چپتر 2454: کلاس دامنه
0وقتی ۱۱ توپ پالس مانا دیواره غربی دژ نور ستاره‌ترس را بمباران کردند، با لرزش دنیای اطرافشان، همه افراد حاضر‌مقیاس در آن حوالی احساس کردند که آخرالزمان فرا رسیده است.
نابودی!
حیرت!
درماندگی!
همان‌طور که تماشا می‌کردند حملات پرتو دیواره غربی‌علاوه را نابود کرده و در مسیر خود فضا‌قلب را می‌شکافتند، دهان همه از حیرت باز مانده بود.
Crimson Witch با شگفتی با خود گفت: «این کشتی پرنده کمی بیش از حد قوی نیست؟!»
نه تنها توپ‌های پالس مانای کشتی پرنده اژدهای سرخ فوق‌العاده‌مورد قدرتمند بودند، بلکه این کشتی در مجموع ۱۲ عدد از آن‌ها‌سالم را در اختیار داشت. این کشتی عملاً یک دژ پرنده بود.
او در دل احساس آرامش می‌کرد که نبرد همه‌جانبه‌ای را علیه گروه شی فنگ در‌نفره کنار معدن نقره شیطانی آغاز نکرده بود. اگر واقعاً نبردی درمی‌گرفت، حتی اگر از طومار احضار‌برتر قهرمان رده ۴ خود استفاده می‌کردند، هیچ‌یک از اعضای لژیون او زنده از معدن خارج نمی‌شدند.
Crimson Witch و دیگر اعضای لژیون شیر نقره‌ای تنها کسانی نبودند که شوکه شده بودند. تیم ماجراجویی که در فاصله نه چندان دوری از دروازه جلویی دژ نور ستاره می‌جنگیدند نیز مبهوت مانده بودند.
تنها یک شلیک از آن توپ‌های پالس مانا ضربه ویرانگری به منطقه‌ای به شعاع ۵۰رسد یارد وارد کرده بود. اگر هر ۱۲ توپ پالس مانا با هم شلیک می‌کردند، یک دور‌مقیاس شلیک برای نابودی یک تیم ۵۰۰۰ نفره کافی بود، چه رسد به تیم ۵۰۰ نفره آن‌ها.
«آن افراد چه کسانی هستند؟»
اعضای تیم ماجراجو علاوه بر شوک‌ضربه و ترس، غرق در کنجکاوی در‌دور مورد هویت گروه شی فنگ شده بودند.
آن‌ها اعضای تیم ماجراجوی قلب طوفان بودند، یک تیم ماجراجوی برتر که از چندین نبرد در مقیاس بزرگ با‌چندین موجودات شیطانی جان سالم به در برده بودند. قلب طوفان در پادشاهی شن‌های طلایی و چندین پادشاهی همسایه آن‌وجود کاملاً مشهور بود. حتی یک بار، یک ابرقدرت برای تسخیر شهرک موجودات شیطانی از آن‌ها درخواست کمک کرده بود.
با وجود این، از میان تمام حریفانی که قلب طوفان پیش از این‌نفره با آن‌ها روبرو شده بود، هیچ‌کدام در برابر کشتی پرنده اژدهای سرخ حرفی‌ماجراجوی برای گفتن نداشتند. حتی ابرقدرت‌های مختلف نیز چنین سلاح قدرتمندی در اختیار نداشتند.
همان‌طور که شناور ماندن کشتی پرنده را در آسمان‌کنجکاوی تماشا می‌کرد، مرد بی‌رحم با ناباوری زمزمه کرد: «ممکنه‌بزرگ اون بازیکنا قصد تسخیر دژ نور ستاره رو داشته باشن؟»
دره ستاره یک سرزمین ممنوعه بود و دژهای آن، سرزمین‌های ممنوعه‌ای درون یک سرزمین ممنوعه به شمار می‌رفتند. بازیکنان فعلی به سادگی قدرت ماجراجویی در‌کنجکاوی چنین مکان‌هایی را نداشتند. به طور میانگین، هیولاهای داخل این دژها سطح ۱۱۰ به بالا بودند و معمولاً به راحتی بیش از ۲۰۰,۰۰۰ عدد از آن‌ها‌وجود وجود داشت. این دژها حتی خانه هیولاهای اسطوره‌ای سطح ۱۱۰ به بالا بودند. برای این هیولاهای اسطوره‌ای، کشتن متخصصان رده ۳ فعلی مثل آب خوردن بود.
حتی اکنون نیز، ابرقدرت‌های مختلف تنها قادر به کاوش در مناطق اطراف‌کنجکاوی دژهای دره ستاره بودند. آن‌ها باید صبر می‌کردند تا چندین هزار بازیکن رده‌برده ۳ داشته باشند تا حتی شانسی برای تسخیر یک دژ به دست آورند.
هیولاها حتی سخت‌ترین بخش در تسخیر دژهای دره ستاره نبودند. ایجاد یک شکاف در سیستم دفاعی۵۰۰ دژ چالش اصلی بود. اگر تیمی در انجام این کار شکست می‌خورد، هرگز نمی‌توانستند بازیکنانی را به‌موجودات داخل دژ بفرستند و در نتیجه کشتن باس نگهبان و به دست آوردن نشان دژ غیرممکن می‌شد.
