چپتر 2757: پانزده ثانیه!

با ظهور تودلیا،‌می‌گذاشت​ نفس در سینه‌مانع​ همه حبس شد.

لرد قلمرو موجودی بود که قدرتش پهلو به پهلوی ورلد باس‌ها می‌زد.‌یافته​ گذشته از این، تودلیا لرد قلمرو رشته‌کوه مخروبه به شمار می‌رفت و‌بی‌شک​ قدرت آن به احتمال زیاد با ورلد باس‌های دنیای بیرون برابری می‌کرد.

مو لینگشا با دیدن خواننده روح،‌مبارزه​ پوزخند تلخی زد و گفت: «پس‌اکنون​ وحشت سرزمین ممنوعه واسه آدما همینه؟»

او تازه متوجه شد چرا هیچ‌یک از‌کاهش​ تیم‌های متخصص متعلق به ابرقدرت‌ها نتوانسته بودند‌سطح​ زنده از رشته‌کوه مخروبه جان به در ببرند.

در واقع،‌تأثیر​ اگر زنده می‌ماندند‌ناشی​ جای تعجب داشت!

در این لحظه، نه‌تنها نیمی از اعضای گروهشان کشته شده بودند، بلکه باید‌سوی​ با تعداد زیادی بلعنده روح نیز می‌جنگیدند. هرچند بلعنده‌های روح قدرت چشمگیری نداشتند،‌درجه‌یک​ اما بیشتر اعضای باقی‌مانده گروه نیز نمی‌توانستند تمام قدرت مبارزه‌شان را به نمایش بگذارند.

بلعنده‌های روح آسیب ذهنی فوق‌العاده قدرتمندی وارد می‌کردند. حتی پس از اینکه بازیکنان خود را از قید و بندهای‌تنزل​ ذهنی این هیولاها رها می‌ساختند، آسیب ذهنی همچنان پابرجا بود و بر مغزشان تأثیر می‌گذاشت. سردردهای ناشی از این‌دست‌کمی​ آسیب، مانع از اجرای حرکات ظریف می‌شد و در نتیجه، استانداردهای مبارزه بازیکنان را به‌طور میانگین دو رده کاهش می‌داد.

اکنون، متخصصان قلمرو تهی تنها در حد قلمرو‌می‌داد​ پالایش مبارزه می‌کردند و سطح مبارزه متخصصان قلمرو‌تنزل​ دامنه نیز به قلمرو تهی تنزل یافته بود.

از سوی دیگر، تمام بلعنده‌های روح از استاندارد مبارزه‌ای معادل طبقه‌نتیجه​ ششم برج آزمون برخوردار بودند. آن‌ها بی‌شک متخصصانی درجه‌یک محسوب می‌شدند‌تنها​ و از نظر استاندارد مبارزه، دست‌کمی از متخصصان معمولی رده ۳ نداشتند.

با ورود یک لرد قلمرو به‌تهی​ این مهلکه، دیگر هیچ راهی برای‌یافته​ فرار و زنده ماندن گروه وجود نداشت.

در میان بازماندگان، تنها Lifeless Thorn، Solitary Nine، یان یا و Cleansing Whistle خونسردی نسبی خود را حفظ کرده بودند و با برنامه‌ای منظم، بلعنده‌های روحی را که برای سایر بازیکنان مزاحمت ایجاد می‌کردند، از پای درمی‌آوردند.

شی فنگ پس از اینکه بازیکن دیگری را از چنگال بلعنده‌های روح بیرون کشید، فریاد زد: «Nine، Thorn و یان یا! کمکم کنید باس رو ۱۵ ثانیه نگه دارم!»

با شنیدن فرمان شی فنگ، Illusory Words و Unyielding Heart لحظه‌ای به گوش‌های خود شک کردند.

آیا واقعاً در چنین وضعیتی قصد مبارزه داشتند؟ حریفانشان متشکل از‌تنزل​ چند صد بلعنده روح و یک لرد قلمرو بود. تنها کاری که‌آن‌ها​ در این لحظه از دستشان برمی‌آمد و باید انجام می‌دادند، فرار بود.

