چپتر 1788: آیتم نهایی
0با پدیدار شدن تصاویر بر فراز صحنه اصلی، نمایندگان انجمن‌های‌مکاره سوپر-درجه‌یک و سوپر گیلدها در اتاق‌های طبقه دوم به تکاپو افتادند.کنارش آن‌ها بی‌درنگ مشاهدات خود را به لیدرهای گیلد مربوطه‌شان گزارش دادند.
«لیدر گیلد، اون شایعات‌مشت‌هایش حقیقت داشتن! عمارت مخفی‌چشمانش واقعاً اون چیز رو داره!»
«عمارت مخفی خوب بلده‌خرخره رازش رو نگه داره!رزمی کاملاً از این قضیه مطمئنی؟»
«با توجه به عکسا، هیچ شکی توش نیست. ولی‌وصف‌ناپذیر خب، قدرت‌های بزرگ و شرکت‌های زیادی اینجا حضور دارن. می‌ترسم‌ابرقدرت‌ها با پولی که با خودمون آوردیم، گرفتنش کار سختی باشه.»
«خوبه. الان به یکی‌وصف‌ناپذیر می‌گم تمام بودجه‌ای که دستمون‌پیر هست رو برات پست کنه.»
به دنبال نمایش آن چند تصویر، ابرقدرت‌های حاضر همگی پنهانی شروع به جمع‌آوری‌غرید سرمایه کردند. این وضعیت، کل سالن حراج را در هاله‌ای از تنش فرو‌رزمی برد. قدرت‌های بزرگِ حاضر در سالن طبقه اول، وقوع طوفانی قریب‌الوقوع را حس می‌کردند.
امپراتور نه اژدها مشت‌هایش را گره کرد و در حالی که چشمانش از‌دستور هیجانی وصف‌ناپذیر برق می‌زد، غرید: «این عمارت مخفی واقعاً یه روباه پیر و‌بذار مکاره. نکنه می‌خواد کاری کنه که ما ابرقدرت‌ها و شرکت‌ها خرخره همدیگه رو بجویم؟»
او به اژدهای رزمی که کنارش نشسته بود نگاه کرد و دستور داد: «بجنب! به اژدهای خون بگو‌کاری تمام منابعمون تو امپراتوری اژدهای سیاه رو آب کنه! چند تا از زمین‌های طلاییِ بی‌مصرفمون تو شهر اژدهای‌امپراتوری سیاه رو هم گرو بذار! تحت هر شرایطی، تا جایی که می‌تونیم سکه و کریستال‌های جادویی جمع کنید!»
اژدهای رزمی که از تصمیم امپراتور‌می‌زد نه اژدها جا خورده بود، پرسید:می‌خواد «ارباب، این کار یه کم زیاده‌روی نیست؟»
زمین‌های طلایی شهر اژدهای سیاه ارزش هنگفتی داشتند و خریداران بی‌شماری برایشان دندان تیز کرده‌پیر بودند. اگر عمارت اژدهای آسمانی این زمین‌ها را گرو می‌گذاشت و نمی‌توانست در موعد مقرر آن‌ها‌دستور را بازخرید کند، خطر از دست رفتنشان و افتادن آن‌ها به چنگ قدرت‌های دیگر وجود داشت.
امپراتور نه اژدها سرش را تکان داد و در حالی که با نگاهی لبریز‌داد از جنون و جاه‌طلبی به تصاویر بالای صحنه خیره شده بود، پاسخ داد: «عیبی نداره.جایی تا وقتی بتونیم اون چیز رو چنگ بیاریم، پرداخت این بهای ناچیز اصلاً اهمیتی نداره.»
اژدهای رزمی گفت:مشت‌هایش «چشم.» و بی‌درنگ با‌چشمانش اژدهای خون تماس گرفت.
در همین‌چشمانش حال، در‌وصف‌ناپذیر اتاقی دیگر...
لو شینگلوِ باوقار و فرهیخته، بی‌اختیار از‌حالی جا برخاست و به تصاویری که عمارت‌روباه مخفی به نمایش گذاشته بود، خیره ماند.
لو شینگلو با صدای بلند خندید: «خوبه! فوق‌العاده‌ست! همین‌کنارش که اینو به دست بیاریم، کل امپراتوری شب تاریک‌منابعمون میفته تو مشتم! دیگه احدی نمی‌تونه جلوم قد علم کنه!»
ژونگ لانگچنگ، بادیگارد لو شینگلو، با هیجان فریاد‌هیجانی زد: «تبریک می‌گم لیدر گیلد! اون موقع، دیگه کار‌می‌خواد هر دو انجمن امپراتور زرشکی و روح تسلیم‌ناپذیر ساخته‌ست!»