فرمانده قلب طوفان که او نیز با ترس و هیبت به کشتی پرنده نگاه می‌کرد، پاسخ داد: «ظاهراً همین‌طوره. وگرنه چرا باید مستقیماً به دژ نور ستاره حمله کنن؟»بار او تصور کرده بود که گروه شی فنگ صرفاً آمده‌اند تا در این منطقه با کشتن هیولاها لول آپ کنند و کشتی پرنده اژدهای سرخ را تنها برای ترساندن تیم‌ممکنه ماجراجوی آن‌ها به نمایش گذاشته‌اند. او هرگز فکر نمی‌کرد که آن بازیکنان واقعاً قصد تسخیر دژ را داشته باشند، کاری که حتی ابرقدرت‌های مختلف نیز جرأت امتحان کردنش را نداشتند.
پیش از آنکه همه بتوانند بر شوک ناشی از تماشای بمباران توپ‌های پالس مانا غلبه کنند، نور درخشانی که‌هستند دژ نور ستاره را احاطه کرده بود شروع به محو شدن کرد و ترک‌های عظیمی را روی دیواره نمایان‌برده ساخت. نگهبانان عنصری با رتبه گرند لرد که روی دیواره مستقر بودند نیز به طور کامل نابود شده بودند.
وقتی مک‌آفری ترک‌ها را دید، نتوانست جلوی هیجان‌علاوه روزافزونش را بگیرد و گفت: «چه قدرتی! یه‌قلب دور حمله برای ایجاد این‌همه آسیب کافی بود؟»
او تصور می‌کرد که قدرت یک کشتی پرنده برای نابودی سریع دیواره دژ نور ستاره کافی۵۰۰ نخواهد بود، و اگر حق با او بود، شانس آن‌ها برای تسخیر دژ بسیار ناچیز می‌شد. آن‌ها‌موجودات زمان کافی برای پاک‌سازی هیولاهای دژ و پیدا کردن باس نگهبان پیش از ترمیم مجدد دیواره نداشتند.
با وجود این، به نظر می‌رسید‌شوک که او اشتباه کرده بود و‌ماجراجوی آن‌ها واقعاً شانس بالایی برای موفقیت داشتند.
اگرچه او نمی‌دانست دیواره غربی چقدر از دوام خود را از دست داده‌برای است، اما تجربه کافی در محاصره شهرها و دژهای موجودات شیطانی داشت تا‌مورد بداند برای ایجاد ترک روی یکی از آن دیواره‌ها چه قدرتی لازم است.
بر اساس تجربیاتش، محاسبه کرد که دیوار دژ حداقل ۲ درصد از دوام خود را از دست داده است؛ به این معنا که پس‌سالم از ۵۰ دور حمله، دیوار فرو می‌ریخت. معمولاً حدود دو روز زمان می‌برد تا یک دژ دیوار تخریب‌شده‌اش را تعمیر کند. اگر می‌توانستند با ۵۰ابرقدرت‌های دور حمله دیوار را نابود کنند، نه‌تنها زمان کافی برای پاک‌سازی هیولاهای دژ داشتند، بلکه فرصت می‌کردند باس نگهبان را چندین بار از پای درآورند.
با وجود این، اعضای‌ضربه زیرو وینگ در کشتی پرنده‌وارد اژدهای سرخ نظر دیگری داشتند.
با دیدن آسیب ناچیزی که به دیوار غربی وارد شده بود، Aqua Rose با شگفتی گفت: «رئیس، دیوار این دژ خیلی مستحکمه. یه دور حمله ما فقط تونست ترکش بندازه. تقریباً به محکمی دیوارهای شهرهای بزرگ NPCهاست.»
او با قدرت توپ‌های پالس مانای کشتی پرنده اژدهای سرخ کاملاً آشنا بود. هر یک از‌کافی حملات آن‌ها در استاندارد رده ۴ بود و حتی از حملات یک هیولای اسطوره‌ای معمولی قدرت‌چندین بیشتری داشت. تنها یک شلیک کافی بود تا آسیب چشمگیری به دیوارهای یک شهر گیلد وارد کند.
با این حال، پس از شلیک‌هستند ۱۲ توپ پالس مانا، دیوار دژ‌کنجکاوی نور ستاره تقریباً هیچ آسیبی ندیده بود.
این دیوار تقریباً‌شلیک به سرسختی دیوار‌منطقه‌ای شهر رودخانه سفید بود.
شهر رودخانه سفید پیش از این چندین‌ترس بار ارتقا یافته بود. حتی اگر هیولاهای‌طوفان اسطوره‌ای حمله می‌کردند، شهر هیچ آسیبی نمی‌دید.
احتمالاً باید مدت زیادی حمله‌شلیک می‌کردند تا بتوانند حفره‌ای در‌یارد دیوار دژ نور ستاره ایجاد کنند.