قابلیت بازیابی نبرد در هیولایی هم‌رده تودلیا، به او اجازه می‌داد هر پنج ثانیه ۲٪ از HP خود را احیا کند. به بیان دیگر، این لرد قلمرو می‌توانست در عرض پنج ثانیه، ۴۱۰ میلیون HP بازیابی کند؛ این کار دقیقاً معادل از پای درآوردن یک گرند لرد هم‌سطح در هر پنج ثانیه بود. اگر قدرت آسیب‌رسانی گروه به این حد نمی‌رسید، حتی نمی‌توانستند HP تودلیا را به زیر ۹۸٪ برسانند.

این در حالی بود که از گروه آن‌ها کمتر‌اکنون​ از ۳۰ نفر زنده مانده بودند و تقریباً نیمی از‌دیگر​ همین افراد نیز به دلیل ضعف ذهنی، توانایی مبارزه نداشتند.

با در نظر گرفتن دفاع تودلیا که یک‌حرکات​ میتیک برتر به شمار می‌رفت، حملات گروه در بهترین‌کاهش​ حالت تنها می‌توانست قلقلکی برای این لرد قلمرو باشد.

Solitary Nine پس از بررسی سریع شرایط، سرش را تکان داد و گفت: «پونزده ثانیه؟ مشکلی نیست. اما پونزده ثانیه واقعاً تهِ توانمه.»

فشار ذهنی تودلیا بیش از حد قدرتمند بود؛ به‌طوری‌که حتی Solitary Nine نیز تا حدودی احساس درماندگی می‌کرد.

Lifeless Thorn درحالی‌که با چشمانی پر از هیجان به نزدیک شدن خواننده روح خیره شده بود، گفت: «خیالی نیست! اگه کم آوردی، خودم جورتو می‌کشم!»

پیش از این، کشتن هیولاها برای کسب تجربه، برای او به کاری طاقت‌فرسا و‌به‌طور​ تکراری تبدیل شده بود. گذشته از این، هیچ‌یک از هیولاهایی که با آن‌ها مبارزه‌سوی​ می‌کرد، چالشی برای پیشرفت در اختیارش نمی‌گذاشتند. او آن‌ها را صرفاً برای ارتقای سطح می‌کشت.

با وجود این، پس از قدم‌تهی​ گذاشتن به رشته‌کوه مخروبه، سرانجام احساس کرد‌سوی​ که در یک نبرد واقعی حضور دارد.

پیش‌تر، او تنها در مبارزه با متخصصان اوج می‌توانست آن حس هیجان‌انگیزِ معلق‌متخصصان​ بودن مرگ و زندگی به یک تار مو را تجربه کند. اما اکنون، بلعنده‌های‌ششم​ روح دقیقاً همان حس را به او منتقل می‌کردند. این وضعیت برایش بی‌نظیر بود.

در مورد تودلیا نیز باید گفت که این لرد قلمرو،‌متخصصان​ موجودی بود که حتی می‌توانست لرزه بر اندام او بیندازد.‌استاندارد​ این دقیقاً همان حریفی بود که مدت‌ها انتظارش را می‌کشید.

یان یا با دیدن چهره هیجان‌زده Lifeless Thorn، دستش را روی سرش که کمی درد می‌کرد گذاشت و گفت: «خیلی خب، بیاید بجنبیم و بریم جلو! اگه وایسیم تا باس خودش بیاد، ممکنه بقیه هم درگیر بشن!»

Solitary Nine و Lifeless Thorn مهارت قدرت تاریکی را فعال کردند و ویژگی‌های پایه‌شان را به‌شدت افزایش دادند. اکنون، قدرت هر دوی آن‌ها با موجودات رده ۴ برابری می‌کرد.

لحظه‌ای بعد، آن دو بازیکن تن‌به‌تن همچون رگه‌هایی از نور به سمت تودلیا یورش بردند. در همین حین، یان یا که یک دروید بود، با زمزمه اورادی جادویی به سوی لرد قلمرو به پرواز درآمد. او هم‌زمان لایه‌ای از محافظت حیات را روی Solitary Nine و Lifeless Thorn اعمال کرد؛ طلسمی که می‌توانست بخشی از آسیب دریافتی آن‌ها را جذب کرده و به HP تبدیل کند.

غرررش!

تودلیا با دیدن دو مورچه‌ای که به سمتش‌حرکات​ حمله‌ور شده بودند، از روی خشم غرید؛ غُرشی‌رده​ که در تمام مناطق بیرونی رشته‌کوه مخروبه طنین‌انداز شد.

هم‌زمان با پخش شدن صدای‌متخصصان​ این غرش، حمله ذهنی نامرئی‌دامنه​ و قدرتمندی به همه اصابت کرد.

