چپتر 681: توانایی‌های دوگانه

با توجه به اینکه تنها ۳۰‌دنبال​ مجموعه از مواد برایش باقی مانده‌استادان​ بود، شی فنگ جرئت نمی‌کرد بی‌احتیاطی کند.

ابزار جادویی مجموعه‌ای از قطعات مختلف بود. قطعه اصلی صرفاً یکی‌فراوان​ از سه بخش آن به شمار می‌رفت. اگر در سرهم‌بندی نهایی‌بالاتری​ ناکام می‌ماند، محصول نیز خراب می‌شد و قطعات باید دور ریخته می‌شدند.

شی فنگ در گذشته دیده بود که یک استاد آهنگر چگونه ابزارهای جادویی را سرهم می‌کند. در آن زمان، استاد‌می‌گذشت​ آهنگرِ یادشده تنها ۳۰ درصد نرخ موفقیت داشت. با وجود این، شمار عظیمی از بازیکنان مشتاقانه به دنبال این استاد‌احساس​ آهنگر می‌گشتند تا ابزارهای جادویی‌شان را برایشان سرهم کند، چرا که سایر استادان آهنگر نرخ موفقیتی کمتر از ۲۰ درصد داشتند.

تنها برای سرهم‌بندیِ یک‌ثروتمندان​ ابزار جادویی، پنج مجموعه‌دردسرهای​ از قطعات نیاز بود.

علاوه بر این، ساختِ هر مجموعه از قطعات که از سه بخش مجزا تشکیل می‌شد، تقریباً به‌سرهم‌بندیِ​ ده مجموعه مواد اولیه نیاز داشت. به عبارت دیگر، برای تولیدِ یک ابزار جادویی دست‌کم ۵۰ مجموعه‌مقدار​ مواد اولیه لازم بود. اگر کسی بدشانس بود، چه‌بسا این مقدار به بیش از ۱۰۰ مجموعه نیز می‌رسید...

حتی یک متخصص نیز باید زمان زیادی را برای‌آنکه​ جمع‌آوریِ ۱۰۰ مجموعه مواد خام صرف می‌کرد. هزینه‌ی سکه‌های‌کافی​ آن نیز می‌توانست یک متخصص را زیر بار بدهی ببرد.

دقیقاً به همین دلیل بود که در گذشته، ابزارهای جادویی در‌بالاتری​ قلمرو خدا به‌شدت کمیاب بودند. بازیکنانی که موفق به کسب آن‌تلاش​ می‌شدند، عموماً یا متخصص بودند یا از ثروتمندان بزرگ به شمار می‌رفتند.

پس از آنکه شی فنگ با دردسرهای فراوان ۱۰۰ مجموعه مواد اولیه به دست آورد، با مصرف ۷۰ مجموعه از آن‌ها تنها موفق‌هرچه​ به تولید سه قطعه اصلی شده بود. این مقدار برای سرهم‌بندیِ ابزار جادویی کافی نبود. او دست‌کم باید ده قطعه اصلی آماده می‌کرد تا‌سیاه​ شانس بالاتری برای تولید ابزار جادویی داشته باشد. هرچه باشد، او تنها یک آهنگر پیشرفته بود و هنوز به سطح استاد آهنگر نرسیده بود.

زمان به‌کندی می‌گذشت.

اولین تلاش شی فنگ برای‌عموماً​ ساختِ قطعه اصلی با استفاده از‌فراوان​ طلای جادویی، با شکست مواجه شد.

دومین تلاش نیز ناکام ماند.

...

پس از چهار شکست پیاپی، شی فنگ چاره‌ای جز دست کشیدن از طلای جادویی‌کمتر​ نداشت. طلای جادویی یکی از بهترین مواد کمکی برای ساخت آیتم‌های طلای سیاه و حماسی‌دست‌کم​ به شمار می‌رفت. حتی شی فنگ نیز از چهار شکست پیاپی احساس زیان شدیدی می‌کرد.

سرانجام در‌بازیکنانی​ نهمین تلاش، شی‌عموماً​ فنگ موفق شد.

«همون‌طور که‌آورد​ فکر می‌کردم، حکاکی‌تولید​ رون‌ها سخت‌ترین مرحله‌ست.»

شی فنگ به‌خوبی می‌دانست که موفقیت‌های پیشین او از روی شانس نبوده است؛ چرا‌تولید​ که هنگام تمرکز بر حکاکیِ رون‌ها روی این قطعه‌ی آخر، احساس می‌کرد تمام وجودش‌به‌کندی​ در فلز ذوب شده است. در موفقیت‌های قبلی‌اش نیز حسی مشابه را تجربه کرده بود.

این حسِ یکی شدن با قطعه اصلی...؟ شی فنگ لحظه‌ای دست از کار‌موفقیتی​ کشید و به این حس فکر کرد. یه‌جورایی شبیه بالا بردن نرخ تکمیل مهارتم‌دیگر​ می‌مونه. واسه بالا بردن نرخ تکمیل مهارت، باید خودم رو با محیط یکی می‌کردم.

