چپتر 1006: مهارت دامنه از نوع حمله‌ای

وقتی شی فنگ میوه رنگین‌کمان را از کیفش‌میگی​ بیرون آورد، نیازی ندید ویژگی‌های آن را پنهان‌طاقش​ کند. عطر میوه بی‌درنگ توجه همه را جلب کرد.

اعضای گروه پس‌دائم​ از خواندن توضیحات میوه‌تنها​ رنگین‌کمان، زبانشان بند آمد.

در مقایسه با میوه رنگین‌کمان، میوه‌هایی که Fallen Wind و Thoughtful Rain به دست آورده بودند، هیچ ارزشی نداشت.

در قلمرو خدا، آیتم‌های دیگری نیز یافت می‌شد که می‌توانستند ویژگی‌های پایه بازیکن را‌ویژگی​ برای همیشه افزایش دهند. با وجود این، تا به امروز هیچ‌یک از آن‌ها نام‌خطرناکی​ آیتمی را نشنیده بودند که بتواند ویژگی‌های مخفی بازیکن را به‌طور دائم افزایش دهد.

بازیکنان نمی‌توانستند تنها با‌بیاره​ ارتقای سطح، امتیازی به چهار‌واسه​ ویژگی مخفی اصلی اضافه کنند.

با این حال، این‌دهد​ چهار ویژگی مخفی اصلی برای‌سطح​ بازیکنان متخصص بی‌نهایت حیاتی بود.

گروه نیزه خدای باد تنها به دلیل مأموریت خطرناکی در شهر‌تجهیزات​ قلب دریاچه جمع شده بودند که احتمال داشت به عنوان پاداش، سلاح‌بهشون​ یا تجهیزاتی به آن‌ها بدهد که یک ویژگی مخفی را افزایش می‌داد.

یکی از اعضا گفت: «می‌ترسم حتی یه‌بازیکنان​ سلاح حماسیِ بالاتر از حد متوسط هم‌ویژگی​ در برابر این میوه رنگین‌کمان کم بیاره.»

دیگری با هیجان جواب داد: «چی میگی واسه خودت؟! اگه من یه میوه رنگین‌کمان داشتم، با یه ست‌داریم​ کامل از تجهیزات حماسی هم طاقش نمی‌زدم! داریم درباره ویژگی‌های مخفی حرف می‌زنیم! تازه، این میوه می‌تونه بین‌دادن​ ۱۵ تا ۴۰ امتیاز بهشون اضافه کنه! کی می‌دونه چند تا مأموریت باید بریم تا این‌قدر گیرمون بیاد؟»

بازیکن دیگری نظر داد: «دادن میوه به یه محافظ شخصی هم فکر بدی نیست. NPCها خیلی قوی‌تر از بازیکنای هم‌سطح و هم‌رده خودشون هستن. اگه بتونی پتانسیل رشد یه NPC رو تا رتبه طلای سیاه بالا ببری، عملاً یه هیولای باس داری که می‌تونه رشد کنه. این‌طوری خیلی خفن‌تر نمیشه؟»

فرد دیگری مخالفت کرد: «ارتقای کلاس به رده بعدی همیشه از قبلی سخت‌تره. به خاطر‌داریم​ آینده هم که شده، هر جور حساب می‌کنم، آدم باید خودش میوه رو بخوره. آخه اگه‌بیاد​ خودت به اندازه کافی قوی باشی، دیگه نیازی هست نگران گرفتن آیتم‌های خوب تو آینده باشی؟»

اعضای گروه با‌مخفی​ حسرت درباره میوه‌دهد​ رنگین‌کمان بحث می‌کردند.

استفاده از میوه برای خود‌هیجان​ یا دادن آن به محافظ‌خودت​ شخصی، هر دو گزینه‌های خوبی بود.

اگر ادعا می‌کردند که حسادت نمی‌کنند، دروغ گفته‌ارتقای​ بودند. با وجود این، شی فنگ پیش‌تر ثابت‌حال​ کرده بود که شایستگیِ داشتن میوه رنگین‌کمان را دارد.