هر بار شلیک توپ‌های پالس مانا، برایشان هزینه در برداشت. اگرچه‌غرق این توپ‌ها به گرانی توپ‌های پالس مانای مستقر در شهرک‌ها و‌موجودات شهرهای گیلد نبودند، اما همچنان هر شلیک ۱۰۰ کریستال جادویی هزینه داشت...
شی فنگ با خنده‌ای کوتاه سرش را تکان داد و گفت: «من از‌نفره این نتیجه راضیم. اگه دژ آرایه جادویی دفاعیش رو فعال کنه و دیوار رو‌قلب تقویت کنه، حتی بعد از دو روز کامل حمله هم نمی‌تونیم ازش رد بشیم.»
دژ نور ستاره از دوران باستان پابرجا مانده بود و‌مورد حتی پس از نبردهای بی‌شمار همچنان استوار بود. چگونه یک‌جان کشتی پرنده پیشرفته می‌توانست به همین راحتی آن را نابود کند؟
اگر دژ نور ستاره‌مبهوت تا این حد شکننده‌منطقه‌ای بود، این‌قدر دوام نمی‌آورد.
او اهمیت چندانی به کریستال‌های جادویی مصرف‌شده نمی‌داد. به‌اندازه کافی‌ترس از آن‌ها در اختیار داشت. اگر تا این حد به کریستال‌های‌بزرگ جادویی نیاز داشت، از همان ابتدا برای تسخیر دژ تلاش نمی‌کرد.
در حالی که شی فنگ و گروهش منتظر پایان زمان بازیابی‌برای توپ‌های پالس مانا بودند، غرش کرکننده‌ای از داخل دژ نور ستاره شنیدند.کنجکاوی حتی از فاصله چند هزار یاردی نیز می‌توانستند آن را به‌وضوح بشنوند.
سپس دروازه دژ نور ستاره باز شد و دسته‌های عظیمی از موجودات عنصری به بیرون سرازیر شدند. موجودات‌بزرگ عنصری پرنده از دژ به پرواز درآمده و اوج گرفتند. با یک نگاه گذرا، به‌راحتی بیش از ۵۰,۰۰۰میان هیولا به چشم می‌خورد که همگی به سمت لژیون شیر نقره‌ای و کشتی پرنده اژدهای سرخ یورش می‌بردند...
با دیدن هجوم این دسته عظیم، MacAffrey احساس کرد مو بر تنش سیخ شده است و پرسید: «چرا این‌قدر زیادن؟»
بر اساس برآوردهای اولیه‌اش، حتی در بدترین حالت ممکن نیز باید تنها حدود ۱۰,۰۰۰ هیولا از دژ‌طوفان بیرون می‌ریخت. اما بیش از ۵۰,۰۰۰ هیولا به سمت آن‌ها هجوم آورده بودند که شامل بیش از‌تسخیر ۱۰۰ لرد اعظم می‌شد. تعداد لردهای اعظم به‌تنهایی از متخصصان رده ۳ لژیون شیر نقره‌ای بیشتر بود...
با وجود این، پیش از آنکه MacAffrey بتواند فرمانی صادر کند، یک بهموت نور ستاره‌ی سی متری از دژ به پرواز درآمد.
در همان لحظه‌ای که بهموت نور‌شوک ستاره پدیدار شد، به نظر می‌رسید‌ماجراجوی مانای محیط تحت کنترل آن درآمده است.
با دیدن هیولای پرنده، رنگ از رخسار Crimson Witch پرید و فریاد زد: «چی؟! یه اسطوره‌ای کلاس دامنه؟!»
بازیکنان متخصصی مانند او دیگر با مفهوم دامنه‌ها بیگانه نبودند. تقریباً تمام NPCهای رده ۴ دارای یک دامنه بودند و تا زمانی که در دامنه‌های خود قرار داشتند، می‌توانستند در دنیایی که مختص آن‌ها شکل گرفته بود حرکت کرده و بجنگند. به همین دلیل بود که NPCهای رده ۴ تا این حد قدرتمند بودند؛ NPCهای رده ۳ حتی با برتری عددی نیز نمی‌توانستند چنین موجودی را شکست دهند.
خوشبختانه، برخلاف NPCها، هیولاها احمق بودند. آن‌ها در نبرد به قدرت فیزیکی خود متکی بودند، اما با این وجود، می‌توانستند با NPCهای هم‌رده خود رقابت کنند. هیولاهایی که به استاندارد اسطوره‌ای رده ۴ رسیده بودند، به‌طور ویژه‌ای سرسخت بوده و آن‌قدر قدرتمند بودند که حتی NPCهای رده ۴ هم‌سطح نیز برای شکست دادنشان به دردسر می‌افتادند.
هیولاهای اسطوره‌ای کلاس دامنه، دامنه مخصوص به خود را داشتند. حتی NPCهای رده ۴ نیز مجبور بودند از دست گروهی از هیولاهای اسطوره‌ای کلاس دامنه فرار کنند.
او هرگز در خواب هم نمی‌دید که چنین هیولای‌شعاع قدرتمندی در دژ نور ستاره ساکن باشد و حالا۵۰۰ دقیقاً از دژ بیرون پریده بود تا به استقبالشان بیاید...