لو شینگلو روی برگرداند و‌برق پرسید: «جمع‌آوری بودجه‌ای که بهت‌مکاره سپرده بودم به کجا رسید؟»
ژونگ لانگچنگ لبخندی زد و‌گره پاسخ داد: «لیدر گیلد، خیالتون‌وصف‌ناپذیر تخت. تمام سرمایه‌مون الان حاضره.»
در همین حال،شرکت‌ها در اتاقی که در‌اژدهای اختیار بال صفر بود...
با دیدن اولین آیتم از فینالِ‌حالی حراجی که عمارت مخفی به نمایش گذاشته‌روباه بود، قلب شی فنگ به تپش افتاد.
او با ناباوری زیر لب‌برق گفت: «عمارت مخفی واقعاً جرئت کرده‌نکنه همچین چیزی رو بذاره واسه حراج؟!»
در آن لحظه، متوجه شد که چرا شرکت استارلاین تمام توان خود را به کار گرفته بود تا مانع حضور انجمن روح تسلیم‌ناپذیر در این حراجی‌رزمی شود. اگر او هم جای آن‌ها بود، دقیقاً همین کار را می‌کرد. همچنین دلیل فداکاری مو لینگشا را درک کرد؛ اینکه چرا او حاضر شده بود‌جمع از قطعه زمینی با پتانسیلِ بالا در پایتخت امپراتوری شب تاریک بگذرد، صرفاً به این خاطر که جواز حضور در این حراجی داخلی را به دست آورد.
تمام این‌ها به خاطر چیزی بود که‌اژدهای عمارت مخفی قصد فروشش را داشت. ارزش‌داد این آیتم به طرز وحشتناکی بالا بود!
اولین آیتمِ فینال، نه سلاح بود‌حالی و نه تجهیزات. حتی ابزار هم نبود.روباه بلکه، حق مدیریتِ یک رگه معدنی بود!
اگر پای یک رگه معدنیِ معمولی در میان بود، به احتمال زیاد حتی انجمن‌های درجه‌یک حاضر در سالن هم خودشان را برای قیمت دادن به زحمت نمی‌انداختند.بجنب اما اگر یک رگه ماناتایت بود که می‌توانست مقادیر اندکی کریستال‌های جادویی تولید کند، آن‌وقت حتی ابرقدرت‌ها هم برای تصاحبش با تمام قوا وارد میدان می‌شدند. اما‌ارزش بالاتر از رگه ماناتایت، رگه انرژی قرار داشت که سنگ معدن انرژی تولید می‌کرد. کشف یک رگه انرژی، بی‌شک جرقه جنگی تمام‌عیار را میان سوپر گیلدها روشن می‌کرد.
با وجود این، رگه‌های ماناتایت و انرژی - معادنی‌هیجانی که حتی ابرقدرت‌ها را به طمع می‌انداختند - در‌می‌خواد قلمرو خدا تنها رگه‌های درجه ۲ به حساب می‌آمدند.
رگه معدنی که عمارت مخفی به‌بجویم تازگی رونمایی کرده بود، رگه‌ای درجه‌نگاه ۱ بود؛ یک رگه کریستال جادویی!
با توجه به تصاویر به نمایش درآمده، هرچند رگه کریستال جادوییِ کشف‌شده توسط عمارت مخفی چندان غنی‌می‌خواد نبود، اما ارزشش همچنان از رگه‌های سرشار ماناتایت یا انرژی فراتر می‌رفت. این معدن می‌توانست کریستال‌های جادویی‌بگو لازم برای تامین مخارج روزانه دو سوپر گیلد را فراهم کند و باز هم مازاد داشته باشد!
دلیل این مازاد آن بود که کریستال‌های جادویی، تنها محصول اصلی این رگه‌ها محسوب می‌شدند. محصولات جانبیِ رگه کریستال جادویی‌رزمی نیز ثروت هنگفتی می‌ارزیدند. یکی از این نمونه‌ها نقره جادویی بود؛ یکی از برترین سنگ‌های معدنی قلمرو خدا از لحاظ سختی.جایی این فلز، ماده‌ای بی‌نهایت کمیاب به شمار می‌رفت. با به کارگیری آن در آهنگری سلاح و تجهیزات، محصول نهایی غیرقابل‌تخریب می‌گشت.
این ویژگی خاص بدان معنا بود که حتی در صورت رسیدن دوامِ‌می‌زد آیتمِ حاوی نقره جادویی به صفر، سلاح یا تجهیزات از کار نمی‌افتاد.بجویم اگرچه ویژگی‌هایش به میزان چشمگیری افت می‌کرد، اما همچنان قابل استفاده بود.
