چپتر 291: آغاز عظمت

برای افزایش پتانسیل تیغه مغاک، شی فنگ قصد داشت ده سلاح طلای آبدیده‌۲۱۱+​ سطح ۱۵ را برای قربانی کردن جمع‌آوری کند. از این رو، او عمداً‌۳۰۰٪​ تیغه مغاک را در تمام این مدت در سطح ۱۰ نگه داشته بود.

اما حالا‌نابود​ دیگر چنین‌نقره​ فرصتی نداشت.

تیغه مغاک شروع به انتشار مه تاریکی‌می‌کرد​ کرد که بلافاصله به سمت سلاح‌های قربانی‌می‌توانست​ که شی فنگ آماده کرده بود، هجوم برد.

در عرض سه ثانیه، حتی دیمون‌بین بی‌نهایت سخت، که‌آبی​ یک شمشیر یک‌دسته با رتبه طلای سیاه بود، به‌نابود​ مه تاریک تبدیل و توسط تیغه مغاک جذب شد.

پس از اینکه تیغه مغاک بلعیدن سلاح‌های قربانی را به پایان رساند، ظاهر سلاح دیگر کاملاً‌سرعت​ سیاه و تاریک نبود. رون‌های الهی طلایی روی تیغه شمشیر ظاهر شدند و درخشش طلایی کم‌رنگی‌۴۰٪​ از خود ساطع می‌کردند. در همین حال، کل خود تیغه نیز به رنگ خاکستری نقره‌ای درآمده بود.

وقتی شی فنگ با بی‌خیالی تیغه مغاک را‌بیشتر​ چرخاند و هوا را شکافت، احساسی که به او‌نادیده​ دست داد شبیه بریدن یک ورق کاغذ شفاف بود.

شی فنگ در حالی که حیرت چشمانش را‌بدون​ پر کرده بود، به تیغه مغاک در دستش‌سلاح‌ها​ نگاه کرد و با خود گفت: «چقدر تیزه!»

اگر او چنین برندگی را با مهارت غیرفعال قدرت مخرب پایه ترکیب می‌کرد، حتی‌سلاح‌ها​ بدون شعله شیطانی آبی-یخی، باز هم می‌توانست به راحتی سلاح‌ها و تجهیزات رتبه آهن‌حمله​ مرموز را نابود کند. آیتم‌های رتبه نقره مهتاب نیز تنها کمی بیشتر دوام می‌آوردند.

همان‌طور که از یک سلاح جادویی انتظار می‌رفت. با وجود اینکه تنها ده سلاح آهن مرموز و یک سلاح طلای سیاه‌مهتاب​ به عنوان قربانی آن استفاده شده بود، قدرت حمله جدید آن حتی از یک سلاح طلای سیاه هم‌سطح نیز بالاتر بود.‌۳۰۰٪​ این قدرت حمله می‌توانست به راحتی با یک شمشیر دودسته رتبه طلای سیاه رقابت کند. شی فنگ با رضایت لبخند زد.

دیمون‌بین رتبه طلای سیاه سطح ۱۵ تنها ۱۸۳ قدرت حمله داشت. در حالی که،‌ویژگی‌ها​ تیغه مغاک دارای ۲۱۱ قدرت حمله بود؛ بسیار قوی‌تر از دیمون‌بین بود. ناگفته نماند‌اعمال​ که سایر ویژگی‌ها و مهارت‌های تیغه مغاک نیز در این ارتقا بهبود چشمگیری یافته بودند.

متأسفانه، تیغه مغاک هنوز تا رسیدن به‌کمی​ سطح سایه برزخ، که یک شمشیر یک‌دسته رتبه‌۲۵+​ طلای سیاه سطح ۲۰ بود، فاصله زیادی داشت.

با این حال، چاره‌ای نبود.‌مهتاب​ سلاح‌ها و تجهیزات سطح ۲۰‌می‌آوردند​ ذاتاً قدرتمندتر از سطح ۱۵ بودند.

در سطح ۲۰، بازیکنان می‌توانستند مأموریت ارتقا را برای تبدیل‌شیطانی​ شدن به یک کلاس رده ۱ انجام دهند. از این رو،‌آیتم‌های​ سلاح‌ها و تجهیزات سطح ۲۰ همگی به طور قابل‌توجهی قوی‌تر بودند.

شی فنگ با خود فکر کرد:‌بدون​ هرچند قدرت حمله‌ام خیلی رفته بالا، ولی‌راحتی​ واسه رد کردن چالش ششم کافی نیست.