سپس، شی فنگ میوه رنگین‌کمان را در کیفش گذاشت. او هیچ قصدی نداشت که در این لحظه درباره‌می‌زنیم​ نحوه استفاده از میوه تصمیم‌گیری کند. هر چه بود، همچنان در آزمون الهی قرار داشت. پشت سر گذاشتن‌فکر​ آزمون الهی هنوز یک معضل بود. اگر از بدِ حادثه شکست می‌خوردند، آیا میوه رنگین‌کمان را هدر نداده بود؟

در مورد صندوق گنج حماسی که به دست آورده بود، درِ‌سطح​ آن قفل بود. از آنجا که برای باز کردنش به ۲۱‌بود​ سنگ جادویی نیاز داشت، نمی‌توانست در حال حاضر آن را باز کند.

در رابطه با کتاب تسلط طلای سیاه نیز، شی فنگ قصد نداشت فعلاً از آن استفاده کند. حتی اگر آن را به کار می‌گرفت،‌بین​ چیزی نصیبش نمی‌شد. کتاب تسلط طلای سیاه بین ۵۰ تا ۳۰۰ امتیاز تسلط فراهم می‌کرد. مگر اینکه بیش از ۱۰۰ امتیاز تسلط از کتاب‌هستن​ به دست می‌آورد، در غیر این صورت نمی‌توانست تسلط بر شمشیر یک‌دست خود را از سطح پادشاه شمشیر پایه به پادشاه شمشیر متوسط ارتقا دهد.

تنها آیتم باقی‌مانده، مهارت‌دهد​ کشتار قطعی رده ۴،‌ارتقای​ یعنی [میدان انجماد] بود.

شی فنگ هیچ ایده‌ای نداشت که چه خطراتی در انتظارش است. در این میان، [میدان انجماد] می‌توانست قدرت‌می‌زنیم​ مبارزه او را به میزان قابل‌توجهی افزایش دهد؛ بسیار بیشتر از آنچه میوه رنگین‌کمان در حال حاضر می‌توانست‌فکر​ ارائه دهد. در نهایت، ویژگی‌های مخفی تنها در درازمدت مفید بودند و در کوتاه‌مدت سود بسیار کمی داشتند.

سپس، شی فنگ‌مخفی​ برای یادگیری [میدان‌دهد​ انجماد] کلیک کرد.

«در سطح‌جواب​ ۱ این‌قدر‌میگی​ قدرتمند است؟»

او مهارت دامنه Fire Dance، یعنی بند آب را دیده بود. این مهارت به عنوان یک مهارت مرگبار رده ۳، یک شبه مهارت دامنه محسوب می‌شد و اصلاً قابل قیاس با میدان انجماد نبود.

از نظر قابلیت‌های کنترلی، بند آب برتر از‌ارتقای​ میدان انجماد بود. با وجود این، میدان انجماد‌حال​ از نظر حمله و دفاع برتری مطلقی داشت.

در قلمرو خدا، مهارت‌های دامنه به انواع مختلفی تقسیم می‌شدند. انواع هجومی، دفاعی و کنترلی وجود داشت که در میان آن‌ها زیرشاخه‌های دقیق‌تری مانند انواع هجومی تک‌هدفه‌بازیکنای​ یا منطقه‌ای به چشم می‌خورد. این موضوع برای انواع دفاعی نیز صدق می‌کرد. به بیان ساده، تمام مهارت‌های دامنه نقاط قوت و ضعف خود را داشتند. هیچ‌خاطر​ مسئله‌ای مبنی بر ضعیف یا قوی بودن مهارت‌های دامنه در یک رده خاص مطرح نبود. تنها مسئله این بود که یک مهارت دامنه چقدر برای بازیکن مناسب است.

بدیهی بود که میدان‌میگی​ انجماد یک مهارت دامنه‌داشتم​ از نوع هجومی منطقه‌ای است.