به‌جز شی فنگ،‌می‌شد​ صدای ناله دردناک تمام‌به‌طور​ حاضران به هوا برخاست.

Lifeless Thorn گفت: «ایول! واقعاً که قوی هستی!»

رنگ از رخسار Lifeless Thorn پرید؛ چراکه حمله ذهنی تودلیا به‌مراتب سهمگین‌تر از فشار ذهنی دائمی‌اش بود. با وجود این، هنگامی که به این لرد قلمرو ۳۰ متری نگاه کرد، نه‌تنها ترسی از این باس به دل راه نداد، بلکه شعله‌های اشتیاق برای مبارزه در چشمانش فروزان‌تر گشت.

نیزه‌اش را بالا برد‌اکنون​ و به صاعقه‌ای تبدیل شد‌سطح​ که به سمت تودلیا می‌رفت.

مهارت میراث‌ظریف​ رده ۳،‌نتیجه​ آذرخش آنی!

با اثر مثبت قدرت تاریکی، این حمله فضا را شکافت. Lifeless Thorn گویی تله‌پورت کرده باشد، بی‌درنگ در برابر خواننده روح ظاهر شد.

چقدر سریع! این صحنه Unyielding Heart را غافلگیر کرد.

فاصله‌ای ۲۰۰ یاردی میان تودلیا و Lifeless Thorn بود، اما او این فاصله را در دم طی کرده بود. حتی اگر مهارت برزرک خود را فعال می‌کرد، Unyielding Heart مطمئن نبود بتواند به چنین سرعتی واکنش نشان دهد.

بوووم!

صدای کرکننده‌ای در کوهستان طنین‌انداز شد. لحظه‌ای بعد، سایه سیاهی از‌تهی​ آسمان سقوط کرد و به شدت به زمین کوبیده شد؛ شدت‌معادل​ برخورد گودالی به قطر بیش از بیست متر به وجود آورد.

داخل گودال، Lifeless Thorn ایستاده بود و با نیزه‌اش خود را سر پا نگه داشته بود. دستانش روی نیزه می‌لرزید و خون از گوشه دهانش می‌چکید. مشخص بود که ضربه سنگینی متحمل شده است. HP او بیش از ۴۶۰,۰۰۰ واحد کاهش یافته بود.

چه اتفاقی افتاد؟! Blue Gown که از دور درگیری را تماشا می‌کرد، مبهوت مانده بود.

حمله Lifeless Thorn قدرت و سرعت باورنکردنی‌ای داشت. حتی یک هیولای اسطوره‌ای رده ۴ واقعی باید از آن آسیب جدی می‌دید.

با وجود این، نه تنها Lifeless Thorn نتوانست هیچ آسیبی به تودلیا وارد کند، بلکه خودش هم آسیب دیده بود؟

علاوه بر این، با وجود اثر حفاظت حیات که رویش اعمال شده بود، Lifeless Thorn نزدیک به ۱۰٪ از HP خود را از دست داده بود. با این روند، بدون شفای اضافی، پس از شش یا هفت تبادل ضربه دیگر قطعاً کشته می‌شد!

«این هیولا‌کاهش​ واقعاً فقط‌اکنون​ یه میتیک برتره؟»

همه با خیره شدن‌نتیجه​ به خواننده روحِ آسیب‌ندیده،‌میانگین​ به چشمان خود شک کردند.

آن‌ها پیش‌تر هیولاهای میتیک برتر را دیده بودند. حتی برخی از‌تهی​ آن‌ها پیش از این یکی را کشته بودند. با وجود این، در‌طبقه​ مقایسه با آن هیولاهای میتیک برتر، تودلیا به کل موجود دیگری بود.

اما وقتی شی فنگ که‌ناشی​ داشت ورد می‌خواند این صحنه‌می‌شد​ را دید، اصلاً غافلگیر نشد.

مراحل اولیه قلمرو خدا به این منظور بود که بازیکنان با سبک مبارزه قلمرو خدا سازگار شوند. سیستم خدای اصلی نه‌آزمون​ تنها مزایای بسیاری برای بازیکنان فراهم کرده بود، بلکه هیولاهای بازی را نیز ضعیف کرده بود. در حقیقت، حتی هیولاهای سطح‌بازماندگان​ ۱۰۰ به بالا که از نظر بازیکنان قوی به نظر می‌رسیدند، در اوج قدرت خود نبودند و همچنان تا حدودی سرکوب می‌شدند.

