال،تابستانی نبرد مرگ و زندگی،نمی‌توانستند برترین شکلِ تمرین بود.
فانگ یوان نگاهی به برج ناظر آسمان انداخت و با خود اندیشید: «زمان تنگه.همهٔ اگه نتونم زود کار رو تموم کنم، باید بی‌خیال این هدف بشم.» به محض‌چطور اینکه روش والامقام جاودانِ نیلوفر آغازین فعال می‌شد، او به آن مکان یورش می‌برد.
اما پیش از آن، باید گورستان جاودان را نابود می‌کرد. گذشته از این، هیچ‌کس‌اعمال نمی‌دانست هیولای بعدی که از آنجا سر برمی‌آورد، چه کسی خواهد بود! به هر حال،استاد با احتساب دوک لونگ، دربار آسمانی باید در مجموع چهار نگهبان دائو در اختیار می‌داشت.
برقی درخشان در چشمان فانگ یوان درخشید. افکار بی‌شماری‌دائویش با سرعتی سرسام‌آور در ذهنش به گردش درآمدند و‌شکل تاکتیک‌های نبردِ متعددی یکی پس از دیگری شکل گرفتند.
در این لحظه، هنوز حرکات کشندهٔ متعددی به عنوان برگ برنده برای‌انداخت او باقی مانده بود؛ حرکاتی نظیرِ لبهٔ برش زمان، دریای چی نامحدود، شمشیر‌رتبه قلب مشت پنج انگشت، هدایت روح به رؤیا و چندین حرکت کشندهٔ دیگر.
اگر با دشمنانِ دیگری روبه‌رو می‌شد، همین روش‌ها سرنوشت نبرد را رقم می‌زدند و جانشان را می‌گرفتند. اما‌می‌کنه دوک لونگ و تسانگ شوان زی شخصیت‌های ساده‌ای نبودند؛ اگر در برابر آن‌ها حرکتی با شکست مواجه می‌شد،چیزا بلافاصله برای مقابله با آن آماده می‌شدند و فانگ یوان دیگر نمی‌توانست از آن حرکت استفادهٔ مؤثری ببرد.
کشتن دوک لونگ و‌حرکت تسانگ شوان زی؟ این کار‌بنفش برای فانگ یوان غیرممکن نبود!
اما در عین حال، دوک لونگ هنوز حرکت کشندهٔ «پس‌کشیدن سه‌گانهٔ چی» را در‌هشت آستین داشت که بسیار تهدیدآمیز بود. اگر این حرکت به فانگ یوان اصابت می‌کرد،کردن عواقب وخیمی به دنبال داشت. فانگ یوان نیز به شدت مراقب این موضوع بود.
افزون بر این، آیا دوک لونگ‌داشتند به جز پس‌کشیدن سه‌گانهٔ چی، روش‌های‌انداخت دیگری با قدرتی مشابه در اختیار داشت؟
فانگ یوان‌نمی‌توانستند در این‌حملات باره مطمئن نبود.
از سوی دیگر، تسانگ شوان زی نیز عاملی کاملاً ناشناخته به شمار می‌رفت؛ او بسیار بیشتر‌حمله از دوک لونگ عمر کرده بود و رابطهٔ پیچیده‌ای با والامقام جاودانِ نیلوفر آغازین داشت. هیچ‌کس‌عنصر نمی‌دانست چه روش‌هایی در چنته دارد و رو کردنِ هر ترفندی از جانب او، جای تعجب نداشت.
فانگ یوان به یورش‌هایش ادامه داد؛ او در‌نشان‌های حالی که به دنبال فرصتی مناسب می‌گشت، حملات‌بلکه خود را به سمت گورستان جاودان متمرکز کرد.
دوک لونگ و تسانگ شوان‌باورنکردنی زی هیولاهای کارکشته‌ای بودند و تجربهٔ‌نگاهی نبردشان به طرز باورنکردنی‌ای وسیع بود.
فانگ یوان مدت زیادی‌حملات تلاش کرد، اما نتوانست هیچ‌گفت فرصتی برای خود فراهم کند.
در بحبوحهٔ این‌می‌کرد نبردِ نفس‌گیر، ناگهان ابری‌چیِ از خون پدیدار گشت.
ابر خونین به فانگ یوان‌دگرگونی نزدیک شد؛ هاله‌ای عجیب و‌تبدیل نامتعارف از آن ساطع می‌شد.
فانگ یوان گامی نرم برداشت و کشتی جنگیِ پرندهٔ‌حملات ده‌هزارساله به لرزه درآمد. بی‌درنگ گروهی از شمشیرهای پرندهٔ‌داره سپیده‌دم به پرواز درآمدند و به ابر خونین یورش بردند.
فانگ یوان ابر خون را شکافت؛ ابر‌انداخت به سادگی تکه‌تکه شد و از بین‌همهٔ رفت، اما رنگ از رخسار فانگ یوان پرید.
در لحظهٔ بعد، دیگ پخت بخت بالای سرش پدیدار گشت.طلایی نشان‌های خونین روی دیگ ظاهر شدند و به آن چسبیدند، گویی‌روش قصد داشتند بخت فانگ یوان را دچار خوردگی و تباهی کنند.