ناگهان، شی فنگ بطریِ شراب صد توت را از کیفش‌دردسرهای​ بیرون آورد و بار دیگر شروع به ساخت قطعه اصلی‌آماده​ کرد. این بار از یک شمش طلای جادویی استفاده کرد.

شراب صد توت آیتمی‌آن‌ها​ بود که می‌توانست نرخ‌نبود​ سازگاریِ فرد را افزایش دهد.

از آنجایی که منطقِ حکاکی رون‌ها تا حدودی مشابه افزایشِ نرخ‌آورد​ تکمیل مهارت بود، شراب صد توت باید برای رسیدن به نرخ‌باشد​ موفقیت بالاتر در حکاکیِ رون‌های قطعه اصلی به او کمک می‌کرد.

این بار، شی فنگ پالایش‌مشتاقانه​ قطعه اصلی را بسیار سریع‌تر‌چرا​ از قبل به پایان رساند.

تنها در عرض پنج دقیقه، پالایش و‌بزرگ​ قالب‌گیریِ فلزات را تمام کرد. او بی‌وقفه‌مصرف​ حکاکی رون‌ها را نیز به اتمام رساند.

از آنجایی که احساس می‌کرد قطعه‌شده​ اصلی امتدادی از بدن خودش است، کنترل‌باشد​ بسیار بالایی روی فرایند حکاکی رون‌ها داشت.

همون‌طور که فکر می‌کردم، حدسم درست بود. با شنیدن صدای اعلان‌فراوان​ سیستم، موجی از هیجان در سینه شی فنگ به خروش آمد.‌بالاتری​ اصلاً نمی‌دونستم شراب صد توت رو میشه این‌جوری هم استفاده کرد.

شی فنگ بی‌درنگ‌مصرف​ تمام مواد باقی‌مانده را‌کافی​ یک‌جا به کار گرفت.

از ۲۰ مجموعه مواد باقی‌مانده، موفق شد چهار قطعه اصلی تولید‌آورد​ کند. در ساختِ سه مورد از آن‌ها، طلای جادویی به کار‌باشد​ رفته بود. نرخ موفقیت او به سطح یک استاد آهنگر رسیده بود.

بدین ترتیب، او موفق شده بود با استفاده از ۱۰۰ مجموعه مواد اولیه، نُه قطعه اصلی تولید کند. از این میان، چهار‌مجزا​ قطعه دارای طلای جادویی بودند. او تنها یک قطعه اصلی با هدف ده‌تایی‌اش فاصله داشت. اکنون تنها کاری که باقی مانده بود،‌می‌کرد​ سرهم‌بندی ابزار جادویی بود. در صورت موفقیت، او به اولین بازیکنِ قلمرو خدا تبدیل می‌شد که یک ابزار جادویی خلق کرده است.

با توجه به اینکه این سلاح پایان عصر شیاطین و خدایان را رقم زده بود، می‌شد تصور کرد که یک ابزار جادویی‌بالاتری​ تا چه حد قدرتمند است. ارزشمندترین ویژگی ابزار جادویی، قابلیت آن در تقویت سلاح‌ها بود؛ قابلیتی که به این سلاح‌ها اجازه می‌داد‌نداشت​ به شیاطین و خدایان آسیب برسانند. به بیان ساده، ابزارهای جادویی قدرت ایستادگی در برابر شیاطین و خدایان را به انسان‌ها بخشیده بودند.

البته ابزار جادوییِ شی فنگ‌تولید​ تا این حد قدرتمند نبود، چرا‌بالاتری​ که تنها رتبه برنز را داشت.

با وجود این،‌عموماً​ نباید ابزار جادویی‌می‌رفتند​ برنزی را دست‌کم گرفت.

با رسیدن بازیکنان به سطوح بالاتر در قلمرو خدا، هیولاهای‌چرا​ پیش رویشان نیز قدرتمندتر می‌شدند. کار به جایی می‌رسید که‌علاوه​ حتی سلاح‌های طلای سیاه و حماسی نیز آسیب چندانی وارد نمی‌کردند.

اما پس از تجهیز به یک ابزار جادویی برنزی، حتی‌دردسرهای​ سلاح نقره مهتاب هم می‌توانست پوست زمخت و فلس‌های هیولاها را‌شانس​ بشکافد، سلاح‌های طلای آبدیده و طلای سیاه که جای خود داشت.

از سوی دیگر، در صورت نداشتن‌شده​ ابزار جادویی، سختیِ از پای درآوردن‌داشته​ این هیولاهای قدرتمند به شدت افزایش می‌یافت.

