چپتر 1585: کشتن Skyhawk

با مرگ Ink Hunter، همه بار دیگر مبهوت شدند. درک این موضوع که شی فنگ چگونه دو بدن اصلی در میدان نبرد دارد و می‌تواند هم‌زمان به Skyhawk و Ink Hunter حمله کند، برایشان گیج‌کننده بود.

در این میان، پس از آنکه Skyhawk از شوک لحظه‌ای خود بیرون آمد، رنگ چهره‌اش به شدت در هم رفت.

او نه تنها هنوز در منطقه اثر طلسم سکوت گرفتار بود، بلکه‌کار​ شفابخش خود را نیز از دست داده بود. اگر شی فنگ اکنون‌صورت​ از یک مهارت جنون استفاده می‌کرد، به راحتی می‌توانست جانش را بگیرد.

اما Skyhawk از این حقیقت بی‌خبر بود که شی فنگ به تازگی [جنون دوگانه] را به کار گرفته و همچنان در حالت ضعف به سر می‌برد؛ وضعیتی که مانع از استفاده مجدد از مهارت‌های جنون می‌شد. در غیر این صورت، نیازی نبود برگ‌های برنده‌ای همچون [قلمرو ممنوعه] و [شبح قاتل] را رو کند.

شی فنگ فرصت چندانی برای ارزیابی شرایط به Skyhawk نداد و بی‌درنگ برش سریع دیگری روانه برزرکر کرد.

[انفجار شعله]!

هرچند پیش از این Ink Hunter را از پای درآورده بود، اما Skyhawk حریفی نبود که بتوان دست‌کم گرفت. اگر می‌گذاشت Skyhawk از [قلمرو ممنوعه] بگریزد و مهارت جنون خود را فعال کند، بی‌شک خودش در موضع ضعف و انفعال قرار می‌گرفت.

هم‌زمان با نزدیک شدن به هدف، ناگهان درخشش سوزانی از دو شمشیرِ‌جسورانه​ در دستان شی فنگ ساطع شد. شی فنگ خود را درگیر تکنیک‌های‌جای​ پیچیده نکرد و در عوض، به حرکات ساده اما جسورانه روی آورد.

متخصصانی همچون Skyhawk عملاً هیچ نقطه ضعفی نداشتند. Skyhawk به راحتی می‌توانست هر تکنیکی را که شی فنگ علیه این برزرکر به کار می‌گرفت، خنثی کند. از این رو، به جای هدر دادن استقامت و تمرکز برای اجرای تکنیک‌های رزمی قدرتمند، بسیار منطقی‌تر بود که با حرکات ساده Skyhawk را وادار به دفاع کند و این نبرد را به رقابتی بر سر استقامت و تمرکز تبدیل نماید.

Skyhawk فریاد زد: «فکرشم نکن بتونی به این راحتی منو بکشی!» او در واکنشی سریع، [برش‌دهنده مانا] را به حرکت درآورد تا حملات شی فنگ را دفع کند.

بوم... بوم... بوم...

با هر برخورد شمشیرها، امواج ضربه‌ایِ قدرتمندی به اطراف ساطع می‌شد. حتی Hidden Soul و سایر تماشاگران که در فاصله امنی ایستاده بودند نیز به وضوح این امواج را حس می‌کردند. در همین حین، زمینِ زیر پای Skyhawk و شی فنگ در هم شکست و متلاشی شد. در نگاه جمعیتِ تماشاگر، این صحنه نه به نبرد دو بازیکن، بلکه به تقابل دو هیولای غول‌پیکرِ انسان‌نما شباهت داشت. قدرت عظیم آن‌ها حتی شکل زمین را هم تغییر می‌داد.

