چپتر 736: حاکم میدان نبرد

«حالا که زیرو وینگ نارنجک‌های یخی‌اش رو تموم کرده، دیگه چیزی برای تکیه‌باقی​ کردن ندارن. با اینکه لژیون خدایان تاریک داره لژیون‌های نخبه اتحاد ستاره رو قتل‌عام‌نیز​ می‌کنه، اما اتحاد از قبل بیش از ۵۰۰ متخصص فرستاده تا جلوشون رو بگیرن.»

«به محض اینکه زمان مهارت‌های جنون‌باشه​ لژیون خدایان تاریک تموم بشه، کار‌همون​ این لژیونِ زیرو وینگ هم ساخته‌ست.»

«حتی اگه ۱۰۰ متخصص نیروی اصلی زیرو وینگ‌آماده​ همین الان وارد عمل بشن، قاتلای گل هفت گناه‌جنگ​ جلوشون رو می‌گیرن. این نبرد دیگه باید آخراش باشه.»

«Autumn، به بقیه بگو آماده بشن. ما همین الان می‌ریم سمت همون ارتفاعاتی که شعلۀ سیاه اشغال کرده.»

«حالا که نتیجه این جنگ داره‌عمو​ مشخص میشه، دیگه وقتشه که گل‌نخبگان​ هفت گناه هم دست به کار بشه.»

یوان تیه‌شین که از ارتفاعی بلند مشغول تماشای میدان بود، ناگزیر سر تکان داد. در نهایت، رویارویی‌نتیجه​ با قدرت‌های بزرگ قلمرو خدا برای انجمنی تازه‌تأسیس و بدون پشتوانه، امری غیرممکن بود. با وجود این، حتی‌رویارویی​ اگر زیرو وینگ شکست می‌خورد، همین که انجمن توانسته بود تا این لحظه دوام بیاورد، جای افتخار داشت.

Cold Autumn که پیش‌تر گزارش مربوط به اوروبوروس را خوانده بود، پرسید: «عمو یوان، مگه هنوز ارتش ۶۰ هزار نفری نخبگان اوروبوروس باقی نمونده؟» ارتشی که الهه برف Gentle Snow رهبری آن را بر عهده داشت، چیزی نبود که بتوان نادیده‌اش گرفت. علاوه بر این، چندین متخصص قابل‌توجه نیز در جبهه اوروبوروس حضور داشتند.

در حال حاضر، اختلاف در تعداد نخبگان دو‌باید​ طرف دیگر به گستردگی زمان آغاز جنگ نبود.‌همون​ هنوز برای تعیین نتیجه این نبرد خیلی زود بود.

یوان تیه‌شین لبخندی زد و در حالی که سر تکان‌هزار​ می‌داد، پاسخ داد: «اگه اتحاد ستاره و انجمن لبخند چیره‌نبود​ اون برگ برنده رو نداشتن، نتیجه این جنگ واقعاً نامشخص می‌موند.»

Cold Autumn با کنجکاوی فراوان به یوان تیه‌شین نگاه کرد و پرسید: «برگ برنده اتحاد ستاره؟»

جنگی که بیش از صد هزار بازیکن نخبه در آن درگیر بودند، چیزی نبود‌سیاه​ که با یک برگ برنده معمولی تعیین تکلیف شود. با این حال، با توجه‌میدان​ به اطمینان خاطر یوان تیه‌شین، آن برگ برنده دقیقاً تا همین حد قدرتمند بود.

یوان تیه‌شین گفت: «منم این اطلاعات رو فقط از لیدر انجمن شنیدم. همین چند روز پیش، اتحاد ستاره و لبخند چیره هر دو مبلغ فوق‌العاده هنگفتی رو خرج کردن تا دو طومار‌تماشای​ احضار رده ۳ از یه سوپر انجمن بخرن.» او با لحنی حسرت‌بار افزود: «طومارهای احضار رده ۳ توی قلمرو خدا بی‌نهایت کمیابن. این طومارها می‌تونن توی تسخیر شهرک‌ها یا جنگ‌های انجمنی کمک‌مربوط​ بزرگی باشن. حتی عمارت مخفی هم بعد از کلی دردسر فقط تونسته چند تاشون رو جمع کنه. هر کدومش گنجی به حساب میاد که حتی با هزاران سکه طلا هم نمیشه خریدیشون.»

«مکانی با این زمینِ باریک واقعاً برای نبردهای در مقیاس بزرگ نامناسبه. اما بهترین محیط برای یه موجود رده ۳ به حساب میاد تا برتری‌هاش رو نشون بده. یه موجود رده ۳ می‌تونه‌اختلاف​ بهترین سپر و شمشیر توی این جنگ باشه. با کمک یه گروه بزرگ از بازیکنای نخبه، یه موجود رده ۳ می‌تونه به راحتی ارتشی چندهزار نفره از نخبگان رو نابود کنه. حالا فکرش‌توجه​ رو بکن دو تا موجود رده ۳ باشن! بدون داشتن متخصصای کافی برای مهار کردنشون، این هیولاها بازیکنای نخبه رو قتل‌عام می‌کنن. زیرو وینگ و اوروبوروس هیچ شانسی در برابر این هیولاها ندارن.»

