چپتر 3402: اعتمادی بی‌نظیر

شی فنگ آن‌چنان تشنه به دست آوردن هر‌کتاب‌ها​ سه مهارت میراث رده ۵ بود که از شدت‌عنوان​ خیره شدن به آن‌ها، چشمش به سرخی گراییده بود.

مهارت‌ها و طلسم‌های نهایی در قلمرو خدای بزرگتر فوق‌العاده قدرتمند و‌کمیابی​ ارزشمند بودند، چرا که با مهارت‌های تابو و نفرین‌های همان رده‌معدودی​ برابری می‌کردند. در این میان، طلسم‌های نهایی رده ۵ ارزش ویژه‌ای داشتند.

دلیل این امر، کمیابی کتاب‌های طلسم رده ۶ بود. اگر از حمایت قدرتمندی‌قدرتمندی​ برخوردار نبودند، بیشتر متخصصان رده ۶ تنها می‌توانستند تعداد معدودی از آن‌ها را‌افسانه‌ای​ به دست آورند، چرا که این کتاب‌ها تقریباً به اندازه تجهیزات افسانه‌ای کمیاب بودند.

از این رو، این متخصصان رده ۶ برای‌کتاب‌ها​ جبران چنین کمبودی، طلسم‌های نهایی رده ۵ را‌کمبودی​ به عنوان برگ برنده خود به کار می‌گرفتند.

به نظر می‌رسد در‌می‌توانستند​ حال حاضر می‌توانم تنها‌کتاب‌ها​ دو مورد را یاد بگیرم.

شی فنگ بدون تردیدِ چندانی، یادگیری [قانون نوسان] و [شمشیر راکشاسا] را انتخاب کرد. به‌قدرتمندی​ محض انجام این کار، بیشتر امتیازات مهارت میراث او ناپدید شد. اگر می‌خواست [نابودگر الهی]‌جبران​ را نیز یاد بگیرد، باید از طریق ارتقای سطح و پاداش مأموریت‌ها امتیاز جمع می‌کرد.

در این میان، پس از یادگیری [قانون‌دلیل​ نوسان] و [شمشیر راکشاسا]، قدرت مبارزه کلی‌برخوردار​ شی فنگ با جهشی عظیم روبه‌رو شد.

[قانون نوسان] مهارتی بود که می‌شد هم به صورت تهاجمی و هم تدافعی از آن استفاده کرد، بنابراین‌برگ​ می‌توانست تأثیرات شگرفی در نبرد به همراه داشته باشد. از طرفی، [شمشیر راکشاسا] یک طلسم برتر بود که‌محض​ می‌توانست از آن به عنوان یک برگ برنده اضافی و برای جبران کمبود طلسم‌های رده ۵ خود بهره ببرد.

با افزوده شدن [قانون نوسان] و [شمشیر راکشاسا] در کنار پاداش‌های چشمگیری که از ارتقای رده ۵ خود دریافت کرده بود، شی فنگ اطمینان داشت که اکنون می‌تواند Mad Blade، قدیس رده ۵ کهنه‌کار و صاحب یک سلاح افسانه‌ای را بدون استفاده از [پر سوگند] شکست دهد.

شی فنگ در قلمرو ابدی کنونی، از نظر قدرت مبارزه فردی‌کمیابی​ به اوج رسیده بود. حتی بدون [پر سوگند]، او از پیش‌معدودی​ قدرت مبارزه لازم برای رقابت با قدرت‌های مختلف را در اختیار داشت.

شی فنگ از جا برخاست و همان‌طور که هتل‌کمیابی​ را ترک می‌کرد با خود اندیشید: «حالا که در رده‌تعداد​ ۵ هستم، در قدم بعدی باید به دژ بی‌نور بروم.»

از آنجا که خورشید همچنان در آسمان می‌درخشید، با شتاب‌اندازه​ اژدهای شبح شعله‌ی یخ جهش‌یافته را احضار نمود و به‌خود​ سمت شرق، به سوی دره صد چشم به پرواز درآمد.

دره صد چشم یکی از معدود سیاه‌چال‌های منطقه‌ای حالت جهانی بود که در زندگی قبلی‌اش در قلمرو ابدی کشف شده بود. تمامی باس‌های‌نظر​ منطقه‌ای و سیاه‌چال‌های تیمی ۲۰ نفره‌ای که به صورت تصادفی در دره صد چشم ظاهر می‌شدند، شانس رها کردن گنجینه‌های مخفی را داشتند. در‌مأموریت‌ها​ نتیجه، این سیاه‌چال منطقه‌ای حالت جهانی به مکانی تبدیل شد که تمامی قدرت‌ها در قلمرو خدای بزرگتر آرزو داشتند در آن سهمی داشته باشند.

در همین حال، از آنجا که دژ بی‌نور نزدیک‌ترین پایگاه به دره صد‌اگر​ چشم بود، طبیعتاً به شدت مورد رقابت قدرت‌های مختلف قرار گرفت. این موضوع به‌تجهیزات​ نوبه خود باعث شد تا ارزش زمین‌ها و فروشگاه‌های دژ صدها برابر افزایش یابد.