از این رو، در گذشته انجمن‌های بزرگ در سراسر قلمرو خدا‌آورد​ شدیداً خواهان دستیابی به ابزارهای جادویی بودند. حتی طرح یک ابزار‌باشد​ جادویی برنزی می‌توانست آتش جنگ را میان انجمن‌های درجه یک شعله‌ور سازد.

اکنون که شی فنگ به این زودی در بازی به طرح آهنگری ابزار جادویی دست یافته‌برای​ بود، می‌توانست بسیار زودتر از دیگران تولید آن‌ها را آغاز کند. همچنین وقتی سایر بازیکنان با‌بدشانس​ هیولاهایی روبه‌رو می‌شدند که با سلاح‌های معمولی به راحتی از پای درنمی‌آمدند، او از پیش آماده بود.

اولین مونتاژ شکست خورد...

دومین مونتاژ شکست خورد...

سومین مونتاژ موفقیت‌آمیز بود!

با شنیدن‌آورد​ اعلان سیستم، شی‌تولید​ فنگ مبهوت ماند.

شی فنگ به گوی فلزیِ مشت‌مانندِ درون دستش خیره‌فراوان​ ماند و با صدایی مملو از شگفتی زمزمه کرد: «امکان‌شانس​ نداره واقعی باشه، مگه نه؟ همون دفعه‌ی سوم موفق شد؟»

گوی فلزی و سیاه غرق در‌دنبال​ نور بود؛ مانای خروشانِ درون آن‌استادان​ با چشم غیرمسلح نیز به چشم می‌خورد.

«ببینم چه ویژگی‌هایی داره؟»

پس از مونتاژ موفقیت‌آمیز،‌آن‌ها​ ابزار جادویی یک قابلیت‌نبود​ تصادفی به دست می‌آورد.

هرچند قدرتِ پاداشِ ابزارهای جادویی متغیر بود، اما عملکرد پایه‌ی آن‌ها تغییری نمی‌کرد؛ لایه‌ای از مانا که سلاح را می‌پوشاند، یا همان تیغه مانا، بی‌نهایت ارزشمند بود. این تیغه مانا‌اولین​ می‌توانست در مانای ساطع‌شده از بدن هیولا اختلال ایجاد کند و با تضعیفِ شدیدِ دفاعِ آن، امکانِ وارد کردن آسیب را برای بازیکنان فراهم سازد. در غیر این صورت، بدن‌مرحله‌ست​ هیولا با وجود آن لایه محافظ مانا، از الماس هم سخت‌تر می‌شد. حتی انداختن یک خراش روی هیولا به شدت دشوار بود، از پای درآوردن آن که جای خود داشت.

شی فنگ در دل احساس ناامیدی کرد و گفت: «چه حیف. با‌مصرف​ اینکه اثر تضعیفش خیلی قویه، اما اثر کاهش وزن برای یه سلاح یک‌دسته‌هنوز​ چندان به درد نمی‌خوره. البته برای یه سلاح دودسته می‌تونه خیلی مفید باشه.»

در حال حاضر، هم شمشیر پرتگاه و هم سایه برزخ کاملاً‌سایر​ با او همخوانی داشتند. اگر از این سبک‌تر می‌شدند، شاید دیگر‌مجزا​ نمی‌توانست تمام قدرت خود را از طریق آن‌ها به کار گیرد.

پس از آن، شی‌کسب​ فنگ دوباره به سراغ‌می‌رفتند​ مونتاژ ابزارهای جادویی رفت.

یک... دو... سه...

با کاهشِ موجودیِ قطعاتش،‌ثروتمندان​ صدای اعلان سیستم بار‌دردسرهای​ دیگر در گوشش طنین‌انداز شد.

با شنیدن خبر فعال شدن‌تولید​ اثر طلای جادویی، از شدت‌شانس​ هیجان نفس در سینه‌اش حبس شد.

او در ابتدا از طلای جادویی تنها برای افزایش شانس‌دست​ موفقیتِ تولیدِ قطعه‌ی اصلیِ ابزار جادویی استفاده کرده بود. از‌بالاتری​ این رو، اصلاً انتظار نداشت که اثر طلای جادویی فعال شود.

بی‌درنگ، شی فنگ‌عظیمی​ برای بررسی ویژگی‌های ابزار‌می‌گشتند​ جادوییِ تکامل‌یافته کلیک کرد.

شی فنگ نمی‌توانست چیزی را‌عموماً​ که می‌دید باور کند: «قابلیت‌دردسرهای​ دوگانه؟! این دیگه خیلی زیاده‌روی نیست؟!»

یک ابزار جادویی می‌توانست تنها یک ویژگی را تقویت کند. حتی ابزار جادویی آهن مرموز‌پیشرفته​ با رتبه‌ی بالاتر نیز از این قاعده مستثنی نبود. فقط اثرهای تقویتی آن کمی بهتر‌پیاپی​ بود. اما ابزار جادوییِ درون دستان شی فنگ، در کمال تعجب دو اثر مثبت ارائه می‌داد.