اما این موضوع درباره هیولاهای سرزمین‌های ممنوعه صدق نمی‌کرد.‌رده​ هیولاهای این مناطق تحت سرکوب سیستم خدای اصلی نبودند‌دامنه​ و می‌توانستند ۱۰۰٪ قدرت مبارزه خود را به کار گیرند.

در سرزمین‌های ممنوعه، رویارویی با هیولاهای اسطوره‌ای فراتر از توان گروه‌های معمولی رده ۳ بود. بازیکنان رده ۳ به تجهیزاتی‌استاندارد​ با بالاترین کیفیت و ابزارهای پشتیبانی گوناگونی نیاز داشتند تا حتی شانسی برای پیروزی داشته باشند. افزون بر این، گروه‌راهی​ به متخصصان بسیاری با مهارت‌های برزرک نیازمند بود. در غیر این صورت، تنها یک سرانجام در انتظار گروه بود - نابودی!

ناگفته نماند که‌می‌گذاشت​ تودلیا یک میتیک‌مانع​ برتر تمام‌عیار بود.

اگر خود شی فنگ هم در این لحظه با تودلیا می‌جنگید، قطعاً کار آسانی‌دیگر​ در پیش نداشت. برای شکست دادن این باس، به حداقل شش بازیکن رده ۴‌می‌شدند​ نیاز داشتند. در غیر این صورت، به چالش کشیدن لرد قلمرو خودکشی محض بود.

به همین دلیل، او به گروه سه‌نفره Lifeless Thorn مأموریت داده بود که تودلیا را تنها ۱۵ ثانیه معطل کنند. اینکه از آن‌ها بخواهد لرد قلمرو را حتی چند ثانیه بیشتر عقب نگه دارند، توقعی بود که از توانشان خارج بود.

در پی آن، Solitary Nine و Lifeless Thorn مهارت‌های نجات‌بخش خود را یکی پس از دیگری فعال کردند تا در برابر حملات تودلیا دفاع کنند. حتی Yan Ya که شفابخش گروه سه‌نفره بود، مجبور شد قدرت تاریکی خود را فعال کند. بدون ویژگی‌های پایه اضافی، او با برخورد هر حمله سرگردانی جان می‌باخت.

در یک لحظه، برای دفاع در برابر لگدمال کردن تودلیا، Solitary Nine دیوار سپر رده ۳ خود را فعال کرد و بین لرد قلمرو و دو همراهش قرار گرفت. با وجود این، حتی با فعال بودن مهارت نجات‌بخش او، موج ضربه حاصل همچنان این سه نفر را ده‌ها متر به عقب پرتاب کرد. هم Lifeless Thorn و هم Yan Ya بر اثر این حمله بیش از یک میلیون واحد HP از دست دادند، در حالی که HP کسر شده از Solitary Nine به بیش از سه میلیون واحد می‌رسید.

پنج ثانیه!

ده ثانیه!

هر ثانیه از نبرد، فشار عظیمی بر دوش این سه‌متخصصان​ نفر می‌گذاشت. در هر لحظه از مبارزه با تودلیا، احساس‌استاندارد​ می‌کردند که مرگ در ثانیه بعدی جانشان را خواهد گرفت.

بازیکنانی که از دور تماشا می‌کردند، از دیدن این صحنه مبهوت شده بودند. این نخستین باری بود که آن‌ها واقعاً درک می‌کردند یک هیولای میتیک برتر چقدر می‌تواند ترسناک باشد. اگر گروه Lifeless Thorn مهارت‌های برزرک خود را فعال نکرده بودند، این سه نفر به احتمال زیاد در دم کشته می‌شدند.

Solitary Nine از طریق گفتگوی خصوصی از شی فنگ پرسید: «فرمانده! هنوز کارت تموم نشده؟»

پیش‌تر فکر می‌کرد اگر نتواند تودلیا را ۱۵ ثانیه‌رده​ معطل کند، مایه خنده خواهد بود. اما اکنون متوجه‌دامنه​ شده بود که ۱۵ ثانیه واقعاً زمان زیادی است.

در این لحظه، شی فنگ که خواندن آخرین آیه‌اکنون​ ثبت شده در کتاب مقدس تاریکی را به پایان رسانده‌دیگر​ بود، گفت: «کارتون عالی بود! بقیه‌ش رو بسپارید به من!»