چپتر 3555: آرتیفکت الهیِ شکسته تیغه باد آشوب

با مرگ ملکه گورگون، انرژی ابدی در‌می‌شد​ میدان نبردِ متروک متراکم شد و تراکم آن‌عمدتاً​ در شعاع چند هزار یاردی به‌سرعت افزایش یافت.

«بردیم! ما بردیم!!!»

«یه گادکین نخستین رده ۶ سطح‌فنگ​ ۱۸۰! باورم نمیشه یه ورلد باس‌نکرده​ به این افسانه‌ای رو شکست دادیم!»

«سه ضربه آخر مربی شعلۀ‌البته​ سیاه فوق‌العاده بود! همین الانشم می‌تونستن‌مدیون​ با نیزه آشوب باس رقابت کنن!»

با پایان یافتن نبرد، سایه لاجوردی و دیگر اعضای بازمانده از گروه نبردِ نگهبان شب، در حالی که نوار HP آن‌ها تقریباً خالی شده بود، از فرط خستگی از پا افتادند. با وجود این، چهره‌هایشان غرق در شادی بود.

در حالت عادی، تنها یک تیم صد نفره از متخصصان رده ۶ ممکن بود شانسی برای‌حرکت​ از پای درآوردنِ یک گادکین نخستین رده ۶ داشته باشند. بماند که این گادکین نخستین، یک‌رفته​ ملکه گورگون بود؛ موجودی هم‌نژاد با یکی از بیست و دو باس ممنوعه در قلمرو خدای بزرگ.

اما اکنون، با تیمی حدوداً سی نفره که بیش از نیمی از‌نکرده​ آن‌ها تنها در رده ۵ قرار داشتند، موفق شده بودند یک گادکین‌می‌خورد​ نخستین رده ۶ را از پای درآورند. این موفقیت بی‌شک یک معجزه بود.

اگر این رکورد نبرد‌درمی‌آورد​ علنی می‌شد، کل قلمرو خدای‌پیروزی​ بزرگ را به لرزه درمی‌آورد.

البته، سایه لاجوردی و دیگران به‌خوبی می‌دانستند که این پیروزی، عمدتاً مدیون خدای باستانی‌ای بود که شی فنگ احضار کرد.‌کرد​ اگر خدای باستانی، ملکه گورگون را به‌شدت مجروح نکرده بود، آن‌ها هیچ شانسی در برابر این گادکین نخستین نداشتند. این‌محو​ حقیقت در همان لحظه‌ای که ملکه گورگون از جراحاتش بهبود یافت و به آن‌ها حمله کرد، کاملاً به چشم می‌خورد.

ملکه گورگون تنها با یک حرکت، نیمی از گروه را از صفحه روزگار محو کرده بود. حتی بازیکنان رده ۶ که‌حتی​ جان سالم به در برده بودند نیز ضربه ذهنی سنگینی متحمل شده و ذهنشان به‌شدت تحلیل رفته بود. اگر در آن‌به‌اجبار​ لحظه با چنگ و دندان خود را بیدار نگه نمی‌داشتند، در دم از هوش می‌رفتند و به‌اجبار از بازی اخراج می‌شدند.

در این میان، با مرگ ملکه گورگون، هاله‌ای به رنگ بنفش و طلایی تمام اعضای بازمانده گروه را در بر گرفت. میزان EXP دریافتی از این گادکین نخستین رده ۶ به قدری عظیم بود که سطح همه افراد دست‌کم چهار پله ارتقا یافت. در مورد شی فنگ که ضربه نهایی را وارد کرده بود، سطحش با جهشی خیره‌کننده به ۱۷۷ رسید و در یک چشم‌به‌هم‌زدن فاصله خود را با سایه لاجوردی و دیگران پر کرد.

شی فنگ با نگاه به جسد ملکه گورگون،‌می‌دانستند​ نفس عمیقی از سر آسودگی کشید و با‌باستانی​ خود فکر کرد: خداروشکر که قمار درستی کردم.

اگر کریستال خدای ابدی، تمرکز او را تا‌لرزه​ استاندارد اوج رده ۶ بالا نبرده بود، هرگز نمی‌توانست‌باستانی‌ای​ مهارت ماه تاریک را سه بار پیاپی اجرا کند.

با وجود این، پس از سه بار استفادهِ بی‌وقفه از ماه تاریک، وضعیت‌کاملاً​ روانی‌اش به‌شدت شکننده شده بود و بدنش سنگینیِ طاقت‌فرسایی را حس می‌کرد. اگر‌نیز​ حتی برای لحظه‌ای تمرکزش را از دست می‌داد، احتمالاً همان‌جا از هوش می‌رفت.