اما بند آب، یک مهارت دامنه از‌حماسی​ نوع کنترلی بود که در آنِ واحد‌تازه​ می‌توانست تنها روی دو هدف تأثیر بگذارد.

علاوه بر این، EXP مورد نیاز برای ارتقای سطح میدان انجماد، دو برابرِ بند آب بود. ارتقای آن به رده ۴ اصلاً آسان نخواهد بود.

با وجود این، شی فنگ در حال حاضر توجه زیادی به این موضوع نکرد. او بی‌درنگ میدان انجماد را به‌محافظ​ رده ۱، سطح ۲ ارتقا داد. اگر کمی بیشتر پیش می‌رفت، سطحش از سطح ۴۴ به سطح ۴۳ کاهش می‌یافت و‌هیولای​ اثر امتیازات ویژگی آزادی را که با رسیدن به سطح ۴۴ به دست آورده و اختصاص داده بود، از دست می‌داد.

وقتی سطح بازیکنی در قلمرو خدا کاهش می‌یافت، امتیازات ویژگی آزادی را که از ارتقای سطح به دست آورده و اختصاص‌امتیاز​ داده بود، از دست نمی‌داد. در عوض، این امتیازات موقتاً غیرفعال می‌شد. تنها پس از اینکه بازیکن سطح خود را بازیابی‌هم‌رده​ می‌کرد، این امتیازات دوباره مؤثر واقع می‌شد. همچنین با رسیدن به آن سطح برای بار دوم، امتیازات ویژگی آزاد جدیدی کسب نمی‌کرد.

پس از ارتقای میدان انجماد‌کامل​ به رده ۱، سطح ۲،‌داریم​ ویژگی‌های مهارت دستخوش تغییرات شگرفی شد.

پس از خواندن توضیحات مهارت، شی فنگ زبانش بند آمد: «همین‌درباره​ انتظار هم از یک مهارت دامنه می‌رفت. تنها با همین مهارت،‌باید​ هیچ بازیکنی هم‌رده و هم‌سطح من در نبرد تن‌به‌تن حریفم نخواهد شد.»

تازه الان شی فنگ متوجه شد که چرا‌ارتقای​ بازیکنانی که در گذشته مهارت‌های دامنه را یاد گرفته‌متخصص​ بودند، عملاً در رده خود بی‌رقیب به شمار می‌رفتند.

بازیکنان هم‌رده‌ای که مهارت دامنه مختص به خود را نداشتند، هیچ راهی‌چند​ برای مقابله با چنین مهارتی پیش رویشان نبود. یک نفر تنها در‌نیست​ صورتی شانس پیروزی داشت که از نظر ویژگی‌ها برتری قاطعی داشته باشد.

اگر کسی می‌توانست یک مهارت دامنه را به رده ۴ ارتقا دهد، حتی فرار‌داریم​ کردن هم دشوار می‌شد. شی فنگ خودش این موضوع را تجربه کرده بود. از این‌گیرمون​ گذشته، مهارت‌های دامنه پس از رسیدن به رده ۴ دیگر حرکات بازیکن را محدود نمی‌کردند.

پس از اینکه شی فنگ مهارت دامنه را یاد گرفت، به گروه دستور داد تا چند ساعتی‌امتیاز​ استراحت کنند. در هر صورت، آزمون خدا محدودیت زمانی نداشت. او همچنین می‌توانست از این فرصت استفاده‌خیلی​ کند تا از حالت تضعیف‌شده‌ای که به دلیل فعال کردن جنون دوگانه دچارش شده بود، بهبود یابد.

پس از اینکه گروه بهبود یافتند و برای به چالش کشیدن‌چهار​ مرحله بعدی آماده شدند، به یک آرایه تله‌پورت عظیم در مقابل‌خدای​ محراب سنگی نزدیک شدند. ناگهان، صدای اعلان سیستم به گوششان رسید.