اکنون که رشته‌کوه جهنم خونین به زودی فعال می‌شد، به محض اینکه قدرت‌های مختلف در شهر بی‌طرف NPC واقع در نقشه مستقر می‌شدند، کشف دژ بی‌نور تنها مسئله زمان بود. و وقتی این اتفاق می‌افتاد، فاش شدن وجود دره صد چشم نیز تنها به زمان بستگی داشت.

از آنجا که شی فنگ بازیکنی بدون هیچ‌گونه پشتوانه‌ای بود، اگر می‌خواست در قلمرو ابدی جای پایی برای خود باز کند و با قدرت‌های سلطه‌گر رده‌بالا و ابرشرکت‌های‌مورد​ مختلف رقابت کند، به سرمایه کافی نیاز داشت. در این میان، تنها روشی که در حال حاضر می‌توانست برای به دست آوردن سرمایه هنگفت به کار گیرد، خرید‌می‌شد​ فروشگاه‌ها و زمین‌های دژهایی بود که هنوز از چشم قدرت‌های مختلف پنهان مانده بودند. در مورد روش‌های دیگر پول‌سازی، آن‌ها همچنان خارج از توانایی‌های فعلی او قرار داشتند.

...

پس از بیش از دوازده ساعت پرواز متناوب، شی فنگ پیش از غروب آفتاب با موفقیت‌برخوردار​ به بیرون دژ بی‌نور رسید. اگرچه در راه با هیولاهای سطح بالای بسیاری روبه‌رو شده بود،‌کمبودی​ اما با همکاری اژدهای شعله‌ی یخ جهش‌یافته توانست آن‌ها را دفع کرده و از شرشان خلاص شود.

در مورد دژ بی‌نور، به جای اینکه آن را یک دژ بنامیم، مناسب‌تر بود که آن را یک شهر کوچک NPC در نظر بگیریم که تنها جمعیت کوچکی متشکل از چند ده هزار NPC را در خود جای داده بود.

نگهبانانی که از دروازه دژ بی‌نور محافظت می‌کردند، NPCهای سطح ۱۸۰ رده ۴ بودند که زره‌هایی یکدست به تن داشتند. دوازده نفر از آن‌ها می‌توانستند با همکاری یکدیگر آرایش جنگی تشکیل دهند و وقتی آرایش جنگی‌شان فعال می‌شد، قادر بودند با یک NPC رده ۵ هم‌سطح مقابله کنند. در همین حال، رهبری این نگهبانان NPC رده ۴ بر عهده یک کاپیتان نگهبان NPC سطح ۲۰۰ رده ۵ بود. حتی بدون کمک نگهبانان NPC رده ۴، کاپیتان نگهبان به تنهایی می‌توانست هر بازیکن رده ۵ای را در قلمرو ابدی فعلی در هم بشکند.

از آنجا که دژ بی‌نور تنها پناهگاه امن در نزدیکی دره صد چشم بود،‌جبران​ فقط ورود به شهر دو سکه نقره ابدی هزینه در بر داشت. این مبلغ‌مورد​ هزینه ورودی گزافی بود که می‌توانست بسیاری از بازیکنان رده ۵ را ورشکست کند.

با وجود این، حالا که شی فنگ‌ویژه‌ای​ ثروتی معادل نوزده طلا ابدی داشت، دو‌حمایت​ نقره ابدی برایش پولی به حساب نمی‌آمد.

پس از پرداخت هزینه ورودی، شی فنگ بی‌درنگ راهی سالن مدیریت دژ بی‌نور شد.‌برخوردار​ به لطف ۱۰۰ امتیاز شهرت شهر منطقه‌ای که از پاداش‌های اولین پاکسازی حیاط فضا به‌چنین​ دست آورده بود، می‌توانست مستقیماً زمین‌ها و فروشگاه‌های نزدیک فرودگاه دژ بی‌نور را خریداری کند.

پس از بررسی گزینه‌های موجود، شی فنگ با پرداخت هفده طلا ابدی،‌افسانه‌ای​ دو زمین و دو فروشگاه خرید. اگرچه این خرید بیشتر بودجه در‌می‌رسد​ دسترسش را بلعیده بود، اما در عوض یکی از نگرانی‌هایش را برطرف ساخت.

پس از اتمام کارهایش در سالن مدیریت، اتاقی در هتلی در‌تجهیزات​ همان نزدیکی کرایه کرد و از بازی خارج شد. دفعه بعدی‌می‌گرفتند​ که وارد بازی می‌شد، زمانی بود که نقشه شهر جدید فعال می‌گشت.

پیش‌تر، پیدایش قلمرو ابدی آن‌قدر ناگهانی رخ داده بود که او حتی وقت نکرده بود به انجمن قلمرو خدا بازگردد. در نتیجه، چاره‌ای‌آورند​ جز استفاده از یکی از کابین‌های بازی در مرکز تمرین دریاچه ستاره نداشت. علاوه بر این، برای تضمین برتری خود در قلمرو ابدی، دو‌بدون​ روز متوالی را در بازی سپری کرده بود و همین امر او را در معرض خطر بزرگ حمله از سوی ابرشرکت پایمون قرار می‌داد.