چپتر 291: آغاز عظمت

برای افزایش پتانسیل تیغه مغاک، شی فنگ قصد داشت ده سلاح طلای آبدیده‌راحتی​ سطح ۱۵ را برای قربانی کردن جمع‌آوری کند. از این رو، او عمداً‌می‌آوردند​ تیغه مغاک را در تمام این مدت در سطح ۱۰ نگه داشته بود.

اما حالا‌تبدیل​ دیگر چنین‌جذب​ فرصتی نداشت.

تیغه مغاک شروع به انتشار مه تاریکی‌آیتم‌های​ کرد که بلافاصله به سمت سلاح‌های قربانی‌می‌آوردند​ که شی فنگ آماده کرده بود، هجوم برد.

در عرض سه ثانیه، حتی دیمون‌بین بی‌نهایت سخت، که‌رون‌های​ یک شمشیر یک‌دسته با رتبه طلای سیاه بود، به‌می‌کردند​ مه تاریک تبدیل و توسط تیغه مغاک جذب شد.

پس از اینکه تیغه مغاک بلعیدن سلاح‌های قربانی را به پایان رساند، ظاهر سلاح دیگر کاملاً‌آهن​ سیاه و تاریک نبود. رون‌های الهی طلایی روی تیغه شمشیر ظاهر شدند و درخشش طلایی کم‌رنگی‌سرعت​ از خود ساطع می‌کردند. در همین حال، کل خود تیغه نیز به رنگ خاکستری نقره‌ای درآمده بود.

وقتی شی فنگ با بی‌خیالی تیغه مغاک را‌رساند​ چرخاند و هوا را شکافت، احساسی که به او‌درخشش​ دست داد شبیه بریدن یک ورق کاغذ شفاف بود.

شی فنگ در حالی که حیرت چشمانش را‌نقره​ پر کرده بود، به تیغه مغاک در دستش‌حمله​ نگاه کرد و با خود گفت: «چقدر تیزه!»

اگر او چنین برندگی را با مهارت غیرفعال قدرت مخرب پایه ترکیب می‌کرد، حتی‌درخشش​ بدون شعله شیطانی آبی-یخی، باز هم می‌توانست به راحتی سلاح‌ها و تجهیزات رتبه آهن‌چرخاند​ مرموز را نابود کند. آیتم‌های رتبه نقره مهتاب نیز تنها کمی بیشتر دوام می‌آوردند.

همان‌طور که از یک سلاح جادویی انتظار می‌رفت. با وجود اینکه تنها ده سلاح آهن مرموز و یک سلاح طلای سیاه‌نیز​ به عنوان قربانی آن استفاده شده بود، قدرت حمله جدید آن حتی از یک سلاح طلای سیاه هم‌سطح نیز بالاتر بود.‌دستش​ این قدرت حمله می‌توانست به راحتی با یک شمشیر دودسته رتبه طلای سیاه رقابت کند. شی فنگ با رضایت لبخند زد.

دیمون‌بین رتبه طلای سیاه سطح ۱۵ تنها ۱۸۳ قدرت حمله داشت. در حالی که،‌سلاح‌ها​ تیغه مغاک دارای ۲۱۱ قدرت حمله بود؛ بسیار قوی‌تر از دیمون‌بین بود. ناگفته نماند‌حمله​ که سایر ویژگی‌ها و مهارت‌های تیغه مغاک نیز در این ارتقا بهبود چشمگیری یافته بودند.

متأسفانه، تیغه مغاک هنوز تا رسیدن به‌پایان​ سطح سایه برزخ، که یک شمشیر یک‌دسته رتبه‌روی​ طلای سیاه سطح ۲۰ بود، فاصله زیادی داشت.

با این حال، چاره‌ای نبود.‌اینکه​ سلاح‌ها و تجهیزات سطح ۲۰‌کاملاً​ ذاتاً قدرتمندتر از سطح ۱۵ بودند.

در سطح ۲۰، بازیکنان می‌توانستند مأموریت ارتقا را برای تبدیل‌تنها​ شدن به یک کلاس رده ۱ انجام دهند. از این رو،‌نادیده​ سلاح‌ها و تجهیزات سطح ۲۰ همگی به طور قابل‌توجهی قوی‌تر بودند.

شی فنگ با خود فکر کرد:‌ظاهر​ هرچند قدرت حمله‌ام خیلی رفته بالا، ولی‌شدند​ واسه رد کردن چالش ششم کافی نیست.