از نظر ویژگی‌های پایه، شی فنگ تنها اندکی از Skyhawk برتری داشت. بنابراین، حتی اگر Skyhawk تمام نیروی حملات شی فنگ را متحمل می‌شد، آسیب چندانی نمی‌دید. افزون بر این، برزرکر به جای دفاع مستقیم، حملات حریفش را دفع و منحرف می‌کرد. با وجود این، برش‌های شی فنگ به لطف قدرت انفجاری [انفجار شعله] بسیار سهمگین‌تر از ضربات Skyhawk بود.

هرچند [برش‌دهنده مانا] می‌توانست مهارت‌ها و طلسم‌های‌گرفت​ پرتابی را بشکافد، اما در برابر مهارت‌هایی که‌قرار​ قدرت خودِ کاربر را افزایش می‌دادند، کارایی نداشت.

در نتیجه، Skyhawk با دفع هر حمله، مجبور می‌شد چند قدم به عقب بنشیند. همچنین HP او بیش از ۷۰۰ واحد کاهش می‌یافت. پس از دفع ۱۵ حمله پی‌درپی، HP او به ۵۰٪ افت کرد.

...

Brute Spear که می‌دید شی فنگ چگونه Skyhawk را در تنگنا قرار داده است، با تحسینی عمیق آهی کشید و گفت: «یارو خیلی کارش درسته. با اینکه فقط یه برتری جزئی تو ویژگی‌های پایه داره، ولی تونسته Skyhawk رو این‌طوری تحت فشار بذاره. حتی فرمانده‌های دیگه هم از پس همچین کاری برنمیان. بی‌دلیل نیست که رئیس همیشه بهمون هشدار میده تو مپ‌های بیرون محتاط باشیم. اگه موقع گشت‌وگذار اشتباهی پا رو دم همچین متخصص مخفی‌ای بذاریم، قطعاً روزگارمون رو سیاه می‌کنه.»

استاندارد مبارزه Skyhawk بی‌نهایت بالا بود و استفاده از [برش‌دهنده مانا] نیز قدرت او را دوچندان می‌کرد. او هرگز در دوئل‌های تن‌به‌تن در برابر سایر فرماندهان هفت گناه تا این حد تحت فشار قرار نگرفته بود. در حالت عادی، این او بود که دیگران را در تنگنا قرار می‌داد.

Hidden Soul در تأیید حرف‌های او سر تکان داد، اما همان‌طور که هیکل شی فنگ را برانداز می‌کرد، حس کرد چیزی در وجود این مرد برایش آشناست.

هم‌زمان با تماشای نبرد، فکری از ذهن Hidden Soul خطور کرد: «نکنه اون... Maple Leaf باشه؟»

به نظرش بعید می‌آمد که دو متخصص ناشناس با قدرتی در سطح هیولاها، هم‌زمان پا به قله جهان گذاشته باشند. افزون بر این، مهارت همزادی که شی فنگ علیه Skyhawk به کار گرفته بود، دقیقاً همان مهارتی بود که پیش‌تر در برابر عروسک‌های برزخی استفاده کرده بود.

با این حال،‌درآورده​ پذیرش این موضوع برایش‌گرفت​ تا حدودی دشوار بود.

هر متخصصی نقاط قوت و ضعف خاص خود را داشت. برای نمونه، برخی از متخصصان تمام تمرکز خود را‌مانع​ بر مبارزه با هیولاها می‌گذاشتند و در برابر آن‌ها قدرتی خارق‌العاده از خود به نمایش می‌گذاشتند. در مقابل، برخی دیگر‌نداد​ ترجیح می‌دادند با بازیکنان مبارزه کنند و در نبردهای تن‌به‌تن، قدرت بسیار بیشتری نسبت به نبرد با هیولاها نشان می‌دادند.

شی فنگ پیش از این با نمایش استاندارد مبارزه‌ای بی‌نظیر در برابر عروسک‌های برزخی، ثابت کرده بود که تلاش زیادی برای تسلط بر نبرد با هیولاها صرف کرده است. حتی Hidden Soul نیز باید اعتراف می‌کرد که در مبارزه با هیولاها، به پای مهارت شی فنگ نمی‌رسید.