شی فنگ می‌دانست که قدرت رزمی یک بازیکن را نمی‌توان به سادگی تنها با قدرت حمله او سنجید. افزایش قدرت حمله تنها‌شانس​ به این معنا بود که آسیب وارد شده توسط بازیکنان بیشتر از قبل خواهد بود. در همین حال، قدرت رزمی ترکیبی از‌ارتقای​ عوامل مختلف دیگری مانند قدرت، چابکی، استقامت و سایر ویژگی‌های اصلی بود. سطح مهارت نیز عاملی بود که باید در نظر گرفته می‌شد.

حتی اگر شی فنگ قدرت حمله فعلی‌اش را سه تا چهار برابر می‌کرد، HP او همچنان ده‌ها برابر کمتر از هیولای چالش ششم بود. اگر نمی‌توانست از حملات هیولا جاخالی بدهد، باز هم تنها با دریافت چند ضربه جانش را از دست می‌داد. بنابراین، افزایش قدرت حمله تأثیر چندانی در بالا بردن قدرت رزمی کلی او نداشت.

بازیکن درست مانند سطل چوبی جمع‌آوری‌ترکیب​ آب بود[۱]. میزان قدرتشان نه به نقاط‌باز​ قوت، بلکه به نقاط ضعفشان بستگی داشت.

شی فنگ رابط کاربری سیستم را احضار کرد. از آنجا که یوکاروس پیش‌تر سیستم تبادل خزانه معبد خدای جنگ را برای شی فنگ‌کمی​ باز کرده بود، او اکنون می‌توانست مستقیماً از طریق سیستم، امتیازات شایستگی خود را مبادله کند. شی فنگ بی‌درنگ از ۱۵۰۰ امتیاز شایستگی‌شوم​ برای دریافت یک سلاح طلای سیاه سطح ۲۰ استفاده کرد. سپس ده سلاح آهن مرموز سطح ۲۰ دیگر را از کوله‌پشتی‌اش بیرون کشید.

سلاح‌های آهن مرموز فراوانی در انبار انجمن ذخیره شده بود. علاوه بر این، در چند روز گذشته که شی فنگ، آکوا رز و فایر دنس در سرزمین‌های فراموش‌شده گرفتار شده بودند، بلکی و دیگر اعضا خود را با یورش‌امتیازی​ به سیاه‌چال‌های گروهی ۵ نفره سطح ۲۰ مشغول کرده بودند تا سطح خود را بالا ببرند و مواد و تجهیزات به دست آورند. آن‌ها در حال آماده‌سازی برای به چالش کشیدن سیاه‌چال بزرگ ۱۰ نفره سطح ۲۰ بودند. در‌رقص​ طول این روند، آن‌ها سلاح‌ها و تجهیزات رده آهن مرموز سطح ۲۰ فراوانی به دست آورده بودند. در حال حاضر، بال صفر در میان تمام انجمن‌های شهر رودخانه سفید، بیشترین سلاح و تجهیزات سطح ۲۰ را در اختیار داشت.

با وجود چنین ذخیره عظیمی، شی فنگ برخی از سلاح‌ها و تجهیزات رده آهن‌ویژگی‌ها​ مرموز سطح ۲۰ را که ضعیف‌ترین عملکرد را داشتند، برای استفاده‌های آینده کنار گذاشته بود.‌نفرین​ با این حال، هرگز فکرش را هم نمی‌کرد که به این زودی به کارش بیایند.

در پی آن، شی فنگ‌پایه​ تصمیم گرفت تا تیغه مغاک‌شیطانی​ را یک بار دیگر ارتقا دهد.

در قلمرو خدا، سطح ۲۰ یک نقطه عطف بزرگ به شمار می‌رفت. درست مانند زمانی که تیغه مغاک به‌آیتم‌های​ سطح ۱۰ رسیده بود، با ارتقا به سطح ۲۰ نیز جهش چشمگیری را تجربه می‌کرد. اکنون، اینکه آیا شی‌شانس​ فنگ می‌توانست چالش بعدی را پشت سر بگذارد یا نه، تماماً به عملکرد تیغه مغاک سطح ۲۰ بستگی داشت.

فرآیند بلعیدن این بار به‌مهتاب​ وضوح با زمان ارتقای تیغه‌می‌آوردند​ مغاک به سطح ۱۵ تفاوت داشت.

