چپتر 2468: اثرهای نشان نقره‌ای
0با ورود شی فنگ و دیگران‌برنزی به عمارت ارباب دژ، احساس کردند‌وارد وضعیت ذهنی خسته‌شان ناگهان شاداب شده است.
آکوا رز با حس کردن مانای داخل‌کند عمارت با هیجان گفت: «تراکم مانا اینجا‌برای چقدر بالاست! حداقل دو برابر شهر زیرو وینگه.»
در میان تمام شهرها و شهرک‌های‌نداره انجمن در قلمرو خدا، تراکم مانای‌اگر شهر زیرو وینگ بالاترین حد را داشت.
به همین دلیل بود که شهر زیرو وینگ با وجود قرار داشتن در مرزهای پادشاهی ستاره-ماه و در نقشه‌ای با سطح بسیار پایین‌تر از‌می‌شدند بازیکنان جریان اصلی، همچنان در میان بازیکنان محبوبیت فوق‌العاده‌ای داشت. در حال حاضر، رفت‌وآمد روزانه بازیکنان در این شهر همچنان از مرز ۶,۰۰۰,۰۰۰ نفر‌مسلط می‌گذشت. در پادشاهی ستاره-ماه، ترافیک بازیکنان شهر زیرو وینگ در رتبه سوم قرار داشت و تنها پایین‌تر از شهر ستاره-ماه و شهر رودخانه سفید بود.
با وجود این، علی‌رغم مانای پراکنده و ضعیف در دره ستاره، تراکم مانای داخل عمارت ارباب دژ در‌سرعت دژ نور ستاره حداقل دو برابر شهر زیرو وینگ بود. از میان تمام مکان‌هایی که آکوا رز می‌توانست‌چنین به خاطر بیاورد، تنها مانای محیطی در شهر مقدس تایتان از نظر تراکم با این عمارت قابل قیاس بود.
یان تیان‌شینگ نیز با حس کردن مانای اطرافش، در‌می‌شدند حالی که چشمانش از هیجان می‌درخشید، گفت: «با یه همچین‌چنین محیط عالی‌ای، حتی تمرین تکنیک‌های مبارزه برنزی هم مشکلی نداره.»
تمرین تکنیک‌های مبارزه فشار عظیمی بر تمرکز بازیکنان وارد می‌کرد. اگر محیط از تراکم مانای کافی‌سرعت برخوردار نبود، سرعت بازیابی تمرکزشان نمی‌توانست با سرعت مصرف آن برابری کند. بازیکنان مجبور می‌شدند پس‌استراحت از چند بار تمرین تکنیک‌های مبارزاتی خود، برای مدت طولانی استراحت کنند. چنین تمرینی کاملاً ناکارآمد بود.
در این میان، تمرین تکنیک‌های مبارزه برنزی به طور ویژه‌ای طاقت‌فرسا بود. هر بار استفاده از یک تکنیک مبارزه برنزی چندین برابر بیشتر از یک تکنیک مبارزه پیشرفته تمرکز مصرف‌مدت می‌کرد. علاوه بر این، اگر بازیکنان تکنیک مبارزه برنزی را به طور کامل مسلط نشده بودند، استفاده از آن فشار به مراتب بیشتری بر استقامت و تمرکزشان وارد می‌آورد. از این‌موفقیت رو، ابرقدرت‌های مختلف حتی در حال حاضر متخصصان اوج بسیار معدودی داشتند که با موفقیت یک تکنیک مبارزه برنزی را آموخته باشند. این موضوع در مورد زیرو وینگ نیز صدق می‌کرد.
شی فنگ با دیدن هیجان در چهره همه، به اتاق قفل‌شده‌ای در آن نزدیکی اشاره کرد و توضیح داد: «اینجا فقط به درد تمرین‌کند تکنیک‌های مبارزه برنزی نمی‌خوره. اتاق‌های تمرین مانا هم اینجا هست. اونجا بازیکنا می‌تونن علاوه بر تکنیک‌های مبارزه، کنترل مانا رو هم تمرین کنن. بازدهی تمرین‌کامل تو یکی از این اتاقا چند برابر بیشتر از تمرین تو دنیای بیرونه. اغراق نیست اگه بگم این اتاقا یکی از بهترین جاها واسه تمرینه.»