با وجود این، شی فنگ در رویارویی با گروه ۳ نفره Skyhawk نیز همان تاکتیک‌ها و استانداردهای مبارزه خارق‌العاده را به نمایش گذاشته بود. عملکرد او به هیچ وجه نسبت به مبارزه‌اش با عروسک‌های برزخی ضعیف‌تر نبود. این ثابت می‌کرد که او به همان اندازه با PvP آشنایی دارد...

...

در حالی که Hidden Soul داشت به هویت شی فنگ فکر می‌کرد، نبرد بین شمشیرزن و برزرکر شدت گرفت. سرعت تبادل ضربات میانشان به قدری بالا رفت که حتی بسیاری از متخصصان شیطانی که تماشاگر بودند نیز دیگر نمی‌توانستند روند نبرد را دنبال کنند.

Skyhawk در حالی که با استیصال حملات دیوانه‌وار شی فنگ را دفع می‌کرد، با کلافگی با خود فکر کرد: «لعنتی! اینکه نمی‌تونم از مهارت‌هام استفاده کنم خیلی دردسرسازه!»

استاندارد تکنیک‌های او به مراتب بالاتر از شی فنگ بود.‌حرکات​ در مبارزه‌ای که هیچ‌یک از طرفین نمی‌توانستند از مهارت‌ها یا‌نداشتند​ طلسم‌ها استفاده کنند، او هیچ ترسی از شی فنگ نداشت.

با وجود این، شی فنگ پیش از آغاز حملات سریع و مستقیم خود، از مهارتی استفاده کرده بود که قدرت تخریب حملاتش را افزایش می‌داد و او را مجبور می‌کرد به هر طریقی که شده، ضربات را دفع کند. اگر شی فنگ به حملات دوربرد روی می‌آورد، او به راحتی فرصتی می‌یافت تا با استفاده از [برش‌دهنده مانا] ورق را به ضرر شمشیرزن برگرداند، اما شی فنگ، گویی که از قابلیت‌های این سلاح خبر داشت، از دادن چنین فرصتی به Skyhawk امتناع می‌کرد.

این امر او را در موضعی انفعالی قرار داد و مجبورش کرد تمام تمرکزش را روی دفاع بگذارد. در نتیجه، تنها کاری که از دستش برمی‌آمد این بود که کاهش مداوم HP خود را تماشا کند. گذشته از این، شی فنگ هنوز از مهارت جنون یا حالت شیطانی خود استفاده نکرده بود.

یه جای کار می‌لنگه! با در نظر گرفتن اتفاقاتی که تا این لحظه رخ داده بود، Skyhawk ناگهان به احتمالی پی برد که چرا شی فنگ تا این حد به مبارزه طولانی با او اصرار دارد. او با پوزخندی غرید: «حالا می‌فهمم! دلیل اینکه هنوز از مهارت جنون استفاده نکردی این نیست که نمی‌خوای، بلکه یه چیزی جلوتو گرفته! داری جون می‌کنی تا HP منو خالی کنی که قبل از اینکه از AOE سکوتت خارج بشم، منو بکشی، مگه نه؟!»

شی فنگ زحمت پاسخ دادن به ادعای Skyhawk را به خود نداد و در عوض، [سایه خیالی] را فعال کرد.

هرچند حملات [سایه خیالی] بسیار ضعیف بود و‌می‌گذاشت​ تنها ۴۰٪ از آسیب یک حمله عادی را‌می‌گرفت​ وارد می‌کرد، اما این ضربات غیرقابل دفاع بودند.

Skyhawk لبخندی زد و گفت: «سکوتت فقط حدسمو تایید می‌کنه! حالا که نمی‌تونی از مهارت جنونت استفاده کنی، دیگه لزومی نداره جلوت محتاط باشم!» او بی‌درنگ تکنیک حرکت پای فریبنده‌ای را به کار گرفت و با سرعت بسیار بیشتری به عقب نشست.