با شنیدن این حرف، لرزه‌ای ناخواسته بر اندام Cold Autumn و دیگران افتاد.

قدرتی که دو گرند لرد تحت کنترل بازیکنان می‌توانستند به نمایش بگذارند، به سادگی غیرقابل تصور بود. با قدرت کنونی بازیکنان، مقابله با‌تیه‌شین​ این هیولاها غیرممکن به نظر می‌رسید. آن‌ها تنها می‌توانستند برای کشتن گرند لردها به حملات سیل‌آسا تکیه کنند. با وجود این، تعداد تلفات لازم‌شکست​ برای چنین کاری وحشتناک بود. برای زیرو وینگ و اوروبوروس که نیروی جنگی کوچک‌تری داشتند، این برگ برنده اتحاد ستاره ضربه‌ای مهلک محسوب می‌شد.

در همین حین، در میدان نبرد اوروبوروس و اتحاد‌آخراش​ ستاره، از آنجا که هر دو طرف تقریباً هم‌تراز بودند،‌سیاه​ تعداد تلفات نیز در هر دو جبهه تقریباً برابر بود.

Galaxy Past که فرماندهی نبرد را بر عهده داشت، رو به Purple Eye زمزمه کرد: «از اونجایی که کار زیرو وینگ تقریباً تمومه، Purple، ضربه نهایی رو به اوروبوروس وارد کن.»

آن‌ها دو طومار احضار رده ۳ به این جنگ آورده بودند. یکی در دستان Purple Eye بود و دیگری در اختیار War Wolf از انجمن لبخند چیره قرار داشت.

Galaxy Past کنترلی بر طومار احضار رده ۳ که در اختیار لبخند چیره بود، نداشت. با این حال، با دیدن اینکه زیرو وینگ از قبل به گوسفندانی آماده برای ذبح تبدیل شده بود، نمی‌خواست اتحاد ستاره اعضای نخبه بیشتری را از دست بدهد.

Purple Eye که در خط مقدم می‌جنگید، با لبخندی که بر لبانش نقش بسته بود پاسخ داد: «متوجهم.» سپس با هیجان طومار احضار رده ۳ را از کیفش بیرون کشید. او طومار را باز کرد و با صدایی خفه فریاد زد: «تو را احضار می‌کنم، غول کوهستان!»

ناگهان در قلب میدان‌خوانده​ نبردِ نفس‌گیر، آرایه جادویی‌هنوز​ عظیمی در هوا پدیدار شد.

لحظه‌ای بعد، غول کوهستانی با بدنی تماماً از جنس صخره، از درون‌همون​ آرایه جادوییِ فیروزه‌ای‌رنگ به پایین افتاد. قامت غول کوهستان به بیش از ۵۰‌ارتفاعی​ متر می‌رسید و تمامی بازیکنان در برابر جثه عظیمش، تفاوتی با مورچه نداشتند.

Purple Eye در حال حاضر سطح ۳۴ بود. از طرفی، موجوداتی که با طومارهای احضار به میدان می‌آمدند، ۲۰ سطح از احضارکننده‌شان بالاتر بودند. از این رو، غول کوهستانِ احضارشده سطح ۵۴ بود. هم‌زمان، کنترل آن نیز در دستان Purple Eye قرار گرفت.

Purple Eye به عنوان عنصرافزار شماره یکِ «اتحاد ستاره»، از نظر تکنیک حتی کمی بالاتر از Galaxy Past قرار داشت.

به محض پدیدار شدن غول کوهستان، Purple Eye بی‌درنگ آن را به کار گرفت تا صدها عضو نخبه‌ی «اوروبوروس» را قتل‌عام کند. بلافاصله پس از آن، غول کوهستان پای خود را محکم بر زمین کوبید و زمین تا شعاع ۱۲۰ یاردیِ پاهای این گرند لرد به لرزه درآمد. لحظه‌ای بعد، در خطوط پشتیِ لژیون اوروبوروس، نیزه سنگی عظیمی به شعاع ۲۰ یارد از دل خاک بیرون جهید و در دم ده‌ها تن از شفابخشان اوروبوروس را نابود کرد و وحشت به جان بازماندگان انداخت.

پیش از این، نبردِ دو طرف در بن‌بست قرار‌ارتش​ داشت. با وجود این، با ورود غول کوهستان، کفه ترازو‌عهده​ فوراً به یک سمت سنگینی کرد و نبرد یک‌طرفه شد.