دژ نور ستاره به عنوان دژی که از دوران باستان پابرجا مانده بود، به آن سادگی‌ها که به نظر می‌رسید نبود. سطح‌ناکارآمد فناوری جادویی موجود در این دژ چیزی بود که پادشاهی‌ها و امپراتوری‌های کنونی تنها می‌توانستند آن را تحسین کنند. به همین دلیل‌معدودی بود که در زندگی قبلی شی فنگ، ابرقدرت‌های مختلف با ناامیدی و چنگ و دندان بر سر دژهای باستانی با یکدیگر رقابت می‌کردند.
متأسفانه، دژ نور ستاره تنها یک دژ کوچک بود. عمارت ارباب‌می‌کرد دژِ آن نیز وسعت چندانی نداشت و در مجموع تنها از پنج‌مجبور طبقه تشکیل می‌شد: سه طبقه روی زمین و دو طبقه زیر زمین.
در همین حال، تمامی این طبقات با انواع و اقسام آرایه‌های جادویی تقویت شده بودند که علاوه بر افزایش تراکم مانای محیط، سرعت‌مجبور بازیابی تمرکز بازیکنان را نیز شتاب می‌بخشیدند. بازیکنان همچنین می‌توانستند در زمان حضور در عمارت ارباب دژ، اثر مثبت تجربه دوبرابر را ذخیره‌علاوه کنند؛ بنابراین حتی اگر مدت زمان طولانی را صرف تمرین در عمارت می‌کردند، جای نگرانی برای عقب افتادن از نظر سطح وجود نداشت.
در مورد اتاق‌های تمرین مانا، این عمارت تنها ۳۲ اتاق داشت. عمارت ارباب دژ در یک دژ متوسط دو برابر‌تمرکزشان این تعداد، و در یک دژ بزرگ ۱۵۰ اتاق در اختیار داشت. ظرفیت تمرینی یک دژ بزرگ چندین برابر بیشتر از‌ویژه‌ای یک دژ کوچک بود. با داشتن دژ نور ستاره، زیرو وینگ تنها قادر به پرورش تعداد اندکی از متخصصان انجمن بود.
با وجود این، این بهترین کاری بود که شی‌می‌شدند فنگ در حال حاضر می‌توانست انجام دهد. در نهایت،کنند سختی تسخیر دژهای متوسط و بزرگ به مراتب بیشتر بود.
به طور کلی، دژهای بزرگ توسط میتیک‌های برتر محافظت می‌شدند، در حالی که در دژهای متوسط نیز شانس کمی وجود داشت که یک میتیک برتر به عنوان باس نگهبان نهایی آن ظاهر‌استراحت شود. همچنین، دژهای متوسط بیش از دوازده هیولای اسطوره‌ای دیگر را در خود جای می‌دادند. در این مرحله از بازی، تسخیر یک دژ متوسط چیزی نبود که از عهده چند بازیکن و‌موضوع یک قهرمان رده ۴ برآید. در واقع، در زندگی قبلی شی فنگ، ابرقدرت‌های مختلف تنها پس از ظهور بازیکنان رده ۴ موفق به تسخیر دژهای متوسط و بزرگ دره ستاره شده بودند.
پس از توضیحات مختصر شی‌مشکلی فنگ، او آن‌ها را به‌وارد دومین طبقه زیرزمین عمارت برد.
دومین طبقه زیرزمین وسعت زیادی نداشت و تنها دارای دو اتاق بود. یکی از این‌کافی اتاق‌ها، اتاق هسته بود که وظیفه کنترل آرایه جادویی دژ را بر عهده داشت، در‌خود حالی که اتاق دیگر با دری بزرگ از جنس کریستال‌های جادویی مهر و موم شده بود.
از قضا، اتاقی که درِ کریستال‌برابری جادویی داشت، ارزشمندترین مکان در کل‌مبارزاتی عمارت ارباب دژ به شمار می‌رفت.
اتاق میراث!
این مکان در زمینه کمک به بازیکنان برای باز کردن قفل بدن‌های مانا،کافی تنها پس از دروازه میراث در جایگاه دوم قرار داشت. در گذشته، این‌بار مکان همچنین مهم‌ترین موقعیت برای ابرقدرت‌های مختلف جهت پرورش متخصصان انجمن محسوب می‌شد.
در قلمرو خدا، بدن مانا شاید تنها ابزاری برای پشتیبانی از بازیکنان در نظر گرفته می‌شد، زیرا‌نبود پس از رسیدن به رده ۳، باز کردن کامل قفل بدن‌های مانا توسط بازیکنان تنها مسئله زمان‌استراحت بود. با وجود این، سرعت باز کردن قفل بدن‌های مانا توسط بازیکنان می‌توانست اختلاف فاحشی را رقم بزند.