شی فنگ می‌دانست که قدرت رزمی یک بازیکن را نمی‌توان به سادگی تنها با قدرت حمله او سنجید. افزایش قدرت حمله تنها‌تنها​ به این معنا بود که آسیب وارد شده توسط بازیکنان بیشتر از قبل خواهد بود. در همین حال، قدرت رزمی ترکیبی از‌اعمال​ عوامل مختلف دیگری مانند قدرت، چابکی، استقامت و سایر ویژگی‌های اصلی بود. سطح مهارت نیز عاملی بود که باید در نظر گرفته می‌شد.

حتی اگر شی فنگ قدرت حمله فعلی‌اش را سه تا چهار برابر می‌کرد، HP او همچنان ده‌ها برابر کمتر از هیولای چالش ششم بود. اگر نمی‌توانست از حملات هیولا جاخالی بدهد، باز هم تنها با دریافت چند ضربه جانش را از دست می‌داد. بنابراین، افزایش قدرت حمله تأثیر چندانی در بالا بردن قدرت رزمی کلی او نداشت.

بازیکن درست مانند سطل چوبی جمع‌آوری‌نابود​ آب بود[۱]. میزان قدرتشان نه به نقاط‌دوام​ قوت، بلکه به نقاط ضعفشان بستگی داشت.

شی فنگ رابط کاربری سیستم را احضار کرد. از آنجا که یوکاروس پیش‌تر سیستم تبادل خزانه معبد خدای جنگ را برای شی فنگ‌خاکستری​ باز کرده بود، او اکنون می‌توانست مستقیماً از طریق سیستم، امتیازات شایستگی خود را مبادله کند. شی فنگ بی‌درنگ از ۱۵۰۰ امتیاز شایستگی‌تیزه​ برای دریافت یک سلاح طلای سیاه سطح ۲۰ استفاده کرد. سپس ده سلاح آهن مرموز سطح ۲۰ دیگر را از کوله‌پشتی‌اش بیرون کشید.

سلاح‌های آهن مرموز فراوانی در انبار انجمن ذخیره شده بود. علاوه بر این، در چند روز گذشته که شی فنگ، آکوا رز و فایر دنس در سرزمین‌های فراموش‌شده گرفتار شده بودند، بلکی و دیگر اعضا خود را با یورش‌۲۰۰٪​ به سیاه‌چال‌های گروهی ۵ نفره سطح ۲۰ مشغول کرده بودند تا سطح خود را بالا ببرند و مواد و تجهیزات به دست آورند. آن‌ها در حال آماده‌سازی برای به چالش کشیدن سیاه‌چال بزرگ ۱۰ نفره سطح ۲۰ بودند. در‌جابه‌جایی​ طول این روند، آن‌ها سلاح‌ها و تجهیزات رده آهن مرموز سطح ۲۰ فراوانی به دست آورده بودند. در حال حاضر، بال صفر در میان تمام انجمن‌های شهر رودخانه سفید، بیشترین سلاح و تجهیزات سطح ۲۰ را در اختیار داشت.

با وجود چنین ذخیره عظیمی، شی فنگ برخی از سلاح‌ها و تجهیزات رده آهن‌طلایی​ مرموز سطح ۲۰ را که ضعیف‌ترین عملکرد را داشتند، برای استفاده‌های آینده کنار گذاشته بود.‌وقتی​ با این حال، هرگز فکرش را هم نمی‌کرد که به این زودی به کارش بیایند.

در پی آن، شی فنگ‌مرموز​ تصمیم گرفت تا تیغه مغاک‌تنها​ را یک بار دیگر ارتقا دهد.

در قلمرو خدا، سطح ۲۰ یک نقطه عطف بزرگ به شمار می‌رفت. درست مانند زمانی که تیغه مغاک به‌همین​ سطح ۱۰ رسیده بود، با ارتقا به سطح ۲۰ نیز جهش چشمگیری را تجربه می‌کرد. اکنون، اینکه آیا شی‌شفاف​ فنگ می‌توانست چالش بعدی را پشت سر بگذارد یا نه، تماماً به عملکرد تیغه مغاک سطح ۲۰ بستگی داشت.

فرآیند بلعیدن این بار به‌می‌کرد​ وضوح با زمان ارتقای تیغه‌یخی​ مغاک به سطح ۱۵ تفاوت داشت.