با فرود آمدن حملات اوروبوروس بر پیکر غول کوهستان، به دلیل سرکوب سطح و رده، هیچ‌کدام بیش از ۱۰۰ آسیب وارد نکردند. حتی با جمع بستن حملات چند صد بازیکن، مجموع آسیب‌ها تنها به چند ده‌هزار می‌رسید. برای غول کوهستان با ۲۰,۰۰۰,۰۰۰ HP، این مقدار آسیب اصلاً به چشم نمی‌آمد. تنها بازیابیِ سلامت در حین نبرد کافی بود تا HP او را پر نگه دارد.

غول کوهستان در اصل یک گرند لرد از نوع قدرت بود. او می‌توانست با یک ضربه، تانک اصلیِ نخبه و سطح ۳۰ را با HP کامل در دم از پای درآورد. افزون بر این، از آنجا که تمامی حملات غول کوهستان از نوع منطقه‌ای بود، در چنین میدان نبردِ شلوغی، تنها یک ضربه‌اش جان چندین تا بیش از ده‌ها بازیکن را می‌گرفت. غول کوهستان با قدرتی خردکننده، کنترل کل میدان نبرد را کاملاً در دست گرفته بود.

در کمتر از پنج دقیقه، یکی از لژیون‌های سه‌هزار نفره و‌بقیه​ نخبه‌ی اوروبوروس تار و مار شد. این صحنه چنان شوکی به‌جنگ​ سایر لژیون‌های نخبه وارد کرد که آن‌ها را به عقب‌نشینیِ مداوم واداشت.

اندکی پس از پدیدار شدن غول کوهستان،‌مگه​ سگی سه‌سر با رتبه گرند لرد و سطح‌ارتشی​ ۵۴ در جبهه‌ی «لبخند قاطع» وارد میدان شد.

اگرچه سربروس به اندازه غول کوهستان HP نداشت، اما از نظر آسیب جادویی برتری چشمگیری نسبت به آن داشت. سرعت حرکت و سرعت حمله‌اش نیز بسیار بیشتر بود. در زمینه قتل‌عام بازیکنان نخبه در میدان نبرد، حتی از غول کوهستان نیز مرگبارتر عمل می‌کرد.

با ورود دو گرند لرد‌آخراش​ سطح ۵۴ به میدان، اعضای‌می‌ریم​ اوروبوروس بی‌درنگ در وحشت فرو رفتند.

هر دو گرند لرد، مهارت‌های حمله منطقه‌ایِ متعددی در اختیار داشتند. در‌ارتفاعاتی​ نبردی هزاران نفره، آن‌ها می‌توانستند به راحتی در هر لحظه جان صدها‌ارتفاعی​ بازیکن نخبه را درو کنند. اوروبوروس قادر به نشان دادن هیچ‌گونه مقاومتی نبود.

ژائو یوعر در حالی که با دیدن آن دو گرند لرد بدنش به لرزه افتاده بود و مو بر تنش سیخ می‌شد، پرسید: «Snow، الان باید چیکار کنیم؟»

اگر نمی‌توانستند از پس این‌پرسید​ دو گرند لرد برآیند، اوروبوروس‌هزار​ دیگر هیچ شانسی برای پیروزی نداشت.

Gentle Snow دندان‌هایش را روی هم فشرد و گفت: «چاره دیگه‌ای نداریم. بیا از برگ برنده آخرمون استفاده کنیم. هرچند نمی‌تونه این دو تا گرند لرد رو متوقف کنه، اما می‌تونه برای مدت کوتاهی گیرشون بندازه. همین باید وقت کافی بهمون بده تا از دستشون فرار کنیم.»

او در اعماق وجودش احساس سرخوردگیِ شدیدی‌بگو​ می‌کرد. هرگز تصورش را هم نمی‌کرد که‌سیاه​ این جنگ را به همین سادگی ببازند.

در تقابل با دو گرند لرد، انتخابِ رویارویی مستقیم تنها تلفاتشان را بیشتر‌آماده​ می‌کرد. از طرفی، اگر می‌خواستند تا پایان یافتنِ زمان احضار این دو گرند‌دست​ لرد صبر کنند، تا آن موقع احتمالاً تمام اعضای اوروبوروس کشته شده بودند.

درست در لحظه‌ای که دو گرند لرد بی‌رحمانه به پیشروی ادامه می‌دادند، پرتویی متناوب از نورهای سیاه‌برف​ و سفید از قله‌کوهی در دوردست به پایین تابید و مستقیماً پیکر غول کوهستان را شکافت. سپس ستونی‌طرف​ از نور سیاه و سفید پدیدار شد و شعاع ۲۰۰ یاردیِ اطراف غول کوهستان را در خود بلعید.

با محو شدن ستون نور، حتی یک پرِ کاه نیز در‌سمت​ آن شعاع ۲۰۰ یاردی باقی نماند. تنها گودالی عظیم به جا‌دست​ ماند و غول کوهستانی که روی یک پا زانو زده بود.