از آنجا که هیچ امیدی به پیروزی نمی‌دید، پیش از این تمرکز چندانی روی فرار از‌عملاً​ محدوده مهارت سکوت نگذاشته بود. حتی اگر می‌توانست از مهارت جنون استفاده کند یا به حالت‌بسیار​ شیطانی‌اش درآید، شی فنگ نیز دقیقاً همین توانایی را داشت. اما حالا شرایط عوض شده بود.

به محض اینکه از برد AOE سکوت خارج می‌شد، می‌توانست مهارت جنون خود را فعال کند. آن‌وقت کشتن شی فنگ برایش مثل آب خوردن می‌شد.

به بیان ساده، نتیجه این نبرد به این بستگی داشت که آیا او می‌تواند به سلامت از محدوده AOE سکوت فرار کند یا خیر.

همان‌طور که Skyhawk ذره‌ذره به لبه AOE سکوت نزدیک می‌شد، تمرکزش نیز افزایش یافت. در نتیجه، روند کاهش HP او کندتر شد.

Skyhawk در حالی که با غرور به شی فنگ پوزخند می‌زد، پرسید: «ده ثانیه دیگه از مهارت سکوتت خلاص می‌شم. غیرممکنه بتونی تو این زمان کم HP باقی‌مونده منو صفر کنی. ولی خب باید اعتراف کنم، از وقتی وارد [قلمرو خدا] شدم، تو اولین نفری هستی که منو تو همچین مخمصه‌ای میندازی. باید به این موضوع افتخار کنی. حرف آخری داری؟»

شی فنگ ناگهان‌دستان​ پوزخندی زد و‌تکنیک‌های​ گفت: «که این‌طور؟»

در لحظه بعد، شبحی سیاه از آسمان فرود آمد و درست پشت سر Skyhawk روی زمین نشست. این شبح، کسی جز همزاد شی فنگ نبود. همزاد از قبل [انفجار شعله] را فعال کرده بود و شمشیرهایش را به سمت برزرکر تاب داد.

با دیدن این صحنه، چهره Skyhawk در هم رفت. او سراسیمه چرخید و [برش‌دهنده مانا] را برای دفع حملات پیش رو به کار گرفت.

شی فنگ نیز به نوبه خود،‌تکنیک‌های​ [اقتدار اژدها] را فعال کرد و‌جسورانه​ تکنیک [مدار شمشیر] را به اجرا درآورد.

[اقتدار اژدها] بی‌درنگ اثر منفی ترس را بر Skyhawk اعمال کرد. این اثر منفی نه تنها قدرت حمله برزرکر را ۴۰٪ کاهش می‌داد، بلکه سرعت حمله و سرعت حرکت او را نیز به میزان ۴۰٪ پایین می‌آورد.

با افت چشمگیر سرعت حمله Skyhawk، او دیگر توانایی مقابله هم‌زمان با شی فنگ و همزادش را نداشت. در نتیجه، او تنها می‌توانست درمانده و مستأصل تماشا کند که چگونه پرتوهای نور شمشیر یکی پس از دیگری بدنش را می‌شکافند و بخش عظیمی از HP از پیش کاهش‌یافته‌اش را می‌بلعند.

برای رسیدن به لبه AOE سکوت تنها به ده ثانیه زمان نیاز داشت، اما اکنون این فاصله برایش بی‌نهایت دور به نظر می‌رسید.

در نهایت، HP در Skyhawk به شدت سقوط کرد و بدن برزرکر همچون عروسک خیمه‌شب‌بازی‌ای که نخ‌هایش پاره شده باشد، روی زمین افتاد.

شی فنگ به بدن بی‌جان برزرکر نگاه کرد و‌عوض​ به آرامی گفت: «باید به این موضوع افتخار کنی‌نقطه​ که مجبورم کردی همراه با همزادم بهت حمله کنم.»