به لطف این ویژگی خاص، هر شمش نقره جادویی در‌نشسته بازار حدود ۲۰ طلا به فروش می‌رسید. هر شمشی که‌سیاه با این قیمت عرضه می‌شد، در دم به فروش می‌رفت.
در حالی که حاضران در اتاق‌های طبقه دوم با دیدن تصاویر به نمایش درآمده سر از پا نمی‌شناختند، یوان تیه‌شین نگاهی‌خرخره به اتاق‌های خصوصیِ مختلف انداخت. او لبخندی زد و گفت: «خب، همه آیتم مورد نظر رو دیدید. اگه باهاش آشنایی ندارید،گرو می‌تونید اطلاعاتش رو توی کتابخونه‌های پادشاهی‌ها یا امپراتوری‌ها پیدا کنید. هرچند، مطمئنم همه کسایی که اینجا نشستن ارزشش رو خوب می‌دونن.
مزایده‌ی اولین آیتم نهاییِ امروز خیلی ساده‌ست. مثل همیشه، به بالاترین پیشنهاد می‌رسه. اما عمارت مخفی‌خرخره برای این معامله هیچ اعتباری قبول نمی‌کنه. برنده مزایده، ۴۰ درصد از سهام این رگه کریستال‌سیاه جادویی رو به دست میاره. به عبارت دیگه، ۴۰ درصد از کل استخراج این معدن نصیبش میشه.
شاید خیلی‌هاتون ندونید ۴۰ درصد استخراج یعنی چقدر. وارد جزئیات نمی‌شم، همین‌قدر بگم که این ۴۰ درصد، بدون‌می‌خواد شک از کل استخراجِ یه رگه انرژیِ کامل هم بیشتره. تازه محصولات جانبیِ این معدن همگی مواد به‌منابعمون شدت کمیاب و پرطرفداری هستن که می‌تونن بازیکنان سبک زندگی گیلدتون رو به یه سطح کاملاً جدید ببرن!
اما قبل از شروع مزایده، عمارت مخفی باید یه مسئله رو روشن کنه؛ برنده مزایده موظفه تعداد زیادی‌منابعمون از متخصصان و نخبگان رو برای طولانی‌مدت تو محل معدن مستقر کنه و این تعداد نباید کمتر از‌تصمیم صد هزار نفر باشه. اگه عرضه انجام این کار رو ندارید، برنده شدنتون تو مزایده هیچ فایده‌ای نداره!
اگه کسی مشکلی نداره، مزایده اولین آیتم نهایی امروز رو‌برق شروع می‌کنیم! قیمت پایه ۱۰۰,۰۰۰ طلاست و هر پیشنهاد جدید نباید‌خرخره کمتر از ۱,۰۰۰ طلا یا ۲,۰۰۰ کریستال جادویی افزایش داشته باشه!»
با شنیدن حرف‌های یوان تیه‌شین، سکوتی مرگبار بر سالن پرهیاهوی‌مکاره مزایده حاکم شد. دهان مقامات ارشد گیلدهای درجه یک که‌رزمی در سالن طبقه اول نشسته بودند، از تعجب باز ماند.
هرگونه خیالِ رقابت بر سر رگه کریستال مانا در سالن طبقه اول، در دم به باد‌مکاره رفت. شرط استقرار طولانی‌مدتِ ارتشی صد هزار نفری برای نگهبانی از معدن به کنار، تنها همان‌داد قیمت پایه کافی بود تا تمامی گیلدهای درجه یکِ حاضر در سالن، از رقابت دست بکشند.
صد هزار طلا!
با وجود اینکه گیلدهای درجه یک می‌دانستند‌چشمانش این رقمی کاملاً منطقی است، اما شنیدنش‌پیر از زبان یوان تیه‌شین همچنان برایشان تکان‌دهنده بود.
این گیلدها برای شرکت در مزایده، به آب و آتش زده بودند تا تنها بتوانند‌شرکت‌ها حدود ۳۰,۰۰۰ طلا جمع‌آوری کنند. اما اکنون مشخص شده بود که حتی با این مبلغ،منابعمون فرسنگ‌ها با حداقلِ شرایطِ لازم برای شرکت در مزایده‌ی این رگه کریستال جادویی فاصله دارند.
قدرت‌هایی که توان رقابت با گیلدهای درجه یک را داشتند نیز در سکوت فرو رفته بودند. آن‌ها سرانجام‌می‌خواد به شکاف عمیقِ میان خود و ابرقدرت‌هایی پی بردند که گویی در دنیایی کاملاً متفاوت سیر می‌کردند. آن‌ها‌منابعمون حتی صلاحیت شرکت در این مزایده را نداشتند و تنها کاری که از دستشان برمی‌آمد، تماشای این نمایش بود.