هم‌زمان با نفسِ راحتِ شی فنگ، چندین آیتم سرشار از انرژی ابدی در میدان زیرزمینی پدیدار شد. تعداد این آیتم‌ها‌بهبود​ تنها شش عدد بود؛ رقمی که برای یک ورلد باس رده ۶ بسیار ناچیز به شمار می‌رفت. با وجود این، با‌رفته​ دیدن آن شش آیتم، بهت و حیرت در چشمان همه حلقه زد. حتی شی فنگ نیز از این قاعده مستثنا نبود.

«شوخیتون گرفته؟!»

«عجب انرژی ابدیِ متراکمی! حتی اون آرتیفکت‌های الهیِ شکسته‌ای‌درمی‌آورد​ که تا حالا دیدم هم به گرد پای این‌فنگ​ آیتم‌ها نمی‌رسن! یعنی ممکنه یه آرتیفکت الهی سالم بینشون باشه؟»

«انرژی ابدی‌ای که دارن ساطع می‌کنن تقریباً شبیه‌همان​ مایع شده. حتی اگه آرتیفکت الهی سالم هم توشون‌صفحه​ نباشه، قطعاً چند تا آرتیفکت الهیِ شکسته بینشون هست.»

«چند تا آرتیفکت الهیِ شکسته!! تا جایی که یادمه، حتی وقتی قدرت‌های شبه‌اوج‌هیچ​ موفق میشن خدایان رده ۶ رو بکشن، تهِ تهش یه دونه آرتیفکت الهیِ شکسته‌روزگار​ گیرشون میاد! اگه اون قدرت‌ها بفهمن اینجا چه خبره، احتمالاً از حسادت دق می‌کنن!»

سایه لاجوردی و دیگران، در حالی که به‌می‌دانستند​ آن شش آیتم درخشان و معلق در هوا‌باستانی​ خیره شده بودند، غرق در حیرت و تحسین شدند.

هرچند دقیقاً نمی‌دانستند ماهیت آن شش آیتم چیست، اما با توجه به‌به‌خوبی​ انرژی ابدیِ متراکم در اطرافشان، به‌راحتی می‌شد فهمید که با چیزهای خارق‌العاده‌ای روبه‌رو‌هیچ​ هستند. اصلاً جای تعجب نداشت اگر نیمی از آن‌ها، آرتیفکت‌های الهیِ شکسته باشند.

چه سلاح و چه تجهیزات، قدرت‌های مختلف هر آرتیفکت الهیِ شکسته را به‌عنوان یکی از باارزش‌ترین دارایی‌های خود در نظر می‌گرفتند. این آیتم‌ها به‌شدت کمیاب بودند و حتی بسیاری از قدرت‌های سلطه‌گرِ‌رفته​ رده‌بالا و ابرشرکت‌ها نیز لزوماً یکی از آن‌ها را در اختیار نداشتند. با وجود این، اگر یک قدرت سلطه‌گرِ رده‌بالا به یک آرتیفکت الهیِ شکسته دست می‌یافت، فوراً در زمره برترین‌های این‌نهایی​ رده جای می‌گرفت. یا دقیق‌تر بگوییم، در اختیار داشتن یک آرتیفکت الهیِ شکسته، خود معیاری برای کسب چنین جایگاهی بود؛ امری که به‌وضوح کمیابی و قدرت بی‌نظیر این آرتیفکت‌ها را ثابت می‌کرد.

شی فنگ پس از جمع‌آوری آن‌فنگ​ شش آیتم، با ناباوری با خود فکر‌هیچ​ کرد: یعنی اینا به خاطر پاداش اکتشافه؟

او در زندگی قبلی‌اش خدایان رده ۶ بی‌شماری را از پای درآورده بود که‌احضار​ حتی سطح برخی از آن‌ها بالاتر از ۲۰۰ بود. در این میان، ناگفته نماند‌حمله​ که بین هیولاهای سطح ۲۰۰ و هیولاهای زیر این سطح، تفاوت کیفیِ فاحشی وجود داشت.

در وهله اول، وقتی هیولاها به سطح ۲۰۰ می‌رسیدند، فارغ از رده‌شان، می‌توانستند‌می‌دانستند​ دنیای مینیاتوری درون خود شکل دهند. در همین حال، شکل‌گیری این دنیای مینیاتوری،‌برابر​ بهبود کیفی چشمگیری در فیزیک، مانا و سرسختی فیزیکی برای هیولاها به همراه داشت.

در وهله دوم، با رسیدن هیولاها به سطح ۲۰۰، مقاومت جادویی آن‌ها دیگر‌کاملاً​ صفر نبود. در عوض، تمام هیولاهای سطح ۲۰۰ و بالاتر، از مقداری مقاومت‌نیز​ جادویی برخوردار می‌شدند که مقاومتشان را در برابر مهارت‌ها و طلسم‌های بازیکنان افزایش می‌داد.

به دلیل این دو عامل، سطح‌فنگ​ ۲۰۰ نقطه عطف بزرگی برای هیولاها‌نکرده​ در قلمرو خدای بزرگ به شمار می‌رفت.