فانگ یوان با حیرت اندیشید: «حرکت کشندهٔ مسیر خون؟» قلبش لرزید.می‌کنه او بخشی از تمرکزش را به فعال‌سازی دیگ پخت بخت اختصاص‌همچین داد و همین امر موجب شد تا از سرعت حملاتش کاسته شود.
اما هرچه تلاش کرد بخت خود را بپزد، نتوانست از شر نشان‌های‌انداخت خونین خلاص شود. برای از بین بردن آن‌ها، فانگ یوان باید تمامِ‌نه‌تنها تمرکزش را به کار می‌گرفت، کاری که زمان زیادی از او تلف می‌کرد.
فانگ یوان نگاهش را به‌شوند دوردست دوخت؛ خانهٔ گوی جاودانی در‌انگار حال نزدیک شدن به او بود.
این خانه، سنگ‌قبری سرخ‌رنگ بود که واژگانِ بی‌شماری‌اژدهاشکلِ روی آن به حرکت درمی‌آمدند؛ این همان خانهٔ‌حمله گوی جاودانِ رتبه ۸ بود؛ دیوانِ داوریِ اهریمن!
فانگ یوان با خود زمزمه کرد: «فانگ ژنگ... خودتی؟»دائویش با وجود آنکه دلیل روشنی برای این احساس نداشت،شکل توانست هویت شخصِ درون دیوانِ داوریِ اهریمن را حدس بزند.
درون دیوانِ داوریِ اهریمن، گو‌باورنکردنی یوئه فانگ ژنگ و همچنین‌شوند چین دینگ لینگ حضور داشتند.
فانگ ژنگ با شگفتی و شادمانی گفت:انداخت «به فانگ یوان اصابت کرد! از اینکه‌همهٔ قدرت حرکت کشنده‌ام رو تقویت کردید، سپاسگزارم.»
در این لحظه، چین دینگ لینگ پشتِ سر فانگ‌بنفش ژنگ ایستاده بود و هر دو کف دستش را بر‌همراه پشت او گذاشته بود تا با تمامِ توان یاری‌اش کند.
با دیدنِ تأثیرِ این حرکت، چین دینگ‌همهٔ لینگ نیز شگفت‌زده شد و با نگاهی تازه‌رسیده و متفاوت به گو یوئه فانگ ژنگ نگریست.
فانگ ژنگ تنها از سطح تزکیهٔ رتبه ۷ برخوردار بود،شوند اما درست همان‌طور که پری زی وِی پیش‌بینی کرده بود، حرکات‌دائویش کشنده‌ای که او خلق می‌کرد، تأثیرِ شگرفی روی فانگ یوان داشت.
چین دینگ لینگ در دل آهی کشید و با خود‌ترسناکه گفت: «واقعاً برازندهٔ لقبِ دشمنِ خونیِ فانگ یوانه؛ مهره‌ای که ارادهٔ‌هشت آسمان به طور ویژه برای مقابله با او به جا گذاشته.»
ارادهٔ آسمان تلاش کرده بود تا با استفاده از فانگ یوان به عنوان یک مهره، نقشه‌های والامقامِ اهریمنِ روحِ‌همراه شبح را نابود سازد. اما فانگ یوان به عنوان یک اهریمن برون‌جهانی، خود بزرگ‌ترین متغیرِ این بازی بود؛ از این‌نیز رو، ارادهٔ آسمان فانگ ژنگ را نیز وارد میدان کرد تا به وزنه‌ای متقابل در برابر فانگ یوان بدل شود.
به همین دلیل، پس از آنکه فانگ ژنگ به اربابِ دیوانِ‌می‌کنه داوریِ اهریمن بدل گشت، با بهره‌گیری از تجربیاتِ نسل‌های پیشینِ اربابانِ‌همچین دیوان، حرکت کشندهٔ اختصاصیِ خود را خلق کرد: «انتقامِ قلبیِ هم‌خون».
این حرکتِ مسیر خون، از مسیر بخت تقلید می‌کرد و در‌نگاهی عین حال، مفاهیمِ ژرفِ مسیرِ انسان را نیز در خود جای‌تبدیل داده بود. تقویتِ چین دینگ لینگ، تنها تأثیر آن را دوچندان می‌کرد.
حرکتِ انتقامِ‌نمی‌توانستند قلبیِ هم‌خون بار‌شوند دیگر فعال شد!
ابر خونین نزدیک‌می‌کرد شد، اما فانگ یوان‌چیِ آن را جاخالی داد.
با این حال، ابر خونین‌دگرگونی سایه‌به‌سایه او را دنبال می‌کرد‌تبدیل و دست از تعقیبش برنمی‌داشت.
فانگ یوان با خود اندیشید: «من پیش از این از گوی جنین جاودانِ فرمانروا استفاده‌ترسناکه کرده‌ام و این کالبد هیچ‌گونه ارتباط خونی با او نداره. پس چرا ابر خونین همچنان‌شکل به سمتم میاد؟» در یک آن، نگاه فانگ یوان غرق در تردید و ابهام گشت.