پس از بلعیدن پیشکش‌ها، انرژی تیغه مغاک فوران کرد و غرررش اژدهایی از آن به‌روی​ گوش رسید. آسمان و زمین در برابر این غرش باشکوه به لرزه افتادند. بلافاصله پس‌بی‌خیالی​ از آن، تیغه مغاک از چنگ شی فنگ رها شد و در هوا شناور ماند.

بوم!

تیغه مغاک منفجر شد و به گردبادی سیاه تغییر‌رون‌های​ شکل داد. محیط اطراف در سکوتی مرگبار فرو رفت،‌می‌کردند​ گویی هستی نفس خود را در سینه حبس کرده بود.

با محو شدن گردباد سیاه، پیکری غول‌پیکر در دل آن پدیدار شد. این پیکر، همان شبح پادشاه اژدهای سیاه بود که شی فنگ پیش‌تر با آن روبه‌رو شده بود.‌۲۱۱+​ با این حال، در مقایسه با اولین دیدار شی فنگ، شبحی که این بار ظاهر شد بسیار واضح‌تر و زنده‌تر به نظر می‌رسید. افزون بر این، هاله مخربی که‌آزاد​ از خود ساطع می‌کرد، به‌مراتب قدرتمندتر از گذشته بود. شی فنگ حتی در زمان رویارویی با قدرت‌های مطلق در تاج و تخت ابدی نیز تا این حد وحشت‌زده نشده بود.

البته، این تفاوت از آنجا نشأت‌بلعیدن​ می‌گرفت که آن بزرگان، هاله‌های خود‌رون‌های​ را از روی قصد سرکوب کرده بودند.

در این لحظه، شبح پادشاه اژدهای سیاه که چند صد متر ارتفاع داشت، سرش را چرخاند تا به شی فنگ نگاه‌نادیده​ کند و پوزخندی انسان‌گونه بر لبانش نقش بست. دیری نپایید که شبح محو شد و دوباره به شکل تیغه مغاک درآمد.‌سطوح​ هم‌زمان با فرود شمشیر، تیغه‌اش تا اعماق زمینِ مقابل شی فنگ فرو رفت و تنها قبضه‌اش بیرون از خاک باقی ماند.

مدتی گذشت تا شی فنگ به تدریج از‌نبود​ بهت و حیرت خارج شود. سپس به آرامی دستش‌ساطع​ را دراز کرد و تیغه مغاک را بیرون کشید.

ظاهر تیغه مغاک پس از ارتقا تغییرات چشمگیری کرده بود. اکنون تمام شمشیر به رنگ خاکستری نقره‌ای درآمده بود و هاله سیاه و محوی از مرگ‌می‌آوردند​ از آن ساطع می‌شد. همچنین، تصویر اژدهایی سیاه روی تیغه شمشیر در حال پدیدار و ناپدید شدن بود. در همین حین، نقش اژدهایی نیز روی قبضه‌کلاس​ تیغه مغاک حکاکی شده بود. زنجیرهای سیاه و کوچکی نیز دور قبضه پیچیده شده بودند که به نظر می‌رسید نقش مهری برای مهار اژدها را ایفا می‌کردند.

شی فنگ در حالی که به نقش برجسته‌رساند​ و زنده‌ی اژدها خیره شده بود، با خنده‌ای تلخ‌درخشش​ با خود گفت: «نکنه کاری کردم که نباید می‌کردم؟»

همه‌چیز دقیقاً همان‌طور پیش می‌رفت که فاوست،‌آیتم‌های​ شخصیت افسانه‌ای که شی فنگ در دره رودخانه‌جادویی​ ستاره با او ملاقات کرده بود، پیش‌بینی می‌کرد.

سلاح جادویی شمشیر دولبه بود. هرچه به سلاح جادویی اجازه داده می‌شد‌روی​ تا در قدرت رشد کند، نفرین نهفته در آن نیز قوی‌تر می‌شد.‌نقره‌ای​ در این میان، کاربر دیر یا زود توسط قدرت سلاح جادویی بلعیده می‌شد.

یادداشت مترجم:

[۱] منظور از سطل در متن، سطل‌های چوبی سنتی است که از کنار هم قرار گرفتن تخته‌های‌حمله​ چوبی ساخته می‌شوند. میزان آبی که سطل می‌تواند در خود نگه دارد، نه به بلندترین تخته، بلکه به‌شوم​ کوتاه‌ترین تخته‌ی به کار رفته در ساخت آن بستگی دارد (اشاره به اصل سطل چوبی یا تئوری محدودیت‌ها).