البته، سطح ۲۰۰ برای بازیکنان نیز نقطه عطف بسیار مهمی بود. پس از رسیدن به سطح ۲۰۰، بازیکنان دیگر از هیولاهای زیر سطح ۲۰۰ هیچ EXP دریافت نمی‌کردند. اگر می‌خواستند به ارتقای سطح خود ادامه دهند، باید هیولاهای سطح ۲۰۰ یا بالاتر را می‌کشتند. در این میان، حداقل رده برای هیولاهای سطح ۲۰۰ یا بالاتر، رده ۵ بود.

علاوه بر این، پس از رسیدن به سطح ۲۰۰، مقدار EXP مورد نیاز بازیکنان برای ارتقای سطح به شدت افزایش می‌یافت. همچنین بازیکنانی که به صورت گروهی می‌جنگیدند، دیگر EXP به‌دست‌آمده از هیولاها را به طور مساوی تقسیم نمی‌کردند. در عوض، EXP بر اساس مشارکت فردی توزیع می‌شد.

این عوامل باعث می‌شد ارتقای سطح برای بازیکنان عادی پس از رسیدن به سطح‌چشم​ ۲۰۰ بسیار دشوارتر شود. در نتیجه، بسیاری از بازیکنانی که فاقد قدرت کافی بودند، متوجه‌متحمل​ می‌شدند که برای بقیه دوران حضورشان در قلمرو خدا، در همان سطح ۲۰۰ درجا می‌زنند.

به هر حال، به دلیل تغییرات قابل‌توجهی که هیولاها در سطح ۲۰۰ متحمل می‌شدند، غنائمی که از‌همان​ آن‌ها به جا می‌ماند نیز به مراتب بهتر می‌شد. با این وجود، ملکه گورگون با وجود اینکه یک‌نیز​ هیولای سطح ۱۸۰ بود، غنائمش حتی از غنائم خدایان رده ۶ با سطح بالای ۲۰۰ نیز برتر بود.

برخلاف آنچه Azure Shadow و دیگران حدس می‌زدند، از میان آن شش آیتم تنها یکی از آن‌ها مصنوع الهیِ شکسته بود. با این حال، از نظر ارزش کلی، غنائم ملکه گورگون بسیار فراتر از برآوردهای Azure Shadow و دیگران بود.

با نگاه به [تیغه باد آشوب]، زبان شی فنگ بند آمد. در حقیقت، این اولین باری نبود که نام [تیغه باد آشوب] را می‌شنید.‌همان​ زیرا این سلاح یکی از معروف‌ترین سلاح‌های الهیِ شکسته در دست بازیکنان نژاد مقدس در زندگی قبلی‌اش بود. حتی در لیست رتبه‌بندی مصنوعات الهیِ شکسته‌لحظه​ بین‌جهانی در اتحاد هفت لومیناری، رتبه ۲۳ را به خود اختصاص داده بود. هرگز فکر نمی‌کرد این سلاح در این زندگی به دست او بیفتد.

با وجود این، در مقایسه با [تیغه باد آشوب]، چیزی که توجه شی‌می‌دانستند​ فنگ را حتی بیشتر به خود جلب کرد، قطعه تهی به درشتی مشت‌برابر​ در دستش بود. با نگاه به این قطعه، قلبش بی‌اختیار به تپش افتاد.

یک قطعه جهان متوسط!

...

یادداشت مترجم:

[۱] باس‌های ممنوعه:

این اصطلاح جدیدی است که نویسنده معرفی کرده است. حدس‌می‌دانستند​ می‌زنم نویسنده بالاخره متوجه شده که کلمه «ممنوعه» به چه‌مجروح​ مفاهیم زیادی اشاره دارد و تصمیم گرفته مشخصات بیشتری اضافه کند.

[۲] سطح ۲۰۰‌بی‌شک​ برای بازیکنان نیز نقطه‌علنی​ عطف بسیار مهمی بود:

من این بخش را همان‌طور که هست ترجمه کردم و نمی‌دانم آیا «نقطه عطف» بازیکنان شامل دنیای مینیاتوری «درونی» که هیولاها با رسیدن به سطح ۲۰۰ به دست می‌آورند نیز می‌شود یا‌جان​ خیر. نویسنده نیز هرگز به طور خاص به آن اشاره نکرده و صرفاً نوشته است که سطح ۲۰۰ به طور مشابه نقطه عطفی برای بازیکنان بود. با این حال، شخصاً با توجه‌قدری​ به اینکه بازیکنان ضعیف‌تر ممکن است پیشرفتشان در سطح ۲۰۰ برای همیشه متوقف شود، بر این باورم که بازیکنان چنین مزیتی دریافت نمی‌کنند و نقطه عطف سطح ۲۰۰ بیشتر برای بازیکنان منفی است.