دلیلش این بود که پس از آزادسازی بدن مانا، کنترل بازیکنان‌بار بر آن و همچنین سبک مبارزه‌شان دستخوش تغییرات چشمگیری می‌شد. در‌ناکارآمد این میان، آن‌ها برای سازگاری با این تغییرات به زمان نیاز داشتند.
علاوه بر این، اگر بازیکنان می‌خواستند بدن مانای خود را بیشتر ارتقا دهند—به عبارت دیگر، از آستانه ۱۰۰ درصد عبور کنند—باید‌برابری ابتدا پتانسیل کامل بدن مانای خود را آزاد می‌کردند. تنها پس از انجام این کار بود که می‌توانستند تلاش برای عبور‌تکنیک از این آستانه را آغاز کنند. موفقیت بازیکن به این بستگی داشت که مسیر درستی را در پیش گرفته باشد یا خیر.
اگر بازیکنان متوجه می‌شدند که اشتباه‌نداره کرده‌اند، همچنان می‌توانستند روش خود را‌اگر برای آزادسازی بدن مانا تغییر دهند.
بنابراین، هرچه بازیکنان بدن مانای‌مبارزه خود را در قلمرو خدا‌عظیمی زودتر آزاد می‌کردند، برایشان بهتر بود.
البته اتاق میراث نقصی هم داشت؛ این اتاق تنها به بازیکنان اجازه می‌داد‌خود تا بر اساس پایه‌های فعلی خود، احساس داشتن یک بدن مانای کاملاً آزادشده‌استفاده را تجربه کنند. این اتاق مسیر روشنی را برای پیش‌روی بازیکنان نشان نمی‌داد.
با وجود این، کمک گرفتن از‌نداره اتاق میراث همچنان بارها بهتر از‌اگر آزمایش‌های تصادفی در دنیای بیرون بود.
پس از رسیدن به مقابل درِ کریستالی که چهار متر ارتفاع و سه‌کافی متر عرض داشت، شی فنگ نشان ارباب دژ را بالا گرفت و ورد‌بار ثبت‌شده روی آن را خواند تا آرایه جادویی حک‌شده بر نشان را فعال کند.
لحظه‌ای بعد، آرایه جادویی نشان، درخشش نقره‌ای‌رنگی از خود ساطع کرد‌تمرکز که با آرایه جادویی حک‌شده روی درِ کریستالی طنین‌انداز شد. آرایه‌مصرف جادویی در نیز به همین ترتیب درخششی نقره‌ای از خود ساطع کرد.
بلافاصله پس از آن، درِ محکم بسته‌شده شروع به باز شدن کرد و همه فوراً متوجه شدند‌استراحت که مانایی با تراکم بسیار بیشتر از داخل اتاق میراث به بیرون جریان می‌یابد. با قرار گرفتن در‌بودند معرض این مانا، همه احساس کردند که ذهنشان پاک‌سازی شده و بیش از پیش سرحال و پرانرژی شده‌اند.
هم‌زمان، صدای اعلان‌مبارزه سیستم به گوش‌نداره شی فنگ رسید.
سیستم: شما اتاق میراث نقره‌ای را فعال کرده‌اید. این اتاق تنها ۱۲ بار در ماه قابل استفاده است و هر بار فقط یک بازیکن می‌تواند وارد آن شود. بازیکنان می‌توانند به مدت ۵ دقیقه احساس کنند که بدن مانای فعلی‌شان در پتانسیل ۱۰۰ درصد چه حسی دارد. پس از پایان این جلسه، بازیکنان تا یک ماه طبیعی اجازه ورود مجدد به اتاق میراث را نخواهند داشت.
شی فنگ با حیرت به نشانِ‌برابری در دستش خیره شد و با خود‌خود گفت: «نشان نقره‌ای چنین مزیتی هم دارد؟»
تفاوت بین سه دقیقه و پنج دقیقه شاید خیلی زیاد به نظر نمی‌رسید، اما توانایی تجربه حس یک بدن‌نمی‌توانست مانای کاملاً آزادشده حتی برای یک ثانیه بیشتر، به این معنا بود که بازیکنان می‌توانستند بهتر با این حس آشنا‌ویژه‌ای شوند. در این میان، نشان نقره‌ای مدت‌زمانی را که بازیکنان می‌توانستند در اتاق میراث بمانند، تقریباً دو برابر کرده بود.