پس از بلعیدن پیشکش‌ها، انرژی تیغه مغاک فوران کرد و غرررش اژدهایی از آن به‌۲۵+​ گوش رسید. آسمان و زمین در برابر این غرش باشکوه به لرزه افتادند. بلافاصله پس‌شوم​ از آن، تیغه مغاک از چنگ شی فنگ رها شد و در هوا شناور ماند.

بوم!

تیغه مغاک منفجر شد و به گردبادی سیاه تغییر‌آبی​ شکل داد. محیط اطراف در سکوتی مرگبار فرو رفت،‌نابود​ گویی هستی نفس خود را در سینه حبس کرده بود.

با محو شدن گردباد سیاه، پیکری غول‌پیکر در دل آن پدیدار شد. این پیکر، همان شبح پادشاه اژدهای سیاه بود که شی فنگ پیش‌تر با آن روبه‌رو شده بود.‌نفرین​ با این حال، در مقایسه با اولین دیدار شی فنگ، شبحی که این بار ظاهر شد بسیار واضح‌تر و زنده‌تر به نظر می‌رسید. افزون بر این، هاله مخربی که‌۵۵٪​ از خود ساطع می‌کرد، به‌مراتب قدرتمندتر از گذشته بود. شی فنگ حتی در زمان رویارویی با قدرت‌های مطلق در تاج و تخت ابدی نیز تا این حد وحشت‌زده نشده بود.

البته، این تفاوت از آنجا نشأت‌تنها​ می‌گرفت که آن بزرگان، هاله‌های خود‌حمله​ را از روی قصد سرکوب کرده بودند.

در این لحظه، شبح پادشاه اژدهای سیاه که چند صد متر ارتفاع داشت، سرش را چرخاند تا به شی فنگ نگاه‌آیتم‌های​ کند و پوزخندی انسان‌گونه بر لبانش نقش بست. دیری نپایید که شبح محو شد و دوباره به شکل تیغه مغاک درآمد.‌آسیب​ هم‌زمان با فرود شمشیر، تیغه‌اش تا اعماق زمینِ مقابل شی فنگ فرو رفت و تنها قبضه‌اش بیرون از خاک باقی ماند.

مدتی گذشت تا شی فنگ به تدریج از‌شیطانی​ بهت و حیرت خارج شود. سپس به آرامی دستش‌مرموز​ را دراز کرد و تیغه مغاک را بیرون کشید.

ظاهر تیغه مغاک پس از ارتقا تغییرات چشمگیری کرده بود. اکنون تمام شمشیر به رنگ خاکستری نقره‌ای درآمده بود و هاله سیاه و محوی از مرگ‌۳۰۰٪​ از آن ساطع می‌شد. همچنین، تصویر اژدهایی سیاه روی تیغه شمشیر در حال پدیدار و ناپدید شدن بود. در همین حین، نقش اژدهایی نیز روی قبضه‌شبح‌وار​ تیغه مغاک حکاکی شده بود. زنجیرهای سیاه و کوچکی نیز دور قبضه پیچیده شده بودند که به نظر می‌رسید نقش مهری برای مهار اژدها را ایفا می‌کردند.

شی فنگ در حالی که به نقش برجسته‌بیشتر​ و زنده‌ی اژدها خیره شده بود، با خنده‌ای تلخ‌نادیده​ با خود گفت: «نکنه کاری کردم که نباید می‌کردم؟»

همه‌چیز دقیقاً همان‌طور پیش می‌رفت که فاوست،‌می‌کرد​ شخصیت افسانه‌ای که شی فنگ در دره رودخانه‌راحتی​ ستاره با او ملاقات کرده بود، پیش‌بینی می‌کرد.

سلاح جادویی شمشیر دولبه بود. هرچه به سلاح جادویی اجازه داده می‌شد‌می‌توانست​ تا در قدرت رشد کند، نفرین نهفته در آن نیز قوی‌تر می‌شد.‌بیشتر​ در این میان، کاربر دیر یا زود توسط قدرت سلاح جادویی بلعیده می‌شد.

یادداشت مترجم:

[۱] منظور از سطل در متن، سطل‌های چوبی سنتی است که از کنار هم قرار گرفتن تخته‌های‌مرموز​ چوبی ساخته می‌شوند. میزان آبی که سطل می‌تواند در خود نگه دارد، نه به بلندترین تخته، بلکه به‌اثرات​ کوتاه‌ترین تخته‌ی به کار رفته در ساخت آن بستگی دارد (اشاره به اصل سطل چوبی یا تئوری محدودیت‌ها).