در این لحظه، شی فنگ کم‌وبیش فهمید که چرا ابرقدرت‌های مختلف به‌شدت روی چند متخصص اوجِ منتخب سرمایه‌گذاری می‌کردند و پیوسته آن‌ها را وامی‌داشتند‌می‌شدند تا دروازه میراثِ دژهای تحت کنترلشان را به چالش بکشند. آن‌ها این کار را تنها برای باز کردن عملکردهای بیشتر دژ خود انجام نمی‌دادند،مسلط بلکه هدفشان توسعه بهتر متخصصان انجمن بود. هرچه باشد، متخصصان انجمن، سرمایه اصلی انجمن‌ها بودند. هر چیز دیگری در درجه دوم اهمیت قرار داشت.
شی فنگ برگشت و به Aqua Rose و بقیه نگاه کرد و پرسید: «خیلی خب، اول کدومتون میره داخل؟»
با شنیدن سؤال شی فنگ، Aqua Rose و بقیه نگاهی به هم انداختند، در حالی که مطمئن نبودند باید وارد اتاق میراث بشوند یا نه. شی فنگ پیش از این به آن‌ها گفته بود که این فرصت تنها ماهی یک بار برایشان فراهم است. اگر به‌درستی از آن استفاده نمی‌کردند، باید یک ماه دیگر صبر می‌کردند تا حس آزادسازی کامل بدن مانا را تجربه کنند. در آن زمان، دیگر برای همه‌چیز خیلی دیر می‌شد.
Fire Dance پس از کمی فکر کردن گفت: «پس من اول میرم.»
شی فنگ به داخل اتاق میراث که به اندازه نیمی از یک زمین بسکتبال بود اشاره‌سرعت کرد و توصیه کرد: «باشه. فقط مستقیم برو تو اتاق. وقتی رفتی داخل، تمام توجهت رو بذار‌کنند روی بدن مانات و تمام تلاشت رو بکن تا با حس‌هایی که بهت دست میده سازگار بشی.»
وضعیت داخل اتاق‌تمرین میراث کاملاً برعکس وضعیت‌مشکلی داخل دروازه میراث بود.
محیط اتاق میراث به جای داشتن مانای پراکنده و ضعیف، سرشار از مانا‌خود بود. هنگام ایستادن در چنین اتاقی، درک واضح جریان مانا در داخل بدن خود‌تکنیک بازیکنان، عملاً غیرممکن می‌شد. آن‌ها برای پیشرفت می‌توانستند تنها به شهود خود تکیه کنند.
Fire Dance سر تکان داد و پیش از اینکه وارد اتاق شود گفت: «فهمیدم.»
در همین حین، پس از ورود Fire Dance به اتاق میراث، درِ کریستالی بار دیگر مهر و موم شد. با دیدن این صحنه، ضربان قلب همه شروع به تند شدن کرد.
شی فنگ با دیدن استرس بقیه لبخندی زد و گفت: «نیازی نیست نگران باشید. حتی اگه این بار‌سرعت نتونید بدن ماناتون رو کامل آزاد کنید، بازم می‌تونید تو دنیای بیرون به تلاشتون ادامه بدید. باز کردن‌چنین بدن مانا فقط مسئله زمانه. به این فقط به چشم یه فرصت نگاه کنید تا بتونید زودتر تجربه‌اش کنید.»
فرصتی که اتاق میراث فراهم می‌کرد در واقع بسیار مهم بود. با وجود این، حتی اگر کسی پس‌کنند از ورود به اتاق میراث نمی‌توانست بدن مانای خود را کاملاً آزاد کند، به این معنا نبود که‌مراتب در آینده هم قادر به انجام آن نخواهد بود. تنها باید بهای بیشتری برای انجام این کار می‌پرداختند.
در این لحظه، Aqua Rose ناگهان پیامی دریافت کرد. پس از خواندن پیام، او رو به شی فنگ کرد و گفت: «لیدر گیلد، MacAffrey یه پیام دیگه برام فرستاد. میگه یه اتفاق بزرگ افتاده و لازمه که همین الان بری پیشش.»
شی فنگ که کمی گیج شده بود چرا MacAffrey مدام سعی دارد با او تماس بگیرد، پرسید: «این‌قدر واجبه؟ خیلی خب، بهتره اول من برم. اتاق میراث هم که دیگه فعال شده. یکی‌یکی برید داخل.»
پس از دادن این دستورات، شی فنگ بلافاصله عمارت‌فشار ارباب دژ را ترک کرد و به سمت اقامتگاه‌سرعت موقت قبیله الهی در دژ نور ستاره به راه افتاد.